Broken Dreams หรือ ‘นิมิตลวง’ เป็นงานภาพชุดที่เกิดจากการถือกล้องฟิล์มเก่าตัวเล็กๆ ไปถ่ายรูปที่สวนสัตว์ในห้างฯ แห่งหนึ่ง

งานภาพชุดนี้ต้องการเปรียบเทียบมุมมองระหว่างภาพจากโลกในจินตนาการของคนในยุคหนึ่ง กับการมองโลกเดียวกันนั้นด้วยมุมมองและค่านิยมที่เปลี่ยนไปในวันนี้ 

“ผมถ่ายภาพชุดนี้หลังจากที่ค้นพบว่า มุมมองในการถ่ายภาพของผมเริ่มเปลี่ยนไป ผมสนใจศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางกายภาพของสิ่งของและสถานที่ที่ถูกทอดทิ้ง กับอารมณ์ความรู้สึกที่รูปลักษณ์ของสิ่งเหล่านั้นกระตุ้นให้ผู้เห็นเกิดจินตนาการตามไปด้วย

“ผมเริ่มต้นออกเดินทางไปตามสถานที่ต่างๆ ที่ถูกทิ้งร้าง หรือสถานที่ที่เคยมีอดีตที่รุ่งเรือง แต่ปัจจุบันไม่ได้รับความนิยมแล้ว เพื่อค้นหาสถานที่ที่เหมาะกับการเก็บภาพ เพื่อศึกษาถึงความสัมพันธ์ดังกล่าว จนกระทั่งผมได้เดินทางมาเจอสวนสัตว์แห่งนี้ที่เต็มไปด้วยร่องรอยของความมหัศจรรย์และความนิยมในอดีต เมื่อเทียบกับบรรยากาศและความเงียบเหงาของสิ่งที่หลงเหลืออยู่ในปัจจุบัน

“ในอดีต สวนสัตว์แห่งนี้เป็นโลกแห่งจินตนาการที่ได้รับความนิยมในการให้ความรู้และความบันเทิง แต่ในปัจจุบัน ด้วยค่านิยมของยุคสมัยที่เปลี่ยนไป รวมถึงความนิยมที่หดหายและรายได้ที่ลดลงไปมาก ทำให้โลกในชีวิตจริงที่ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดของเหล่าสัตว์และผู้ดูแลสถานที่ ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความโศกเศร้า เกินกว่าที่คนทั่วไป

ที่ใช้ชีวิตปกติอยู่ภายนอกสถานที่แห่งนี้จะรู้สึกถึงมันได้”

ภาพชุดนี้เป็นการสื่ออารมณ์ให้เกิดจินตนาการถึงบรรยากาศความโศกเศร้า ในโลกแห่งความฝันจากอดีตที่กำลังจะตายจากความทรงจำของคนในโลกปัจจุบันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ขอบคุณ Brick by Brick School of Contemporary Art สำหรับโปรเจ็กต์นี้

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์เรามีของขวัญส่งให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

ภูวดล แสงวิเชียร

เกิดและเติบโตในจังหวัดสมุทรปราการ จบการศึกษาปริญญาตรีสาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ และปริญญาโทสาขาธุรกิจด้านการตลาด มีประสบการณ์การทำงานในบริษัทต่างๆ ด้านการออกแบบสถาปัตยกรรม ร้านค้าและผลิตภัณฑ์ รวมไปถึงการวางแผนทางการตลาดให้กับธุรกิจการค้าปลีกเป็นเวลารวม 18 ปี ปัจจุบัน ภูวดลได้ตัดสินใจทิ้งโลกทางธุรกิจไว้เบื้องหลัง เพื่อให้เวลากับตัวเองอย่างเต็มที่ในการถ่ายภาพในรูปแบบของงานศิลปะ ซึ่งเป็นสิ่งที่ตัวเองรัก

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ทุกครั้งเวลาได้ออกเดินทางไปในที่ต่าง ๆ ช่วงเวลาที่พระอาทิตย์ตกดินเป็นสิ่งที่น่ารอคอยมากที่สุดสำหรับผม เป็นเวลาที่ได้รู้จักสถานที่แห่งนั้นมากขึ้น ได้เห็นถึงความสวยงามของนาฬิกาโลกตั้งแต่สว่างจนกระทั่งมืดลง

ช่วงแรก ๆ ที่ผมไปซานฟรานซิสโก วิวฝั่ง Golden Gate หมอกลงหนาทุกวัน มองไม่ค่อยเห็นอะไรมากเท่าไหร่ ตอนแรกจะไม่ไปแล้ว เพราะไปก็คงไม่ได้เห็นอะไร แต่สุดท้ายคิดว่าไหนๆ ก็มาแล้ว ลองไปซะหน่อยแล้วกัน จำได้ว่าวันนั้นอากาศเย็นลงและลมก็แรงขึ้นเรื่อยๆ เพื่อนที่ไปด้วยกันเริ่มอยากกลับแล้ว ในใจลึก ๆ หวังว่าอยากดูพระอาทิตย์ตกดินที่นี่เพราะว่าชอบวิวฝั่งนี้มาก พอเดินไปเรื่อย ๆ ฟ้าก็เปิดมากขึ้น เห็นวิวฝั่ง South Bay ทอดยาวตามชายฝั่ง

สิ่งที่ได้ไปเจอมันคุ้มค่ามาก เรียกว่าเป็นพระอาทิตย์ตกดินที่สวยที่สุดในอเมริกาสำหรับผมเลย มองเห็นแสงแดดกระทบกับผืนน้ำและแผ่นหญ้า พร้อมกับนกที่ร้องและบินไปตามทิศทางลม เรือต่าง ๆ แล่นอยู่ในอ่าว รอบข้างมีคนมาวิ่งออกกำลังกายและพาน้องหมามาเดินเล่น อากาศเย็น ๆ แบบนี้ได้ยืนดูพระอาทิตย์ตกดินริมอ่าวมันดีมากจริง ๆ วันนั้นเป็นอีกวันที่มีความสุขมาก ๆ ของผมในอเมริกา

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์เรามีของขวัญส่งให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

ปรีชาชาติ สัตบุศย์

อยากไปดูพระอาทิตย์ตกรอบโลก ชอบออกไปเที่ยวหาแรงบันดาลใจ ออกจากบ้านไปหาอะไรใหม่ ๆ ทำ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load