ผมอาศัยและเติบโตที่เชียงใหม่มาตลอดชีวิต ตั้งแต่ลืมตาดูโลก ก่อนหน้านั้นความเจริญยังเข้าไม่ถึงเมืองนี้เท่าไรนัก วิถีชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนที่พบเห็นเรียบง่ายและสงบ ไม่วุ่นวายเหมือนในปัจจุบัน พอได้ไฟเขียวจากอาจารย์ประจำวิชา ก็มีโอกาสทำภาพถ่ายชุดนี้ตลอดระยะเวลา 6 เดือน จากการสำรวจรอบนอกของเชียงใหม่ ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงในหลายๆ พื้นที่ซึ่งแตกต่างจากอดีต ได้พบทั้งความหวังและความสิ้นหวัง

หลายทศวรรษที่ผ่านมา ที่อยู่อาศัยหรือเรียกกันง่ายๆ ว่าบ้าน ถือเป็นปัจจัยหนึ่งที่สำคัญอย่างยิ่งต่อการดำเนินชีวิตของมนุษย์เรา โดยเฉพาะการดำเนินชีวิตรูปแบบของครอบครัว บ้านมิได้เป็นเพียงที่อยู่อาศัย แต่ยังบ่งบอกฐานะความมั่นคงของครอบครัวด้วย ธุรกิจบ้านและที่ดินจัดสรรจึงเกิดขึ้นเพื่อรองรับความต้องการของคนเรา 

ผู้คนจำนวนมากโหยหาต้องการบ้าน จังหวัดเชียงใหม่ซึ่งเป็นศูนย์กลางของความเจริญของภาคเหนือ ธุรกิจบ้านและที่ดินจัดสรรเริ่มมีมานานกว่า 20 ปีแล้ว โดยขยายตัวออกจากชุมชนเมือง เข้าไปแทรกพื้นที่รอบนอกของเมืองเชียงใหม่มากขึ้น การเจริญเติบโตของธุรกิจประเภทนี้เริ่มชะงักและประสบปัญหารุนแรง เนื่องจากการจัดสรรที่ดินจนล้นตลาด ประกอบกับภาวะเศรษฐกิจชะลอตัวและกำลังซื้อลดลง คนที่ซื้อบ้านหรือที่ดินจัดสรรในโครงการต่างๆ ต้องพบเจอปัญหามากมาย เช่น สินทรัพย์จม เงินที่ผ่อนไปทำให้อำนาจการซื้อส่วนบุคคลลดลง
ผลงานชุดนี้จึงเหมือนกับฝันร้ายจากอดีตของความเจริญ ความหวังในอนาคต และความล้มเหลวของธุรกิจบ้านและที่ดินจัดสรรในจังหวัดเชียงใหม่ในช่วง พ.ศ. 2540 40 หรือ ‘วิกฤตต้มยำกุ้ง’ ผลกระทบของการขยายตัวของตัวเมืองเชียงใหม่สู่บริเวณพื้นที่ชนบทรอบนอกกำลังตามหลอกหลอนปัจจุบัน และดูเหมือนว่าภาพเหล่านั้นจะยังอยู่ต่อไป ไม่เปลี่ยนไปจากอดีต

Writer & Photographer

วรัญชิต แสนใจวุฒิ

ผู้ใช้ชีวิตบนโลกใบนี้มาแล้ว 23 ปี กำลังเรียนปีสุดท้ายของการศึกษาระดับปริญญาตรี และในขณะเดียวกัน ก็กำลังสับสนกับการเลือกหนทางใช้ชีวิตของตัวเอง เพราะไม่รู้ว่าสิ่งที่กำลังจะเลือกตอนนี้ จะใช่สิ่งดีที่สุดสำหรับตัวเองในอนาคตจริงๆ หรือเปล่า

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ถ้าคิดว่ารู้จักเชียงใหม่ดีแล้ว ชุดภาพถ่ายนี้จะเปลี่ยนมุมมองนั้นเสียใหม่ ผ่านนิทรรศการที่เกิดจากความบังเอิญของนักศึกษาและคณาจารณ์สาขาวิชาการถ่ายภาพสร้างสรรค์ เกิดความสนใจเรื่องของเมืองเชียงใหม่ร่วมกันมาจัดแสดงงานเล่าเรื่องราวเมื่อต้องอาศัยอยู่ในเชียงใหม่ในมุมแปลกไปจากที่คุ้นชิน ทั้งสภาพการณ์ที่เปลี่ยนไป บริบทสังคมที่เปลี่ยนแปลง รวมถึงความรู้สึกดั้งเดิมที่ถูกสั่นคลอนในยามโรคระบาด เหมือนเป็นอีกเมืองในแง่มุมที่หลายคนอาจยังไม่เคยเห็นผ่านเลนส์กล้องของ 6 ช่างภาพ 

ทั้ง ภาพขาว-ดำ เล่าเรื่องเมืองเชียงใหม่ในห้วงเวลาการระบาดของโรคโควิด-19 

ภาพคนในครอบครัว ตัวแทนความสับสนและหลงทางเมื่อเกิดโรคระบาด ผู้คนต่างพลัดพรากจากความสุขและความหวังในการใช้ชีวิต แม้อยู่ในบ้านแสนอบอุ่นของตัวเองก็ตาม 

ภาพคลองแม่ข่าของศิลปินที่เคยผันตัวจากนักท่องเที่ยวมาเป็นผู้อยู่อาศัยในเมืองเชียงใหม่ บริเวณคลองแม่ข่าซึ่งถูกขุดเพื่อเป็นทางระบายน้ำและเกิดมลพิษมาเป็นเวลานาน ทำให้เขาเกิดคำถามว่า ทำไมเมืองที่เขาคิดไว้จึงไม่สวยงามอย่างที่คิดไว้ 

ภาพพาโนรามาทิวทัศน์เมืองที่ต่อขึ้นจากภาพถ่าย แสดงให้เห็นบรรยากาศและสถาปัตยกรรมบนสองฝั่งถนนท่าแพในช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 

ภาพจากการสังเกตทะเลสาบดอยเต่า ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างจากการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ และการใช้ชีวิตของชาวบ้านหลังจากที่ไม่มีน้ำเมื่อภัยแล้งที่รุนแรงมาเยือน 

และภาพการเดินทางไร้แบบแผนตามหาแสงอาทิตย์ที่ตกกระทบลงบนสิ่งต่างๆ เพื่อเยียวยาความคิดและจิตใจ ให้ผ่านวันที่ยากลำบากให้เดินไปต่อได้ 

หากชมภาพหน้าจอแล้วยังไม่จุใจ สามารถไปเยี่ยมชมนิทรรศการภาพถ่ายแบบเต็มๆ ได้ที่ศูนย์ศิลปะบ้านตึก ถนนท่าแพ จ.เชียงใหม่ ตั้งแต่วันที่ 21 ตุลาคม – 7 พฤศจิกายน 2564  เวลา 09.00 – 17.00 น. (เปิดทุกวันอังคาร-อาทิตย์)

Writer & Photographer

Lost in Chiang Mai

นิทรรศการภาพถ่ายเชียงใหม่ในมุมมองใหม่ของช่างภาพ 6 คน อัษฎา โปราณานนท์, กรรณ เกตุเวช, ณัฐพล นุกูลคาม, ศิริน ม่วงมัน, กรดนัย เกิดปฐม และ นวมินทร์ มูลรัตน์

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load