นี่เป็นการสัมภาษณ์ที่เรารู้สึกเกรงใจมากที่สุดครั้งหนึ่ง

บุคคลที่ปลายสายมีหน้าที่สำคัญมากมาย จนไม่แน่ใจว่าการโทรศัพท์ไปหาในเวลานี้เป็นสิ่งที่ควรทำหรือไม่

ถึงอย่างนั้น เสียงทุ้มเข้มและจริงใจก็ตอบอย่างหนักแน่นว่ายินดีให้สัมภาษณ์

ซองดูฮี หรือ ศุกล เครือเสน คือ YouTuber สายฮาที่ The Cloud เชื่อว่าแทบไม่มีพี่น้องภาคอีสานคนไหนไม่รู้จัก

YouTuber ที่ประสบความสำเร็จส่วนมากมักทำเนื้อหาเฉพาะทาง แต่ ซองดูฮี CHANNEL กลับเลือกสิ่งที่แตกต่างอย่างการทำเนื้อหาไม่จำกัดแนว ทั้งเล่นมุก รีวิว เล่าประสบการณ์ หนังสั้น หรือกระทั่งร้องเพลง

ความตลกเฮฮาที่เริ่มต้นด้วยความเป็นกันเอง ก่อนบรรเลงด้วยภาษาอีสานชุดใหญ่กลายเป็นเสน่ห์ที่ผู้ชมหลงรัก จนทำให้หนุ่มศรีสะเกษคนนี้มีผู้ติดตามรวมทุกช่องทางทะลุ 5 ล้าน

แต่แล้วเสียงหัวเราะเริงร่ากลับแปรเปลี่ยนเป็นเสียงก่นด่าเต็มโลกโซเชียล ในวันที่ซองดูฮีกลายเป็นผู้ป่วยโควิด-19 เมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา บ้างตำหนิว่าไม่ระมัดระวัง บางคนกล่าวหาว่าเขาเป็นพาหะนำโรค

ตลอดระยะเวลาที่ต้องกักตัวในโรงพยาบาล หนุ่มมาดกวนผลิตผลงานให้ความรู้เกี่ยวกับโควิด-19 อย่างต่อเนื่อง จนผู้ชมกลุ่มใหญ่มีความเข้าใจเกี่ยวกับโรคอย่างถูกต้อง

ล่าสุด ในวันที่ยอดผู้ติดเชื้อพุ่งทะลุหมื่นรายต่อวัน เตียงในกรุงเทพฯ ไม่เพียงพอต่อการรักษาผู้ป่วยรายใหม่ ซองดูฮีริเริ่มภารกิจครั้งใหญ่ เหมารถเดินทางไกลไปรับผู้ป่วยโควิด-19 กลับมารักษายังภูมิลำเนาบ้านเกิดในภาคอีสาน

ใบหน้าที่มาพร้อมรอยยิ้มติดตลกกลายเป็นท่าทีจริงจังเมื่อต้องสั่งการภารกิจช่วยเหลือ

นอกจากบทบาท YouTuber วันนี้ซองดูฮีคือหนุ่มวัย 25 ที่อาสาทำสิ่งที่ใหญ่เกินตัว หากแต่ไม่ใหญ่เกินหัวใจของผู้ที่ในวัยเด็กเคยได้รับความช่วยเหลือจากพี่น้องบ้านเกิดเช่นเดียวกัน

และต่อจากนี้คือเรื่องราวของ YouTuber ที่ไม่ธรรมดา การอาสาพาผู้ป่วยกลับบ้าน ประสบการณ์ในวันที่ติดโควิด และการคืนชีวิตสู่ผืนแคว้นแดนอีสาน 

ตอนไม่ดังเป็นอย่างไร ดังแล้วต้องเป็นแบบเดิม

ชีวิตวัยรุ่นของคุณผ่านอะไรมาเยอะมาก 

ใช่ ผมขอเล่าชีวิตตั้งแต่เริ่มต้นเลยแล้วกัน อย่างหนึ่งที่คนไม่ค่อยรู้คือ ตอนนี้ผมอายุแค่ยี่สิบห้าปีเองนะ ไม่ได้มากมายอะไร ผมเกิดมาในครอบครัวที่พูดได้ว่ายากจนที่สุดในหมู่บ้าน ในเขตนี้ของศรีสะเกษ ที่โชคร้ายยิ่งกว่าคือ พ่อกับแม่ผมเป็นผู้พิการทางสายตาทั้งคู่ ยังดีหน่อยว่ามีลูกที่สมประกอบ

ตอนอายุสิบสองผมตัดสินใจบวชเรียนที่วัดโสธรวรารามวรวิหาร จังหวัดฉะเชิงเทรา บวชเรียนจนจบเปรียญธรรมสามประโยค จบมัธยมศึกษาปีที่สาม แล้วก็ข้ามไปเรียนปริญญาตรีที่ มจร. (มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย)

หลังจากนั้นผมสอบติดนักเรียนช่างกรมอู่ทหารเรือ ก็เลยสิกขาลาเพศไปเป็นทหาร ตอนนั้นขับแท็กซี่ด้วย ก็คือตอนเช้าไปเรียน กลางคืนไปขับรถ ต้องแอบขับเพราะอายุไม่ถึงสิบแปด ยังไม่มีใบขับขี่ประเภทสอง

ผมเรียนไม่จบนะ เป็นนักเรียนช่างกรมอู่ทหารเรือได้ปีเดียวก็รู้สึกอยากเปลี่ยนตัวเองใหม่ คราวนี้ผมไปไกลเลย ไปถึงเกาหลี เป็นผีน้อยโดดทัวร์อยู่ที่นั่น ไม่มีวีซ่า ทำงานได้ปีสองปีก็ถูกจับส่งตัวกลับมาไทย 

พอกลับมาก็ถามตัวเองว่า กูจะทำงานอะไรให้ได้เงินเยอะๆ เท่าที่ได้ตอนอยู่เกาหลีดี ตอบตัวเองว่า เอ้อ นี่ไง เราชอบขับรถ ไปขับรถก่อนเลยครับ ทีแรกก็ขับแท็กซี่ สักพักไปขับรถฉุกเฉินของโรงพยาบาล จากนั้นก็ขับรถให้ผู้บริหาร เป็นงานสุดท้ายก่อนจะผันตัวมาเป็น YouTuber

จากที่ขับรถให้ผู้บริหาร คุณผันตัวเองมาเป็น YouTuber ได้ยังไง

(หัวเราะ) ตอนผมขับรถให้ผู้บริหารยังไม่มี YouTuber มากนัก สิ่งที่กำลังมาแรงในตอนนั้นคือเฟซบุ๊ก ผมดังจากเฟซบุ๊กก่อน ตอนนั้นมีข่าวเจ้าของสวนทุเรียนประกาศรับสมัครลูกเขย เป็นกระแสดังมาก ผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทำคลิปสมัครเป็นลูกเขยลงเฟซบุ๊ก ก็ทำเล่นๆ ตลก เฮฮา แต่คนกดถูกใจเป็นแสน ก็เริ่มดังตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา คิดว่า เออ เราก็เอาดีทางนี้ได้นะ

ชื่อ ‘ซองดูฮี’ นี่ใครตั้งให้

ชื่อนี้มาจากเกาหลีนะครับ ชื่อเล่นผมคือ ‘ปั่น’ แต่ตอนไปเกาหลี เขาไม่เรียกปั่น แต่ดันเรียกว่า ‘ปั๊ก’ ปั๊กมันชื่อหมานะเว่ย (หัวเราะ) 

เถ้าแก่ก็เลยตั้งชื่อให้ใหม่ว่า ‘ซองดูงี’ ผมชอบนะ แต่รู้สึกว่าถ้าเปลี่ยนนิดหนึ่งเป็น ‘ซองดูฮี’ ก็เท่ดีเหมือนกัน เลยตัดสินใจใช้ชื่อซองดูฮีตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา กระทั่งมีชื่อเสียงก็ยังใช้ชื่อนี้อยู่ เอาจริงๆ ถ้าใช้ชื่อปั่น ป่านนี้ไม่รู้จะมีคนจำได้รึเปล่า

เนื้อหาที่คุณทำใน YouTube มีความหลากหลาย ทั้งร้องเพลง รีวิวสิ่งของ ไปจนถึงเล่าประสบการณ์ชีวิต จริงๆ แล้ว คุณอยากเล่าอะไรผ่านเนื้อหาเหล่านี้

การทำเนื้อหาที่หลากหลายเป็นจุดด้อยของผมนะ พูดง่ายๆ ผมไม่เอาดีสักอย่าง เหมือนยังหาตัวตนไม่เจอ แต่ผมว่าบางทีชีวิตก็ไม่ต้องจมอยู่กับสิ่งเดียวหรอก เราลองหาสิ่งแปลกใหม่เข้ามาบ้างก็สนุกดี สิ่งที่ถ่ายทอดออกไปในทุกคลิป ผมอยากให้คนดูเห็นว่าชีวิตผมไม่ได้มีแค่มุมเดียว แต่มีหลายมุมที่เราต้องเรียนรู้ไปเรื่อยๆ

ก็มีทั้งมุมตลก เฮฮา เศร้า ปะปนกันไป แต่จุดประสงค์จริงๆ อยากให้ผู้ชมของซองดูฮีทุกคนได้คลายเครียด ได้ยิ้มและหัวเราะ

เคล็ดลับในการทำคลิปภาษาอีสานให้ดังได้ขนาดนี้คืออะไร

ก็น่าจะเป็นคำภาษาอีสานนี่แหละ บางคำเขาอาจจะไม่เคยได้ยินมาก่อน บางคำอาจจะรู้จัก แต่ไม่ได้ฟังมานานแล้ว ผมว่าภาษาอีสานมีความเป็นกันเองมากๆ มีเสน่ห์มาก

อีกอย่างหนึ่ง ไม่รู้เรียกเคล็ดลับได้มั้ย แต่ผมมักจะพูดในคลิปเสมอว่า ทุกวันนี้ผมได้ดีเพราะความกตัญญู คนที่เสพชีวิตผมก็รู้ว่าผมเกิดมาในครอบครัวแบบไหน ต่อสู้ชีวิตมาอย่างไร ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นคลิปแบบไหน คนดูก็ติดตามและสนับสนุนผมมาตลอด นั่นแปลว่าแฟนๆ ของซองดูฮีติดตามที่ชีวิต ที่ตัวตนของผม ไม่ใช่ประเภทของเนื้อหา

คุณรู้ตัวเมื่อไหร่ว่าตัวเองดัง

ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ตัวด้วยนะครับ (หัวเราะ) จริงเหรอ ดังเหรอ ผมยังไม่ได้สำคัญตัวหรือรู้ว่าตัวเองดังนะครับ คนที่ไม่รู้จักผมก็มีตั้งเยอะ

งั้นถามใหม่ คุณรู้ตัวเมื่อไหร่ว่าตัวเองเริ่มมีชื่อเสียง และชื่อเสียงเปลี่ยนชีวิตคุณยังไงบ้าง

ก็ปีกว่าๆ สองปีนี่แหละ มีช่วงที่แปลกใจว่าทำไมคนรู้จักเราเยอะขึ้น ปกติไปไหนก็จะมีแค่เพื่อนทัก แต่ตอนนี้ไปไหนใครๆ ก็ทักเรา

ยอมรับว่าชื่อเสียงเปลี่ยนชีวิตเราหลายอย่าง จากคนธรรมดาก็มีโอกาสสร้างเนื้อสร้างตัว สร้างชีวิตได้มากขึ้น แต่ข้อเสียก็มีหลายอย่างเช่นกัน ทำอะไรโจ่งแจ้งไม่ได้ ห้ามเป็นตัวอย่างที่ไม่ดี และต้องเตือนตัวเองเสมอว่า เราดังได้ก็ดับได้เหมือนกัน สำคัญที่สุดคือตอนไม่ดัง ทำตัวยังไง ตอนที่ดังแล้ว เราต้องทำตัวให้เหมือนเดิม

ซองดูฮี จากคนขับรถสู่ YouTuber เงินล้านวัย 25 ผู้พาคนอีสานนับพันกลับบ้านไปรักษาโควิด

วันนั้นผมดีใจที่มีคนช่วย วันนี้คนที่ผมช่วยก็คงดีใจ

อาสาสมัครช่วงโควิด-19 ส่วนมากจะบริจาคเงิน ถังออกซิเจน หรืออาหาร ทำไม YouTuber อย่างคุณจึงเลือกรับผู้ป่วยไปรักษายังภูมิลำเนา

เบื้องต้นเคยบริจาคเงินแล้วครับ ถังออกซิเจนกับสิ่งของก็เคยบริจาค แต่ผมมองว่ายังไปไม่ถึงมือคนที่เดือดร้อนหรือประสบกับโรคภัยไข้เจ็บจริงๆ ก็เลยตัดสินใจเอาเงินตรงนี้มาทำเองดีกว่า

พี่น้องภาคอีสานหลายคนทำงานในกรุงเทพฯ พอโควิดระบาดก็เดือดร้อนกันเยอะมาก ยิ่งสภาพเศรษฐกิจแบบนี้ด้วย ติดโรค ตกงาน ไม่มีเงิน ที่สำคัญคือไม่มีเตียงรักษา สิ่งที่เราทำคือการอาสาลำเลียงผู้ป่วยที่ติดโควิด-19 กลับมารักษายังภูมิลำเนาตามที่อยู่ในบัตรประชาชน พวกเขามีสิทธิ์รักษาที่นี่ มีเตียงและหมอรอให้การรักษาอยู่

ซองดูฮี จากคนขับรถสู่ YouTuber เงินล้านวัย 25 ผู้พาคนอีสานนับพันกลับบ้านไปรักษาโควิด

รับผู้ป่วยจากกรุงเทพฯ กลับมาภาคอีสานดูไม่ใช่งานง่ายๆ เลย คุณเริ่มต้นยังไง

เริ่มแรกผมสละรถตู้ศิลปินประจำตัวสองคันมาทำเป็นรถพยาบาล ขออนุญาตจากสภาการแพทย์ฉุกเฉิน เพื่อให้รถคันนี้ได้ใช้เป็นรถฉุกเฉินพิเศษตอบโต้โควิด-19 เฉพาะค่าทำรถก็แสนกว่าบาทแล้ว ผมก็เอาเงินจากยอดวิวกับโฆษณาใน YouTube และเพจเฟซบุ๊กมาเป็นค่าน้ำมันรถในการลำเลียงผู้ป่วย มีพรรคพวกที่เป็นศิลปิน เน็ตไอดอล ช่วยสนับสนุนบ้าง คนละเล็กละน้อย

หลังจากรับส่งได้สามสี่รอบ ยอดผู้ติดเชื้อก็สูงขึ้น คนรอความช่วยเหลือเยอะมาก ผมเลยตัดสินใจประกาศหารถทัวร์ทางเพจ ก็ได้รถทัวร์จากพี่จิตอาสาท่านหนึ่งในจังหวัดศรีสะเกษ เขาขอแค่ค่าน้ำมันรถกับค่าสึกหรอนิดหน่อย พอได้รถมาแล้วเราก็รับเต็มพิกัดเลย วิ่งรถทัวร์รับส่ง ไปกลับกรุงเทพฯ พักหนึ่งวัน ถึงวันนี้ก็ทำมาเดือนหนึ่งแล้ว ค่าใช้จ่ายแต่ละรอบตกอยู่ที่ห้าหมื่นกว่าบาท

รอบละห้าหมื่นแบบนี้ ทุนไม่หมดเหรอ หรือคุณเปิดรับบริจาคด้วย

เรายืนยันกับตัวเองเสมอมาว่าจะไม่ประกาศรับบริจาค เรามาทำตรงนี้ด้วยความจริงใจและอยากช่วยเหลือคนที่ลำบากจริงๆ เมื่อทำแล้วก็ไม่อยากโดนกล่าวหาว่าเป็นนักบุญทุนคนอื่น ขอใช้แค่เงินตัวเองและพรรคพวกดีกว่า แต่ก็เคยมีกลุ่มแฟนคลับที่ไม่ประสงค์ออกนามสนับสนุนมาหลังไมค์บ้างเหมือนกัน

ถามว่ามีช่วงที่ทุนหมดมั้ย มีครับ งานนี้ใช้ทุนเยอะ แต่ปกติผมทำบริษัทเสื้อกีฬา เป็นพ่อค้าออนไลน์อยู่แล้ว ก็เลยทำเป็นโครงการ ‘จากเสื้อผ้ากีฬาเปลี่ยนเป็นค่าน้ำมันรถ’ ให้คนที่อยากช่วยเหลือค่าน้ำมัน สนับสนุนผ่านการซื้อเสื้อกีฬา จะไม่มีใครโอนเงินมาให้เฉยๆ โดยเปล่าประโยชน์ อย่างน้อยต้องได้ของเป็นสิ่งตอบแทน

ซองดูฮี จากคนขับรถสู่ YouTuber เงินล้านวัย 25 ผู้พาคนอีสานนับพันกลับบ้านไปรักษาโควิด

หนึ่งเดือนที่ผ่านมาคุณรับผู้ป่วยมารักษาแล้วกี่คน

เฉพาะในเขตจังหวัดศรีสะเกษก็เกือบๆ สี่ร้อยคน แต่นี่ยังไม่รวมจังหวัดอื่นๆ ในภาคอีสานที่ผมไปส่ง รวมทั้งหมดเกินพันคนแน่ๆ มีไปส่งทั้งบุรีรัมย์ สุรินทร์ อุบลราชธานี ยโสธร และร้อยเอ็ด

คุณต้องทำงานร่วมกับใครบ้าง

เราเป็นจิตอาสา ก็ช่วยได้ในจุดหนึ่ง แต่ทั้งหมดทั้งมวลของการช่วยเหลือก็เป็นความรับผิดชอบของเจ้าหน้าที่และโรงพยาบาลรัฐ ดังนั้น เราต้องทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่ เรารับผู้ป่วยมารักษาเองไม่ได้ สิ่งที่ทำได้คือการแบ่งเบาภาระ อย่างน้อยเขาไม่ต้องเหนื่อยรับส่ง เรารับมาให้ เขาก็รักษาต่อไป

ซองดูฮี จากคนขับรถสู่ YouTuber เงินล้านวัย 25 ผู้พาคนอีสานนับพันกลับบ้านไปรักษาโควิด

ช่วยเล่าขั้นตอนการรับส่งผู้ป่วยให้ฟังหน่อย

เบื้องต้น เมื่อผู้ป่วยตรวจพบเชื้อก็ต้องติดต่อไปที่กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน หรือโรงพยาบาลตามภูมิลำเนาเดิมของตัวเองว่ามีเตียงรักษาหรือไม่ ถ้าได้เตียง ตอบรับกันเรียบร้อย เราจะให้ผู้ป่วยกรอกข้อมูลในเพจที่จัดตั้งขึ้นเพื่อให้การช่วยเหลือ โดยต้องกรอกที่อยู่ที่จะให้เราไปรับที่กรุงเทพฯ และปลายทางที่เราต้องไปส่ง เสร็จปั๊บเราก็จะจัดคิว นำรถทัวร์หรือรถตู้ไปรับ เพื่อลำเลียงพวกเขากลับมารักษายังภูมิลำเนาเดิม

พอมาถึงก็จะคัดแยกอาการ ถ้ามีใครอาการหนัก ต่อให้เขาเป็นคนนอกจังหวัด เราก็จะรีบส่งไปรักษาด่วนในโรงพยาบาลที่นี่ก่อน แต่คนไหนที่อาการไม่หนัก เราก็จะไปส่งถึงภูมิลำเนา ซึ่งก็คือโรงพยาบาลที่เขาติดต่อรักษาไว้

พูดง่ายๆ คือมีสามขา จากศรีสะเกษไปกรุงเทพฯ รับจากกรุงเทพฯ กลับมาศรีสะเกษ และส่งต่อจากศรีสะเกษไปยังภูมิลำเนาเดิมของผู้ป่วย

บางคนรับมารักษาเสร็จ ผมต้องกลับไปส่งเขาที่กรุงเทพฯ อีกนะครับ เขาทำงานอยู่ที่นั่น แต่ไม่มีรถ เดินทางไม่ได้ เราก็ให้เขาติดรถที่จะเข้าไปรับผู้ป่วยที่กรุงเทพฯ รอบถัดไป

ซองดูฮี จากคนขับรถสู่ YouTuber เงินล้านวัย 25 ผู้พาคนอีสานนับพันกลับบ้านไปรักษาโควิด

ก่อนหน้านี้คุณก็เคยช่วยเหลือคนที่เดือดร้อนหลายครั้ง ทั้งเหตุน้ำท่วมภาคใต้และจังหวัดเลย ความตั้งใจของคุณคืออะไร

อย่างที่บอก ผมเกิดมาในครอบครัวที่ยากจนที่สุดในหมู่บ้าน พ่อแม่เป็นผู้พิการทางสายตาทั้งคู่ ความยากจนนี้เป็นสิ่งที่ผมจดจำตั้งแต่เด็กจนโต ผมรู้ดีถึงความยากลำบาก จำได้ทุกวินาทีว่าชีวิตตอนนั้นเป็นยังไง

เราเคยลำบากมากที่สุดถึงขั้นไม่มีเงินติดตัว พ่อแม่พาไปขอข้าวขอน้ำจากบ้านคนอื่น ตอนที่เขาให้ข้าวให้น้ำเรา เรารู้สึกพิเศษมาก เขามีพระคุณกับเรา โตขึ้นเราอยากตอบแทนพวกเขาเหล่านั้น 

ความช่วยเหลือที่ได้รับ ทำให้ผมอยากช่วยคนอื่นเป็นชีวิตจิตใจตั้งแต่เด็ก พอวันหนึ่งเรากลายเป็นคนดัง มีชื่อเสียงเงินทอง มีสิ่งที่พอเหลือ จริงๆ ก็ไม่ถึงกับเหลือหรอกครับ ทุกวันนี้ผมก็ไม่ได้มีถึงร้อยล้าน พันล้าน ยังคงเป็นหนี้เหมือนคนอื่นที่ทะเยอทะยาน อยากให้ชีวิตตัวเองประสบความสำเร็จ แต่ผมก็อยากแบ่งปันสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เราช่วยได้ อยากช่วยคนที่ลำบากมากกว่าเรา คนที่เขายังไม่ได้รับความช่วยเหลือ บางคนไม่มีคือไม่มีเลยจริงๆ นะครับ 

เราอยากช่วยเขาเหมือนที่ครั้งหนึ่งก็มีคนช่วยเรา วันนั้นผมดีใจที่มีคนช่วย วันนี้คนที่ผมได้ช่วยก็คงดีใจเหมือนกับผมตอนนั้น

ทุกคนรู้จัก ‘ซองดูฮี’ ในบทบาทนักร้องและ YouTuber การที่คุณทำงานอาสาแบบนี้ กังวลไหมว่าคนจะมองว่าคุณทำเพื่อภาพลักษณ์

นาทีนี้ไม่มีความกังวลใดๆ ครับ ไม่มีวีรบุรุษที่ไหนจะสร้างภาพท่ามกลางวิกฤตแบบนี้หรอก ผมปฏิบัติหน้าที่เอง รับส่งผู้ป่วยเอง ใกล้ชิดโรคตลอดเวลา แต่ผมไม่เคยรังเกียจ ต่อให้ใครบอกว่าผมสร้างภาพหรือทำเพื่อภาพลักษณ์อะไรก็ตาม อย่างน้อยก็เป็นภาพที่ดีไม่ใช่เหรอครับ เป็นภาพที่เราได้ช่วยเหลือคนอื่นจริงๆ เราไม่สามารถบังคับความคิดคนอื่นได้ แต่เรารู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองทำอะไรอยู่ รู้ว่าสิ่งที่เราทำเป็นประโยชน์จริงๆ

ซองดูฮีจากคนจนสุดในหมู่บ้าน สู่ YouTuber ศรีสะเกษเงินล้าน เคยติดโควิด และอาสาพาผู้ป่วยโควิดกลับอีสานไปรักษาตัว
ซองดูฮีจากคนจนสุดในหมู่บ้าน สู่ YouTuber ศรีสะเกษเงินล้าน เคยติดโควิด และอาสาพาผู้ป่วยโควิดกลับอีสานไปรักษาตัว

อยู่กับมันให้เป็น เย็นกับมันให้พอ

เมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา คุณเป็นหนึ่งคนที่โชคร้ายติดโควิด-19 ช่วยเล่าเหตุการณ์นั้นให้ฟังหน่อย

วันนั้นผมไปถ่ายมิวสิกวิดีโอที่ขอนแก่นแล้วพบว่าในกองมีคนติดโควิด ทีนี้ก็ถึงทีของเรา คืนนั้นรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว นอนหลับไม่สบาย จึงรีบไปตรวจก่อนออกกองรอบที่สอง ก็เจอเลยครับ เป็นเชื้อโควิด-19 

ผมไม่โกรธคนที่ทำให้ผมติดเลยนะ แต่พอตรวจเจอตอนนั้น ทัวร์ลงผมเลย ทั้งประเทศด่าผมสารพัด โดนกล่าวหาว่าไม่ระมัดระวังตัว เป็นพาหะนำเชื้อไปติดคนอื่น ตอนที่เข้ารับการรักษา ผมจึงพยายามทำคลิปออกมาเพื่อสร้างความกระจ่างแก่ประชาชนและคนที่ยังไม่ได้รับข้อมูลที่เป็นจริง อยากให้ทุกคนเข้าใจว่าโรคโควิดเป็นยังไง รักษาแบบไหน ใช้เวลาเพาะเชื้อถึงเชื้อตายกี่วัน ผมอยากให้คนที่ยังไม่ติดคลายความกังวลลง

หมายความว่าหลายคนที่คุณช่วยเหลือ ก็อาจเป็นคนเดียวกับที่ครั้งหนึ่งเคยกล่าวหาคุณ

คนเราจะรู้จักเห็นอกเห็นใจก็ในวันที่เราเจอมันด้วยตัวเอง เมื่อเราหรือคนในครอบครัวติดโควิด เมื่อนั้น เราจึงจะเข้าใจคนที่เคยติดมาก่อน ผมว่าวันนี้หลายคนคงเข้าใจผมแล้ว คนที่เคยติฉินนินทาผม ผมได้ช่วยลูกหลานเขาเกือบหมด อย่างน้อยผมใช้สิ่งนี้เป็นความดีให้เขาดู ว่าผมไม่ได้ถือโทษโกรธเคืองที่เขาเคยว่าผมเลย สิ่งที่เขาพูดถึงผมในวันนั้นกับสิ่งที่ผมทำในวันนี้ไม่เกี่ยวกัน

ซองดูฮีจากคนจนสุดในหมู่บ้าน สู่ YouTuber ศรีสะเกษเงินล้าน เคยติดโควิด และอาสาพาผู้ป่วยโควิดกลับอีสานไปรักษาตัว

การป่วยเป็นโควิด-19 ให้อะไรและเอาอะไรไปจากคุณบ้าง

อย่างแรกมันสอนให้เราอดทน ทำให้เรารู้จักสังคมมากขึ้น จะรู้ได้ว่าใครจริงใจ ใครรังเกียจก็ต่อเมื่อเราติดโควิดนี่แหละ เอาจริงๆ ติดโควิดก็ดีนะ ได้หลายอย่างเลย รู้บทบาทชีวิต รู้ว่าต่อจากนี้ควรทำยังไง

ถามว่าเอาอะไรไปบ้าง นอกจากโควิดจะคัดกรองโรคแล้ว ยังคัดกรองคนออกจากชีวิตเราด้วย โควิดช่วยเอาคนไม่ดีออกไปจากชีวิต นอกจากนั้นมันก็ทำให้เสียโอกาสบ้าง ไม่ได้ทำงานสิบสี่ สิบห้าวัน ก็คิดซะว่าเป็นการพักผ่อนร่างกายก็แล้วกัน

สิ่งที่หลายคนยังเข้าใจผิดเกี่ยวกับโควิด-19 คืออะไร

ผมอยากบอกทุกคนว่าโควิดเป็นโรคที่รักษาหาย และทุกโรคมีคนตายทั้งนั้น โรคมะเร็งหรือเบาหวานวันนี้ก็ทำให้คนตาย แต่ที่ข่าวไม่ได้นำเสนอเพราะโรคเหล่านี้อยู่กับเรามานานแล้ว คนชินแล้ว 

แต่โควิด-19 เป็นโรคที่เกิดขึ้นใหม่ เมื่อยังไม่มีวิธีรักษาหรือป้องกันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ โรคนี้จึงเป็นที่พูดถึงเยอะในสังคม ถามว่าน่ากลัวไหม ก็น่ากลัว เพียงแต่มันไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้เราต้องรังเกียจกัน โรคนี้รักษาหาย อยู่ในร่างกายแค่เจ็ดถึงสิบสี่วัน หลังจากนั้นก็ทำอันตรายต่อร่างกายเราไม่ได้ ตอนที่ผมรักษาก็ไม่ได้ใช้อะไร นอกจากยาแก้ไข้ แก้ไอธรรมดา แต่ที่น่ากลัวคือ โควิดมักไปกระตุ้นคนที่มีโรคประจำตัวให้กำเริบมากขึ้น และเป็นโรคระบบทางเดินหายใจด้วย ก็เลยถูกวิพากษ์วิจารณ์มากในตอนนี้

แต่ถ้าเราเข้าใจ อยู่กับมันให้เป็น เย็นกับมันให้พอ ผมเชื่อว่าเราจะผ่านวิกฤตนี้ไปได้แน่ๆ

ซองดูฮีจากคนจนสุดในหมู่บ้าน สู่ YouTuber ศรีสะเกษเงินล้าน เคยติดโควิด และอาสาพาผู้ป่วยโควิดกลับอีสานไปรักษาตัว

อยู่อีสานไม่อดตาย

หลายคนมองว่า จังหวัดเล็กๆ ในภาคอีสานไม่ค่อยมีโอกาส ไม่น่าอยู่ ไม่น่าทำงาน ไปอยู่เมืองใหญ่ดีกว่า คุณเห็นด้วยไหม

มันก็แล้วแต่มุมมองของคนนะครับ คนภาคกลางบางคนหรือคนกรุงเทพฯ แท้ๆ ก็มาซื้อที่ในภาคอีสานหรือในต่างจังหวัดเยอะ กรุงเทพฯ หรือเมืองใหญ่ๆ แออัด ไม่ได้มีธรรมชาติและอากาศดีๆ

ที่สำคัญ ภาคอีสานน่าอยู่นะ คนอีสานปลูกฝังตั้งแต่เป็นเด็ก วัฒนธรรมต่างๆ จะสอนให้เรามีน้ำใจ คนที่นี่ต่อให้ไม่มีข้าวกิน เดินไปบ้านหลังโน้น บ้านหลังโน้นก็เรียกกินข้าว เดินไปบ้านหลังนี้ บ้านหลังนี้ก็เรียกกินน้ำ อยู่ภาคอีสาน ต่อให้สิ้นเนื้อประดาตัว เราก็จะมีข้าวและน้ำกินทุกวันจากน้ำใจของคนภาคเดียวกัน

คุณขับรถอยู่กรุงเทพฯ ทำไมตัดสินใจกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิด

ผมเป็นโรคภูมิแพ้ แพ้อากาศ ตัดสินใจกลับอีสานเพราะเจอฝุ่น PM 2.5 ตอนนั้นผมมีรถคันหนึ่ง ไม่มีหนี้สิน และพอมีเงินติดตัวอยู่บ้าง ก็เลยตัดสินใจกลับมาอยู่บ้าน อยากดูแลพ่อด้วย ก็กลับมาทำ YouTube อย่างจริงจังที่บ้านไปเรื่อยๆ ทุกวันนี้คือไม่อยากไปไหนเลย ขออยู่ที่ภาคอีสาน ใช้ชีวิตที่จังหวัดบ้านเกิดดีกว่า

ซองดูฮีจากคนจนสุดในหมู่บ้าน สู่ YouTuber ศรีสะเกษเงินล้าน เคยติดโควิด และอาสาพาผู้ป่วยโควิดกลับอีสานไปรักษาตัว

ความสุขของการได้อยู่ในภูมิลำเนา ได้ใช้ชีวิตในบ้านเกิดของคุณคืออะไร 

ความสุขของผมคือการได้อยู่กับสิ่งที่เราสร้างให้เติบโต ได้อยู่กับหมู่บ้าน อยู่กับพี่น้องและสังคมที่เราเกิดมา อยู่กับคนที่เราควรอยู่ บางคนไปทำงานกรุงเทพฯ กลับมาอีกทีก็คือพ่อตายแม่ตาย มาได้แค่งานศพหรืองานเทศกาล แต่นี่เราได้อยู่กับเขา ได้คลุกคลีกับครอบครัวเราตลอด ก็เป็นความสุขแบบหนึ่ง ได้ใช้ลมหายใจไปกับการตอบแทนคนที่เรารัก ตอบแทนคุณบ้านเกิด

ถ้าหมดโควิดแล้ว ผู้อ่านอยากไปเที่ยวจังหวัดศรีสะเกษบ้านคุณ คุณอยากแนะนำให้ไปเที่ยวที่ไหน

มาศรีสะเกษก็อยากให้มาชิมทุเรียนภูเขาไฟ ขึ้นชื่อและอร่อยมาก ส่วนสถานที่ วัดวาอารามที่นี่ก็น่าเที่ยว น้ำตกก็มี ลองมาเที่ยวดูครับ หรือว่างๆ แวะมาหาซองดูฮีก็ได้นะ (หัวเราะ)

Writer

สิรวิชญ์ บุญประสิทธิการ

มนุษย์ภูเก็ต เด็กนิเทศที่ทำงานพิเศษเป็นนักเล่าเรื่อง โกโก้ หนัง และฟุตบอล ช่วยให้เข้านอนอย่างมีคุณภาพ

Talk of The Cloud

บทสัมภาษณ์คนคุ้นหน้าในแง่มุมที่อาจไม่คุ้นนัก

“สวัสดีครับ ขอเป็นภาษาฝรั่งเศสได้ไหมครับพี่”

เสียงปลายสายของนักเตะเชื้อชาติไทย 100 เปอร์เซ็นต์ ในยามเที่ยงวันเวลาสหราชอาณาจักรเอ่ยก่อนเริ่มบทสนทนา คงพอทำให้เราเข้าใจแล้วว่า เหตุใดถึงแทบไม่เคยมีสื่อไทยได้คุยกับ กัน-ธนวัฒน์ ซึ้งจิตถาวร แบบเต็ม ๆ มาก่อน

แม้เขาจะเกิดที่จังหวัดสุพรรณบุรี ประเทศไทย รวมถึงเคยกลับมารับใช้ทีมชาติไทยชุดใหญ่ แต่ธนวัฒน์ก็ย้ายตามครอบครัวไปเติบโตบนแผ่นดินฝรั่งเศสตั้งแต่เริ่มจำความได้ และใช้ชีวิตอยู่ในยุโรปมาโดยตลอดจวบจนถึงปัจจุบัน 

ธนวัฒน์บอกว่าเขาตอบด้วยภาษาไทยไม่ค่อยถนัด แต่รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะพูดฝรั่งเศสช้า ๆ ชัด ๆ ซึ่งหนุ่มสุพรรณก็ทำตามสัญญา จะรัวเร็วบ้างก็ต่อเมื่อเล่าถึงความรักต่อฟุตบอล เมื่อนั้นดวงตาของเขาจะเป็นประกายวิบวับอย่างห้ามไม่อยู่

เราอาจกล่าวได้ว่า ธนวัฒน์คือบุคคลที่บ้าบอลโดยสมบูรณ์แบบ กระตือรือร้นกับการเล่นฟุตบอลมาทั้งชีวิต และลงสนามเพื่อ ‘เล่น’ ฟุตบอลจริง ๆ

ตลอดการสนทนา เราสัมผัสได้ถึงทัศนคติดีเยี่ยม ความมั่นใจในตัวเอง ขณะเดียวกันก็มีความอ่อนน้อมสุภาพ

ท่ามกลางสิ่งที่ธนวัฒน์ต้องเจอในสนามจริง ทั้งการแข่งขันภายในทีมอันสูงลิ่ว รวมถึงการต้องแบกความคาดหวังของแฟนบอลไทยไว้เต็มบ่าที่ล้วนมีความฝันอยากเห็น ‘แข้งสายเลือดไทย’ ก้าวมาโลดแล่นบนเวทีลูกหนัง พรีเมียร์ลีก อังกฤษ

หลังจากเขาย้ายมาอยู่กับสโมสร เลสเตอร์ ซิตี้ เข้าฤดูกาลที่ 3 และเคยถูกส่งชื่อมาสัมผัสม้านั่งสำรองในทีมชุดใหญ่มาแล้ว… 

และในซีซั่นใหม่ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น นี่จึงถือเป็นขวบปีที่ท้าทายของ ธนวัฒน์ ซึ้งจิตถาวร ผู้เล่นคนไทยเพียงหนึ่งเดียว ในลีกฟุตบอลที่ได้รับความนิยมมากสุดของโลกอย่างพรีเมียร์ลีก 

ตัวตน ความคิด ทัศนคติ และการต่อสู้ในชีวิตที่ผ่านของเขาเป็นอย่างไรบ้าง ตลอดการเดินทางบนถนนลูกหนัง ‘นักเตะหนุ่มสุพรรณ’ ผู้นี้ต้องฝ่าฟันหรือเผชิญอะไรมาบ้าง 

นี่คือคำแปลบทสนทนาดังกล่าว ที่เราพยายามถ่ายทอดอัธยาศัยใจคอของเขาให้ใกล้เคียงต้นฉบับมากที่สุด

ฝันของ กัน-ธนวัฒน์ ซึ้งจิตถาวร นักเตะไทยคนแรกที่มีชื่อในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ

ความทรงจำแรกสุดเกี่ยวกับฟุตบอลของคุณคืออะไร

ผมเริ่มเล่นฟุตบอลตอนอายุ 2 ขวบ จำได้ว่าเล่นกับแม่บนดาดฟ้าอพาร์ตเมนต์ที่เมืองไทยนี่แหละครับ ฟุตบอลเป็นความสุข เป็นความสนุกของผม พอผม 6 ขวบก็ย้ายไปฝรั่งเศสกับแม่และพ่อเลี้ยง ซึ่งผมรักเหมือนพ่อแท้ ๆ

พ่อให้ผมไปเล่นฟุตบอลในชมรมฟุตบอลแถวบ้าน เพื่อให้ปรับตัวกับสังคมฝรั่งเศสได้ จะได้หัดพูดฝรั่งเศส เพราะตอนแรกพูดไม่ได้สักคำเลย แต่เพื่อน ๆ พูดฝรั่งเศสกันหมด มันทำให้เราต้องปรับตัวตามธรรมชาติ

มีความทรงจำอะไรเกี่ยวกับประเทศไทยก่อนย้ายประเทศบ้าง

ส่วนใหญ่จำได้แต่ครอบครัวครับ เพราะตอนนั้นผมยังเด็กมาก เรื่องอื่น ๆ เกี่ยวกับเมืองไทยจำไม่ค่อยได้

แต่คุณพูดไทยได้นี่ พูดค่อนข้างชัดเลยด้วย

ขอบคุณครับ พยายามพูดให้ชัด แต่จริง ๆ พูดได้แค่นิดหน่อยครับ คือผมฟังภาษาไทยรู้เรื่องนะเพราะแม่พูดไทยด้วยตลอด แต่ว่าพูดไม่ค่อยเก่ง ติดที่คิดคำไม่ค่อยออกน่ะ

รู้สึกเป็นคนไทยหรือคนฝรั่งเศสมากกว่ากัน

ผมเติบโตมากับวัฒนธรรมผสมผสานทั้งไทยและฝรั่งเศส ก็เลยรู้สึกว่าเป็นคนทั้ง 2 ชาติ แต่ลึก ๆ รู้สึกว่าเป็นคนไทยมากกว่า เป็นคนไทยที่โตเมืองนอก และพูดฝรั่งเศสมากกว่าภาษาไทย

ตอนเด็ก ๆ เคยคิดไหมว่าอยากโตไปทำอาชีพอะไร หรือคำตอบเดียวในใจคือนักฟุตบอลอาชีพ

ตอน 6 ขวบไม่ได้คิดอะไรหรอกครับ ไม่ได้คิดว่าฟุตบอลเป็นอาชีพได้ แค่อยากเตะบอลสนุก ๆ กับเพื่อน ๆ เท่านั้น แต่หลังจากนั้นพอมีสหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศส (Fédération Française de Football) หรือ FFF แล้วติดต่อมาพูดคุยกับพ่อแม่และตัวผม มันก็ทำให้เราอยากเป็นนักฟุตบอลจริงจัง ผมรักฟุตบอล มีชีวิตอยู่เพื่อฟุตบอล เลยตัดสินใจไวมากเลยว่า ใช่ ผมอยากเป็นนักฟุตบอลอาชีพ

ฝันของ กัน-ธนวัฒน์ ซึ้งจิตถาวร นักเตะไทยคนแรกที่มีชื่อในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ
ฝันของ กัน-ธนวัฒน์ ซึ้งจิตถาวร นักเตะไทยคนแรกที่มีชื่อในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ

ไม่มีเปลี่ยนใจเลย

ไม่มี ตอนเด็ก ๆ สมัยเรียน ครูถามว่าโตขึ้นอยากทำอาชีพอะไร ผมก็ตอบว่านักฟุตบอล

ผมเริ่มเล่นเพราะความสนุก และจริง ๆ ทุกวันนี้ก็เล่นเพราะความสนุกเป็นหลักเลยครับ เพราะถ้าไม่สนุก ไม่ชอบแล้ว เราก็คงเล่นไม่ดี

แต่เส้นทางก็ยากน่าดูใช่ไหม เพราะคนเอเชียเราตัวเล็กกว่าฝรั่ง

พูดตรง ๆ ผมมีปมว่าเราไม่เก่งเท่าเพื่อน ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองเก่งกว่าคนอื่น ๆ ด้วยส่วนสูงของเรา ผมมักจะเป็นคนที่ตัวเล็กสุดในทีมเสมอ แต่ถึงเราตัวไม่สูง ผมคิดว่าคนเอเชียอย่างเราก็มีข้อดีอื่นมาชดเชยนะ การเป็นคนตัวเล็กทำให้เราอาจจะเร็วกว่านิดหน่อย ผมต้องพยายามพัฒนาด้านอื่นมากลบจุดด้อยของตัวเองอยู่เสมอ

ใครเป็นนักฟุตบอลคนโปรดในใจคุณ

อันเดรส อิเนียสตา (Andrés Iniesta) นักเตะสเปนตอนนี้เล่นอยู่ที่ญี่ปุ่น เขาเป็นนักเตะที่ตัวค่อนข้างเล็ก (สูง 171 เซนติเมตร) แต่เขาเก่งทุกด้านเลย และเล่นได้มหัศจรรย์มากครับ สำหรับคนที่ตัวสูงเท่า ๆ เขา เขาเป็นแรงบันดาลใจว่าส่วนสูงไม่ใช่ปัญหาเลย

สังคมฟุตบอลของฝรั่งเศสที่กันเติบโตมาเป็นอย่างไร

คนเล่นฟุตบอลมีมากกว่าครับ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ต่างก็เตะฟุตบอล ในแต่ละหมู่บ้านมีสนามบอลเล็ก ๆ เป็นแบบนี้แทบทั้งประเทศฝรั่งเศสเลย ใคร ๆ ก็มาเล่นได้ฟรี จะเด็กหรือแก่ก็เล่นด้วยกันได้หมด แล้วสนามมักเต็มไปด้วยเด็ก ๆ เสมอ ทั้งก่อนไปโรงเรียนและหลังเลิกเรียน ตอนผมไปเมืองไทย ก็เห็นว่ามีสนามเล็ก ๆ แบบนี้อยู่ แต่ไม่มากเท่าในฝรั่งเศส

ผมเองก็บ้าบอลมาก เวลาผมกลับมาจากโรงเรียน สิ่งแรกที่ทำคือวิ่งไปที่สนามและเล่นฟุตบอลกับเพื่อน ๆ (หัวเราะ) ต้องได้เตะบอลก่อนถึงจะกลับไปทำการบ้าน ซึ่งในที่สุดพ่อแม่ก็เข้าใจว่าเปลี่ยนใจผมไม่ได้แล้ว ผมไม่สนใจอย่างอื่นเลย

ฝันของ กัน-ธนวัฒน์ ซึ้งจิตถาวร นักเตะไทยคนแรกที่มีชื่อในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ

พวกเขาสนับสนุนเส้นทางนักเตะของคุณตลอดใช่ไหม

ใช่ครับ การสนับสนุนของพ่อแม่สำคัญมากสำหรับผม ตอนที่ผมย้ายไปน็องซี่ พ่อแม่มาเยี่ยมแทบทุกสัปดาห์เพื่อมาดูผมเล่น การเล่นฟุตบอลให้ดีคือการแสดงความขอบคุณพวกเขา ถ้าแมตช์ไหนผมเล่นแย่ ผมไม่ได้แค่รู้สึกแย่กับตัวเอง แต่รู้สึกไม่ดีด้วยที่พ่อแม่ต้องเดินทางมา

ตอนย้ายไปฝึกกับ AS Nancy Lorraine คุณอายุเท่าไหร่

12 ขวบกว่า เกือบ 13 ขวบ ผมย้ายไปอยู่โรงเรียนประจำที่ต้องฝึกซ้อมฟุตบอลทุกวัน ควบคู่กับการเรียนหนังสือ คือเช้าเรียน 2 ชั่วโมง ซ้อมบอล บ่ายเรียนอีกรอบ แล้วก็ซ้อมบอลใหม่ กินนอนในโรงเรียนประจำ ได้เจอพ่อแม่แค่เสาร์-อาทิตย์ เป็นการเตรียมตัวสู่การเป็นนักฟุตบอลอาชีพ ในอะคาเดมีเยาวชนที่เรียกว่า Pôle Espoirs โดยฝรั่งเศสเขาจะคัดเด็กที่เก่งที่สุด 16 – 18 คนจากแต่ละแคว้นมาฝึกซ้อมด้วยกัน แล้วก็มาแข่งกัน

ตอนนั้นกลัวไหมว่า ถ้าเล่นไม่ดีจะไม่ได้เป็นนักฟุตบอลอาชีพ

ไม่นะ ฟุตบอลเป็นสิ่งที่ผมชอบ แพสชันมาก่อนการทำงาน ทุกวันคือการฝึกเพื่อเข้าใกล้การเป็นนักบอลอาชีพให้ได้มากที่สุด ผมเข้าใจดีว่าถ้าเราไม่พัฒนา ก็เป็นนักบอลอาชีพไม่ได้ ไม่ได้กลัวหรือกดดัน แต่อยู่กับปัจจุบันให้เต็มที่

มันยากมากอยู่แล้วสำหรับเด็กอายุ 13 ที่ต้องห่างจากบ้าน ห่างจากครอบครัวเป็นครั้งแรก แต่พอได้เล่นฟุตบอลก็รู้สึกดีขึ้น ได้สนุก ได้หัวเราะ เล่นแล้วมีช่วงเวลาดี ๆ ก็ลืมคิดถึงบ้าน เพื่อน ๆ ที่ฝึกก็น่าจะรู้สึกคล้าย ๆ กัน

ฝรั่งเศสสอนให้เด็กเล่นฟุตบอลยังไง และปลูกฝังความคิดอะไรให้กับนักเตะระดับเยาวชน จนทำให้เป็นประเทศที่ผลิตนักฟุตบอลเก่ง ๆ ออกมาสู่โลกฟุตบอลได้ไม่ขาดสาย

อะคาเดมีฝรั่งเศสถือว่าเก่งมาก ทั้งในระดับยุโรปและระดับโลก เห็นได้ว่ามีนักเตะฝรั่งเศสเก่ง ๆ อย่าง Kylian Mbappé, Paul Pogba และคนอื่น ๆ อีกมากมาย ผมว่าเคล็ดลับคือ เขาปลูกฝังตั้งแต่เด็กว่าฟุตบอลเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ให้เด็ก ๆ เล่นฟุตบอลตลอด อย่างที่ผมเล่าว่ามีสนามบอลทั่วประเทศ ฟุตบอลถือเป็นกีฬาประจำชาติฝรั่งเศสครับ

เข้าใจว่าพ่อแม่คนไทย ถ้าลูกชอบเตะบอล ก็คงบอกว่าการเรียนสำคัญกว่าฟุตบอลใช่ไหมครับ ไม่รู้จะพูดยังไงดี คือพ่อแม่ฝรั่งเศสก็คล้าย ๆ กันนั่นแหละ แต่เขาจะพยายามไม่ทำลายความฝันของลูก จะไปห้ามไม่ให้เล่นฟุตบอล ต้องเรียนหนังสืออย่างเดียว แบบนี้ไม่ได้ ต้องปล่อยให้เด็กได้คิด ได้ฝัน พูดได้แค่ว่าถ้าจะเล่นฟุตบอลให้เต็มที่ ก็อย่าทิ้งการเรียนนะ การเรียนก็สำคัญ ต้องตั้งใจทั้งคู่

ผมคิดว่าเมืองไทยให้ความสำคัญกับการเรียนหนังสือมากกว่าฟุตบอลมาก ๆ ซึ่งผมเข้าใจนะ มันเป็นเรื่องปกติ แม่ผมก็พูดแบบนี้ แต่พ่อเขาเข้าใจว่าฟุตบอลสำคัญ ให้เราทำ 2 อย่างไปพร้อมกันได้

ฝันของเจ้ากันนักเตะสัญชาติไทย ในทีมเลสเตอร์ ซิตี้ และเป็นคนแรกที่มีชื่อในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ

สมัยเยาวชน คุณเคยเล่นฟุตบอลกับนักเตะชื่อดังระดับโลกคนไหน

Michaël Cuisance ที่เคยเล่นให้กับบาเยิร์นมิวนิก แต่ตอนนี้ค้าแข้งอยู่กับสโมสรเวเนเซีย ในกัลโช เซเรีย อา อิตาลี คนนี้ไม่ธรรมดาเลยล่ะ

อะไรทำให้คุณตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับทีมน็องซี่ และเลือกย้ายออกมาอยู่กับเลสเตอร์ ซิตี้ ที่ประเทศอังกฤษ มีข้อเสนอเข้ามาเยอะไหมก่อนเลือกเลสเตอร์

พอมาถึงปีสุดท้ายของสัญญากับน็องซี่ ช่วงเปิดฤดูกาลก็มีสโมสรจากจีนติดต่อมาซื้อตัวผม และน็องซี่ตกลงที่จะขาย แต่ตัวผมน่ะไม่อยากไป ตอนนั้นคิดได้ว่าน็องซี่ไม่อยากได้ตัวผมแล้ว ประจวบเหมาะกับเลสเตอร์เข้ามา เขาอยากให้ผมไปอยู่ด้วยในปีถัดไป

พอจบฤดูกาล น็องซี่บอกว่าขอต่อสัญญา 1 ปี ไม่ใช่สัญญาระยะยาว ขณะที่เลสเตอร์ให้สัญญาอาชีพเลย ใจผมเลยมาอยู่เลสเตอร์

ทำไมถึงเลือกมาลีกที่ดูแข็งแรงและยากกว่าอย่างพรีเมียร์ลีก ถ้าไปจีนก็อาจจะง่ายกว่า และอาจได้รายได้สูงด้วย

ผมไม่ได้คิดจะย้ายไปอยู่จีน และเลสเตอร์เป็นสโมสรชั้นยอดของอังกฤษ ประธานสโมสรก็เป็นคนไทย มีหลายอย่างที่เกื้อหนุนให้ประสบความสำเร็จ มันเป็นประสบการณ์ที่ดี ไม่เคยคิดเสียใจเลยที่เลือกมานี่ครับ

การมีเจ้าของสโมสรเป็นคนไทย กังวลไหมว่าจะถูกมองว่าคุณได้ย้ายมาเพราะเจ้าของทีม

จะคิดอย่างนั้นก็ได้ครับ เป็นความจริงที่ประธานสโมสรเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ผมได้มาอยู่ที่นี่ ไม่รู้จะพูดยังไง แต่การมาอยู่กับเลสเตอร์มีความหมายกับผมมาก ดีใจที่ได้ต่อสู้เพื่อสีของเลสเตอร์ แล้วก็ภูมิใจที่เจ้าของทีมเป็นคนไทย

ตอนผมอายุ 16 คุณวิชัย ศรีวัฒนประภา ก็เคยชักชวน อยากให้ผมมาอยู่เลสเตอร์แล้วนะ ซึ่งตอนนั้นผมยังมีสัญญากับน็องซี่อีก 3 ปี และพ่อแม่ก็อยากให้เรียน ม.ปลาย ที่ฝรั่งเศสให้จบก่อน ผมก็สนใจเลสเตอร์มาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

ฝันของเจ้ากันนักเตะสัญชาติไทย ในทีมเลสเตอร์ ซิตี้ และเป็นคนแรกที่มีชื่อในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ

ฟุตบอลที่อังกฤษแตกต่างกับฝรั่งเศสอย่างไร

อธิบายยากครับ โดยรวมคือฟุตบอลอังกฤษใช้แรงเยอะกว่า ดุดันกว่า และกองเชียร์อังกฤษก็คลั่งไคล้ฟุตบอลมากกว่าฝรั่งเศสเสียอีก ทั้งการสนับสนุนหรือสนามก็ดีมาก ๆ ส่วนฝรั่งเศสก็ใช้แรงนะครับ แต่ว่าเน้นแท็กติกและเทคนิค เล่นตัวต่อตัวน้อยกว่า (Less Duel) ให้ความสำคัญกับการจ่ายบอลไว

ดุดันกว่า แปลว่ายากกว่าไหม

เรียกว่าต่างกันมากกว่า ต้องปรับตัว คนตัวเล็กอย่างผมต้องไวกว่าเดิม ไม่งั้นจะโดนประกบตลอด

คุณเล่นให้เลสเตอร์ รุ่น U-23 ในการแข่งขันพรีเมียร์ลีก ทู ซึ่งเป็นลีกรวมดาวรุ่งฝีเท้าดีจากอะคาเดมีทีมต่าง ๆ ในอังกฤษ การแข่งขันกับนักเตะอายุน้อยมากพรสวรรค์จากหลาย ๆ สโมสรในพรีเมียร์ลีกมาแข่งขันกันเป็นอย่างไร

มันช่วยให้ผมปรับตัวและพัฒนาขึ้นเยอะ ตั้งแต่ลงสนามครั้งแรกที่นี่ การแข่งกับการซ้อมเหมือนกันเลยครับ เวลาซ้อมทุกคนวิ่งเยอะ ปะทะเต็มที่ ทำทุกอย่างเหมือนแข่งจริง ไม่มีพัก อังกฤษซ้อมโหดกว่าฝรั่งเศส ต้องซ้อม 1 ชั่วโมง 15 นาที ถึง 1 ชั่วโมง 30 นาทีทุกวัน แล้วก็ต้องเข้ายิมออกกำลังกายเพิ่มกล้ามเนื้อมากกว่าด้วย ที่ฝรั่งเศสเข้ายิมสัปดาห์ละครั้งเท่านั้น

เลสเตอร์มีสิ่งอำนวยความสะดวกในการฝึกซ้อมมากกว่าด้วยใช่ไหม

ใช่ครับ ยิม สระว่ายน้ำ อ่างน้ำแข็ง ทุกอย่างระดับมืออาชีพมาก เจ้าหน้าที่ดูแลทุกอย่างก็เพียบพร้อม

คุณมีโอกาสได้ขึ้นไปซ้อมกับทีมชุดใหญ่ของเลสเตอร์หลายครั้ง การซ้อมบนสนามเดียวกับนักเตะเวิลด์คลาสหลายคนในทีมช่วยให้คุณได้เรียนรู้อะไรบ้าง

พวกเขาเป็นมืออาชีพมาก ๆ ตรงต่อเวลาทุกครั้ง ดูแลการกินอาหารอย่างดี แล้วก็ฟังกัน การได้เล่นกับนักเตะที่แข็งแกร่ง ผมเล่นเพื่อซึมซับ เล่นเพื่อเรียนรู้ทุกอย่างว่าจะเก่งกว่าพวกเขาอย่างไร

ช่วงซ้อมใหม่ ๆ ผมก็เครียดนะ แต่หลัง ๆ ผมบอกตัวเองว่า ทีมชุดใหญ่ก็มี 2 ขา 2 แขนเหมือนเราเนี่ยแหละ ทำไมถึงเป็นพวกเขา แต่ไม่ใช่ผมล่ะ

ฝันของเจ้ากันนักเตะสัญชาติไทย ในทีมเลสเตอร์ ซิตี้ และเป็นคนแรกที่มีชื่อในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ
ฝันของเจ้ากันนักเตะสัญชาติไทย ในทีมเลสเตอร์ ซิตี้ และเป็นคนแรกที่มีชื่อในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ

พอจะเล่าถึงวันที่ได้มีชื่ออยู่ในทีมชุดใหญ่ในพรีเมียร์ลีก นัดที่เจอกับแมนเชสเตอร์ ซิตี้ เมื่อปีก่อนหน้าได้ไหม คุณรู้สึกยังไงบ้างที่ได้นั่งบนม้านั่งสำรองวันนั้น เป็นจุดที่ยังไม่เคยมีคนไทยคนไหนไปถึงมาก่อน

ภูมิใจมาก ๆ ครับ ทั้งกับตัวเองและครอบครัว เป็นความรู้สึกแบบ ว้าว อะเมซิ่ง! แต่มันก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของบางสิ่งเท่านั้น การได้นั่งตรงนั้น แน่นอนว่าดีมาก แต่ผมต้องการมากกว่านั้น อยากจะได้ลงแข่งจริงสักครั้ง

หลังจบสัญญานี้ คุณอยากอยู่กับเลสเตอร์ต่อไปหรือเปล่า

ผมอยากอยู่ต่อนะ แต่ผมอายุ 22 ปีแล้ว สิ่งสำคัญคือการได้เล่นในทีมพรีเมียร์ลีกจริง ๆ ช่องว่างระหว่างรุ่น U-23 กับระดับโปรก็เห็นได้ชัด U-23 มีแท็กติกน้อยกว่า ดุดันน้อยกว่า ซึ่งเป็นเรื่องปกติ เป้าหมายของผมคือได้เล่นกับทีมระดับพรีเมียร์ลีกในอังกฤษ หรือระดับเดียวกันในฝรั่งเศส หรือที่อื่นที่ให้ประสบการณ์ระดับเดียวกัน

เหลืออีกแค่ปีเดียว กดดันมากไหมในการคว้าโอกาสอยู่กับทีมพรีเมียร์ลีกต่อไป

ไม่กดดัน แต่เป็นแรงผลักดันมากกว่าครับ อยากจะทำให้ดีขึ้นให้ได้ครับ

รู้ตัวใช่ไหมว่าแฟนบอลไทยจำนวนมากสนใจคุณ รู้สึกยังไงบ้างที่คนไทยจับตามองและชื่นชอบคุณ

เห็นจากโซเชียลมีเดียบ้างครับ มีคนไทยส่งข้อความมาหาเยอะ ซึ่งผมยินดีมากเลย ถ้าส่งเป็นภาษาอังกฤษก็อ่านออก แต่ถ้าส่งเป็นภาษาไทยต้องเอาไปแปลก่อน ซึ่งผมก็พยายามไล่ตอบนะ แต่ข้อความมันเยอะจริง ๆ

ได้เล่นฟุตบอลในระดับยุโรปแล้ว อะไรทำให้เลือกกลับมาเล่นให้ทีมชาติไทย

อย่างที่บอกไปว่าผมรู้สึกว่าผมเป็นคนไทยมากกว่าฝรั่งเศส ผมรักทั้งไทยและฝรั่งเศสนะ แต่เลือดผมก็ไทย ใจผมก็ไทย ตั้งแต่ย้ายไปอยู่ฝรั่งเศส ผมก็กลับมาเยี่ยมครอบครัวที่เมืองไทยราว ๆ 3 ปีครั้งเสมอ ก็เลยรู้สึกคุ้นเคยกับเมืองไทย ถ้าได้โอกาสช่วยเหลือประเทศของผม ผมก็ยินดี แล้วคนไทยก็ชอบฟุตบอลมาก มีแพสชันสุด ๆ เวลาลงสนาม แฟน ๆ ชาวไทยก็ช่วยเชียร์ให้เราฮึดสู้

ชีวิต ธนวัฒน์ ซึ้งจิตถาวร ดาวนักเตะไทยในอังกฤษ จากเด็กสุพรรณบุรี สู่นักเตะทีมเลสเตอร์ ซิตี้ ที่อยู่ในรายชื่อพรีเมียร์ลีกอังกฤษ

รู้สึกยังไงที่ถูกตั้งความหวังจากคนไทยว่า อยากให้คุณช่วยยกระดับทีมชาติ

เป็นแรงผลักดันที่ดีครับ ผมอยากช่วยพัฒนาทีมชาติจริง ๆ นะ คิดว่าประสบการณ์ระดับ U-23 จากยุโรปของเรามีประโยชน์ และผมอายุยังน้อย ถ้าได้เล่นในพรีเมียร์ลีกแล้วก็จะช่วยทีมชาติได้อีก

พอได้มาสัมผัสเพื่อน ๆ ในทีมชาติไทย นักเตะไทยเป็นอย่างไรบ้าง

ทุกคนใจดีกับผม แล้วก็เข้ากันได้ดีครับ ผมพยายามพูดไทย แต่ถ้าพูดไม่ได้พวกเขาก็จะช่วยพูดอังกฤษกับผม ไม่มีปัญหาเรื่องการสื่อสาร จะพรีเมียร์ลีกหรือทีมชาติไทย การเป็นคนที่เด็กที่สุดในทีมทำให้ผมฟังและเรียนรู้จากทุกคนเสมอ

เพื่อนร่วมทีมชาติไทยคนไหนที่คุณทึ่งกับฝีเท้าของเขา

(ตอบเป็นภาษาไทยชัดแจ๋ว) กันชอบ พี่เจ-ชนาธิป สรงกระสินธ์ กับ พี่สารัช อยู่เย็น ครับ หลายคนก็เก่งมาก

(สลับมาพูดฝรั่งเศสเหมือนเดิม) พี่สารัชแท็กติกดีใกล้เคียงยุโรป พี่อุ้ม-ธีราทร บุญมาทัน กับพี่เจด้วย 3 คนนี้สไตล์ยุโรป

ถ้านักเตะไทยแท้ในทีมชาติได้มีโอกาสไปเติบโตในต่างแดน หรือเติบโตในโครงสร้างฟุตบอลยุโรป คุณคิดว่าทีมชาติไทยจะได้ทรัพยากรที่ดีกว่านี้แค่ไหน

คิดว่าน่าจะดีขึ้นมาก เทคนิคนักเตะไทยดีนะครับ แต่แท็กติกต้องยอมรับว่ายังอ่อนกว่าอังกฤษและฝรั่งเศส ทั้งสไตล์การเล่น การยืนตำแหน่งในสนาม การซ้อม แต่ก็มีศักยภาพที่จะโตได้อีกมาก แค่พัฒนาแท็กติกก็ไปได้ไกลขึ้นแล้ว

ผมได้โอกาสตั้งแต่เด็ก ซึ่งมันง่ายกว่าที่จะเรียนรู้ แต่ไม่ใช่ว่าผู้ใหญ่โตแล้วจะทำไม่ได้นะ แค่มันน่าจะยากกว่า แต่ทุกอย่างเป็นไปได้ครับ

ชีวิต ธนวัฒน์ ซึ้งจิตถาวร ดาวนักเตะไทยในอังกฤษ จากเด็กสุพรรณบุรี สู่นักเตะทีมเลสเตอร์ ซิตี้ ที่อยู่ในรายชื่อพรีเมียร์ลีกอังกฤษ

ทุกครั้งที่สวมเสื้อทีมชาติไทยลงแข่งขัน ดูคุณภาคภูมิใจมาก ครอบครัวคุณรู้สึกอย่างไรที่เห็นคุณกลับมาเล่นให้ประเทศบ้านเกิด

ดูทุกแมตช์ สนับสนุนตลอดครับ พวกเขามีความสุขและภูมิใจมาก ๆ ในตัวผม เป็นความรู้สึกที่มีค่ามาก เป็นกำลังใจข้างหลังที่ช่วยผมได้เยอะ

ผมผูกพันกับครอบครัวมาก ๆ เป็นคนที่ครอบครัวมาก่อนทุกอย่าง ครอบครัวสำคัญกว่าฟุตบอลอีก ผูกพันกับครอบครัวที่สุพรรณบุรีด้วย ถึงจะจำเมืองสุพรรณไม่ค่อยได้ แต่มันก็เป็นที่ที่พิเศษสำหรับผม

วางเป้าหมายและอนาคตในการค้าแข้งไว้ในระดับไหน

ได้เล่นฟุตบอลไปเรื่อย ๆ อย่างมีความสุข และได้เล่นในพรีเมียร์ลีกเพื่อพัฒนาตัวเองและหาประสบการณ์ครับ อาชีพนักฟุตบอลสั้นมาก คือราว ๆ 10 – 15 ปี และต้องฝึกซ้อมหนักตลอด

หลังจากนั้นก็ยังไม่รู้ เดี๋ยวค่อยว่ากันครับ แต่ผมก็ยังอยากทำสิ่งที่เกี่ยวข้องกับฟุตบอลต่อไป

เป็นไปได้ไหมที่จะเห็นคุณกลับมาเมืองไทยเพื่อพัฒนาฟุตบอลไทย

อนาคตก็เป็นไปได้ครับ ผมอยากช่วยพัฒนาทีมชาติไทย ยินดีเป็นอย่างยิ่ง แต่ ณ ตอนนี้ผมตั้งเป้ากับอาชีพนักฟุตบอลพรีเมียร์ลีกก่อน

มีอะไรอยากบอกแฟน ๆ ชาวไทยบ้าง

ขอบคุณมาก ๆ สำหรับการสนับสนุนอย่างสม่ำเสมอ ส่งข้อความให้กำลังใจทุกวัน เป็นสิ่งที่ผลักดันให้ผมอยากทำให้ดีขึ้นเรื่อย ๆ ครับ

 

Writers

ภัทรียา พัวพงศกร

บรรณาธิการและนักจัดทริปแห่ง The Cloud ที่สนใจตึกเก่า งานคราฟต์ กลิ่น และละครเวทีพอๆ กับการเดินทาง

อลงกต เดือนคล้อย

เจ้าของเพจ alongwrite และบรรณาธิการบทสัมภาษณ์แห่ง Main Stand

Photographer

ศุภกิตติ์ วิเศษอนุพงศ์

ช่างภาพประจำทีมชาติไทยชุดใหญ่ ที่ได้รับโอกาสติดตามทีมมาตั้งแต่ปี 2016

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load