12 กุมภาพันธ์ 2564
11 K

ทั้งๆ ที่โลกหมุนรอบตัวเองด้วยระยะเวลาเท่าเดิม  แต่ในปัจจุบันดูเหมือนว่าโลกจะหมุนเร็วขึ้นเพราะข้อมูลมากมาย และการสื่อสารที่ทำให้ทุกอย่างสะดวกสบายขึ้น รวดเร็วขึ้น ทุกคนน่าจะเห็นความฝัน และสิ่งที่ตัวเองทำชัดเจนขึ้น ทำให้เรารู้ว่าตัวตนเเละสิ่งที่ต้องการทำคืออะไร 

ในขณะเดียวกัน ผมรู้สึกว่ายิ่งเราพยายามทำตามความฝันของตัวเอง ด้วยความตั้งใจอยากให้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดีมากเท่าไหร่ บางทีมันกลับทำให้เราอาจลืมมองอะไรที่อยู่ใกล้ตัว ผู้คน เเละส่วนประกอบเล็กๆ โดยเฉพาะคนที่อยู่ระหว่างทาง แค่ระหว่างเราเดินทางไปทำงาน หรือไปใช้ชีวิตในแต่ละวัน ถ้าเราสังเกตดีๆ มีผู้คนมากมายที่ใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง 

ผมว่าคนตัวเล็กๆ หลายๆ คนนี่แหละที่ประกอบให้โลกใบนี้เป็นแบบนี้ พวกเขาเป็นส่วนประกอบสำคัญที่ทำโลกยิ่งใหญ่ เพราะฉะนั้น นอกจากให้คุณค่ากับตัวเอง ผมรู้สึกว่าเราต้องไม่ลืมให้คุณค่าสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา โดยเฉพาะหลายคนที่บางทีเราไม่ทันได้สังเกตเห็น 

 เวลาเดินทางไปไหนต่อไหน ถ้าเราสังเกตรอบตัวอีกนิด เราจะเห็นอะไรที่งดงามมากมายเลยครับ

Writer & Photographer

พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข

คนตัวเล็กๆ ที่ร้องเล่นเต้นรำเป็นชีวิตจิตใจ มีความสุขเรียบง่าย ชอบท่องเที่ยว ถ่ายภาพและลาเต้ร้อน สุขใจเท่าทีมีเริ่มตรงนี้ได้เลย

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

กลิ่นหญ้า ดิน แสงไฟ และไอแดด ความรู้สึกเหล่านี้ค่อนข้างธรรมดากับตัวเราในวัย 22 ปี แต่หากย้อนกลับไปเป็นตัวเราในวัย 7 ขวบหรือน้อยกว่านั้น สิ่งธรรมดาเหล่านี้ค่อนข้างพิเศษสำหรับวัยไร้เดียงสา เราสนุกกับสิ่งธรรมดาๆ อย่างการนำดินมาทำเป็นอาหาร หรือกระโดดโลดเต้นอยู่คนเดียวกับเพื่อนในจินตนาการ ความรู้สึกสนุกสนานในอดีตเหล่านั้น ทำให้ตัวเราอยากกลับไปสัมผัสก่อนที่กำลังจะเรียนจบ แล้วก้าวเข้าสู่วัยทำงาน 

ชุดภาพถ่ายเหล่านี้จึงเป็นเหมือนการที่เรานำตัวเองกลับเข้าไปสร้างความทรงจำของเด็กวัย 7 ขวบคนนั้นขึ้นมาใหม่ ผ่านมุมมองของตัวเราในวัย 22 ปี เพื่อโอบกอดความรู้สึกเหล่านั้นเอาไว้อีกครั้ง

เรื่องและภาพ : ณัฐกุล โชคทวีพูน

Writer & Photographer

ณัฐกุล โชคทวีพูน

ชื่อแบงค์ เพราะแม่ฝันว่าอยากรวย เป็นคนเชียงใหม่โดยกำเนิด จบมาจากคณะวิจิตรศิลป์ สาขาศิลปะการถ่ายภาพสร้างสรรค์ ปัจจุบันว่างงาน

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load