ไม่ใช่แค่เฉพาะคนเท่านั้นที่แต่งตัวจัดเต็มในนิวยอร์ก สุนัขก็เช่นกัน ทุกๆ ปี นิวยอร์กจะจัดกิจกรรม Halloween Dog Parade ที่จะนำน้องหมามาแต่งตัวแปลกๆ น่ารักๆ มาอวดกัน

Halloween Dog Parade ไม่ได้หมายความว่าจะให้น้องหมาแต่งตัวเป็นผี แต่เป็นการจับน้องหมาทั้งหลายมาแต่งชุดแฟนซี เราได้เห็นหมาใส่ชุดกล้วย ชุดจระเข้ ชุดกะลาสี หรือชุดต่างๆ อีกมากมายเท่าที่เจ้าของจะสรรค์สร้างขึ้นมาไหว

กิจกรรมนี้จัดขึ้นที่ Tompkins Square Park และ Luna Park ใจกลางมหานครนิวยอร์ก ในเดือนตุลาคม ซึ่งเป็นเดือนแห่ง Halloween ของที่นี่ เสมือนเป็น Pre-Halloween ก่อนที่คนจะแต่งเต็มกันในวัน Halloween ที่จะถึงในสิ้นเดือน

ทันทีที่น้องหมาจระเข้เดินดุ๊กดิ๊กเข้ามาในงาน ผู้คนก็แห่กันเข้าไปถ่ายรูปทันที เช่นเดียวกันกับน้องหมาโจ๊กเกอร์บนสเก็ตบอร์ด หมาตัวนี้เป็นหมาดาวเด่นประจำนิวยอร์ก เพราะเจ้าของหมาตัวนี้จับมันเล่นสเก็ตบอร์ดวิ่งทั่วกรุงอยู่บ่อยๆ งานนี้เรามีน้องหมาเป็นพระเอก / นางเอก แต่เจ้าของคนไหนที่อยากเด่นด้วยก็ไม่ว่ากัน อย่างน้องปิกาจูและหมาโปเกม่อน ก็สร้างรอยยิ้มให้คนได้ทั้งงาน

Halloween Dog Parade จัดขึ้นเป็นปีที่ 27 แล้ว และมีแนวโน้มว่างานจะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จากกระแสความนิยมที่เพิ่มขึ้นทุกปี งานนี้ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย มีเพียงกล่องบริจาคสำหรับคนใจดี ซึ่งรายได้ทั้งหมดจะถูกนำไปบริจาคให้กับมูลนิธิสัตว์ไร้บ้าน เรียกว่าเป็นงานที่เต็มอิ่มทั้งคนและสัตว์เลยทีเดียว วันนี้เป็นวันที่รวมตัวคนรักหมาล้วนๆ และก็เป็นการรวมตัวของน้องหมาจากทั่วเมือง

นอกจากคนจะ Say hi! กันแล้ว น้องหมาก็ Say โฮ่ง! ด้วยเช่นกัน

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย (แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ Facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay’

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะมีสมุดน่ารัก จาก The Cloud ส่งไปให้นะ

Writer & Photographer

Avatar

จุฑารัตน์ ภิญโญดุลยเจต

ปูเป้มีความสนใจด้านศิลปะการถ่ายภาพ และด้วยความสนใจนั้น จึงลาออกจากงานประจำไปเรียนต่อที่ International Center of Photography ที่นิวยอร์ก ปัจจุบันปูเป้ยังคงอาศัยอยู่ที่นิวยอร์ก โดยประกอบอาชีพเป็นช่างภาพอิสระ(เพื่อหาเงิน) ทำ personal project ในเวลาว่าง(ซึ่งจริงๆ เป็นงานหลัก) และขยายขอบเขตความสนใจเผื่อแผ่ไปถึงงานศิลปะแขนงอื่นๆ ด้วย

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

รูปถ่าย Fuji Everyday ชุดนี้ คงเป็นรูปฟูจิที่ดิบและจริงที่สุดในโลกชุดหนึ่ง เพราะไม่ได้ถูกตกแต่งด้วยแอพพลิเคชันใดๆ ไม่ได้จัดฉาก ไม่ได้ถ่ายด้วยกล้องระดับโปร คุณฟูจิถึงออกมายืนตระหง่านพร้อมหลังคาบ้านกับเสาไฟฟ้า มุมที่ยืนถ่ายก็เป็นจุดตามสะดวกคือ หลังบ้าน เวลาถ่ายก็เป็นฤกษ์สะดวกคือ ตอนตื่นนอน มันคงเป็นความโชคดีในชีวิตที่ซื้อบ้านแล้วเขาแถมวิวภูเขาไฟแห่งชาติมาให้ด้วย ฟูจิซัง ภูเขาไฟที่คนทั่วโลกข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อหวังจะได้พบปะครั้งหนึ่งในชีวิต เมื่อมันเป็นของมีค่าที่มาอยู่ใกล้ตัว ใกล้จนเห็นได้ทุกวันๆ มันก็อาจเป็นการทำให้เรารู้สึกว่า สิ่งมีค่านั้นกลายเป็นของธรรมดาจนมองข้ามคุณค่านั้นไป คงเหมือนเรามองข้ามคุณค่าของคนใกล้ตัว อย่างพ่อแม่ พี่น้อง คนรัก เพียงเพราะมันใกล้จนไม่ได้อยู่ในสายตา ใกล้จนเราละเลย แต่ถ้ามันหายไป มันคงเป็นวันที่เราสำนึกถึงคุณค่า แต่ทว่ามันก็อาจจะสายไปแล้ว ฟูจิซังยังตั้งอยู่ที่เดิม เพิ่มเติมคือหิมะขาวโพลนบนหัวค่อยๆ ละลายหายไปเมื่ออากาศเริ่มร้อน แต่ไม่ว่าจะหัวขาวหรือหัวดำ ไม่ว่าจะเป็นวันที่มีเมฆมาบังจนมองไม่เห็น ยังไงเราก็จะยังคงยิ้มให้กันทุกเช้าเพื่อเริ่มวันใหม่ ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันนะคุณฟูจิ

Writer & Photographer

Avatar

ปองทิพย์ วนิชชากร

แม่บ้านไทย-ญี่ปุ่น-ลาดพร้าว รักจะ slow life เลยชอบ write slow slow

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load