งานชิ้นนี้เกิดจากผมชอบได้ยินอยู่เสมอว่า ร้านโชห่วยเดี๋ยวนี้อยู่ไม่รอดแล้ว แต่ทุกครั้งที่ผมได้เดินไปในที่ต่างๆ ผมได้พบว่าร้านโชห่วยก็ยังมีให้เห็นอยู่มากมายตามชุมชน ผมเลยคิดว่า หรือจริงๆ แล้วคนส่วนมากไม่ได้สนใจมันมากกว่า ทำให้เราไม่เห็นร้านพวกนี้อยู่ในสายตา รวมถึงการที่มีร้านสะดวกซื้อเพิ่มขึ้นมามากมาย ทำให้ใครๆ ก็คงคิดว่าร้านพวกนี้คงอยู่ไม่รอด แต่ในความเป็นจริงแล้ว ร้านเหล่านี้แทบจะมีอยู่ทุกที่

ความยากของการทำงานชิ้นนี้ คือร้านเหล่านี้ไม่ได้มีปักหมุดอยู่ใน Google Maps ให้เราเดินเข้าไปหาได้ง่ายๆ จึงต้องใช้การเดินสำรวจไปเรื่อยๆ งานชิ้นนี้จึงเป็นการเดินด้วยระยะทางกว่า 100 กิโลเมตร ผมได้พบร้านโชห่วยที่ซ่อนอยู่มากกว่าร้อยร้านรอบเกาะรัตนโกสินทร์ และอีกร้อยกว่าร้านย่านบางรัก ผมได้เจอกับผู้คนมากมายแม้จะอยู่ในช่วง COVID-19 ระบาดก็ตาม ร้านส่วนใหญ่พ่อค้า แม่ค้า ก็น่ารักมากๆ ทำให้เราได้เห็นว่าร้านโชห่วยก็เป็นเหมือนเพื่อนบ้านมากกว่าร้านค้าปลีกเสียอีก

อีกสิ่งหนึ่งที่ได้เห็นตลอดการทำงาน คงจะเป็นความไม่สมบูรณ์ของถนนหนทาง และสภาพแวดล้อมของกรุงเทพฯ บางร้านอยู่ในชุมชนที่แคบจนไม่สามารถถ่ายให้เห็นเต็มหน้าร้าน บางร้านอยู่ติดริมถนนใหญ่ มีผู้คนสัญจรผ่านไปมามากมาย ส่วนบางซอยก็มีร้านโชห่วยถึง 3 ร้าน แม้จะอยู่ในซอยระยะสั้นๆ ก็ตาม

ในความเป็นจริงแล้ว ร้านโชห่วยไม่ได้หายไปไหนเลย เราเพียงแค่ต้องมองให้เห็นเท่านั้นเอง งานชิ้นนี้ทำให้ผมได้เริ่มมองเห็นร้านค้าเล็กๆ เพิ่มมากขึ้น และอาจจะทำให้ใครก็ตามที่ได้ดูงานชิ้นนี้ เริ่มมองเห็นไปพร้อมกับผมเช่นกัน

Write on The Cloud

Photo Essay

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะส่งสมุดลิมิเต็ดอิดิชัน จาก ZEQUENZ แบรนด์สมุดสัญชาติไทย ทำมือ 100 % เปิดได้ 360 องศา ให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

Avatar

ปวรุตม์ งามเอกอุดมพงศ์

นักศึกษาถ่ายภาพที่กำลังตามหาแนวทางของตัวเอง ผ่านมุมมอง ผ่านการคิด และ ดู

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ยามบ่ายของวันหนึ่งที่แสงแดดแผดเผา จนคิดในใจว่าฤดูหนาวคงเป็นเพียงชื่อ ณ บริเวณริมฝั่งแม่น้ำโขงตอนบน มีอาคารโบราณทรงโคโลเนียล ลูกผสมระหว่างสถาปัตยกรรมฝรั่งเศสกับสถาปัตยกรรมท้องถิ่นที่ดูโดดเด่นและคลาสสิก สะท้อนถึงอิทธิพลวัฒนธรรมตะวันตกในอดีต

เมื่อแสงแดดตกกระทบกับอาคารเหล่านี้ ยิ่งเห็นรายละเอียดอย่างหน้าต่างทรงโค้ง หรือบัวหัวเสาและผนังที่ทำให้ตัวอาคารดูนุ่มนวลและพิเศษกว่าตึกอื่น ๆ 

หลากหลายอาคารมีความน่าสนใจ อย่างเช่นโรงหนังขนาดมหึมาในถนนเมืองสะหวันนะเขต อย่างลาวจะเริน หรือ พูมสะหวัน ที่ดูโดดเด่นท่ามกลางอาคารโคโลเนียล เพราะเป็นอาคารทรง Art Deco ซึ่งดูดุดัน จริงจัง และทันสมัย แต่กลับดูไร้ชีวิตเพราะทรุดโทรมตามกาลเวลา 

เจ้าของร้านกาแฟผู้เกิดและเติบโตที่นี่เล่าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า แต่เดิมย่านนี้เป็นถนนคนรวยซึ่งเจริญที่สุด แต่หลายสิ่งหลายอย่างล่มสลายลงจากเหตุการณ์การเมืองในอดีต

คริสต์ศาสนา คือปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อสถาปัตยกรรมและการใช้ชีวิตของผู้คน ซึ่งแพร่กระจายไปยังริมฝั่งแม่น้ำโขงตอนบน เช่นเดียวกับชุมชนคาทอลิกในตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนครที่ยังพบเห็นอาคารในลักษณะเดียวกัน 

ผนังก่ออิฐที่มีรอยสีซีดจางหรือรอยกะเทาะของปูนเปลือย คือความงดงามอันเป็นอมตะของสิ่งที่ไม่สมบูรณ์ เป็นสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ทั่วไปในเมืองนี้ และสักวันหนึ่ง หวังว่าอาคารร้างเหล่านี้จะได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาให้มีสีสันและชีวิตอีกครั้ง

Write on The Cloud

Photo Essay

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะส่งสมุดลิมิเต็ดอิดิชัน จาก ZEQUENZ แบรนด์สมุดสัญชาติไทย ทำมือ 100 % เปิดได้ 360 องศา ให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

Avatar

พัสกร ชุมศิลป์ศิริ

นักเรียนสถาปัตย์หน้าพระลาน รักการถ่ายภาพและท่องเที่ยว กำลังค้นหาแรงบันดาลใจ จึงอยากลองทำสิ่งใหม่ ๆ นอกจากการเขียนแบบ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load