ทางละแวกบ้านที่คุ้นเคยแต่ไม่คุ้นตา

ย่านเกษตรรัชโยธินอาจดูไม่มีเรื่องราวเก่าแก่เหมือนย่านเก่าใจกลางเมือง แถมช่วงนี้ยังโดนฝุ่นควันจากการก่อสร้างถนนและรถไฟฟ้าทำร้ายวิวทิวทัศน์และความรื่นรมย์บันเทิงใจในการเดินทาง จนทำให้หลายๆ คนมักจะรีบเดินเพื่อฝ่าความร้อนและวุ่นวายเหล่านี้อย่างรวดเร็ว

น่าเสียดายจริงๆ เพราะถ้าบรรยากาศมันน่าอภิรมย์กว่านี้ให้คนได้ลองเดินช้าลงซักนิด หันมามองข้างทางสักหน่อย (แต่ต้องระวังรถด้วยนะ) เราจะพบว่าถนนพหลโยธินสายนี้ก็มีสีสันใช่ย่อย ประดับด้วยตัวอักษรชื่อร้านค้าสวยงามประหลาดตาไล่ตั้งแต่สมัยเก่ายันสมัยใหม่ แถมบางร้านยังจับคู่สีกับบานเหล็กได้เปรี้ยวปรี๊ดเข็ดฟันอีกด้วย เราว่านี่แหละ เสน่ห์ย่านนี้ 

อ่อยกเว้นข้าวมันไก่เจ๊อ้วนเจ้าเด็ดย่านตลาดบางเขนที่เปิด 24 ชั่วโมง อันนั้นเค้าท็อปฟอร์มของจริง

Writer & Photographer

Avatar

ศิขรินทร์ ลางคุลเสน

นักเพ้อฝันมืออาชีพ งานประจำคือทาสแมว ส่วนยามว่างก็จัดทำกิจกรรมด้านภาพยนตร์กับเพื่อนๆ ในนาม "YOUNG จะทำ”

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

รูปถ่าย Fuji Everyday ชุดนี้ คงเป็นรูปฟูจิที่ดิบและจริงที่สุดในโลกชุดหนึ่ง เพราะไม่ได้ถูกตกแต่งด้วยแอพพลิเคชันใดๆ ไม่ได้จัดฉาก ไม่ได้ถ่ายด้วยกล้องระดับโปร คุณฟูจิถึงออกมายืนตระหง่านพร้อมหลังคาบ้านกับเสาไฟฟ้า มุมที่ยืนถ่ายก็เป็นจุดตามสะดวกคือ หลังบ้าน เวลาถ่ายก็เป็นฤกษ์สะดวกคือ ตอนตื่นนอน มันคงเป็นความโชคดีในชีวิตที่ซื้อบ้านแล้วเขาแถมวิวภูเขาไฟแห่งชาติมาให้ด้วย ฟูจิซัง ภูเขาไฟที่คนทั่วโลกข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อหวังจะได้พบปะครั้งหนึ่งในชีวิต เมื่อมันเป็นของมีค่าที่มาอยู่ใกล้ตัว ใกล้จนเห็นได้ทุกวันๆ มันก็อาจเป็นการทำให้เรารู้สึกว่า สิ่งมีค่านั้นกลายเป็นของธรรมดาจนมองข้ามคุณค่านั้นไป คงเหมือนเรามองข้ามคุณค่าของคนใกล้ตัว อย่างพ่อแม่ พี่น้อง คนรัก เพียงเพราะมันใกล้จนไม่ได้อยู่ในสายตา ใกล้จนเราละเลย แต่ถ้ามันหายไป มันคงเป็นวันที่เราสำนึกถึงคุณค่า แต่ทว่ามันก็อาจจะสายไปแล้ว ฟูจิซังยังตั้งอยู่ที่เดิม เพิ่มเติมคือหิมะขาวโพลนบนหัวค่อยๆ ละลายหายไปเมื่ออากาศเริ่มร้อน แต่ไม่ว่าจะหัวขาวหรือหัวดำ ไม่ว่าจะเป็นวันที่มีเมฆมาบังจนมองไม่เห็น ยังไงเราก็จะยังคงยิ้มให้กันทุกเช้าเพื่อเริ่มวันใหม่ ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันนะคุณฟูจิ

Writer & Photographer

Avatar

ปองทิพย์ วนิชชากร

แม่บ้านไทย-ญี่ปุ่น-ลาดพร้าว รักจะ slow life เลยชอบ write slow slow

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load