The Cloud ไปเยี่ยมบ้านของ ธีรนพ หวังศิลปคุณ กราฟิกดีไซเนอร์เจ้าของ TNOP™ DESIGN เมื่อประมาณหนึ่งเดือนก่อน บทสนทนาว่าด้วยเรื่องบ้านลามไปถึงงานอดิเรกของเขาที่ว่ากันตามตรงก็ไม่ใช่งานอดิเรกเสียทีเดียว แต่เป็นความบังเอิญที่กลายมาเป็นนิสัยที่ยังติดตัวมาถึงวันนี้

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

เขาสะสมสติกเกอร์

สติกเกอร์ในที่นี้ไม่ใช่แค่สติกเกอร์แบรนด์สตรีทเท่ๆ ที่เราเห็นบนฝาแล็ปท็อป แต่เป็นสติกเกอร์ที่เราเห็นในชีวิตประจำวันทั่วไปบนผลไม้ กล่องไปรษณีย์ ฉลากขวดน้ำ ไปจนถึงเลเบล X-Rated หรือ 18+ บนวิดีโอหนังโป๊ ทั้งหมดเดินทางมาจากหลายๆ ประเทศทั่วโลก แปะอยู่ในสมุดสเก็ตช์หลายขนาดจำนวนมากกว่า 20 เล่ม 

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

ในฐานะดีไซเนอร์ นี่เป็นแหล่งศึกษาเรื่องดีไซน์ชั้นยอด 

ในฐานะคนคนหนึ่ง มันคือการฝึกสมาธิชั้นเยี่ยม

เขาหยิบสมุดสเก็ตช์ขึ้นมาเล่มหนึ่งแล้วเริ่มย้อนเวลากลับไปใน ค.ศ. 2006 

Chicago 2006

สมัยอยู่ชิคาโก บ้านของธีรนพอยู่ใกล้ The Art Institute of Chicago พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่รวบรวมคอลเลกชันไว้มากมาย ตั้งแต่ศิลปะรูปแบบอิมเพรสชันนิสม์ (Impressionism) จนถึงเอ็กซ์เพรสชันนิสม์ (Expressionism) เป็นที่เก็บงานภาพวาดหุ่นนิ่งของศิลปินระดับโลกชื่อดังอย่างปอล เซซาน (Paul Cézanne) และอ็องรี มาติส (Henri Matisse) ทำให้นักเรียนศิลปะอย่างธีรนพอยากกลับมาวาดภาพสีน้ำมันอีกครั้งหนึ่ง โดยเริ่มจากของใกล้ตัว เช่น ผลไม้ เป็นอย่างแรก

“พอจะกลับมาเพนต์ก็ต้องไปเลือกผลไม้สวยๆ ที่ซูเปอร์มาร์เก็ต แล้วบ้านอยู่ใกล้ซูเปอร์มาร์เก็ต เราจึงรู้ว่ารถขนส่งจะเอาผลไม้ที่สวยที่สุด สดที่สุด มาลงตอนไหน เราไปตอนเที่ยงคืนเพื่อเลือกลูกดีๆ มาเลย พอได้แล้วก็มาจัดวางเพื่อเพนต์ ทีนี้ผลไม้มันจะมีสติกเกอร์แปะอยู่บนแต่ละลูก ตอนแรกเราก็แกะแล้วติดไว้ตามพื้นห้อง เพนต์ไปเพนต์มาก็ เอ๊ะ แล้วสติกเกอร์พวกนี้เอายังไงดีวะ ก็เลยติดรวมๆ กันบนสมุดสเก็ตช์ 

“พอเวลาผ่านไปก็เริ่มมีสติกเกอร์เยอะขึ้น เราเลยสเก็ตช์ผลไม้เป็นซีรีส์โดยใช้มาร์กเกอร์ ซึ่งมันต้องอาศัยความไว เพราะหมึกจะแห้ง เราทำซีรีส์นี้นอกเหนือจากที่เพนต์สีน้ำมัน เสร็จแล้วก็เอาสติกเกอร์ที่มีพร้อมผลไม้ลูกนั้นแปะกลับเข้าไป กลายเป็นภาพเพนต์ผลไม้ที่มีสติกเกอร์ติดอยู่ด้วย”

ภาพสเก็ตช์ผลไม้ของเขาน่าประทับใจ มองดูดีๆ มีเทกซ์เจอร์เหมือนพื้นผิวผลไม้จริงๆ ไม่มีผิด อย่างภาพลูกกีวี่มีลักษณะเป็นขนๆ ซึ่งเกิดจากการใช้น้ำให้กระดาษเป็นขุยก่อนแล้วค่อยลงสี

Stickers

สติกเกอร์ผลไม้ที่เห็นในบ้านเราส่วนมากเป็นโลโก้แบรนด์ไม่ก็ชื่อไร่หรือฟาร์ม แต่ในสหรัฐฯ การใช้งานของสติกเกอร์แตกต่างกันออกไป ตามกฎหมายอเมริกา ผลไม้จะต้องมีตัวเลขบอกหมวดหมู่กำกับไว้ เช่น เลข 4 คือผลไม้ที่ปลูกแบบอุตสาหกรรม ใช้ยาฆ่าแมลง และเลข 9 คือผลไม้ออร์แกนิกแบบที่ปลูกให้สุกเองแล้วค่อยเก็บ ผลจะเบี้ยวๆ ไม่ได้สวยมาก และมีราคาแพงกว่า

“หรือตอนไปอิตาลีก็เหมือนกัน เพื่อนบอกว่าเนื้อที่ขายในซูเปอร์มาร์เก็ตจะมีรหัสบอกเลยว่ามาจากวัวตัวไหน อยู่ที่ฟาร์มอะไร เราก็เลยลอกเก็บเอาไว้ เพราะถ้าเรากินแล้วเป็นอะไร จะได้มีเลเบลอันนี้บอกว่ากินอะไรมา แต่ปัญหาคือสีบนสติกเกอร์ลอกไวมาก ยิ่งของยุโรปยิ่งไปไวเลยเพราะเขาทำไว้สำหรับใช้ระยะสั้น มันเลยกลายเป็นปัญหาของคนที่สะสมสติกเกอร์พวกนี้ ซึ่งอาจจะมีคนเดียวในโลกมั้ง ที่รู้สึกว่าพอเก็บไปแล้ว ข้อมูลหมึกพิมพ์มันหาย โดยเฉพาะฉลากของอาหารมันจะอยู่ได้ไม่นาน”

ธีรนพสารภาพว่า ตอนแรกไม่เคยมองว่าสติกเกอร์เหล่านี้สวยเลย แต่พอเจออันแรกที่สวย ในฐานะกราฟิกดีไซเนอร์ที่ชอบสื่อสารก็ตั้งคำถามว่า ทำไมเขาถึงสามารถทำกราฟิกสวยๆ บนพื้นที่สติกเกอร์เล็กๆ อย่างนี้

“เราชอบทำโลโก้อยู่แล้ว เลยสนใจมันเป็นพิเศษ ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดว่ามันสำคัญอะไร แต่พอเริ่มมีเยอะขึ้น ได้เห็นอันที่สวยขึ้น ดีไซน์เริ่มเล่นสนุกขึ้น บางทีมีรูปการ์ตูนบนผลไม้ที่ขายเด็ก อย่างบนกล้วยที่พ่อแม่จะซื้อให้ลูกกิน บางแบรนด์ไปคอลแลบกับการ์ตูนดิสนีย์ สติกเกอร์แต่ละอันก็การ์ตูนไม่เหมือนกัน เวลาไปซูเปอร์ฯ เด็กจะวิ่งไปหยิบก่อนเลย ไว้หลอกล่อเด็ก หรือช่วงเทศกาลก็จะมีเป็นคำอวยพร เพราะคนมักซื้อผลไม้ไปให้เป็นของขวัญ เลือกคำอวยพรได้ด้วย คนก็เริ่มเห็นความสำคัญของสติกเกอร์มากขึ้น”

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊
สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

Collector

“เราเลือกอันสวยๆ มาเก็บ บางอันไม่ได้สวยมาก แต่เราเก็บเพราะอยากจำว่าเราเอามาจากไหน หลังๆ กลายเป็นว่าที่ไหนก็ได้ ดีไซน์ไหนก็ได้ ขอให้มันมาติดสมุดให้เต็มสักที”

เขาหัวเราะพลางเปิดสมุดสเก็ตช์เล่มถัดไปที่เก็บสติกเกอร์ไว้จนพอง โดยแต่ละหน้าแบ่งเป็นสีๆ ไล่จากสีแดง สีน้ำเงิน สีเหลือง สีเขียว ไปจนถึงสีแปลกๆ อย่างสีม่วง

“ยุคหนึ่งเราเริ่มจัดระเบียบสติกเกอร์ เริ่มเห็นว่ามันมีกลุ่มของสีอยู่ สีเหลือง สีน้ำเงิน สีแดง ก็เลยจัดกลุ่มให้มันเข้ากัน เราสะสมจนพอรู้ว่าสติกเกอร์ในตลาดขาดสีอะไรไปบ้าง สีแดง สีน้ำเงิน สีเขียว สีเหลือง จะเยอะมาก แดงนี่มีตั้งหลายหน้า แต่พวกสีส้ม สีม่วง สีน้ำตาล หน้าจะว่างมากเลย มันเลยทำให้เราตั้งคำถามจากการที่สติกเกอร์ในตลาดส่วนใหญ่มีแค่สี่สี สีชมพูก็ไม่ค่อยมี สีทองก็น้อยมาก บางทีคนนึกว่าสีทองต้องพรีเมี่ยม แล้วโปรดักต์ผลไม้มันอาจจะไม่ได้พรีเมี่ยมขนาดนั้นมั้ง หรือรูปทรงที่ปกติจะเห็นแต่วงรี เราก็สงสัยว่าทำไมไม่มีสติกเกอร์สามเหลี่ยมบ้าง พิมพ์ยากเหรอ ยังเป็นคำถามอยู่ว่าทำไมยังไม่ได้สติกเกอร์สามเหลี่ยม กลมกับวงรีจะมีเยอะ สี่เหลี่ยมก็ไม่ค่อยมี ทั้งๆ ที่ผลิตง่ายเลย”

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊
สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

สติกเกอร์ที่แกะอยากที่สุดสำหรับเขาคือ อากรสรรพสามิตบนเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ถ้านึกไม่ออก มันคือสติกเกอร์แผ่นยาวๆ ที่ปิดคาดฝาขวดที่เราฉีกทิ้งทุกครั้ง

“มันเป็นกาวที่โหดที่สุด แกะนานมาก วิธีการแกะของเราเลยเริ่มแอดวานซ์ขึ้นจนลอกสติกเกอร์อะไรก็ได้ง่ายๆ เลย ถ้าลอกแล้วมันไม่ออกก็ต้องเอาน้ำมาฉีดให้มันเปียกๆ ให้มันละลายก่อน แล้วนั่งรอ ถ้าดึงตอนนั้นจะยุ่ย หรืออาจจะต้องใช้คัตเตอร์ช่วย บางทีต้องกลั้นหายใจด้วยนะ”

“เหมือนเวลาซื้อหนังสือแล้วร้านติดราคาไว้บนปกใช่ไหม” – เราถาม

“ใช่ อีกอันหนึ่งที่แกะยาก แต่อาจจะไม่ใช่สติกเกอร์เสียทีเดียวคือ Wristband คอนเสิร์ต นี่คือความภาคภูมิใจเลยนะ การที่เราแกะได้โดยรอยต่อของมันไม่ขาดเลย มันเหนียวมาก ไม่งั้นคนจะโกงได้ แต่ก็มีหลายอันที่แกะไม่ได้ ต้องตัดใจตัด” 

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

Projects

จากการสะสมแค่สติกเกอร์ติดผลไม้กลายเป็นสติกเกอร์ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นป้ายราคา สติกเกอร์คำแนะนำในกล่องเฟอร์นิเจอร์ IKEA ป้ายลดราคา 50 เปอร์เซ็นต์ ฉลากซิการ์ ฉลากยี่ห้อบนขวดเบียร์ กระปุกแยม สติกเกอร์บนกล่องพัสดุ เลเบล X-Rated หรือ 18+ บนวิดีโอหนังโป๊ ลุกลามไปจนถึงการเก็บกระดาษห่อขนมสวยๆ หรือป้าย Tag เสื้อผ้าน่ารักๆ ที่ใช้เป็นแรงบันใจในการทำงานได้

“ตอนนี้กลายเป็นคนเก็บขยะไปแล้ว” เขาหัวเราะ

ไอเดียจากสติกเกอร์ผลไม้ต่อยอดไปเป็นหลายอย่าง ในฐานะอาจารย์ เขานำไปสร้างโปรเจกต์สนุกๆ ให้นักศึกษา ส่วนในฐานะกราฟิกดีไซเนอร์ ธีรนพนำไอเดียไปขายให้ลูกค้าทันทีที่กลับจากอเมริกามาเมืองไทย

“สติกเกอร์ต้องบอกว่าปลูกแบบไหน อาจจะมีชื่อประเทศให้รู้ว่ามาจากไหน บางอันจะบอกชื่อผลไม้ด้วย แต่ข้อมูลมันใส่ไม่ได้เยอะหรอก เราเคยเอาไปเป็นโจทย์ให้นักศึกษาทำ ให้ออกแบบสติกเกอร์ผลไม้ โดยให้เขาลองคิดใหม่ว่า ถ้าสติกเกอร์ผลไม้ไม่ได้บอกแค่ชื่อของแบรนด์หรือชนิดของผลไม้ มันบอกอะไรได้อีกบ้าง บางคนก็ใส่ประโยชน์ทางโภชนาการเข้าไป อย่างแอปเปิ้ลมีวิตามินอะไรบ้าง ก็ทำเป็น Pie Chart ให้เห็น

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

“ตอนกลับจากอเมริกาใหม่ๆ เราเอาไอเดียจากการเก็บสติกเกอร์มาสร้างเป็นงาน ลูกค้าเป็นบริษัทขายกระดาษชื่อ Antalis เขาต้องการให้เราทำแคตตาล็อกที่รวมกระดาษสีทั้งหมด พอพูดถึงกระดาษสีเรานึกถึงสองอย่าง ไม่ดอกไม้ก็ผลไม้ที่มีสีสันเยอะๆ สุดท้ายเลือกผลไม้โดยใช้วิธีการเลือกผลไม้แทนการเลือกกระดาษ 

“เวลาเราดูผลไม้เราจะดูจากรูปลักษณ์ภายนอกก่อน ตามด้วยน้ำหนักซึ่งก็คือแกรมของกระดาษที่มีความหนาหลากหลาย หลังจากนั้นเราก็ฉีกเปลือกมัน แคตตาล็อกมีทั้งหมดสี่ห้าเล่ม โดยค่อยๆ เล่าเรื่องราวของกระดาษผ่านวิธีการเลือกผลไม้ เล่มสุดท้ายสรุปว่ากัดเข้าไปได้รสชาติอะไร อย่างโปสเตอร์นี่ก็อยู่ในคอลเลกชันนี้” เขาเดินลุกจากโต๊ะไปยังโปสเตอร์ขนาด A1 ในกรอบที่ติดไว้ตรงทางเข้าบ้าน

“สิ่งที่เราสะสมเลยกลายเป็นงานที่อย่างน้อยก็ยังมีประโยชน์ ใช้หาเงินได้” เขาพูดติดตลกก่อนจะเดินกลับมาที่โต๊ะเพื่อหาสติกเกอร์ในสมุดสเก็ตช์ที่ชอบต่อ

Habit to Ritual

ธีรนพคือนักออกแบบที่พกสมุดโน้ตติดตัวไปทุกที่ ไม่ว่าจะไปที่ไหน เจออะไร ครั้งหนึ่งเขาเคยไปทำงานที่อาบูดาบีหนึ่งเดือนเต็ม สมุดเล่มนั้นเต็มไปด้วยบันทึกเรื่องราวของเมืองหลวงแห่งนี้ แทรกด้วยสติกเกอร์และฉลากภาษาอาหรับ ที่เห็นชัดคือสติกเกอร์สายการบิน Emirates สีแดงสด

“เราไปเจออะไร เราไปกินอะไร การติดสติกเกอร์ไว้คือการบันทึกไปด้วย พอกลับมาดูเราก็ได้เห็นว่าตอนนั้นเราอยู่ที่ไหน ทำอะไร หน้านี้มีไซส์ M ติดไว้น่าจะไปซื้อเสื้อ หรืออันนี้เป็นยางมังคุด พอเราอยู่กับผลไม้บ่อยๆ ได้เจอมังคุดสดๆ ยางจะออกสีขาวๆ แต่พอแห้งจะกลายเป็นสีเหลืองขึ้นมาทันที เราเลยมีไอเดียว่าทำไมคนไม่ทำกาวที่มาจากยางผลไม้ มันออร์แกนิกมากๆ ล้างน้ำก็ออก แล้วก็เหนียวติดดีมากๆ”

การสะสมสติกเกอร์กลายเป็นการฝึกสมาธิ เป็นการกระทำที่มีรางวัลเป็นสติกเกอร์ที่ลอกออกมาแล้วไม่มีรอยขาด ไม่มีรอยยุ่ย 

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

“มันน่าจะเป็น Ritual ไปแล้ว เราทำจนเป็นความเคยชิน แค่ลอกออกมาแล้วไม่ขาดเลย แค่นี้เราก็แฮปปี้แล้ว มันทำให้เราหยุดอยู่กับตัวเอง โฟกัสกับอะไรบางอย่างในช่วงสั้นๆ โดยไม่ต้องคิดอะไร พอเราทำบ่อยๆ เข้า วันหนึ่งมันก็กลายเป็นมีสติกเกอร์มาให้เราแกะทุกวัน เราก็ได้ใช้เวลานั้นค่อยๆ ลอก ค่อยๆ ลอก บางครั้งแค่หนึ่งนาทีเอง แต่เราได้ฝึกสมาธิ

“อย่างสติกเกอร์ผลไม้อาจจะไม่ได้ลอกยาก มันไม่ขาด แต่มันจะย้วย ไอ้พวกสติกเกอร์ราคาต่างหาก แล้วมันไม่ได้แค่สติกเกอร์เปล่าๆ มันมีรอยบาก เพราะเขาจะทำให้คนลอกไม่ได้ เขากลัวคนทุจริตเอาราคาหนึ่งมาติดอีกอันหนึ่ง อันนั้นคือท้าทายที่สุดแล้ว สี่บากห้าบาก ลอกยังไงก็ขาด แต่เราก็ลอกได้หมด” 

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

ภายใต้น้ำเสียงรื่นหูและจังหวะพูดที่ไม่ช้าไม่เร็วจนเกินไป นักออกแบบคนนี้เคยเป็นคนใจร้อนมาก (มากแบบที่เขาต้องพูดลากเสียงยาว) เขาไม่ใช่คนมีระเบียบ แต่การสะสมสติกเกอร์ช่วยหล่อหลอมให้เขาเป็นคนรู้จักวางแผน จัดการ แล้วยังเพิ่มความคิดสร้างสรรค์ในการคิดงานของตัวเอง 

“บางทีเราคิดงานแล้วคิดเยอะเกินไป พอสะสมมาเยอะๆ เวลาเจอสติกเกอร์อันหนึ่ง แล้วต้องพยายามนึกว่าหน้าสมุดตรงไหนที่ว่าง ก็แปะไปเลยโดยไม่ต้องคิดมาก มันช่วยให้เรามีความกล้ามากขึ้น หรือรู้จักพลิกแพลงมากขึ้น อย่างสติกเกอร์บางอันไม่ได้สวยอะไรเลย แต่พอเอามาติดเป็นแถบมันกลับสวย มันสร้างอะไรได้ เริ่มครีเอทีฟ มีการพับปลายให้ดึงได้” 

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

Top 5

เราขอให้เขาเลือกสติกเกอร์ที่ชอบจำนวนหนึ่ง แต่เพราะเขาติดกระจายลงสมุดเป็นสิบๆ เล่ม กว่าจะเจอชิ้นที่ชอบจริงๆ สักอันก็ใช้เวลาพอสมควร สติกเกอร์แบบที่ธีรนพชอบ คืออันที่สื่อสารตรงๆ ง่ายๆ สีที่สะดุดตา เห็นได้ในระยะไกล ในสเกลเล็กเท่านี้ เลยยกตัวอย่างมาได้แค่ 5 ชิ้นที่มีความหมายกับเขาจริงๆ

01 สติกเกอร์ที่มีแต่คำ

“มันจะมีสติกเกอร์ที่มีแต่คำเฉยๆ บางทีมันจะมีคำแปลกๆ ไม่มีดีไซน์อื่นๆ เลย ฟอร์มกราฟิกจะน้อย เช่น คำว่า Fresh คำว่า Paid คำว่า Organic หรือ Urgent ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นสีสะท้อนแสง ตอนที่เห็นครั้งแรกจะเห็นมาแต่ไกลเลย เป็นอะไรที่โดดเด่น ไว เตะตา ง่ายๆ ด้วยความที่เราทำงานกราฟิก เราเลยชอบซีรีส์สติกเกอร์ที่เป็นคำสั้นๆ ไม่ต้องเยอะ เป็นฟอร์มที่ลงตัวมากๆ ทั้งฟอนต์ ทั้งไซส์ ถ้ามีหลายบรรทัด สเปซระหว่างบรรทัดก็แบ่งสวยและเข้าใจได้เลย” 

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

02 สติกเกอร์ไปรษณีย์

“ปกติเป็นคนชอบท่องเที่ยวต่างประเทศ ถ้าเราไม่ได้เริ่มสะสมสติกเกอร์ เราจะไม่เห็นภาษาต่างประเทศในคำคำ เดียวที่แปลเป็นยี่สิบสามสิบภาษา อย่างสติกเกอร์ Air Mail หรือ Piority ที่ดูแล้วก็รู้แหละว่ามันคือสติกเกอร์อะไร เพราะมันมีเทมเพลตที่เป็นสากล แต่ในแต่ละประเทศ ภาษาก็เปลี่ยนไป”

03 สติกเกอร์ที่มีกราฟิกผลไม้สไตล์เรโทร

“เราชอบสติกเกอร์ที่มีดีไซน์เรโทรหน่อยๆ อย่างอันนี้น่าจะได้มาจากอิตาลี รู้สึกจะเป็นสติกเกอร์ของส้ม สวยมาก เราไม่เคยเห็นกราฟิกส้มที่ข้างในมีการแบ่งเลเยอร์ ให้เห็นเส้นใย เห็นเท็กเจอร์ เห็นผิว ในเชิงกราฟิกมันน่าสนใจ ดึงดูดดี บางทีเราจะเจอสติกเกอร์สไตล์ยุค 50 60 ที่ดีไซน์น่ารักดี เก๋ แล้วเราชอบทำโลโก้อยู่แล้ว อะไรที่เป็นฟอร์มกราฟิกน้อยๆ จะเป็นไอเดียในการทำงาน อย่างสติกเกอร์ส้มอันนี้ก็เอามาเป็น Inspiration ทำงานของตัวเองต่อ ปรับสีให้โมเดิร์นขึ้น”

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

04 สติกเกอร์ของพ่อ

“แต่ก่อนตอนอยู่อเมริกาจะกลับมาที่เมืองไทยปีละครั้ง พอคุณพ่อรู้ว่าสะสมสติกเกอร์ พ่อจะเก็บสติกเกอร์ที่เขาเจอไว้ให้ แล้วก็แปะบนถุงใสๆ เพราะเขาไม่รู้ว่าเราจะเอาไปติดอะไรต่อ ติดเรียงๆ เหมือนเป็นแฟ้ม ทุกครั้งที่เรากลับมาบ้านจะมีแบบนี้เกือบสิบอันเลย แล้วถึงค่อยเอามาติดในสมุดของเรา มีทั้งจากเมืองจีนเมืองไทย ได้มาจะรู้เลยว่าเขากินอะไรไปบ้าง”

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

05 สติกเกอร์มะม่วงแรด

“ในไทยส่วนใหญ่เห็นมีแต่ส้มที่จะมีสติกเกอร์ติด แต่เราเจออันนี้ที่บิ๊กซี ติดมะม่วง ชอบมาก เห็นแล้วต้องเอาออกมาให้ได้เลย เขาติดสติกเกอร์เพื่อแยกประเภทมะม่วง แรด เขียวเสวย แก้ว น้ำดอกไม้ เพราะมะม่วงมันสีเขียวหมด รูปร่างคล้ายกัน บางทีคนแยกไม่ออกว่าพันธุ์อะไร เราชอบอะไรที่ง่ายๆ แบบนี้ มีแค่คำ แต่ถ้าเป็นเรา เราจะแก้ฟอนต์ให้มันแรดตามคำ เท่มาก เอาไปทำเสื้อยืดต่อได้เลย”

Bangkok 2020

14 ปีผ่านไป นับจากวันที่ธีรนพเดินเท้าไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้บ้านที่ชิคาโกตอนเที่ยงคืน พิถีพิถันเลือกผลไม้ที่สวยที่สุด นำกลับมาสเก็ตช์ภาพ โดยแกะสติกเกอร์วงกลมที่ติดมาด้วยมาแปะไว้ตามพื้น เช้าวันที่เราเจอกัน เขาเพิ่งซื้อขนมปังหลายชิ้นจากร้าน Au Bon Pain สาขาหนึ่งในกรุงเทพฯ และลอกสติกเกอร์คำแนะนำการบริโภคที่แสนจะธรรมดา ติดไว้ในสมุดที่ดูยังไงก็รู้ว่าเป็นเล่มล่าสุด เพราะหน้าปกมีสติกเกอร์วงกลมหลากสีแบบที่เราได้รับตอนวัดไข้ก่อนเข้าสถานที่ต่างๆ แปะไว้

“ทุกวันนี้ก็ยังเก็บอยู่จนจะกลายเป็นโรคจิตแล้ว” เขาแซวตัวเองด้วยเสียงหัวเราะ

“ทุกครั้งที่เราเห็นสติกเกอร์ เราจะคันไม้คันมือต้องแกะ เลยกลายเป็นพฤติกรรมที่ติดตัวเราไปแล้ว บางทีไปซูเปอร์มาร์เก็ตแล้วไม่ได้ตั้งใจซื้อผลไม้ แต่อยากได้สติกเกอร์ เรายังแอบไปลอกเลย ครั้งหนึ่งมีพนักงานแอบมองว่าเราลอกสติกเกอร์ไปทำไม เราก็ลอกไปแล้วบอกว่า “ขอนะครับ” เขาก็งงๆ ไม่ได้ว่าอะไร พอลอกเสร็จก็แปะไว้บนเสื้อ เพราะเสื้อมันเป็นขนๆ พอกลับบ้านค่อยย้ายติดสมุด”

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

น่าแปลกใจที่ดีไซเนอร์ที่หลงใหลสติกเกอร์ขนาดนี้ ยังไม่เคยออกแบบสติกเกอร์จริงๆ จังๆ สักที

“เคยคิดอยากจะออกแบบสติกเกอร์ผลไม้เหมือนกันนะ แต่เมืองไทยไม่มีระบบตัวเลข ไม่มีกฎหมายบังคับผู้ผลิตให้เปิดเผยข้อมูลวิธีการปลูก ถ้าเขาเอามาใช้จริงๆ ก็ต้องมีดีไซเนอร์มาออกแบบพวกนี้แหละ สติกเกอร์ที่เราเห็นในเมืองไทยจะเป็นชื่อของไร่ ชื่อของฟาร์มที่ปลูก เป็นโลโก้เท่านั้นเอง ซึ่งจะมีหรือไม่มีก็ได้ แต่มีก็จะได้บอกว่ามันมาจากไหน”

“หรือคุณต้องมีไร่ผลไม้ของตัวเอง” – เราถามติดตลก

เขาหัวเราะร่วน ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ บอกเพียงแค่ว่าถ้าใครมีไร่แล้วต้องการออกแบบสติกเกอร์ให้ติดต่อมาได้

“แล้วสติกเกอร์ 7-Eleven เก็บบ้างไหม” นั่นคือคำถามสุดท้าย

“เก็บไว้ก็ไม่ได้แลกดิ”

จริงของเขา

สติกเกอร์สะสมของธีรนพแห่ง TNOP™ DESIGN ตั้งแต่ฉลากบนผลไม้จนถึงป้ายบนวิดีโอหนังโป๊

Writer

พิมพ์อร นทกุล

อดีตเด็กบัญชี เชื่อในบทสนทนาที่ดี และมีความสุขกับการเล่าเรื่องราวต่างๆ ส่วนใหญ่พบว่าตัวเองรักหมามากกว่าคน

Photographer

มณีนุช บุญเรือง

ช่างภาพสาวประจำ The Cloud เป็นคนเชียงใหม่ ชอบแดดยามเช้า การเดินทาง และอเมริกาโน่ร้อนไม่น้ำตาล

The Collector

คอลเลกชันความหลงใหลของนักสะสมนานาประเภท

ผี [น.] สิ่งที่มนุษย์เชื่อว่าเป็นสภาพลึกลับ มองไม่เห็น แต่สามารถปรากฏเหมือนมีตัวตนได้ หรือหมายถึงคนที่ตายไปแล้ว 

คุณมีความทรงจำกับผีแบบไหน 

ผีเป็นตัวแทนความมืดที่น่ากลัว เป็นสิ่งลี้ลับที่น่าค้นหา หรือคุณจดจำ ‘ผี’ เป็นความทรงจำวัยเด็กเหมือนกับ ป๋าเอ็กซ์-อรรถกฤตย์ จีนมหันต์ นักสะสมการ์ตูนมากกว่า 50,000 เล่ม และการ์ตูนที่เขาสนใจมากที่สุด คือ ‘การ์ตูนผีเล่มละบาท’

‘ป๋าเอ็กซ์’ นักสะสมการ์ตูนผีเล่มละบาท สู่การขับเคลื่อนวงการผีไทยไปทั่วโลก

“อะไรที่เป็นของเก่า ที่พาเรานึกย้อนไปในอดีตได้ เราก็สนใจอย่าง การ์ตูนผีเล่มละบาท เราเคยอ่านในวัยเด็กเพราะมันราคาถูก” ป๋าเอ็กซ์เล่าถึงจุดเริ่มต้นการสะสมของเล่นในวัยเด็ก เช่น ตุ๊กตุ่นและตุ๊กตาทอยเส้น

 หมุดหมายของการถวิลหาอดีตในรูปแบบของ การ์ตูนผีเล่มละบาท ของป๋าเอ็กซ์ เริ่มต้นขึ้นเมื่อไทม์แมชชีนแห่งเวลาพาเขาเดินทางจากมีนบุรี มุ่งสู่บ้านเกิดที่จังหวัดนครสวรรค์ นั่นทำให้เขาได้เจอกับ การ์ตูนผีเล่มละบาท อีกครั้ง

‘ป๋าเอ็กซ์’ นักสะสมการ์ตูนผีเล่มละบาท สู่การขับเคลื่อนวงการผีไทยไปทั่วโลก
01

“เขาเรียกหนังสืออ่านฆ่าเวลานะ” ป๋าเอ็กซ์เปรยพร้อมกับเล่าความหลังระหว่างตัวเขาและ หนังสือการ์ตูนผีเล่มละบาท ระยะทางบนท้องถนนได้เชื่อมเขากับการ์ตูนผีเล่มละบาทเข้าด้วยกัน เพราะการเดินทางไปต่างจังหวัดในวัยเด็ก ไม่มีมือถือ ไม่มีแท็บเล็ต สิ่งที่อยู่กับเขาตลอดการเดินทาง คือการ์ตูนผีเล่มละบาท 

“หนังสือเหล่านี้มันเลยมีความทรงจำวัยเด็ก มักผุดเรื่องในอดีตของเราขึ้นมาเสมอ อดีตที่มีแต่ความสนุก และเมื่อถูกวาดเป็นการ์ตูน ก็ยิ่งทำให้เราจินตนาการว่าจะเจอเนื้อเรื่องแบบไหน จะเห็นบรรยากาศแบบใด มันทำให้เราเห็นว่า เฮ้ย เมื่อก่อนบ้านเป็นแบบนี้นะ ก่อนจะขึ้นบ้านต้องล้างเท้าก่อน นี่คือกลิ่นอายของอดีตที่หนังสือมอบให้กับเรา

ตอนเด็กไม่กลัวผีเหรอคะ-เราถามด้วยความสงสัย

“ตอนเด็กกลัว แต่เราก็อยากอ่าน เหมือนเวลาเราดูหนังผี บางทีก็ไปนั่งดูกับแม่หรือคลุมโปงดู มันมีความอยากรู้อยากเห็นว่าผีมีจริงไหม วันไหนอ่านหนังสือการ์ตูนผีแล้วเจอฉากน่ากลัว เราก็ค่อยกลับมาอ่านตอนกลางวันต่อ อ่านตอนไม่มืด เลยกลายเป็นความสนุกความเร้าใจ

“สมัยก่อนคนอ่านการ์ตูนเล่มละบาทเป็นพวกพ่อค้า แม่ค้า เอาไว้อ่านระหว่างขายของ เมื่อไม่มีลูกค้าก็เปิดอ่าน แต่พอลูกค้ามาก็เก็บไว้ใต้หาบ เพราะมันเป็นการ์ตูนราคาถูก เมื่อก่อนการ์ตูนญี่ปุ่นราคาแพงมากหากเทียบกับการ์ตูนเล่มละบาท แต่เป็นเรื่องที่สนุกนะ บางเรื่องเกี่ยวกับจักรๆ วงศ์ๆ บางเรื่องเป็นปาฏิหาริย์ ที่มาฮิตสุดๆ ช่วงหลังก็เป็นเรื่องผี จนตอนหลังเราเรียกกันว่าการ์ตูนผีแทน เพราะเป็นประเภทการ์ตูนที่ขายดีที่สุดในบรรดาการ์ตูนเล่มละบาท”

ด้วยความที่หนังสือการ์ตูนผีเล่มละบาทส่วนมากมีความยาวเพียง 16 หน้า จึงแตกต่างจากหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ที่นักวาด นักเขียน จะค่อยๆ จินตนาการและคอยเก็บรายละเอียดการ์ตูนไปทีละเล่ม การ์ตูนผีเล่มละบาทพิเศษตรงที่ไม่ว่าเนื้อเรื่องคุณจะดำเนินมาอย่างไร แต่เมื่อถึงหน้า 16 ก็ต้องจบเรื่องผีนี้ให้ได้

‘ป๋าเอ็กซ์’ นักสะสมการ์ตูนผีเล่มละบาท สู่การขับเคลื่อนวงการผีไทยไปทั่วโลก

“บางทีนะ เนื้อเรื่องปูมาสนุกมาก เขียนมาอย่างดี แต่พอนักวาดหันมาดู อ้าวสิบห้าหน้าแล้ว ก็จบเลย จบแบบห้วนๆ จบแบบง่ายๆ (หัวเราะ) บางคนงงว่าจบแล้วหรือ นี่เป็นอีกเสน่ห์ของหนังสือการ์ตูนผีเล่มละบาท” 

ป๋าเอ็กซ์เล่าต่อว่า ภายหลังเริ่มมีการเขียนการ์ตูนแบบภาคต่อหลายเล่ม แต่คนไม่นิยมมากนัก เพราะต้องรอเล่มต่อไปและต้องตามเก็บ บางสำนักพิมพ์จึงเพิ่มจำนวนหน้าเป็น 24 หน้า หรือ 32 หน้าแทน แต่มาตรฐานของหนังสือผีเล่มละบาทก็ยังคงเป็น 16 หน้า 

“แต่ผมชอบแบบหลายเล่มจบ เพราะมันต่อเนื่อง อ่านเพลิน และที่สำคัญคือ การตามหาให้ครบชุด บางทีเราเจอเล่ม 1 และเล่ม 3 เหมือนการเดินทางหาขุมทรัพย์ ต้องตามหาเล่มที่ 2 ให้เจอ มันเลยตื่นเต้นมากๆ ต้องคอยสอบถามแลกเปลี่ยนใครมีเล่มนี้บ้าง ฉันขาดเล่มนี้”

‘ป๋าเอ็กซ์’ นักสะสมการ์ตูนผีเล่มละบาท สู่การขับเคลื่อนวงการผีไทยไปทั่วโลก
02

แรกเริ่มหนังสือการ์ตูนเล่มละบาทเกิดจากการพยายามใช้ประโยชน์จากเศษกระดาษที่เหลือในโรงพิมพ์ และนำไปขายด้วยราคา 1 บาท ทำให้หลายโรงพิมพ์ต้องหาวิธีลดต้นทุนการผลิตลง โดยหันไปจ้างนัดวาดหน้าใหม่แทนนักวาดมืออาชีพ เช่น นักเรียน นักศิลปะ หนังสือการ์ตูนผีเล่มละบาท จึงสร้างชื่อให้นักเขียนหน้าใหม่มากมาย บางเล่มใช้นักวาดมืออาชีพมาวาดแค่หน้าปก แต่ในเรื่องเป็นอีกคน เช่น หน้าปกโดย จุก เบี้ยวสกุล, เทพบุตร เขียนเรื่อง 

ป๋าเอ็กซ์อธิบายต่อว่า วิธีที่หนังสือการ์ตูนผีเล่มละบาทจะดึงดูดคนซื้อผ่านหน้าปกได้มี 2 ทาง คือ หนึ่ง ต้องมีผี สอง ต้องมีผู้หญิงสวยและเซ็กซี่ เพื่อดึงดูดคนอ่านเพราะเปิดดูเนื้อหาก่อนซื้อหนังสือไม่ได้ 

แล้วป๋าเอ็กซ์มีเงื่อนไขในการเลือกสะสมหนังสือการ์ตูนหรือเปล่า 

“ผมเลือกเก็บหนังสือการ์ตูนตามนักเขียนคนโปรดก่อน แล้วก็หน้าปก 

“ถ้าสังเกตดีๆ อาจารย์ชาตรี สังวรศิลป์ จะวาดแนวตากลมๆ ตาสวยคิ้วหนา ผู้หญิงสวยมาก นี่คือแนวผีสไตล์เขา เวลาเห็นแค่หน้าปกก็จะรู้ทันทีว่านี่เป็นเรื่องของแก แต่ต้องสังเกตนะ บางทีอีกคนวาดรูปข้างใน แต่ปกเป็นของอาจารย์ชาตรี อีกคนที่ชอบคือ อาจารย์โต้ด โกสุมพิสัย คนนี้เขาจะชอบวาดแนวอิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ ก็วาดได้ ผมมีประมาณสี่ถึงห้าร้อยเล่ม” 

‘ป๋าเอ็กซ์’ นักสะสมการ์ตูนผีเล่มละบาท สู่การขับเคลื่อนวงการผีไทยไปทั่วโลก

อ่านทุกเล่มไหมคะ-เราถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะหนังสือการ์ตูนราว 50,000 เล่ม ถูกเก็บและบรรจุ แยกประเภทนักวาดไว้อย่างดี 

“แรกๆ อ่านทุกเล่ม เพราะเมื่อก่อนได้มาทีห้าเล่ม สิบเล่ม ก็เปิดอ่านได้ แต่ตอนนี้มันเรียกพวกมาเรื่อยๆ ไม่มีเวลาอ่านแล้ว เลยหันมาดูลายเส้นเป็นหลัก คือเราหลงรักปกมัน แค่เห็นก็รู้แล้วว่าราคาเกินคำว่าหนึ่งบาทมาก มันเป็นงานฝีมือ เป็นงานศิลปะ”

แม้การ์ตูนผีจะมีบทบาทตัวละครผีหน้าเดิมๆ เช่น ผีกระสือ ผีกระหัง ผีตานี ผีเปรต และผีหัวขาด แต่รายละเอียดเนื้อเรื่อง เกร็ด การวาดของแต่ละเล่มต่างกันแน่นอน ป๋าเอ็กซ์ยกตัวอย่างให้เราฟังว่า บางเรื่องแต่งให้ผีกระสือกินไส้คน บางเรื่องกินวัว จนไปถึงกินขี้ก็มี ซึ่งสิ่งนี้เป็นจินตนาการของผู้เขียนที่ผู้อ่านไม่สามารถคาดเดาได้ 

จากที่อ่านมา เคยเจอผีแปลกๆ บ้างไหม

“มี (หัวเราะ) มันจะมีชื่อผีแบบแปลกๆ แบบคำผวน เช่น ผีจับหัว ผีกระชากหัว ชื่อที่เห็นแล้วทะลึ่ง จะช่วยเรียกลูกค้านะ”

ย้อนวันวานกับ ป๋าเอ็กซ์-อรรถกฤตย์ จีนมหันต์ นักสะสมการ์ตูนกว่า 5 หมื่นเล่ม ผู้ต่อยอดธุรกิจอุตสาหกรรมการ์ตูนไทย
ย้อนวันวานกับ ป๋าเอ็กซ์-อรรถกฤตย์ จีนมหันต์ นักสะสมการ์ตูนกว่า 5 หมื่นเล่ม ผู้ต่อยอดธุรกิจอุตสาหกรรมการ์ตูนไทย
03

จากการเริ่มสะสมตามหาอดีตส่วนตัว กลายเป็นคอมมูนิตี้ขนาดกว้างแบ่งปันความคิดถึงวัยเด็ก สู่การเปิดร้าน ATAKITO’S SHOP ขายของสะสม รวมไปถึงการจัดกิจกรรมแสดงผลงานตามห้างสรรพสินค้า ทำให้ป๋าเอ็กซ์ได้มีโอกาสพบเจอนักวาดที่ชื่นชอบ ผ่านการสัมภาษณ์มุมมองนักเก็บและนักวาด โดยคนแรกที่เจอคือ อาจารย์ชาตรี สังวรศิลป์ 

“ตอนครั้งแรกที่เจอกันดีใจมาก เราได้เจอนักเขียนคนโปรด ในขณะที่เขาก็ดีใจที่มีคนชื่นชอบผลงาน มีคนเก็บผลงานเขามากมาย ขนาดเขาเองยังเก็บผลงานตัวเองไม่กี่เล่ม แต่เราดันมีหลายพันเล่ม” 

ป๋าเอ็กซ์เล่าต่อด้วยความตื่นเต้นว่า นักวาดคนโปรดที่เขาเจอคนต่อมาคือ อาจารย์โต้ด โกสุมพิสัย เมื่อถ่ายรายการเสร็จจึงพูดคุยแลกเปลี่ยนกัน และพบว่าขณะนี้โรงพิมพ์ไม่รับพิมพ์การ์ตูนแบบเดิมแล้ว ส่งผลให้นักวาดการ์ตูนคนโปรดต้องหยุดการวาดไปโดยปริยาย เพราะถนัดการวาดมือมากกว่าใช้คอมพิวเตอร์

ย้อนวันวานกับ ป๋าเอ็กซ์-อรรถกฤตย์ จีนมหันต์ นักสะสมการ์ตูนกว่า 5 หมื่นเล่ม ผู้ต่อยอดธุรกิจอุตสาหกรรมการ์ตูนไทย

 “วาดการ์ตูนให้หน่อย” สั้นและเรียบง่าย นี่คือคำพูดของป๋าเอ็กซ์หลังเดินทางไปบ้านนักเขียนที่เขาชื่นชอบ โดยให้อาจารย์โต้ดเริ่มวาดการ์ตูนในแบบที่เขาชอบและใฝ่ฝันอยากจะมี ต้นฉบับเรื่อง จอมคาถาธุดงค์ จึงเกิดขึ้น 

“ผมบอกให้อาจารย์วาดมาก่อนตอนหนึ่ง เรื่องไสยศาสตร์ เรื่องภูติผี พอวาดเสร็จหนึ่งตอน แกบอกว่า ‘พี่อยากวาดต่อ’ ผมเลยให้แกวาดต่อ พอถึงภาคที่สาม ดันมีหน้า มีชื่อผมเข้าไปเป็นตัวประกอบด้วย เฮ้ย เราชอบการ์ตูน เราสะสมการ์ตูน แต่นี่มีตัวเองเข้ามาเล่นด้วย และที่สำคัญ นักเขียนที่เราชื่นชอบวาดให้เรา มันเจ๋งมาก เราเลยนำตอนเหล่านั้นมารวมเล่ม” 

จากต้นฉบับวาดมือสู่การรวมเล่มด้วยตัวเอง ป๋าเอ็กซ์เริ่มต้นจากการนำต้นฉบับเหล่านี้มาถ่ายเอกสาร ตัดขอบกระดาษ และเย็บเล่มเอง ภายหลังการลองลงมือทำ พบว่าค่าถ่ายเอกสารแบบสีแพงกว่าการส่งโรงพิมพ์ จึงตัดสินใจส่งโรงพิมพ์เพื่อแจกเป็นเล่มสูจิบัตร

ย้อนวันวานกับ ป๋าเอ็กซ์-อรรถกฤตย์ จีนมหันต์ นักสะสมการ์ตูนกว่า 5 หมื่นเล่ม ผู้ต่อยอดธุรกิจอุตสาหกรรมการ์ตูนไทย
ย้อนวันวานกับ ป๋าเอ็กซ์-อรรถกฤตย์ จีนมหันต์ นักสะสมการ์ตูนกว่า 5 หมื่นเล่ม ผู้ต่อยอดธุรกิจอุตสาหกรรมการ์ตูนไทย

“ลองเอามือลูบดูสิ นี่เรียกว่าการแปะสกรีนโทน คือวิธีการตัดและนำกาวแปะ หลังจากนั้นนำสีมาระบายทับ ซึ่งต้นฉบับจะวาดในกระดาษขนาดเอสี่ แล้วโรงพิมพ์จะนำไปย่อให้มีขนาดเท่ากับหนังสือการ์ตูนที่เราเห็น เลยส่งผลให้ภาพมีความคมชัด มีมิตินูนๆ ขึ้นมา” ป๋าเอ็กซ์พูดพร้อมกับยื่นต้นฉบับหนังสือการ์ตูนให้เราสัมผัส

ภายหลังการรวมเล่มงานอาจารย์โต้ด ป๋าเอ็กซ์ได้ผันตัวมาเป็นนักเขียนการ์ตูน หนังสือการ์ตูน หุ่นพลังเวทย์ จึงเกิดขึ้น ที่เขียนเรื่องโดยป๋าเอ็กซ์ และวาดภาพโดยโต้ด โกสุมพิสัย

“หลังๆ เพื่อนมาเห็นหน้าเราในหนังสือการ์ตูน ก็บอกว่าอยากอยู่ในหนังสือบ้าง เราเลยจับเพื่อน จับคนรู้จัก เข้ามาเล่นด้วย แต่เราเป็นพระเอกนะ (หัวเราะ) อย่างเช่นพล่ากุ้งก็มาโผล่ในเรื่องนี้”

04

ถ้าให้เลือกหนังสือการ์ตูนที่เราชอบมากที่สุดมา 5 เรื่องจะมีเรื่องอะไรบ้าง

ป๋าเอ็กซ์เดินนำเราไปยังกรุสมบัติ ที่ระหว่างทางเต็มไปด้วยของสะสม ทั้งตุ๊กตุ่น ตุ๊กตาทอยเส้น จัดเรียงรายเต็มผนัง เขาย้ำกับเราว่า “ที่เห็นเรียงรายอยู่ตรงนี้ไม่ได้มีไว้ขายนะ มีไว้เก็บอย่างเดียว”

เพียงชั่วครู่เท่านั้น ป๋าเอ็กซ์เลือกหนังสือที่ติดตรึงในความทรงจำและมีค่ากับเขามากที่สุดจำนวน 5 เล่มจากชั้นที่มีหนังสือการ์ตูนวางอัดแน่นซ้อนทับกันอยู่หลายหมื่นเล่ม

01 ประตูผี

‘ป๋าเอ็กซ์’ นักสะสม การ์ตูนผีเล่มละบาท สู่การขับเคลื่อนวงการผีไทยไปทั่วโลก

“หากถามว่าทำไมถึงเลือกเล่มนี้ มันเป็นเรื่องผีที่หายากมาก เพราะมีถึงสิบเล่ม ที่พิเศษคือ ราชันย์เป็นคนวาดหน้าปก สังเกตดูนะ เขาวาดสวยมาก เป็นแนวผีแบบแปลกๆ คนส่วนมากสะสมไม่ครบกัน ผมใช้เวลาเกือบสองปีกว่าจะตามหาจนครบสิบเล่ม บางทีเจอหนึ่งเล่มแต่ปนกับที่เขาขายยกชุด เราก็ต้องเหมามาทั้งหมด”

02 ฉลากแผงการ์ตูน

‘ป๋าเอ็กซ์’ นักสะสม การ์ตูนผีเล่มละบาท สู่การขับเคลื่อนวงการผีไทยไปทั่วโลก

“อันนี้ที่ชอบเพราะสมัยก่อนเราไปร้านขายของเล่น มันจะมีฉลากของเล่น ฉลากเหล้าเบียร์ ฉลากบุหรี่ เต็มไปหมด แต่นี่เป็นฉลากหนังสือการ์ตูน แล้วมันเรียงเลขครบนะ 1 2 3 4 5 6 7 เป็นแนวและฉลากมีสภาพดีมาก ยังไม่ได้ใช้แผงหนึ่งราคาเกือบสองพัน แต่ผมก็ต้องซื้อเพราะมาสภาพเดิม ของที่หายากคือของที่เก็บและมีสภาพดี เลยชื่นชอบมากๆ”

03 เมียงู

‘ป๋าเอ็กซ์’ นักสะสม การ์ตูนผีเล่มละบาท สู่การขับเคลื่อนวงการผีไทยไปทั่วโลก

“นี่เป็นหนังสือการ์ตูนผีที่ชอบในวัยเด็ก ชาตรี สังวรศิลป์ นักวาดที่ผมชื่นชอบเป็นคนวาด เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงที่หนีมาอยู่กับผู้ชาย แต่ปรากฏว่าผู้หญิงเป็นงู พอตกกลางคืนก็ออกหากิน สุดท้ายโดนตีตาย การ์ตูนผีเล่มละบาทมันก็จบสั้นๆ แบบนี้แหละ แต่อีกเหตุผลที่ชื่นชอบคือ เราบังเอิญไปเจอคนขายต้นฉบับหน้าปกนี้ในเว็บซึ่งเป็นของหายาก เราจึงมีทั้งหนังสือและต้นฉบับ”

04 ต้นฉบับการ์ตูนของ อาจารย์ชาตรี สังวรศิลป์

‘ป๋าเอ็กซ์’ นักสะสม การ์ตูนผีเล่มละบาท สู่การขับเคลื่อนวงการผีไทยไปทั่วโลก

“ผมไปงานนิทรรศการที่อาจารย์จัด แล้วอาจารย์ก็ถามผมว่ามีต้นฉบับเก็บไว้ สนใจไหม ผมรีบตอบเลยว่าสนใจ ทำไมจะไม่สนใจ มีหนังสือไม่พอยังมีต้นฉบับอีก เพราะต้นฉบับเป็นสิ่งที่หายากมากๆ และสวยมาก สังเกตดูนะว่าแกจะวาดผู้หญิงอึ๋มๆ หน่อย”

05 หุ่นพลังเวทย์ เรื่องโดย ป๋าเอ็กซ์ ภาพโดย โต้ด โกสุมพิสัย

‘ป๋าเอ็กซ์’ นักสะสม การ์ตูนผีเล่มละบาท สู่การขับเคลื่อนวงการผีไทยไปทั่วโลก

“เล่มนี้ผมชอบมาก เพราะนักเขียนในดวงใจที่เราชื่นชอบเป็นคนวาดและมีเราไปร่วมแสดง ร่วมแต่งด้วย เป็นเรื่องราวการออกผจญภัยไปเจอภูตผีปีศาจ นอกจากนี้ ผมยังให้อาจารย์ปั้นเปเปอร์มาเช่ตัวละครในหนังสือการ์ตูน เพื่อเอามาจัดบูทนำเอาหนังสือไปวางขายด้วย ตอนนี้เลยเหมือนเป็นการต่อยอดจากความชอบเรา 

“จากที่เราสนุกๆ ชอบสะสม และช่วยให้นักเขียนคนโปรดมีงานทำ ไม่น่าเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้มันสร้างรายได้จนเป็นธุรกิจ เพราะผมนำผลงานของอาจารย์ไปจัดแสดงในร้าน ไปออกรายการบ้าง ตอนนี้มีทั้งคนไทยและต่างชาติสนใจซื้อผลงาน หรือให้อาจารย์ออกแบบวาดรูปผีให้ นอกจากนี้ ยังมีการต่อยอดนำภาพวาดมาทำเสื้อ ทำกระเป๋าลายรวมผี หรือใครอยากมีหนังสือการ์ตูนที่มีตัวเองเป็นนักแสดงก็ติดต่อผมได้ ตอนนี้ก็เหมือนผมเป็นบรรณาธิการ อาจารย์เป็นคนวาด 

“ใครจะไปเชื่อว่าจากการสะสมด้วยใจรัก สุดท้ายมันสามารถต่อลมหายใจการ์ตูนผีได้มากขนาดนี้”

Writer

พาฝัน หน่อแก้ว

เด็กวารสารศาสตร์ ผู้ใช้ชีวิตไปกับการเดินทางตามจังหวะเสียงเพลงโฟล์คซองและ R&B จุดอ่อนแพ้ทางของเซลล์ทุกชนิด

Photographer

ณัฐสุชา เลิศวัฒนนนท์

เรียนวารสาร เที่ยวไปถ่ายรูปไปคืองานอดิเรก และหลงใหลช่วงเวลา Magic Hour ของทุกๆวัน

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load