The Cloud X MILO

นอกจากบทบาทคุณหมอผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจแล้ว ชายตรงหน้ายังเป็นหนึ่งในนักไตรกีฬาชาวไทย 30 คนที่สามารถพิชิต DATEV Challenge Roth 2016 การแข่งขันไตรกีฬาคนเหล็กซึ่งมีระยะทางรวมกว่า 225 กิโลเมตร ณ ประเทศเยอรมนี ได้สำเร็จ

หรือจะกล่าวว่า เขาคือผู้เชี่ยวชาญทั้งหัวใจของมนุษย์และหัวใจของไตรกีฬาก็ไม่ผิดนัก

นอกจากนั้น นายแพทย์อกนิษฐ์ ศรีสุขวัฒนา หรือที่หลายคนเรียกว่า ‘หมอแอร์’ ยังเป็นผู้ก่อตั้ง Avarin Multisport Store ร้านขายอุปกรณ์กีฬานำเข้า และอีกบทบาทสุดท้ายที่สำคัญไม่แพ้บทบาทไหนๆ คือคุณพ่อของ ‘เอว่า’ สาวน้อยผู้เป็นที่มาของชื่อร้าน และเขายังปลูกฝังกีฬาให้กับลูกสาวตั้งแต่ยังแบเบาะ

เรานัดพบกันในบ่ายวันหนึ่งเพื่อฟังเขาเล่าถึงหัวใจของไตรกีฬาที่ค้นพบ และบทเรียนที่ได้รับจากการว่ายน้ำ ปั่นจักรยาน และวิ่ง

หมอแอร์

บทเรียนที่ 1

“ถ้าไม่รู้จักกีฬา การแบ่งเวลาของผมคงยังไม่มีประสิทธิภาพ”

เรานั่งลงคุยกับคุณหมอซึ่งอยู่ในชุดไตรกีฬา บทสนทนากว่าชั่วโมงยืนยันสมมติฐานของเราที่ว่า เบื้องหลังความสำเร็จในเกือบทุกบทบาทของเขาจะเป็นอะไรได้ ถ้าไม่ใช่กีฬา

“ถ้าไม่รู้จักกีฬา การแบ่งเวลาของผมคงยังไม่มีประสิทธิภาพเหมือนเดิม” ชายหนุ่มเริ่มเล่า “เมื่อก่อนผมใช้เวลากับอะไรที่ไม่มีประโยชน์ค่อนข้างเยอะ บางทีมีเวลาว่างก็จะเสียเวลาไปกับการดูมือถือ ดูเฟซบุ๊ก ดูคลิป เลยต้องพยายามตั้งลิมิตเวลา”

เมื่อชายหนุ่มได้รู้จักและหลงรัก ‘ไตรกีฬา’ ซึ่งประกอบไปด้วยกีฬา 3 ชนิด ว่ายน้ำ ปั่นจักรยาน และวิ่ง วิถีชีวิตของเขาจึงเปลี่ยนไปโดยปริยาย

“คือเราถูกลิมิตเวลาด้วยการซ้อมก่อนเลย ไตรกีฬาเป็นกีฬาที่ต้องซ้อม เพราะซ้อมอย่างไรก็แข่งได้อย่างนั้น มันไม่มีคำว่าฟลุก”

หมอแอร์เล่าว่า ระยะเวลา 3 เดือนก่อนแข่งขันไตรกีฬาคนเหล็ก เขาต้องซักซ้อมอย่างหนัก โดยต้องระมัดระวังไม่ให้เวลาซักซ้อมไปเบียดเบียนเวลาที่ต้องทุ่มเทให้กับความรับผิดชอบอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจ คนไข้ หรือครอบครัว นั่นจึงกลายเป็นที่มาของตารางเวลาที่เขาอนุญาตให้ตัวเองซ้อมเพียงตอนเช้าก่อนทำงาน ตอนเย็นหลังเลิกงาน และช่วงกลางวันของวันหยุดสุดสัปดาห์เท่านั้น ซึ่งทำให้เขาได้เรียนรู้ทักษะอีกอย่างเพิ่มขึ้นมา นั่นคือการจัดลำดับความสำคัญ

“ไตรกีฬาทำให้ผมรู้ว่าสิ่งไหนสำคัญกว่า สิ่งใดสำคัญรองลงมา อย่างเวลาทำงานบริษัทก็ต้องคิดว่าจะทำอะไรก่อน อะไรหลัง ต้องจัดลำดับความสำคัญให้ดี เพราะมันมีผลกระทบต่อคนอื่น ต่อคนหมู่มาก”

หมอแอร์

บทเรียนที่ 2

“กีฬาสอนให้เราโฟกัสเป็น”

นอกจากนี้อีกสิ่งที่ไตรกีฬาช่วยให้แพทย์หนุุ่มตระหนักก็คือความสำคัญของการซักซ้อมและการเรียนรู้

“ถ้าเทียบกับชีวิตจริง ผมคิดว่าการซ้อมมันเหมือนกับการหาความรู้เพิ่ม ถ้าอยากเก่งไตรกีฬาก็ต้องซ้อมเยอะขึ้นๆ ส่วนถ้าอยากเก่งทำงาน ทำธุรกิจ ก็ต้องหาความรู้ด้านที่ตัวเองสนใจเพิ่ม ด้านที่คิดว่าจะพัฒนาตัวเราได้ เราต้องลับสมองตลอดเวลา อ่านเพิ่ม ลองฝึก ลองทำ ลองบิด ไม่ใช่ทำงานเป็นรูทีนอย่างเดียว”

เขาว่า เหมือนดังที่เราตั้งเป้าว่าจะพาตัวเองไปถึงเส้นชัยของไตรกีฬา

“กีฬาสอนให้เราโฟกัสเป็น และสอนให้เราทำให้ได้ตามเป้าหมาย มันเลยทำให้เรารู้จักตั้งเป้าหมายในการทำงานด้วย โดยเราต้องตั้งเป้าที่เป็นไปได้ ไม่ใช่เป้าเพ้อฝันที่กดดันตัวเองจนเครียด แล้วเป้านี้จะกระตุ้นให้เราพัฒนาไปเรื่อยๆ จนนำไปสู่ความสำเร็จได้”

เมื่อเชื่อมโยงกับสิ่งที่เขาทำในชีวิต หมอแอร์บอกว่า ไม่ว่าจะในสนามไตรกีฬาหรือสนามธุรกิจ ก็ล้วนมีช่วงเวลาที่เขาท้อถอย และพักสายตาจากเส้นชัยไปบ้าง แต่โชคดีที่เขามีกำลังใจล้นหลาม

กีฬาทำให้เขามองเห็นความสำคัญของครอบครัว ครอบครัวที่ทำให้หันกลับมาโฟกัสที่เส้นชัยได้ตามเดิม

“สมมติเราทำงาน เราเหนื่อย เราเจอปัญหา แม้ครอบครัวจะช่วยแก้ไขตรงนี้ไม่ได้ เพราะเขาไม่มีความรู้ความสามารถตรงนี้ แต่เขาให้กำลังใจเรา ซัพพอร์ตเราตลอด ผมคิดว่าทุกอย่างเกิดขึ้นได้เพราะสถาบันครอบครัวเป็นหลัก ไม่ว่าจะเล่นกีฬา ทำงาน หรือทำอะไรก็ตาม

“อย่างตอนแข่งไตรกีฬา ต่อให้ซ้อมมาเต็มที่แล้ว มันก็จะมีความเหนื่อย ความท้อ ความเมื่อย เวลาเป็นแบบนี้เราจะนึกถึงภาพเส้นชัยที่มีภรรยาและลูกรอรับ แล้วเราจะฮึดขึ้นมาได้อีก เราอยากเข้าเส้นชัยตรงนั้นให้ได้ อยากเห็นรอยยิ้มของพวกเขา ที่ผ่านมาเราขอเวลาครอบครัวมาซักซ้อม แล้วครอบครัวก็สนับสนุน ดังนั้นโมเมนต์ตอนจบที่มีภรรยาและลูกมารับที่เส้นชัย แล้วก็ดีใจไปกับเรา มันเป็นอะไรที่สำคัญที่สุดแล้ว”

หมอแอร์ หมอแอร์

บทเรียนที่ 3

“เด็กที่เล่นกีฬาเขาได้เอ็นดอร์ฟิน เขาเลยมีความสุข”

บทบาทที่ไม่พูดถึงไม่ได้คือบทบาทในฐานะคุณพ่อของน้องเอว่า เด็กน้อยวัยอนุบาลที่มีความรักในกีฬาไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือด

“เราชอบเล่นกีฬา ก็เลยอยากปลูกฝังให้เขาเล่นกีฬา โดยใช้ความสนุกของกีฬามายั่วให้เขาเล่นตั้งแต่เด็ก” หมอแอร์เล่าย้อน “อย่างตอน 6 เดือนก็ให้ลองว่ายน้ำ ให้ใส่ห่วงยางลอยเฉยๆ จนคุ้นเคย พอโตมาหน่อย 2 – 3 ขวบก็วิ่ง พอสัก 4 ขวบก็เตะบอลได้ เขาเริ่มจริงจังและสนุกไปกับมัน จนเขาติดกีฬาไปเลย”

โดยปัจจุบันหนูน้อยนักกีฬาวัย 6 ขวบเป็นเด็กที่แข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจ “เขาเติบโตสมวัย เจ็บป่วยน้อย แล้วก็เป็นเด็กอารมณ์ดี ร่าเริงโคตร ไม่รู้ร่าเริงอะไรขนาดนั้น (หัวเราะ) แล้วเขาก็มีความเป็นผู้ใหญ่ รู้จักว่าอะไรควรไม่ควรมากกว่าเด็กวัยเดียวกัน”

นอกจากนี้แพทย์หนุ่มบอกว่ายังมีผลพลอยได้ที่น่าชื่นใจตามมาอีก ในเมื่ออยากเล่นกีฬา น้องเอว่าจึงต้องหัดแบ่งเวลาของตัวเอง ซึ่งคุณพ่อก็คอยแอบมองอยู่ห่างๆ “เวลากลับมาถึงบ้านเขาจะทำการบ้านก่อนเลย พอทำการบ้านเรียบร้อยแล้วก็จะไปเล่น”

และเรื่องที่ทำให้เราฟังแล้วรู้สึกอึ้งคือ น้องเอว่าชอบเล่นกีฬามากจนถึงขั้นไปร่วมแข่งขัน IRONKIDS หรือไตรกีฬาสำหรับเด็ก ซึ่งจัดขึ้นที่จังหวัดภูเก็ตเมื่อปีที่แล้ว

“ตอนนั้น 5 ขวบ เขาก็ไปแข่งเอาสนุก ว่ายน้ำ 25 เมตร ปั่นจักรยานใกล้ๆ แล้วก็วิ่ง แต่ก็ถือว่าใหม่สำหรับเขาเพราะไม่เคยลงแข่งมาก่อน” คุณพ่อลูกหนึ่งเล่า “ตอนนี้เริ่มโตแล้ว รู้เรื่องแล้ว เขาก็ชอบ เมื่อเดือนสองเดือนก่อนก็เพิ่งไปแข่งไตรกีฬาครั้งที่ 2 แต่จริงๆ เขาจะแข่งหรือไม่แข่งก็แล้วแต่เขา ผมอยากให้เขามองกีฬาเป็นไลฟ์สไตล์มากกว่า ปลูกฝังเขาว่ากีฬาก็เหมือนการกิน การทำงาน เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

“อย่างแต่ก่อนเราเคยชวนเขาว่าวันนี้จะเล่นอะไรดี ตอนนี้กลายเป็นว่าเขามาชวนเราไปเล่นเองแล้ว ผมว่าเขาเล่นกีฬาแล้วก็ได้เอ็นดอร์ฟินเหมือนผู้ใหญ่นั่นแหละ เขาเลยแจ่มใส ไปโรงเรียนก็อยากไป มีการบ้านก็ชอบทำ เขามีความสุขกับทุกอย่างที่เขาทำ”

หมอแอร์

Writer

กันต์กนิษฐ์ มิตรภักดี

อดีตกองบรรณาธิการนิตยสารรายปักษ์ เพิ่งผันตัวมาเป็นนักเขียนฟรีแลนซ์ กำลังเรียนรู้ที่จะบาลานซ์ระหว่างสิ่งที่ต้องทำและสิ่งที่อยากทำ รักทุกอย่างที่เป็นรสหรือกลิ่นลูกพีช

Photographer

ณัฎฐาจิตรา ชินารมย์รัตน์

ช่างภาพที่ชอบการแต่งตัว อยู่กับเสียงเพลงและหลงรักในความทรงจำ

Sport is a Great Teacher

บทเรียนชีวิตและความคิดที่ได้จากกีฬา

 

เมนเทอร์ลูกเกด’

ใครๆ ต่างเรียก เมทินี กิ่งโพยม จากบทบาทที่เธอได้รับในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ใต้แสงไฟสาดส่อง ลูกเกดคือนางแบบ นักแสดง พิธีกร และเมนเทอร์ที่สตรองจนคนดูตามเกาะขอบจอ สนุกและอินไปกับ ‘พี่เกด’ เอนเตอร์เทนเนอร์มืออาชีพในเรียลิตี้โชว์

นั่นเป็นงานเกดที่กรุงเทพฯ ส่วนบ้านเกดอยู่พังงา” เมทินีบอกด้วยรอยยิ้ม เมื่อเราพบเธอข้างสระว่ายน้ำแห่งหนึ่งในจังหวัดภูเก็ต ขณะนั่งคุยกันบนอัฒจันทร์ สกาย กิ่งโพยม ชาร์พเพิลส์ ลูกชายนักกีฬาของเธอก็กำลังดำผุดดำว่ายอยู่ในสระเบื้องล่าง

วันนี้ผู้ที่คนในวงการนางแบบต่างยอมรับจะเปิดเผยมุมชีวิตที่ไม่ฉูดฉาดและอาจไม่เร้าใจเหมือนในทีวี แต่เป็นมุมที่จริงใจ เข้าใจง่าย

เราชวนเธอคุยในฐานะแม่-แม่ที่สนับสนุนการเติบโตของลูกอย่างเต็มที่ แม่ที่ผลักดันลูกสู่ลู่วิ่ง ทางจักรยาน และสระว่ายน้ำ

แม่ที่เชื่อว่ากีฬาคือครูที่สอนบทเรียนอันมีค่า

ลูกเกด, เมทินี , สกาย

พาท้องฟ้าไปหาทะเล

ลูกเกดเล่นกีฬาตั้งแต่เด็ก และอาจเป็นเพราะเหตุผลนี้ ที่เธอเห็นคุณค่าของมัน

เธอ และ เอ็ดเวิร์ด ชาร์พเพิลส์ ผู้เป็นสามี ปลูกฝังการเล่นกีฬาให้ลูกชายตั้งแต่ยังเด็ก โดยเริ่มจากการสนับสนุนให้ลูกชายคนเดียวเป็นนักกีฬาเทนนิส แต่การส่งเด็กชายไปคอร์ตกีฬาในกรุงเทพฯ ไม่ประสบความสำเร็จ

สกาย-ลูกชายของเธอที่ชื่อแปลว่าท้องฟ้า หลงรักทะเลและมีความสุขกับการว่ายน้ำ ในที่สุดครอบครัวกิ่งโพยม-ชาร์พเพิลส์ จึงตัดสินใจย้ายบ้านจากเมืองหลวงมาลงหลักปักฐานที่ภาคใต้ของเมืองไทย

พอเราย้ายมาอยู่พังงาถึงได้รู้ว่าจริงๆ น้องเขารักการว่ายน้ำมาก ตอนแรกเราแค่อยากให้เขามีทักษะ แต่ไปๆ มาๆ โค้ชเห็นว่าน้องมีแวว ก็เลยเริ่มสอนท่าและเทรนให้ลงแข่ง ผลที่เห็นชัดคือรูปร่างของเขา การว่ายน้ำทำให้เขามีกล้าม ไม่มีไขมัน แล้วสูงมาก เขาอายุ 8 ขวบ แต่ดูสูงเหมือนเด็กอายุ 10 ขวบ แล้วความคิดเขาก็เปลี่ยนด้วย” ว่าถึงตรงนี้เธอก็มองไปยังลูกชายที่ยังว่ายท่าฟรีสไตล์อยู่ในสระเบื้องหน้า

ความคิดของเขาเปลี่ยนไปอย่างไร” เราถาม

เขาอาจจะยังมีความเป็นเด็ก ยังมีความงอแง แต่การที่เด็กอายุ 8 ขวบคนนึงเทรนว่ายน้ำ 5 วัน วันละชั่วโมงครึ่ง มันสอนให้เขามีวินัย อยู่กับตัวเอง ไม่เหมือนฟุตบอลที่หันไปคุยกับเพื่อนได้ แต่ว่ายน้ำคือกีฬาที่คุณต้องอยู่กับ you, yourself เท่านั้น”

ลูกเกด, เมทินี , สกาย
ลูกเกด, เมทินี , สกาย

นี่คือคุณสมบัติของนักกีฬาที่จะได้ใช้ในชีวิตประจำวัน

เมื่อเปรียบเทียบกับเด็กคนอื่นๆ ที่ฝึกด้วยอัตราเดียวกัน สกายมีพัฒนาการที่ดีอย่างเห็นได้ชัด

การชนะการแข่งขันเป็นเรื่องง่ายสำหรับเด็กชาย เรื่องนี้ทำให้ลูกเกดดีใจและกังวลกับความประมาทไปในขณะเดียวกัน คุณแม่ลูกหนึ่งจึงพยายามสนับสนุนให้ลูกชายฝึกซ้อมเป็นประจำ แต่ในขณะเดียวกันก็บาลานซ์ไม่ให้มากเกินจนลูกชายต่อต้านเพราะเบื่อหน่าย ด้วยความฝันลึกๆ ว่าเขาจะกลายเป็นนักกีฬามืออาชีพและติดทีมชาติไทย

เกดอยากให้น้องสกาย be the best that he can be. เป็นไมเคิล เฟลป์ส เมืองไทย” เธอยิ้มเมื่อพูดถึงชื่อยอดนักว่ายน้ำชาวอเมริกันเจ้าของสถิติ 23 เหรียญทองในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก “อยากให้วันหนึ่งเขาไปแข่งซีเกมส์ ไปแข่งโอลิมปิก แต่ก็ไม่รู้จะได้มั้ย คือเขาไม่รู้ว่าเขามีทักษะ แต่เกดอยากให้เขาตั้งใจและโฟกัส พยายามบอกเขาให้ใส่ใจในการฝึกซ้อมหน่อยเถอะ เกดสอนเขาว่าถ้าลูกพยายามลูกจะเก่งมากๆ เหมือนชีวิตเรา ถ้ายูมีเป้าหมายแล้วยูมุ่งมั่น ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ไม่ว่าจะ set your mind ว่าอะไร ยูก็จะทำมันได้ และทำมันได้ดี นี่คือคุณสมบัติของนักกีฬาที่จะได้ใช้ในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะการเรียนหรือทำงาน”

แม้ว่างานของเมทินีจะอยู่ที่กรุงเทพฯ แต่ทุกครั้งที่สกายมีนัดแข่งว่ายน้ำ ลูกเกดจะเคลียร์ทุกคิวเพื่อกลับบ้านมาเป็นกำลังใจและช่วยลูกชายเตรียมตัวในคืนก่อนการแข่งขัน เมื่อการตัดสินแพ้ชนะจบลง เธอจึงบินกลับไปทำงานต่อ มีเพียงกรณีฉุกเฉินจริงๆ เท่านั้นถึงจะใช้วิธีวิดีโอคอลหาครอบครัวแทน

“เกดเป็นผู้ปกครองที่เหนื่อยมาก แต่ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน เกดให้ความสำคัญกับลูก เราต้องทำให้เขาเห็นว่าเราซัพพอร์ตเขา และสิ่งที่เขาทำมันเป็นเรื่องที่ดี”

ลูกเกด, เมทินี , สกาย
ลูกเกด, เมทินี , สกาย

เราต้องสอนเขาว่า sportmanship คืออะไร

ตั้งแต่น้องสกายเป็นนักกีฬา เกดเองก็รู้เลยว่าเกดเป็นแม่ที่เคี่ยวเข็ญลูก ประมาณว่า สกาย go! go! อะไรอย่างนี้” ลูกเกดเล่าเคล้าเสียงหัวเราะ

เรื่องต่อมาที่แม่ลูกได้เรียนรู้ไปพร้อมกันคือ ทั้งคู่ชอบการแข่งขัน เด็กบางคนอาจไม่ชอบหรือกลัวการต่อสู้ในสนามกีฬา แต่เมื่อนิสัยทั้งครอบครัวพ้องต้องกัน การแข่งขันจึงเป็นช่วงเวลาที่ทุกคนได้ร่วมสนุก ร่วมลุ้นชัยชนะ และเฉลิมฉลองหรือปลอบโยนกันหลังเกมจบลง

เวลาพาสกายไปแข่ง เกดจะเป็นคุณแม่ที่ supportive และค่อนข้างเสียงดัง ทุกโรงเรียนเขาจะรู้เลยว่าทีม manta ray ของโรงเรียนน้องสกายจะเสียงดังที่สุด เกดจะตะโกนให้โรงเรียนน้องสกายทุกคนเลย ปกติเวลาอยู่ในน้ำ เด็กๆ จะไม่ได้ยินเสียงเชียร์ แต่ทุกคนพูดเหมือนกันหมดเลยว่าได้ยินเสียงของแม่สกาย ไม่มีภาพของลูกเกด-เมทินี กิ่งโพยม นางงามมิสไทยแลนด์เวิลด์ ปี 1992 หรือซูเปอร์โมเดล ไม่มี! การเป็น celebrity มันเป็นโลกที่กรุงเทพฯ”

อยู่ที่นี่ เราเป็นทีมซัพพอร์ตลูกไม่ว่าเขาจะชนะหรือแพ้ บางทีเห็นว่าน้องไม่พร้อมแล้วเสียใจ เราก็ทำได้แค่ปลอบเขา บอกเขาว่า เห็นมั้ยครับ ถ้ายูตั้งใจเทรนมากกว่านี้ ยูก็จะทำได้ดีกว่านี้ และไม่ว่าเขารู้สึกดีหรือแย่ เราต้องสอนเขาว่า sportmanship คืออะไร ไม่ใช่เอาแต่ใจตัวเอง แม่นักกีฬาก็ต้องมีใจนักกีฬา สอนสิ่งดีๆ ให้กับลูก เกดคิดว่าสอนเขาไปเรื่อยๆ วันนึงเขาคงเข้าใจ”

ลูกเกด, เมทินี , สกาย
ลูกเกด, เมทินี , สกาย
ลูกเกด, เมทินี , สกาย

กีฬาทำให้ชีวิตจริงเราเป็นนักสู้

ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ ลูกเกดบอกว่ากีฬาได้หล่อหลอมสิ่งหนึ่งให้กับลูกชายของเธอ

สิ่งนั้นเรียกว่า สปิริต

ย้อนกลับไป การลงสนามว่ายน้ำครั้งแรกของสกายเริ่มต้นเมื่ออายุ 5 ขวบ และวันนั้น ผลจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของเด็กชายตั้งแต่ก่อนกระโดดลงสระ

เจ๊งค่ะ” เธอหัวเราะให้เรื่องราวตลกร้ายเมื่อวันวาน “ครั้งแรกที่พาสกายไปแข่งว่ายน้ำ น้องจะต้องว่ายฟรีสไตล์ 50 เมตรครั้งแรก วันนั้นเราตื่นตั้งแต่ตี 5 เพื่อมาวอร์มอัพที่สระว่ายน้ำตอน 7 โมงเช้า ทุกคนตื่นเต้นดีใจมาก แพ็กคูลเลอร์ แซนด์วิช น้ำ นม ทุกอย่าง แต่กว่าน้องจะได้ลงแข่งก็ 10 โมงกว่า จากที่คึกคักพร้อมจะลง พอได้ยิน On your mark! สกายก็ร้องไห้แล้วก็ลงจากแสตนด์ พอเขาให้สัญญาณเสียงออกตัว คนอื่นก็ว่ายไปหมด เกดกับคุณเอ็ดเวิร์ดก็งง อ้าว ทำไมไม่ว่ายล่ะ เขาบอกว่าเขาตกใจ พอเพื่อนๆ แข่งเสร็จแล้ว เขาก็ร้องไห้ อยากแข่ง แต่แข่งไม่ได้แล้ว”

ความพ่ายแพ้ครั้งแรกเป็นบทเรียนที่ 1 ของการตื่นสนาม โค้ชเริ่มเทรนสกายและเด็กคนอื่นๆ ด้วยเครื่องเสียงที่ใช้ในวันแข่งจริง เมื่อถึงวันตัดสินเจ้าสระครั้งต่อมา เด็กชายคว้าชัยชนะมาได้สำเร็จ พร้อมไฟลุกโชนที่จะโดดลงน้ำเพื่อแข่งขัน อีกครั้ง และอีกครั้ง มาจนทุกวันนี้

กีฬาทำให้ชีวิตจริงเราเป็นคน active เป็นนักสู้ ไม่ยอมแพ้ อดทน เราก็พยายามสอนเขาว่า สกาย เวลาแพ้ มันไม่ได้แปลว่ายูเป็นลูสเซอร์ ยูต้องแพ้ให้เป็น ไม่ใช่มีแต่ชนะตลอด เราก็พยายามบอกเขา สอนเขาว่าถ้ายูชนะได้ทุกครั้งมันก็ดี มันสุดยอดอยู่แล้ว แต่ถ้ายูแพ้ไม่ใช่ว่ายูต้องนั่งร้องไห้ ซึ่งมันก็เคยเกิดขึ้นแล้ว เขาแพ้แล้วร้องไห้ รู้สึกเฟล แล้วเวลาชนะ ต้องชนะให้เป็น ไม่ใช่ว่าชนะแล้วเดินเชิด เฮ้ย ไอชนะ I’m better than you ไม่ใช่ เราต้องไปเชคแฮนด์กับเพื่อน หรือเวลาแพ้ก็ไม่ใช่มางอแงร้องไห้ ยูก็ต้องไปยินดีกับเพื่อนที่ชนะด้วย”

สุดท้ายสปิริตนักกีฬาคือผลลัพธ์ของการเคี่ยวกรำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ว่าจะเป็นยามชนะและพ่ายแพ้ล้วนขยายอาณาเขตความกว้างขวางของหัวใจ

ลูกเกด, เมทินี , สกาย

กีฬาเป็นครูชีวิต

อเมริกันฟุตบอล ฟิตเนส เวทเทรนนิ่ง วิ่ง โยคะ พิลาเต้ เมทินีเล่นมาแล้วทั้งหมด และเปลี่ยนกิจกรรมมาเรื่อยๆ จนถึงต้นปีที่ผ่านมา เธอตัดสินใจลองเล่นไตรกีฬา ฝึกทั้งวิ่ง ปั่นจักรยาน และว่ายน้ำ ด้วยสาเหตุหลักคือครอบครัว

ปีนี้เกดตั้งใจว่าจะออกจาก comfort zone ของตัวเอง เริ่มจากการว่ายน้ำ เกดชอบว่ายน้ำแต่ว่ายผิดมาตลอด วิธีที่ถูกต้องไม่เคยว่ายเป็นเลย เห็นลูกชายว่ายน้ำทั้งที เลยคิดว่าถึงเวลาที่เราจะลองบ้าง ส่วนสกายเขาเกลียดการวิ่งเลยทิ้งไตรกีฬา พอเกดตัดสินใจมาเทรนวิ่งและปั่นจักรยานกับเขา เขาเลยกลับมาชอบวิ่ง ไตรกีฬาช่วยให้เราเป็นแรงบันดาลใจให้กันและกันด้วย

บรรยากาศสิ่งแวดล้อมต่างๆ ที่พังงามันชวนให้เราออกกำลังกาย เราอยู่ใน community ที่ใส่ใจกับสุขภาพ มันน่าเสียดายถ้าเรา 3 คนไม่เล่นกีฬา สกายจะมัวแต่อยู่กับสกรีน แม่เอาแต่ตอบอีเมล พ่อก็ส่งงาน มันไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างเราเลย กีฬาเป็นกิจกรรมที่ทำให้พ่อ แม่ ลูก ใกล้ชิดกันมากขึ้น เกดกับสกายจะเทรนไตรกีฬาด้วยกัน ส่วนน้องสกายกับคุณพ่อจะเทรนฟุตบอลด้วยกัน มันทำให้เรามีเวลาอยู่ด้วยกันได้มากขึ้น สุขภาพแข็งแรงขึ้น และดูแลหุ่นด้วย ช่วงที่อยู่พังงาเราออกกำลังด้วยกัน เวลามาส่งน้องที่โรงเรียน เกดกับคุณเอ็ดเวิร์ดจะไปออกกำลังกายด้วย”

จังหวะการใช้ชีวิตของเมทินีต้องใช้พลังงานมากมาย จนเราสงสัยว่าการลงทุนลงแรงกับกีฬาทำให้เธอเหนื่อยหรือท้อบ้างรึเปล่า คุณแม่ลูกหนึ่งตอบอย่างชัดเจน

“เหนื่อย แต่ว่าคุ้มค่าค่ะ เกดคิดว่า Sport is a great teacher. กีฬาเป็นครูชีวิต สอนให้ยูอดทน เป็นผู้ชนะที่ดี ผู้แพ้ที่ดี ทำให้แข็งแรง มีมิตรภาพ มีความสัมพันธ์ที่ดี

สิ่งที่ได้จากกีฬาเอามาใช้ในชีวิตจริงได้” ลูกเกดสรุป

เมื่อคุยถึงตรงนี้ สกายก็ก้าวขึ้นจากสระน้ำ เด็กชายผิวสีแทนวิ่งตรงมาทิศที่เราคุยกันอยู่ ก่อนคนที่เธอรักที่สุดในชีวิตจะเข้ามาหา เมนเทอร์เกดยิ้ม แล้วตอบคำถามสุดท้ายว่าสิ่งที่ยากจริงๆ ในชีวิตคืออะไรกันแน่

ลูกเกด, เมทินี , สกาย

การเลี้ยงลูกมันยากเพราะว่าเด็กคนนี้เกิดมาเป็นผ้าขาว ใสสะอาด ในฐานะที่เป็นพ่อแม่ เราวาง outline ให้เขาได้ว่ายูควรจะทำแบบนี้ สิ่งนี้ดี สิ่งนี้ถูก แต่การเพนต์สีลงไป จะลงโทนสีขาว สีดำ สีเขียว มันอยู่ที่เขา ว่าเขาจะ imprint ชีวิตของเขาให้มีสีอะไรบ้าง จะเดินทางไปในเส้นทางไหน เกดหวังว่าเขาจะเป็นแบบที่เราต้องการ แต่ถ้าเขาไม่เลือกเราก็ต้องทำใจ

อย่างน้อยในวันที่เขาโตเป็นผู้ใหญ่ กีฬาและพื้นฐานที่เราปลูกฝังมาจะอยู่กับเขาตลอดไป”

 

Writer

ภัทรียา พัวพงศกร

บรรณาธิการและนักจัดทริปแห่ง The Cloud ที่สนใจตึกเก่า งานคราฟต์ กลิ่น และละครเวทีพอๆ กับการเดินทาง

Photographer

มณีนุช บุญเรือง

ช่างภาพสาวประจำ The Cloud เป็นคนเชียงใหม่ ชอบแดดยามเช้า การเดินทาง และอเมริกาโน่ร้อนไม่น้ำตาล

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load