ไม่ว่าเรื่องที่คุยอยู่จะเครียดแค่ไหน เพียงส่งสติกเกอร์ของ Kanahei ไป ก็ใจชื้นขึ้นทันตาเห็น

หลายครั้งที่ฉันนึกขอบคุณในใจดังๆ ถึงใครก็ตามที่เป็นผู้สร้างสรรค์ตัวการ์ตูนสุดน่ารักสองตัวนี้ ประกอบด้วย Piske ลูกเจี๊ยบสีขาวที่ดราม่าหน้านิ่ง กับ Usagi กระต่ายสีชมพูที่เฮฮาและก๋ากั่น พูดได้เต็มปากเลยว่าหากไม่มีสติกเกอร์พวกนี้ คงมีอารมณ์อีกมากมายที่ไม่รู้จะสื่อสารอย่างไรผ่านตัวอักษร

คานะเฮย์, Kanahei

เชื่อว่าไม่ใช่ฉันคนเดียวที่รู้สึกแบบนี้ เพราะสติกเกอร์เซ็ตนี้เป็นหนึ่งในของที่ขายดีที่สุดในไลน์ การันตีด้วยยอดโหลดกว่า 10 ล้านครั้ง จากผู้ใช้งานทั้งในเอเชีย อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และยุโรป

หลังจากใช้สติกเกอร์ของเธอมาเกือบ 5 ปี ฉันก็ได้มีโอกาสขอบคุณเธอด้วยตัวเอง

คานะเฮย์, Kanahei

เบื้องหลังนามปากกา คานะเฮย์ (Kanahei) คือแม่บ้านญี่ปุ่นผู้วาดการ์ตูนเป็นอาชีพ โดยทำงานที่บ้านพร้อมเลี้ยงลูกชาย 3 คนไปด้วย เธอวาดรูปมาตั้งแต่สมัยมัธยม เริ่มจากการทำรูปน่ารักๆ คุณภาพไฟล์ไม่ต้องมาก เพื่อใช้ส่งหากันเป็นรูปๆ ไป รวมถึงวาดเป็นหน้าจอโทรศัพท์มือถือให้เพื่อนใช้ เมื่อโตขึ้นเธอก็หันมาวาดการ์ตูนและภาพประกอบเป็นอาชีพ รู้ตัวอีกทีก็อยู่ในวงการมาครบ 15 ปีแล้ว

ลายเส้นของเธอได้รับความนิยมขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งแอปพลิเคชันไลน์เปิดโอกาสให้คนทำสติกเกอร์มาลงขายเองได้ เธอใช้โอกาสนี้เผยแพร่งานตัวเองออกไประดับสากล และได้แรงตอบรับดีจนคว้ารางวัล Grand Prize ของ LINE Creators’ Stickers Award ในปี 2016 ชนะสติกเกอร์เซ็ตอื่นๆ อีกกว่า 6 แสนราย

ฉันเป็นหนึ่งในผู้โชคดีชาวไทยที่ได้พบเจอพูดคุยและขอลายเซ็นจากคานะเฮย์ตัวเป็นๆ ในงานแฟนมีตที่จัดโดย Sweet Summer การได้เห็นใบหน้าภายใต้หน้ากากยีราฟทำให้รู้ว่าเธอเป็นคนที่ยิ้มและหัวเราะอยู่ตลอด และแม้จะเพิ่งแจกลายเซ็นคนไปอย่างต่อเนื่องกว่า 2 ชั่วโมง เธอก็ยังมีสีหน้าสดใสสู้ตาย ไม่ต่างจากสติกเกอร์อันเต็มไปด้วยสีสันของเธอเลย

ไปรู้จักผู้หญิงใต้หน้ากากคนนี้ให้มากขึ้นดีกว่า

คานะเฮย์, Kanahei คานะเฮย์, Kanahei

คุณเริ่มต้นงานนี้จากตรงไหน

จริงๆ ฉันวาดการ์ตูนมาก่อนค่ะ จำความได้ก็เริ่มวาดแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ 10 ขวบเลยล่ะมั้ง แล้วก็ตีโพยตีพายไปเองทั้งหมดว่าพอโตขึ้นจะต้องหากินกับการวาดการ์ตูน โดยไม่ได้คิดเลยว่าจะต้องทำอย่างอื่น พอรู้ตัวอีกทีก็มาถึงจุดนี้แล้วค่ะ

Piske และ Usagi มีเรื่องราวเบื้องหลังไหม เกิดมาจากอะไร

จำไม่ได้แล้วว่าวาดครั้งแรกเมื่อไหร่ เรียกว่าเกิดขึ้นตามธรรมชาติคงดีกว่า เพราะมีที่มาจากคาแรกเตอร์ที่เคยวาดขึ้นมาเพื่อเติมเต็มเฟรมของภาพตั้งแต่ในอดีตค่ะ ชื่อก็ไม่มีที่มาด้วยค่ะ ตั้งขึ้นมาเพราะรู้สึกว่าอยากใช้ชื่อนี้

ที่ฉันไม่เคยเปิดเผยเรื่องราวเบื้องหลังของคาแรกเตอร์เพราะอยากให้คนดูจินตนาการเองค่ะ ที่จริงแล้วจะแต่งเรื่องราวขึ้นมาทีหลังได้ แต่สำหรับฉันแล้ว Piske และ Usagi เป็นคาแรกเตอร์ที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว ทำให้ไม่อยากแต่งเรื่องขึ้นมาทีหลังแล้วบอกว่า “ที่จริงมีเรื่องราวแบบนี้…” อะไรทำนองนี้ค่ะ

เนื่องจากเป็นคาแรกเตอร์ที่เน้นความรั่ว เลยอยากให้ทุกคนยอมรับในความไม่ชัดเจนของทั้งสองตัวนี้ค่ะ

คุณคิดว่าทำไมสองคาแรกเตอร์นี้ถึงเป็นที่รักของคนมากมาย

ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเป็นเพราะอะไร แต่ส่วนใหญ่จะได้รับคำชมว่าสีหน้าน่ารัก แล้วเวลาเห็นก็รู้สึกว่าเยียวยาจิตใจ คนทั้งโลกก็คงรู้สึกเหมือนกัน

คุณใช้สติกเกอร์ของตัวเองด้วยสินะ

ใช้ค่ะ สติกเกอร์ส่วนใหญ่สร้างขึ้นตอนที่ไลน์คุยกับเพื่อน แล้วรู้สึกว่าถ้ามีสติกเกอร์ที่แสดงอารมณ์แบบนี้ออกมาได้ก็คงดี เลยชอบใช้สติกเกอร์ที่แสดงสีหน้าที่อธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้หรือยากแก่การอธิบายค่ะ

สติกเกอร์ตัวไหนบ้างที่คานะเฮย์ชอบใช้เป็นพิเศษ

คานะเฮย์, Kanahei

สติกเกอร์ของคุณเหมือนจะแสดงอารมณ์ด้านบวกตลอดเลย

ค่ะ คงเพราะรู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องดีที่จะแสดงอารมณ์ในเชิงลบให้คู่สนทนาได้รับรู้ค่ะ การแสดงความเศร้าออกมาในแนวแฝงอารมณ์ขันเอาไว้ ช่วยให้แสดงความรู้สึกออกมาได้โดยไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องร้ายแรงจนเกินไปค่ะ

แบบนี้จะถูกเข้าใจผิดว่ามีแต่ด้านที่สดใสด้านเดียวหรือเปล่า

ฉันก็ไม่ได้ปิดบังนะคะว่ามีชีวิตมายังไง แต่ก่อนเคยวาดรูปดาร์กๆ แล้วก็เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าเราคงความดาร์กอยู่ตอนนี้จะเป็นยังไงน้า แต่พอคิดถึงชีวิตที่วาดคาแรกเตอร์น่ารักๆ ฟูๆ อย่างตอนนี้ก็มีความสุขดีแล้วค่ะ

ถ้าดูจากรูปอาจดูต่างกันมาก แต่ทั้งรูปที่ดาร์กและรูปที่น่ารักต่างก็เป็นตัวตนของฉันทั้งหมดค่ะ

ขยายความคำว่าดาร์กหน่อย

เคยวาดรูปสัตว์กินหัวคนด้วยค่ะ

โห ที่มาของรูปพวกนี้คืออะไร

เวลาฉันชอบอะไรจะชอบสุดๆ อย่างตอนอยู่ ม.ปลาย ชอบสัตว์มาก ชอบจนกระทั่งอยากโดนสัตว์กิน พอเห็นคนโดนสัตว์กินจะรู้สึกว่ามันน่ารักจังเลย แต่พอฉันมีลูกก็เปลี่ยนมาชอบสัตว์เล็กๆ กระจุกกระจิก แล้วผลงานก็จะเปลี่ยนไปตามความชื่นชอบในช่วงนั้นๆ ค่ะ

คานะเฮย์, Kanahei

คิดว่าเพราะอะไรคุณถึงประสบความสำเร็จ

วงการนี้อย่างแรกต้องมีดวง คนที่เก่งกว่าฉันมีเยอะมากๆ แต่ตอนที่ฉันเดบิวต์มาอาจไม่มีงานประเภทคล้ายๆ กันในตลาดด้วย แต่ที่สำคัญสำหรับฉันคือ ต้องตั้งใจเขียนรูปอย่างต่อเนื่อง และรู้สึกว่าตรงนี้เป็นเรื่องที่สำคัญมากๆ เลยค่ะ

ความยากของการทำสติกเกอร์เป็นอาชีพคืออะไร

ตอนแรกที่ฉันอยากทำสติกเกอร์ มาจากความอยากใช้ของตัวเอง เลยจะทำได้เยอะเลย ไอเดียไหลออกมาไม่หยุดเลย แต่พอทำไปสัก 30 – 50 เซ็ต กลายเป็นว่าท่ามันจะเริ่มซ้ำ ฉันเลยต้องพยายามรีเสิร์ชสีหน้าท่าทางใหม่ๆ ให้ไม่ซ้ำของเดิม นี่แหละค่ะน่าจะเป็นสิ่งที่ยากที่สุด

รีเสิร์ชสีหน้า ทำยังไง

ส่วนใหญ่ฉันจะอยู่บ้านทั้งวัน เลยหาแรงบันดาลใจในการทำสติกเกอร์ด้วยวิธีดูสีหน้าท่าทางของลูกๆ อย่างสติกเกอร์ที่เป็นทั้งสองตัวเล่นกันก็เอามาจากเวลาลูกเล่นกันจริงๆ ค่ะ

เข้าใจว่าคุณไม่ค่อยมีงานแฟนมีตบ่อยนัก

ที่ญี่ปุ่นไม่ค่อยจัดอีเวนต์ จะเคยมีแฟนมีตครั้งหนึ่งก็ที่ไต้หวันค่ะ แล้วก็อีกทีมาที่ไทยนี่แหละ มาเพราะอยากรู้ว่าในต่างประเทศแฟนคลับเป็นคนแบบไหน หน้าตาเป็นยังไงกันบ้าง โชคดีที่มีคนเชิญมาพอดีเลย

เคยคิดไหมว่าอยากไม่มีชื่อเสียง

ไม่เคยคิดเลยค่ะ ความดีใจ ความต้องการเจอแฟนคลับ ความอยากฟังคอมเมนต์จากแฟนคลับโดยตรง มันมีมากกว่า สิ่งเหล่านี้เอาชนะความรู้สึกเขินอายได้

ตอนที่แจกลายเซ็นก็อยากถอดหน้ากากนะ เพราะคิดว่าอยู่ใกล้กันนิดเดียว แฟนคลับก็คงอยากเห็นว่าฉันแสดงสีหน้ายังไง จริงๆ แล้วอยากให้แฟนคลับเห็นมากเลยว่าใต้หน้ากากดีใจขนาดไหน แต่ก็ยังไม่กล้าพอที่จะถอดให้เขาเห็นอยู่ดี เพราะยังกังวลอยู่

กังวลอะไร

ไม่ใช่เรื่องสนุกหรอกค่ะที่ต้องใส่หน้ากาก ตอนอายุไม่ถึง 20 ฉันก็เปิดเผยหน้าปกติ แต่พอไปออกอีเวนต์แล้วเคยเจอแฟนคลับมาแอบตาม ก็กลัวค่ะ เป็นประสบการณ์ที่ไม่ค่อยดี แล้วตอนนี้ฉันมีลูกแล้ว ถ้าเปิดเผยหน้าตาแล้วเขาตามมาถึงบ้านกลัวลูกจะเป็นอันตราย เลยต้องใส่หน้ากากไว้

คานะเฮย์, Kanahei คานะเฮย์, Kanahei คานะเฮย์, Kanahei

ทั้งเลี้ยงลูก ทำงานไปด้วย เหนื่อยมั้ย

ตอนที่วาดการ์ตูนก็มีบางช่วงที่นอนไม่ได้เลย เพราะงานไม่เสร็จ หรือเวลายุ่งๆ ก็ต้องอุ้มลูกไปเขียนงานไปก็มี แต่สามีก็ช่วยทำงานและเลี้ยงลูกด้วยคนละครึ่ง ทำให้ไม่ได้รู้สึกว่าเหนื่อยหรือหนักมากค่ะ ฉันโชคดีที่มีสถานะที่ดี เวลาอยู่บ้าน คิดงานไม่ออก หันไปคลายเครียดด้วยการซักผ้าก็โอเคแล้วค่ะ

จังหวะไหนที่โหดสุดๆ ในชีวิตแบบนี้

เคยมีครั้งหนึ่งที่จะปิดเดดไลน์แล้วแต่ลูกชาย 3 คนไม่สบายพร้อมกัน ไข้ขึ้น อาเจียน ฉันก็ทำอะไรไม่ได้ ต้องทำงานไปด้วย ดูแลลูกไปด้วย จนสุดท้ายตัวเองก็ติดไข้มา ไข้ขึ้นอาเจียนด้วยอีกคน เรียกได้ว่าแทบจะสูญพันธุ์กันทั้งบ้านเลยค่ะ (หัวเราะ)

เคยกลัวว่าการมีครอบครัวจะมาขัดขวางการทำงานที่รักมั้ย

ไม่เคยรู้สึกอย่างนั้นนะ ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่ฉันจะคิดแทนว่าถ้าทำทั้งสองอย่างจะต้องทำยังไง ตอนที่จะมีลูกก็เหมือนกัน ช่วงที่คลอดลูกใหม่ๆ ก็ทำงานไม่ได้ แต่ก็ต้องคิดเผื่อว่าหลังจากช่วงนั้นจะต้องทำยังไงเพื่อให้ทำได้ทั้งสองอย่างไปพร้อมกัน

แล้วเท่าที่ผ่านมาเคยมีสถานการณ์ต้องเลือกระหว่างครอบครัวกับงานไหม

เพราะไม่เคยแบ่งเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกันอย่างชัดเจน ทำให้ไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งค่ะ

ถ้าจะมีอะไรสักอย่างที่ทำให้คุณต้องทิ้งการวาดการ์ตูน จะเป็นอะไร

เพราะว่าความรู้สึกของฉันออกมาในงานค่อนข้างเยอะ ดังนั้น ถ้าเกิดอะไรกับครอบครัวขึ้นมาก็คงวาดไม่ได้ไประยะหนึ่ง

ถ้าเลิกไปเลยอาจจะยาก มีเหมือนกันช่วงหนึ่งที่ดังมากๆ แฟนคลับส่งข้อความมาเยอะแยะเลย แต่หลังจากนั้น ก็เป็นขาลง พอข้อความหายไปฉันก็เริ่มสงสัยว่าคนไม่ต้องการรูปของฉันแล้วหรือเปล่า เพราะฉันเองเป็นคนที่จะวาดรูปถ้ามีคนต้องการ พอไม่มีเสียงตอบรับก็ทำให้เกิดความสับสนอยู่ประมาณเดือนหนึ่ง

แต่สุดท้ายก็ลุกขึ้นมาเขียนใหม่ เพราะคิดได้ว่าถ้าตัวเองชอบเขียนรูปและสนุกกับมัน ก็ไม่ต้องไปกังวลอะไรค่ะ

คานะเฮย์, Kanahei คานะเฮย์, Kanahei

คานะเฮย์จะมีนิทรรศการครบรอบ 15 ปี ที่ Event Square ชั้น 8 ของ Matsuya Ginza ในโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 ถึง 6 สิงหาคม 2562 

Facebook : SweetSummer

Writer

อลิษา ลิ้มไพบูลย์

นักอยากเขียนผู้เรียนปรัชญาเพื่อเยียวยาอาการคิดมาก เวลาว่างใช้ไปกับการร้องคอรัสเล่นๆ แบบจริงจัง และดูหนังอย่างจริงจังไปเล่นๆ

Photographer

ธีรพันธ์ ลีลาวรรณสุข

ช่างภาพ นักออกแบบกราฟิก นัก(หัด)เขียน โปรดิวเซอร์และผู้ดำเนินรายการพอดแคสต์ และอื่นๆอีกมากมายแล้วแต่ว่าไปเจออะไรน่าทำ IG : cteerapan

Talk of The Cloud

บทสัมภาษณ์คนคุ้นหน้าในแง่มุมที่อาจไม่คุ้นนัก

หากพูดถึงยูทูบเบอร์เกาหลีในประเทศไทย Kyutae Oppa น่าจะเป็นชื่อแรก ๆ ที่ใครต่อใครนึกถึง

หลายคนอาจคุ้นหูชื่อนี้จากการขึ้นอันดับ 1 บนเทรนด์ทวิตเตอร์ ทั้งที่จริง ๆ คิวเทคือยูทูบเบอร์ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งในวงการ เส้นทางชีวิตของเขาอัดแน่นไปด้วยเรื่องราวที่มีคุณค่าและน่าสนใจมากมาย ที่แน่ ๆ มันมีอะไรมากกว่าแค่ข่าวร้ายช่วงต้นปีอย่างแน่นอน

ซิม คิวเท เจ้าของช่อง Kyutae Oppa ลืมตาและเริ่มเรียนรู้โลกที่จังหวัดชลบุรี แม้จะมีพ่อกับแม่เป็นคนเกาหลีแท้ ๆ จานโปรดที่ช่วยให้เขาเติบใหญ่กลับไม่ใช่กิมจิ แต่เป็นส้มตำไก่ย่าง 

เรียกว่าถึงจะมีสายเลือดแดนโสม แต่หัวใจก็เป็นไทยเต็มดวง

หนุ่มคิ้วเข้มนิยามตัวเองในวัยเด็กว่าเป็นคนขี้อาย การอกหักจากรักแรกตอนมัธยมเหมือนเป็นการสับสวิตช์ เปลี่ยนเด็กเก็บตัวให้กลายเป็นวัยรุ่นที่ทั้งรั่ว กล้า และบ้าบิ่น ช่องยูทูบ Kyutae Oppa หรือที่ก่อนหน้าใช้ชื่อ Kyutae TV ถือกำเนิดขึ้นในตอนนั้น

Kyutae Oppa ยูทูบเบอร์เกาหลี 8 ล้านซับใน 5 ปี กับขวบปีที่ได้รู้ว่า 'คนจริงใจหายาก'

บุคลิกที่ขี้เล่น จริงใจ กล้าทำทุกอย่างที่ขวางหน้า ส่งให้ช่องของเขาพุ่งทะยานจนมีคนติดตามกว่า 8 ล้านใน 5 ปี เขาจริงจังกับเส้นทางนี้ถึงขั้นลาออกจากมหาวิทยาลัย หลังจากที่เรียนไปได้เพียง 3 เดือน

อาจเพราะความสำเร็จที่ไม่ธรรมดา หลายคนจึงไม่รู้ว่า ซิม คิวเท เพิ่งจะมีอายุเพียง 23 ปีเท่านั้น แต่นั่นก็ไม่ได้บ่งชี้ว่าประสบการณ์ของเขาน้อยไปกว่าใคร และอันที่จริง เขาน่าจะผ่านอะไรมามากกว่าคนที่แก่กว่าเขาไปแล้วด้วยซ้ำ

หลังปล่อยคลิปอธิบายความขัดแย้งระหว่างตนเองและทีมงาน สื่อแทบทุกสำนักก็ต่อคิวขอสัมภาษณ์จนเขาแทบไม่มีเวลาพักหายใจ เราจึงรู้สึกพิเศษไม่น้อยที่คิวเทเลือกเทคิวมาพูดคุยกับ The Cloud ในวันนี้

ขณะนั่งรอการมาถึงของโอปป้า เราได้แต่คาดเดาไปต่าง ๆ นานา ว่าหนุ่มอารมณ์ดีที่เราเห็นในช่อง หลังกล้องจะเป็นคนแบบไหน จะยิ้มแย้มบ้าบอแบบในคลิป หรือจะสุขุมนุ่มลึกเข้าถึงยาก

หนุ่มเกาหลีหัวใจไทยไม่ทิ้งให้สงสัยนาน ทันทีที่ได้เจอ คิวเทส่งยิ้มล้นปรี่ไม่ต่างจากที่เห็นในโซเชียลมีเดีย ความสนุกสนานในยูทูบเป็นอย่างไร ชีวิตจริงเขาก็เป็นแบบนั้น

อย่างไรก็ดี เมื่อการสนทนาเริ่มต้น เราจึงค่อย ๆ สัมผัสได้ถึงตัวตนความเป็นมนุษย์ของเขาทีละเล็กละน้อย เป็นชีวิตที่ไม่ได้มีเพียงมุมที่ยิ้มอิ่มสุข หากยังมีด้านที่จริงจัง ทุกข์ ไปจนถึงโศกเศร้า 

เขาเล่าทั้งหมดให้ฟังแบบตรงไปตรงมา 

ตรงหน้าของเราคือมนุษย์ที่จริงใจที่สุดคนหนึ่ง และคงถึงเวลาอันสมควรที่ทุกคนจะได้สัมผัสความจริงใจของยูทูบเบอร์วัยยังไม่เบญจเพสคนนี้

Kyutae Oppa ยูทูบเบอร์เกาหลี 8 ล้านซับใน 5 ปี กับขวบปีที่ได้รู้ว่า 'คนจริงใจหายาก'

กิมจิไม่ค่อย ขอส้มตำดีกว่า

ชื่อ ‘ซิม คิวเท’ ของคุณ ที่แปลว่า คนที่ห่วงใยประเทศไทย มีที่มาจากอะไร

พ่อแม่ผมเป็นคนเกาหลี แต่ผมเกิดที่นี่ เมดอินไทยแลนด์ร้อยเปอร์เซ็นต์ ตอนผมเกิด คุณปู่บินจากเกาหลีมาไทย เขาบอกพ่อกับแม่ว่า ไหน ๆ จะมาตั้งหลักที่ไทยอยู่แล้ว ลูกก็เกิดที่ไทยด้วย ก็อยากให้ตั้งชื่อที่เกี่ยวกับประเทศไทยหน่อย คุณปู่เสนอว่าให้ชื่อห่วงใยประเทศไทยดีมั้ย แต่ละพยางค์ในภาษาเกาหลีมีความหมายอยู่แล้ว ชื่อคิวเทลงตัวพอดี ซิมคือชื่อตระกูล ‘คิว’ ย่อมาจากคำว่าเข้าใจ ส่วน ‘เท’ มาจาก ‘แทกุก’ ที่แปลว่าประเทศไทย ก็เลยเป็น ซิม คิวเท แต่เพื่อนเรียกกันไม่ค่อยถูกนะ คิวเทบ้าง ไคยิวเทบ้าง เรียกหยาบ ๆ ก็มี ผมเลยให้เพื่อนเรียก ‘ซิม’ แล้วกัน น่าจะเรียกง่าย จำง่ายกว่า

แล้วคุณห่วงใยประเทศไทยจริงมั้ย

จริง ๆ ก็เหมือนผมเป็นคนไทยนะ ทุกครั้งที่ไปเกาหลีจะอยากกลับมาไทยตลอด ที่นั่นไม่มีอะไรที่เราคุ้นชินเลย เหมือนไปเที่ยวต่างประเทศมากกว่า รู้สึกชัดเจนเลยว่าประเทศไทยคือบ้านของเรา ถามว่าห่วงใยมั้ยก็ต้องห่วงอยู่แล้ว เพราะว่านี่คือบ้าน

ถามจริง ประเทศนี้มีอะไรให้คุณหลงรัก

อย่างแรกก็เรื่องอาหาร ผมชอบกินอาหารรสจัด เผ็ด ๆ อร่อย ๆ อย่างกิมจิผมก็ไม่ค่อย ขอเลือกส้มตำดีกว่า กินมาตั้งแต่เด็กแล้ว

และที่ประทับใจที่สุดคือผู้คน ผมว่านิสัยคนไทยไม่เหมือนคนเกาหลีนะ คนไทยค่อนข้างใจเย็น ใจดีกว่า คนเกาหลีแอบดุ (หัวเราะ) ถ้าไม่รู้จักกันจะเหมือนมีกำแพงกั้นอยู่ พออยู่เกาหลีนาน ๆ ผมกลายเป็นอีกคนหนึ่งเลย เป็นคนที่ไม่ค่อยกล้าแสดงออก เข้าไปเฮฮากับใครไม่ได้ แต่ที่ไทยเราได้เป็นตัวของตัวเองเต็มที่

หมายความว่าไม่มีความคิดจะไปใช้ชีวิตที่เกาหลีเลย

ปกติผมกลับเกาหลีปีละครั้งอยู่แล้ว แต่ไม่เคยคิดจะกลับไปใช้ชีวิตที่นั่นยาว ๆ เคยมีที่คิดเล่น ๆ ว่าอยากดังที่เกาหลีบ้างเหมือนกัน แต่คิดไปคิดมาก็รู้ตัวว่าวันนี้มีความสุขอยู่แล้ว ผมอยากประสบความสำเร็จในไทยให้สุดมากกว่า

หลายคนเรียกคุณว่าเกาหลีตัวปลอม บ้างก็แซวว่าคุณพูดภาษาไทยไม่ชัด เคยน้อยใจบ้างรึเปล่า

ไม่เลย ผมว่าเป็นอะไรที่ดี จริง ๆ แล้วหนึ่งในสี่ของคนที่ติดตามช่อง Kyutae Oppa ก็ไม่รู้นะว่าผมเป็นคนเกาหลี เขาคิดว่าผมเป็นคนไทยที่แกล้งเป็นเกาหลี แต่ผมไม่น้อยใจเพราะมันเป็นกิมมิกดี ให้คนงงว่าสรุปเป็นเกาหลีหรือไทยกันแน่ คนดูจะสงสัยว่าไอ้นี่เป็นใคร แล้วก็อาจจะไปค้นหา เข้าไปดูคลิปของเราต่อ

แต่ทุกวันนี้ภาษาไทยของผมก็เก่งขึ้นเยอะนะ 

Kyutae Oppa ยูทูบเบอร์เกาหลี 8 ล้านซับใน 5 ปี กับขวบปีที่ได้รู้ว่า 'คนจริงใจหายาก'
Kyutae Oppa ยูทูบเบอร์เกาหลี 8 ล้านซับใน 5 ปี กับขวบปีที่ได้รู้ว่า 'คนจริงใจหายาก'

อกหัก…จึงกล้าแสดงออก

จากเด็กที่อยากทำงานเบื้องหลัง ไม่ค่อยกล้าแสดงออกตอน ม.ปลาย เปลี่ยนแนวมาอยู่หน้ากล้อง ทำช่องยูทูบได้ยังไง

ผมอกหัก ด้วยความเป็นเด็กด้วยเลยรู้สึกอกหักอย่างแรง ตลกดีเหมือนกัน ตอนนั้นอยู่ที่สถานบันเทิงพอดี ไม่รู้เหมือนกันว่าคิดอะไร จู่ ๆ ก็อยากขึ้นไปเต้น จากที่เศร้า ๆ พอเต้นแล้วรู้สึกลืมเรื่องอกหักไปเลย เหมือนได้เจอความสุขที่แท้จริง เห็นผู้คนมองขึ้นมาบนเวที โฟกัสที่เราคนเดียว หลังจากวันนั้น ผมก็ลองเป็นคนอีกแบบหนึ่งดู ลองยกมือขอขึ้นเวทีในงานโรงเรียนบ้าง ลองทำตัวเป็นรุ่นพี่ที่ร้องเพลงตามบันไดบ้าง (หัวเราะ) ก่อนหน้านั้นผมไม่กล้าเลยนะ กลัวมาก 

พอรู้ตัวว่ามีความสุขที่ได้แสดงออก ทีแรกผมอยากเป็นนักร้อง แต่ก็คิดว่าเป็นไม่ได้ เพราะขนาดคนที่ร้องเพลงอยู่ข้าง ๆ ยังร้องเพราะกว่าเราเลย โลกนี้มี 7 พันล้านคน ผมคงไปถึงจุดที่เป็นนักร้องไม่ได้ ก็เลยมองหาอะไรบางอย่างที่จะทำให้เรามีชื่อเสียง ก็ได้เจอยูทูบ เป็นแพลตฟอร์มที่ใช้ฟรี จะมาจากไหน อายุเท่าไหร่ ก็สร้างได้ ก็ลองทำดู ทำมาเรื่อย ๆ จนถึงวันนี้

พอจะจำได้มั้ยว่าคลิปแรกมีคนดูเท่าไหร่

โห คลิปหนึ่ง 40 – 50 วิวเอง ตอนนั้นคิดเยอะมากนะ ผมเริ่มทำช่วง ม.6 ทำแล้วคนก็ล้อ เพื่อนที่โรงเรียนก็ล้อว่าไอ้นี่เป็นอะไร เด็ก ๆ รุ่นน้องก็หัวเราะ คุณครูก็ดูถูก ออกแนวเป็นห่วงเพราะใกล้จะต้องเข้ามหาลัยแล้ว แต่ไอ้นี่ยังไม่รู้เลยว่าจะไปมหาลัยไหน วัน ๆ ทำแต่คลิป

ยอดก็ไม่ได้ดี แถมมีคนดูถูกด้วย ทำไมคุณจึงยังทำต่อ

ก็โดนล้อโดนดูถูกไปแล้ว ผมขอทำต่อดีกว่า (หัวเราะ) 

แต่ผมไม่โกรธคนที่ล้อนะ เพราะผมก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง ผมยังไม่ดังจริง ๆ และคุณภาพของคลิปที่เราทำก็ตลกด้วย สมัยนั้นคนยังไม่เข้าใจว่าทำยูทูบเป็นยังไง แต่เราไม่สนใจ โอเค มีคนล้อ งั้นลองทำอีกคลิปแล้วกัน ลองหาดูว่าแบบไหนคนถึงจะชอบ ทำไปก็ยังไม่ดีหรอก แต่มันทำให้เรากลายเป็นรุ่นพี่ทำคลิปประจำโรงเรียน แม้จะมียอดติดตามไม่ถึงร้อยคนก็เถอะ

แต่พอโดนล้อมาก ๆ เข้า ผมก็เขินจนทนไม่ไหว ทำคนเดียวเหงาไปหน่อย เลยบอกเพื่อนว่ามาทำด้วยกันเถอะ คุณครูจะได้ดูถูกมึงด้วยไง (หัวเราะ) แก๊งผมมี 4 คน ก็มาช่วยออกในคลิป พอทำด้วยกันกับแก๊งเพื่อนก็เหมือนยูทูบเป็นกิจกรรมที่ได้มาสนุกกัน ตอนผมถ่ายจะมีรุ่นน้องในโรงเรียนมาดูตลอด เพราะสิ่งที่เราทำตลกมาก ผมเลยมีกำลังใจจะทำต่อไป

ใครสอนคุณทำยูทูบ

ศึกษาเองหมดเลย หลายคนทำเป็นอยู่แล้ว มันแอบคล้ายหลักการตลาดนิดหน่อย เราต้องหาอะไรที่แตกต่างในตลาดเดียวกัน ในยูทูบมีคอนเทนต์กินแล้ว เฮ้ย เกาหลีเต้นสายย่อ เกาหลีดูหนังผีไทยยังไม่มีนี่หว่า งั้นผมลองทำดีกว่า 

ส่วนการตัดต่อ ผมก็ต้องเรียนเหมือนกัน ความโชคดีอย่างหนึ่งคือผมเรียนโรงเรียนอินเตอร์ เลยสื่อสารภาษาอังกฤษได้ ไม่รู้อะไรก็เสิร์ช ยุคนั้นคลิปสอนตัดต่อที่เป็นภาษาไทยยังไม่ค่อยมี แต่ภาษาอังกฤษมีทุกอย่างที่เราอยากเรียน ได้เข้าใจตั้งแต่ตอนนั้นว่า ถ้าผมอยากเรียนอะไรก็เรียนเองได้ ไม่ต้องมีอาจารย์คอยสอน

ช่อง ‘Kyutae Oppa’ เริ่มเป็นที่รู้จักตอนไหน

คลิปแรกที่ดังน่าจะเป็นเกาหลีดูหนังผีไทย เราอัดคลิปตัวเองดูหนังผี แล้วตัดเฉพาะรีแอคชันตอนตกใจ ปรากฏว่ามีคนดูดคลิปผมไปลงในเพจ คนแชร์เป็นหมื่นเลย ผมรีบทักไปหาเขาว่าใส่เครดิตให้หน่อยได้มั้ย ตอนนั้นไม่มีความรู้ ไม่รู้เลยว่าการที่เขาเอาคลิปเราไปลงดีหรือไม่ดี คิดแค่ว่า ขอบคุณครับพี่ที่เอาคลิปผมไปลง ไหน ๆ ก็เอาไปแล้ว ฝากแปะชื่อผมด้วยได้มั้ย (หัวเราะ) วันนั้นยอดติดตามผมขึ้นมา 2,000 – 3,000 แล้วไม่นานก็ขึ้นไปถึงหลักหมื่น

ทุกวันนี้ คลิปที่คุณนำเพลงไทยมาแปลงเนื้อเป็นภาษาเกาหลีได้รับความนิยมมาก ๆ เล่าแรงบันดาลใจของคลิปแนวนี้ให้ฟังหน่อย

ช่วงโควิดผมว่างมาก เลยลองหาเพลงดัง ๆ ตอนนั้นเพลง วาฬเกยตื้น ของ GUNGUN มาแรง เลยลองแปลเนื้อเพลงดู วันเดียวก็เสร็จ ผมก็ร้องแล้วลงยูทูบ โอ้โห คนดูเยอะมาก 10 – 20 ล้าน งั้นผมทำต่อดีกว่า แค่นั้นเลย 

การร้องเพลงลงยูทูบทำให้คุณเข้าใกล้ความฝันวัยเด็กที่อยากเป็นนักร้องมากขึ้นมั้ย

ทุกวันนี้ก็ยังอยากเป็นนักร้องนะ แต่พอทำยูทูบ ผมก็ไม่มีเวลาเข้าหาดนตรีเท่าไหร่ มีช่วงที่ลืมความอยากเป็นศิลปินไปเหมือนกัน รู้สึกว่าศิลปินเป็นสิ่งที่ลึกซึ้ง ต้องทุ่มเท ต้องให้เวลามาก ๆ เดี๋ยวนี้มีแอบทำเพลงบ้างเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร ยังตั้งใจเต็มที่กับยูทูบเหมือนเดิม แต่กับอะไรที่จะตามมา ผมก็พยายามทำเรื่อย ๆ เพื่อให้วันหนึ่งมันสมบูรณ์

Kyutae Oppa ยูทูบเบอร์เกาหลี 8 ล้านซับใน 5 ปี กับขวบปีที่ได้รู้ว่า 'คนจริงใจหายาก'

ถ้ารู้สึกเครียด ผมไม่ทำ

เคล็ดลับอะไรที่ทำให้ ‘Kyutae Oppa’ โดดเด่นกว่าช่องอื่น ๆ ที่มีเนื้อหาใกล้เคียงกัน

ผมขายตัวเองไว้ในนั้น เอาบางอย่างที่เป็นชีวิตจริงลงไปอยู่ในช่อง สิ่งที่ผมอยากเป็น การที่น้องสาวเป็นเด็กพิเศษ หรือสิ่งต่าง ๆ ที่พบเจอ ผมก็เอาไปละลายในช่อง บางคนอาจจะมองว่านี่เป็นการขายวิญญาณ แต่ผมว่านี่คือวิถีชีวิต คือการนำเสนอตัวตนให้คนดูตามที่ตัวบุคคล วิธีนี้เป็นอะไรที่อยู่ได้นานที่สุด

แล้วบุคคลที่ชื่อ ซิม คิวเท น่าติดตามยังไง

ผมสัญญากับตัวเองว่า ตอนอยู่หน้ากล้องต้องสนุก พลังงานต้องเต็มร้อย จะเช็กก่อนทุกครั้งว่าเรามีเรื่องเครียดอะไรรึเปล่า ถ้ามี ผมจะไม่ถ่ายเลย ผมว่าเป็นการไม่ให้เกียรติคนดู เพราะคนดูส่วนใหญ่มีเรื่องเครียดอยู่แล้ว เขาไม่ได้มาเอาความรู้ แต่อยากมาดูว่าวันนี้ผมทำอะไร อยากหัวเราะในสิ่งที่ผมทำ อยากเห็นผมบ้า เห็นผมโชว์พลังในที่สาธารณะ อยากเห็นผมมั่นใจ เป็นตัวของตัวเอง ไม่ว่าจะทำอะไร ไปร่วมงานกับแขกรับเชิญคนไหน ผมจะไม่มีการเกร็งหรือกลัว ผมอยากให้พลังงานของผมช่วยให้คนดูมีความสุข นี่น่าจะเป็นจุดสำคัญที่สุดที่ทำให้คนติดตามผม 

คุณไม่ฝืนเลยเหรอที่ต้องเต้นหรือทำเรื่องตลกในที่สาธารณะ

ฝืนครับ ฝืนมาก ครั้งแรกผมก็ไม่กล้า คืนก่อนหน้านอนไม่หลับเลย วันนั้นนัดเพื่อนคนหนึ่งให้มาช่วยถ่าย ต้องเต้นกลางห้าง เราไม่เคยถ่ายคลิปในห้างมาก่อน ทั้งเกร็งทั้งกลัว (ทำท่าลุกลี้ลุกลน) เฮ้ย คนนั้นมองเราทำไม เฮ้ย คนนั้นสวยมากเลย เขินจัง ผมเกร็งไปหมด

จริง ๆ ผมลืมความรู้สึกนี้ไปแล้วนะ แต่ยูทูบเบอร์หลายคนก็ยังเป็นอยู่เวลาต้องถ่ายคลิปในที่สาธารณะ ทุกวันนี้ผมแบ่งช่องในสมองได้แล้ว ถ่ายคลิปคือถ่ายคลิป ทำอย่างอื่นคือทำอย่างอื่น ประสบการณ์ทำให้เราแบ่งได้ชัดเจนว่าเวลาไหนเครียดได้ เวลาไหนต้องถ่าย 

Kyutae Oppa ยูทูบเบอร์เกาหลี 8 ล้านซับใน 5 ปี กับขวบปีที่ได้รู้ว่า 'คนจริงใจหายาก'

ทุกวันนี้ก็คือเต้นกลางห้างได้แบบชิลล์ ๆ

ตอนนี้ดีดนิ้วปุ๊บ เต้นได้เลย (หัวเราะ)

อะไรทำให้เด็กปี 1 ที่เพิ่งเรียนมหาลัยได้แค่ 3 เดือน ตัดสินใจลาออกไปเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง

ก่อนทำยูทูบ ผมอยากไปเรียนที่นิวยอร์ก อยากเป็นผู้กำกับอยู่หลังกล้อง แต่พออกหัก เริ่มทำยูทูบ ก็ไม่ได้อยากเรียนอะไรเป็นพิเศษ แต่พ่อแม่อยากให้เรียน และผมก็อยากรู้ เอ เรียนมหาลัยจะเป็นยังไง

ทีนี้มีอยู่วันหนึ่ง ผมไปถ่ายคลิปที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ลงคลิปเสร็จ มหาลัยก็ติดต่อมาว่าอยากให้ไปเรียนที่นั่น คณะนิเทศ ให้ทุนเรียนฟรี 4 ปีเลย ผมคิดในใจ ‘โห สบายจัด ทำยูทูบจนได้เข้ามหาลัย บ้าไปแล้ว (ทำเสียงสูง)’ 

แต่พอเข้าไปเรียนจริงไม่เหมือนที่คิดไว้ ผมต้องเรียนใหม่หมด ตั้งแต่วิธีเปิดกล้อง ชัตเตอร์สปีด เช็ดเลนส์ ตอนนั้นรู้สึกเหนื่อย ทำยูทูบ เรียนหนัก เดินทางก็ไกล เลยลองชั่งน้ำหนักดูว่า ระหว่างออกมาเรียนเองกับเรียนในมหาลัย อันไหนเร็วกว่า เรียนเองอาจจะไม่ละเอียดเท่ามหาลัย แต่ก็คงเร็วกว่า ได้เจอคนมากกว่า ผมมีเป้าหมายใหม่ด้วย อยากลองก้าวไปอีกขั้น เห็นยูทูบเบอร์หลายคนเริ่มเปิดบริษัทของตัวเอง ผมเลยลาออกหลังจากเรียนไปแค่ 3 เดือนเพื่อมาจดทะเบียนบริษัท ตอนนั้นอายุแค่ 19 

การเปิดบริษัทนับเป็นก้าวสำคัญของชีวิตเลยรึเปล่า

เป็นแรงบันดาลใจที่กระตุ้นให้เราตั้งใจทำงานมากขึ้น ตอนนั้นเป้าหมายผมเกินจริงมาก ยังเด็กด้วย คิดแผนว่าจะเปิดบริษัท จะมีลูกน้องกี่คน จะขายนู่นนี่นั่น ต้องมีเสื้อผ้านะ ต้องมีผู้ติดตาม 70 ล้านคนนะ จะมีรถกี่คัน วันหนึ่งต้องเปิดโรงเรียนสอนทำยูทูบให้ได้ 

ถึงวันนี้ทำอะไรไปแล้วบ้าง

ไม่ได้ทำเลยครับ (หัวเราะ)

พอลองทำบริษัทจริง ๆ ถึงได้รู้ว่าเราไม่ได้ชอบ เราแค่ทำตามคนอื่น ผมรวยขึ้น ดังขึ้นก็จริง แต่ว่าในใจรู้สึกว่าเดินผิดทาง ทุกวันนี้ยังมีบริษัทอยู่ แต่ก็ทำยูทูบเป็นหลัก ไม่ได้มีธุรกิจอะไรมากมาย

คิวเท ยูทูบเบอร์สายฮาชาวเกาหลี เด็กขี้อายที่ย้ายมาอยู่หน้ากล้อง ลองเปิดบริษัทในวัย 19 และการมองดาวเรียกสติ
คิวเท ยูทูบเบอร์สายฮาชาวเกาหลี เด็กขี้อายที่ย้ายมาอยู่หน้ากล้อง ลองเปิดบริษัทในวัย 19 และการมองดาวเรียกสติ

คนจริงใจมีน้อย

ทำยูทูบมา 5 ปี มีผู้ติดตามกว่า 8 ล้านคน เคยรู้สึกหมดไฟ อยากเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นบ้างรึเปล่า

ถ้าตอบว่าไม่ก็โกหกแล้ว มีแน่นอน ช่วงที่เหนื่อยและหมดไฟที่สุดคือ ตอนที่จะเปลี่ยนยูทูบจากงานอดิเรกมาเป็นอาชีพ ยากนะ ไม่รู้เลยว่าจุดเปลี่ยนคือตอนไหน ถามวันนี้ก็ยังตอบไม่ได้ 

มีช่วงที่บอกกับตัวเองเหมือนกันว่าจะทำยูทูบต่ออีกแค่ 3 ปี จริง ๆ ยูทูบเบอร์หลายคนเคยบอกตัวเองแบบนี้นะ แต่พอคิดแบบนี้แล้วชีวิตไม่มีความสุขเลย เหมือนเราให้วันหมดอายุกับตัวเอง ถึงจุดหนึ่งเลยเปลี่ยนความคิดใหม่ ได้รู้ว่าทำยูทูบไปเรื่อย ๆ ก็ดี จริง ๆ ไม่ว่าจะทำงานอะไรก็คงมีช่วงหมดไฟกันทั้งนั้น ผมลองตั้งใจใหม่ ลุยใหม่ จนความคิดที่จะทำยูทูบอีกแค่ 3 ปีหายไป ก็คงตั้งใจทำจนกว่าจะทำไม่ได้

หมายความว่าอาจจะมีวันที่คุณเลิกทำยูทูบ

มีอยู่แล้ว สักวันแหละ ทุกอย่างมีวันหมดอายุ แต่ก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าตอนไหน วันหนึ่งคนอาจจะไม่ดูเราแล้ว หรือเราอาจจะทำเหมือนเดิมไม่ได้ก็ได้ ไม่มีทางรู้ แต่ถ้าถามตอนนี้ก็ยังอยากทำช่องไปเรื่อย ๆ นะ

การเป็นบุคคลสาธารณะตั้งแต่เป็นวัยรุ่นให้อะไรและเอาอะไรไปจากคุณบ้าง

ให้ผมได้รู้จักกับธาตุแท้มนุษย์ ผมทำยูทูบมา 5 ปี ทุกคนรอบตัวเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ความคิด ความชอบ สังคม เวลาสั้น ๆ เอง แต่ทุกอย่างแทบไม่เหมือนเดิม ผมได้เรียนรู้เรื่องพวกนี้เยอะมาก

สิ่งที่เอาไปคือเวลา ผมได้สนุกสนานกับเพื่อนน้อยมาก ชีวิตผมไม่เหมือนของเพื่อนรุ่นเดียวกัน ตอนเพื่อนเรียนมหาลัย ผมทำงานแล้ว แทบไม่มีเพื่อนวัยเดียวกันเลย เพื่อนที่มีส่วนมากก็อายุมากกว่าเราหมด 

อีกอย่างที่เสียไปคือความเป็นส่วนตัวและความรู้สึก ผมไม่ได้มีสังกัดหรือบริษัทมาดูแล ต้องดูแลอารมณ์และชื่อเสียงของตัวเองตั้งแต่เด็ก เหนื่อยนะ ไม่มีผู้ใหญ่แนะนำ พ่อแม่เป็นคนเกาหลี เขาก็ไม่ได้เข้าใจทั้งหมดว่าสิ่งที่เราทำคืออะไร เราติดต่องานเอง ทำเองทุกอย่าง (นิ่งไป) 

ลืมไปเยอะเหมือนกันนะ ผ่านมานานแล้ว ตอนนั้นผมกลัวมาก กลัวไปหมดทุกอย่าง กลัวว่าจะพูดอะไรผิดรึเปล่า ไม่รู้ว่าออกจากบ้านแล้วจะมีคนว่าอะไรเรามั้ย เคยเจอดราม่าเหมือนกันเลยได้เข้าใจว่า อ๋อ เวลาดาราเจอเรื่องดราม่ารู้สึกแบบนี้นี่เอง แต่ถ้ามองถึงวันนี้ ผมคงบอกว่ามันดีแล้ว คุ้มแล้ว เพราะสิ่งนี้เป็นความสุขของเราจริง ๆ เราแค่ต้องหาให้เจอ เลือกโฟกัสให้ถูกจุด

คิวเท ยูทูบเบอร์สายฮาชาวเกาหลี เด็กขี้อายที่ย้ายมาอยู่หน้ากล้อง ลองเปิดบริษัทในวัย 19 และการมองดาวเรียกสติ

ช่วงปลายปีที่ผ่านมา คุณต้องเผชิญอุปสรรคครั้งใหญ่ในชีวิต ทั้งเรื่องความสัมพันธ์กับคนรักและเพื่อนร่วมงาน สิ่งที่ช่วยให้คุณผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาได้คืออะไร

เป็นเรื่องที่แปลกมากนะ ช่วงต้นปีมีวันหนึ่งที่เราเอามือขึ้นมาตบหน้าตัวเอง ไม่รู้เลยว่าเกิดจากอะไร ไม่รู้ว่าฝันอยู่รึเปล่า ช่วงนั้นชีวิตผมคงแย่เหมือนมีคนมาตบหน้าตลอดเวลา สมองเลยคิดแต่เรื่องไม่ดีจนมือเริ่มตบปึ้ง ตบปึ้ง ไม่ยอมหยุด ตบถึงตี 4 ช้ำเลยนะ แต่พอได้สติ ผมหันไปมองดาวที่อยู่บนฟ้าหน้าบ้าน ถึงได้รู้ตัวว่าเราอยู่ตรงนี้ ถ้าโฟกัสแค่สิ่งตรงนี้ ความคิดต่าง ๆ ก็จะไม่ทำร้ายเรา ไม่รู้สิ เหมือนสมองสอนตัวเอง อาจจะดูบ้านะ แต่เป็นอย่างนั้นจริง ๆ หลังจากวันนั้น ความคิดลบก็แทบไม่มีเลย ความโกรธก็น้อยลงมาก

ยากนะ กว่าจะผ่านมาได้ ตอนนั้นเหมือนมียมทูตคอยกระซิบตลอดว่า ทำแบบนี้ก็ได้นะ มีหลายวิธีที่สามารถแก้แค้นคนที่ทำไม่ดีกับเรา วิธีมืดก็มีตั้งเยอะ แต่ผมไม่ทำ ผมเลือกที่จะรอ 2 เดือน ให้ตำรวจดำเนินการ แต่ระหว่างนั้นผมก็ยังเห็นสิ่งไม่ดีที่เขาทำกับเรา ก็ทำได้แค่อดทน พออดทนได้ เรื่องดี ๆ ก็เกิดขึ้น คงเป็นความอดทนนี่แหละที่ทำให้ผมผ่านจุดนั้นมาได้

ถ้าให้สรุปเป็นบทเรียนหนึ่งข้อ

คนจริงใจหายาก

ตอนนี้ผมไม่กลัวอะไรแล้วนะ ถ้าโดนโกง โดนบอกเลิกอีก ก็รู้แล้วว่าต้องทำยังไง ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมงานหรอก คนรอบตัวทั้งหมดแหละ เราต้องดูก่อนว่าใครหวังผลประโยชน์อะไรจากเรารึเปล่า ก่อนหน้านี้ผมมีเพื่อนเยอะมาก แต่พอเกิดเรื่องนี้ขึ้น ผมก็เข้าหาคนน้อยลง มีแค่ไม่กี่คนเองที่จริงใจกับเรา เพิ่งได้รู้ว่าจริง ๆ แล้ว คนจริงใจหายากนี่หว่า ตอนเด็กเราไม่รู้ นึกว่าคนจริงใจมีอยู่ทุกที่ ข้างบ้านก็มี แต่เปล่า คนจริงใจมีน้อย และในเมื่อมีน้อยก็ต้องรักษาให้ดี

วันนี้ในวัย 23 คุณคิดว่าตัวเองประสบความสำเร็จในชีวิตแล้วรึยัง

ผมว่ายังนะ ประสบความสำเร็จเหรอ (นิ่งไป 20 วินาที)

ใช่ ผมว่ายัง แต่ผมก็ไม่ได้มีเป้าหมายนะว่าอยากเป็นแบบไหน แต่ก็พูดไม่ได้ว่าประสบความสำเร็จแล้ว การประสบความสำเร็จน่าจะมาพร้อมความคิดที่แข็งแกร่ง มีความมั่นใจในตัวเอง ไม่เกรงกลัว มีปัญหาก็รับมือได้ทุกอย่าง วันนี้ผมมีภูมิคุ้มกันมากขึ้น แต่ก็ยังไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น ผมยังอายุน้อย มีอีกหลายอย่างที่ต้องเรียนรู้ ต้องเจออุปสรรคอีกเยอะในชีวิต

แสดงว่าคำว่า ‘ประสบความสำเร็จ’ ในนิยามของคุณไม่ใช่แค่หน้าที่การงาน แต่จิตใจต้องแข็งแกร่งด้วย

ถ้าคนติดตามในยูทูบเพิ่มขึ้น ผมดีใจอยู่แล้ว การได้ 10 ล้านซับก็สำคัญ (หัวเราะ) แต่ผมก็อยากให้ตัวเองโตขึ้นด้วย อยากให้เรา คนในทีม และช่องยูทูบโตขึ้นอย่างมีคุณภาพไปพร้อมกัน อยากมั่นใจมากกว่านี้

ตอนนี้ยังมั่นใจไม่พออีกเหรอ

ผมว่ายังไม่พอ นี่เป็นแค่ช่วงเรียนรู้ ผมทำยูทูบมา 5 ปี แต่ก็เพิ่งได้เจออุปสรรคเกี่ยวกับคนครั้งแรก คนรอบตัวเคยโดนมาหมด ผมว่านี่คือประสบการณ์สำคัญที่คนทำธุรกิจทุกคนต้องเจอ ถ้าไม่เจอก็เหมือนยังไม่ได้เริ่ม ตอนนี้น่าจะเป็นแค่จุดเริ่มต้นของคิวเท โอปป้า

คิวเท ยูทูบเบอร์สายฮาชาวเกาหลี เด็กขี้อายที่ย้ายมาอยู่หน้ากล้อง ลองเปิดบริษัทในวัย 19 และการมองดาวเรียกสติ

Writer

สิรวิชญ์ บุญประสิทธิการ

มนุษย์ภูเก็ต เด็กนิเทศที่ทำงานพิเศษเป็นนักเล่าเรื่อง โกโก้ หนัง และฟุตบอล ช่วยให้เข้านอนอย่างมีคุณภาพ

Photographer

A.W.Y

ช่างภาพจากเชียงใหม่ที่ชอบของโบราณ ยุค 1900 - 1990

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load