2 – 3 เดือนที่ผ่านมา คงเป็นช่วงเวลาของการใช้ชีวิตอยู่กับบ้านติดต่อกันนานที่สุด เพราะคนไม่อยากเสี่ยงออกจากบ้านถ้าไม่จำเป็นจริงๆ และตอนนี้ไวรัสก็ปรับตัวไวแข่งกับพฤติกรรมในวิถีชีวิตของเราแบบคู่คี่สูสีเหลือเกิน

ผมเพิ่งได้อ่านเรื่องหนึ่งโซเชียลมีเดีย มีคนสรุปว่า ‘ความกลัว’ เป็นคำที่อธิบายภาพของยุคนี้ได้ครอบคลุมและชัดเจนที่สุด 

ความไม่แน่นอนและไม่มั่นใจ อยู่ในแทบทุกขณะของการใช้ชีวิตแต่ละวัน

ความกลัว : สัญชาติญาณมนุษย์ที่เปลี่ยนแปลงวงการอาหารไปโดยสิ้นเชิงในยุคโรคระบาด
ความกลัว : สัญชาติญาณมนุษย์ที่เปลี่ยนแปลงวงการอาหารไปโดยสิ้นเชิงในยุคโรคระบาด

เป็นความคิดเห็นที่พยักหน้าตามในทันที และแน่นอนว่า คำว่า ‘ความกลัว’ รวมไปถึงเรื่องของอาหารด้วย เพราะเป็นสิ่งที่อาจนำไวรัสผ่านเข้าสู่ร่างกายได้โดยตรง

ตลอด 3 เดือนที่ผ่านมา ผมฝากท้องไว้กับอาหารผ่านการเดลิเวอรี่เสียเป็นส่วนใหญ่ ออกไปอุดหนุนร้านอาหารแถวบ้านบ้าง และอีกส่วนหนึ่งเป็นกับข้าวที่ครอบครัวทำ

ไม่ว่าจะกินรูปแบบไหน ก็เหมือนจะมีความเสี่ยงไปหมด วัตถุดิบที่ใช้ทำกับข้าวกินเองก็ต้องออกไปซื้อ ไม่ต่างจากออกไปซื้ออาหารแถวบ้านกลับมากิน หรือนั่งกินในร้านช่วงที่ยังนั่งกินได้ 

แต่สิ่งที่น่ากังวลที่สุด กลับเป็นการนั่งอยู่กับบ้านเฉยๆ และรอให้ไรเดอร์มาส่ง

เพราะเราไม่เห็นอะไรก่อนหน้านั้นเลย ว่าอาหารที่เรากำลังจะกินผ่านอะไรมาบ้าง ก่อนจะมาถึงมือของเรา

ที่เขียนแบบนี้ ไม่ได้ต้องการให้เกิดความกลัวหรือกังวลใดๆ เพราะสิ่งที่มาพร้อมความกลัว คือการสร้างความมั่นใจเสมอ

การเปลี่ยนแปลงในวงการอาหารที่ถูกขับเคลื่อนโดยความกลัว
การเปลี่ยนแปลงในวงการอาหารที่ถูกขับเคลื่อนโดยความกลัว

เมื่อคนกินต้องการความมั่นใจ ผู้ผลิตหรือร้านอาหาร รวมถึงผู้ให้บริการเดลิเวอรี่ ก็ต้องสร้างความมั่นใจให้ผู้บริโภคมากขึ้น นี่คือสิ่งแรกๆ ที่เห็นได้ชัดตั้งแต่ช่วงต้นของการระบาด 

สิ่งที่ช่วยสร้างความอุ่นใจให้กับคนกินได้ชัดที่สุดคือ อาหารและแพ็กเกจจิ้ง ยิ่งเก็บความร้อนได้ดี หรือเหมาะกับการเอามาอุ่นใหม่ โดยไม่ต้องเปลี่ยนถ่ายบรรจุภัณฑ์บ่อยๆ ยิ่งทั้งสะดวกและช่วยสร้างความมั่นใจได้มากขึ้น 

แต่ความสะดวกและความมั่นใจนี้ แลกมาด้วยขยะจำนวนมหาศาล 

ร้านอาหารมักห่อทุกอย่าง และแยกส่วนประกอบที่ไม่ควรปะปนกับอาหารร้อนๆ ออกจากกันแบบละเอียดยิบ เพื่อไม่ให้สูญเสียอรรถรสและรูปร่างหน้าตาของอาหารเหมือนกินที่ร้าน รวมไปถึงน้ำจิ้มอีกหลายซอง ตะเกียบ ช้อนส้อม บางทีก็ห่อทิชชูแถมมาให้ ด้วยความหวังดีต่อความสะอาด 

แต่ผมก็เห็นความมุ่งมั่นของหลายร้านในการลดการใช้พลาสติกลง แล้วหันไปใช้วัสดุย่อยสลายได้ และเหมือนจะย่อยสลายได้ตามธรรมชาติแบบที่เป็นกระดาษ (แต่อาจจะเคลือบพลาสติกอยู่ดี) บางร้านเลือกใช้วัสดุจากธรรมชาติเกือบ 100 เปอร์เซ็นต์ เช่น ใบตอง กาบหมาก หรือไม้ไผ่ แต่เมื่อเทียบราคา ความสะดวกสบายในการขนส่ง รวมถึงประเด็นสำคัญอย่างความสะอาด วัสดุเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมเหล่านี้ก็เสียเปรียบจนหลายร้านเริ่มถอดใจ

ความกลัวในการกินที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของอาหารและวงการอาหาร ในช่วงสถานการณ์โควิด-19
ความกลัวในการกินที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของอาหารและวงการอาหาร ในช่วงสถานการณ์โควิด-19

บางร้านมีวิธีปรับตัวอีกแบบ จากเคยให้ความสำคัญกับหน้าตาที่สวยงามบนจาน ก็ใช้วิธีลดส่วนประกอบในแต่ละเมนูลง คิดเมนูใหม่ที่ไม่ต้องแยกส่วนผสมมากนัก รวบให้ทุกอย่างอัดลงได้ในกล่องเดียว เป็นการลดบรรจุภัณฑ์ โดยคิดว่าอาหารเดลิเวอรี่ก็คืออาหารเดลิเวอรี่ ต้องคิดคนละแบบกับอาหารที่จัดจานสวยๆ ในร้าน 

ผมเองก็ให้ความสำคัญกับหน้าตาของอาหารน้อยลง แค่ขอให้อร่อยและอิ่มก็พอ หน้าตาไม่ตรงปกก็พอรับได้ 

เรื่องความไม่ตรงปก เป็นประเด็นที่น่าพูดถึงมาก

ตอนนี้ ภาพถ่ายอาหารมีผลต่อการตัดสินใจสูงมาก โดยเฉพาะในแอปพลิเคชันเดลิเวอรี่ที่มีตัวเลือกมากมาย ร้านไหนที่ภาพอาหารไม่สวย ดูไม่น่ากิน ก็เสียเปรียบมาก

ความกลัวในการกินที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของอาหารและวงการอาหาร ในช่วงสถานการณ์โควิด-19
ความกลัวในการกินที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของอาหารและวงการอาหาร ในช่วงสถานการณ์โควิด-19

แต่เดี๋ยวนี้เพื่อนผมบางคนเชื่อภาพในโฆษณาน้อยลง แล้วคลิกเข้าไปดูในภาพในโลกโซเชียลที่แท็กกลับมาที่ร้าน และนับว่านั่นคือภาพที่ใกล้เคียงความจริงที่สุด อิทธิพลของโซเชียลมีเดียเลยเป็นอีกหนึ่งปัจจัยในการตัดสินใจ ถือเป็นวิธีแก้ปัญหาความกลัวว่าสั่งแล้วจะไม่เป็นอย่างที่คิดไว้

การเห็นแค่ภาพ เดารสไม่ได้ จึงต้องอ่านคำอธิบายจากลูกค้าคนอื่นๆ เป็นข้อมูลประกอบ 

แต่พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกทั้งหมด เพราะรสเปรี้ยวและรสเผ็ด เป็นสองรสที่เดาได้จากภาพถ่าย เพราะยิ่งสาดพริก สาดมะนาว ก็ยิ่งเข้าใจรสชาติได้ทันที จึงไม่น่าแปลกใจที่ร้านยำและร้านส้มตำ จะกลายเป็นร้านยอดฮิตอันดับต้นของแอปฯ​ เดลิเวอรี่ต่างๆ 

เมนูอาหารที่ได้รับความนิยมในการสั่งผ่านแอปพลิเคชัน มักจะเกี่ยวข้องกับประสบการณ์เดิมของผู้สั่ง อาหารที่ขายดีในช่วงนี้จึงเป็นอาหารง่ายๆ ที่คนรู้จักกันดีอยู่แล้ว

ความกลัวในการกินที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของอาหารและวงการอาหาร ในช่วงสถานการณ์โควิด-19
ความกลัวในการกินที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของอาหารและวงการอาหาร ในช่วงสถานการณ์โควิด-19

Good Eats Kitchen เป็น Cloud Kitchen ในเครือเดียวกับร้านอาหาร ROAST และ ร้านกาแฟ Roots ก็ทำเมนูที่อยู่ในใจอันดับต้นๆ เช่น ส้มตำ ไก่ทอด หรือชาไข่มุก แต่ใช้วัตถุดิบที่ดีตามมาตรฐานและสะอาดปลอดภัยตามแนวคิดของร้าน

Samlor ร้านอาหารของเชฟที่เคยทำไฟน์ไดนิ่งระดับรางวัล เลือกเปิดร้านใหม่กลางช่วงวิกฤตในคอนเซปต์อาหารที่ทุกคนคุ้นเคยดี อย่างข้าวขาหมู ข้าวมันไก่ แต่พลิกแพลงวิธีทำให้แปลกใหม่ขึ้น

ในยุคสมัยแห่งการเดลิเวอรี่เช่นนี้ ร้านที่มั่นใจในฝีมือคงไม่กลัว แต่ผู้ประกอบการจำนวนมากก็พยายามเลี่ยงเมนูแปลกๆ ที่ซับซ้อน และเดารสชาติไม่ถูก เพราะมีความเสี่ยงว่าคนจะไม่สั่ง 

ความกลัวอีกอย่างที่มากับยุคอาหารเดลิเวอรี่คือ กลัวว่าอาหารจะอร่อยน้อยกว่ากินที่ร้าน แค่จับใส่กล่องทิ้งไว้สัก 10 – 20 นาที อาหารก็เปลี่ยนไปแล้ว ทางแก้หนึ่งที่เราเห็นกันก็คือ ชุดอาหารแบบ DIY

การทำอาหารแบบ Home Cooking แม้ว่าสัดส่วนจะยังไม่เท่าอาหารเดลิเวอรี่ แต่ก็เติบโตตีคู่กันมา ร้าน After You ยังมียอดขายอาหารพร้อมรับประทานเป็นอันดับหนึ่ง แต่ตัวเลขของชุดอาหารแบบ DIY ที่ให้คนซื้อกลับไปทำเองที่บ้านก็เติบโตขึ้นมากอย่างมีนัยสำคัญ

หลายร้านเริ่มหันมาทำอาหารประเภทนี้มากขึ้น โดยทางร้านจะเลือกเมนูที่ทำสำเร็จมาแล้วครึ่งค่อนกระบวนการ ปรุงรสชาติจากผู้ผลิตมาแล้วเรียบร้อย ผู้บริโภคแค่ทำต่อในส่วนที่เหลือ ซึ่งต่างจากอาหารแช่แข็ง เพราะยังคงเป็นอาหารที่สดใหม่กว่ามาก และอาจไม่ได้ผ่านกระบวนการแบบอุตสาหกรรม

ความกลัวในการกินที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของอาหารและวงการอาหาร ในช่วงสถานการณ์โควิด-19

 อันที่จริงชุด DIY ก็เหมาะสมกับพฤติกรรมการซื้อของ และการสั่งซื้ออาหารของคนในช่วงนี้ เนื่องจากพฤติกรรมการซื้อที่น้อยครั้งลง แต่ปริมาณต่อครั้งมากขึ้น เพราะไม่อยากออกไปเสี่ยงนอกบ้านบ่อย ประหยัดค่าส่ง และเก็บได้นานกว่าอาหารปรุงเสร็จพร้อมรับประทาน

ยิ่งไปกว่านั้น การประกอบอาหารเองด้วยการใช้ความร้อน ยังเป็นการสร้างความมั่นใจให้กับคนกินไปด้วยในตัว เพียงแต่อาจจะไม่ได้เหมาะกับอาหารทุกประเภทหรือคนทุกคน แต่ก็เป็นวิธีที่น่าจับตามองต่อไป

ที่เล่ามาไม่ได้ครอบคลุมธุรกิจอาหารทั้งหมดหรอกนะครับ แต่โดยรวมก็คือ ทุกฝ่ายต่างต้องการเอาชนะความกลัวเหมือนกัน เพียงแต่ใช้วิธีการที่ต่างกัน

ท่ามกลางสถานการณ์ที่ไม่ปกติเช่นนี้ เราควรกลัวและป้องกันตัวเองให้ดีที่สุด ส่วนความวิตกกังวลต่างๆ ที่ตามมา เราก็ควรช่วยกันตั้งสติ และสู้กับปัญหาในแบบที่ตัวเองถนัด ตราบที่ยังสู้ไหว

ขอเป็นกำลังใจให้ร้านอาหารต่างๆ ปรับตัวเพื่อให้ผ่านช่วงเวลายากลำบากนี้ไปให้ได้ผู้บริโภคอย่างเราๆ จะพร้อมจะปรับตัวและสู้ไปด้วยกัน

Writer & Photographer

Avatar

จิรณรงค์ วงษ์สุนทร

Art Director และนักวาดภาพประกอบ สนใจเรียนรู้เรื่องราวเบื้องหน้าเบื้องหลังของอาหารกับกาแฟ รวบรวมทั้งร้านที่คิดว่าอร่อย และความรู้เรื่องอาหารไว้ที่เพจถนัดหมี และรวมร้านกาแฟที่ชอบไปไว้ใน IG : jiranarong2

Eat Direction

ทิศทางการปรับตัวของอาหารและการกิน

2 กุมภาพันธ์ 2566
731

1 เดือนผ่านไปหลังจากปีใหม่ เป้าหมายเปลี่ยนแปลงตัวเองที่ตั้งไว้เป็นอย่างไรกันบ้างครับ

บางคนอาจยังอยู่ในแผน แต่บางคนอาจยอมแพ้ไปแล้ว

แต่ไม่เป็นไร ของแบบนี้เริ่มใหม่ได้ครับ

ใครที่จะเริ่มใหม่ อยากให้ลองเริ่มต้นกับ ‘Meatless Month’ แคมเปญง่าย ๆ ที่ The Cloud อยากชวนให้ผู้ที่สนใจมากินของอร่อย ๆ กันตลอดเดือนกุมภาพันธ์นี้ อ่านแค่นี้อาจดูไม่ยากอะไร แต่ขอแค่อย่างเดียว ของอร่อยที่ว่า ‘ต้องไม่มีเนื้อสัตว์เลย’ นะครับ 

ทั้งเดือนนี้เราจะหาร้านอาหารที่มีเมนูอาหารแบบไร้เนื้อสัตว์มาแนะนำ ไม่จำกัดว่าต้องเป็นอาหารวีแกน มังสวิรัติ หรืออาหารเจ แต่เมนูไหนไม่มีเนื้อสัตว์แล้วอร่อย ก็จะเอามาแนะนำ

ชวนลองปรับการกินใหม่ 1 เดือน ด้วยการกินของอร่อย แต่ลดเนื้อสัตว์ลงอีกนิด

แคมเปญนี้ตั้งต้นจากความอร่อย เพราะเราคิดว่าน่าจะเป็นสิ่งที่ทุกคนอยากได้เป็นอย่างแรก ไม่ว่าจะเป็นอาหารชนิดไหน เราคงอยากให้ถูกปากไว้ก่อน

อีกอย่าง อาหารประเภทเจ วีแกน มังสวิรัติ หรืออาหารแห่งยุคอย่างแพลนต์เบส ต่างมีจุดยากที่หลายคนติดว่าอาหารเหล่านี้ไม่อร่อยและอยู่ในกลุ่มอาหารเพื่อสุขภาพ (หลายคนที่ว่ารวมผมไปด้วยคนหนึ่ง)

เราเลยคิดแบบง่ายที่สุดว่า ถ้าได้เจอของอร่อย เกิดลองแล้วชอบ ก็ไม่น่ายากที่จะเปิดใจให้กับอาหารไร้เนื้อสัตว์เหล่านี้ 

ที่จริงอยากเล่าสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ The Cloud เริ่มสนใจหมวดหมู่อาหารที่ไม่มีเนื้อสัตว์ ก็เพราะได้ชิมบางจาน (จำไม่ได้แล้วว่าโดยบังเอิญหรือว่าตั้งใจ) พอชิมแล้วรู้สึกว่า เอ้ย เดี๋ยวนี้มันอร่อยกว่าที่เข้าใจมาตลอดเลยแฮะ จนเริ่มยอมเปลี่ยนความคิดนิด ๆ 

และเดี๋ยวนี้เนื้อแพลนต์เบสก็มีมากมาย เริ่มเห็นและหาง่ายในตลาดมากขึ้น รูปร่างหน้าตาก็ทำออกมาเหมือนเนื้อจริงขึ้นทุกวัน ถึงไม่ใช่ทางแต่ก็อยากลองดู แอบนึกไว้อยู่ในใจว่ารสชาติและสัมผัสยังไงก็คงไม่ใช่แบบที่เรากินตามปกติ และเนื้อจากพืชแบบนี้ก็มีร้านอาหารเอาไปปรุงออกมาไม่เหมือนกัน แถมส่วนใหญ่ทำออกมาได้ดีเลยด้วย ที่สำคัญคือต่างจากเนื้อสัตว์เลียนแบบ แบบเป็นเป็ด เป็นหมู ที่น่าจะเคยเจอกันมาเยอะมาก จนเริ่มคิดว่า หรือที่จริงแล้ววงการนี้มาไกลกว่าที่เราคิด ยิ่งค้นหาก็ยิ่งเจอร้านอาหารมากมายที่ทำอาหารแนวนี้

2 – 3 ปีที่ผ่านมามีจำนวนร้านที่ทำอาหารประเภทไร้เนื้อสัตว์เพิ่มขึ้นเยอะ เป็นอาหารที่ไปทางอาหารสุขภาพ อาหารแบบนานาชาติมากขึ้นเสียด้วย ร้านอาหารอร่อยที่ปกติไม่ได้ขายเมนูไร้เนื้อสัตว์เป็นหลักหลายร้าน ก็เพิ่มเมนูที่เป็นมิตรกับคนกินวีแกนหรือมังสวิรัติเพิ่มขึ้น และมีแพลนต์เบสเป็นส่วนประกอบในเมนู

จึงน่าสนใจว่า จำนวนคนที่เริ่มไม่ทานเนื้อสัตว์น่าจะมีมาก และส่วนใหญ่เป็นคนรุ่นใหม่เสียด้วย

ชวนลองปรับการกินใหม่ 1 เดือน ด้วยการกินของอร่อย แต่ลดเนื้อสัตว์ลงอีกนิด
ชวนลองปรับการกินใหม่ 1 เดือน ด้วยการกินของอร่อย แต่ลดเนื้อสัตว์ลงอีกนิด

ก่อนเริ่มแคมเปญ ผมต้องคุยกับเพื่อนที่อยู่ในวงการอาหาร นักโภชนาการ และคนที่กินอาหารวีแกน ว่าทำไมเราถึงต้องลดการบริโภคเนื้อสัตว์ลง คำตอบที่ได้ออกมาในทางเดียวกันว่า เพราะในหลาย ๆ สิ่งที่เรากินเข้าไป เนื้อสัตว์เหมือนจะมีผลกระทบกับเรามากที่สุด ทั้งสุขภาพและสิ่งแวดล้อม 

มีข้อมูลมากมายที่ถูกนำเสนอและถกเถียงกันอยู่ มีให้อ่านได้จากอินเทอร์เน็ตหรือดูจากสารคดี ส่วนใหญ่เล่าถึงความน่ากลัวและผลเสียของการเลี้ยงสัตว์แบบอุตสาหกรรมเพื่อนำมาเป็นอาหาร หรือการสะสมสารพิษต่าง ๆ ที่ปะปนอยู่ในธรรมชาติเข้าสู่สัตว์ที่เราจะต้องนำมากินเป็นอาหาร

ข้อมูลนำเสนอให้เห็นข้อเท็จจริงจนเราควรปรับเปลี่ยนอะไรบ้างเกี่ยวกับการเลือกกิน เลยลองทำแคมเปญ Meatless Month ขึ้นมา

แต่การลด ไม่ใช่การงดนะครับ 

เรารู้ว่าไม่ใช่เรื่องง่ายที่ใครสักคนจะลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงการกิน แบบงดอะไรที่เคยกินได้ไปเลยตลอดชีวิต หากไม่ได้แน่วแน่อย่างมีวินัย ก็น่าจะต้องกระทบกับปัญหาทางสุขภาพจนต้องเริ่มจริงจัง

ผมเชื่อว่าการทำอะไรแบบค่อยเป็นค่อยไปส่งผลดีมากกว่าในระยะยาว การค่อย ๆ ลดลงทีละนิด ลองปรับการไม่กินเนื้อสัตว์ลงในบางมื้อ จะทำให้เราปรับเปลี่ยนนิสัยการกินได้ ถึงแม้ว่าอาจไม่ดีเท่าคนที่ทำได้ทุกมื้อ แต่ก็เชื่อว่าจะเห็นความเปลี่ยนแปลงในระยะยาว

บางคนใช้วิธีเลือกกินอาหารไร้เนื้อสัตว์เฉพาะมื้อเช้าที่จัดได้เองที่บ้าน บางคนงดมื้อเย็นเพราะดีต่อระบบย่อย และส่งผลให้นอนหลับสบายกว่า บางคนเลือกวันงดกินเนื้อสัตว์ไปเลย 1 วัน ทำได้ตามใจสะดวกเลยครับ

ชวนลองปรับการกินใหม่ 1 เดือน ด้วยการกินของอร่อย แต่ลดเนื้อสัตว์ลงอีกนิด
ชวนลองปรับการกินใหม่ 1 เดือน ด้วยการกินของอร่อย แต่ลดเนื้อสัตว์ลงอีกนิด

ขอแค่ก้าวแรกที่อยากลองเปิดใจปรับปรุงพฤติกรรมการกิน ยื่นขาเข้ามาก่อน เมื่อลดหรือจำกัดการกินบางอย่างลงแล้ว หวังว่าในมื้ออื่นที่เหลืออยู่ก็น่าจะเลือกอะไรที่ดี ๆ เข้าสู่ร่างกายทดแทนได้

ยิ่งตอนนี้มีคนที่เลี้ยงสัตว์หรือทำฟาร์มแบบดีต่อสุขภาพและดีต่อสิ่งแวดล้อมเยอะขึ้นมาก เรายิ่งมีทางเลือกในการกินโดยทดแทนมื้อซึ่งเป็นเนื้อสัตว์ตามปกติ 

เช่น การเลือกกินเนื้อสัตว์ที่ผ่านการเลี้ยงแบบมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยลง ไม่ใช้ยาปฏิชีวนะ มีพื้นที่ให้สัตว์ในฟาร์มเพียงพอ ไม่แออัดจนเกิดโรค มีทางเลือกของฟาร์มที่ใส่ใจอาหารการกินของสัตว์ ซึ่งที่จริงแล้วเป็นช่องทางของสารปนเปื้อนหลายอย่างส่งต่อมาถึงคนกินแบบที่หลายคนไม่ค่อยรู้ตัว 

กลับมาที่เรื่องการลดเนื้อสัตว์แบบได้กินของอร่อยของเรากันต่อ ถึงจะบอกว่าเรื่องความอร่อยเป็นเรื่องส่วนบุคคล ส่วนหนึ่งก็จริงอย่างว่า แต่สิ่งที่อยากชวนลองพิสูจน์คือ อาหารเจ มังสวิรัติ หรืออาหารจากพืชเดี๋ยวนี้ใช้รสชาติเป็นตัวนำเกือบทั้งนั้น 

ชวนลองปรับการกินใหม่ 1 เดือน ด้วยการกินของอร่อย แต่ลดเนื้อสัตว์ลงอีกนิด

รสชาติเป็นเรื่องที่ไม่ได้ยากเย็นอะไรในการปรุงแต่งในระดับอุตสาหกรรมแล้ว ส่วนในครัวร้านอาหารก็มีเครื่องมือ เทคนิค อุปกรณ์ และฝีมือของเชฟ ซึ่งจะทำให้อาหารจานนั้นออกมาถูกปากได้ง่ายขึ้น 

เราอยากให้ลองแซนด์วิชที่ทำจาก Sourdough ประกบกับไส้ซอสเพสโต้ผสมพิสตาชิโอรสหอมมัน ใส่มะเขือเทศกับชีสแบบวีแกน หรือลองบะหมี่คลุกซอสงาข้น ๆ ลองข้าวหน้าทงคัตสึคลุกเกล็ดขนมปังทอด ราดไข่แบบนุ่ม ทงคัตสึเป็นเนื้อจากพืชที่สัมผัสดีมาก ๆ ลองซูชิห่อสาหร่ายที่ใช้อะโวคาโดเนื้อเนียนเป็นไส้ ราดซอสครีมรสเผ็ดหวาน 

อยากให้ลองกินซุปเต้าหู้กิมจิ หรือจะลองตำขนุน แกงเห็ดถอบแบบอาหารเหนือ และอีกมากมาย ที่จะมาแนะนำทุกวันพุธ เที่ยงตรง ผ่านทางเพจ The Cloud โดยไม่จำกัดว่าต้องเป็นวีแกน มังสวิรัติ หรือแพลนต์เบส

และคิดว่าน่าจะยิ่งดี หากใครรู้จักอาหารไร้เนื้อสัตว์อร่อย ๆ หรือทำอาหารไร้เนื้อสัตว์อยู่ อยากแนะนำให้เราด้วยจะยินดีมากเลยครับ

Writer & Photographer

Avatar

จิรณรงค์ วงษ์สุนทร

Art Director และนักวาดภาพประกอบ สนใจเรียนรู้เรื่องราวเบื้องหน้าเบื้องหลังของอาหารกับกาแฟ รวบรวมทั้งร้านที่คิดว่าอร่อย และความรู้เรื่องอาหารไว้ที่เพจถนัดหมี และรวมร้านกาแฟที่ชอบไปไว้ใน IG : jiranarong2

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load