ไม่ใช่แค่เฉพาะคนเท่านั้นที่แต่งตัวจัดเต็มในนิวยอร์ก สุนัขก็เช่นกัน ทุกๆ ปี นิวยอร์กจะจัดกิจกรรม Halloween Dog Parade ที่จะนำน้องหมามาแต่งตัวแปลกๆ น่ารักๆ มาอวดกัน

Halloween Dog Parade ไม่ได้หมายความว่าจะให้น้องหมาแต่งตัวเป็นผี แต่เป็นการจับน้องหมาทั้งหลายมาแต่งชุดแฟนซี เราได้เห็นหมาใส่ชุดกล้วย ชุดจระเข้ ชุดกะลาสี หรือชุดต่างๆ อีกมากมายเท่าที่เจ้าของจะสรรค์สร้างขึ้นมาไหว

กิจกรรมนี้จัดขึ้นที่ Tompkins Square Park และ Luna Park ใจกลางมหานครนิวยอร์ก ในเดือนตุลาคม ซึ่งเป็นเดือนแห่ง Halloween ของที่นี่ เสมือนเป็น Pre-Halloween ก่อนที่คนจะแต่งเต็มกันในวัน Halloween ที่จะถึงในสิ้นเดือน

ทันทีที่น้องหมาจระเข้เดินดุ๊กดิ๊กเข้ามาในงาน ผู้คนก็แห่กันเข้าไปถ่ายรูปทันที เช่นเดียวกันกับน้องหมาโจ๊กเกอร์บนสเก็ตบอร์ด หมาตัวนี้เป็นหมาดาวเด่นประจำนิวยอร์ก เพราะเจ้าของหมาตัวนี้จับมันเล่นสเก็ตบอร์ดวิ่งทั่วกรุงอยู่บ่อยๆ งานนี้เรามีน้องหมาเป็นพระเอก / นางเอก แต่เจ้าของคนไหนที่อยากเด่นด้วยก็ไม่ว่ากัน อย่างน้องปิกาจูและหมาโปเกม่อน ก็สร้างรอยยิ้มให้คนได้ทั้งงาน

Halloween Dog Parade จัดขึ้นเป็นปีที่ 27 แล้ว และมีแนวโน้มว่างานจะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จากกระแสความนิยมที่เพิ่มขึ้นทุกปี งานนี้ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย มีเพียงกล่องบริจาคสำหรับคนใจดี ซึ่งรายได้ทั้งหมดจะถูกนำไปบริจาคให้กับมูลนิธิสัตว์ไร้บ้าน เรียกว่าเป็นงานที่เต็มอิ่มทั้งคนและสัตว์เลยทีเดียว วันนี้เป็นวันที่รวมตัวคนรักหมาล้วนๆ และก็เป็นการรวมตัวของน้องหมาจากทั่วเมือง

นอกจากคนจะ Say hi! กันแล้ว น้องหมาก็ Say โฮ่ง! ด้วยเช่นกัน

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย (แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ Facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay’

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะมีสมุดน่ารัก จาก The Cloud ส่งไปให้นะ

Writer & Photographer

จุฑารัตน์ ภิญโญดุลยเจต

ปูเป้มีความสนใจด้านศิลปะการถ่ายภาพ และด้วยความสนใจนั้น จึงลาออกจากงานประจำไปเรียนต่อที่ International Center of Photography ที่นิวยอร์ก ปัจจุบันปูเป้ยังคงอาศัยอยู่ที่นิวยอร์ก โดยประกอบอาชีพเป็นช่างภาพอิสระ(เพื่อหาเงิน) ทำ personal project ในเวลาว่าง(ซึ่งจริงๆ เป็นงานหลัก) และขยายขอบเขตความสนใจเผื่อแผ่ไปถึงงานศิลปะแขนงอื่นๆ ด้วย

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ย้อนกลับไปเมื่อ 3 ปีก่อนที่โลกจะรู้จักโควิด ผมมีโอกาสไปสถานที่ห่างไกลแห่งหนึ่งในประเทศพม่า ชื่อว่า ‘เมืองมรัคอู’ ซึ่งเคยเป็นอาณาจักรโบราณแห่งรัฐยะไข่ ในช่วงที่ผมไปนั้น เมืองยังมีเหตุการณ์ไม่สงบ ทหารเดินสะพายปืน เดินลงไปตามท้องนาเพื่อรักษาความปลอดภัย บางครั้งเราจะได้ยินเสียงดังปัง! ซึ่งไกด์บอกว่าคือเสียง Thunder (ฟ้าร้องใส ๆ จะมีเสียงฟ้าร้องได้ยังไงครับไกด์) อย่างไรก็ตาม เราก็ยังคงเที่ยวเดินทางต่อไป 

แม้ว่าจะยังมีเหตุต่อสู้กันอยู่นั้น แต่ตลาดเช้ากลับสัมผัสได้ถึงสีสัน ชีวิตชีวาของผู้คนที่มาจ่ายตลาดในยามเช้า เราเห็นชาวบ้านเคี้ยวหมาก สูบยาเส้น และทูนของบนศีรษะเดินไปมาเป็นปกติ หมู่บ้านหนึ่งซึ่งเป็นที่อยู่ของชาวชีน สตรีสูงอายุมีรอยสักบนใบหน้า ในอดีตชาวชีนสักหน้าของหญิงสาวเพื่อปกปิดความสวยงาม ป้องกันการถูกจับตัวไปเป็นภรรยา กาลเวลาผ่านไปสตรีที่สักหน้าจึงลดลง หลงเหลือเพียงร่องรอยเหตุการณ์ในอดีต

เด็ก ๆ เล่นสนุก มีความสุขได้โดยปราศจากโลกอินเทอร์เน็ต เนื่องจากหลายปัจจัยทำให้เข้าถึงเทคโนโลยีได้ยาก เสน่ห์ของมรัคอูจึงเหมือนการย้อนไปใช้ชีวิตอยู่ในอดีต และทำให้เพลิดเพลินกับการถ่ายภาพจนฟิล์มหมดไปหลายม้วนเลยทีเดียว

Writer & Photographer

พัสกร ชุมศิลป์ศิริ

นักเรียนสถาปัตย์หน้าพระลาน รักการถ่ายภาพและท่องเที่ยว กำลังค้นหาแรงบันดาลใจ จึงอยากลองทำสิ่งใหม่ ๆ นอกจากการเขียนแบบ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load