13 กุมภาพันธ์ 2564
10 K

บททดสอบ 1 เดือน 4 เมือง ในอเมริกา จากการหนีมาสู่การยอมรับความจริง

ไฟล์ทบิน 16 ชั่วโมงลงจอดที่ Washinton Dulles International Airport ประเทศที่ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะมาฝากตัวรักษาใจใน 1 เดือนหลังจากนี้

แต่ที่นี่เราบอกว่าจะมาด้วยกัน

วอชิงตัน ดี.ซี. ไม่ใช่เมืองวุ่นวาย ทุกคนล้วนออกไปทำงานกันแบบเงียบๆ ทานอาหารกันเงียบๆ อยู่ในหมู่บ้านกันแบบเงียบๆ และถ้าเงียบกันแบบนี้ไม่ดีกับใจแน่ๆ

จาก ดี.ซี. มุ่งออกสู่ไนแองการ่า อยากจะไปเห็นกับตาว่าน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในโลกมันเป็นอย่างไร และแน่นอนว่าไม่ผิดหวัง ความอลังการสมคำร่ำลือและตำราเรียนสมัยเด็ก การได้ล่องเรืออยู่ระหว่างน้ำตกเป็นประสบการณ์ที่คงไม่ได้มีโอกาสได้ทำบ่อยๆ

เธอบอกว่าอยากมาด้วยกันนี่นะ

จบจากไนแองการ่า ฉันหยุดที่บอสตัน ฮาร์วาร์ด เอ็มไอที เมืองแห่งการศึกษาและเต็มไปด้วยนักศึกษา กุ้งลอบสเตอร์ตัวยักษ์เนื้อแน่น และการล่องเรือชมวิวเมืองที่สวยมาก

บอสตันไงเธอ ที่เธออยากมา

จากไนแองการ่า ฉันกำลังเดินทางเข้าสู่มหานครที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกอย่าง New York City 

ความวุ่นวายแต่เหงาอย่างประหลาด เสียงดังอึกทึกแต่ไม่ได้ยินเสียงของผู้ใด บันไดหน้า The MET ที่เต็มไปด้วยผู้คนแต่เหมือนนั่งอยู่คนเดียว วิวเกาะแมนฮัตตันจากเรือกลางแม่น้ำ สะพานบรูคลิน เทพีเสรีภาพ และมื้อเย็นคนเดียวกลาง Times Square มันเงียบงันกว่าทุกมื้อในชีวิต

นิวยอร์กที่เธออยากมาเห็น ฉันมาถึงก่อนแล้วนะ

กลับสู่เวอร์จิเนีย เมืองที่น่ารัก สวยงาม ผู้คนเป็นมิตร มีร้านอาหารไทยที่อร่อย มีพี่ชายบ้านตรงข้ามที่พร้อมพาฉันเที่ยว และมีสวนริมน้ำที่ให้ฉันทิ้งความเจ็บปวดที่เก็บกักทั้งหมด

เราคงไม่มีโอกาสได้มาเห็นด้วยกันอย่างที่คุยกันไว้แล้ว ถ้าเธอได้มา คิดถึงฉันแบบนี้บ้างก็ดี

Writer & Photographer

พัชรกันย์ ภู่อนุสาสน์

สถาปนิกที่ไม่ค่อยอยากทำงานออกแบบแล้ว แนบด้วยช่างภาพฟิล์ม มีเพจตัวเองชื่อ 170CM ที่ทำเยอะกว่างานประจำอีก ชอบฟังเพลงทุกวินาที และชอบเดินถ่ายรูปคนเดียว

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

เราเป็นคนชอบเมืองเก่ามาก รู้สึกว่าทั้งสถาปัตยกรรม ผู้คน การใช้ชีวิต มีเสน่ห์มาก เรื่องราวที่ได้ยินได้ฟังจากคนเก่าคนเเก่ที่นี่คงน่าฟังอยู่เหมือนกัน 

วันนี้เราได้โอกาสมาเที่ยวถนนคนเดินภูเก็ต ซึ่งตลอดระยะเวลาเดินเที่ยวเล่นประมาณ 3 – 4 ชั่วโมง สิ่งที่เราสนใจและเก็บบันทึกภาพไม่ใช่คาเฟ่เปิดใหม่ ร้านอาหารชื่อดัง ร้านที่ต้องเช็กอินเมื่อมาถึงภูเก็ต หรือโรงแรมหรู แต่กลับเป็นการใช้ชีวิตธรรมดา ๆ ของผู้คนที่นี่ กิจกรรมต่าง ๆ และสถาปัตยกรรมเก่าแก่แบบชิโน-ยูโรเปียน

เมืองเก่าเเบบนี้มีผู้สูงอายุมากพอสมควร วิถีของเขาคือออกมาตั้งโต๊ะเล็ก ๆ ขายของหน้าบ้าน บางคนก็ออกมานั่งเล่น นอนเล่น เเม้กระทั่งการตั้งโต๊ะทานอาหารตรงหน้าบ้าน เป็นเสน่ห์ที่ทำให้คนแปลกหน้าอย่างเราสนใจท้องถิ่น

ไว้มีโอกาส เราจะพบกันใหม่นะ เมืองเก่าภูเก็ต

Writer & Photographer

ธาตรีธร จตุราเพศ

มีอาชีพเป็น Interior Designer ที่หาแรงบันดาลใจด้วยการ ถ่ายภาพ และท่องเที่ยว มีเพจเล็กๆเป็นของตัวเองชื่อ Back to Basic เพื่อถ่ายภาพ และบอกเล่าเรื่องราวการเดินทาง

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load