15 พฤษภาคม 2562
4 PAGES
9 K

ไม่ว่าเรื่องที่คุยอยู่จะเครียดแค่ไหน เพียงส่งสติกเกอร์ของ Kanahei ไป ก็ใจชื้นขึ้นทันตาเห็น

หลายครั้งที่ฉันนึกขอบคุณในใจดังๆ ถึงใครก็ตามที่เป็นผู้สร้างสรรค์ตัวการ์ตูนสุดน่ารักสองตัวนี้ ประกอบด้วย Piske ลูกเจี๊ยบสีขาวที่ดราม่าหน้านิ่ง กับ Usagi กระต่ายสีชมพูที่เฮฮาและก๋ากั่น พูดได้เต็มปากเลยว่าหากไม่มีสติกเกอร์พวกนี้ คงมีอารมณ์อีกมากมายที่ไม่รู้จะสื่อสารอย่างไรผ่านตัวอักษร

คานะเฮย์, Kanahei

เชื่อว่าไม่ใช่ฉันคนเดียวที่รู้สึกแบบนี้ เพราะสติกเกอร์เซ็ตนี้เป็นหนึ่งในของที่ขายดีที่สุดในไลน์ การันตีด้วยยอดโหลดกว่า 10 ล้านครั้ง จากผู้ใช้งานทั้งในเอเชีย อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และยุโรป

หลังจากใช้สติกเกอร์ของเธอมาเกือบ 5 ปี ฉันก็ได้มีโอกาสขอบคุณเธอด้วยตัวเอง

คานะเฮย์, Kanahei

เบื้องหลังนามปากกา คานะเฮย์ (Kanahei) คือแม่บ้านญี่ปุ่นผู้วาดการ์ตูนเป็นอาชีพ โดยทำงานที่บ้านพร้อมเลี้ยงลูกชาย 3 คนไปด้วย เธอวาดรูปมาตั้งแต่สมัยมัธยม เริ่มจากการทำรูปน่ารักๆ คุณภาพไฟล์ไม่ต้องมาก เพื่อใช้ส่งหากันเป็นรูปๆ ไป รวมถึงวาดเป็นหน้าจอโทรศัพท์มือถือให้เพื่อนใช้ เมื่อโตขึ้นเธอก็หันมาวาดการ์ตูนและภาพประกอบเป็นอาชีพ รู้ตัวอีกทีก็อยู่ในวงการมาครบ 15 ปีแล้ว

ลายเส้นของเธอได้รับความนิยมขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งแอปพลิเคชันไลน์เปิดโอกาสให้คนทำสติกเกอร์มาลงขายเองได้ เธอใช้โอกาสนี้เผยแพร่งานตัวเองออกไประดับสากล และได้แรงตอบรับดีจนคว้ารางวัล Grand Prize ของ LINE Creators’ Stickers Award ในปี 2016 ชนะสติกเกอร์เซ็ตอื่นๆ อีกกว่า 6 แสนราย

ฉันเป็นหนึ่งในผู้โชคดีชาวไทยที่ได้พบเจอพูดคุยและขอลายเซ็นจากคานะเฮย์ตัวเป็นๆ ในงานแฟนมีตที่จัดโดย Sweet Summer การได้เห็นใบหน้าภายใต้หน้ากากยีราฟทำให้รู้ว่าเธอเป็นคนที่ยิ้มและหัวเราะอยู่ตลอด และแม้จะเพิ่งแจกลายเซ็นคนไปอย่างต่อเนื่องกว่า 2 ชั่วโมง เธอก็ยังมีสีหน้าสดใสสู้ตาย ไม่ต่างจากสติกเกอร์อันเต็มไปด้วยสีสันของเธอเลย

ไปรู้จักผู้หญิงใต้หน้ากากคนนี้ให้มากขึ้นดีกว่า

คานะเฮย์, Kanahei คานะเฮย์, Kanahei

คุณเริ่มต้นงานนี้จากตรงไหน

จริงๆ ฉันวาดการ์ตูนมาก่อนค่ะ จำความได้ก็เริ่มวาดแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ 10 ขวบเลยล่ะมั้ง แล้วก็ตีโพยตีพายไปเองทั้งหมดว่าพอโตขึ้นจะต้องหากินกับการวาดการ์ตูน โดยไม่ได้คิดเลยว่าจะต้องทำอย่างอื่น พอรู้ตัวอีกทีก็มาถึงจุดนี้แล้วค่ะ

Piske และ Usagi มีเรื่องราวเบื้องหลังไหม เกิดมาจากอะไร

จำไม่ได้แล้วว่าวาดครั้งแรกเมื่อไหร่ เรียกว่าเกิดขึ้นตามธรรมชาติคงดีกว่า เพราะมีที่มาจากคาแรกเตอร์ที่เคยวาดขึ้นมาเพื่อเติมเต็มเฟรมของภาพตั้งแต่ในอดีตค่ะ ชื่อก็ไม่มีที่มาด้วยค่ะ ตั้งขึ้นมาเพราะรู้สึกว่าอยากใช้ชื่อนี้

ที่ฉันไม่เคยเปิดเผยเรื่องราวเบื้องหลังของคาแรกเตอร์เพราะอยากให้คนดูจินตนาการเองค่ะ ที่จริงแล้วจะแต่งเรื่องราวขึ้นมาทีหลังได้ แต่สำหรับฉันแล้ว Piske และ Usagi เป็นคาแรกเตอร์ที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว ทำให้ไม่อยากแต่งเรื่องขึ้นมาทีหลังแล้วบอกว่า “ที่จริงมีเรื่องราวแบบนี้…” อะไรทำนองนี้ค่ะ

เนื่องจากเป็นคาแรกเตอร์ที่เน้นความรั่ว เลยอยากให้ทุกคนยอมรับในความไม่ชัดเจนของทั้งสองตัวนี้ค่ะ

คุณคิดว่าทำไมสองคาแรกเตอร์นี้ถึงเป็นที่รักของคนมากมาย

ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเป็นเพราะอะไร แต่ส่วนใหญ่จะได้รับคำชมว่าสีหน้าน่ารัก แล้วเวลาเห็นก็รู้สึกว่าเยียวยาจิตใจ คนทั้งโลกก็คงรู้สึกเหมือนกัน

คุณใช้สติกเกอร์ของตัวเองด้วยสินะ

ใช้ค่ะ สติกเกอร์ส่วนใหญ่สร้างขึ้นตอนที่ไลน์คุยกับเพื่อน แล้วรู้สึกว่าถ้ามีสติกเกอร์ที่แสดงอารมณ์แบบนี้ออกมาได้ก็คงดี เลยชอบใช้สติกเกอร์ที่แสดงสีหน้าที่อธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้หรือยากแก่การอธิบายค่ะ

สติกเกอร์ตัวไหนบ้างที่คานะเฮย์ชอบใช้เป็นพิเศษ

คานะเฮย์, Kanahei

สติกเกอร์ของคุณเหมือนจะแสดงอารมณ์ด้านบวกตลอดเลย

ค่ะ คงเพราะรู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องดีที่จะแสดงอารมณ์ในเชิงลบให้คู่สนทนาได้รับรู้ค่ะ การแสดงความเศร้าออกมาในแนวแฝงอารมณ์ขันเอาไว้ ช่วยให้แสดงความรู้สึกออกมาได้โดยไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องร้ายแรงจนเกินไปค่ะ

แบบนี้จะถูกเข้าใจผิดว่ามีแต่ด้านที่สดใสด้านเดียวหรือเปล่า

ฉันก็ไม่ได้ปิดบังนะคะว่ามีชีวิตมายังไง แต่ก่อนเคยวาดรูปดาร์กๆ แล้วก็เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าเราคงความดาร์กอยู่ตอนนี้จะเป็นยังไงน้า แต่พอคิดถึงชีวิตที่วาดคาแรกเตอร์น่ารักๆ ฟูๆ อย่างตอนนี้ก็มีความสุขดีแล้วค่ะ

ถ้าดูจากรูปอาจดูต่างกันมาก แต่ทั้งรูปที่ดาร์กและรูปที่น่ารักต่างก็เป็นตัวตนของฉันทั้งหมดค่ะ

ขยายความคำว่าดาร์กหน่อย

เคยวาดรูปสัตว์กินหัวคนด้วยค่ะ

โห ที่มาของรูปพวกนี้คืออะไร

เวลาฉันชอบอะไรจะชอบสุดๆ อย่างตอนอยู่ ม.ปลาย ชอบสัตว์มาก ชอบจนกระทั่งอยากโดนสัตว์กิน พอเห็นคนโดนสัตว์กินจะรู้สึกว่ามันน่ารักจังเลย แต่พอฉันมีลูกก็เปลี่ยนมาชอบสัตว์เล็กๆ กระจุกกระจิก แล้วผลงานก็จะเปลี่ยนไปตามความชื่นชอบในช่วงนั้นๆ ค่ะ

คานะเฮย์, Kanahei

คิดว่าเพราะอะไรคุณถึงประสบความสำเร็จ

วงการนี้อย่างแรกต้องมีดวง คนที่เก่งกว่าฉันมีเยอะมากๆ แต่ตอนที่ฉันเดบิวต์มาอาจไม่มีงานประเภทคล้ายๆ กันในตลาดด้วย แต่ที่สำคัญสำหรับฉันคือ ต้องตั้งใจเขียนรูปอย่างต่อเนื่อง และรู้สึกว่าตรงนี้เป็นเรื่องที่สำคัญมากๆ เลยค่ะ

ความยากของการทำสติกเกอร์เป็นอาชีพคืออะไร

ตอนแรกที่ฉันอยากทำสติกเกอร์ มาจากความอยากใช้ของตัวเอง เลยจะทำได้เยอะเลย ไอเดียไหลออกมาไม่หยุดเลย แต่พอทำไปสัก 30 – 50 เซ็ต กลายเป็นว่าท่ามันจะเริ่มซ้ำ ฉันเลยต้องพยายามรีเสิร์ชสีหน้าท่าทางใหม่ๆ ให้ไม่ซ้ำของเดิม นี่แหละค่ะน่าจะเป็นสิ่งที่ยากที่สุด

รีเสิร์ชสีหน้า ทำยังไง

ส่วนใหญ่ฉันจะอยู่บ้านทั้งวัน เลยหาแรงบันดาลใจในการทำสติกเกอร์ด้วยวิธีดูสีหน้าท่าทางของลูกๆ อย่างสติกเกอร์ที่เป็นทั้งสองตัวเล่นกันก็เอามาจากเวลาลูกเล่นกันจริงๆ ค่ะ

เข้าใจว่าคุณไม่ค่อยมีงานแฟนมีตบ่อยนัก

ที่ญี่ปุ่นไม่ค่อยจัดอีเวนต์ จะเคยมีแฟนมีตครั้งหนึ่งก็ที่ไต้หวันค่ะ แล้วก็อีกทีมาที่ไทยนี่แหละ มาเพราะอยากรู้ว่าในต่างประเทศแฟนคลับเป็นคนแบบไหน หน้าตาเป็นยังไงกันบ้าง โชคดีที่มีคนเชิญมาพอดีเลย

เคยคิดไหมว่าอยากไม่มีชื่อเสียง

ไม่เคยคิดเลยค่ะ ความดีใจ ความต้องการเจอแฟนคลับ ความอยากฟังคอมเมนต์จากแฟนคลับโดยตรง มันมีมากกว่า สิ่งเหล่านี้เอาชนะความรู้สึกเขินอายได้

ตอนที่แจกลายเซ็นก็อยากถอดหน้ากากนะ เพราะคิดว่าอยู่ใกล้กันนิดเดียว แฟนคลับก็คงอยากเห็นว่าฉันแสดงสีหน้ายังไง จริงๆ แล้วอยากให้แฟนคลับเห็นมากเลยว่าใต้หน้ากากดีใจขนาดไหน แต่ก็ยังไม่กล้าพอที่จะถอดให้เขาเห็นอยู่ดี เพราะยังกังวลอยู่

กังวลอะไร

ไม่ใช่เรื่องสนุกหรอกค่ะที่ต้องใส่หน้ากาก ตอนอายุไม่ถึง 20 ฉันก็เปิดเผยหน้าปกติ แต่พอไปออกอีเวนต์แล้วเคยเจอแฟนคลับมาแอบตาม ก็กลัวค่ะ เป็นประสบการณ์ที่ไม่ค่อยดี แล้วตอนนี้ฉันมีลูกแล้ว ถ้าเปิดเผยหน้าตาแล้วเขาตามมาถึงบ้านกลัวลูกจะเป็นอันตราย เลยต้องใส่หน้ากากไว้

คานะเฮย์, Kanahei คานะเฮย์, Kanahei คานะเฮย์, Kanahei

ทั้งเลี้ยงลูก ทำงานไปด้วย เหนื่อยมั้ย

ตอนที่วาดการ์ตูนก็มีบางช่วงที่นอนไม่ได้เลย เพราะงานไม่เสร็จ หรือเวลายุ่งๆ ก็ต้องอุ้มลูกไปเขียนงานไปก็มี แต่สามีก็ช่วยทำงานและเลี้ยงลูกด้วยคนละครึ่ง ทำให้ไม่ได้รู้สึกว่าเหนื่อยหรือหนักมากค่ะ ฉันโชคดีที่มีสถานะที่ดี เวลาอยู่บ้าน คิดงานไม่ออก หันไปคลายเครียดด้วยการซักผ้าก็โอเคแล้วค่ะ

จังหวะไหนที่โหดสุดๆ ในชีวิตแบบนี้

เคยมีครั้งหนึ่งที่จะปิดเดดไลน์แล้วแต่ลูกชาย 3 คนไม่สบายพร้อมกัน ไข้ขึ้น อาเจียน ฉันก็ทำอะไรไม่ได้ ต้องทำงานไปด้วย ดูแลลูกไปด้วย จนสุดท้ายตัวเองก็ติดไข้มา ไข้ขึ้นอาเจียนด้วยอีกคน เรียกได้ว่าแทบจะสูญพันธุ์กันทั้งบ้านเลยค่ะ (หัวเราะ)

เคยกลัวว่าการมีครอบครัวจะมาขัดขวางการทำงานที่รักมั้ย

ไม่เคยรู้สึกอย่างนั้นนะ ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่ฉันจะคิดแทนว่าถ้าทำทั้งสองอย่างจะต้องทำยังไง ตอนที่จะมีลูกก็เหมือนกัน ช่วงที่คลอดลูกใหม่ๆ ก็ทำงานไม่ได้ แต่ก็ต้องคิดเผื่อว่าหลังจากช่วงนั้นจะต้องทำยังไงเพื่อให้ทำได้ทั้งสองอย่างไปพร้อมกัน

แล้วเท่าที่ผ่านมาเคยมีสถานการณ์ต้องเลือกระหว่างครอบครัวกับงานไหม

เพราะไม่เคยแบ่งเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกันอย่างชัดเจน ทำให้ไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งค่ะ

ถ้าจะมีอะไรสักอย่างที่ทำให้คุณต้องทิ้งการวาดการ์ตูน จะเป็นอะไร

เพราะว่าความรู้สึกของฉันออกมาในงานค่อนข้างเยอะ ดังนั้น ถ้าเกิดอะไรกับครอบครัวขึ้นมาก็คงวาดไม่ได้ไประยะหนึ่ง

ถ้าเลิกไปเลยอาจจะยาก มีเหมือนกันช่วงหนึ่งที่ดังมากๆ แฟนคลับส่งข้อความมาเยอะแยะเลย แต่หลังจากนั้น ก็เป็นขาลง พอข้อความหายไปฉันก็เริ่มสงสัยว่าคนไม่ต้องการรูปของฉันแล้วหรือเปล่า เพราะฉันเองเป็นคนที่จะวาดรูปถ้ามีคนต้องการ พอไม่มีเสียงตอบรับก็ทำให้เกิดความสับสนอยู่ประมาณเดือนหนึ่ง

แต่สุดท้ายก็ลุกขึ้นมาเขียนใหม่ เพราะคิดได้ว่าถ้าตัวเองชอบเขียนรูปและสนุกกับมัน ก็ไม่ต้องไปกังวลอะไรค่ะ

คานะเฮย์, Kanahei คานะเฮย์, Kanahei

คานะเฮย์จะมีนิทรรศการครบรอบ 15 ปี ที่ Event Square ชั้น 8 ของ Matsuya Ginza ในโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 ถึง 6 สิงหาคม 2562 

Facebook : SweetSummer

Writer

อลิษา ลิ้มไพบูลย์

นักอยากเขียนผู้เรียนปรัชญาเพื่อเยียวยาอาการคิดมาก เวลาว่างใช้ไปกับการร้องคอรัสเล่นๆ แบบจริงจัง และดูหนังอย่างจริงจังไปเล่นๆ

Photographer

ธีรพันธ์ ลีลาวรรณสุข

อดีตนักศึกษาสถาปัตย์ที่หันเหเปลี่ยนอาชีพมาเป็นช่างภาพ นักออกแบบกราฟิก และนักหัดเขียน โดยพึ่งมีหนังสือของตัวเองเล่มแรกชื่อ 'ราชาสถาน นิทานตื่นนอน'