“ขอโทษด้วยนะครับที่ต้องให้ถอดรองเท้า โรงแรมยังไม่เสร็จเรียบร้อยดี”

ศิรเดช โทณวณิก เอ่ยปากเมื่อเราก้าวเท้าเข้า ASAI Bangkok Chinatown โรงแรมน้องใหม่ล่าสุดของเครือดุสิตธานี ซึ่งตั้งอยู่บนอาคาร I’m Chinatown ข้าง MRT สถานีวัดมังกร ในย่านเยาวราช

ภาพกรรมการผู้จัดการบริษัทอาศัยโฮลดิ้งส์เดินเท้าเปล่าในล็อบบี้ ง่วนอยู่กับการทดลองนั่งเก้าอี้แต่ละตัวในโรงแรมว่านั่งสบายเพียงพอหรือไม่ ไม่ใช่ภาพของทายาทรุ่นสามบริษัทดุสิตธานีที่เราคาดไว้ แต่ลูกชายคนโตของ ชนินทธ์ โทณวณิก รองประธานกรรมการและประธานคณะกรรมการบริหาร ดุสิต อินเตอร์เนชั่นแนล ตั้งอกตั้งใจปั้น ASAI แบรนด์โรงแรมใหม่ในเครือดุสิตธานี เกินกว่าจะนั่งสั่งการเฉยๆ 

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก

ช่วงปิดตัวของโรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ เพื่อปรับเปลี่ยนพื้นที่เป็นดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค โครงการอสังหาริมทรัพย์มูลค่าหลายหมื่นล้านบาท และย้ายร้านอาหารและคาเฟ่ในโรงแรมไปอยู่ในบ้านดุสิตธานีในซอยศาลาแดงชั่วคราว ระหว่างนั้น The Cloud ได้มีโอกาสพูดคุยกับชาวดุสิตธานีหลายครั้ง 

ทั้งจัด กิจกรรม Walk with The Cloud พาผู้อ่านเข้าไปเดินชมและฟังประวัติศาสตร์ในทุกแง่มุมของดุสิตธานี กรุงเทพฯ เป็นกลุ่มสุดท้าย สนทนาเรื่องการบริหารกับ ศุภจี สุธรรมพันธุ์ CEO หญิงแกร่งของดุสิตธานี รวมถึงพูดคุยเรื่องจิตวิญญาณของโรงแรมไทยกับชนินทธ์ โทณวณิก หลังวันปิดประตูโรงแรม 

ตำนานของดุสิตธานีเป็นอย่างไร เราได้ฟังมาแล้วพอสมควร แต่บทบาทใหม่และทิศทางใหม่ของดุสิตธานีในการดูแลนักท่องเที่ยวรุ่นใหม่ในอนาคตเป็นอย่างไรบ้าง ทายาทดุสิตธานีจะขอเล่าให้ฟังก่อนวันเปิดโรงแรมน้องใหม่ของเครือดุสิต ซึ่งฉีกแนวมารับนักท่องเที่ยว Millennial Mindset โดยเฉพาะ

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก

ธุรกิจ : บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) 

ปีก่อตั้ง : พ.ศ. 2491 

อายุ : 72 ปี

ประเภท : โรงแรมและรีสอร์ต

เจ้าของและผู้ก่อตั้ง : ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย

ทายาทรุ่นที่สอง : ชนินทธ์ โทณวณิก

ทายาทรุ่นที่สาม : ศิรเดช โทณวณิก (แบรนด์ ASAI พ.ศ. 2561)

โรงแรมไทยในตำนาน

จุดเริ่มต้นของดุสิตธานี เริ่มจากถนนเจริญกรุง บนถนนสายแรกของไทยที่ตัดแบบตะวันตก ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย ก่อตั้งโรงแรมปริ๊นเซส เป็นโรงแรมแรกในประเทศไทยที่มีสระว่ายน้ำ ชาวต่างชาติที่เข้ามาทำงานในเมืองไทยนิยมมาพัก ทำให้ท่านผู้หญิงชนัตถ์เข้าใจกลุ่มตลาดชาวตะวันตก 

ต่อมาเมื่อคิดสร้างโรงแรม 5 ดาวแบบไทยให้ได้มาตรฐานโลก จึงขายโรงแรมเดิม เพื่อนำทุนมาสร้างโรงแรมใหม่บนหัวมุมถนนศาลาแดง พื้นที่นี้กว้างขวางมาก เดิมเป็นบ้านของ เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) เสนาบดีว่าการกระทรวงมหาดไทยในรัชกาลที่ 6 อยู่ใกล้สวนลุมพินี

เมื่อไปกราบพระราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ที่สวนลุมพินี ท่านผู้หญิงคิดชื่อโรงแรมออกว่า ดุสิตธานี พ้องกับชื่อสวรรค์ชั้นดุสิต ชั้นที่ 4 ในไตรภูมิมิกถา และชื่อเมืองประชาธิปไตยจำลองของรัชกาลที่ 6 

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก
‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก

ตึกที่สูงที่สุดและหรูหราที่สุดในเมืองไทยเป็นแรงบันดาลใจและแม่แบบให้โรงแรมทั่วราชอาณาจักร ซึ่งก่อนหน้านี้นิยมใช้ชื่อฝรั่ง หรือสร้างโรงแรมราคาย่อมเยา ต่างหันมาใช้ฟอนต์ชื่อโรงแรมอ่อนช้อยลายกนก ตกแต่งโรงแรมด้วยไม้สัก พนักงานสวมชุดผ้าไหม ผ้าฝ้าย เสิร์ฟอาหารไทย มอบบริการสุภาพอ่อนน้อมแบบไทย 

เวลาผ่านไปครึ่งศตวรรษ ดุสิตธานีกลายเป็น 1 ใน 5 ธุรกิจที่เข้าตลาดหลักทรัพย์ไทยและยังดำเนินการต่อมาจนปัจจุบัน เป็นตำนานของโรงแรมไทยแท้ที่ยังมีชีวิตและเติบโตไปเรื่อยๆ ท่ามกลางธุรกิจโรงแรมเชนทั่วโลก ปัจจุบันดุสิตธานีมีโรงแรม รีสอร์ต และวิลล่าให้เช่า ซึ่งมีทั้งหมดมากกว่า 270 แห่งใน 14 ประเทศ ไม่รวมการลงทุนในกลุ่มธุรกิจการศึกษาด้านการโรงแรม อาหาร อสังหาริมทรัพย์ และบริการอื่นๆ 

จุดแข็งของดุสิตธานีมี 2 ข้อ หนึ่งคือทำเล โรงแรมของบริษัทดุสิตต้องตั้งอยู่บนทำเลทองคำ พื้นที่หน้ากว้างติดถนนเสมอ ไม่ว่าที่กรุงเทพฯ พัทยา ภูเก็ต หัวหิน เชียงใหม่ ในต่างประเทศ ดุสิตธานีที่ดูไบอยู่ข้างห้างที่ใหญ่ที่สุดในโลกเพียงเดิน 5 นาทีถึง สองคือความเป็นไทยในทุกรายละเอียด ไม่ว่าการบริการ การออกแบบตกแต่งโรงแรม อาหาร สปา ฯลฯ ซึ่งคุณภาพยอดเยี่ยมและถูกอกถูกใจคนทั่วโลก 

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก

“ดุสิตมีคำพูดว่า Gracious Hospitality เป็นความอบอุ่นและความอยากช่วยเหลือโดยที่อีกฝ่ายไม่ต้องขอก่อน มีการไหว้ การยิ้ม การสังเกตว่าเขาต้องการความช่วยเหลือรึเปล่า ถ้าแขกถามว่าห้องน้ำอยู่ตรงไหน ฝรั่งอาจชี้มือเฉยๆ แต่ของเราจะขอพาเดินไปส่งนะ เป็นเรื่องเล็กๆ ที่สร้างความแตกต่างครับ 

“ตอนนี้เรากำลังพยายามหาความหมายใหม่ของ Thai Hospitality ในฐานะผู้เล่นที่อยู่ในวงการมานาน คิดว่ามีสิ่งที่ทำได้อีกเยอะ เพิ่มเรื่อง Wellness ซึ่งไม่ใช่แค่การนวด แต่คือการกินการอยู่ เราอยากผสมผสานไปทุกหนทุกแห่ง เช่น หมอนที่ช่วยให้หลับสบายขึ้น Welcome Drink และอาหารที่ดีต่อสุขภาพ ดนตรีตามทางเดินหรือพื้นที่ส่วนกลางที่ช่วยให้ผ่อนคลาย” 

ทายาทรุ่นสามของดุสิตธานีอธิบายเคล็ดลับการบริการ ที่ทำให้ดุสิตธานีประสบความสำเร็จมายาวนานกว่าครึ่งศตวรรษ

Grandmother’s Vision

ตอนทำดุสิตธานี กรุงเทพฯ คนมองว่าคุณย่าทำ Traditional Thai Hotel แต่จริงๆ ท่านทำ Thai Hotel for The Future ดุสิตธานี กรุงเทพฯ ถึงอยู่ได้นานถึงห้าสิบปี เพราะอยู่มานาน คนมักคิดว่าเป็นโรงแรม Traditional แต่ตอนที่สร้าง สถาปนิกก็ไม่ใช่คนไทย เป็นคนญี่ปุ่นที่ดีไซน์โรงแรมโอกุระแห่งแรก ให้เป็นตึกสูงที่สุดในญี่ปุ่นตอนนั้น พอมาออกแบบดุสิตธานี ก็เป็นตึกที่สูงที่สุดในเมืองไทยในยุคนั้น ไม่ Traditional เลย เป็นความคิดที่ก้าวล้ำมากๆ

“ที่ผ่านมาคนรู้จักดุสิตธานีเรื่องการเป็นตำนาน เป็น Heritage ซึ่งดีมากนะครับ แต่ผมว่าสิ่งที่ไม่ควรลืมคือวิสัยทัศน์ของคุณย่าซึ่งมองการณ์ไกลตลอดเวลา ท่านพยายามทำนายว่า อีกห้าปี สิบปี หรือมากกว่านั้นโรงแรมจะเป็นยังไง ประเทศจะเป็นยังไง เรื่องพวกนี้สำคัญมากกว่า ท่านถึงทำโรงเรียนการโรงแรม (วิทยาลัยดุสิตธานี) เอง แม้ตอนนั้นไม่มีใครสนับสนุน คุณย่าพูดเสมอว่าการทำให้อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวแข็งแรงต้องมีบุคลากรที่ดี เพราะฉะนั้นต้องทำไปด้วยกันทั้งหมด”

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก
‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก

ไม่ใช่ไม่เสียดายตึกเก่า ชีวิตของศิรเดชผูกพันกับดุสิตธานีสาขาแรกตั้งแต่จำความได้ ในฐานะหลานชายผู้ก่อตั้งโรงแรม ลูกชายของผู้บริหารโรงแรม สมัยเป็นเด็กชายวิ่งซนใน Courtyard เขียวขจีและห้องพักชั้นต่างๆ หนึ่งในความทรงจำแรกๆ ของศิรเดชคือความตื่นเต้นตอนเช้าก่อนนั่งรถไปโรงเรียน ต้องแวะไปดุสิตธานี กรุงเทพฯ คุณย่าจะเอากล้วยใส่มือ ให้เขาเอาไปป้อนลูกช้างชื่อบิมโบ้ที่โรงแรมเลี้ยงไว้รับแขก 

“ตอนเด็กคิดว่าเป็นความทรงจำที่ดีต่อสัตว์ ทำให้ผมรักสัตว์ แต่โตขึ้นมาก็รู้ว่ามันเป็นการทรมานสัตว์เหมือนกันนะ” Hotelier รุ่นใหม่ที่ใส่ใจเรื่องธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเอ่ย “ดุสิตธานีทำได้ดีมาตลอด อะไรที่ดีเราก็ต้องคงสิ่งเหล่านั้นไว้ แต่ผมเชื่อเสมอว่าสิ่งที่ทำให้เราประสบความสำเร็จในอดีต ไม่จำเป็นว่าจะทำให้เราสำเร็จในอนาคต เราต้องมองไปอนาคตข้างหน้า หาเป้าหมายใหม่ตลอดเวลา”

มากกว่าตัวเลขบรรทัดสุดท้าย

“ก่อนหน้านี้เป้าหมายของโรงแรมทั่วไปคือตัวเลขบรรทัดสุดท้ายว่ามีกำไรเท่าไหร่ ตั้งแต่ยุคเจ็ดศูนย์แปดศูนย์ การเดินทางเริ่มบูมในอเมริกา ทั้งโลกมีธุรกิจข้ามชาติมากขึ้น คนเริ่มเดินทางมากขึ้น คนไทยก็ไปรับแบบแผนธุรกิจจากอเมริกา ทุกอย่างต้องใหญ่หมด More is more เดินเข้ามาเห็นบุฟเฟต์ต้องมีร้อยกว่าอย่าง แต่คอนเซปต์ตอนนี้คือ Less is more ไม่จำเป็นต้องเป็นโรงแรมที่มีห้องบอลรูมใหญ่ที่สุด มีบุฟเฟต์ไลน์ที่ใหญ่ที่สุด ยิ่งทำมากเท่าไหร่ก็ยิ่งส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม อาหารเหลือทิ้งยิ่งเยอะ ต้นทุนก็ยิ่งเยอะ”

ศิรเดชอธิบายว่าตลาดโรงแรมหลากหลายมากเพราะต้องรองรับผู้คนหลากหลาย ตั้งแต่คนชอบที่แมสมากๆ ไปจนถึงคนต้องการความเป็นส่วนตัวสุดๆ ตั้งแต่แบบหรูหราจนสมถะเต็มที่ โลกของโรงแรมยุคใหม่ โดยเฉพาะหลัง COVID-19 บีบบังคับให้ธุรกิจโรงแรมทั่วโลกต้องปรับตัวสู่การ Personalization มากขึ้น ไม่ใช่แค่โรงแรมห้าดาว แต่โรงแรมแบบอื่นๆ ก็ต้องมีตัวตนที่เข้าถึงความเป็นมนุษย์ เพราะคนต้องการโรงแรมรูปแบบเดิมน้อยลง สนใจโรงแรมแบบบูทีคมากขึ้น จากการสร้างโรงแรมทุกแห่งเหมือนกันหมด เครือโรงแรมใหญ่ๆ ทั่วโลกจึงเริ่มหันมาสร้างที่พักแต่ละแห่งให้มีเอกลักษณ์แตกต่างกัน 

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก

“ผมเชื่อว่าโรงแรมหรือธุรกิจอะไรก็ตามต้องมีเป้าหมาย กำไรก็ส่วนหนึ่ง แต่เราต้องมีสิ่งที่เราเชื่อ มีสิ่งที่ทำให้ตื่นขึ้นมาทุกเช้าเพื่อลงมือทำ มีปัญหาที่อยากแก้เพื่อโลกใบนี้ เพราะเราไม่ได้อยู่ในโลกนี้ตัวคนเดียว เราเป็นส่วนหนึ่งของระบบนิเวศที่ใหญ่กว่า ถ้าตอบได้ว่าโรงแรมตอบโจทย์ย่านที่ตั้งอยู่อย่างไร ก็จะมีความยั่งยืนในหลายๆ ด้าน เช่น ช่วยเหลือชุมชน เป็นพื้นที่ฝึกพนักงานเพื่อสร้างเส้นทางอาชีพ อาศัยถึงเป็นโอกาสดีมากให้เราได้ลองลงมือทำบางอย่างที่สร้างอิมแพ็กด้านบวก เราไม่ต้องการได้อยู่คนเดียว เราได้ คนอื่นก็ต้องได้ ทุกคนได้หมด” 

ผู้บริหารหนุ่มเล่าแนวคิด Live Local ของแบรนด์อาศัย ซึ่งจะเปิดตัวที่เยาวราชเป็นแห่งแรก ตามมาด้วยที่สาทรตอนปลายปี 2020 ต่อด้วยที่ย่างกุ้ง เมียนมา 1 แห่ง กับที่เซบู ฟิลิปปินส์อีก 3 แห่ง

“เป้าหมายหลักของอาศัยคือ Empower Locality และ Nurture World’s Communities ไม่ใช่แค่เป็นคำโปรยสวยๆ นะครับ แต่มันเป็นเป้าหมายหลักว่าเราอยากจะเปลี่ยนแปลงโลกยังไง เราอยากสร้างอิมแพ็กด้านบวกให้ชุมชน ไม่ได้มาแข่งขันกับใคร เยาวราชมีร้านอาหารจีนอร่อยๆ เต็มไปหมด แขกมาพักก็อยากออกไปกินข้างนอก แล้วทำไมเราต้องไปเปิดร้านแข่งกับชุมชน แต่แถวนี้ยังไม่มีอาหารเวียดนาม เผอิญดุสิตมีร้านเธียนดองทำอาหารเวียดนามอยู่แล้ว เราเลยมีอาหารเวียดนามแบบเธียนดอง แต่เด็กลง สนุกขึ้น”

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก

“ลาน Courtyard แทนที่จะทำเป็นน้ำพุติดไฟสีๆ แบบโรงแรมเชนทั่วโลก ผมว่าเปลืองค่าไฟ ทำพื้นที่สีเขียวแบบที่ดุสิตธานี กรุงเทพฯ เคยมีดีกว่า แต่ทำเป็นสวนครัวออร์แกนิก ลดมลพิษจากการขนส่งอาหาร พื้นที่รอบๆ ก็จัดกิจกรรมอย่างนั่งสมาธิหรือเล่นโยคะได้ แล้วอาศัยที่สาทรจะมีเครื่องทำปุ๋ยจากวัตถุดิบเหลือๆ เราจะเอาปุ๋ยจากที่สาทรมาปลูกผักที่นี่ต่อ เราอยากทำ Circular Economy ให้โรงแรมที่เราสร้างเป็นส่วนหนึ่งของการแก้ปัญหาให้โลก 

“ที่เซบูก็เหมือนกัน เราคุยกับเชฟชาวสเปนที่เปิดร้านที่มะนิลา เป็นหนึ่งในห้าสิบร้านอาหารที่ดีที่สุดในเอเชีย เขาฝึกเด็กด้อยโอกาสให้เป็นเชฟ เราชอบทำงานกับคนที่มีวิสัยทัศน์แบบนี้ คนที่อยากสร้างเรื่องดีๆ ให้สังคม” ผู้บริหารรุ่นใหม่เล่าอย่างกระตือรือร้น 

Disruptor ของดุสิตธานี

ดุสิตธานีมีโรงแรมในเครือหลากหลาย ตั้งแต่หรูหรา 5 ดาวไปจนถึงระดับกลางราคาเป็นมิตร ได้แก่ Dusit Thani, Dusit Devarana, dusitD2 และ Dusit Princess แต่ทั้งหมดยังเป็นโรงแรมแบบ Full Service ขณะที่เครือโรงแรมหรูอื่นๆ เริ่มเจาะตลาดคนรุ่นใหม่ แต่ในอาเซียนยังไม่มีแบรนด์ไหนโดดเด่นเป็นเจ้าตลาด เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ศิรเดชเลยตัดสินใจเริ่มแบรนด์ที่พักแนวไลฟ์สไตล์ที่ฉีกแนวออกจากโรงแรมแบบเดิมที่เป็นอยู่ 

“พอเสนอเรื่องอาศัยกับคุณศุภจีและบอร์ดบริหาร ทุกท่านก็เห็นด้วย ต้องขอบคุณคุณศุภจีมากที่ให้อิสระเราเต็มที่ ทั้งทีมไว้วางใจเรามาก ช่วยลงทุนซื้อที่ใจกลางเมืองสาทร ช่วยให้เราสร้างโรงแรมใหม่ขึ้นมากับมือ คุณศุภจีบอกผมตั้งแต่วันแรกว่า ทำให้อาศัยเป็น Innovative Vehicle ของดุสิตธานีเลยนะ อยากจะทดลองอะไร ใช้อาศัยเป็น Disruptor ของดุสิตธานีเลย วิ่งให้เร็ว ทำให้มันโต แล้วมาดูว่ามีอะไรที่เราเอามาทำกับดุสิตได้บ้าง”

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก

“ก่อนหน้านี้ผมคิดว่าดุสิตธานีกับอาศัยต่างกันมาก แต่สองสามปีที่ผ่านมา ดุสิตธานีเปลี่ยนแปลงตัวเองไปเยอะมากๆ ตั้งแต่คุณศุภจีและทีมบริหารใหม่เข้ามาดูแลบริษัท เราเห็นความเปลี่ยนแปลง เช่น ด้านความยั่งยืน ด้านการออกแบบ ด้านการบริการ เริ่มมีหลายสิ่งที่คล้ายกัน อย่างที่นี่มี Digital Concierge เช็กอินเองได้ภายในสามนาที ทำอะไรออนไลน์เอง ไม่จำเป็นต้องมีคนยืนอยู่เจ็ดแปดคน ดุสิตธานีแบบใหม่ก็มีเหมือนกัน สิ่งที่ต่างกันจริงๆ น่าจะเป็นตลาดลูกค้า วัฒนธรรมการบริการแขกไฮเอนด์เป็นอีกอย่าง และขนาดห้องของอาศัยที่เล็กกว่า”

เมื่อถามถึงการทำงานร่วมกับคนในครอบครัว ทายาทรุ่นสามชี้ว่าการให้มืออาชีพเข้ามาดูแลกิจการครอบครัวเป็นเรื่องดี เขาได้โอกาสและอิสระในการลองทำสิ่งใหม่ที่แตกต่าง และตรงกับความเชื่อของเขาจริงๆ 

“ผมชอบอุตสาหกรรมนี้อยู่แล้ว พอเข้ามาอยากเปลี่ยนบางอย่าง พ่อเห็นด้วยบ้าง แต่ส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย (หัวเราะ) ผมกับพ่อคิดไม่เหมือนกันหลายเรื่อง ส่วนใหญ่เป็นเพราะความต่างระหว่างวัย แต่สิ่งที่เราต้องการเหมือนกันคืออยากได้สิ่งที่ดีที่สุดให้กับบริษัทและเพื่อนร่วมงาน ทีมบริหารใหม่นี้อายุไม่ต่างกับผมมาก เลยช่วยเป็นสะพานเชื่อมให้ผมกับพ่อคุยกันรู้เรื่อง”

“ผู้ใหญ่ชอบเตือนให้ระวัง แต่ผมคิดว่าการกล้าลองกล้าทำเป็นการเรียนรู้ที่สนุกที่สุด การลองผิดลองถูก เราสั่งให้คนอื่นทำแทนไม่ได้ แต่ละรุ่นมีวิธีการทำงานไม่เหมือนกัน ผมมีเพื่อนๆ ที่ตกที่นั่งเดียวกันหลายคน พวกที่ทางบ้านมีธุรกิจ บางทีเราก็ปรึกษากันว่าทำยังไงดี ที่นั่งร้อนมาก บางคนทะเลาะกับพ่อแล้วไม่สานต่อไปเลย ดังนั้นอย่างแรกต้องพิสูจน์ตัวเองก่อนว่าเราทำได้ ข้อนี้สำคัญที่สุด ข้อที่สองคือหาคนที่เชื่อในวิสัยทัศน์ของเรา ในกลยุทธ์ของเรา เพราะเราทำคนเดียวไม่ได้ ต้องขายวิสัยทัศน์ของเราให้คนอื่นเชื่อ ไอเดียดีไม่พอ ต้องหาคนที่เก่งกว่าเรามาเป็นพาร์ตเนอร์ เขาทำอะไรได้หลายอย่างซึ่งเราทำไม่ได้ แล้วเราจะได้เรียนรู้จากเขา”

บทเรียนนอกโรงแรม

เบื้องหลังอาณาจักรธุรกิจโรงแรม ทายาทต้องฝึกทำงานตั้งแต่อายุน้อย ศิรเดชฝึกงานครั้งแรกตอนอายุ 15 ปี ในฐานะพนักงานฟรีซเบอร์เกอร์ที่แม็กโดนัลด์อยู่ 3 เดือน 

“ตอนทำอาทิตย์แรกๆ ตื่นเต้นมาก แต่ทำไปเหมือนเดิมสองเดือนก็เบื่อ เลยทำให้รู้ว่าการสร้างบริษัทต้องทำให้พนักงานมีส่วนร่วม ให้ทำงานอย่างเดียวอย่างเดิมไปเรื่อยๆ ไม่ได้ ทุกคนต้องมีเส้นทางอาชีพของตัวเอง มีโอกาสเรียนรู้ สร้างพื้นที่หรือตัวช่วยให้เขาพัฒนาตัวเอง”

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก

ทายาทดุสิตธานีผู้ไปเรียนที่สหราชอาณาจักรแต่เด็ก พบว่าข้อดีของการบริการแบบยุโรปคือมาตรฐานแบบมืออาชีพ การฝึกหัดนักเรียนใหม่ให้เข้าสู่วงการทั้งหน้าบ้านและหลังบ้านแข็งแรงเป็นระบบชัดเจน อุตสาหกรรมโรงแรมก็เปิดโอกาสให้เข้าไปฝึกฝน เอื้ออำนวยต่อการพัฒนาความสามารถและเส้นทางอาชีพระยะยาว ขณะที่โรงแรมในไทยนิยมจ้างมืออาชีพมากกว่าสร้างคนหรือฝึกหัดเด็กใหม่ๆ นี่เป็นจุดอ่อนของอุตสาหกรรมที่เขาอยากแก้ไข 

ตัวเขาเองทุกครั้งที่กลับมาเมืองไทยจะฝึกงานทุกครั้ง ทั้งที่ดุสิตธานีและบริษัทอื่นๆ เนื่องจากเคยทำงานสายไฟแนนซ์ในธนาคารอยู่ 2 ปี เมื่อกลับมาจับงานของดุสิตธานี เขาจึงดูแลฝ่ายพัฒนาธุรกิจและการลงทุนเป็นส่วนใหญ่ ทั้งยังดูแลฝ่ายการศึกษาด้วย

“ผมไม่ใช่สายไฟแนนซ์จ๋า ถ้าคุยกับคนทำงานไฟแนนซ์ เขาจะบอกได้เลยว่าผมไม่มีหัวไฟแนนซ์ (หัวเราะ) ผมบริหารเรื่องการจัดการ การสร้างคอนเซปต์ พัฒนาสินค้าใหม่ การขายแบรนด์ให้คนอื่น และการดูแลแบรนด์เราเอง การหาคนมาลงทุนกับแบรนด์เราไม่ใช่เรื่องง่าย เดเวลอปเปอร์ต้องเก็บเงินเป็นพันล้านเพื่อสร้างโรงแรมของเรา ดังนั้นต้องคิดว่าเราจะขายโรงแรมของเราให้ยั่งยืนยังไง ไม่ใช่ทำเป็นดุสิตธานีไปสองสามปีก็ต้องเปลี่ยนแบรนด์ เลยไม่ได้ดูแค่ตัวเลข แต่ต้องดูว่ามาตรฐานของสินค้าเราเป็นยังไง แบรนด์ของเราเหมาะกับใคร ทำยังไงถึงจัดการส่งต่อโรงแรมให้ฝ่าย Operation สำเร็จ เป็นฝ่ายที่ต้องทำงานร่วมกับคนหลายๆ ด้าน”

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก

คอนเซปต์การมีส่วนร่วมกับชุมชนและความยั่งยืนเป็นประเด็นหลักที่อาศัยตั้งเป้าไว้ บวกกับทรัพยากรและความรู้จากทีมงานดุสิตธานี ทำให้แบรนด์อาศัยเริ่มต้นอย่างแข็งแรง นอกจากนี้ประสบการณ์การทำร้านอาหารและจัดงาน Wonderfruit ของศิรเดช ทำให้ผู้บริหารหนุ่มรู้จักเครือข่ายคนทำงานสร้างสรรค์ ศิลปิน นักออกแบบ สถาปนิก และเชฟรุ่นใหม่

จากแต่ก่อนที่โรงแรมต้องมีทีมทำทุกอย่างเอง มีเชฟประจำทุกตำแหน่ง ก็หันมาร่วมมือกับนักสร้างสรรค์ทั้งไทยและต่างชาติ เช่น ร่วมมือกับเชฟจาร์เรดและเปาโลที่ทำร้าน Peppina, Appia และ Soul Food Mahanakorn ส่วนสาขาสาทรที่จะเปิดปลายปีก็ร่วมมือกับเชฟโบ-ดวงพร ทรงวิศวะ แห่งร้านโบ.ลาน และเครือข่ายเกษตรกรจากสวนสามพราน

ต่อไปอาศัยยังจะมีผลิตภัณฑ์คราฟต์เบียร์ผสมน้ำมะพร้าวชื่อ ‘ชายเลน’ เพราะส่วนหนึ่งของรายได้จะไปสนับสนุนคุ้มครองป่าชายเลนทางภาคใต้ และกาแฟผสมน้ำมะพร้าวแบรนด์ของตัวเอง โดยร่วมมือกับ ลี-อายุ จือปา เจ้าของแบรนด์อาข่า อ่ามา ที่ผลิตกาแฟชั้นเยี่ยมจากแม่จันใต้จนไปไกลถึงเปิดสาขาที่โตเกียว

ด้านการตกแต่งโรงแรม แบรนด์อาศัยเลือกใช้ภาพของช่างภาพท้องถิ่น สาขาเยาวราชเป็นภาพของ Dogduckpugped ส่วนสาขาสาทร ใช้ภาพถ่ายของ เอก-พิชัย แก้ววิชิต วินมอเตอร์ไซค์ย่านราชเทวีที่ตอนนี้ผันตัวไปเป็นช่างภาพเต็มเวลา

ส่วนข้อมูลเกี่ยวกับที่ท่องเที่ยวในเยาวราช สมชัย กวางทองพาณิชย์ พ่อค้าเชือกและนักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นมาถ่ายทอดให้ทีมได้รู้จักย่านนี้อย่างคนท้องถิ่น 

หัวใจนักเดินทาง

แรงบันดาลใจที่ทำให้ท่านผู้หญิงชนัตถ์ตั้งดุสิตธานี เกิดจากความชื่นชอบการท่องเที่ยวพักผ่อนตามโรงแรมหรูหราในอเมริกายุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2

สำหรับหลานชายคนโต การเติบโตในครอบครัวคนทำโรงแรมทำให้ศิรเดชชอบเดินทางท่องเที่ยว ไม่ใช่แค่พักผ่อนตามโรงแรมหรู แต่พักผ่อนตามโรงแรมท้องถิ่นไปจนถึงกางเต็นท์นอนตามป่าเขา ศิรเดชชอบการท่องเที่ยวแบบธรรมชาติ ไม่ว่าปีนเขาหิมาลัย เข้าป่า Amazon เดินขึ้นเขาไปมาชูปิกชู แบกสัมภาระไปเล่นสกีแถบภูเขาไฟ ความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติทำให้เขาฝังใจว่าถ้าทำโรงแรมที่ไหน ต้องทำให้โรงแรมกลมกลืนเป็นส่วนหนึ่งของสภาพแวดล้อม 

“โรงแรมเป็นธุรกิจที่มีคนเยอะมาก วิธีบริหารหรือทำงานกับเพื่อนร่วมงานเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง ชีวิตในธุรกิจนี้ต้องเจอคนหลายชาติ หลายศาสนา หลายวัฒนธรรม มันน่าสนใจเพราะงานโรงแรมคือการขายประสบการณ์ การเที่ยวบ่อยๆ เป็นการเรียนรู้อย่างหนึ่ง”

“บางคนคิดว่าตัวโรงแรมคือสินค้า แต่ส่วนหนึ่งของสินค้านี้คือความสัมพันธ์และการปฏิสัมพันธ์กัน ซึ่งจับต้องไม่ได้แต่สำคัญมาก มันได้มาจากการพูดคุยพบปะกันเท่านั้น เวลาเที่ยวผมชอบคุยกับเจ้าของโรงแรมหรือพนักงานต้อนรับ ถามเขาว่าแถวนี้มีอะไร ช่วยแนะนำร้านอาหารได้มั้ย ไม่ค่อยชอบถ้าเขาแนะนำให้กินในโรงแรม เรามาเที่ยวแล้วก็อยากกินอาหารข้างนอก”

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก

 “ผมเคยเจอโรงแรมนึงที่บัวโนสไอเรส อาร์เจนตินา อยู่ในย่านเมืองเก่าคล้ายๆ เยาวราชเหมือนกัน เป็นเมืองเก่าที่คนรุ่นใหม่เข้าไปทำให้ฮิป มีคาเฟ่ มีร้านอาหารเก๋ๆ Concierge ทั้งรับแขกและเสิร์ฟทุกอย่าง เขาแนะนำว่าเดินออกไปซ้ายมีบาร์ ขวามีร้านไส้กรอกโชริโซ่ เป็นข้อมูลคนวงในที่หาจากในอินเทอร์เน็ตไม่ได้ ผมชอบมาก อาศัยก็เป็นแบบนั้น พนักงานของเราทุกคนก็ตั้งใจเป็น Ambassador ให้ย่านนี้”

เว็บไซต์โรงแรมของเราเล่าเรื่องชุมชน มีรายชื่อร้านอาหารแถบนี้ร้อยกว่าร้าน บางร้านแทบไม่มีชื่อร้าน เราก็แนะนำเส้นทางและเมนูเด่น และจะคอยอัปเดตเรื่อยๆ อยากทำให้แขกเพราะเขาอุตส่าห์มาบ้านเราแล้ว ข้อมูลคืออำนาจที่เราให้เขาได้ จริงๆ มีร้านหนึ่งผมไม่ค่อยอยากแนะนำเลย กลัวเต็มแล้วไม่ได้กิน (หัวเราะ) ร้านนี้มีแค่สามโต๊ะ เป็นร้านอาหารจีนแคะเล็กๆ ในซอย เดินจากตรงนี้ไปห้านาที อาหารต้องสั่งจองก่อน ไม่งั้นต้องรอนานมาก คุณยายเป็นคนขาย แล้วลูกๆ ก็ทำอาหารอยู่ด้านหลัง มีฟองเต้าหู้ทอด หมูตุ๋น เป็นอาหารรสมือแม่ที่สุดยอดมาก เป็นทุกอย่างของ Homecooking เย็นตาโฟอร่อย มะเขือผัดก็อร่อย เป็น Hidden Gem มาก เดินผ่านสิบรอบคุณก็อาจไม่รู้ว่าเป็นร้านอาหาร”

ผู้บริหารหนุ่มอธิบายว่ากลุ่มเป้าหมายของอาศัยคือ Digital Nomads และชาว Millennial Mindset ซึ่งสนใจเรื่องราวท้องถิ่น รักสิ่งแวดล้อม และใช้เทคโนโลยีคล่องแคล่ว 

“โรงแรมที่ผมชอบมากอีกที่ชื่อ citizenM จากอัมส์เตอร์ดัม เนเธอร์แลนด์ น่าจะเปิดมาราวสิบสองปีแล้ว ขนาดห้องประมาณสิบหกตารางเมตร ใส่เตียงเข้าไปแล้วเต็มห้องเลย แต่ผมไปแล้วประทับใจสุดๆ ทุกอย่างอิเล็กทรอนิกส์หมด แต่มีคนคอยช่วยดูแลให้ราบรื่นนะครับ มีบาร์ มีร้านอาหาร ระบบทุกอย่างเรียบง่ายและมีประสิทธิภาพมาก”

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก, โรงแรมอาศัย

แม้การเจาะตลาดกลุ่มคนรุ่นใหม่และเน้นเรื่องราวท้องถิ่นจะฟังดูคล้ายโฮสเทล แต่โครงสร้างธุรกิจของอาศัยที่ขายเป็นห้อง ไม่ได้ขายเป็นเตียงราคาย่อมเยา ยังคงลักษณะความเป็นโรงแรมอยู่

“เราอยากให้พื้นที่โรงแรมเชื่อมต่อกับชุมชนมากขึ้น ผสมผสานเรื่องความเป็นส่วนตัวที่คุณต้องมี กับเรื่องราวชุมชนที่คุณอยากรู้จักเข้าด้วยกัน เอาข้อดีของที่พักสองประเภทมาชนกัน ล็อบบี้มีฟังก์ชันหลากหลาย เป็นร้านอาหาร เป็นบาร์ มีโต๊ะพูลให้นั่งเล่น มีอาหารแบบ Grab & Go มีห้องประชุม มีสวนออร์แกนิกที่จัดเวิร์กช็อปและกิจกรรมได้ ทุกอย่างอยู่ในพื้นที่เดียวกันหมดคล้ายๆ โฮสเทล แต่พอขึ้นไปที่ห้องก็มีความปลอดภัย มีความเป็นส่วนตัวแบบโรงแรม อยู่สบายนอนสบาย มีทุกอย่างที่โรงแรมมี”

อาศัยในเยาวราช

อาศัย บางกอก ไชน่าทาวน์ จะเปิดตัวในเดือนกันยายน พ.ศ. 2563

ในโรงแรมขนาด 224 ห้อง มีอะไรรอแขกเข้าพักอยู่บ้าง ศิรเดชอาสาพาชมอาศัยด้วยตนเอง

เมื่อเข้ามาในล็อบบี้ที่ตกแต่งด้วยพื้นและผนังหินขัด Terrazzo สไตล์จีนและโคมกระดาษทำมือ แขกสามารถเช็กอินแบบดิจิทัลด้วยตนเองบริเวณเคาน์เตอร์ด้านหน้า ใครเพิ่งบินมาถึงตอนเช้าก่อนเวลาเข้าห้องพัก ก็ฝากกระเป๋าเดินทางและอาบน้ำก่อนได้ 

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก, โรงแรมอาศัย

เนื่องจากไม่สนับสนุนการใช้พลาสติกใช้แล้วทิ้ง ในล็อบบี้มีตู้กดน้ำดื่มฟรีไว้บริการ และมุมขายอาหารจำพวกแซนด์วิชสำหรับคนต้องการของรองท้อง เพราะร้านอาหารที่นี่ไม่ได้เปิด 24 ชั่วโมง อาหารเช้าสั่งได้ตอนเช้า ประกอบกับ Dry Buffet พวกผลไม้ ซีเรียล โยเกิร์ต ซึ่งเก็บได้นาน ไม่เหลือทิ้งจนเกิดขยะอาหารที่มากเกินจำเป็น ตกกลางคืน ร้านอาหารจึงเปิดให้บริการทั้งแขกที่เข้าพักและคนท้องถิ่นเข้ามานั่งสั่งอาหารมากินดื่มด้วยได้

 นอกจากนี้ยังมีสวนครัวกลางลานพักผ่อน ห้องประชุม และยิมเล็กๆ หย่อนใจเสร็จแล้วขึ้นไปพักผ่อนได้บนห้องพัก 3 ขนาด ตั้งแต่ 19 – 28 ตารางเมตร มีทั้งมุมมองเห็นสวนครัวและวิวเยาวราชได้ถนัดตา 

‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก, โรงแรมอาศัย
‘อาศัย’ โรงแรมรุ่นใหม่ที่ฉีกกรอบตำนานโรงแรม 5 ดาวไทยของดุสิตธานี, ศิรเดช โทณวณิก, โรงแรมอาศัย

“ผมชอบย่านเมืองเก่านี้มาก เวลาเพื่อนจากต่างประเทศมาผมก็พามาแถวนี้ กับแถวตลาดน้อยและท่าเตียน ถ้าเป็นเมื่อประมาณสิบปีที่แล้วต้องพาไปเที่ยวทองหล่อ ตอนนี้ผมชอบสีสันและเอกลักษณ์ของที่นี่ ที่พักแถวนี้ก็ยังไม่ค่อยมีรูปแบบใหม่ๆ ของคนรุ่นใหม่ที่น่าตื่นเต้นมากนัก อยากทำให้ชาวต่างชาติหรือคนที่มาพักมาสำรวจย่านนี้ได้ พอเดเวลอปเปอร์ที่ทำอสังหาริมทรัพย์มาเสนอทำเลนี้ให้เรา ซึ่งดีมาก อยู่ข้าง MRT เลยเป็นโอกาสที่สมบูรณ์แบบมาก”

ศิรเดชเท้าความถึงเบื้องหลังของโรงแรมอาศัยแห่งแรก ซึ่งมีรายละเอียดและความตั้งใจสร้างสรรค์ไม่แพ้โรงแรม 5 ดาว 

ยิ่งฟังยิ่งแน่ใจ หัวใจของดุสิตธานียังอยู่ เพียงแต่อาศัยในร่างที่เด็กลงเท่านั้นเอง 

Writer

ภัทรียา พัวพงศกร

บรรณาธิการและนักจัดทริปแห่ง The Cloud ที่สนใจตึกเก่า งานคราฟต์ กลิ่น และละครเวทีพอๆ กับการเดินทาง

Photographer

ธีรพันธ์ ลีลาวรรณสุข

ช่างภาพ นักออกแบบกราฟิก นัก(หัด)เขียน โปรดิวเซอร์และผู้ดำเนินรายการพอดแคสต์ และอื่นๆอีกมากมายแล้วแต่ว่าไปเจออะไรน่าทำ IG : cteerapan

ทายาทรุ่นสอง

เรื่องราวการต่อยอดธุรกิจครอบครัวในมือทายาทรุ่นต่อมา

ท่ามกลางความหลากหลายของสินค้าอุปโภคบริโภคในซูเปอร์มาร์เก็ต ไม่ว่าจะเป็นผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดไปจนถึงเครื่องดื่มที่เต็มไปด้วยแบรนด์น้อยใหญ่มากมาย

แบรนด์อะไรเอ่ยที่เป็นแบรนด์ของคนไทย เริ่มต้นจากสองมือและแรงบันดาลใจของชายคนหนึ่งที่อยากเห็นคนไทยใช้ของดี กินของดี และมีคุณภาพชีวิตที่ดี

แบรนด์อะไรเอ่ยที่หลาย ๆ คนต้องเคยได้ลองใช้ หรือคงได้เห็นผ่านตากันมาบ้าง

แบรนด์อะไรเอ่ยที่ใช้ใจพัฒนาอย่างต่อเนื่องด้วยนวัตกรรมที่โดนใจมากว่า 50 ปี

เอาล่ะ พอนึกออกกันบ้างไหมครับท่านผู้อ่าน

ทายาท ไอ.พี. วัน ธุรกิจ FMCG ที่เข้าใจลูกค้ามากกว่าลูกค้า เจ้าของ Hygiene, Vixol ถึง Ivy

ไฮยีน, วิกซอล, วิซ, แดนซ์, โฟกัส และไอวี่ เหล่านี้คือแบรนด์ที่ตอนแรกเราก็คิดไม่ถึง แต่รู้ตัวอีกที เราก็มีสินค้าของเขาอยู่ในบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

และ 6 แบรนด์นี้มีอะไรที่เหมือนกัน คำตอบคือทั้งหมดมาจาก บริษัท ไอ.พี. วัน แล้วอะไรที่พาธุรกิจของครอบครัวหนึ่งเติบโตมาได้ไกลขนาดนี้

The Cloud มีนัดหมายพิเศษ กับ อู๋-ธิติ ธเนศวรกุล รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไอ.พี. วัน จำกัด ทายาทรุ่นสองแห่งอาณาจักรหลายพันล้าน เจ้าของรางวัลแบรนด์ยอดนิยมอันดับ 1 ที่ผู้บริโภคเลือกซื้อมากที่สุด (The Most Chosen Brand) จาก Kantar Brand Footprint Award 2022 Thailand ถึง 4 ปีซ้อน และเป็นแบรนด์ไทยแบรนด์เดียวที่ผงาดเหนือคู่แข่งข้ามชาติ

เขาเริ่มสร้างอาณาจักรธุรกิจ ปั้น สานต่อ และพัฒนากันอย่างไร ขอพาทุกท่านมาร่วมค้นหาคำตอบเบื้องหลังความสำเร็จนี้ไปด้วยกัน

The Beginning

ย้อนกลับไปเมื่อ 50 ปีที่แล้ว จุดเริ่มต้นของ บริษัท ไอ.พี. วัน ถือกำเนิดขึ้นจาก คุณพ่ออุทัย ธเนศวรกุล ซึ่งได้ไปศึกษาด้านเคมีที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ทว่าเส้นทางก็ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ

ระหว่างนั้นครอบครัวที่เมืองไทยของเขาเกิดวิกฤตด้านการเงิน จึงเรียกตัวคุณอุทัยกลับบ้าน สิ่งที่เกิดขึ้นในหัวนักเรียนนอกอย่างเขาคือ “เมืองนอกมีสินค้าคุณภาพดีให้ใช้ แล้วทำไมเมืองไทยถึงไม่มีสินค้าคุณภาพดี ๆ ให้คนไทยได้ใช้เหมือนที่นั่นบ้าง”

เมื่อต้องกลับประเทศไทย เขาตัดสินใจเริ่มจากการทำสิ่งที่ถนัดที่สุดอย่างการผสมสูตรน้ำยาล้างห้องน้ำโดยใช้ความรู้ทางด้านเคมีที่ร่ำเรียนมา ก่อตั้งบริษัทเล็ก ๆ โดยมีพนักงานเพียง 2 – 3 คน

“จริง ๆ แล้วห้องน้ำคือส่วนหนึ่งในชีวิตเราเหมือนกันนะ พอห้องน้ำไม่สะอาด ด้วยความสกปรก ความชื้น คราบที่ขัดไม่ออกต่าง ๆ เลยกลายเป็นห้องที่เราไม่อยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยมากที่สุด

“คุณพ่อก็เลยทำผลิตภัณฑ์ล้างห้องน้ำออกมาเป็นตัวแรกก่อน เพื่อตอบโจทย์ Pain Point ของผู้บริโภคที่มีอยู่ ณ เวลานั้น”

วิธีผสมผลิตภัณฑ์ล้างห้องน้ำ ณ เวลานั้นคือ เอาส่วนผสมสารเคมีทั้งหมดไปอยู่ในถังใบหนึ่ง จุดไฟข้างล่าง แล้วก็เอาไม้กวนเองที่หลังบ้านของคุณอุทัย

หลังจากนั้น เขาใช้วิธีขายตรงโดยเดินไปเคาะประตูตามบ้าน เพราะร้านค้ายังไม่ยอมรับ จึงทดลองล้างห้องน้ำให้ลูกค้าดูเลยว่า น้ำยาล้างห้องน้ำยี่ห้อวิกซอล มีประสิทธิภาพในการทำงานอย่างไร

“คุณพ่อเล่าให้ฟังว่า ไปเคาะบ้าน 10 หลัง มีบ้านที่ยอมให้เข้าไปล้างห้องน้ำให้ดูเพียงหลังเดียว ต้องแบกอุปกรณ์และน้ำยาทุกอย่างกว่า 5 กิโลขึ้นรถเมล์ไปเองคนเดียว ขายของ ทดลองสินค้าให้ผู้บริโภคดู และทำความเข้าใจกับพวกเขา เพื่อนำข้อมูลกลับมาปรับสูตรให้ตรงกับความต้องการ”

สิ่งที่ทำให้ลูกค้ายอมเปิดใจให้คนแปลกหน้าคนหนึ่งเข้าไปล้างห้องน้ำถึงในบ้าน คือความไม่ยอมแพ้ และความเชื่อที่ว่า ถ้าหากทดลองสินค้าดี ๆ ที่ตอบโจทย์ให้ลูกค้าได้เห็น ก็จะทำให้ลูกค้าได้ของที่ดีที่สุด มีความสุขที่สุด และกลับมาซื้อซ้ำ

อย่างไรก็ตาม ลูกค้ากลับไม่ได้ปลื้มใจกับน้ำยาสูตรแรก เนื่องจากห้องน้ำในสมัยก่อนอากาศถ่ายเทได้ไม่ดีนัก และคนส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ล้างห้องน้ำบ่อย ๆ คราบที่เกิดขึ้นจึงเป็นคราบฝังแน่น คุณอุทัยจึงปรับสูตรใหม่หลายครั้ง จนได้สูตรที่มีกรดไฮโดรคลอริกซึ่งมีประสิทธิภาพมาก ๆ และถือเป็นสูตรแรกของเมืองไทย ก่อนจะกลับไปขายที่บ้านหลังเดิมอีกครั้ง คราวนี้ได้ผลดีแบบที่เห็นคราบฝังแน่นลอยขึ้นมา จนผู้บริโภคยอมรับและบอกต่อในที่สุด

จุดพลิกผันที่ทำให้คุณอุทัยยังตื่นเต้นจนทุกวันนี้ คือ วิกซอล แจ้งเกิดอย่างจริงจัง หลังจากมียี่ปั๊วรายหนึ่งรับสินค้าไปขายเป็นครั้งแรก เพราะคุณภาพและความความตั้งใจที่อยากทำสินค้าที่ดีออกไปสู่มือผู้บริโภค เมื่อได้คู่ค้ารายนี้ช่วยกระจายสินค้า จึงทำให้ร้านค้าอื่น ๆ เริ่มยอมรับตามมา

สำหรับปรัชญาการทำธุรกิจของรุ่นก่อตั้งที่ยังส่งต่อมาถึงทายาทรุ่นปัจจุบันนั้นไม่มีอะไรซับซ้อน

“ทำของดี ๆ อย่าทำของห่วย ๆ ให้คนอื่นเขาใช้ และถ้าเราเองยังไม่สบายใจที่จะใช้ผลิตภัณฑ์ของตัวเองก็อย่าทำ”

อู๋-ธิติ ธเนศวรกุล รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไอ.พี. วัน จำกัด ธุรกิจ FMCG ที่เข้าใจลูกค้ามากกว่าลูกค้า เจ้าของ Hygiene, Vixol ถึง Ivy
อู๋-ธิติ ธเนศวรกุล รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไอ.พี. วัน จำกัด ธุรกิจ FMCG ที่เข้าใจลูกค้ามากกว่าลูกค้า เจ้าของ Hygiene, Vixol ถึง Ivy

International Product 

หลังจากตั้งตัวได้ด้วยผลิตภัณฑ์วิกซอล โจทย์ต่อไปคือจะโตอย่างไรให้มั่นคงสมชื่อ IP ที่ย่อมาจากคำว่า ‘International Product’ หรือสินค้าที่ได้มาตรฐานระดับนานาชาติ ต่อมาจึงปรับภาพลักษณ์องค์กร และสร้างความชัดเจนในการดำเนินธุรกิจด้วยวิสัยทัศน์ ‘มุ่งมั่น สร้างสรรค์นวัตกรรม เพื่ออนาคตการใช้ชีวิตที่ดีขึ้น’ หรือ Innovate Passionately For The Future Of Better Living และจัดตั้งกลุ่มบริษัท ไอ.พี. วัน หรือ I.P. ONE ในปัจจุบัน

จากผลิตภัณฑ์ล้างห้องน้ำวิกซอลในวันนั้น จึงค่อย ๆ แตกกิ่งก้านสาขาออกมาเป็นแบรนด์อื่น ๆ ในเครือ

วิซ เกิดขึ้นจากความพยายามลองพัฒนาผลิตภัณฑ์ดูแลพื้นผิวต่าง ๆ ออกมาเพื่อตอบโจทย์ผู้บริโภคที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น และรับจ้างผลิตให้บริษัท PCS และบริษัท Anglo Thai เป็นจุดเริ่มต้นของธุรกิจ B2B ก่อนจะปรับมาจำหน่ายแบบ B2C ซึ่งเป็นธุรกิจหลักของ ไอ.พี. วัน

“แม้ว่าธุรกิจ B2B เหล่านี้จะเป็นธุรกิจเสริมที่ทำอยู่ในระยะหนึ่งเท่านั้น แต่ก็ถือว่าเป็นส่วนสำคัญที่ช่วยทำให้คุณพ่อตั้งตัวขึ้นมาได้

“หลังจากนั้น คุณพ่อก็เริ่มหันมามองว่าผู้บริโภคทุกคนต้องใส่เสื้อผ้า แต่เสื้อผ้าในเวลานั้นยับบ้าง ไม่มีกลิ่นหอมบ้าง เขาจึงพัฒนาผลิตภัณฑ์ดูแลผ้าภายใต้แบรนด์ ไฮยีน ขึ้นมา โดยมีผลิตภัณฑ์ตัวแรกคือน้ำยารีดผ้า ก่อนจะค่อย ๆ ขยายจนเป็นแบรนด์เดียวภายในเมืองไทยที่มีผลิตภัณฑ์ดูแลผ้าครบวงจร ในทุก ๆ ขั้นตอน ตั้งแต่ก่อนซัก ไปจนถึงหลังซัก”

ในกระบวนการทำความสะอาดผ้า การรีดผ้านับว่าเป็นอุปสรรคมากที่สุด เพราะใช้เวลานานและร้อนมาก การพัฒนาน้ำยารีดผ้าช่วยร่นระยะเวลาในการรีด และช่วยให้ครอบครัวมีเวลาด้วยกันมากขึ้น

พอเริ่มเข้าใจในผู้บริโภคกลุ่มแม่บ้านแล้ว เขาจึงเริ่มขยายเป้าหมายไปที่กลุ่มวัยรุ่น ออกมาเป็นโรลออนระงับกลิ่นกายภายใต้แบรนด์โฟกัส สำหรับผู้ชาย และ แดนซ์ สำหรับผู้หญิง โดยหวังว่าจะพัฒนาคุณภาพชีวิตและความสุขให้กลุ่มเป้าหมายนี้ได้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม แบรนด์ที่พัฒนาขึ้นมาทั้งหมดล้วนเป็นกลุ่ม Non-Food ทั้งสิ้น โจทย์ต่อไปจึงเป็นความตั้งใจพัฒนาผลิตภัณฑ์ในกลุ่ม Food & Beverage จนเกิดเป็นแบรนด์ไอวี่

น้ำผลไม้ที่มีจำหน่ายอยู่ในประเทศไทยมักเป็นน้ำผลไม้กระป๋องที่มีส่วนผสมเป็นน้ำผลไม้จริง ๆ ค่อนข้างน้อย ไอวี่จึงกลายมาเป็นน้ำผลไม้ 100 เปอร์เซ็นต์ แบรนด์เดียวที่เน้นผลไม้ตะวันตก ทั้งกีวี พีช แพร์ ฝรั่ง แบล็กเคอแรนต์ ทำให้ได้รับการตอบรับที่ดีมากจากผู้บริโภค

ทั้งหมดทั้งมวลนี้ สิ่งที่เหมือนกันของทุกแบรนด์ ก็คือการเข้าไปช่วยแก้ไขปัญหา พร้อมนำเสนออะไรใหม่ ๆ ให้คนไทยได้มีโอกาสทดลองดื่มหรือใช้

หลักการในการออกผลิตภัณฑ์ใหม่ของคุณอุทัยคือ หนึ่ง คุณภาพต้องไม่ด้อยกว่าผู้นำตลาด สอง ถ้าจะทำสินค้าอะไรก็แล้วแต่ อย่าทำสินค้าที่มีอยู่แล้ว แต่ใช้นวัตกรรมสร้างผลิตภัณฑ์ที่แตกต่าง มีจุดเด่นเป็นของตัวเอง และต้องเชื่อมโยงกับวิถีชีวิตของผู้บริโภค

เมื่อ 2 หลักการนี้มารวมกัน จึงเกิดเป็นคำว่า Insightful Innovation ที่สืบทอดมาถึงทายาทรุ่นถัดไป 

The Next Gen

“คุณพ่อน่าจะวางแผนไว้แล้ว ผมได้มีโอกาสไปเรียนที่สหรัฐอเมริกาเหมือนกับเขา ตอนพี่สาวไปคุณพ่อไปส่งถึงที่เลย ดูแลหาที่อยู่ให้ แต่ไม่รู้เพราะผมเป็นคนสุดท้องและเป็นผู้ชายหรือเปล่า เขาให้ไปเอง หาบ้านเอง ติดต่อมหาวิทยาลัยเอง หาทางขึ้นรถเมล์ไปเรียนเองโดยไม่ซื้อรถให้ เหมือนเป็นการวางแผนให้ผมต้องดิ้นรนแบบที่คุณพ่อเคยเจอมาก่อน” คุณอู๋พูดพลางหัวเราะ

หลังเรียนจบสาขาการตลาดและโลจิสติกส์ คุณพ่อก็เรียกตัวให้กลับมาสานต่อธุรกิจที่บ้านในทันที 

เบื้องหลังความสำเร็จ 50 ปีของ ไอ.พี. วัน อาณาจักรพันล้านจากมือของคนไทย เจ้าของ Hygiene, Vixol, Whiz, Dance, Focus และ Ivy

หน้าที่แรกที่ได้รับมอบหมายคือ นั่งหน้าห้องคุณพ่อและเข้าไปฟังประชุมเพื่อเรียนรู้งานอยู่ระยะเวลาหนึ่ง

“ทำไปจนถึงจุดหนึ่งเลยบอกคุณพ่อว่า อยู่ในบริษัทอย่างเดียวมันเรียนรู้ช้า ไม่ค่อยได้รู้ว่าจริง ๆ ข้างนอกเกิดอะไรขึ้นบ้าง ก็เลยขอไปตามทีมอีเวนต์ออกงาน ตั้งบูทขายของตามมหาวิทยาลัยและโรงงานต่าง ๆ”

แม้จะต้องจัดบูทตั้งแต่ 4 ทุ่มถึงตี 4 ก่อนเริ่มขายของตอน 9 โมงเช้า แต่นั่นทำให้เขาได้พบสิ่งที่มีค่าที่สุดอย่างหนึ่ง คือ การได้คุยกับลูกค้าจริง ๆ เพื่อทำความเข้าใจไลฟ์สไตล์และความต้องการที่แท้จริงของผู้บริโภค

จากตรงนั้น คุณอู๋จึงเสนอให้สร้างทีมโลจิสติกส์เพื่อดูแลส่วน Supply Chain ขึ้นมา ซึ่งประหยัดต้นทุนในปีแรกให้กับบริษัทไปกว่า 30 ล้านบาท ทำให้นำงบประมาณส่วนนี้ไปทำการตลาดและออกผลิตภัณฑ์ใหม่ สร้างยอดขายให้บริษัทเพิ่มเติมไปได้อีก

ทายาทรุ่นสองตั้งใจรังสรรค์ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ ใช้ Innovation และ Insight จากการเข้าใจผู้บริโภคอย่างถ่องแท้ในการสร้างนวัตกรรมใหม่ ๆ ให้สินค้าเพื่อตอบโจทย์ผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย

“เรารักษาสิ่งที่ดีที่คุณพ่อสร้างไว้ และในขณะเดียวกันก็ต่อยอดให้องค์กร Dynamic และมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นในการกระจายสินค้าให้เข้าถึงมือผู้บริโภคทุกกลุ่ม”

Innovate Passionately

“เรามีการปรับภาพลักษณ์องค์กร โดยนำ DNA ความเป็น I.P. นับตั้งแต่วันแรกที่คุณพ่อได้ก่อตั้งบริษัทด้วยความรัก ไม่ยอมแพ้ มุ่งมั่น ในการสร้างสรรค์นวัตกรรมต่อเนื่องมาตลอด 50 ปี เริ่มต้นที่อยากให้คนไทยมีห้องน้ำที่สะอาด ด้วย Purpose ที่ชัดเจน คือ การพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้บริโภคให้ดีขึ้น จึงถูกถ่ายทอดออกมาเป็น Brand DNA ของบริษัท I.P. คือ Innovate Passionately ตอกย้ำด้วย Purpose ของเรา คือ For The Future Of Better Living รวมกันจึงมาเป็น Innovate Passionately For The Future Of Better Living มุ่งมั่น สร้างสรรค์นวัตกรรม เพื่ออนาคตการใช้ชีวิตที่ดีขึ้น”

สำหรับคุณอู๋แล้ว แกนหลักของนวัตกรรมเริ่มจากความเข้าใจผู้บริโภคอย่างลึกซึ้งและแท้จริง

“เราต้องศึกษาไลฟ์สไตล์ของเขา ทำความรู้จักเขาให้ดีกว่าที่ตัวเขารู้จักตัวเขาเองด้วยซ้ำ ต้องถึงจุดนี้ก่อนถึงจะเรียกได้ว่ามีอินไซต์อย่างแท้จริง แล้วค่อยนำอินไซต์นี้มาพัฒนาเป็นนวัตกรรมที่มั่นใจว่า ถ้าออกผลิตภัณฑ์ เขาจะสนใจ กล้าที่จะทดลอง และจะต้องชอบแน่ ๆ

อย่างในกรณีของวิกซอล หนึ่งในตัวอย่างของการนำเอา Insight มาต่อยอดพัฒนาเป็นนวัตกรรมเพื่อตอบโจทย์ผู้บริโภคตั้งแต่ยุคบุกเบิกบริษัท คือการคิดค้นน้ำยาล้างห้องน้ำสูตรกรดไฮโดรคลอริกเป็นสูตรแรกของเมืองไทย เพื่อขจัดคราบและกลิ่นเหม็นที่ฝังลึกในห้องน้ำสมัยก่อน

“เราเป็นเจ้าแรก ๆ เช่นเดียวกันที่ทำผลิตภัณฑ์ล้างห้องน้ำมีกลิ่นหอม วิกซอล พิ้งค์ ที่ไม่ใช่แค่ขจัดคราบ แต่มีกลิ่นหอมด้วย” นี่คืออีกตัวอย่างของนวัตกรรมที่นำออกมาสู่ตลาดเป็นเจ้าแรกอย่างไม่มีใครคาดคิด

กรณีของไฮยีน ขณะที่แบรนด์อื่น ๆ ส่วนใหญ่ในตลาดชูจุดขายในการเน้นกลิ่นหอมที่ยาวนาน แต่เมื่อ ไอ.พี. วัน ศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภคอย่างจริงจังแล้ว พบว่าผู้บริโภคไม่ได้ต้องการเพียงแค่กลิ่นหอม จึงตัดสินใจที่จะนำเสนอ Experiential Segment คือการสร้างประสบการณ์ใหม่ ๆ ของผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายแทน อาทิ ‘ผลิตภัณฑ์ปรับผ้านุ่มสูตรเข้มข้นพิเศษ ไฮยีน ดิลีเชียส ซีรีส์’ 2 กลิ่นใหม่ เรียกได้ว่าฉีกกฎผลิตภัณฑ์ปรับผ้านุ่มที่มีขายอยู่ในตลาด ผลิตภัณฑ์ใหม่นี้เป็นกลิ่นหอมหวาน สดชื่นจากขนมหวาน ที่ผสานนวัตกรรมกลิ่นหอมจากขนมฝรั่งเศสกับความสดชื่นของดอกไม้ มี 2 กลิ่น คือ กลิ่นซัมเมอร์มาการอง และ สปริงคัพเค้ก นี่คือเหตุผลที่ทำให้ไฮยีนได้รับความไว้วางใจจากผู้บริโภค จนได้รางวัลแบรนด์ยอดนิยมอันดับ 1 ที่ผู้บริโภคเลือกซื้อมากที่สุด (The Most Chosen Brand) จาก ‘Kantar Brand Footprint Award 2022 Thailand’ ถึง 4 ปีซ้อน

สำหรับแบรนด์ไอวี่เอง ได้มีการสร้างนวัตกรรมด้วยการออกรสชาติใหม่ที่ยังไม่มีใครนำเสนอในตลาดนมเปรี้ยว เช่น พีช กีวี และทับทิม กำลังจะมีรสชาติขนม คือ กลิ่นมิกซ์เบอร์รี่ ชีสเค้ก และกลิ่นเครปเค้กส้ม ซึ่งก็ยังไม่เคยมีใครทำมาก่อนเช่นกัน

ตัวอย่างต่าง ๆ ของการสร้างนวัตกรรมเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้นเหล่านี้ แสดงให้เห็นถึงการเป็นผู้นำตลาดโดยกล้าทำสิ่งที่ยังไม่มีใครทำมาก่อน ทำให้แบรนด์ในบริษัทสามารถสร้างประสบการณ์ใหม่ให้กับผู้บริโภคมาโดยตลอด

Grow with Care

แม้จะเติบโตจนมีรายได้หลายพันล้าน แต่สิ่งที่ทายาทคนนี้ให้เครดิตตลอดการสัมภาษณ์คือ พนักงาน ซึ่งบางคนอยู่กับบริษัทมากว่า 30 ปีแล้ว

“เราเรียกเขาว่าพนักงานก็จริง แต่ในบริษัทไม่เคยแบ่งแยก คุณพ่อสอนตลอดว่าเราถือ ถือ 2 หน้าที่ หนึ่งคือผู้บริหาร สองคือเพื่อนที่ร่วมงานด้วยกัน เขาเล่าให้ฟังว่า สมัยก่อนเวลาคุณย่าเลี้ยงพนักงาน คุณย่าจะแบ่งให้พนักงานกินก่อน ส่วนที่เหลือค่อยให้ครอบครัว ให้ลูกกิน

“พ่อปลูกฝังตั้งแต่ตรงนั้นเลยว่า เรามีวันนี้เพราะใคร ใครบ้างที่มีบุญคุณกับเรา ใครที่เป็นคนช่วยขับเคลื่อนเรา”

การทำงานของไอ.พี. วัน เป็นมืออาชีพ ขณะเดียวกันก็ไม่มีระยะห่างระหว่างผู้บริหารกับพนักงาน เพราะผู้บริหารทุกคนต้องเข้าถึงได้ เป็นมิตร และเท่าเทียมกับพนักงานทุกคน

“นอกจากนี้ เรายังมีเวทีให้พนักงานได้กล้าแสดงความคิดเห็นต่าง ๆ อยู่เสมอ แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือการพยายามสร้าง Culture การคิดนอกกรอบ ผ่านการสร้างโปรเจกต์ใหม่ ๆ เพื่อให้พนักงานแต่ละแผนกมีส่วนร่วมในการคิดไอเดีย นวัตกรรมใหม่ ๆ ให้เกิดขึ้นในองค์กร” 

คุณอู๋สร้างแรงบันดาลใจให้พนักงานรู้สึกว่าเสียงของเขามีความหมาย ทำให้เขากล้าแสดงความคิดเห็น นำเสนอสิ่งที่แตกต่างจากเดิมหรือที่ยังไม่มีใครคิด และกล้าที่จะพูดออกมา

ปัจจัยทั้งหมดเหล่านี้ทำให้ธุรกิจเติบโตได้กว่า 2 หลักในทุก ๆ ปี โดยเติบโตจากรายได้ 4 พันล้านสู่ 7 พันล้านได้ภายในระยะเวลา 3 ปีที่ผ่านมา

นักธุรกิจหลายท่านอ่านถึงตรงนี้อาจสงสัย ด้วยหลักรายได้ขนาดนี้ ผู้บริหารต้องกำลังวางแผนเข้าตลาดหลักทรัพย์เป็นแน่ แต่มุมมองของคุณอู๋และครอบครัวนั้นแตกต่าง

“แน่นอนว่าเราต้องมีกำไรเพื่อนำเงินกลับมาประยุกต์ กลับมาขยายกิจการต่อ แต่นั่นไม่ใช่คีย์หลักของเราในการประกอบธุรกิจ

“เราไม่ได้อยากไปอยู่ในสถานะเหมือนบริษัทในตลาดหลักทรัพย์อื่น ๆ ที่บางแห่งต้องพยายามสร้างผลตอบแทนให้กับนักลงทุนเป็นหลัก เสน่ห์ของเราคือการทำเพื่อคนจริง ๆ เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตคนจริง ๆ ซึ่งการบริหารแบบธุรกิจครอบครัวยังตอบโจทย์อยู่”

The Future

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ไอ.พี. วัน อาจมุ่งเน้นการพัฒนาสินค้าเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนไทยเป็นหลัก แต่นั่นยังไม่ใช่จุดสิ้นสุดของเป้าหมายในมือทายาทคนนี้

“เราต้องการสร้างชื่อเสียงให้กลับมาสู่ประเทศไทย จริง ๆ ประเทศไทยมีชื่อเสียงในการผลิตสินค้าที่ดีและมีคุณภาพอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นในอนาคต เราต้องการจะขยายออกไปที่ตลาดต่างประเทศ เพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลงไม่ใช่เพียงแค่ในบ้านเรา”

ตลอดเวลาที่ผ่านมา สิ่งที่ทำให้คุณอู๋สร้างแรงใจในการฟันฝ่าอุปสรรคเหล่านี้ได้มีอยู่ 2 อย่าง

หนึ่ง คือการตั้งเป้าหมายย่อย ๆ หรือ Small Win, Win Often เพื่อสร้างแรงขับเคลื่อนให้กับตัวเอง

สอง คือการเป็นนักเรียนรู้ที่เปิดกว้าง เข้าใจตลาด เข้าใจผู้บริโภค และเทรนด์ต่าง ๆ อยู่เสมอ

ตลอดเวลาเกือบ 50 ปี ไอ.พี. วัน ยึดมั่นในการพัฒนาและผลิตสินค้าที่มีคุณภาพ ด้วยวัตถุดิบที่ดี นวัตกรรมที่ดี พร้อมสินค้าที่ครอบคลุม เพื่อตอบโจทย์ความต้องการและสร้างความพึงพอใจให้ลูกค้าคนไทย

และทุกวันนี้ สินค้าของ ไอ.พี. วัน ก็ได้รับการยอมรับจากหลากหลายประเทศ มีการส่งออกมากกว่า 11 ประเทศ มีสาขาอยู่ที่ต่างประเทศด้วย ในเวียดนามและเมียนมา และยังมีการขยายอย่างต่อเนื่อง โดยหวังว่าวันหนึ่งจะไม่ใช่แค่คนไทยที่ได้ใช้ผลิตภัณฑ์ดี ๆ ของพวกเขา แต่เป็นคนในทุก ๆ ประเทศทั่วโลก

และทั้งหมดนี้คือเรื่องราวความตั้งใจที่ ไอ.พี. วัน มุ่งมั่นส่งมอบผ่านมือทายาทรุ่นนี้และรุ่นถัด ๆ ไปด้วยใจอย่างไม่หยุดยั้ง

Writer

วุฒิเมศร์ ฉัตรอิสราวิชญ์

นักเรียนรู้ผู้ชื่นชอบการได้สนทนากับผู้คนและพบเจอสิ่งใหม่ๆ หลงใหลในการจิบชา และเชื่อว่าทุกสิ่งล้วนมีเรื่องราวให้ค้นหา

Photographer

รัชต์ภาคย์ แสงมีสินสกุล

ช่างภาพที่มีร้านล้างฟิล์มเป็นของตัวเอง แต่นานๆจะถ่ายฟิล์มที เพราะช่วงนี้ฟิล์มมันแพง

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load