16 มิถุนายน 2561
31 K

ยิ่งขับรถเข้ามาตามซอย ลัดเลาะบ้านคน ข้ามคลองเล็กๆ ข้างทางที่เป็นท้องร่องสวน ความเป็นเมืองก็ยิ่งถูกกลืนหายไปด้วยความเขียวของนานาพรรณไม้

สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างจากเมืองหลวงไม่กี่ชั่วโมง (หากเดินทางด้วยรถยนต์) แต่ก็ยังถือว่าไกลพอสมควรสำหรับคนกรุงเทพฯ หากจะมานั่งกินกาแฟ ขนม หรืออาหาร หลายครั้งในวันหยุดผมเลือกมาที่นี่แทนที่จะหาร้านนั่งพักผ่อนในเมือง คงเพราะเป็นความคิดแบบคนที่อาศัยในเมืองสมัยนี้ที่พออยู่กับตึกกับถนนนานๆ ก็โหยหาธรรมชาติ หาความเขียวของต้นไม้ใบหญ้าให้ตัวเองเพื่อความผ่อนคลาย

นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe

นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe

Little Tree Garden Cafe ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เป็นสวนแบบอังกฤษ มีเรือนเพาะพันธุ์ไม้ ร้านอาหาร คาเฟ่เรือนกระจก โรงเรียน มีโบสถ์เล็กๆ สำหรับจัดงานแต่งงาน และจัดตลาดนัดขายของเป็นงานประจำปีซึ่งได้รับความสนใจจากคนกรุงเทพฯ มากมายจนพื้นที่กว้างๆ ดูแน่นขนัดไปเลย

นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe

ผมได้รับการต้อนรับที่น่ารักเสมอจากพี่วิทย์ ผู้เนรมิต Little Tree Garden ขึ้นมา ครั้งล่าสุดที่มาเยี่ยมพี่วิทย์ก็เป็นตอนที่จัดตลาดนัด Little Tree โดยใช้ Whispering Land สวนดอกไม้และฟาร์มเลี้ยงเป็ดเล็กๆ เป็นที่จัดงาน พอเวลาผ่านไปไม่นาน คงอดไม่ได้ด้วยความที่เป็นนักออกแบบสวน เมื่อได้พื้นที่ต่อมาจากคุณอา พี่วิทย์ก็เลยคันไม้คันมือเปิดพื้นที่ใหม่อีกแล้ว

Bamboo Grove คือโซนใหม่ของ Little Tree Garden Cafe เป็นระเบียงไม้ขนาดใหญ่ต่อเติมยื่นเข้าไปในป่าไผ่กิมซุงที่ถูกปลูกขึ้นในท้องร่องเดิมตั้งแต่ 15 ปีก่อน มีที่นั่งหวายเทียมสานดีไซน์คล้ายรังนกถูกวางหันหน้าออกไปยังท้องร่องสีเขียวจากแหนที่ปิดผิวน้ำจนเหมือนสนามหญ้า มีต้นไผ่สูงชะลูดโน้มตัวสานกันเป็นอุโมงค์ดูเขียวสบายตาไปหมด

นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe

ในฤดูหนาวจะมีลมพัดเข้ามาจากทางท้องร่อง ร่มเงาของใบไผ่ที่สานกันไปมาทำหน้าที่กรองแดดที่ส่องลงมาให้ไม่รู้สึกร้อนมากนัก สามารถนั่งเล่นกินขนม เครื่องดื่ม หรือจะนั่งอ่านหนังสือได้ทุกเวลาของวัน เสียแต่ว่าเสียงไผ่ลู่ลมก็จะทำให้หลับไปได้ทุกเมื่อเช่นกัน

พี่วิทย์เล่าว่าตอนเด็กๆ มาเดินเก็บพืชพันธ์ุและผลไม้ในท้องร่องนี้กิน ก่อนหน้าที่จะมีไผ่ พื้นที่ตรงนี้เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่อย่างชมพู่มะเหมี่ยว มะไฟ ลิ้นจี่ ขึ้นเขียวครึ้ม เมื่อเวลาผ่านไป ท้องร่องนี้ก็ถูกใช้ปลูกพืชเศรษฐกิจไปตามยุคสมัย

นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe

อาหารและเครื่องดื่มของ Little Tree ล้วนเป็นรสที่พี่วิทย์คุ้นเคยมาตั้งแต่เด็ก ผมสังเกตว่าส่วนผสมบางอย่างในอาหารและเครื่องดื่ม หรือแม้แต่ขนม เป็นสิ่งที่เก็บได้จากในสวนและรอบๆ บ้าน เช่น ดอกพวงชมพูหรืออัญชันในเมี่ยงดอกไม้ ดอกกุหลาบ สะระแหน่ ตะลิงปลิง ในจานอาหารและในเครื่องดื่ม มะปิ๊ดหรือส้มจี๊ดลูกเล็กๆ ที่ผมจำได้ว่าพี่ปิ๋ม พี่สาวของพี่วิทย์ เคยเด็ดมาบีบน้ำมันหอมระเหยยื่นให้ดม แล้วบอกให้ลองแกะเปลือกชิมรสเปรี้ยวแสบกระพุ้งแก้ม ที่จากนั้นไม่นานก็กลายเป็นรสหวานติดลิ้น มะปี๊ดถูกใช้เป็นส่วนผสมของเค้กในร้านด้วย และแน่นอนว่าขนมทั้งหมดก็เป็นฝีมือของพี่ปิ๋มล้วนๆ ของที่ใช้ประกอบอาหารทั้งหมดปลอดสารทั้งสิ้น กินได้อย่างสบายใจ เกือบลืมพระเอกของโต๊ะอาหารในมื้อนี้ไป มันคือต้มกระดูกหมูหน่อไม้กิมซุงจาก Bamboo Grove ที่ต้องขุดและทำอาหารทันทีเพื่อให้คงรสหวานไว้ หากข้ามคืนรสหวานที่ควรจะได้ก็อาจจะหายไปหมด

นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe

มาถึงเรื่องการออกแบบ ออกแบบสวนให้ลูกค้าก็มาก แต่พอทำ Bamboo Grove พี่วิทย์กลับตกแต่งมันน้อยที่สุดในบรรดาทุกๆ โซนใน Little Tree พี่วิทย์บอกว่ามันสวยของมันอยู่แล้ว แทบไม่ต้องทำอะไรเพิ่มเลย แค่สร้างส่วนที่นั่งให้กลมกลืนกับธรรมชาติ และเก็บต้นไม้ไว้ให้มากที่สุด

Bamboo Grove เพิ่งเปิดมาไม่กี่วันแต่เป็นโซนที่ลูกค้าชอบมานั่งเล่นเยอะมาก ได้นั่งเอนหลังสบายๆ ดื่มชา กินขนม อยู่กับลมกับแดด ขนาดช่วงนี้เป็นหน้าฝน พี่วิทย์บอกว่าถ้าฝนไม่ลงเม็ดหนักจริงๆ เวลาฝนตกแค่ปรอยๆ ลูกค้าก็ไม่ลุกหนีไปไหนเลย

ถึงพี่วิทย์จะบอกว่าไม่ตกแต่งอะไรเท่าไหร่ แต่ก็ถือว่าเป็นการออกแบบพื้นที่ให้คนอยู่กับธรรมชาติได้อย่างกลมกลืนจริงๆ

นั่งจิบชา ทานขนม กลางสวนไผ่ในท้องร่อง โซนใหม่ล่าสุดของ Little Tree Garden Cafe

Bamboo Grove by Little Tree

เปิด-ปิด 09.00 – 18.00 น. ทุกวัน
FB : Little Tree

Writer & Photographer

Avatar

จิรณรงค์ วงษ์สุนทร

Art Director และนักวาดภาพประกอบ สนใจเรียนรู้เรื่องราวเบื้องหน้าเบื้องหลังของอาหารกับกาแฟ รวบรวมทั้งร้านที่คิดว่าอร่อย และความรู้เรื่องอาหารไว้ที่เพจถนัดหมี และรวมร้านกาแฟที่ชอบไปไว้ใน IG : jiranarong2

Cafe Culture

คาเฟ่แนวคิดดี แตกต่าง และสร้างแรงบันดาลใจ

ถ้ามาลุยกินที่จังหวัดตรังสักครั้ง อยากแนะนำให้ลองมาที่อำเภอกันตังด้วยครับ จะขับรถมา เช่าสามล้อมา หรือจะนั่งรถไฟมาก็ได้ อำเภอกันตังอยู่ห่างจากตัวอำเภอเมืองประมาณ 30 กิโลเมตร ไม่ใกล้ไม่ไกล และเป็นเมืองที่ผมคิดว่ามีของดีซ่อนอยู่เต็มไปหมด 

เมืองนี้เป็นเมืองท่าและเคยเป็นศูนย์กลางในอดีตของตรัง มีคนจีนอยู่เยอะมาก เลยเป็นที่มาของวัฒนธรรมอาหารของกันตังซึ่งเป็นอาหารจีนที่มีอาหารทะเลเป็นส่วนประกอบ

หนึ่งในจุดหมายที่อยากแนะนำเป็นพิเศษถ้าจะมากันตังคือคาเฟ่ชื่อ ‘หลิงเฉิน’ ถ้าหากนั่งรถไฟมาลงที่สถานีกันตัง สถานีสุดท้ายของรถไฟสายอันดามัน เดินมาไม่ไกลจากสถานีจะพบคาเฟ่นี้

หลิงเฉินเป็นคาเฟ่จากตึกแถวสองชั้นห้องเดียว แต่ลึกตามสไตล์อาคารห้องแถวแบบจีนในสมัยก่อน ด้านหน้าเป็นคาเฟ่ที่ภาพรวมอาจดูว่าคล้ายกับคาเฟ่สไตล์จีนย่านเยาวราช เจริญกรุง หรือที่อื่นๆ แต่สิ่งที่ผมชอบคือการเอาวัตถุดิบของย่านต่าง ๆ ในอำเภอมาทำเป็นส่วนผสมของอาหาร ขนม และเครื่องดื่ม

หลิงเฉิน คาเฟ่ : คาเฟ่ประจำเมืองที่ทำอาหารจีนพื้นบ้านจากป่าจากและทะเลตรัง

หลิงเฉิน เป็นคาเฟ่ของ แจ็ค-ภัทร สกุลส่องบุญศิริ คนกันตังที่อยากกลับมาทำธุรกิจของตัวเองที่บ้านเกิดเหมือนความฝันของคนรุ่นใหม่อีกหลายคน ตึกแถวโบราณหลังที่แจ็คเอามาทำเป็นคาเฟ่เคยผ่านสายตาของเขามาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่เด็กจนโตตึกแถวหลังนี้มีคนอาศัยอยู่เสมอ จนวันหนึ่งตึกนี้ว่างให้เช่า แจ็คบอกว่าเขาไม่ลังเลเลยที่จะเช่าไว้ ด้วยไอเดียแรกที่อยากทำเป็นคาเฟ่และโฮสเทลขนาดเล็ก แต่อาคารไม่เหมาะจะทำเป็นโฮสเทลเลยตัดสินใจทำเป็นคาเฟ่เท่านั้น

คาเฟ่ในตอนเริ่มต้นเต็มไปด้วยความคิดที่พรั่งพรูจากไอเดียของแจ็คทั้งหมด แจ็คเล่าว่าเขาขายกาแฟแบบที่กรุงเทพฯ มี ใช้แก้วกระดาษ และทำน้ำแข็งทรงลูกบาศก์ใช้ในร้านเอง

หลิงเฉิน คาเฟ่ : คาเฟ่ประจำเมืองที่ทำอาหารจีนพื้นบ้านจากป่าจากและทะเลตรัง
หลิงเฉิน คาเฟ่ : คาเฟ่ประจำเมืองที่ทำอาหารจีนพื้นบ้านจากป่าจากและทะเลตรัง

คาเฟ่เต็มรูปแบบกลายเป็นสิ่งใหม่ที่ไม่เคยมีในกันตังมาก่อน ได้รับความสนใจจากคนในพื้นที่โดยเฉพาะผู้ใหญ่ในตัวอำเภอ แต่ผลปรากฏว่าโดนลูกค้าบ่นเยอะมากจากความไม่คุ้นเคยกับกาแฟรสเปรี้ยว เสียงบ่นว่าให้กาแฟน้อย ดูดแป๊บเดียวก็หมดแล้ว น้ำแข็งก้อนใหญ่เกินไป ใส่แก้วกระดาษเหมือนกาแฟกดตามร้านสะดวกซื้อ แต่แจ็คขายกาแฟในราคาที่ไม่แพงจนเกินไป และค่อย ๆ ทำความเข้าใจในแต่ละเรื่องตั้งแต่เรื่องธรรมชาติของกาแฟ น้ำแข็งที่ทำเองเพราะต้องการความสะอาด รวมถึงแก้วที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม 

แจ็คเล่าว่าช่วงที่เริ่มเข้าที่เข้าทางคือช่วงที่ลูกหลานกลับมาบ้านในช่วงปีใหม่ แล้วพาครอบครัวมากินขนมกับกาแฟที่คาเฟ่ คนรุ่นใหม่ช่วยอธิบายถึงสิ่งที่แจ็คทำให้คนอีกรุ่นหนึ่งในครอบครัวได้มาก 

ร้านหลิงเฉินเริ่มทำอาหารขายเพิ่มเติมจากกาแฟและขนม เป็นอาหารจีนแบบภัตตาคารสไตล์ฮ่องกงที่ครอบครัวมากินร่วมกันได้ แต่สุดท้ายแจ็คก็รู้สึกว่า อาหารแบบที่เขาทำไม่ได้มีความเชื่อมโยงกับพื้นที่เลย ของก็ยังต้องเข้ามาซื้อในเยาวราช วัตถุดิบบางอย่างก็ซื้อจากห้าง ทั้งที่กันตังเป็นเมืองที่มีวัตถุดิบหลากหลายเต็มไปหมด

ความคิดที่แจ็คอยากให้หลิงเฉินกลายเป็นตัวแทนของชุมชนกันตังเลยเกิดขึ้นมา 

ถ้าหากเรานั่งรถไปกันตัง ถนนจะขนานไปกับแม่น้ำตรังเกือบตลอดสาย แจ็คใช้วัตถุดิบของดีรอบตัวมาทำเมนูในร้าน เริ่มเอาลูกจาก น้ำตาลจาก มาทำเป็นคาราเมลและไซรัป ใช้ผสมกับขนมและเครื่องดื่ม กลายเป็นเมนูซิกเนเจอร์ของร้านที่ได้รับความนิยมจากทั้งคนในพื้นที่และนักท่องเที่ยว

ไม่รู้โชคดีหรือโชคร้ายที่พ่อครัวคนเก่าหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เป็นช่วงที่แจ็คคิดว่าควรปรับเปลี่ยนอาหารทั้งหมดในร้าน

หลิงเฉินได้รับความช่วยเหลือจาก เชฟอุ้ม จากร้านตรังโคอิ ร้านเชฟเทเบิ้ลอาหารสไตล์เพอรานากัน และ เชฟจิ๋ม ยอดฝีมืออาหารจีนจากภัตตาคารโกยาว สองผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารชาวตรังมาช่วยกันถ่ายทอดวิชาและปรับเมนูอาหารของหลิงเฉิน

ถ้าจะอธิบายอาหารของหลิงเฉินเท่าที่ผมเข้าใจ ที่นี่เสิร์ฟอาหารวัฒนธรรมจีนและอาหารท้องถิ่นของกันตัง ส่วนผสมของวัตถุดิบจากทะเลที่เป็นจุดเด่นของพื้นที่นี้ อาจไม่ได้เรียกว่าเป็นอาหารแบบเพอรานากันที่มีลักษณะเฉพาะตัวเสียทีเดียว แต่ก็มีความใกล้เคียงกันมาก เพราะกันตังเป็นเมืองที่คนจีนเลือกตั้งรกรากและเอาวัฒนธรรมอาหารจีนมาผสมกับการกินแบบท้องถิ่น อาหารของหลิงเฉินเลยยังเชื่อมโยงกับพื้นที่

หลิงเฉิน คาเฟ่ : คาเฟ่ประจำเมืองที่ทำอาหารจีนพื้นบ้านจากป่าจากและทะเลตรัง

คงต้องพูดถึงเชฟอุ้มและเชฟจิ๋มเป็นพิเศษ เชฟอุ้มประกาศวางมือจากร้านร้านตรังโคอิที่อนุรักษ์และต่อยอดอาหารแนวเพอรานากัน ผมรู้สึกเสียดายเหมือนกันที่เชฟอุ้มจะหยุดการทำอาหารที่ร้าน เพราะเป็นคนที่ศึกษาและทำอาหารแนวนี้อย่างเข้าใจ แต่โชคดีที่เชฟอุ้มยังถ่ายทอดสูตรและแนวคิดการทำอาหารส่งต่อให้กับคนรุ่นใหม่อย่างแจ็ค ให้คิดจากวัฒนธรรมจีนและอาหารการกินในพื้นที่ จึงได้เป็นเมนูชุดเริ่มต้นของหลิงเฉิน รวมถึงเชฟจิ๋มจากภัตตาคารโกยาว ที่มาช่วยสอนวิธีทำอาหารจีนให้กับเชฟและทีมครัวของหลิงเฉิน

เมนูที่อยากแนะนำเมื่อได้ไปคือกาแฟที่ผสมลูกจากกับขนมเค้กลูกจาก และครัวซองต์ลูกจากครีม กับแมคคาเดเมียกับซอสที่มีส่วนผสมของน้ำตาลจาก รสชาติจะหอมคนละแบบกับน้ำตาลอ้อยหรือน้ำตาลโตนด กินกับกาแฟของที่ร้าน

แต่ถ้าอยากลองกินอาหารแบบจีนฮกเกี้ยน เมนูหมูฮ้องของหลิงเฉินจะใช้สามชั้นมัดด้วยเชือกเพื่อให้หมูไม่เละเวลาตุ๋นกับเครื่องพะโล้นาน 3 ชั่วโมง เป็นเมนูที่ร้านแนะนำให้กินคู่กับแกงส้มปลาท้องถิ่น เป็นปลาที่ได้จากประมงพื้นบ้านของกันตัง ปลาจะไม่เหมือนกันในแต่ละวัน ถ้าวันนั้นได้ปลาอะไรก็จะเอามาแกง น้ำแกงส้มมีลักษณะข้น ตำกับเครื่องแกงแบบละเอียด ใส่ผักพื้นบ้านตามฤดูกาลเช่นกัน พิเศษตรงที่จะซอยเปลือกมะนาวทองดำ มะนาวของตรังที่กินได้ทั้งเปลือก เมื่อกินกับแกงส้มจะได้กลิ่นหอมเป็นพิเศษ ตัดความมันจากสามชั้นและเข้าคู่กับเครื่องเทศได้ดีมาก

หลิงเฉิน คาเฟ่ : คาเฟ่ประจำเมืองที่ทำอาหารจีนพื้นบ้านจากป่าจากและทะเลตรัง

หมูเจี๋ยนเคยฉลู เป็นเมนูพื้นบ้านของตรัง เคยหมักเกลือคั่วให้หอม ก่อนเอาไปผัดกับหมูสามชั้นกินกับข้าวสวยอร่อย 

ออเจี๋ยน หรือหอยทอดแบบหลิงเฉิน ใช้หอยนางรมจากทั้งฟาร์มและธรรมชาติจากตำบลวังวน ที่มีรสชาติและเท็กซ์เจอร์เป็นของตัวเอง กับแป้งทอดกรอบเป็นอีกเมนูที่นำเสนอรสชาติกันตังได้ชัดเจน

หลิงเฉิน คาเฟ่ : คาเฟ่ประจำเมืองที่ทำอาหารจีนพื้นบ้านจากป่าจากและทะเลตรัง

มนูพิเศษ ๆ ที่หากินไม่ได้ทั่วไปอีกหลายเมนู เช่น ไก่ผัดซอสขาวเมืองท่า โลวหมี่ ฮกเกี้ยนหมี่แบบน้ำข้น กะหรี่ปูไหมฟ่าน แกงกะทิเนื้อปูกับเส้นหมี่หุ้น และไม่ใช่แค่อาหารเก่าแก่ หลิงเฉินยังลองเอาอาหารแบบดั้งเดิมมาปรับเป็นเมนูใหม่ ๆ อีก เช่น ยำอิ่วจาโก้ย ดัดแปลงจากยำวุ้นเส้นทะเลแต่ผสมอิ่วจาโก้ย หรือที่คุ้นในชื่อปาท่องโก๋แทนวุ้นเส้น วิธีกินคือผสมน้ำยำกับอิ่วจาโก้ย เคล้าให้เข้ากัน หรือผัดหมี่เมืองท่า ที่เอาหมี่ซั่วมาผัดแบบผัดหมี่ฮ่องกง หอมกลิ่นกระทะ และใส่กุ้งลายเสือกับหมึกหอมที่ได้จากท่าเรือกันตัง

หลิงเฉิน คาเฟ่ คาเฟ่ที่ทำอาหาร เครื่องดื่ม ขนม ด้วยวัฒนธรรมและวัตถุดิบของอำเภอกันตัง จังหวัดตรัง
หลิงเฉิน คาเฟ่ คาเฟ่ที่ทำอาหาร เครื่องดื่ม ขนม ด้วยวัฒนธรรมและวัตถุดิบของอำเภอกันตัง จังหวัดตรัง

น้องพนักงานในร้านที่เกือบทั้งหมดเป็นคนกันตัง เข้าใจเรื่องอาหารและวัตถุดิบ จนอธิบายอาหารให้กับลูกค้าตอนเสิร์ฟได้ และอาหารในร้านไม่ได้เน้นขายแค่นักท่องเที่ยว แต่แจ็คบอกว่าต้องให้คนในพื้นที่กินได้ด้วย บางเมนูเลยเป็นเมนูใหม่หรือหาที่อื่นไม่ได้ ส่วนเมนูดั้งเดิมก็ปรับให้พิเศษขึ้นด้วยวัตถุดิบและหน้าตา

สิ่งเหล่านี้ทำให้รู้สึกว่า หลิงเฉินกลายเป็นตัวแทนของกันตังอย่างที่แจ็คต้องการได้แล้ว ถ้ามากินอาหารที่หลิงเฉิน ก็น่าจะได้เข้าใจวัฒนธรรมและชิมรสชาติแบบกันตังไปด้วย

คงต้องใส่ร้านนี้เป็นหนึ่งร้านที่ต้องไปเมื่อไปเที่ยวตรังแล้วล่ะครับ

หลิงเฉิน คาเฟ่ คาเฟ่ที่ทำอาหาร เครื่องดื่ม ขนม ด้วยวัฒนธรรมและวัตถุดิบของอำเภอกันตัง จังหวัดตรัง

ภาพ : หลิงเฉิน คาเฟ่

หลิงเฉิน คาเฟ่

Writer & Photographer

Avatar

จิรณรงค์ วงษ์สุนทร

Art Director และนักวาดภาพประกอบ สนใจเรียนรู้เรื่องราวเบื้องหน้าเบื้องหลังของอาหารกับกาแฟ รวบรวมทั้งร้านที่คิดว่าอร่อย และความรู้เรื่องอาหารไว้ที่เพจถนัดหมี และรวมร้านกาแฟที่ชอบไปไว้ใน IG : jiranarong2

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load