ผมอาศัยและเติบโตที่เชียงใหม่มาตลอดชีวิต ตั้งแต่ลืมตาดูโลก ก่อนหน้านั้นความเจริญยังเข้าไม่ถึงเมืองนี้เท่าไรนัก วิถีชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนที่พบเห็นเรียบง่ายและสงบ ไม่วุ่นวายเหมือนในปัจจุบัน พอได้ไฟเขียวจากอาจารย์ประจำวิชา ก็มีโอกาสทำภาพถ่ายชุดนี้ตลอดระยะเวลา 6 เดือน จากการสำรวจรอบนอกของเชียงใหม่ ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงในหลายๆ พื้นที่ซึ่งแตกต่างจากอดีต ได้พบทั้งความหวังและความสิ้นหวัง

หลายทศวรรษที่ผ่านมา ที่อยู่อาศัยหรือเรียกกันง่ายๆ ว่าบ้าน ถือเป็นปัจจัยหนึ่งที่สำคัญอย่างยิ่งต่อการดำเนินชีวิตของมนุษย์เรา โดยเฉพาะการดำเนินชีวิตรูปแบบของครอบครัว บ้านมิได้เป็นเพียงที่อยู่อาศัย แต่ยังบ่งบอกฐานะความมั่นคงของครอบครัวด้วย ธุรกิจบ้านและที่ดินจัดสรรจึงเกิดขึ้นเพื่อรองรับความต้องการของคนเรา 

ผู้คนจำนวนมากโหยหาต้องการบ้าน จังหวัดเชียงใหม่ซึ่งเป็นศูนย์กลางของความเจริญของภาคเหนือ ธุรกิจบ้านและที่ดินจัดสรรเริ่มมีมานานกว่า 20 ปีแล้ว โดยขยายตัวออกจากชุมชนเมือง เข้าไปแทรกพื้นที่รอบนอกของเมืองเชียงใหม่มากขึ้น การเจริญเติบโตของธุรกิจประเภทนี้เริ่มชะงักและประสบปัญหารุนแรง เนื่องจากการจัดสรรที่ดินจนล้นตลาด ประกอบกับภาวะเศรษฐกิจชะลอตัวและกำลังซื้อลดลง คนที่ซื้อบ้านหรือที่ดินจัดสรรในโครงการต่างๆ ต้องพบเจอปัญหามากมาย เช่น สินทรัพย์จม เงินที่ผ่อนไปทำให้อำนาจการซื้อส่วนบุคคลลดลง
ผลงานชุดนี้จึงเหมือนกับฝันร้ายจากอดีตของความเจริญ ความหวังในอนาคต และความล้มเหลวของธุรกิจบ้านและที่ดินจัดสรรในจังหวัดเชียงใหม่ในช่วง พ.ศ. 2540 40 หรือ ‘วิกฤตต้มยำกุ้ง’ ผลกระทบของการขยายตัวของตัวเมืองเชียงใหม่สู่บริเวณพื้นที่ชนบทรอบนอกกำลังตามหลอกหลอนปัจจุบัน และดูเหมือนว่าภาพเหล่านั้นจะยังอยู่ต่อไป ไม่เปลี่ยนไปจากอดีต

Writer & Photographer

วรัญชิต แสนใจวุฒิ

ผู้ใช้ชีวิตบนโลกใบนี้มาแล้ว 23 ปี กำลังเรียนปีสุดท้ายของการศึกษาระดับปริญญาตรี และในขณะเดียวกัน ก็กำลังสับสนกับการเลือกหนทางใช้ชีวิตของตัวเอง เพราะไม่รู้ว่าสิ่งที่กำลังจะเลือกตอนนี้ จะใช่สิ่งดีที่สุดสำหรับตัวเองในอนาคตจริงๆ หรือเปล่า

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ผมเชื่อว่าเรขาคณิตคือจุดเริ่มต้นของมิติต่าง ๆ ทุกคนคงคุ้นเคยกับรูปทรงที่เรียบง่ายในวัยเด็กตั้งแต่เริ่มจำความได้ ภาพแรกที่ตัวผมเองพอนึกขึ้นได้ คือการวาดภาพแบบง่าย ๆ เป็นภาพวิว ประกอบไปด้วยบ้านรูปทรงเรียบง่าย สี่เหลี่ยมคือผนัง สามเหลี่ยมคือหลังคา ภาพพื้นหลังคือภูเขาทรงครึ่งวงกลม และพระอาทิตย์เป็นรูปวงกลม รูปทรงเหล่านี้เป็นภาพที่เราคุ้นเคยกันมาตลอด จนสมองเราเริ่มพัฒนาและเห็นสิ่งต่าง ๆ ในรูปทรงที่แปลกใหม่มากขึ้น แต่อันที่จริงแล้ว รูปทรงที่ซับซ้อนเหล่านั้นมีพื้นฐานจากรูปทรงเรียบง่าย ซึ่งเรขาคณิตขั้นสูง พูดคุยกันไปได้ไกลถึงดวงดาวเลยทีเดียว 

ผมเริ่มเข้าใจเรขาคณิตในมิติที่ลึกซึ้งขึ้นสมัยเรียนด้านสถาปัตยกรรม และหลงใหล Simple Form (รูปทรงพื้นฐาน) ซึ่งเกิดจากรูปทรงเรขาคณิตที่เรียบง่าย จนเริ่มมาถ่ายภาพแบบจริงจังประมาณ 1 ปีกว่า โดยภาพถ่ายส่วนใหญ่เกิดจากการเดินทางระหว่างวัน มองหารูปทรงเรขาคณิตแบบเรียบง่าย (Simple Geometry) แล้วเก็บภาพที่ซ่อนอยู่ตามตำแหน่งต่าง ๆ ที่ได้พบเจอ ซึ่งบางทีเป็นการค้นพบน่าประหลาดใจ และเป็นเสี้ยวนาทีที่เดินทางผ่านเท่านั้น

ภาพที่ออกมามีความหมายซ่อนอยู่ในรูปทรง หลายภาพไม่มีความหมายเป็นนัยสำคัญ เป็นองค์ประกอบที่งดงามบนความเรียบง่าย แต่สุดท้ายก็ให้ความหมายกับชีวิต เมื่อดูแล้วเกิดเป็นสุข ได้ย้อนความนึกคิดในวัยเด็ก ทำให้ยังมีพลังและแรงบันดาลใจ เปรียบการค้นหาเรขาคณิตสำหรับผม คือการค้นพบแนวคิดสร้างสรรค์นั่นเอง

Writer & Photographer

ทีป์ชลิต จุฬารัตน์

สถาปนิกที่มองการถ่ายภาพเป็นงานออกแบบและศิลปะ ชอบญี่ปุ่น มีของเล่น กับแมวชื่อ ‘กามี่’

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load