เป็นเวลากว่า 2 ปีที่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวได้รับผลกระทบจากโรคระบาด และหลายคนต้องกักตัวอยู่แต่ในบ้าน จนเชื่อเหลือเกินว่าต่างคิดถึงโมเมนต์การออกเดินทาง รวมถึงเฝ้ารอวันที่จะได้คว้ากระเป๋า พกกล้องไปท่องเที่ยวสัมผัสมุมเมืองใหม่ๆ 

ไม่ต่างกันกับภาคการท่องเที่ยว วิกฤตครั้งนี้ยังส่งผลต่อการขาดรายได้ของชุมชน ผู้ประกอบการบางแห่งต้องปิดตัวเองไปอย่างไม่มีทางเลือก เมื่อสถานการณ์เริ่มคลี่คลาย เราจึงพร้อมเป็นส่วนหนึ่งช่วยเยียวยาภาคอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวไทย และที่ผ่านมา เรานำเสนอแหล่งเช็กอินทุกจังหวัดแบบไม่ซ้ำใคร แชร์เรื่องราวโรงแรมท้องถิ่น และกิจการชุมชนน่าอุดหนุนให้เลือกสรรเสมอ ซึ่งเรายังเชื่อว่าเมืองไทยมีอะไรที่น่าค้นหาอีกมาก

วันนี้เราเห็นว่าการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) และ Leica Camera Thailand (ไลก้า คาเมร่า ไทยแลนด์) ร่วมกันจัดแคมเปญ #RediscoverThailand ชวนคนไทยมาเปิดประสบการณ์การท่องเที่ยววิถีใหม่ เพื่อฟื้นฟูการท่องเที่ยวไทยและเศรษฐกิจในชุมชน ด้วยการแบ่งปันสถานที่ท่องเที่ยวโดยเฉพาะโลเคชันลับที่นักท่องเที่ยวทั่วไปอาจจะยังไม่รู้ แต่คนท้องถิ่นคุ้นเคยและอยากแนะนำให้มาสัมผัส บอกเล่าเป็นเรื่องราวผ่านภาพถ่าย

เราจึงอยากบอกต่อกิจกรรมนี้ ถ้าใครมีสถานที่ลับหรือภาพถ่ายสวยๆ อยากแบ่งปันภาพ ก็ปักหมุด บอกเล่าความประทับใจ และใส่ #RediscoverThailand ลงในสื่อโซเชียลมีเดียของตัวเอง ทั้ง Facebook, Instagram หรือ Twitter เพื่อร่วมช่วยสนับสนุนผู้ประกอบการท้องถิ่นและฟื้นฟูการท่องเที่ยวได้ตั้งแต่วันนี้ –  31 ธันวาคม 2564

Writer

ฉัตรชนก ชโลธรพิเศษ

ชาวนนทบุเรี่ยน ชอบเขียน และกำลังฝึกเขียนอย่างพากเพียร มีความหวังจะได้เป็นเซียน ในเรื่องขีดๆ เขียนๆ สักวันหนึ่ง

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ผมเฝ้ามองและหลงรักการถ่ายภาพหน้าต่าง

นอกจากหน้าต่างอาคารจะทำหน้าที่สำคัญ เปิดรับแสง สร้างความสวยงาม เป็นเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมแล้ว สำหรับผม หน้าต่างคือดวงตาที่สวยงาม

ถ้าอาคารมีชีวิต มันก็คงใช้หน้าต่างนี่แหละมั้งในการเฝ้ามองสิ่งต่าง ๆ รายรอบ ผมผู้พกกล้องถ่ายรูปเก่าเก็บอายุสิบกว่าปีติดตัวตลอดเวลา ราวกับมันเป็นสมาร์ทโฟน ไม่เคยอดใจขับรถผ่านไปเฉย ๆ ได้เลย หากผมเจอดวงตาคู่ หรือเดี่ยว หรือหมู่ ของอาคารต่าง ๆ 

หน้าต่างที่สะกดผมไม่จำเป็นต้องสวยงามหยดหยาด รุ่มรวยประดับทองหรือเกล็ดกระจก ไม่จำเป็นต้องเป็นหน้าต่างบานดังที่ใคร ๆ ต่างก็ไปเช็กอิน ผมชอบหน้าต่างบ้าน ๆ ของบ้านจริง ๆ ที่มีคนอาศัยอยู่ หน้าต่างเรียบ ๆ ที่เจ้าของบ้านเปิดรับอากาศอุ่นตอนตรู่ หน้าต่างบ้านที่ตากผ้าเช็ดครัว หน้าต่างเรียบ ๆ ที่แฝงเส้นสายและทรงกราฟิก หน้าต่างที่พอดูก็จะสัมผัสได้เลยว่าไม่เคยถูกเปิดมาเนิ่นนาน เจ้าของบ้านคงกลัวฝุ่น 

แล้วถ้าหน้าต่างเปรียบเสมือนดวงตาอย่างผมว่า มันจะหลับตาปุ๋ยแบบนี้อยู่ตลอดเลยหรือ จะว่าไป หลับแบบนี้ก็น่ารักดีของมัน ผมไม่ขอให้เปลี่ยนแปลงอะไรหรอก อ้อ หน้าต่างห้องครัวหรือร้านอาหาร ผมก็ชอบนะ 

น่าแปลกที่หลายอาคารที่มีคนพลุกพล่านและวุ่นวายอยู่ภายใน พอถ่ายภาพหน้าต่างออกมาแล้ว กลับพบว่ามันสงบและเหงาอย่างประหลาด ราวกับเป็นดวงตาที่เรียบนิ่ง เฝ้ามองพวกเราเดินไปมา ใช้ชีวิตตามหาสิ่งหลงใหลอย่างคุ้นชินไม่ยินดียินร้าย มันเข้าใจความเป็นไปของโลก

แต่บางครั้งผมก็รู้สึกว่าหน้าต่างพวกนั้นขยิบตาและมองผมที่กำลังถือกล้องตัวโต พยายามโฟกัสพวกมันอยู่อย่างคนคุ้นเคย แม้ว่าเราจะเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก พิลึกจริง

Writer & Photographer

ก้องเกียรติ สำอางศรี

เภสัชกร ถ่ายภาพทุกวัน ชาร์จแบตกล้องถ่ายรูปทุกคืน พกกล้องไปด้วยทุกที่ ชอบกาแฟและการทำอาหารเช้าทานเอง

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load