ทางละแวกบ้านที่คุ้นเคยแต่ไม่คุ้นตา

ย่านเกษตรรัชโยธินอาจดูไม่มีเรื่องราวเก่าแก่เหมือนย่านเก่าใจกลางเมือง แถมช่วงนี้ยังโดนฝุ่นควันจากการก่อสร้างถนนและรถไฟฟ้าทำร้ายวิวทิวทัศน์และความรื่นรมย์บันเทิงใจในการเดินทาง จนทำให้หลายๆ คนมักจะรีบเดินเพื่อฝ่าความร้อนและวุ่นวายเหล่านี้อย่างรวดเร็ว

น่าเสียดายจริงๆ เพราะถ้าบรรยากาศมันน่าอภิรมย์กว่านี้ให้คนได้ลองเดินช้าลงซักนิด หันมามองข้างทางสักหน่อย (แต่ต้องระวังรถด้วยนะ) เราจะพบว่าถนนพหลโยธินสายนี้ก็มีสีสันใช่ย่อย ประดับด้วยตัวอักษรชื่อร้านค้าสวยงามประหลาดตาไล่ตั้งแต่สมัยเก่ายันสมัยใหม่ แถมบางร้านยังจับคู่สีกับบานเหล็กได้เปรี้ยวปรี๊ดเข็ดฟันอีกด้วย เราว่านี่แหละ เสน่ห์ย่านนี้ 

อ่อยกเว้นข้าวมันไก่เจ๊อ้วนเจ้าเด็ดย่านตลาดบางเขนที่เปิด 24 ชั่วโมง อันนั้นเค้าท็อปฟอร์มของจริง

Writer & Photographer

ศิขรินทร์ ลางคุลเสน

นักเพ้อฝันมืออาชีพ งานประจำคือทาสแมว ส่วนยามว่างก็จัดทำกิจกรรมด้านภาพยนตร์กับเพื่อนๆ ในนาม "YOUNG จะทำ”

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

พอเห็นรถบรรทุกสีสันและลวดลายสะดุดตาที่วิ่งไปมาบนถนนในปากีสถานแล้ว นอกจากจะประทับใจจนอดยกกล้องขึ้นมาบันทึกภาพไม่ได้ ในใจก็ยังอยากรู้เรื่องราวของศิลปะแปลกตาเหล่านี้ที่เรียกว่า Truck Art ว่าเป็นมาอย่างไร เพราะนึกเสมอว่า ศิลปวัฒนธรรมคงไม่ได้ตั้งอยู่ลอย ๆ แต่ทุกอย่างมีรากเหง้า มีเรื่องราวบอกเล่าอยู่เสมอ 

การบันทึกภาพครั้งนี้ นำพาผมไปสู่เรื่องราวของคนขับรถชาวปากีสถานที่ร่าเริงและเป็นมิตร เล่าเรื่องของเขาผ่านภาพต่าง ๆ ที่วาดไว้ข้างรถ ตั้งแต่ไอดอลจากวงการบันเทิง ไอดอลทางการเมือง ภาพหมู่บ้านเกิดไว้มองยามเดินทางไกล ภาพคนในครอบครัวที่คอยให้กำลังใจยามเหนื่อยล้า ไปจนถึงชีวิตของศิลปินรุ่นเก๋าที่สร้างสรรค์งานศิลปะหลายสิบปี 

แววตาของเขาเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์และความภาคภูมิใจ นำไปสู่อาหารพื้นเมืองที่มีสีสันรสชาติจัดจ้าน ไม่ต่างไปจากลวดลายสีสันบนรถบรรทุกเหล่านั้น ตลอดจนเห็นความคล้ายคลึงกับสีสันของผู้คนเขากับบ้านเรา เช่น เรือกอและ รถบรรทุกสมัยก่อน หรือฉากลิเกพื้นบ้าน เพลงลูกทุ่งที่จัดจ้านจริงใจเช่นกัน

ด้วยหน้าที่ ผมได้เดินทางไปหลายที่ทั่วโลก พบปะกับผู้คนหลากหลายวัฒนธรรม การทำความรู้จักคนเหล่านั้นล้วนแต่เป็นเรื่องราวที่น่าสนใจ เรื่องราวของผู้คนที่เล่าผ่านคำพูด บทสนทนาในวงอาหารพื้นเมือง สีสันบนเครื่องแต่งกาย เครื่องประดับ เสียงเพลงการเต้นรำ เหล่านี้ทำให้เราเข้าใจเขามากขึ้น เช่นเดียวกับที่เขาก็เข้าใจเรามากขึ้นด้วยเช่นกัน หลายครั้งช่วยลบเลือนอคติในใจ หลายครั้งก็เห็นความเชื่อมโยงของกันและกันบนดินแดนห่างไกล บ่อยครั้งเห็นความเป็นมิตรแม้ไม่เข้าใจภาษาพูด ในที่สุดก็อาจทำให้เราเข้าใจถึงความเป็นมนุษย์ของกันและกันมากขึ้นไม่ว่าจะอยู่แห่งหนไหน

Writer & Photographer

จักรกฤดิ กระจายวงศ์

เป็นนักการทูต ลูกครู (ที่เชื่อว่า) งานการทูตไม่ได้เหมือนในละคร แต่เป็นงานที่ต้องออกไปร่วมทุกสุขกับคน เข้าถึงใจคน จึงจะเข้าใจเขา เข้าใจความต้องการเขา จึงทำงานได้ถูกต้อง ผมชอบการเดินทาง และถ่ายภาพ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load