เป้-อารักษ์ อมรศุภศิริ เป็นอีกหนึ่งคนที่เราคุ้นหน้าคุ้นตากันเป็นอย่างดี แต่บอกไม่ได้ว่าบทบาทหลักของเขาคืออะไรกันแน่ 

เมื่อสิบกว่าปีก่อน บทบาทแรกของเขาที่ปรากฏในวงการบันเทิงคือการเป็นนายแบบ ก่อนจะได้มาเป็นมือกีตาร์วง Slur ซึ่งเป็นอีกจุดสำคัญในชีวิตของเขา เพราะนอกเหนือไปจากลวดลายกีตาร์แสบซ่าต่างจากวงอื่นๆ ในยุคเดียวกัน ทุกคนยังจดจำเป้ได้ทันทีเพราะลุคผมยาว ใส่ขาเดฟ ที่เป็นเหมือนชนวนให้แฟชั่นลุคหนุ่มเซอร์กลายเป็นที่นิยมในเวลาต่อมา

เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น

จากนั้นไม่นาน เขาเดินเข้าสู่เส้นทางสายการแสดงเป็นครั้งแรกจาก บอดี้..ศพ#19 ภาพยนตร์เรื่องนี้เองที่เป็นประตูเปิดไปสู่การเป็นนักแสดงเต็มตัวของเป้ เขาได้รับโอกาสให้เล่นหนัง เล่นละครอีกนับไม่ถ้วน จนกลายเป็นนักแสดงดาวรุ่งสุดๆ คนหนึ่งในขณะนั้น

ช่วงหนึ่งที่งานการแสดงของเขาล้นมือ เป้ต้องออกจากวงเพื่อทุ่มเวลาให้กับการแสดง แต่แล้วเขาก็ทิ้งความรักในเสียงดนตรีไปไม่ได้ เขากลับมาในฐานะศิลปินเดี่ยว ที่เขาเองก็ยอมรับว่าไม่ได้เป็นที่นิยมเท่าไหร่ แต่ก็ยัง ‘ดันทุรัง’ (ตามคำพูดของเขา) ทำในสิ่งที่เชื่อต่อ จนตอนนี้กำลังจะมีอัลบั้มที่ 4 BIG ที่เตรียมปล่อยให้ฟังพร้อมกันในเดือนพฤศจิกายนนี้ 

และที่มากไปกว่านั้น เป้ไม่ได้หยุดอยู่แค่การเป็นดารา นักดนตรี นายแบบ แต่เขายังค้นหากิจกรรมและความสนใจใหม่ให้ตัวเองอยู่เรื่อยๆ อย่างการเล่นกีฬากลางแจ้งและฝึกศิลปะการต่อสู้หลายประเภท ล่าสุดก็ได้เป็นพิธีกรรายการเกี่ยวกับการเกษตร ซึ่งค่อนข้างฉีกไปจากสิ่งที่เราคุ้นเคยในความเป็นเขา

การมีบทบาทที่หลากหลายนี้เอง ทำให้เป้ได้มองเห็นแง่มุมต่างๆ ของคนในสายอาชีพที่ต่างกัน จากประสบการณ์และการพบเจอผู้คนที่หลากหลายมากว่า 15 ปี ตัวตนของเป้ก็ยังเป็นคนเฮฮาอารมณ์ดีเหมือนเดิม แต่การเติบโตในวงการทำให้เขาเปลี่ยนการมองชีวิต และการปฏิบัติกับคนรอบข้างต่างไปจากช่วงแรกๆ ที่เข้าวงการ ไม่แน่ว่า สิ่งเหล่านี้อาจเป็นเหตุผลที่เรายังได้เห็นผลงานของผู้ชายคนนี้อยู่เรื่อยๆ

ตลอดเวลาที่นั่งคุยกัน เขาตื่นเต้นและกระตือรือร้นที่จะเปิดเพลงทั้งหมดในอัลบั้มใหม่ให้พวกเราได้ฟังก่อนใคร พอฟังจบ ต้องบอกว่าเป็นรสชาติใหม่ที่ต่างจากงานที่ผ่านๆ มา ทั้งหลากอารมณ์ในเนื้อหา ดนตรีเข้มข้น และเต็มไปด้วยเซอร์ไพรส์

และที่เซอร์ไพรส์กว่าคือไม่คิดว่าเป้จะเล่นเปียโนและร้องเพลงในอัลบั้มให้เราฟังสดๆ ด้วย

เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น

เป็นมาแล้วทั้งนักดนตรี นักแสดง นายแบบ ใครจะคิดว่าวันหนึ่งคุณจะมาเป็นพิธีกรรายการการเกษตร

ก่อนหน้านี้ผมไปออกรายการ เจาะใจ ซึ่งคุณลุงสมบัติ ปัจจุบันแกเสียไปแล้ว แกทำสวนที่เกิดขึ้นและจบลงภายในสวน มาจากแนวพระราชดำริของในหลวงรัชกาลที่ 9 ผลผลิตที่ได้ออกมามีทั้งผลไม้และปุ๋ย เอามาขายโดยที่สวนของเขาไม่ต้องเติมอะไรเข้าไปอีกเลย ทุกอย่างอยู่ได้เองอย่างยั่งยืน เขาสอนแนวคิดนี้ให้ผมตอนนั้น แล้วผมก็อยากรู้เรื่องการเกษตรมากขึ้น

ประกอบกับว่า พี่ต่ายโปรดิวเซอร์รายการ เกษตรซ้าด มาชวน เป็นจังหวะที่ดี ซึ่งรายการนั้นคอนเซปต์มันคือคุณไม่จำเป็นต้องทำการเกษตรมาก่อนก็เป็นเกษตรกรได้ พอมา เกษตรอีซี่ ก็ยิ่งย้ำไอเดียว่ามันไม่ยากเกินไป ถ้าคุณตั้งใจก็ทำได้จริงๆ นะ

แล้วได้ลองปลูกอะไรเองบ้างหรือยัง

มีปลูกเองบ้างที่บ้านใหม่ กับในห้องนิดๆ หน่อยๆ แล้วก็ไปทำสวน ปลูกไม้ยืนต้นที่ฉะเชิงเทรา พ่อไปซื้อที่ไว้เป็นที่ทำกิน ผมกะไปลุยเองเลย ทีแรกผมคิดว่าผมแข็งแรงแล้วจะขุดดินเองได้ แต่จริงๆ ผมสู้เขาไม่ได้ เขาควงเสียมด้วยมือเดียวอะ (หัวเราะ) พอดีผมรู้ว่าพี่คนหนึ่งเป็นตัวจริงด้านการปลูกต้นไม้ ก็ให้เขามาช่วย ในวันหนึ่งถ้ามีโอกาสก็อาจจะได้ใช้สิ่งที่ได้จากรายการจริงๆ ตอนนี้ผมยังชอบเล่นหนัง เล่นละครอยู่ แต่ผมอยากจะกระจายความรู้นี้ให้คนที่เขาพร้อม เพราะเหมือนมีหลายคนมาทักทายว่า ฉันดูรายการเธอแล้วฉันไปปลูกอันนี้เลยนะ ฉันไปศึกษาต่อ จะไปทำที่นะ คิดว่ามันมีประโยชน์กับทุกคนก็เลยทำรายการนี้ต่อ

การเป็นพิธีกรรายการการเกษตร ทำให้ตัวเป้ได้เรียนรู้อะไรบ้าง

สิ่งที่เรารู้จากรายการ คือคนที่เราไปสัมภาษณ์ เขาทำมาร์เก็ตติ้งดีอยู่แล้ว เราถึงรู้จักและไปสัมภาษณ์ได้ หลายๆ คนอาจจะทำมาร์เก็ตติ้งไม่ดี แต่ผลิตภัณฑ์ดี คนก็รู้จัก ผมเลยมองว่าทั้งมาร์เก็ตติ้งและคุณภาพผลผลิตทางการเกษตรสำคัญมาก ถ้าผลิตภัณฑ์คุณดี มาร์เก็ตติ้งอาจจะไม่ได้ยากเกินไป เพราะเรามีอินเทอร์เน็ต มีกรุ๊ปในเฟซบุ๊ก ที่มีคนสนใจเยอะ อาจจะไม่ได้หลักหมื่น หลักแสน แต่แค่หลักพันของสวนคุณก็ขายไม่พอแล้ว

เดิมทีตั้งใจว่าจะมาเป็นนักดนตรี คิดไหมว่าจะมาถึงจุดนี้

ไม่คิดเลยครับ ตอนแคสต์เรื่อง บอดี้ ศพ #19 ก็คิดว่าได้เล่นเรื่องนี้แล้ว คงไม่มีเรื่องหน้าแล้วแหละ คิดว่าอีกสองปีจะไปทำอย่างอื่น กลับไปทำบริษัทพ่อ แต่กลายเป็นว่าก็อยู่มายาวๆ

เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น
เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น

อะไรทำให้อยู่ในวงการมาได้ถึง 15 ปี

เรื่องการแสดงยังอยู่ได้อยู่ แต่มันก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ เรื่องช่อง เรื่องสังกัด แต่ยังไม่รู้ว่าจะอยู่ได้ถึงเมื่อไหร่ แต่เรื่องดนตรี ผมดันทุรังอยู่นะ ไม่ได้รับรายได้เพียงพอจากดนตรีมาก็สองปีแล้ว

ผมกับ Whattheduck เป็นเหมือนหุ้นส่วนกัน ผมออกค่าทำเพลง ค่ายออกค่าโปรโมต ตั้งแต่อัลบั้ม เหล็กกับไม้ มา Aragochina มาชุดล่าสุด BIG เนี่ย ถ้านับตามยอดจริงๆ ผมติดลบ คือยังไม่ได้อะไรคืนมาเท่าไหร่ เพราะเรายังเล่นคอนเสิร์ตได้ไม่พอที่จะครอบคลุมค่าทำอัลบั้ม ซึ่งเราไม่ได้ตัวแดงคนเดียว ทำให้ Whattheduck ตัวแดงไปด้วย เขาออกค่าเอ็มวีไปก็ยังไม่ได้เงินคืน เพราะเขาหักค่าเปอร์เซ็นต์จากการเล่นคอนเสิร์ต สมมติว่าขายซีดี เหล็กกับไม้ หมด ขายเสื้อหมด เอามาหักค่าต้นทุนก็ยังไม่พอ แต่ตอนนี้เราก็ยังสู้กันอยู่ ค่ายก็ยังให้ผมสู้อยู่

ทำไมถึงชอบการแสดง

การเล่นหนัง เล่นละคร มันทำให้เราหายเข้าไปในช่วงเวลาหนึ่ง ไม่ใช่แค่ตัวละครนะ การทำงานด้วย เหมือนเราไปอยู่กับคนที่เขาพยายามสร้างทุกอย่างขึ้นมาหน้ากล้อง ทั้งที่ข้างหลังกล้องวุ่นวายเละเทะ ยิ่งเรามาทำกำกับเองยิ่งสนุก เหมือนเอาประสบการณ์หน้ากล้องมาอยู่หลังกล้อง

เรามีฝันอย่างอื่นด้วย เราอยากทำหนัง เราเล่นละครมาเรื่อยๆ ถ้าเทียบกับดาราคนอื่นๆ ผมโตมาในกองถ่าย เพราะทุกปีผมอยู่ในกองถ่าย น่าจะประมาณหนึ่งในสามต่อปี คิดเป็นหนึ่งในสี่ของช่วงเวลาในชีวิต รู้สึกคุ้นเคยกับการถ่ายทำมากๆ ถ้าเรามีเรื่องอยากจะเล่า ก็อยากจะเป็นผู้กำกับ เขียนบทบ้าง เลยลองมาทำด้านนี้ คือเอ็มวี เห็นหน้าเธอฉันเจอแต่ปัญหา กับเพลงอื่นๆ ในอัลบั้ม BIG เนี่ย จะทำเองหมดเลย ต้องขอบคุณผู้กำกับเอ็มวีที่เคยร่วมงานมากับผมตั้งแต่สมัยที่ไปขอให้เขาทำ แล้วเขายอมทำ คุณจอห์น (กิตติธัช ตั้งกิจศิริ) สองมือ โปรดักชั่น คุณพงษ์ (ฐิติพงศ์ เกิดทองทวี) Hello Filmmaker พี่มุกว้าว (ปิยะกานต์ บุตรประเสริฐ) น้องจีน (คำขวัญ ดวงมณี) หรือแม้แต่รุ่นใหญ่ๆ อาจจะพูดชื่อไม่หมดขอโทษด้วย แต่พวกเขาเป็นคนสร้างประสบการณ์ให้ผมกล้าทำเอ็มวี

เป็นคนกำกับง่ายกว่าเล่นเองไหม

กลายเป็นว่าเป็นคนเล่นง่ายกว่าประมาณหนึ่งเลย พอมาทำเองมันยากกว่าเพราะต้องดีลกับนักแสดงอย่างที่เราเคยเป็น เราต้องอ้อนให้เขาไปนั่งหน้ากองไฟ แบบที่เราก็เคยยึกยักกับเขานี่หว่า ผมเรียกมันว่า Occupational Hazard มันคือความเสี่ยงในอาชีพที่นักแสดงต้องเจอ คุณอาจจะคิดว่านักแสดงสบาย ไม่มีอะไรแบบนี้ มันจริงครึ่งหนึ่ง แต่อีกครึ่งหนึ่งมันน่ากลัวครับ (หัวเราะ) บางทีต้องไปกระโดดน้ำตีลังกาลงคลองที่ไม่เห็นอะไรเลยตอนตีสอง อันนี้ผมก็เคยมาแล้ว มันไม่ได้ยากเกินไปหรอก แต่บางคนที่เขาไม่เข้าใจเขาอาจจะไม่ยอมทำ ฉันได้ค่าตัวเท่านี้ ฉันจะไปเสี่ยงเพื่ออะไร

ล่าสุด ออกแบบ (ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง) มาเล่นเอ็มวี เห็นหน้าเธอฉันเจอแต่ปัญหา ต้องใส่หัวที่เป็นลวดอันหนึ่งแล้วจุดไฟข้างบน ไฟที่เป็นไฟหมูจุ่มมันจุดยาก จุดอันหนึ่งติด อีกอันหนึ่งดับ สิบนาทีนั้นเป็นขั้นตอนจุดอย่างเดียว แล้วไฟอยู่บนหัวคุณ ไม่มีเซฟอะไรเลยนะ หัว ลวด ไฟ คือถ้าเทียนมันหยดลงหัวออกแบบ ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง แล้วตอนดับเนี่ย เป่าก็ไม่ได้ ถ้าน้ำตาเทียนกระเด็นไปโดนน้องออกแบบจะทำยังไง เอาผ้าไปชุบน้ำ แปะไปบนไฟ ผ้าก็ยังติดไฟ เราไม่คิดว่าไฟจะยิ่งใหญ่หรือควบคุมยากขนาดนั้น

การอยู่ข้างหน้ากล้องหรือหลังกล้อง สิ่งที่เหมือนกันคือเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

มันเป็นการทำให้ปัญหาเฉพาะหน้ามีน้อยที่สุดครับ แต่สุดท้ายก็มีอยู่ดี อย่างเอ็มวี เห็นหน้าเธอฉันเจอแต่ปัญหาผมพยายามทำให้ปัญหาเฉพาะหน้ามันเหลือน้อยที่สุดแล้ว ผมพยายามคิดก่อนตลอดว่า จะเอา เบิร์ด (อดิศักดิ์ พวงอก มือกีตาร์วง Desktop Error) มาควงไฟ แล้วจะเอาออกแบบไปอยู่หน้าไฟ แต่ฉันต้องไปลองยืนเองก่อน จะได้เชื่อได้ว่าไม่เป็นไร ไม่ร้อน แต่หัวไฟเนี่ย ไม่รู้ช่วงจังหวะการแต่งหน้าหรืออะไรที่ทำให้น้องเขาต้องเข้าไปนั่งก่อน แล้วเขาก็ต้องรู้สึกถึงไฟลุกบนหัวก่อน แล้วมันก็เหวอมาก ขนาดผมไปนั่งเองที่หลังยังรู้สึกว่าน่ากลัวเลย ก็เป็นความผิดพลาดที่เกิดขึ้น

เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น

การทำงานเป็นผู้กำกับท้าทายยังไงบ้าง

ถ้าผมเป็นผู้กำกับเฉยๆ มีกอง มีเงินมาให้ มันอาจจะง่ายกว่านี้ แต่นี่ผมเป็นผู้กำกับ เป็นโปรดิวเซอร์ เป็นผู้จัดการกองด้วย (หัวเราะ) เรามีผู้ช่วย คอยดูการถ่ายทำ แต่การติดต่อเอาทุกคนมารวมกัน คือหน้าที่โปรดิวเซอร์ คือผม ที่เมื่อกี้ต้องคุยโทรศัพท์บ่อยๆ เพราะอยากได้ป้ายไฟมาในเอ็มวีใหม่ ก็ต้องคุยกับทีมอาร์ต ปกติแค่ผู้กำกับบอกโปรดิวเซอร์ โปรดิวเซอร์จะไปหาให้ อันนี้ก็เหมือนกัน แต่ดันเป็นคนเดียวกัน (หัวเราะ) แล้วการเป็นผู้กำกับหนึ่งคน ที่ต้องให้อีกสิบยี่สิบ คนทำตาม มันไม่ง่าย ถ้ารถตู้ที่จะมาถึงกองเกิดเสียขึ้นมาคันหนึ่ง ผมเข้าใจเลยนะว่าที่สมัยก่อนผมท้องเสียแล้วไปถ่ายไม่ได้ โปรดิวเซอร์หรือผู้กำกับในละครเขาจะเซ็งแค่ไหน ก็ลองดูครับ ผมสามสิบหกแล้วก็ถึงเวลาที่จะมาอยู่ข้างหลัง ใช้ประสบการณ์ทำอย่างอื่นบ้าง

พอทำงานกับคนมาเยอะๆ ได้เข้าใจคนมากขึ้นไหม

ต้องใจเย็นๆ ครับ ทุกคนมีธรรมชาติและความต้องการที่ไม่เหมือนกัน มีขีดจำกัดไม่เท่ากัน มีความสู้ไม่เท่ากัน ผมใจร้อนกรณีเดียว คือกูไม่เอามึงแล้ว กูด่าจบแล้ว ไม่เจอมึงอีกได้เลยนะ แต่ถ้ายังรู้สึกว่าอยากทำอะไรกับเขาอยู่ หรือยังเห็นแก่มิตรภาพ ผมจะไม่ใจร้อนเลย

จากประสบการณ์คือเราสร้างบ้าน เราจะตกแต่งภายใน แล้วนี่เป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยเด็กๆ เขารับทำ แต่ตัวเขาไม่ได้ทำเอง ส่งลูกน้องมา แล้วงานก็ช้า เขาทำหน้าที่เป็นคนแก้ตัวให้อย่างเดียว ไม่รู้เลยว่าโพรเซสไปถึงไหนแล้ว กลายเป็นมาว่าเราอีก ก็เลยไม่ทำแล้ว

แต่กับคนในกองผมไม่เคยทะเลาะ ไม่โวยวายอะไรเลย เรารู้ว่าทุกคนมีเงื่อนไขไม่เหมือนกัน ถ้ายังอยากอยู่ด้วยกัน ทำงานด้วยกันก็ต้องใจเย็นๆ ผมเคยถาม พี่ยอร์ช (ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์) ว่าพี่เคยโวยวายไหม เขาใจดีมาก น่ารักมาก และเป็นคนที่ทุกคนอยากคุยด้วย อยากเป็นน้องเขา พี่ยอร์ชบอกว่าเคย แล้วรู้สึกว่ามันเอาบรรยากาศเดิมก่อนจะโมโหโวยวายกลับมาไม่ได้แล้ว ก็เลยเลิก ไม่โวยวายอีกเลย สำหรับผมผมก็มีจุดนั้นแหละที่แตะโดน ปกติไม่มี

คุณเพิ่งปล่อยเพลง เห็นหน้าเธอฉันเจอแต่ปัญหา ไปเมื่อไม่นานมานี้

ผมไปเจอสาว เห็นหน้าปุ๊บแล้วรู้สึกเลยว่า ซวยแล้ว คือผมมีแฟนอยู่แล้ว แต่ถ้าเขามาคุยกับกูนี่ ทิ้งทุกอย่างเลยนะ รวมถึงแฟนด้วย คิดในใจ ไม่ได้ทำให้เกิดขึ้นนะครับ แล้วก็ได้ประโยคนี้มาก่อน

“แค่เห็นหน้าเธอ ก็แทบจะทนไม่ไหว ถ้าเป็นนกกระจอกเทศ ฉันคงเอาหัวจุ่มทราย”

เสร็จแล้วประมาณเดือนกว่าก็ไปเจอเขาอีกสถานที่หนึ่งคือ Maho Rasop Festival เราดู YOUNG BONG โคตรมัน แล้วเจอเขา เขากับเพื่อนบอกว่าให้เต้น เซโรงัง ให้ดูหน่อย หลังจากคืนนั้นก็กลับมาแต่งเพลงแบบ YOUNG BONG ด้วยเนื้อหาที่ร้องว่า “อย่าบอกว่าเซโรงังมาตั้งแต่เช้า” เราดู YOUNGOHM, YOUNG BONG มา รู้สึกว่าพรมแดนภาษาเราควรจะโป่งได้ พองได้ ฮิปฮอปเขาโหดกว่าผม เขาสาวเยอะ ผมอาจจะสุภาพกว่า ไม่ได้กล้าพูดขนาดนั้น ก็ทำให้เราพัฒนาเรื่องกรอบภาษาไปได้มากขึ้น ความรู้สึกก็ประมาณหนึ่ง แต่มาขยายเอามัน แล้วก็เอาเรื่องอื่นมาพูดให้สนุกขึ้น ตลกขึ้น มันปากขึ้น แบบ ‘อยากมีลูกเป็นทีมบอล’ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไรเขานะ (หัวเราะ) 

เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น
เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น

ทำไมเนื้อเพลงชอบพูดถึงสาวร้ายๆ (Femme Fatale) อย่าง ไม่ต้องทำหรอกบุญ หรือ มาเลเซีย ก็เจอแต่ผู้หญิงร้ายๆ มาหักอก

เราชอบทำตัวเป็น Loser ในเพลง มันสะใจกว่า เราได้บ่นจากมุมมองคนที่โดนกระทำ มันปากกว่า ถ้าจะไปอวดตัวเองแบบฮิปฮอป ฉันสาว ฉันเจ๋ง ฉันมีสาวเยอะ “I got 99 problems but a bitch ain’t one” ผมชอบฟังนะ แต่ทำเองไม่ค่อยได้ รู้สึกไม่ใช่ตัวเรา แต่ถ้ามองว่าเราโดนกระทำ แล้วไปด่าคนที่ทำเรา สนุกกว่า ด่าด้วย ชมด้วย ขอบคุณด้วย ขอโทษด้วยในเวลาเดียวกัน เป็นความชอบเราด้วยมั้งครับ แต่ ไม่ต้องทำหรอกบุญ นี่เพลงด่าล้วนๆ เลย เรื่องความรักนี่เอามาเคลือบครับ จริงๆ เป็นเรื่องนิสัยคนแบบในเพลงมากกว่า

จริงๆ แล้วไม่ได้เป็น Loser ใช่ไหม

ก็ผลัดๆ กันครับ หลายๆ ครั้งก็ Loser เวลาเจอคนที่หน้าตาเป็นปัญหา เราจะทำตัวไม่ค่อยถูก หรือนิสัยแบบนี้เราแพ้แน่นอน แต่เราก็พยายามจะเอาชนะ ยิ่งคนแบบนี้อยู่ในความสัมพันธ์แล้วเราพยายามจะเอาชนะ เราจะแพ้ไปเรื่อยๆ ผมว่าเป็นเหมือนกันทุกเพศนะที่อยากเอาชนะ ถ้าแฟนทิ้งแล้วแฟนไปมีคนอื่น แทนที่เราจะช่างมัน มันห่วย เราจะไปเอาคืนเพื่ออยากจะเอาชนะเขา

เรื่อง Loser อื่นก็กีฬา เราไม่ใช่คนแข็งแรงแต่เกิด ข้อมือเราก็เล็ก คอเราก็ยาว ไม่ได้เหมาะกับจะไปซัดใครหรอก แต่ว่าตอนเด็กๆ ต่อยแล้วแพ้บ่อย ก็เลยไปเรียน เรียนแล้วก็เริ่มชนะบ้าง แพ้บ้าง แต่หลังๆ ก็ยังแพ้อยู่ นั่นคือเรื่องสนุกๆ แหละ เพราะกีฬาที่ผมเล่น ผมก็ไม่ได้เก่งเซิร์ฟ ยูโด มวย ไม่เก่งเลย แต่ก็ชอบเล่น ถ้าเล่นกับคนที่ไม่เป็น เราอาจจะเก่ง ถ้าเล่นกับคนที่เก่งเราอาจจะแพ้

ฟังดูเป็นคนพลังเยอะ

ใช่ เราชอบทำอะไรที่สนุก พอไปทำแล้วก็ชอบ ด้วยอาชีพมันก็พาเราไปด้วย เราต้องหัดขี่ม้า หัดทำอาหาร หัดยิงปืน ในพวกนี้ผมไม่ได้ชอบเลย ไปเลือกยูโดกับชกมวยแทน ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะทำให้เราชอบได้ แล้วเราก็ไม่ได้เล่นทุกอย่าง เวลาไปทะเลผมก็ไม่ได้จะไปดำน้ำ ผมอยากเซิร์ฟมากกว่า

เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น
เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น

เวลาชอบหลายอย่าง จะเสียความชำนาญหลายอย่างไป สู้เก่งอย่างเดียวไปเลยไม่ดีกว่าหรอ

ถ้าพูดถึงกีฬาต่อสู้ เล่นอย่างเดียวไม่ดี ถ้าเราเจอกับสิ่งที่ไม่มีกติกา เราจะใช้หลายอย่างเข้าไปผสมได้ แต่เหตุผลว่าทำไมไม่เล่นเซิร์ฟอย่างเดียว มาเล่นกีฬาต่อสู้ด้วย คือถ้าเซิร์ฟอยู่เอกมัยผมก็เล่นอย่างเดียวแหละ (หัวเราะ) นี่เราก็ตัดปีนเขาไปแล้ว เพราะเราไม่มีเวลาเหมือนเมื่อก่อน เหลือต่อสู้กับเซิร์ฟ

แล้วถ้าให้เลือกเก่งอย่างเดียว ทำอย่างเดียวล่ะ

ร้องเพลง เล่นเปียโน ซึ่งผมก็ซ้อมแทบจะทุกวันครับ หลังโควิดซ้อมน้อยลงเพราะกลับไปทำงานแล้ว แต่ช่วงโควิดวันละสามชั่วโมง นอกจากซีรีส์ก็มีดนตรีเนี่ยแหละ (หัวเราะ)

แต่คนมีภาพจำว่าเป้เป็นมือกีตาร์ที่เก่ง

กีตาร์ผมเล่นแต่เด็กแล้ว แต่ผมก็ไม่ได้เก่ง เจอน้องๆ สมัยนี้เล่น เจอภูมิ วิภูริศ ผมรู้สึกว่ายอมแพ้ อย่างตอน Slur มันง่ายไง แต่เอาจริงเมื่อก่อนผมเก่งกว่าตอนนี้นะ ผมนั่งฟัง Slur ชุดสองแล้วคิดว่า เชี่ย เล่นได้ไงวะเนี่ย ตอนนี้ไม่ได้ฝึกแบบนั้นแล้ว พอออกอัลบั้มเดี่ยวก็เน้นตีคอร์ด แต่งเพลงซะเยอะ แต่ตอนนี้เล่นเปียโนเพราะว่ามันช่วยเรื่องร้องด้วย ตอนเราฝึกเรียนร้องเพลงจริงจัง ก็มากดเปียโนเพื่อไล่เสียง กีตาร์มันจะร้องเพี้ยนง่ายกว่า

ตอนนี้เจอปัญหาอะไรในชีวิตบ้าง

เพลงไม่ดัง (หัวเราะ) แต่มันก็ชินแล้ว เรารู้ตัวว่าถ้าไม่ดังจะต้องทำยังไง ความสัมพันธ์ การงาน ไม่มีปัญหา เอาเป็นว่าตั้งแต่อายุยี่สิบ ผมไม่มีปัญหาที่แต่ละคนเป็นแล้วเขาปวดหัวมาก คือเรื่องเงิน ผมไม่ได้รวยมากนะ แต่ผมไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองมีปัญหา ไม่ได้หมายความว่าฉันอยากได้อะไรแล้วต้องได้ แต่หมายความว่าฉันอยากอยู่แบบสมถะ โดยที่ไม่ต้องรู้สึกเดือดร้อน นี่คือเรื่องสำคัญนะ 

แต่เอาจริง ถ้ามีปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ อย่างหนึ่งที่ช่วยได้เลยคือการแต่งเพลง สมมติเราโดนสุภาพสตรีคนหนึ่งหักอกมา เราแต่งเพลงได้เพลงหนึ่งจะลืมเขาได้เร็วมาก เป็นวิธีแก้ปัญหาของผมที่ขอแนะนำให้ลองใช้กันดู ถ้าเราเสียใจ อกหักมา แล้วเทิร์นความเศร้านั้นให้มีประโยชน์ กลายเป็นศิลปะ หรือเอามันมาพัฒนาตัวเอง สมมติว่าโดนแฟนที่เป็นนักกีฬาฟุตบอลบอกเลิก สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนั้นคือฉันไปนั่งอยู่ข้างสนามเก้าสิบนาที เอาน้ำให้เขากิน ทำไมตอนนี้ฉันไม่ไปเข้าฟิตเนสเพื่อเอาเวลาเก้าสิบนาทีนั้นทำให้ตัวเองแข็งแรงขึ้นล่ะ อย่างของผมคือการแต่งเพลง ถ้าหนึ่งคนได้สองเพลงนี่คือประสบความสำเร็จสุดๆ ยิ่งเห็นหน้า ยิ่งสะใจ เพราะเราได้เขามาช่วย มาแท็กทีมกัน แต่บางคนก็อยากรู้นะว่าเพลงนี้หมายถึงเขาหรือเปล่า แต่เก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์ไม่ได้สนใจ มีสองเปอร์เซ็นต์ที่ไลน์มาถาม ชุดนี้ก็มีหลายเพลงที่เป็นคนเดียวกับชุดที่แล้ว

เป็นคนที่ยังคบแฟนเก่าเป็นเพื่อนเหรอ

ผมว่าถ้ามีโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์กันกับอีกคนจนถึงจุดหนึ่ง แล้วเขาไม่ได้ทำร้ายเรานอกจากความสัมพันธ์ครั้งนั้นที่ไม่เวิร์ก ถ้าเราเลิกกันไปแล้วเราจะสนิทกันมาก ซี้กันประมาณหนึ่งแบบเพื่อน แต่รู้สึกว่าไม่ต้องทำร้ายกันอีกแล้ว น่าจะคบกันได้ แต่ไม่ใช่ร้อยเปอร์เซ็นต์กับทุกกรณี

มีโอกาสจะกลับไปทำเพลงแบบชุด ออโต้อีโรติก ที่พูดถึงชีวิตและการเมืองอีกไหม

มันท้าทายที่จะทำเพลงแบบใหม่ให้ทุกคนสนุกตามได้ ดนตรีที่เราฟังสมัยนี้เราก็ไม่ได้ฟังโฟล์กอย่างเดียวแล้ว เราฟัง Weeknd ฟัง Billie Eilish เลยรู้สึกว่าการทำแบบเก่ามันง่ายเกินไป เราอยากจะไปสู้ในลีกที่เราฟังปัจจุบัน เปิดมาปุ๊บฟังฮิปฮอป R&B ฟัง YOUNGOHM มันไม่ใช่ลีกเก่าแล้ว หลายคนที่เป็นวงเก่าๆ เขาอาจจะยังทำเหมือนเดิม ทุกคนในวงมีส่วนร่วมในเพลงมันจะช้าในการปรับเปลี่ยน แต่เราเป็นศิลปินเดี่ยวเราจะปรับยังไงก็ได้ นั่นคือความท้าทายใหม่ๆ ไม่แน่ชุดหน้าผมอาจจะกลับไปทำเป็นโฟล์กก็ได้ แต่ว่าก็ยังไม่รู้ครับ

แต่จะพูดเรื่องสังคมมั้ย ผมเริ่มคิดน้อยลงตอนที่เฟซบุ๊กมันดัง สารคดีของ Bob Dylan เรื่อง Rolling Thunder Revue ที่คุณ Hurricane ที่เป็นนักชกโดนทำร้ายโดยคดีอะไรสักอย่าง แล้วบ็อบจะไปขอให้ค่ายเพลงออกเพลง Hurricane ตอนนี้ แต่พอมันมีเฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ ทุกคนสามารถพ่นปัญหาสังคมอย่างทันท่วงที ทุกคนมีพื้นที่ให้พูดแล้ว เราไม่ต้องไปพูดแทนเขาแล้ว เลยเลิกพูดเรื่องสังคม การเมืองทั้งหมด รู้สึกว่าเราไม่มีประโยชน์แล้ว กลับมาสู่ความสนุกสนานเฮฮาเต็มที่ ส่วนตัว ความรักอกหัก ให้คนฟังเขาไปแทนค่าได้ หรือเขาสนุกตาม เปิดฟังระหว่างเขากำลังขับรถไปกาญจนบุรี ก็อาจจะเป็นเรื่องที่ดี

เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น
เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น

นึกถึงตอนอยู่ Slur แล้วย้อนมาดูตัวเองตอนนี้ เป้ อารักษ์ เติบโตขึ้นแค่ไหน 

ผมเห็นตัวเองแล้วรู้สึกว่า ถ้าให้ทำแบบนั้นอีกตอนนี้ คงไม่เอาแล้ว ผมเคยหลับตอนสัมภาษณ์นะ กล้องตั้งอยู่ วงนั่งอยู่สี่คน แล้วผมบอกเขาว่าผมเหนื่อยมาก ไม่ได้นอนเลย ขอนอนได้ไหม เขาบอกเอาเลย ผมก็หลับ พังปะล่ะ (เน้นเสียง) มาดูตอนนี้คงคิดว่า อะไรของมึง มีหลายอย่างที่แย่มากๆ ที่ผมทำกับหลายๆ คน ผมเคยทำให้หนังสือเล่มหนึ่งเกลียดผมไปเลยเพราะว่ามาสายจัดๆ ด้วยเหตุผลว่าเมาค้าง ทำให้ทั้งวงตกเครื่องเพราะว่าติดแฟน มาสาย เคยไปเล่นงานมหาลัยแล้วดูดบุหรี่บนเวที คาบไปทั้งเพลงแล้วดูดไปเรื่อยๆ อาจารย์เขาจะไล่ลงแต่เราไม่รู้ตัว ตอนนั้นเราก็เป็นนักศึกษาอีกมหาลัยหนึ่ง ใครๆ ก็ดูดบุหรี่บนเวทีปะ ไม่เห็นเป็นไรเลย ถ้าย้อนกลับไปเราจะไม่ดูดบุหรี่บนเวทีงานมหาลัย มันไม่ใช่ ตอนนี้ก็มีกาลเทศะมากขึ้น สมัยก่อนพังมาก

จุดเปลี่ยนที่ทำให้กลับไปทบทวนตัวเองคืออะไร

พอมันดังมากๆ หลงตัวเองมากๆ มันมองไม่เห็นหรอก คิดว่าถ้าคุณมีรูปหน้าตัวเองอยู่ทุกสี่แยก ไม่มีใครทำอะไรคุณได้หรอก และคุณจะไม่เชื่อเขา เพราะเราก็เคยเป็น พอมันดังน้อยลง คนเริ่มสนใจน้อยลง มันเลยมองเห็น สิ่งที่มันควรจะเป็น มันมีประสบการณ์ด้วยว่าทำแบบนั้นไม่เวิร์ก แบบนี้สบายกว่า

คิดว่าจะอยู่วงการไปอีกนานแค่ไหน 

อันนี้ตอบไม่ได้ ต้องให้คนอื่นตอบให้เรา (หัวเราะ) อยากอยู่ไปเรื่อยๆ แต่ถ้าไม่มีงานเราก็จะอยู่ไม่ได้

เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น

เคยกลับไปอ่านบทสัมภาษณ์เก่าๆ ของตัวเองไหม

พอสัมภาษณ์เยอะๆ เรื่องจะค่อนข้างวนๆ เหมือนเดิม แต่ยุคใหม่จะไม่ค่อยเหมือนเดิมแล้ว ไปอ่านบทสัมภาษณ์คนอื่นดีกว่า (หัวเราะ) 

คำถามที่ตอบยากที่สุดเวลาถูกสัมภาษณ์ 

คำถามที่เราต้องโกหกตอบยากที่สุด เช่นเรื่องความสัมพันธ์ที่เราไม่อยากพูด แล้วไมค์อยู่ตรงหน้าเรา กล้องเยอะๆ ผมต้องโกหกบ่อย แต่มันเป็นการโกหกเพื่อทำให้ตัวเองสบายขึ้น เราไม่ได้ไม่อยากอวดแฟนหรอก เราอยากอวด แต่ไม่เราอยากมาตอบคำถามอีกทีตอนเลิก ตอนที่รักกันเราชอบอยู่แล้ว ไม่อยากมาเลิกกัน เพราะตอนเลิกมันหนักหนามากจนเราไม่อยากกลับไปโดนอีกรอบ งั้นโอเค ถ้าเราไม่เริ่มที่จะมี ก็จะได้ไม่ต้องเลิก คงจะเรื่องนี้ที่ตอบยาก เรื่องอื่นตอบได้หมดเลย

พอมาอยู่ใต้สปอตไลต์ เป็นที่สนใจของหลายๆ คน ก็ใช้ชีวิตยากเหมือนกันนะ เป้รับมือยังไง 

ผมโชคดีมากที่ตอนนี้ไม่ได้ดังเท่าเมื่อก่อน ทุกอย่างมันง่ายขึ้นไปหมด แต่ถามว่าเงินมันน้อยลงไหม มันน้อยลง แต่มันผ่านช่วงที่ยากๆ มาแล้ว ช่วงนี้กลายเป็นว่า ถ้าเราประคองระดับไว้ประมาณนี้หรือน้อยกว่านี้ ในแง่ผลงาน มันก็อาจจะโอเคนะ เราก็ยังอยู่ได้ ไม่ได้รู้สึกโดนกดดันว่าจะอยู่ไม่ได้แล้ว มันเป็นยุคสมัยด้วยมั้งครับ เพราะว่าสมัยก่อนจำนวนบุคคลที่โดนกดดัน คือดาราที่ดังมันมีน้อย ในยุคผมมันเริ่มเยอะขึ้น แต่ยุคนี้มันเยอะที่สุด คนไม่ได้กดดันคนเดียวแล้ว เขาก็ไปกดดันคนอื่น ตอนนี้สบาย จะเดินไปไหนก็ได้

อยากให้คนมองเราในบทบาทไหน เพราะทำมาหลายอย่างมากจริงๆ

เป็นอะไรก็ได้ แล้วแต่คุณจะชอบอะไร ขอให้ชอบแล้วกัน (หัวเราะ) แต่บทบาทของเราตอบโจทย์ได้หลายคนจริงๆ บางคนชอบตอนเป็นมือกีตาร์ Slur แกะกีตาร์เพลงเราเล่นตอนเด็กๆ บางคนชอบเพลงเราชุดแรก (ออโต้อีโรติก) บางคนอาจจะชอบยุคที่เล่นละคร แจ๋วใจร้ายกับคุณชายเทวดา, เธอกับเขาและรักของเรา หรือ สุดเขตสเลดเป็ด หรือตั้งแต่ ขุนพันธ์ 2 ผมมีเพื่อนเป็นแก๊งห้อยพระเข้ามาทักเยอะมาก (อวดพระที่คอ) อันนี้เป็นองค์เดียวที่ผมได้มาจากหนัง

ยังอยากเป็นอะไรอีกไหม

อยากเป็นนักดนตรีที่ออกไปทัวร์เล่นสดเยอะๆ อีกครั้ง เหมือนตอนเล่น Slur สนุกมากเลยตอนนั้น อยากเป็นนักแสดงที่ได้เล่นบทบาทอะไรไปเรื่อยๆ แล้วก็อยากเป็นผู้กำกับ

อายุกำลังจะเข้าสู่เลข 4 ได้เจอ Midlife Crisis หรือยัง

ยิ่งเป็นนักแสดงที่มีโอกาสเจออะไรหลายๆ อย่าง รู้สึกว่าสิ่งที่เราโดนสอนตั้งแต่ยุคเบบี้บูมเมอร์ว่า ฉันต้องมีบ้าน มีรั้วเตี้ย มีครอบครัว มีลูกสองคน ไปเรียนมหาลัย เรียนจบ รับปริญญา แบบนั้นไม่ใช่เรา ผมจบมหิดล เกรดเฉลี่ย 3.2 และไม่รับปริญญา

การที่มนุษย์จะต้องสืบพันธุ์ แต่ทุกวันนี้คนเลี้ยงลูกด้วยมือถือและ YouTube ผมว่าถ้าเป็นไปได้ ผมก็ไม่อยากจะเลี้ยงแบบนั้น แล้วเด็กมันเครียด น้องๆ ที่ผมเจอมันเครียด ไม่ได้โทษโทรศัพท์นะ แค่คุณจะใช้ชีวิตความเป็นอยู่ ได้เงินเดือนสามหมื่น จะอยากมีบ้านได้ไหมเดี๋ยวนี้ นอกจากจะเป็นหนี้ไปสามสิบปี เรารู้สึกว่าระบบมันไม่เหมาะกับมนุษย์แล้ว ถ้ายังอยู่กันแบบนี้ ถ้าจะเลี้ยงลูกต้องเลี้ยงด้วยใจ

Crisis ของผมคือผมไม่ต้องเป็นอย่างที่คนอื่นเขาเป็น ผมมีเพื่อนกลุ่มมหาลัยที่แต่งงาน มีลูก ตามครรลอง ซึ่งเขาเป็นคนเก่ง เรียนเก่ง หน้าที่การงานดี ซึ่งผมดีใจกับเขาด้วย ตัดภาพมากลุ่มเพื่อนประสานมิตรที่ผมอยู่ ไม่มีใครแต่งงานเลย มีแต่พวกคนที่ดูเหมือนเด็กอายุยี่สิบห้าตลอดเวลา ออกไปเล่นสเก็ต เล่นเซิร์ฟกัน ไปแข่งรถ ขี่มอเตอร์ไซค์ ก็คิดว่าเราอาจจะเข้ากับกลุ่มนี้ก็ได้นะ ไม่จำเป็นต้องไปเข้ากลุ่มนั้น มันทำให้รู้สึกว่าถ้าเรายังไม่อยากทำตาม American Dream เราก็ไม่ต้องทำสิ

เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น

เพราะสังคมบีบให้เราโตช้า

ใช่ ผมมีโอกาสได้รู้จักคนใหม่ๆ มากขึ้น ในขณะเดียวกันก็มีโอกาสรู้จักคนใกล้ตัวน้อยลงเหมือนกัน แต่เรายังอยู่ช่วงกึ่งกลาง ไม่ได้ใช้ชีวิตแบบใหม่มากๆ ที่น้องๆ เขาใช้ TikTok เฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ เป็นเรื่องจริงกันไปหมดแล้ว เรายังมองเป็นเรื่องตลกอยู่ ไม่จริง จะบ่นอะไรในเฟซบุ๊กก็เรื่องของมึงดิ ตัวจริงอาจจะอีกแบบหนึ่ง

กลัวแก่ไหม 

ช่วงนี้ร่างกายผมเจ็บแล้วหายช้านะครับ แต่กลัวพ่อแม่ป่วย ตอนนี้พ่อแม่ยังไม่ได้ป่วยรุนแรง ถ้าอะไรจะเกิดกับผมนะ อย่างเดียวเลยคือถ้าพ่อ แม่ น้องสาว เพื่อนซี้ เป็นอะไรขึ้นมา ผมทำตัวไม่ถูก อย่างอื่นผมรับมือได้ อาจจะต้องเอาไปแช่น้ำแข็งแบบ Hope Frozen แต่ก็คงจะทำไม่ได้

ในวัยนี้ ความคาดหวังที่เรามีต่อคนอื่น มีมากขึ้นหรือน้อยลง 

น้อยลงครับ สมัยก่อนเราเป็นเบื้องหน้า คนอื่นจะมาเอาใจเรา คือเราถ่ายไปแล้วยี่สิบคิว อีกยี่สิบคิวจะไปเปลี่ยนตัวก็ไม่ทันแล้ว พอมาทำงานเบื้องหลังจริงๆ เรารู้สึกว่าจะต้องเข้าใจธรรมชาติของแต่ละคน บางคนมีเรื่องส่วนตัว เราบอกว่าจะให้ถ่ายที่นี่ แต่เขาบอกว่าถ่ายไม่ได้เพราะมีเหตุผลส่วนตัวบางอย่างซึ่งเราฟังไม่ขึ้น แต่สำหรับเขาเป็นเรื่องใหญ่ เราจะโอเค เข้าใจได้ ไม่คาดหวังดีกว่า ในขณะที่บางทีเราทำงานกับคนในค่ายที่เขาดูแลศิลปินหลายคน จะไปคาดหวังให้เขาทำ ร้อยเปอร์เซ็นต์ บางอย่างก็ไม่ได้ แต่อะไรที่ถ้าต่ำกว่ามาตรฐานก็ไม่ปล่อย

แล้วที่คนอื่นคาดหวังกับเราล่ะ

ผมมีความรู้สึกว่าเขาคาดหวังมากขึ้นครับ ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า ในกองละครที่ถ่ายอยู่ ทีมงานเขาสุดยอดมาก โปรดักชันดีเป็นอันดับต้นๆ ที่ผมเคยทำด้วย แต่พอเป็นเวอร์ชันนี้ เขาคาดหวังให้ผมทำตัวเป็นรุ่นใหญ่ จำบทได้หมด ร้องไห้เมื่อไหร่ก็ได้ จะให้โดดน้ำ ล้ม ต้องทำได้หมด ขณะเดียวกัน ถ้าเราเป็นตัวแสดงนำที่แก่สุด เราก็คาดหวังให้ตัวเองเก่งที่สุดในการทำงานประมาณหนึ่งเหมือนกัน เช่นเดียวกับวงดนตรี ถ้าเรานัดเพื่อนแล้วเราไปสาย ก็ไม่ได้ละ เพราะเราคือหัวหน้าแก๊ง เช่นกันกับงานกำกับ พ่อชวนกินข้าว พ่อบอกเลื่อนนัดไปหน่อยได้ไหม เราบอกไม่ได้ป๊า เป้เป็นหัวหน้าแล้ว เป้ไปสายไม่ได้ อาจจะเป็นเราคาดหวังกับตัวเองมากขึ้น แต่บางอย่างที่เราไปคาดหวังไม่ได้ ไปเซิร์ฟมา ตัวดำ คาดหวังให้ร่างกายฟื้นแบบเมื่อก่อนได้เร็ว ไม่ได้แล้ว ตอนนี้ยังเมื่อยอยู่เลย (หัวเราะ)

มีแต่ความคาดหวัง ตอนนี้ได้ทำอะไรให้ตัวเองบ้างหรือยัง 

ทำให้ตัวเองตลอดเลย เห็นแก่ตัวสุดๆ ทำอัลบั้มก็ทำให้ตัวเอง ให้คนอื่นมาทำให้เรา ละครก็ทำเพื่อเงินให้ตัวเอง เพื่อศิลปะที่ตัวเองอยากรับใช้ ทำหนังก็เหมือนกัน ทำให้ตัวเองมีความสุข สั่งน้อง AR ซื้อแซนด์วิชเนื้อมากิน ก็เพื่อตัวเอง แค่ข้าวแต่ละมื้อหรือกาแฟแต่ละแก้ว เราว่าทำให้ตัวเองเยอะแล้ว แต่ของใหญ่ๆ เราไม่ค่อยได้ทำ… อ้อ มีนาฬิกากับนวมคู่ละหมื่น ไม่ได้รวยอะไร แต่ก็ทำให้ตัวเองอีกนั่นแหละ

แต่ที่บอกว่าผมเห็นแก่ตัวเพราะผมไม่ต้องมีคนอื่นให้ดูแล เพื่อนบางคนเขามีลูกกันแล้ว มันเหมือนเริ่มชีวิตใหม่ ชีวิตทุกอย่างทำเพื่อลูก ตอนนี้ผมทำเพื่อความฝันตัวเองกับพ่อแม่ ยังไม่อยากเพิ่มภาระ ถ้าวันหนึ่งอยากจะมีขึ้นมา หรือมันพลาดขึ้นมาเนี่ยก็มีได้ (ยิ้ม)

แล้วอยากทำอะไรให้คนอื่นบ้าง ด้วยบทบาทของเป้ สามารถให้อะไรได้เยอะเลย 

ผมตอบไปหมดแล้วในเพลง ไม่ต้องทำหรอกบุญ คือ “เมื่อใดที่เธออยากทำดี ไม่ต้องไปทำในที่ไกลๆ แค่ทำให้คนรอบข้างสบายใจ มันก็จะดีกว่าบุญไหนๆ” รู้สึกว่ามันง่ายกว่า ยั่งยืน อยู่ได้ตลอดมากกว่า ถ้ามีโอกาส ไปทำบุญทำทาน ทำโครงการดีๆ ได้ แต่ถ้าธรรมชาติของนายไม่ใช่แบบนั้น ก็ดูแลพ่อแม่ ดูแลเพื่อน ดูแลคนที่ทำงานให้นาย สัมภาษณ์นาย หรือแม้แต่ค่ายที่ให้เงินทำงาน ให้โอกาสเรา ดูแลแค่นี้ให้ดีก็พอแล้ว นี่คือการทำอะไรให้คนอื่นในแบบที่ผมคิดว่า ถ้าทุกคนทำแบบนี้จะดีมาก ความจริงศาสนาคริสต์มีคำสอนอยู่แค่สองอย่าง คือรักพระเจ้า หรือเชื่อในความรักของพระเจ้า อีกอันคือ รักเพื่อนบ้าน มันง่ายมาก ถ้าทุกคน Love Neighbors ก็ไม่ตีกัน จบเลย คำสอนนี้มาก่อนที่จะมีโบสถ์ด้วยซ้ำ

อยากบอกอะไรกับคนที่กำลังจะอายุ 36 เหมือนๆ กัน

ดูแลผมให้ดีๆ ครับ ผมโชคดีที่พ่อผมไม่ล้าน ถ้าเป็นร็อกสตาร์แล้วหัวล้าน มันไม่ได้ (หัวเราะ)

เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ จากร็อกสตาร์สู่ พิธีกรรายการเกษตรอีซี่ และชายวัย 36 ที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น

Writer

Avatar

มนต์ทิพา วิโรจน์พันธุ์

อดีตบรรณาธิการ Fungjaizine ที่นอกจากเรื่องเหล้าแล้ว ก็ชอบเล่าเรื่อง ดนตรี ภาพยนตร์ และอาหาร เป็นพิเศษ

Photographer

Avatar

มณีนุช บุญเรือง

ช่างภาพสาวประจำ The Cloud เป็นคนเชียงใหม่ ชอบแดดยามเช้า การเดินทาง และอเมริกาโน่ร้อนไม่น้ำตาล

คนคุย

บทสัมภาษณ์คนคุ้นหน้าในแง่มุมที่อาจไม่คุ้นนัก

ใครไม่ติสต์, Soundtiss 

วลีที่สาว ๆ ผู้ชื่นชอบการแต่งหน้าทุกคนต้องคุ้นหู เพราะ ตู่-สวรินทร์ ศรีบุญมา บิวตี้บล็อกเกอร์ เจ้าของเสียง มาพร้อมกับยอดผู้ติดตามเหยียบล้านคนบนยูทูบ เธอปรากฏตัวบนหน้าจอด้วยรอยยิ้มสดใส พูดคุยกับคนดูอย่างเป็นมิตร ประหนึ่งสาวที่อยากเนรมิตใบหน้าเพื่อนสนิทให้สวยเช้ง

ปีที่ผ่านมาชื่อของเธอเป็นที่พูดถึงไม่ขาดสาย เมื่อตู่ลุกขึ้นมาสวมบทบาทเป็นคนอื่น แปลงโฉมตัวเองอย่างสิ้นเชิง ด้วยการแต่งหน้าแฟนซีตามตัวละครจากหนังและการ์ตูนดัง 

หากเหมือนแค่หน้าตา เธอก็คงไม่แตกต่างจากช่างแต่งหน้าทั่วไป 

สิ่งที่ทำให้พิเศษและโดดเด่นกว่าใคร คือการที่เธอเรียนรู้ลักษณะตัวละครจนเก็บเอาไปฝัน ศึกษาการเคลื่อนไหวทุกท่วงท่า ตกแต่งฉากหลังราวกับถ่ายที่เดียวกัน จากทักษะศิลปะที่สั่งสมมาจากวัยเยาว์ และเธอทำมันด้วยความรัก

เราเดินทางมาถึงบ้านที่เกิดจากน้ำพักน้ำแรงของเด็กสาว ทักทายตากับยายที่เธอเรียกว่าพ่อแม่ เพื่อนั่งลงคุยกับตู่เวอร์ชันแต่งหน้าเบาบางที่สุด ตั้งแต่วันที่เธอเล่นเสริมสวยกับยาย จนถึงตอนตายที่ขอให้เอาเครื่องสำอางใส่โลง

Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่เกิดมาแต่งหน้า ตายไปกับเครื่องสำอาง และเพลงของ BIGBANG

Fantastic Baby

ทุก ๆ คน รวมถึงตัวคุณเอง เรียกคุณว่า Soundtiss คิดว่าตัวเองเป็นคนติสต์ไหม

เราไม่รู้จักคำจำกัดความของคำว่าติสต์ด้วยซ้ำ

แล้วมาจากไหน

จริง ๆ ชื่อนี้มันเกิดตอนที่เราเป็นเด็กแก๊ง (หัวเราะ) 

ช่วงนั้นทุกคนจะชอบ Southside, Thaitanium ต้องเดินสยาม ใส่เสื้อแก๊ง แล้วเราชื่อตู่ไง เพื่อนก็บอกว่า “ชื่อนี้ไม่เก๋เลย!”

เลยเปลี่ยนเป็น

Soundtiss 

เราชื่อ สวรินทร์ เพื่อนเลยเอาคำว่า เสา เป็น ‘ซาวนด์’ เพราะว่ามึงชอบร้องเพลงนี่ มึงชอบวาดรูปด้วย ก็เป็นอาร์ติสต์ แล้วก็เอาคำว่า ‘ซาวนด์’ กับ ‘ติสต์’ มารวมกัน ซึ่งเพื่อนคนนั้นที่ตั้งชื่อให้ก็มีชื่อเสียงอยู่ใน TikTok เหมือนกันคือ Pizza Movie เป็นคนรีวิวหนัง เราก็รู้สึกว่า เฮ้ย เก๋ เพราะว่าชอบโดนล้อชื่ออยู่แล้วตั้งแต่เด็ก 

ชื่อตู่มีอะไรให้น่าล้อในตอนนั้น

ทุกคนจะมองว่าตู่เป็นชื่อของผู้ชาย แต่จริง ๆ เราเกิดมาชื่อ ฟีน งงไหม แล้วอยู่ดี ๆ แม่ก็เปลี่ยนให้เป็นชื่อตู่ เพราะเพลง อะไร ๆ ก็ตุ๊ดตู่ มันดัง เขาก็เลยตั้งชื่อนั้นให้เรา (หัวเราะ)

เล่าเรื่องชีวิตตอนเป็นเด็กแก๊งให้ฟังหน่อย

โห เป็นช่วงชีวิตที่พ่อแม่หวงมาก ไม่ยอมให้ออกไปเที่ยว แต่สมัยนั้นสเตตัส BB ต้องบอกว่า “OTW Siam Paragon” “OTW เซ็นลาด” แล้วเป็นยุคที่เน็ตไอดอลโด่งดังมาก เราอยากเป็นหนึ่งในนั้น อยากเป็นคนดังเหมือนเขาบ้าง เราก็เลยลองไปดู ตอนนั้นทุกคนต้องแต่งตัวสีดำ ใส่เสื้อแขนกุด ใส่เสื้อวง เจอกันแล้วเดินไปเรื่อย ๆ 

แล้วเราก็งงกับเพื่อนว่า แค่นี้หรอ นี่หรอคือเด็กแก๊ง (หัวเราะ) หลังจากนั้นเราก็ เอ๊ะ มันไม่ใช่ทางของเรา ก็เลยเฟด ๆ ออกมาใช้ชีวิตด้วยตัวของฉันเองดีกว่า 

อย่าบอกนะว่านั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการกรีดอายไลเนอร์

ต้องบอกว่ากรีดมาก่อนเป็นเด็กแก๊งอีก 

ถามจริง

ใช่ เพราะตอนเด็ก ๆ เรียนวิทยาลัยนาฏศิลป์ ต้องไปประกวด ไปรำ ไปแสดง ต้องแต่งหน้าเองมาตั้งแต่เด็กอยู่แล้ว คือแอบเขียนคิ้วไปโรงเรียนตั้งแต่ ม.2 

ห๊า

(หัวเราะ) เราทาแป้งพัฟเลย 

ตอนนั้นแต่งหน้าตามใคร

คนแรกที่รู้สึกว่าอยากแต่งหน้าตามคือ PONY Makeup เพราะเราเคยทำงานขายหนังสือที่ธรรมศาสตร์ แล้วร้านข้าง ๆ ก็เอาหนังสือของ PONY Makeup มาวาง เรารู้สึกว่า เฮ้ย คนเกาหลีเขาแต่งหน้าสวยจังเลย เราอยากแต่งหน้าแบบเขา แต่ไม่มีเงินซื้อหนังสือเล่มนั้น 300 กว่าบาท แพงมาก เลยไปนั่งดูแล้วก็เอามือถือถ่ายรูปกลับมาอ่านที่บ้าน (หัวเราะ) ฝึกตาม เริ่มเปิดยูทูบ ซึ่งเมื่อก่อนก็ลำบากเพราะว่าไม่มีคอมพ์ มือถือก็ไม่ได้มีเน็ตดีขนาดนั้น ต้องไปยืมคนอื่น

Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่เกิดมาแต่งหน้า ตายไปกับเครื่องสำอาง และเพลงของ BIGBANG
Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่เกิดมาแต่งหน้า ตายไปกับเครื่องสำอาง และเพลงของ BIGBANG

อะไรมาก่อนกันระหว่างการชอบแต่งหน้ากับชอบศิลปะ

จริง ๆ ต้องบอกว่าชอบศิลปะก่อน ตั้งแต่เกิดมาคือเราได้ยินอยู่แล้วว่าพ่อแม่เราจบช่างศิลป์ ลาดกระบังฯ ไม่รู้ว่าทำไมถึงชอบวาดรูปเหมือนกัน แต่จำได้ตอนเด็ก ๆ เลยก็คือจะวาดรูปให้เพื่อนในห้องตลอด เวลามีการบ้านวิชาวาดรูป เพื่อนก็จะ “วาดให้หน่อย” (หัวเราะ) จนกระทั่งโตขึ้นมานิดหนึ่ง แม่เห็นว่าเราชอบแสดงออกก็เลยส่งไปเรียนร้องเพลง เลยได้มาอีกความสามารถหนึ่ง 

พอขึ้นมัธยมฯ ก็ไปเรียนเอกร้องเพลงที่วิทยาลัยนาฏศิลป์ แต่เราโตมาในสังคมที่ไม่รู้ว่าการไปติววาดรูปคืออะไร เช่น คนที่เขาไปสอบศิลปากร บางคนติวมาตั้งแต่ ม.1 คือเราอยู่แต่กับการประกวดร้องเพลง จน ม.6 ถึงลองศึกษาดูว่า ถ้าเราอยากต่อมหาลัยวาดรูปต้องมีอะไรบ้าง โอ้โห รู้ตัวช้ามาก

ซึ่งเราติวน้อยมาก เพราะว่าตอนนั้นก็เริ่มทำงานแล้ว อยากหาเงิน แล้วก็บังเอิญ (เสียงสูง) เป็นปีแรกที่เขาใช้ 9 วิชาสามัญยื่น แจ๊กพอตสุด ๆ แล้วคะแนนปฏิบัติก็ออก เราผ่าน แต่พอ 9 วิชาสามัญออกปุ๊บ ฉันได้เกินครึ่งมา 3 คะแนน (หัวเราะ) ก็เลยคิดว่า กูไม่น่าจะรอดละ เลยเลือกมาสอบนิเทศศิลป์ใกล้บ้านที่สวนสุนันทาฯ 

เห็นในทวิตเตอร์ช่วงวันเด็กที่คุณเล่าว่า “เคยประกวดวาดรูป แต่อาจารย์ไม่ให้รางวัล เพราะวาดสวยกว่าคนอื่น” 

เป็นคำถามที่คาใจมาตลอด 

ทุกคนในชั้นเรียนรู้อยู่แล้วว่าเราชอบวาดรูป พอมีประกวดวันแม่ก็เลยลองวาดรูปดู เราก็ตั้งใจวาดมาก ทุกคนบอกว่า “ยังไงก็ชนะ” “วาดสวยมากเลย” แล้วพอวันที่เขาประกาศ เราเห็นรูปเราแปะอยู่ แต่ไม่ได้อยู่ตรงที่ประกาศรางวัล หรือเขาไม่รู้ว่าเราส่งประกวด ก็เลยเดินไปถามอาจารย์ว่า หนูส่งไปแล้วทำไมหนูไม่ได้ เขาบอกว่า “ก็วาดสวยเกินคนอื่นน่ะ…” อ้าว!

เหมือนว่าถ้าไปแปะมันจะแปลกแยกจากคนอื่นเกินไป เขาบอกว่า “ให้รางวัลคนอื่นเขาบ้าง” อ้าว! 

แล้วทำยังไง 

ก็โอเค ตอนนั้นยังไม่ได้คิดอะไร แต่พอโตมาถึงรู้ว่า เฮ้ย มันแย่เหมือนกันนะ ถ้าเราเป็นคนจิตใจอ่อนไหว ถ้าวันนั้นเราตั้งใจวาดมาก ๆ อยากได้รางวัลเพื่อไปอวดคุณแม่ เราคงเสียใจมาก หรือถ้าเรามีลูกแล้วลูกเราเจอแบบนั้น เราก็คงวีนครูเลยว่า เป็นอะไรจ๊ะ (หัวเราะ) 

เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นบ่อยไหมในชีวิตของคุณ

น่าจะมีแค่เหตุการณ์นี้แหละ เพราะเรียกว่าเป็นเด็กที่อยู่เป็น (หัวเราะ) บ้านจะมียายเป็นครูสอนภาษาไทย ทุกคนจะเรียบร้อยมาก ยายสอนวิธีการวางตัวกับผู้ใหญ่ ยิ่งเราเรียนนาฏศิลป์อีก เดินเข้าหาครูต้องคลานเข่า 

แต่เป็นเด็กที่แต่งหน้าทาคิ้วตั้งแต่ ม.2

ใช่ เราแอบทำทุกอย่างแต่อาจารย์ไม่เคยว่า เพราะเราทำเนียนมาก เช่น เราอยากผูกโบผิดระเบียบ อาจารย์มาปุ๊บ ถอด อาจารย์ไปปุ๊บ ติด ที่ผ่านมาไม่ใช่คนเรียบร้อยแต่แค่อาจารย์จับไม่ได้แค่นั้นเลย 

ทำไปเพราะอยากสวย หรือต้องการมีอิสระในการแสดงตัวตน

เราอยากเท่ อยากสวย แต่ตอนเด็กเราไม่ได้เข้าใจ ถูกปลูกฝังว่าเป็นกฎก็ต้องทำตามสิ ไม่ชอบก็ไม่ต้องอยู่ เราเลยโอเค ไม่ตั้งคำถามก็ได้ แอบทำไปแล้วกัน

พอโตมาถึงรู้สึกว่า ทำไมถึงห้ามฉันใส่ถุงเท้าพื้นดำ ทั้ง ๆ ที่ถุงเท้าพื้นขาวมันซักยาก ขอสวยนิดหนึ่งได้ไหม บางคนไปโรงเรียนแล้วอย่างน้อยมีสีแก้มมีสีปากนิดหนึ่งให้ดูน่ารัก มีชีวิตชีวาในการเรียนมากขึ้น มันเป็นจริง ๆ นะวันไหนที่เราลุกขึ้นมาแต่งตัว เราจะรู้สึกว่ามีพลังในการทำงานมากขึ้น

ขอ 1 อย่างในหน้าที่ต้องมีก่อนออกจากบ้าน

ลิปสติก เคยทดลองการออกจากบ้านแบบขี้เกียจมาหลายรอบแล้ว เขียนคิ้วอย่างเดียวไม่ได้ค่ะ

Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่เกิดมาแต่งหน้า ตายไปกับเครื่องสำอาง และเพลงของ BIGBANG

ONE OF A KIND

ช่วงนี้ที่คุณเริ่มแต่งหน้าเหมือนตัวละครมากมาย ถือว่าเป็นช่วงที่พีกที่สุดของ Soundtiss รึเปล่า

สุด ๆ ช่วงนี้พีกสุด ๆ คนเริ่มแคปไปแชร์ว่า “โอ๊ย Soundtiss แต่งหน้าเหมือนทุกคนเลย” อาจเพราะเรามีความสุขกับมันมากขึ้น มีทีมมากขึ้น สนุกกับการทำงาน แฟนก็เป็นตากล้อง ทีมตัดต่อก็เก่งมาก ๆ เรามีเลขา มีน้องฝึกงานเป็น Stylist เป็น Content Creator มาอีก แบบว่า Dream Team มาก ๆ 

ในฐานะที่ตอนนี้พุ่งขึ้นสุดกราฟ วิจารณ์การแต่งหน้าของ Soundtiss เมื่อ 6 ปีที่แล้วหน่อย

โอ้โห หน้าเทามาก 

พูดเลยว่าไม่ได้ตั้งใจหน้าเทา แต่ว่าเขาไม่ขายรองพื้นสีเข้มให้เรา 

สมัยก่อนด้วยความที่เราเป็นเด็กและไม่มีทางเลือก เราก็รับทุกงานเลยค่ะ แล้วเป็นช่วงที่ทุกคนต้องตัวขาวและเขาทำรองพื้นสีเดียว เราก็รีวิวด้วยสีเดียวนั้น (หัวเราะ) ไอ้เรื่องทรงคิ้ว การแต่งตามันยังเป็นในเรื่องของยุคสมัย ความนิยม แต่เรื่องหน้าเทาเนี่ยมันเหนือกาลเวลา 

มองเห็นพัฒนาการอะไรในตัวของน้อง Soundtiss คนนั้นจนถึงปัจจุบัน

หน้าไม่เทาแล้ว เลือกสีรองพื้นตรงเป๊ะ แล้วก็มีสติมากขึ้น เสพสื่อมากขึ้น คิดเยอะมากขึ้น วิธีการแต่งหน้าก็พัฒนาขึ้น

การแต่งหน้าเชิงคอสเพลย์หรือแต่งหน้าเหมือนคนอื่น เริ่มขึ้นตั้งแต่ตอนไหน

เริ่มจากการที่เราดูบล็อกเกอร์ต่างประเทศที่เขาแต่งหน้าเป็นคนอื่น แล้วเรารู้สึกว่า โอโห เขาแต่งเหมือนจัง เราจะทำได้เปล่าวะ

ครั้งแรกที่แต่งคือเป็น Wonder Woman เพราะเราชอบคาแรกเตอร์นี้มากเลย เราอยากเป็นแบบเขา ก็เลยกลับบ้านมาแล้วลองแต่งดู ตอนแรกก็แต่งหน้ากรีดอายไลเนอร์ปกติ แต่ตอนนั้นไม่ได้ถ่ายคลิป เลยลองแต่ง ๆ ดู เริ่มวาดตาสองชั้นปลอม เอ๊ะ! มันก็คืออยู่นะ ต่อมาก็ลองแต่งเป็น คาร่า (Cara Delevingne) บวกกับเริ่มดูอนิเมะ โคตรเซียนโรงเรียนพนัน แล้วก็คิดว่าคาแรกเตอร์นางเอกมันเริ่ด อยากคอส ลองสอนคอสเพลย์ดูบ้างละกัน เผื่อใครหลาย ๆ คนอยากแต่งคอสแต่ไม่รู้ว่าต้องแต่งยังไง โชคดีที่เราชอบวาดรูป เอามาปรับใช้กับการแต่งหน้าได้ค่อนข้างดี 

แต่มันเสียทั้งเวลา เสียทั้งเงิน มากขึ้นหลายเท่า

ที่สุด (หัวเราะ) ปกติตั้งกล้องถ่ายที่บ้านก็จบแล้ว แต่พอเราเริ่มเล่นใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ก็ต้องเช่าฉาก เช่าสถานที่ เช่าชุด เช่าวิก แต่ถามว่าคุ้มไหม ก็คุ้มค่ามาก เพราะเรารู้สึกว่าคนดูได้อะไรกลับไปเยอะขึ้น ถ้าลูกค้าเขามาจ้างเรา เขาก็จะมีความมั่นใจว่าเราต้องทำผลงานออกมาได้ดีมากแน่ ๆ เหมือนเป็นการสร้างมาตรฐานของตัวเองขึ้นมา 

ช่วยเล่าแบบละเอียดให้หน่อยว่าที่ต้องเสียทั้งเงินและเวลามากขึ้น มันมากขนาดไหน

อย่างล่าสุด อวตาร เรามีแพลนอยู่แล้วว่าจะแต่งเป็นอวตาร หนึ่ง คือยกทั้งทีมไปดู (หัวเราะ) น้อง Stylist พี่อ๊อด เรา เลขาทุกคนเข้าไปอยู่ในโรง เป็นการดูหนังที่เหมือนทำการบ้านส่งอาจารย์ เตรียมแว่นแบบชัดสุด ๆ เข้าไปนั่งดูหน้า ดูตา ดูลักษณะ ดูลายบนหน้าเขา 

ออกจากโรงปุ๊บก็มาประชุมกันต่อว่าแต่งเป็นคนนี้ดีไหม แต่หน้าเขาเรืองแสงนะ กูจะเป็นสิวไหมเนี่ย แต่ไม่เป็นไร สู้ ก็เลยสั่งสีเรืองแสงประมาณ 10 กระปุกจากทุกร้าน พี่อ๊อดก็ซื้อไฟ Blue Light เพื่อเอามานั่งเทสต์ นั่งจุด ว่าไหนคือสีที่ถูกต้องที่สุด 

ลงทุนมาก

แล้วก็ต้องมานั่งแพลนว่าเราจะแต่งอะไรบ้าง ออกแบบฉากหลังที่เราจะใช้ หาซื้อไฟ ซื้อฉาก ไปแบกต้นไม้มา แล้วการพ่นสี Body Paint ก็ยากมาก ต่อให้เราวาดรูปเก่งหรือแต่งหน้าเป็นอยู่แล้ว ก็เลยให้น้องพรีมพร้อมที่เคยฝึกงานด้วยเข้ามาช่วย ต้องจ้างช่างทำผมอีก เพราะว่าน้องคีรี ผมยาวถึงกลางหลัง แล้วคอนแทคเลนส์ก็ต้องมานั่งดูสีตาเขา มันเป็นสีออกเหลืองที่ออกเขียวอีกทีหนึ่งนะ เราสั่งมาเยอะมาก เพื่อดูว่าอันไหนมันดีที่สุด 

กระบวนการทั้งหมดที่เล่ามา เพื่อคลิปกี่นาที

3 นาที (หัวเราะ)

Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่เกิดมาแต่งหน้า ตายไปกับเครื่องสำอาง และเพลงของ BIGBANG
Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่เกิดมาแต่งหน้า ตายไปกับเครื่องสำอาง และเพลงของ BIGBANG

แล้วเพื่อยอดวิวเท่าไร

ใน TikTok ยังโชคดีที่ขึ้นหลักล้านวิว แต่ในยูทูบไม่รู้ว่ากี่หมื่นวิวแล้ว ค่อนข้างน้อยนิดหนึ่ง เพราะ Target แคบ แต่งหน้าประหลาด ๆ คนก็ไม่รู้ว่าจะดูเพื่อแต่งตามไปทำไม แต่อีกหนึ่งคลิปที่เรารู้สึกว่าประสบความสำเร็จมาก ๆ คือแต่งหน้าเป็นตัวละครฆีบาโร ประมาณ 8 แสนวิวแล้ว 

พอตั้งมาตรฐานไว้สูงขนาดนี้ กดดันเวลาแต่งเป็นตัวละครต่อ ๆ ไปไหม

กดดันทุกรอบ (หัวเราะ) เครียดทุกรอบเลยว่า เราจะแต่งเหมือนเปล่าวะ คนติดภาพไปแล้วว่า Soundtiss ต้องแต่งเหมือน 

เราก็ออกมาอธิบายทุกรอบว่า ฉันไม่สามารถแต่งเหมือนได้ทุกคนนะ ฉันไม่ได้แต่งหน้าเหมือนเขา 100 เปอร์เซ็นต์หรอก แต่คนดูเราขี้อวย บางทีเราลงแค่หู เขาบอก “เหมือนมากค่ะ!” 

ยัง! 

(หัวเราะ)

เออ เราก็กดดัน แต่โชคดีที่คนดูเราน่ารัก เขาเข้าใจว่าเราไม่ได้แต่งเหมือน แต่ในเรื่องของการใช้สี เทคนิคการแต่งหน้า มันเหมือนจริง ๆ แล้วก็คาแรกเตอร์ที่เราสื่อออกมาหรือว่าท่าทางมันคล้ายกับคนนั้นจริง ๆ ก็เลยชื่นชม

จะบอกว่าทุกครั้งที่กำลังจะแต่งหน้าเป็นใครคนหนึ่ง เราจะเก็บไปฝันเลย เพราะจะดูคลิปเขาซ้ำ ๆ ก่อนนอนเพื่อเก็บดีเทล

รู้สึกอยากเอาชนะตัวเองไปเรื่อย ๆ ไหม

ใช่ เหมือนไม่ต้องสู้กับคนอื่น สู้กับตัวเองให้รอดก่อน (หัวเราะ) อันไหนทำได้ก็ทำ อะไรที่มันไม่ไหว ก็ไม่เป็นไรนี่ เรียกว่าทำให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ในตอนนั้นแล้ว

ในแวดวง Makeup Artist คนที่แต่งหน้าแนว ๆ คุณมีมากน้อยแค่ไหน

ก็มี แต่ว่ายังน้อยอยู่ หรืออาจจะมีเยอะกว่านี้แต่ไม่ได้ออกสื่อมาก เพราะเอาจริง ๆ ไม่ค่อยมีคนดูเท่าไร เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม แต่คงเพราะเป็นการแต่งหน้าที่ค่อนข้างจะแฟนซีมาก ๆ คนส่วนใหญ่ที่เขาไม่ได้เสพงานอาร์ตก็ไม่รู้จะดูทำไม แต่งตามไม่ได้

กลายเป็นว่าทุกวันนี้ที่เรามียอดวิวเยอะขึ้นมาจาก TikTok ส่วนใหญ่ก็เป็นคนไทยกลุ่มหนึ่งและที่เหลือเป็นชาวต่างชาติหมดเลย 

ในเมื่อรู้ว่ามันยากขนาดนี้ ได้ยอดวิวไม่คุ้มกับค่าเหนื่อย ทำไมถึงยังตั้งใจที่จะผลิตงานบนเส้นทางนี้เหมือนเดิม

เพราะว่าเราชอบมันมาก (ลากเสียง) แล้วเราก็หาตรงกลาง ต้องบอกว่าไม่ใช่ทุกคลิปที่เราจะเล่นใหญ่เหมือนอวตาร คลิปที่เราตั้งกล้องถ่ายกับแสงธรรมชาติก็มีเยอะมาก เพื่อให้เข้าถึงคนดูทั่วไปที่เขาแต่งตามได้ 

อย่างคลิปที่เล่นใหญ่มาก ๆ บางทีเราก็ไม่อยากพูด ขายของไม่ได้ เราก็จะทำคลิปฟรีไปเลยเพื่อคืนกำไรให้กับคนดู แล้วก็เรียกคนดูใหม่ ๆ ที่เป็นชาวต่างชาติเข้ามา เพราะพอคลิปเราไม่พูด ชาวต่างชาติก็จะเข้ามาดูได้

เคยคิดไหมว่าจะมีชื่อเสียงขนาดนี้

ไม่คิดว่าจะมาถึงจุด ๆ นี้ ตอนแรกยังคิดอยู่เลยว่าโตไปฉันคงจะเป็นครูสอนร้องเพลงมั้ง

เพราะว่าตอนนั้นก็ยังรับจ้างสอนร้องเพลงแล้วก็สอนเปียโนเด็กด้วย วันนั้นก็ยังเริ่มต้นงง ๆ แค่รู้สึกว่าฉันอยากดัง ฉันอยากมีแสง ฉันอยากเป็นเน็ตไอดอล คิดแค่นั้นเลย

Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่เกิดมาแต่งหน้า ตายไปกับเครื่องสำอาง และเพลงของ BIGBANG
Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่เกิดมาแต่งหน้า ตายไปกับเครื่องสำอาง และเพลงของ BIGBANG

Flower Road

เครื่องสำอางอยู่ในชีวิตคุณมาแล้วกี่ปี

น่าจะอยู่มาตั้งแต่เกิด เพราะจำได้ว่าตั้งแต่อนุบาลหรือประถม ชอบเล่นแต่งหน้ากับยายที่บ้านเก่า แบบยายขอแต่งหน้าหน่อย ก็จะนั่งปัดแก้มทาตาให้เขา ส่วนมากเป็นแบบตาฟ้า แก้มชมพู ปากแดง แต่โชคดีที่ยายเห็นว่าเราชอบแต่งหน้า ต้องทำงาน ต้องไปประกวดร้องเพลง เขาก็ไปตลาดแล้วก็ซื้อเครื่องสำอางราคาหลักสิบมาให้ ซึ่งทุกวันนี้ก็ยังใช้นะ เพราะว่าบางอย่างมันดีจริง ๆ

คุณผ่านการทำงานอะไรมาบ้าง

โห จิปาถะมาก (ลากเสียง) เราโตมากับความรู้สึกว่าอยากมีเงินเยอะ ๆ เพราะเราอยากได้ของ แต่พ่อแม่เราไม่มีเงินซื้อให้ เราต้องหาเอง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าเศร้าหรืออะไร บวกกับการที่เราโตมาในสังคมที่เพื่อนก็ทำงานเหมือนกัน ออกไปรับงานรำ ออกไปรับงานเต้น ออกไปทำนู่นทำนี่ 

ตอนนั้นก็ไปประกวดร้องเพลง ไปขายหนังสือได้วันละ 300 ไปเต้นให้ค่ายโทรศัพท์ค่ายหนึ่ง บวกกับการที่เราเคยเรียนร้องเพลงหรือเคยเรียนการเป็น MC มาก่อน ก็เลยได้เป็น MC ครั้งแรกให้กับค่ายมือถืออันนั้น เริ่มรับงานพริตตี้ เคยไปยืนถือน้ำส้มแบบ ชิมได้นะคะ ชิมไหมคะ ลองได้นะคะ เราชอบทำงานมาก

แล้วมาเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ได้ยังไง

เพราะว่าตอนนั้นช่วงเรา ม.6 เราเสพพันทิป เสพบิวตี้บล็อกเกอร์เยอะมาก ๆ เสพ แพรี่พาย ดู PONY ดูพี่ นุ่น นพลักษณ์ ดูพี่ สายป่าน (Sp Saypan) เราชอบมากเลย แล้วเราก็ชอบแต่งหน้าลงเฟซบุ๊กส่วนตัวของตัวเอง คนก็เริ่มถามว่า แต่งหน้ายังไง ใส่คอนแทคเลนส์อะไร เลยลองทำกระทู้รีวิวคอนแทคเลนส์ในจีบัน อยู่ดี ๆ ยอดแชร์ก็เยอะมาก จนมีคนทักมาบอกว่า “ลองทำยูทูบดูสิ เดี๋ยวส่งคอนแทคเลนส์ให้” 

เราก็เลย อะ ลองเปิดยูทูบ ลองเปิดเพจ แล้วก็เริ่มสอนแต่งหน้ามาตั้งแต่ตอนนั้น ซึ่งคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าจะตั้งชื่ออะไร ก็เลยใช้ชื่อ Soundtiss 

ช่วงแรก ๆ ที่ทำจับทางได้ไหม 

แรก ๆ คือเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี่สามารถเป็นอาชีพได้หรือเปล่า

ทำไปเพราะว่าสนุก แล้วก็เริ่มมีสปอนเซอร์เข้ามา เราก็ ว้าว! ได้เงินด้วยหรอเนี่ย ช่วงนั้นก็ยังรับงาน MC พริตตี้อยู่ ตอนนั้นไปออกรายการ I Can See Your Voice ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองทำอาชีพอะไร ถ้าย้อนกลับไปดู เขาจะบอกว่าเราทำเคสขาย 

จริงหรอ

ใช่ เขาถามว่าเราทำอะไร เราก็บอกว่า ทำหลายอย่างเลย แต่ว่าไม่ได้ทำอะไรเป็นกิจจะลักษณะสักอย่าง ทำยูทูบด้วย แต่มีอยู่ 3 คลิป ก็เลยไม่รู้ว่าต้องพูดว่าทำยูทูบไหม เขาเลยเอาตอนที่เรานั่งวาดรูปในคอมพิวเตอร์เก่า ๆ ไปลงแทน

ตอนที่คิดว่างานนี้น่าจะเป็นอาชีพได้ อธิบายให้คนที่บ้านหรือคนรอบตัวฟังยังไง

เราไม่เคยบอกใครเลย (หัวเราะ)

ไม่เคยมีการมานั่งคุยกันว่า ฉันเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์แล้วนะ แม่กับพ่อคือไม่เคยมานั่งคุยกันเลยว่า เธอทำงานอะไร เขาแค่สงสัยว่าทำไมของมาส่งที่บ้านเยอะจัง สั่งอะไรมาหรือเปล่า เราก็อธิบายให้เขาฟังว่า อ๋อ เขาส่งมาเพื่อให้หนูรีวิวนะ หนูต้องลองสินค้า อธิบายให้เขาฟังแค่นี้ แล้วคนรอบตัวเราทุกคนก็น่ารัก ช่วยกันตลอด 

รู้ไหมว่าเพราะอะไร

ไม่แน่ใจเหมือนกัน คือพวกเราลำบากกันมามาก โตมาในสังคมที่ถ้าเจอคนที่มีพ่อแม่ครบ เราจะ Amazing (หัวเราะ) เพราะว่าในกลุ่ม ตู่ไม่มีพ่อ เพื่อนอีกคนก็ไม่มีแม่ อีกคนก็ไม่มีพ่อ อีกคนก็บ้านแตก เรารู้สึกว่านั่นคือปกติ ซึ่งมันก็คือปกติจริง ๆ แค่เวลาเราเล่าให้ใครฟัง เขาก็จะ ห๊ะ ไม่มีพ่อเหรอ เราก็แบบ…แล้วทำไม แปลกเหรอ เพื่อนเราก็ไม่มีนะ (หัวเราะ) 

คุยทุกเรื่องกับ Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่แต่งหน้าเหมือนทุกคนยกเว้นตัวเอง และแผนจัดงานศพที่ต้องมีเพลง BIGBANG
คุยทุกเรื่องกับ Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่แต่งหน้าเหมือนทุกคนยกเว้นตัวเอง และแผนจัดงานศพที่ต้องมีเพลง BIGBANG

แม้กระทั่งมีคนมาพูดใส่เรื่องพ่อ คุณยังไม่รู้สึกอะไร เคยมีช่วงที่ไม่มั่นใจในตัวเองหรือเปราะบางทางอารมณ์บ้างไหม 

ไม่เคยเปราะบางหรือไม่มั่นใจในตัวเองเลย ส่วนใหญ่จะเปราะบางกับคอมเมนต์มากกว่า 

เอาจริง ๆ ช่วงที่เราทำช่องของตัวเองไม่ค่อยเจอคอมเมนต์แย่ ๆ ในช่องของเราก็จะเป็น Community เพื่อนหญิงพลังหญิงแบบ “พี่ตู่สวยมากค่ะวันนี้” “โห พี่ตู่หุ่นแบบนี้ดีแล้วค่ะ ไม่ต้องลดนะคะ” แต่วันหนึ่งที่เราเริ่มไปออกช่องอื่น ๆ มากขึ้น Mass มากขึ้น คนดูมี Target เยอะมากขึ้น เริ่มมี Range อายุที่กว้างมากขึ้น เขาก็จะมีความ เอ๊ะ ทำไมผู้หญิงคนนี้ดูโหวกเหวกจัง ก็จะรู้สึกกับคอมเมนต์พวกนี้

แต่ถ้าถามว่าเคยไม่มั่นใจในตัวเองไหม บอกเลยว่าไม่เคย (หัวเราะ) น่าจะเป็นเพราะเพื่อนส่วนหนึ่ง เพราะเพื่อนมั่นหน้ามั่นใจทุกคน สมมติเพื่อนเราใส่บิกินีมา แล้วบอกว่า “มึง กูอ้วนเปล่าวะ” เพื่อนทุกคนจะหันไปบอกว่า “มึงไม่อ้วนค่ะ ใครบอกมึงอ้วน มึงบอกกูมาเลย มึงสวยมากวันนี้” (เท้าเอวชี้) เราเลยรู้สึกมั่นใจในทุกอย่างที่เราทำ 

พ่อแม่ของคุณมีส่วนช่วยให้มั่นใจในตัวเองมากน้อยแค่ไหน

ตู่เรียกว่าพ่อแม่ แต่จริง ๆ เขาเป็นตายาย ตอนนี้เขาอายุ 80 กันแล้วนะ เพราะฉะนั้นมันจะมี Generation Gap หนักมาก คือเขาจะไม่เคยบอกว่า “หนูสวยมาก” 

ไม่มีเลยหรอ

ไม่มี เขาก็ชื่นชมว่าไอ้ตู่มันเก่งนะ แต่ไม่ได้เป็นฟีลเหมือนแม่ลูกวัยรุ่นทั่วไป 

แล้วเด็กที่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมกับพ่อแม่ที่อายุเยอะมาก มีปัญหาบ้างไหม

โอ๊ย มีเยอะแยะมากมาย ทุกวันนี้ยังทะเลาะกันอยู่เลย (หัวเราะ) เราหัวสมัยใหม่มาก ๆ เขาก็จะ Conservative สุด ๆ 

ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องการทำงานเลย เขาปล่อยเราชิลล์มาก อยากเรียนอะไรก็เรียน ไม่ได้คาดหวังอะไร ใช้ชีวิตได้ด้วยตัวเองก็พอแล้ว แค่อย่าทิ้งเขาก็พอ แต่สิ่งหนึ่งที่มีความไม่เข้าใจก็คือเรื่อง ทำไมถึงไม่แต่งงาน ทำไมถึงไม่หมั้นหมาย ทำไมถึงต้องนอนห้องเดียวกัน ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องพวกนี้ 

แล้วทำยังไง

โชคดีที่แม่เรามีความดื้อเป็นปกติของคนแก่ แต่ถ้าวันไหนเรามานั่งจับเข่าคุยกัน เขาจะฟัง เราจะเป็นคนสังเกตพ่อแม่ตัวเองว่าถ้าพูดตอนนี้อะวีนแน่ เหวี่ยงแน่ ต้องรอจังหวะดี ๆ เช่น ตอนกินข้าวหรือตอนที่อยู่กับคนอื่น เราจะพูดต่อหน้าคนอื่นเลยว่า “แม่ มันเป็น 1 2 3 4 นะ แม่เข้าใจไหม” แล้วคนอื่นก็จะแบบ “ใช่ ลูกมันพูดถูก” 

แต่ก็เป็นธรรมดาของคนแก่ที่อยู่บ้านแล้วจะมีความขี้น้อยใจ ขี้งอน ล่าสุดพ่อติดโควิด อายุเกือบ 80 ไม่เข้าใจคำว่ากักตัว 

คุณรับมือด้วยการ…

กรี๊ด  

ให้เขาไปกักตัวที่โรงพยาบาล 5 วัน ก็คือจะหนีออกจากโรงพยาบาล พอกลับถึงบ้าน แม่ฉันก็เป็นมะเร็ง พ่อฉันก็เดินไปหาแม่เลย

ไม่ได้สิ!

ไม่ได้ (ตะโกน) แม่ก็ร้องไห้ “ฮือ ทำไมไม่กักตัว” ตอนนี้เล่าเหมือนตลก แต่ตอนนั้นคือหัวจะระเบิด 

คิดสภาพ วันนั้นถ่ายชุดเซเลอร์มูนอยู่ข้างบน แล้วอยู่ดี ๆ พ่อก็เปิดประตูเข้ามาถามว่า “แม่ไปไหน!” ฉันก็เดินใส่ชุดเซเลอร์มูนไปบอกว่า “กลับไปกักตัวเดี๋ยวนี้!” 

นี่ให้แม่ไปอยู่อีกบ้านหนึ่งเลย เพราะว่าพ่อไม่กักตัว พ่อก็น้อยใจอีก บอกว่า “เราคบกันมาตั้งขนาดนี้ ทำไมเธอถึงทิ้งฉัน” ซีนอารมณ์มาก

เออ ก็จะเป็นฟีลนี้ แต่ส่วนใหญ่จะไม่มีปัญหาในเรื่องของการใช้ชีวิตเลย 

โชคดีที่เหมือนชีวิตจะมีอุปสรรคแต่ก็ไม่มีนะ

ใช่ คือเราไม่มีพ่อ แม่ก็ไม่ได้มีเงินขนาดนั้น โชคดีที่ตายายถึงเขาจะดุมากและไม่ให้เราออกจากบ้านเลย แต่เราเป็นเด็กที่รับได้แล้วก็เข้าใจในความเป็นเขา 

ถ้าเราเติบโตมาในครอบครัวที่ญาติทุกคนเป็นคนรวย เราอาจจะโดนกดดันก็ได้ว่าเธอต้องมีธุรกิจ แต่ด้วยความที่ตายายเราไม่ได้มีอะไรให้อยู่แล้ว เขาแค่อยากให้เราใช้ชีวิตให้มีความสุข หาแฟนดี ๆ สักคน เขาต้องการแค่นี้ 

คุยทุกเรื่องกับ Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่แต่งหน้าเหมือนทุกคนยกเว้นตัวเอง และแผนจัดงานศพที่ต้องมีเพลง BIGBANG
คุยทุกเรื่องกับ Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่แต่งหน้าเหมือนทุกคนยกเว้นตัวเอง และแผนจัดงานศพที่ต้องมีเพลง BIGBANG

ซึ่งเรื่องพวกนี้คนมีชื่อเสียงหลายคนเลือกจะไม่เล่าก็ได้ ทำไมคุณถึงเล่าให้ทุกคนฟังหมด โดยเฉพาะในทวิตเตอร์

จริง ๆ มีหลายเรื่องมากนะที่เราไม่ได้ทวีตลงไป แต่ส่วนใหญ่ที่ทวีตเราคิดแล้วว่าจะต้องมีคนเกิดเหตุการณ์แบบนี้เหมือนกับเราแน่ ๆ เราชอบเวลาที่มีคนมาปรับทุกข์หรือมาพูดคุยกัน 

รู้สึกว่าต้องเป็นแบบอย่างที่ดีของแฟนคลับหรือคนที่ติดตามเราอยู่ไหม

พูดยากมาก เพราะบางคนก็รู้สึกว่า ฉันก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง มีผิดมีถูกเหมือนทุกคน ส่วนตัวเรารู้สึกว่าควรจะมีตรงกลาง ไม่ใช่สูญเสียความเป็นตัวเองไปเลย ฉันก็กินเหล้า ฉันก็เที่ยว ฉันก็พูดคำหยาบ แต่ก็จะพยายามอยู่ในร่องในรอย ไม่สุดโต่งในการด่ากราดจนเกินไป 

แต่กว่าจะมาถึงตรงนี้ เห็นว่ามีช่วงหนึ่งที่ติดกินยาลดน้ำหนัก

ใช่ 

เพราะอะไรเด็กที่มั่นใจในตัวเองสุด ๆ ถึงไปถึงจุดนั้นได้

เพราะเข้าไปในโรงเรียนที่หันไปก็มีแต่คนขาว ๆ จัดฟัน ตาโต ทุกคนมัดผม ทุกคนผมยาว แต่เราหัวฟู ตรงข้ามทั้งหมด ก็เลยพยายามทำให้ตัวเองดูดีขึ้น พยายามทำให้เราตัวขาวขึ้นสุด ๆ ไปเลย จนวันหนึ่งเริ่มมีกระแสคนผิวแทนเข้ามา เราก็เลยหลุดจากตรงนั้น

ช่วงที่เข้าไปอยู่ในวังวนนั้น คุณหลงไปถึงขนาดไหน

โอ้โห ตอนนั้นประมาณ ม.3 ทำเพื่อให้ผู้ชายมาชอบเรา โทรมมาก เพราะกินยาลดความอ้วนแผงละ 100 บาทที่ตลาดนัด แล้วก็เบลอมาก เศร้าไปหมด รู้สึกดาวน์ กินข้าวไม่ลง ใจก็เต้นตึก ๆๆ เหมือนจะตายตลอดเวลา อกหัก ร้องไห้ เศร้า น้ำหนักลงไป 46 ผอมจนเพื่อนเจอแล้วบอกว่า “เฮ้ย ไปทำอะไรมา โทรมมาก” นี่ก็แบบ ฉิหายละ เราต้องหยุดกินยา น้ำหนักก็โยโย่มา 53 ตัวแตกเลย กลายเป็นว่าทุกอย่างใหญ่กว่าเดิม เราก็ทำใจ (หัวเราะ) ตั้งแต่วันนั้นมาก็ไม่กินอาหารเสริมลดความอ้วนอีกเลย

แล้วเขาชอบเราไหม

เขามาชอบเราตอน ม.ปลาย แต่เราไม่ได้ชอบเขาแล้ว เชิด! (หัวเราะ)

วังวนนั้นให้บทเรียนอะไรกับคุณบ้าง

เรารู้สึกว่าสวยแบบเป็นตัวเองดีที่สุดแล้ว 

คือไม่ผิดนะถ้าเราอยากสวยเหมือนใคร มี Role Model ได้ แต่ต้องเข้าใจพื้นฐานของเราด้วยว่ามันไปได้สุดมากแค่ไหน และอย่าไปก้าวก่ายคนอื่น เช่น สมมติเพื่อนเราบอกว่าอยากขาว เราก็จะบอกว่า “เฮ้ย จริง ๆ ผิวแทนสวยนะ แต่ถ้ารู้สึกว่าอยากขาวก็โอเค แล้วแต่ ถ้าสบายใจที่จะขาว”

ตอนนี้กลายเป็นเราต้องไม่ไปยัดเยียด Beauty Standard ของเราเองให้คนอื่น เพราะเราก็เจอบ่อยเหมือนกัน ถ้าอยากออกกำลังกาย อยากผอม ก็จะมีคนมาบอกว่า “เฮ้ย ไม่ต้องผอมหรอก ผอมไม่ได้แปลว่าสวยนะ” เราก็รู้สึกว่า อ้าว แล้วไปว่าคนผอมทำไม 

อยากบอกทุกคนที่ยังอยู่ในวังวนของ Beauty Standard ว่าเอาที่ตัวเองสบายใจ อยากสวยแบบไหนก็สวยแบบนั้นแหละ ไม่ต้องไปนั่งฟังคนอื่นว่าเธอต้องสวยแบบนี้นะ เธออย่าผอมนะสมัยนี้เขาต้องอวบ เธออย่าขาวนะสมัยนี้เขาต้องผิวแทน ถามตัวเองดูว่าอยากเป็นแบบไหน แล้วก็ลุยเลย ไม่ผิด ไม่มีอะไรผิดทั้งนั้น

คุยทุกเรื่องกับ Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่แต่งหน้าเหมือนทุกคนยกเว้นตัวเอง และแผนจัดงานศพที่ต้องมีเพลง BIGBANG
คุยทุกเรื่องกับ Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่แต่งหน้าเหมือนทุกคนยกเว้นตัวเอง และแผนจัดงานศพที่ต้องมีเพลง BIGBANG

Last Farewell

การได้เป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ ทำให้คุณเป็นตัวเองในแบบที่ชอบมากขึ้นไหม

เราได้เป็นทุกคนเลย (หัวเราะ)

การเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ทำให้เห็นความสวยงามมากขึ้น เพราะพอเราแต่งหน้าหลาย ๆ คน เราจะเห็นเสน่ห์บนหน้าตาทุกคนเลย เห็นว่า ตา จมูก ปาก เขาสวยแตกต่างกันนะ แต่ว่าเขาสวยทุกคน  

เราก็เคยรู้สึกนะว่าเราอยากไปฉีดปากเพิ่ม เคยอยากไปทำตา ซึ่งคนทำไม่ผิดนะ แต่ส่วนตัวเรารู้สึกว่าเป็นแบบนี้ดีแล้ว เพราะถ้าเราไปทำหน้าชัดแล้วอะ เราจะแต่งหน้าเป็นคนอื่นยากขึ้นแน่เลย งั้นเราก็เคารพกับหน้าเราแบบนี้แหละ (หัวเราะ)

อะไรคือเกณฑ์วัดว่านี่คือจุดที่ประสบความสำเร็จ

โห เราไม่รู้เลยว่าคำว่าประสบความสำเร็จคืออะไร เพราะคำว่าประสบความสำเร็จของแต่ละคนต่างกัน ของเราคือการแต่งหน้าเป็นคนนั้น แล้วมีคนบอกว่า “อุ๊ย แต่งเป็นคนนี้แน่เลย” แต่กับบางคนความสำเร็จของเขาอาจจะเป็นการทำแล้วได้ 10 ล้านวิว มันก็แล้วแต่คนมอง ไม่ได้มีบรรทัดฐานตายตัว บางคนที่เขายอด 10,000 Followers แต่เขารู้สึกประสบความสำเร็จก็มี 

รู้สึกยังไงที่อาชีพนี้พาให้คุณได้มีรถ มีบ้าน เป็นของตัวเอง

ดีใจมาก นี่เป็นความฝันตั้งแต่เด็กเลยว่า ฉันอยากมีบ้านเป็นของตัวเอง 

เพราะตอนเด็ก ๆ เราจะอยู่รวมกันเป็นครอบครัวใหญ่ ห้องหนึ่งอยู่รวมกัน 3 คน จนช่วงที่เราทำงานก็ไม่มีห้องเป็นของตัวเองที่จะใช้ถ่าย ถ้าทุกคนย้อนกลับไปดู จะเห็นว่าข้างหลังเป็นราวตากผ้าแล้วเราก็เอาผ้ามาแขวน พอเริ่มมีอะไรมากขึ้น เราก็ไปขอห้องเก็บของทำงานได้ไหมจ๊ะ ทุกคนก็ต้องเอาของทั้งหมดออก เพื่อให้เราไปนั่งทำงานตรงนั้น แล้วก็ทำมาเรื่อย ๆ จนเก็บเงินซื้อบ้านซื้อรถได้ 

สมัยก่อนทำงานมาเท่าไรก็หมดเพราะว่าต้องใช้ จำได้เลยว่าตอนจ่ายค่าเทอมมหาลัย ประมาณ 15,000 มั้ง บัญชีเหลือเงิน 0 บาท (หัวเราะ) ตอนกดเงินออกมาน้ำตาจะไหลแบบ กูไม่มีเงินอีกแล้ว กูหามาตั้งนาน แต่ทำไรไม่ได้ นอกจากหาเงินใหม่ 

คุยทุกเรื่องกับ Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่แต่งหน้าเหมือนทุกคนยกเว้นตัวเอง และแผนจัดงานศพที่ต้องมีเพลง BIGBANG
คุยทุกเรื่องกับ Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่แต่งหน้าเหมือนทุกคนยกเว้นตัวเอง และแผนจัดงานศพที่ต้องมีเพลง BIGBANG

ถ้าตอนนี้ไปสมัครงานอีก แล้วเขาให้แนะนำข้อดีของตัวเองจะบอกว่า

เป็นคนมีสติมาก เป็นคนใจเย็น เป็นคนมีแพสชัน แล้วก็ชอบแก้ไขปัญหา 

เคยมีครั้งหนึ่งในชีวิตที่… แม่ป่วยเป็นมะเร็งใช่ไหม พี่สาวโทรมาแล้วก็บอกว่า “เนี่ย แม่อยู่ห้องผ่าตัดนะ 50 : 50 มีสิทธิ์เสียชีวิต” สิ่งที่เราทำก็คือลุกขึ้นมา โทรบอกญาติว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง 1 2 3 4 ในหัวคิดแล้วว่า ถ้าสัปดาห์หน้าแม่กูตายกูต้องทำยังไงต่อ กูต้องทำงานนี้ ๆๆ นะ กูต้องใช้ชีวิตแบบนี้ ๆๆ นะ 

ส่วนใหญ่เวลาเกิดอะไรขึ้นเราจะนึกถึง Worst Case ที่สุด อะไรคือสิ่งที่แย่ที่สุดที่จะเกิดขึ้น แล้วคิดว่าต้องแก้ไขปัญหายังไง เออ เราเป็นคนแบบนี้ 

แล้วก็เคยอยู่ในรถกระป๋องที่คนขับเขาหลับในเว้ย รถก็โยกไปมาในอุโมงค์ ทุกคนในรถกรี๊ด แต่เราหน้านิ่งมาก มีสติ แล้วเราก็หยิบมือถือขึ้นมาเพื่อพิมพ์ข้อความบอกแม่ว่ารักนะ

เป็นข้อดีจริงเหรอ

นั่นน่ะสิ เป็นข้อดีจริงไหมวะ แต่ก็ดีกับการทำงาน

แล้วการใช้ชีวิตล่ะ

ก็จะเป็นคนไม่ได้แสดงอารมณ์ของตัวเองเท่าไร เพราะรู้สึกว่าฉันต้องมีสติตลอดเวลามากเกินไป เช่น ตอนแม่ป่วย เราไม่ร้องไห้เลยเพราะรู้สึกว่าคนอื่นร้องแล้ว กูจะร้องไม่ได้ เดี๋ยวมันจะไปกันหมด เรากลายเป็นคนที่ต้องมีสติที่สุดเพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านั้น

เพราะไม่อยากอ่อนแอ

เคยอยู่ในจุดที่ไม่อยากให้คนอื่นมองว่าเราอ่อนแอ แต่หลัง ๆ ก็อ่อนแอไปเหอะ กูเป็นมนุษย์ (หัวเราะ) 

เมื่อก่อนแฟนไม่เคยเห็นเราร้องไห้เลย น้อยมาก หลัง ๆ เป็นประจำเดือน เริ่มเศร้าเริ่มร้องไห้เหมือนคนปกติแล้ว ที่ผ่านมาจะไปกลั้นน้ำตาทำไมวะ (หัวเราะ)

ถ้าเครื่องสำอางอยู่กับคุณมาตั้งแต่เกิด คิดจะอยู่กับมันอีกไปถึงเมื่อไร

โอ๊ย ก็คงจนกว่าจะตาย ถ้าตายฝากเอาเครื่องสำอางใส่โลงไปด้วย (หัวเราะ) 

เมื่อวานเพิ่งบอกเพื่อนไปว่า “มึง ถ้ากูตายอะ อย่าลืมปัดแก้มสี Pansy Pop ให้กูนะ แล้วก็ปากอย่าลืมทาลิปของ Dior เบอร์ 000 ให้กูด้วย” เพื่อนก็บอกว่า “มึงลุกขึ้นมาแต่งเองเถอะ ถ้ามึงตายกูก็แต่งให้ได้ไม่สวยเท่ามึง” 

Soundtiss ออกแบบความตายของตัวเองไว้ว่ายังไงอีก

พูดตรงนี้กับคนสัมภาษณ์เลย 

ถ้าตายปุ๊บ ฝากบอกแม่ด้วยว่า ไม่ต้องเศร้า แล้วก็ฝากเปิดเพลง BIGBANG ในงานศพของฉันด้วย ยังไงสารก็ต้องไปถึง BIGBANG ว่าช่วยทำคอนเสิร์ตหน่อย ถ้ากูตายอย่างน้อยคนอื่นก็ต้องได้ดูคอนเสิร์ต BIGBANG วะ 

เราบอกเพื่อนตลอดว่างานศพกู ถ้าเป็นไปได้มึงเปิดเพลง BIGBANG ไปเลย มึงจัดปาร์ตี้ไปเลย อย่าคิดว่ากูตาย คิดว่า กูเนี่ยไปโลกใหม่ (หัวเราะ)

เป็นงานศพที่เปิดเพลง Last Farewell 

เออ! ถูกต้อง! 

เธอเศร้าได้ เธอร้องไห้ได้นะ แต่อย่าจมปลักกับการที่ฉันตายไป เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดา ไม่จากเป็นก็จากตาย เพราะฉะนั้น ถ้าฉันตาย อย่างน้อยทุกคนต้องได้สนุกที่สุด ปกติเพื่อนจะมาปาร์ตี้ที่บ้านตลอด ถ้ากูตายมึงก็จัดปาร์ตี้ส่งท้ายให้กูเลย เอาเบียร์มารดน้ำกูนะ (หัวเราะ) 

ทุกวันนี้คิดพินัยกรรมไว้ เพราะเรามีคติประจำใจว่า ใช้ชีวิตให้เหมือนเป็นวันสุดท้าย เราบอกรักแฟน กอดแฟนทุกวัน เพราะเจอมาเยอะมากกับการที่คนรอบข้างเสียไว ญาติพ่อเรานอนแล้วตาย ไหลไปเลย เราก็เลยพยายามใช้ชีวิตให้เหมือนวันสุดท้าย และก็บอกเพื่อนตลอดว่า ถ้ากูตาย มึงต้องแบ่งเงินแบบนี้นะ มึงเป็นพยานให้กูแล้ว 3 คน มึงเข้าใจไหม สมบัติกูต้องแบ่งยังไง พวกมึงฟังแล้วรู้เรื่องนะ (หัวเราะ) 

งั้นก่อนตาย คนสุดท้ายที่อยากแต่งหน้าเหมือนคือใคร

โอ้โห ฉิบหายแล้ว เหมือนตัวเองได้ไหม ขอแต่งหน้าเป็นตัวเองแล้วกันก่อนตาย ให้ทุกคนได้เห็นว่านี่คือหน้าฉัน 

แล้วก็ช่วยเอารูปนั้นน่ะไปแปะหน้าโลง เพราะตอนนี้หน้าโลงศพน่าจะไม่มีรูปที่เหมือนตัวเองแล้ว

คุยทุกเรื่องกับ Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่แต่งหน้าเหมือนทุกคนยกเว้นตัวเอง และแผนจัดงานศพที่ต้องมีเพลง BIGBANG
คุยทุกเรื่องกับ Soundtiss บิวตี้บล็อกเกอร์ที่แต่งหน้าเหมือนทุกคนยกเว้นตัวเอง และแผนจัดงานศพที่ต้องมีเพลง BIGBANG

Writer

ชลลดา โภคะอุดมทรัพย์

ชลลดา โภคะอุดมทรัพย์

นักอยากเขียน บ้านอยู่ชานเมือง ไม่ชอบชื่อเล่นที่แม่ตั้งให้ มีคติประจำใจว่าอย่าเชื่ออะไรจนกว่าหมอบีจะทัก รักการดูหนังและเล่นกับแมว

Photographer

Avatar

ผลาณุสนธิ์ ผดุงทศ

ช่างภาพที่โตมาจากเมืองทอง รักแมว ชอบฤดูฝน และฝันอยากไปดูบอลที่แมนเชสเตอร์

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load