หลายปีมาแล้ว นอกชายฝั่งฮาวาย ผมเคยล่องเรือตามฝูงวาฬนำร่องฝูงใหญ่นับร้อยตัว เพื่อรอหาจังหวะที่จะลงไปบันทึกภาพพวกเขาในธรรมชาติ ฝูงวาฬว่ายตรงเข้ามาหาผมที่ลอยตัวอยู่กลางผืนน้ำสีฟ้ากลางมหาสมุทรแปซิฟิก ดวงตาสีฟ้าคู่เล็กๆ เหลือบมามองนิดหนึ่งด้วยความสงสัย ก่อนจะว่ายน้ำจากไปในห้วงน้ำสีคราม

มีคนเคยบอกผมว่า ถ้าหากมีโอกาสสบสายตากับวาฬสักครั้งหนึ่งในธรรมชาติ อย่างที่เขาใช้ชีวิตอยู่อย่างอิสระในบ้านของเขา ชีวิตของคุณหลังจากนั้นอาจจะเปลี่ยนไป…

ก่อนหน้านั้น 2 – 3 ปี ขณะที่ผมตระเวนเก็บภาพแถบชายฝั่งปากพนัง ตอนที่ขับรถอยู่ริมหาด ผมเหลือบมองไปเห็นโครงไม้หยาบๆ ที่ตั้งอยู่ในน้ำ ขึงบังแดดด้วยสแลนสีเขียว มีผู้คนรายรอบและมีสัตว์ตัวใหญ่สีดำนอนอยู่ใต้สแลนนั้น ผมเลี้ยวรถเข้าไปดู  

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมได้มีโอกาสเห็นวาฬนำร่องครีบสั้นในระยะที่ใกล้ชิดขนาดนี้ ทีมแพทย์กลุ่มสัตว์ทะเลหายากจากภูเก็ตหลายคนกำลังพยายามช่วยเหลือวาฬนำร่องตัวนี้ที่พลัดหลงเข้ามา โดยผลัดกันทาครีมกันแดดและใช้ทุ่นประคองไม่ให้วาฬที่อ่อนแรงตัวนี้จมน้ำ  

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมมีโอกาสใกล้ชิดและสัมผัสกับวาฬตลอดบ่ายวันนั้น ผมอาสาผลัดลงไปเฝ้าวาฬตัวนั้นเพื่อให้ทีมแพทย์ที่มีเพียงไม่กี่คนขึ้นมาพักทานอาหาร ก่อนที่ผมจะออกไปทำงานของผมต่อในช่วงเย็น และตั้งใจว่าพรุ่งนี้หลังจากที่ได้งานพอสมควรแล้วจะใช้กลับมาช่วยดูแลเจ้าวาฬตัวนี้อีกครั้ง

วันรุ่งขึ้นเมื่อผมย้อนกลับมาในบริเวณนั้น ไม่มีสแลนสีเขียวหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ทุกอย่างดูเงียบงัน …

เมื่อต้นปีที่ผ่านมามีเหตุการณ์ที่คล้ายๆ กันเกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อวาฬนำร่องครีบสั้นตัวหนึ่งเข้ามาเกยหาดบริเวณในปากคลองนาทับ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา ทีมแพทย์พยายามช่วยชีวิตเจ้าวาฬนำร่องตัวนี้จนสุดความสามารถ พยายามป้อนอาหารและให้ยา

ก่อนที่วาฬจะตายมันสำรอกเอาถุงพลาสติกที่ปกคลุมด้วยเมือกสีน้ำตาลออกมา หลังจากการผ่าตัดพิสูจน์ซาก พบถุงพลาสติกในกระเพาะอาหารถึง 85 ชิ้น มีน้ำหนักรวมถึง 8 กิโลกรัม เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสร้างความตระหนักรู้ให้กับสังคมโลกว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมานับร้อยปี มนุษย์ได้ทำอะไรลงไป

โลกและธรรมชาติดำเนินมาอย่างสมดุลมานับล้านๆ ปีก่อนที่มนุษย์คนแรกจะเกิดขึ้นมาบนโลก  มนุษย์ใช้ชีวิตเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติมาเนิ่นนาน จวบจนเริ่มเข้าสู่ยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมเมื่อไม่กี่ร้อยปีที่ผ่านมานี้เอง ที่มนุษย์ใช้องค์ความรู้วิทยาศาสตร์ประดิษฐ์เครื่องมือต่างๆ ที่ขุดค้นทรัพยากรและนำมาใช้เพื่อการผลิตเพื่อพัฒนาระบบการผลิตและปรับเปลี่ยนวิธีคิดในการดำรงอยู่ของชีวิตไปอย่างก้าวกระโดด และก็มาถึงจุดที่มนุษย์และธรรมชาติก้าวห่างออกจากกันไปทุกที

ขยะ พลาสติก, ภาพใต้น้ำ, ช่างภาพใต้น้ำ, วาฬ

ผมพบถุงพลาสติกใบนี้ลอยมาบริเวณใกล้ผิวน้ำในขณะที่ดำน้ำอยู่ในบริเวณเกาะพีพีเล ตอนแรกผมนึกว่าเป็นแมงกะพรุนจึงว่ายเข้าไปดูใกล้ๆ พบว่ามีลูกปลาตัวเล็กๆ เข้าไปอาศัยหลบภัยอยู่ในนั้น
ขยะ พลาสติก, ภาพใต้น้ำ, ช่างภาพใต้น้ำ, วาฬ
ขวดพลาสติกที่ใส่บรรจุเครื่องดื่มทุกรูปแบบนั้นเปลี่ยนแปลงโลกของเราในเรื่องบรรจุภัณฑ์ไปมากที่สุดในรอบ 40 กว่าปีที่ผ่านมา ทุกวันนี้เราบริโภคน้ำแทบทุกชนิดที่บรรจุมาในขวดพลาสติกที่มีน้ำหนักเบา ขนส่งง่าย และไม่ต้องส่งคืนขวด และในขณะเดียวกันเราก็สร้างขยะเพิ่มขึ้นให้กับโลกมากขึ้นทุกวัน

มนุษย์รู้จักพลาสติกครั้งแรกราวร้อยกว่าปีก่อน เป็นวัสดุสังเคราะห์ที่มนุษย์สร้างขึ้นมาเพื่อนำมาใช้เป็นวัสดุทำลูกบิลเลียดทดแทนงาช้างที่หาได้ยากขึ้นและมีราคาแพง หลังจากนั้นพลาสติกก็ถูกนำมาใช้ผลิตสิ่งของต่างๆ ที่ใช้ในชีวิตประจำวันของเรา ข้อดีของพลาสติกคือนำมาใช้ทดแทนวัสดุจากธรรมชาติหลายๆ อย่างได้ดีและมีราคาถูกกว่า ที่สำคัญคือ มันมีความทนทาน

สิ่งที่เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญกว่านั้นคือ เมื่อมนุษย์นำพลาสติกมาใช้เป็นบรรจุภัณฑ์ที่มีจุดประสงค์เพื่อใช้เพียงครั้งเดียวแล้วทิ้งไปเมื่อไม่กี่สิบปีที่ผ่านมานี้เอง พลาสติกเปลี่ยนแปลงวิธีคิดหลายๆ อย่าง นับตั้งแต่วิธีการผลิตไปจนถึงการจัดจำหน่าย ถ้าหากเราเดินไปดูสินค้าต่างๆ ในซูเปอร์มาร์เก็ต เราจะเห็นว่าพลาสติกเป็นบรรจุภัณฑ์ส่วนใหญ่ที่เราใช้ในชีวิตประจำวันแทบทุกอย่าง จนทำให้เราบางคนนึกไม่ออกว่าโลกที่ไม่มีพลาสติกเลยจะเป็นอย่างไร

พลาสติกเป็นวัสดุที่ทนทานต่อการเปลี่ยนแปลง และใช้เวลานานหลายร้อยปีในการย่อยสลาย และจากการวิจัยล่าสุดพบว่ามันอาจจะไม่ได้ย่อยสลายไปจริงๆ เหมือนกับวัสดุในธรรมชาติหลายๆ อย่าง แค่เปลี่ยนรูปไปเป็นไมโครพลาสติกเท่านั้นเอง

หากนับจากวันแรกที่มีพลาสติกขึ้นมาชิ้นแรกบนโลกเมื่อราวๆ ร้อยกว่าปี และจากผลการทดลองในแลบที่ประมาณการไว้ว่าพลาสติกบางชนิดใช้เวลาในการย่อยสลายราว 450 ปี แปลว่าพลาสติกชิ้นแรกที่ถูกผลิตขึ้นมาบนโลกจนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงอยู่ ไม่ได้ย่อยสลายไปไหน เพียงแต่ว่าเราอาจจะมองไม่เห็นมันเท่านั้นเอง

ขยะ พลาสติก, ภาพใต้น้ำ, ช่างภาพใต้น้ำ, วาฬ

กระเบนราหู ในขณะที่ลอยตัวเพื่อ Feeding กินแพลงก์ตอนที่ล่องลอยปะปนมากับกระแสน้ำ บริเวณใกล้ผิวน้ำที่เต็มไปด้วยขยะพลาสติกนอกชายฝั่งบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย

นอกชายฝั่งบาหลี ผมลอยตัวอยู่ในบริเวณใกล้ผิวน้ำที่เต็มไปด้วยกองขยะ ไม่ว่าจะเป็นเศษใบไม้  ขวดน้ำ และถุงพลาสติก ในขณะที่เฝ้ารอบันทึกภาพกระเบนราหูที่กำลังว่ายน้ำดักกินแพลงก์ตอนที่ล่องลอยมากับกระแสน้ำ

บริเวณเกาะพีพีเล ผมพบถุงพลาสติกใบหนึ่งลอยน้ำมา มีปลาตัวเล็กๆ ว่ายหลบอยู่ใจกลางถุงใบนั้น เมื่อดูจากระยะไกลด้วยสายตาของมนุษย์เองยังแทบจะแยกไม่ออกว่ามันคือถุงพลาสติกหรือแมงกะพรุน คงไม่ต้องนึกไปถึงเต่าทะเลและสัตว์ทะเลอีกหลายๆ ชนิดที่กินแมงกะพรุนเป็นอาหารหลักหล่อเลี้ยงชีวิต

หลายปีที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเดินทางไปยังเกาะแก่งที่อยู่ห่างไกลสักเพียงไหน ผมพบว่าขยะพลาสติกเดินทางไปถึงได้แทบทุกที่ ด้วยกระแสลมและกระแสน้ำที่เปรียบเสมือนดังลมหายใจของท้องทะเล

หลายคนอาจจะคิดว่าพลาสติกไม่ใช่ปัญหา นิสัยของคนมักง่ายสิเป็นปัญหาที่ใหญ่กว่า

ผมไม่เถียงในประเด็นนั้น แต่อยากให้มองกลับไปถึงหลายๆ กรณี หลายครั้งที่ผมขับรถอยู่บนถนนหลวงแล้วเห็นถุงพลาสติกที่ลอยไปกับลม ภาพนั้นดูเป็นภาพที่สวยงามราวกับฉากหนึ่งในภาพยนตร์เรื่อง American Beauty   

บนถนนสายเดียวกันนี้เมื่อหลายปีก่อนเคยกลายสภาพเป็นคลองขนาดใหญ่เมื่อคราวน้ำท่วมใหญ่ที่กรุงเทพฯ ทุกฝ่ายช่วยกันระบายน้ำออกไปยังทะเล แน่นอนที่สุดพลาสติกจำนวนหนึ่งก็ไหลลอยตามน้ำไปด้วย อาจจะรวมถึงถังขยะที่ทำจากพลาสติกด้วยซ้ำ

ขยะ พลาสติก, ภาพใต้น้ำ, ช่างภาพใต้น้ำ, วาฬ

เต่าทะเลในขณะที่กัดกินแมงกะพรุนที่ล่องลอยมากับกระแสน้ำในบริเวณเกาะสิปาดัน ประเทศมาเลเซีย แมงกะพรุนเป็นอาหารหลักชนิดหนึ่งของเต่าทะเล และถุงพลาสติกที่ลอยน้ำมานั้นมีลักษณะคล้ายกับแมงกะพรุนมาก และเป็นสาเหตุที่ทำให้เต่าทะเลตายมากที่สุดจากการกินถุงพลาสติก เพราะคิดว่าเป็นแมงกะพรุน

พลาสติกอาจจะไม่ใช่ปัญหา ปัญหาก็คือการบริโภคของมนุษย์ที่ไม่มีที่สิ้นสุดมากกว่า

ทุกวันนี้เราเปลี่ยนโทรศัพท์มือถือกันทุกปี เปลี่ยนกล้องถ่ายภาพรุ่นใหม่กันทุกรุ่นที่ออกใหม่ เปลี่ยนอะไรต่ออะไรที่ไม่ได้เสีย แต่แค่ของมันต้องมี

เราเร่งการผลิตเพื่อทำให้สินค้ามีราคาถูกลง เพื่อการแข่งขันทางธุรกิจที่สมบูรณ์ มีสินค้ามากมายที่ตั้งแต่ผลิตขึ้นมาจนปลายทางไปสู่ถังขยะ เราไม่ได้นำมาใช้เลยในแต่ละวันที่เพิ่มขึ้นทุกวัน

มีเนื้อสัตว์และผลิตภัณฑ์จำนวนมากที่ถูกผลิตขึ้นมา จับใส่หีบห่อและวางขาย จนกระทั่งหมดอายุลงไปมากมายที่ถูกทิ้งไป โดยที่ไม่ได้คำนึงถึงต้นทุนทางธรรมชาติที่สูญเสียไป เพราะเรามัวคำนึงถึงแค่ต้นทุนทางเศรษฐกิจเพียงเท่านั้น

ขยะ พลาสติก, ภาพใต้น้ำ, ช่างภาพใต้น้ำ, วาฬ

วาฬนำร่องครีบสั้นใช้ชีวิตอย่างอิสระในห้วงน้ำสีน้ำเงินของห้วงมหาสมุทร พวกมันมักอาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัว และมักจะรวมฝูงออกล่าปลาหมึกในความลึกเป็นอาหาร
เมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมามีข่าวใหญ่ที่ได้รับความสนใจไปทั่วโลก คือการตายของวาฬนำร่องครีบสั้นตัวหนึ่งที่มาเกยหาดและตาย หลังจากนั้นก็พบพลาสติกมากถึง 85 ชิ้นในกระเพาะอาหาร จากการผ่าตัดเพื่อพิสูจน์ทราบสาเหตุการตายของทีมสัตวแพทย์ที่ลงพื้นที่

สิ่งที่วาฬบอกเราอาจจะไม่ใช่แค่เรื่องการลดการใช้พลาสติกในชีวิตประจำวันลง ถือถุงผ้า ใช้กระบอกน้ำกรอกน้ำไปกิน ลดการซื้อน้ำขวดพลาสติกที่วางขายเพียงเท่านั้น

วาฬอาจจะอยากบอกกับเราว่า ถึงเวลาแล้วที่มนุษย์กับธรรมชาตินั้นจะต้องก้าวไปพร้อมกัน…

Writer & Photographer

Avatar

นัท สุมนเตมีย์

ช่างภาพใต้น้ำมืออาชีพที่เรียกได้ว่าคนแรกๆ ของประเทศไทย เริ่มต้นจากการเป็นช่างภาพและนักเขียนให้กับนิตยสาร อ.ส.ท. และ อีกหลากหลายนิตยสารทั้งในและต่างประเทศมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2537 ปัจจุบันนอกเหนือจากการถ่ายภาพแล้ว นัท ยังถ่ายภาพยนต์สารคดีใต้ท้องทะเล และบันทึกภาพทางอากาศให้กับทีมงานสารคดีหลายทีม

Life on Earth

เรื่องราวสรรพชีวิตที่อยู่บนโลกใบเดียวกับเรา

รอยต่อของปีมักเป็นเวลาที่เราย้อนนึกถึงสิ่งที่ผ่านมา พอมานั่งคิดดูแล้ว อย่างน้อย 1 ใน 4 ของเวลาในชีวิตเราผ่านไปในทะเล บางครั้งเป็นการนั่งบนเรือนิ่ง ๆ มองออกไปในทะเลเรียบด้านนอก หวังว่าจะมีอะไรสักอย่างแหวกความเรียบของผิวน้ำขึ้นมา บางครั้งก็เป็นการนั่งคุยเล่นฆ่าเวลารอลงดำน้ำไดฟ์ถัดไป บางครั้งก็เป็นการเดินทางข้ามจากฝั่งแผ่นดินใหญ่ไปยังเกาะห่างไกล

จุดเริ่มต้นของการใช้ชีวิตกลางทะเลทั้งหมดมาจากการดำน้ำ

สมัยที่เริ่มต้นดำน้ำใหม่ ๆ มีเพื่อนคนหนึ่งท้วงถามว่า คนเราจะดำน้ำไปทำไมกัน โลกใต้น้ำไม่ใช่ที่ของมนุษย์ ไม่ใช่โลกที่คนหายใจได้ ไม่ใช่พื้นที่ที่เราควรลงไปรบกวนวุ่นวาย คำถามของเพื่อนคนนี้ติดอยู่ในใจเรามาหลายปี ในระหว่างที่พยายามหาเหตุผลว่า ทำไมเราถึงต้องดำน้ำก็หลงรักกิจกรรมนี้ไปแล้วอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

อาจจะเรียกว่าเป็นการอ้างเพื่อหาความชอบธรรมในกิจกรรมดำน้ำก็ว่าได้ แต่เราคิดว่าการลงน้ำไปรบกวนโลกที่ไม่ได้ออกแบบมาให้เราอยู่เป็นเรื่องจำเป็น

God is in the Details รายละเอียดเล็ก ๆ ในโลกใต้น้ำที่สวยและแปลกแบบจินตนาการไม่ถึง
บรรยากาศโลกใต้น้ำที่เต็มไปด้วยความมหัศจรรย์

โลกประกอบด้วยพื้นที่น้ำถึง 2 ใน 3 ส่วน ประโยคหลักที่สารคดีใต้ทะเลเกือบทุกเรื่องต้องนำมาพูดถึง การที่เรามีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ ก็ควรจะทำความรู้จักพื้นที่ส่วนใหญ่ของโลกไว้บ้าง การเรียนรู้พื้นที่ได้ดีที่สุด คือนำตัวเองเข้าไปอยู่ในพื้นที่นั้น ๆ

อยากรู้จักป่าก็ต้องเดินเข้าป่า อยากรู้จักทะเลก็ต้องลงดำน้ำ

เวลาที่เข้าป่าเพราะอยากไปดูสัตว์ป่าแบบในสารคดี สิ่งที่เราพบมักไม่เหมือนกับที่คิดไว้ ถ้าไม่ได้มีกล้องส่องทางไกลหรือเลนส์เทเลติดกล้อง สัตว์ป่าทั้งหลายช่างดูห่างไกล เห็นเป็นจุดเล็ก ๆ ในพื้นที่กว้าง แต่สำหรับโลกใต้น้ำไม่ได้เป็นแบบนั้น ระยะห่างระหว่างสัตว์ป่าที่อยู่ใต้น้ำนั้นใกล้ในระยะจ้องตากันได้

God is in the Details รายละเอียดเล็ก ๆ ในโลกใต้น้ำที่สวยและแปลกแบบจินตนาการไม่ถึง
ลวดลายของปะการัง คล้ายกับลายผ้าทอ หรือจะมองเป็นเขาวงกตก็ได้

สัตว์ป่าพื้นฐานของโลกใต้น้ำคือปะการัง ปะการังที่เกาะนิ่งกับพื้นหิน แตกกิ่งก้านเหมือนต้นไม้ ทำให้เราเผลอลืมไปว่าพวกมันเป็นสัตว์

กิ่งปะการังมีโครงสร้างที่เป็นระเบียบเหมือนผ่านการคำนวณทางคณิตศาสตร์ ที่ปลายยอดกิ่งมีหนวดโพลิปปะการังยื่นออกมาดูคล้ายดอกไม้ เมื่อเอามือพัดน้ำแรง ๆ บางครั้งหนวดก็หดหลบลงไปในโครงสร้างแข็ง ช่อรองโพลิปปะการังวางตัวเรียงวนเป็นวงอย่างมีระเบียบ คล้ายตึกคอนโดสูงที่มีระเบียงโผล่ออกมาข้างตึกไล่วนขึ้นไปจนสุดปลาย พอถอยออกมามองในระยะห่าง เราเห็นโครงสร้างที่แผ่ออกเป็นแผ่น แต่ละแผ่นก็ซ้อนทับ ไล่ระดับกันลงไป

God is in the Details รายละเอียดเล็ก ๆ ในโลกใต้น้ำที่สวยและแปลกแบบจินตนาการไม่ถึง
โพลิปปะการังที่ดูเหมือนดอกไม้ แต่ที่จริงเป็นสัตว์

สถาปนิกชั้นครู ‘มีส ฟาน เดอ โรห์’ เคยพูดไว้ว่า “God is in the Details” ความมหัศจรรย์ของธรรมชาติปรากฏตัวให้เราเห็นในรายละเอียดเล็ก ๆ การดำน้ำฝึกสายตาเราให้มองเห็นโลกที่แตกต่างไป

God is in the Details รายละเอียดเล็ก ๆ ในโลกใต้น้ำที่สวยและแปลกแบบจินตนาการไม่ถึง
God is in the Details… เมื่อมองดูให้ละเอียด เราจะเห็นความมหัศจรรย์ที่ซ่อนอยู่ กุ้งตัวน้อยแทรกตัวอยู่ในหนวดดอกไม้ทะเล

ดอกไม้ทะเลเป็นสัตว์น้ำตัวต่อมาที่เราหมกมุ่น หลังจากดำน้ำมาได้พักหนึ่งก็พบว่าดอกไม้ทะเลมีหลายแบบ และบางแบบก็มีหลายสี แต่สิ่งที่เราชอบที่สุดคือ เมื่อเวลาใกล้ค่ำหรือยามที่แสงเริ่มน้อยลง พวกมันจะเริ่มห่อตัวเป็นก้อนกลม 

God is in the Details รายละเอียดเล็ก ๆ ในโลกใต้น้ำที่สวยและแปลกแบบจินตนาการไม่ถึง
ยามเย็น ดอกไม้ทะเลจะห่อตัวเป็นก้อนกลม กุ้งตัวเล็ก ๆ โผล่ออกมาในท่าทางที่เหมือนโผล่ออกมาจากหน้าต่างบ้านรก ๆ

ก้อนดอกไม้ทะเลอ้วนกลมน่ารักคู่ควรจะถูกเรียกด้วยเสียงเล็ก ๆ ว่า ‘น้อน’ มีหนวดสีม่วงสดที่เก็บเข้าไปในตัวไม่หมดยื่นออกมาจากตรงศูนย์กลาง พอมองเข้าไปให้ดีก็พบกุ้งตัวเล็ก ๆ โผล่ออกมาในท่าทางที่เหมือนโผล่ออกมาจากหน้าต่างบ้านรก ๆ

ถึงแม้จะไม่ใช่ของหายาก ไม่ใช่ของแปลกที่ต้องตามหา แต่มันทำให้เราอารมณ์ดีเมื่อได้เห็น การดำน้ำทำให้เราหลงรักในสิ่งธรรมดาๆ

God is in the Details รายละเอียดเล็ก ๆ ในโลกใต้น้ำที่สวยและแปลกแบบจินตนาการไม่ถึง
สีฟ้าเป็นสีโปรดของคนส่วนใหญ่ เป็นสีที่ทำให้ผ่อนคลาย

ทางทฤษฎีสีกล่าวว่า สีฟ้าเป็นสีที่สร้างความผ่อนคลาย มีการศึกษาจากตัวอย่างใน 10 ประเทศ พบว่าสีฟ้าเป็นสีโปรดของคนส่วนใหญ่ การดำน้ำคือการกระโดดเข้าสู่โลกสีฟ้า ให้สีที่เป็นมิตรและผ่อนคลายห่อหุ้มทั้งร่างกายและจิตใจ

แต่ไม่ใช่ว่าทุกสิ่งใต้ทะเลจะเป็นสีฟ้าโมโนโทน สิ่งมีชีวิตหลายอย่างมีสีสันและลวดลายที่ประกอบกันอย่างน่าทึ่ง

ปลาสินสมุทรแว่นเหลืองเป็นหนึ่งในปลาทะเลที่เราชอบมาก ทั้งตัวของมันเต็มไปด้วยสีสดของแม่สี อย่างกับเพิ่งบีบออกมาจากหลอดแล้วป้ายลงบนตัวปลาโดยไม่ผสมสีอื่น

God is in the Details รายละเอียดเล็ก ๆ ในโลกใต้น้ำที่สวยและแปลกแบบจินตนาการไม่ถึง
ปลาสินสมุทรแว่นเหลืองมีสีสดเหมือนกับระบายด้วยสีที่เพิ่งบีบออกมาจากหลอด

อีกชนิดหนึ่งที่ทำให้เราทึ่งกับธรรมชาติในการออกแบบคู่สี คือ Bicolor Dottyback ในหมู่นักเลี้ยงปลาตู้ให้ชื่อเล่นมันว่า ปลาหวานเย็น ปลาตัวนี้มีด้านหน้าเป็นสีม่วงสด และครึ่งตัวหลังเป็นสีเหลือง โดยที่จุดต่อของ 2 สีนี้มีอยู่ที่กลางตัวเป็นเส้นขีดตรง ๆ ไม่มีลวดลายอะไรซับซ้อนทั้งสิ้น เหมือนกับว่าคนออกแบบเริ่มระบายสีตัวปลาแล้วเลิกกลางทางซะแบบนั้น

เราชอบถามกันเล่น ๆ ว่าใครเป็นคนออกแบบเลือกสีให้ปลาแต่ละชนิด หลายตัวมีสีสันที่เกินกว่าจินตนาการของเราไปมาก สีจากใต้ทะเลเหล่านี้สร้างแรงบันดาลใจและจินตนาการให้นักออกแบบได้หลายสายงาน

หนังเรื่อง อวตาร ภาคแรก ถึงแม้จะเป็นฉากในป่าทั้งหมด แต่สิ่งมีชีวิตที่มีให้เห็นในฉากได้แรงบันดาลใจและสีสันที่มาจากใต้ทะเลอย่างชัดเจน

ปลาดาวหรือดาวทะเลส่วนใหญ่จะมี 5 ขา พอดู ๆ ไปก็คล้ายกับตัวคนนอนก่ายหินในท่าทางประหลาด ๆ ท่าทางของดาวทะเลบางตัวทำให้นึกถึงตัวเราเองบนโซฟาที่บ้าน หลังจากเริ่มมองเห็นพวกมันมีชีวิตอีกแบบ เราเริ่มมองหาปลาดาวในทุกที่ พร้อมกับจินตนาการถึงชีวิตเอื่อย ๆ ของพวกมัน

สิ่งมีชีวิตน่าหลงใหลในโลกใต้น้ำ ทั้งหนวดปะการัง ก้อนดอกไม้ทะเล ปลาดาวเอกเขนก และปลาคู่สีบาดตา
ปลาดาวทำท่าคล้ายกับตัวคนนอนก่ายหินในท่าที่เราคุ้นเคย

ไม่ว่าจะมองไปทางไหนที่ใต้น้ำ เราจะเจอกับสิ่งที่กระตุ้นจินตนาการอยู่เสมอ การดำน้ำทำให้เราได้มีเวลาอยู่กับตัวเองและรู้จักตัวเอง ได้เจอสิ่งมีชีวิตใหม่ ได้เดินทางไปยังพื้นที่ใหม่

มนุษย์เรามักออกเดินทางไปยังพื้นที่ที่เราไม่รู้จัก ยอดเขาสูง ดวงจันทร์ในอวกาศ เหวลึกใต้ทะเล จิตวิญญาณของนักผจญภัยฝังอยู่ในยีนส์ของพวกเรา เมื่อได้ทำกิจกรรมใหม่ ๆ หรือออกเดินทางสู่พื้นที่ใหม่ ร่างกายจะหลั่งสารโดปามีนที่สร้างความสุขให้เรา

สิ่งมีชีวิตน่าหลงใหลในโลกใต้น้ำ ทั้งหนวดปะการัง ก้อนดอกไม้ทะเล ปลาดาวเอกเขนก และปลาคู่สีบาดตา
ร่างกายจะหลั่งสารแห่งความสุขออกมาทุกครั้งที่เราได้ออกเดินทางไปพบกับสิ่งใหม่ ๆ ซึ่งมีอยู่เต็มไปหมดที่ใต้น้ำ

เราทุกคนต้องการสิ่งใหม่ ๆ เข้ามาในชีวิต เราไม่จำเป็นต้องทำสิ่งใหม่ด้วยการพยายามเป็นนักบินอวกาศ แต่พวกเราทุกคนเป็นนักดำน้ำได้

นักดำน้ำแต่ละคนติดใจในการดำน้ำด้วยเหตุผลที่แตกต่างกัน บางคนการดำน้ำคือการผจญภัย บางคนชอบในความผ่อนคลายที่ได้ล่องลอยไปในทะเล บางคนชอบที่ได้ค้นพบสิ่งใหม่ ๆ เหตุผลที่มีไม่รู้จบคือคำตอบที่แต่ละคนต้องลงดำน้ำไปเพื่อหาด้วยตัวเอง

Writer & Photographer

Avatar

ชุตินันท์ โมรา

ช่างภาพ/วิดีโอใต้น้ำมือรางวัลระดับเอเชีย ที่เห็นความเปลี่ยนแปลงของโลกใต้น้ำทั้งในและนอกประเทศมากว่า 17 ปี ทำหนังสือดำน้ำระดับนานาชาติหลายเล่ม เป็นทีมวิดีโอใต้น้ำและคนเบื้องหลังสารคดีและโฆษณาหลายตัว นอกจากนี้ยังเป็นแอดมินเพจ digitalay

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load