กลิ่นกาแฟเพิ่งคั่วเสร็จใหม่ เคล้ากลิ่นขนมปังหอมกรุ่น ลอยเตะจมูกเราทันทีที่ก้าวขาพ้นประตูรั่วสีดำสูงใหญ่

ชาย-หญิงเจ้าของกลิ่นหอมอบอวลเดินมาต้อนรับเราด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ทักทายกันไม่นาน ทั้งคู่เชิญเราเข้าบ้าน

“ไม่ต้องถอดรองเท้านะครับ เข้ามาเลย” เขากล่าวก่อนเปิดประตูให้และเดินนำไปยังห้องครัว

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

ไผ่-กอไผ่ และ เอซ-นิลบล ปาณินท์ เจ้าของบ้าน เจ้าของโรงคั่วกาแฟ และเจ้าของร้าน Sunny Bear Coffee Roasters กุลีกุจอเสิร์ฟลาเต้ร้อน และ Mixed Fruit & Nuts Buns กรอบนอกนุ่มในกับ Cinnamon Rolls รสละมุนให้ชิม ก่อนเดินอ้อมไปนั่งลงฝั่งตรงข้าม และเริ่มต้นเล่าเรื่องราวในบ้านหลังงามให้ฟัง

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

กล้วยบนโต๊ะสุกงอมได้ที่พร้อมเป็นส่วนผสมเติมความหวานฉ่ำ คล้ายบทสนทนาวันนี้ที่จังหวะชีวิตไปถึงจุดสุขสุด และกลมกล่อมด้วยรสชาติประสบการณ์

บ้าน Home Made

บ้านหลังนี้ไม่ใช่บ้านใหม่ เป็นบ้านที่พวกเขาอยู่มากว่า 10 ปีแล้ว

ในตอนนั้น โจทย์แรกของทั้งคู่คือ ทำบ้านใหม่ให้มีพื้นที่ทำงานไปด้วยในตัว

เพราะที่ดินหน้าแคบและลึก อาคารทรงกล่องนี้จึงต้องสร้างขนานพื้นที่กว่า 100 ตารางเมตร โดยวางตัวทิศเหนือ-ใต้

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

แปลนเรียบง่าย ไม่ขาด-ไม่เกินความจำเป็นใช้งาน

ชั้นล่างมีห้องครัว พื้นที่นั่งเล่น ห้องน้ำ อดีตห้องทำงานที่กำลังจะกลายเป็นห้องอบขนม ส่วนชั้นบนมีห้องทำงานอีกห้องในตำแหน่งเดียวกัน โถงเปียโน ห้องน้ำ และห้องนอน

ฝั่งทิศตะวันออกกรุกระจกเต็มผืน เพื่อเปิดรับแสงในยามเช้าและมองเห็นร่มไม้เขียวขจีที่ปลูกไว้จนเต็มพื้นที่ อีกด้านเป็นผนังทึบ เจาะช่องเปิดเพียงเล็กน้อยช่วยลดความร้อนยามเย็น

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters
เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

เหล็ก-ไม้เก่า-อิฐมอญ-ปูน วัสดุที่ทั้งคู่คิดเห็นตรงกันว่า ใช่ที่ชอบ

“ส่วนใหญ่ชอบอะไรที่ค่อนข้างเหมือนกัน” กอไผ่เอ่ย คล้ายเดาใจออกว่าเราจะถามถึงบ้านที่ทั้งคู่อยากอยู่

“มีอยู่บ้างที่ตีกัน แต่ไม่ตลอดนะ” สามีว่าก่อนหัวเราะร่วน

“เล็กๆ น้อยๆ มาก แค่เรื่องการจัดวาง เราต่างชอบของเก่าๆ พวกเศษไม้ ประตูเก่าจากบ้านหลังเดิม ก็ถอดเก็บไว้ เอามาใช้ที่บ้านหลังนี้ แล้วก็ชอบความไม่เนี้ยบ ดิบๆ แบบเปลือยเนื้อแท้ของพื้นผิว” ภรรยาเสริม

หลังเอาแปลนที่ชอบไปปรึกษาสถาปนิกช่วยดูด้านโครงสร้าง สองอดีตอินทีเรียดีไซเนอร์ขอลงมือตกแต่งเอง ทั้งเลือกสรร จนถึงขั้นลงมือทำเฟอร์นิเจอร์บางชิ้นเอง อย่างโต๊ะ ตู้ ชั้นวางของ ถ้าไม่ผ่านการถอด ประกอบ ตอก ตัดต่อด้วยตัวเอง ก็ต้องผ่านการออกแบบจากเขาก่อนส่งต่อให้ช่างทำ เรียกว่าต้องขอมีส่วนร่วมสักหน่อย เช่น ชั้นวางหนังสือตรงทางเชื่อมระหว่างครัวกับห้องนั่งเล่น ทำจากเหล็กฉากที่เอาไปให้โรงเหล็กช่วยพับให้ แล้วค่อยเอามายึดกับผนัง ให้สูงจรดเพดาน ถัดกันมีตู้เก็บของจากไม้สักเก่าที่ลงล็อกพอดีช่องระหว่างชั้นหนังสือ เมื่อโดนแดดนับสิบปี สีจึงซีดจางสวยตรงใจเป๊ะ

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters
เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

เพราะอยากให้ได้ฟีลบ้านไม้โบราณๆ พื้นไม้บนชั้นสองเป็นไม้เก่าทั้งหมด เขาตั้งใจปูร่องห่างเพื่อให้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดทุกครั้งที่เดิน ส่วนฝ้าเพดานพอแกะไม้แบบออก ร่องรอยลายไม้ดันสวยถูกใจ เลยขอให้ช่างคงไว้ ไม่ต้องฉาบ

ที่ทำเองแล้วเจ้าตัวต่างก็ชอบใจอีกอย่าง คืองานไลติ้งดีไซน์ที่ซ่อนไว้หลังคานสำเร็จรูปกับช่องระหว่างผนัง ซึ่งเกิดจากการอยากได้พื้นที่เพิ่ม จึงเว้นระยะก่อสร้างผนังออกไปจากคานเล็กน้อย (เกิดจากการคำนวณโครงสร้างด้วยหลักวิศวกรรมศาสตร์มาแล้ว) เราว่าเป็นเทคนิคที่น่าสนใจและไม่ค่อยเห็นใครทำนัก แถมการที่มีเสาโผล่มาแบบไม่ชิดติดผนังเช่นนี้กลับไม่ขัดหูขัดตา และกลายเป็นอีกดีเทลที่ทำให้บ้านเท่ขึ้น

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters
เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

“จริงๆ ตั้งใจอยากให้บ้านเนี้ยบเหมือนกัน อยากได้ห้องโล่งๆ มีโต๊ะตัวเดียว ความฝันเลยนะ

“พื้นฐานเป็นคนชอบมินิมอลมาก แต่มันไม่เคยทำได้ เพราะเดี๋ยวซื้ออุปกรณ์มาเพิ่ม กระปุก กระป๋อง เศษนู่นนี่นั่น คือเป็นคนที่ชอบทำอะไรเองไง แงะกล้องออกมา ประกอบเข้าไปใหม่ มันเลยมีเศษมีอะไรเพียบ กลายเป็นอีกสไตล์หนึ่งเลย คือเป็นแบบของเยอะๆ” กอไผ่เล่าพลางนึกย้อนถึงฝันที่ไม่เป็นจริง

ไหนหนังสือเต็มชั้น ไหนจะสารพัดจานชาม แก้ว อุปกรณ์ทำงานเก่าเก็บที่พวกเขาบอกว่าใช้จริงไม่ได้สะสม ไหนจะงานศิลปะ ภาพถ่ายฝีมือกอไผ่ที่อยู่ทั่วไว้ทุกมุมบ้าน

เชื่อแล้วว่าเนี้ยบไม่ได้

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters
เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

ห้องทำงาน Heart Made

บ้านที่งานเป็นหัวใจหลักหลังนี้ ตั้งใจให้ห้องทำงานอยู่ในมุมที่มองเห็นต้นไม้อย่างแจ่มชัด

ห้องทำงานชั้นล่าง เดิมทีเป็นห้องอเนกประสงค์ที่ทั้งคู่ใช้ทำงานออกแบบเสื้อผ้า เครื่องประดับ แต่เร็วๆ นี้ จะเป็นห้องอบขนมปัง งานอย่างใหม่ที่เอซเอาจริงเอาจังขึ้นเรื่อยๆ

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

ด้านข้างมีบันไดเล็กๆ พาเชื่อมขึ้นไปสู่ห้องทำงานชั้นสองของกอไผ่ที่เต็มไปด้วยกล้อง ภาพถ่าย ภาพศิลปะ หนังสือ อุปกรณ์และเครื่องใช้ของเจ้าตัว

ด้านตะวันออก กรุกระจกผืนใหญ่ราวกับใส่กรอบให้ไทรกร่างอายุเกิน 50 ปี ที่เป็นทั้งภาพศิลปะจากธรรมชาติ และที่ภาพให้ระลึกถึงคุณแม่ผู้เป็นคนปลูก

“ไทรกร่างต้นนี้ตั้งใจเก็บไว้เลย คุณแม่ขุดมาจากศิลปากรตั้งแต่ต้นเล็ก ต้นอื่นในบ้านเขาก็เป็นคนปลูกเองหมดเลยค่ะ” เอซเกริ่น ก่อนเล่าต่อว่า ครั้งหนึ่งแม่บ้านเคยลืมปิดกระจก กลับมาอีกทีมีงูนอนขดอยู่กลางห้อง เราผวา-แต่ทั้งคู่บอกเจอบ่อยจนชิน 

“ตอนผมเด็กๆ เคยมีบ้านบนต้นไม้ด้วยนะ เป็นบ้านหลังใหญ่เลย” กอไผ่เสริมความผูกพันที่มีต่อสมาชิกวัยเก๋าของบ้าน

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

บางคนว่าการทำงานอยู่บ้านทำให้แยกชีวิตส่วนตัวกับงานไม่ออก แต่ทั้งคู่ไม่คิดแบบนั้น

“สำหรับเรา เรื่องการทำงานกับการมีชีวิตมันเป็นสิ่งเดียวกันที่แยกไม่ได้ คือเราเป็นคนชอบทำงาน ทั้งงานที่หาเงินได้หรือไม่ได้ อย่างถ่ายรูป เพนต์รูป ทำเสื้อผ้า คือชอบอะไรก็ตามที่ทำด้วยมือ อาจเพราะส่วนหนึ่ง งานมันเริ่มต้นมาจากความชอบด้วย คือเราไม่ได้ทำงานเพราะเราต้องทำ แล้วอีกอย่างพวกงานคราฟต์มันสนุกตรงที่เราได้ใช้มือเราเองทำ ก่อนหน้านี้ต่อเครื่องเสียง ต่ออะไรเองนะ เรียนรู้เองหมดเลย เรื่องวงจรไฟฟ้า เรื่องแอมป์ ตอนนั้นเรายังไม่มีลูกก็ไม่หลับไม่นอนเลย นั่งศึกษาวงจร แล้วมันก็เหมือนเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราคั่วกาแฟ แล้วเผอิญคั่วกาแฟมันทำเงินได้ ก็เลยบานปลายมาเรื่อยๆ กลายเป็นความชอบที่มันเลี้ยงชีพได้” นักคั่วกาแฟว่า

“เคยไปเช่าออฟฟิศอยู่ในเมือง พอมีลูกก็รู้สึกว่าไม่ค่อยสะดวก ทั้งเวลา การเดินทาง พอมาทำที่บ้านแล้วเรารู้สึกว่ามันเหมาะ ผ่อนคลายดี ไม่ต้องเดินทางไกล ตื่นหกโมงมาคั่วกาแฟ แล้วก็ทำอะไรพร้อมกันได้ อย่างตอนทำขนมปัง บางทีอบแค่สิบเจ็ดถึงสิบแปดนาที เราก็จะนั่งรอ ถ้าบางอันอบเป็นชั่วโมงเราก็ไปอาบน้ำ แล้วตั้ง Timer ไว้ แต่ทิ้งไปเลยไม่ได้นะ ครึ่งชั่วโมงต้องคอยมาดูว่ามันเป็นไง แล้วก็ไปทำอย่างอื่นต่อ แล้วกลับมาดูใหม่ มันก็สนุกดี” นักอบขนมปังเล่าบ้าง

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters
เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

โรงคั่วกาแฟ ½

จากห้องทำงานในบ้าน ทั้งคู่ขยับขยายความชอบไปสู่การคั่วกาแฟและทำขนมปังโฮมเมด ครั้นจะทำในบ้านเหมือนเคย ขนาดพื้นที่กลับเล็กเกินความฝัน พวกเขาเลยสร้างโรงคั่วกาแฟบวกห้องอบขนมตรงข้างๆ บ้านเสียเลย 

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters
เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

ห้องสี่เหลี่ยมขนาด 20 ตารางเมตร คงกลิ่นอายเหล็ก-ไม้เก่า-อิฐมอญ-ปูน เช่นเดียวกับตัวบ้าน

ก้าวผ่านประตูไม้สีเขียวซึ่งทั้งคู่ไปเสาะหาจนเจอแบบที่คล้ายกับประตูบ้าน เหล่าเครื่องคั่ว เครื่องดูดควัน เตาอบขนม สารพัดอุปกรณ์ บรรจุอยู่ในนั้นอย่างเป็นระเบียบ ส่วนด้านบนทำดาดฟ้าเป็นสวนครัวไว้ปลูกวัตถุดิบทำขนมอีกฟังก์ชัน

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

“โรงคั่วกาแฟนี้เพิ่งสร้างมาได้สองปี จุดเริ่มต้นจริงๆ คือชอบกาแฟ แล้วด้วยพื้นฐานเป็นคนที่เวลาทำอะไรต้องทำให้มันถึงที่สุด แบบบ้าคลั่งหน่อย ถ้าจะทำก็ต้องศึกษาเอาเป็นตาย อย่างเรื่องกาแฟ ก็ซื้อหนังสือมาอ่าน ดูจากยูทูบ แชตไปคุยกับคนที่เขาเชี่ยวชาญ ขึ้นไปดูไร่กาแฟที่เชียงใหม่ คนอื่นอาจจะใช้เวลาห้าเดือน ผมใช้เวลาแค่สามอาทิตย์ เพราะไม่หลับไม่นอน” นักศึกษาวิชากาแฟหัวเราะเมื่อพูดถึงที่มาของการเลยเถิดขั้นแรก

“ตอนแรกจะซื้อเครื่องเล็กๆ แต่ไหนๆ ก็ทำแล้ว เลยซื้อเครื่องที่ทำได้จริงจัง แต่มันดันใหญ่เข้าบ้านไม่ได้ ทีนี้เลยบานปลายจนกลายเป็นโรงคั่ว” เขาเล่าต่อถึงความเลยเถิดขั้นต่อไป จนได้ไปออกงาน Thailand Coffee Fest 2019 และแจ้งเกิด Sunny Bear Coffee Roasters ในฐานะคาเฟ่ขนาดอบอุ่น ให้แวะเวียนมาเยี่ยมชิมได้ตลอด

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters
เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

ห้องอบขนมปัง ½ 

“เหมือนกันเลย จะทำอะไรต้องทำให้ได้เดี๋ยวนั้น ทั้งอ่าน ทั้งดูก่อนนอน คิดแต่ว่าเมื่อไหร่จะเช้า อยากทำแล้ว”

ขณะที่กอไผ่วุ่นอยู่กับกาแฟของเขา อีกมุมห้อง เอซก็ง่วนหาข้อมูลเรื่องการทำ Artisan Bread จากโลกออนไลน์ จากนั้นเธอทั้งลองถูก ลองผิด ซึ่งอย่างหลังน่าจะมากกว่าหน่อย

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters
เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

เมื่อซุ่มซ้อมจนอยู่มือ ก็ถึงเวลาเสิร์ฟ

ประสบการณ์ที่ให้เอซใจฟูกว่าแป้งที่เพิ่งนวด คือตอนไปออกงานบ้านและสวนแฟร์ เธอว่ายิ่งเห็นปลายแถวยาวเท่าไหร่ ยิ่งเร่งไฟในตัวให้ฮึกเหิมกว่าเก่า

หลังจบงานเธอตัดสินใจทำส่งตามออเดอร์ เมื่อเยอะลูกค้าสั่งกันเยอะขึ้น บางคนถึงกลับโทรมาขอสั่งจองล่วงหน้า ความตั้งใจเดิมที่อยากออกงานไปเรื่อยๆ ก่อน จึงแปรผกผันมาเปิดเป็นคาเฟ่จริงจัง

จากขนมปังก้อน Sourdough, Mixed Fruit Bun, Artisan Cheese, Cinnamon Rolls, Bagel, Raisin Danish ฯลฯ กว่า 10 ชนิด เธอจึงทดลองทำขนมหวานอย่างเค้ก มัฟฟิน บราวนี่ และสโคน เพิ่ม

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

“บานปลายค่ะ” เธอเอ่ยยิ้มๆ ก่อนเล่าต่อ

“ตอนแรก ตั้งใจไว้ว่าอาทิตย์หนึ่ง เปิดร้านหกวัน เราจะทำขนมปังสักสามถึงสี่วัน แล้วก็มีวันที่พักผ่อน ชิลล์ๆ แบบไม่ทำอะไรเลยวันที่ร้านปิด แต่กลายเป็นว่าตอนนี้ มันไม่ได้หยุดเลย ขนมปังก็ทำทุกวัน เพราะทำไปเท่าไหร่ก็หมด เวลาเขาตั้งใจมาที่ร้าน ไม่อยากให้เขามาแล้วต้องผิดหวังกลับไป

“มีทำซอสเพสโต้ (Pesto Sauce) ทำพวกแยมไปด้วย ทีแรกไม่ได้ทำไปขาย แต่พอลูกค้าชิม เขาชอบจนขอซื้อ เราก็อยากให้เขาได้กิน เลยต้องทำไปเยอะๆ แบบกระทะใหญ่ๆ แล้วก็เอามาแพ็กลงขวด ทำจนดึกจนดื่น อาจจะดูเหนื่อย แต่จริงๆ แล้วมันผ่อนคลายนะ เหมือนเราทำงานคราฟต์ ทำงานศิลปะ 

“อย่างใกล้เวลานอน ตั้งใจว่าจะดูอะไร อยากดูเล่นๆ มันก็ไปกดดูขนมสูตรใหม่ ยิ่งถ้ามีคนมาบอกว่าทำไมไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้ ก็อดใจไม่ได้ ไปกดดูอีก”

เกือบลืมเล่า เธอจริงจังขนาดเลี้ยงยีสต์เอง และเจ้ายีสต์ที่เธอฟูมฟักมีอายุกว่า 2 ปีแล้ว

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

และดูเหมือนว่า เด็กหญิงมานีวัย 12 ขวบจะสืบทอดพรสวรรค์และพรแสวงนักทำ (ขนม) เองจากพ่อและแม่ ด้วยวิธีไม่หนีกันเลย ทั้งหาสูตร ดูวิธีทำจากยูทูบ และฝึกทำเอง แถมเธอถ่ายวิธีทำลงยูทูบแชนแนลของตัวเอง ที่ทั้งตัดคลิป แต่งเพลง และมิกซ์เสียงเองด้วย

ถ้าวันไหนโชคดี อาจได้ชิม Cheese Cake หรือ Canele ฝีมือ Pastry Chef ตัวจิ๋วที่ขอฝากวางขายในร้าน

(พื้นที่ช่วยโฆษณา : 1 – 4 ตุลาคม ตามไปอุดหนุนพวกเขาได้ที่ Thailand Coffee Fest 2020 หรือ แวะไปที่คาเฟ่ Sunny Bear Coffee Roasters ระหว่างซอยพหลโยธิน 57 – 59 ทุกวันอังคาร-อาทิตย์)

Home Taste

ชินามอลโรลชิ้นสุดท้ายถูกกลืนลงท้อง พร้อมกาแฟอึกใหญ่ แม้ต่างชนิด แต่กลับซ่อนรสชาติบางอย่างไว้เหมือนกัน 

บางอย่างที่ว่านั้นคงเป็นรสชาติของตั้งใจ หลงใหล และหลงรัก

 “แล้วบ้านหลังนี้ล่ะคะ รสชาติเป็นแบบไหน” เราถามขึ้น ก่อนบทสนทนาจะจบลง

“สำหรับพี่คงเป็นแบบขนมปังขนมปัง Focaccia ที่มันดูเหมือนไม่มีอะไร ไม่มีไส้ แต่ถ้าจะทำให้เนื้อมันดีต้องมีขั้นตอนในการหมักแป้งเยอะเหมือนกัน หลังทำ Sourdough ต้องเอาออกมาแผ่ เพื่อทำร่อง ราดน้ำมันมะกอก โรยจากโรสแมรี่สด หรือถ้าชอบมะกอกก็ใส่ได้ ก่อนเอาเข้าเตาอีกรอบ พอออกมาอีกทีตอนร้อนๆ ค่อยขูดพาเมซานลงไปให้ละลาย นี่แหละ ความพิเศษที่เกิดจากดีเทล เหมือนบ้านหลังนี้ แต่ดีเทลพิเศษที่ว่าไม่ใช่ความหรูหราหรืออะไรนะคะ แต่เป็นขั้นตอนที่เราทำให้บ้านเป็นบ้าน เป็นเรื่องราวหลายๆ อย่างที่รวมกันเป็นชีวิต แต่ก็มีความพลาดนิดหนึ่งนะ ตอนออกแบบ ไม่ทันได้คิดไงว่าปีนเช็ดกระจกยาก ลืมนึกจริงๆ” อดีตอินทีเรียดีไซเนอร์ขำ ก่อนพยักพเยิดหน้าให้สามีตอบบ้าง

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

“พี่หรอ เป็นกาแฟพม่า ที่ไม่ค่อยคลีน เม็ดจะแตกๆ หักๆ แต่อร่อยมากเลย รสชาติก็ไม่เปรี้ยวนะ ไปทางนุ่ม ออกช็อกโกแลต ได้มาต้องเอามาคัดเมล็ดเอง คั่วเสร็จก็ต้องคัดอีก เพราะมันแตกบ้าง ไม่สุกบ้าง ก็เหมือนบ้านหลังนี้ ที่ไม่ได้เนี้ยบอะไรมากมาย แต่มันมีชีวิต มีอะไรหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นจากการอยู่อาศัย มีของใช้ มีกระเป๋าที่เราใช้แขวนอยู่ พื้นที่มันคอนเนกเป็นส่วนเดียวกันเรา”

“ไม่สวย ไม่เนี้ยบ แต่รสชาติถูกใจ”

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

After Test

“อายุขนาดนี้ ทำมาหลายอย่าง สอนหนังสือ ออกแบบ ทำเสื้อ ทำงานคราฟต์ น่าจะเป็นอันที่ชอบที่สุดแล้ว คิดว่าคงไม่ไปเจออะไรใหม่ ชนิดที่ว่าฉีกออกไปเลย แต่อาจเป็นการที่ทำไปแล้วเริ่มค้นพบว่า เราจะปรับตรงไหน เพราะกาแฟมันยังไปได้อีกไกลมาก อยู่กับมันมานาน กินมาก็ครึ่งชีวิต ณ ตอนนี้เราคงทำไปเรื่อยๆ หลังจากนี้พื้นที่ในบ้านมันคงต้องเปลี่ยนไปตามงานหลักของชีวิตนี่แหละ

“เผื่อว่าในอนาคตจะมีเครื่องคั่วที่ใหญ่กว่าเดิม (หัวเราะ)”

“มันยังเลยเถิดได้อีกใช่ไหม”

“ใช่ เลยเถิดได้อีกไกลแน่นอน”

เปิดบ้านทรงกล่อง สูดกลิ่นกาแฟคั่วและขนมปังโฮมเมดอบใหม่ของสองเจ้าของ Sunny Bear Coffee Roasters

Writer

Avatar

ปาริฉัตร คำวาส

อดีตบรรณาธิการสื่อสังคมและบทความศิลปวัฒนธรรม ผู้เชื่อว่าบ้านคือตัวตนของคนอยู่ เชื่อว่าความเรียบง่ายคือสิ่งซับซ้อนที่สุด และสนใจงานออกแบบเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดี (กับเธอ)

Photographer

Avatar

ธีรพันธ์ ลีลาวรรณสุข

ช่างภาพ นักออกแบบกราฟิก นัก(หัด)เขียน โปรดิวเซอร์และผู้ดำเนินรายการพอดแคสต์ และอื่นๆอีกมากมายแล้วแต่ว่าไปเจออะไรน่าทำ IG : cteerapan

อยากอยู่อย่างอยาก

คนและบ้านน่าสนใจในพื้นที่ที่เขาอยากอยู่

กรุงเทพฯ-ปารีส-จันทบุรี

นิว-ศุภชัย เกศการุณกุล ย้ายบ้านบ่อย ช่างภาพและนักเขียนคนนี้เติบโตที่บางรัก ชักภาพพอร์เทรตให้นิตยสาร Open อยู่หลายปี ก่อนไปเรียนต่อด้านภาพยนตร์และทำงานที่ปารีส และกลับมาทำงานถ่ายภาพ เขียนหนังสือที่เล่าเรื่องอย่างละมุนละไม รวมถึงเปิดบริษัท Momoest ที่ถ่ายรูปและพิมพ์ภาพผลงานขายด้วยตนเอง

บ้านในฝันของ นิว-ศุภชัย เกศการุณกุล ช่างภาพที่โตแถวบางรัก เรียนที่ปารีส และลงหลักปักฐานที่เมืองจันท์

ภาพถ่ายและเรื่องเล่าของเขานุ่มนวล ขณะเดียวกันก็คมกริบ เข้มข้นด้วยกลิ่นอายชีวิต

หลังนิว และ ปริม เกศการุณกุล กลับจากฝรั่งเศส สองสามีภรรยามองหาที่ลงหลักปักฐานใหม่นอกกรุงเทพฯ ปริมพาลูกๆ ย้ายกลับมาบ้านพ่อแม่ของเธอที่จันทบุรีตั้งแต่ 10 ปีก่อน เพื่อดูแลทั้งลูกๆ ที่เริ่มเข้าโรงเรียน และพ่อแม่ที่เริ่มแก่ตัวลง ส่วนนิวเทียวไปเทียวมาระหว่างกรุงเทพฯ-เมืองจันท์เพื่อทำงานตลอด จนในที่สุดเมื่อบ้านในฝันเสร็จสิ้นเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ช่างภาพหนุ่มก็โบกมืออำลาเมืองหลวงมาอยู่กับครอบครัวที่ภาคตะวันออก ในบ้านกึ่งสตูดิโอชื่อ ‘Bright Side of The Moon’

บ้านในฝันของ นิว-ศุภชัย เกศการุณกุล ช่างภาพที่โตแถวบางรัก เรียนที่ปารีส และลงหลักปักฐานที่เมืองจันท์

จากปารีสสู่เมืองจันท

“ตอนที่เราไปปารีสเรารู้ตัวเองแล้วบางส่วนว่าต้องการอะไร ก็เลยไปมองหาสิ่งเหล่านั้น เช่น รสนิยมการดูงานศิลปะ วิถีการใช้ชีวิต เราทำงานที่นู่นด้วย เรียนครึ่งหนึ่ง ทำงานครึ่งหนึ่ง คนฝรั่งเศสเขาคิดว่าการทำงานคือส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่ใช่ทั้งหมด ชีวิตนี่แหละสำคัญกว่า ดังนั้น เขาก็เลยมีเวลาพักร้อนสองเดือน ทำงานห้ามเกินเวลา เพื่อที่จะกลับไปเลี้ยงลูก ถ้าคุณมีลูก ผู้หญิงลาได้ ผู้ชายก็ลาได้แล้วนะ นั่นหมายความว่าระบบที่รองรับชีวิตมันดี บังเอิญว่าระบบที่รองรับชีวิตในประเทศไทยมันยังไม่ดี ก็อาจจะต้องดิ้นรนมากหน่อย แต่เราก็เอารูปแบบนั้นแหละมาใช้ที่นี่

“ที่เราย้ายมาที่จันทบุรีก็เพราะว่าชีวิตเราตอนเด็กๆ เราอยู่คนเดียวหรืออยู่กับปริม ไปปารีสด้วยกัน มันเพิ่มมาเป็นนิวบวกปริม บวกโมโม่ บวกอามูร์ รวมถึงพ่อแม่ที่อายุมากขึ้นทั้งสองฝั่ง ทั้งพ่อแม่ปริม พ่อแม่เรา เพราะฉะนั้น ชีวิตใหญ่ขึ้น เราก็ควรให้ความสำคัญกับตรงนี้มากกว่า และต้องหันกลับมามองงานตลอดว่าจะทำยังไงให้รายรับมันเข้ามาหาเราได้ในปริมาณที่พอดีกับรายจ่ายกับเรา ทั้งตอนนี้และก็อนาคตด้วย”

บ้านในฝันของ นิว-ศุภชัย เกศการุณกุล ช่างภาพที่โตแถวบางรัก เรียนที่ปารีส และลงหลักปักฐานที่เมืองจันท์

ฝันของคนกรุงเทพ

“ตอนแรกเราก็อยากอยู่สวนนะ มีความฝันแบบโรแมนติก ซื้อสวน ทำสวน อยู่ในสวน แล้วเราก็มีต่างจังหวัดของตัวเองเพราะแฟนเป็นคนที่นี่ แต่ที่บ้านก็ไม่มีสวนเพราะว่าพ่อแม่เป็นข้าราชการ เราก็ตระเวนหาที่ดิน อยากได้สักสามไร่ จนไปเจอที่หนึ่ง ตอนนั้นตอนเย็นๆ เรากับปริมก็เดินเข้าไปดู โห ที่นี่ดีว่ะ ติดคลอง พระอาทิตย์ตกแล้วสวยมากเลย แต่ตอนเดินกลับก็มืด ยุงก็มาครับ (หัวเราะ) แล้วมันก็เงียบสงัดมากเลยนะ เราไม่ได้กลัวหรอก แต่ก็นึกว่าถ้าเราปลูกบ้านอยู่กับแฟนกับลูกที่นี่ ถ้าน้ำไม่ไหล ถ้าไฟดับ นี่กูจะทำไงวะ แล้วถ้าเกิดมันมีงูล่ะ มีตุ๊กแกล่ะ โชคดีที่เจอก่อนว่ามันไม่เหมาะกับเรา

“เราคิดว่าเราไม่ได้โตมาแบบนี้ เราโตมาแบบคนในเมือง ปริมก็เป็นคนในเมือง การผันตัวเองไปเป็นชาวไร่ชาวสวนต้องตั้งใจมาก บางคนก็ทำได้ บางคนก็ทำไม่ได้ แต่เราพบว่าเราทำไม่ได้ คนกรุงเทพฯ หรือคนเมืองส่วนใหญ่ก็อาจจะทำไม่ได้ แต่เราก็มีความฝันของเราเนอะ เพราะเราอยู่ในที่เล็กๆ ไง เราก็อยากจะฝันถึงที่ใหญ่ๆ แต่อาชีพเราก็ไม่ใช่แล้ว เราใช้แค่ความคิด ใช้สายตากับใช้นิ้วกดติ๊กๆ แค่ขุดดินปลูกต้นไม้ก็หอบแล้ว เราก็เลยมาซื้อที่ร้อยตารางวาข้างบ้านพ่อแม่ ทำสตูดิโอเล็กๆ ทำของสวยงาม ถ่ายรูปที่มันเหมาะกับเรา เราก็ว่าเราอยู่ได้”

บ้านในฝันของ นิว-ศุภชัย เกศการุณกุล ช่างภาพที่โตแถวบางรัก เรียนที่ปารีส และลงหลักปักฐานที่เมืองจันท์

Atelier Supachai

นิวและปริมซื้อที่ดินติดกับบ้านของพ่อแม่ปริม โดยมีแบบบ้านในใจ และวางแผนสร้างบ้านอย่างค่อยเป็นค่อยไป เมื่อตกลงปลงใจว่าทั้งครอบครัวจะลงหลักปักฐานที่นี่จึงสร้างบ้านกึ่งสตูดิโอ พร้อมปลูกต้นไม้รอบๆ โดยมีพ่อของปริมช่วยให้คำแนะนำ และได้ลูกศิษย์ของพ่อมาช่วยดูแลการก่อสร้าง

  “เพื่อนเราที่เป็นสถาปนิกเคยเขียนแบบให้ แต่ถึงที่สุดแล้วเราก็ไม่ได้ใช้แบบนั้น เพราะว่าเรามาอยู่เราก็รู้จักตัวเองมากขึ้น รู้ว่าเราต้องการอะไรมากขึ้น วันที่อยากสร้างบ้านก็คุยกับช่างว่าอยากได้พื้นที่แบบนี้ วาดใส่กระดาษให้เขาดู เขาก็ทำโครงสร้างให้ เราก็ซื้อประตูเก่ามา ชี้ว่าจะใส่ตรงไหนเขาก็เว้นไว้ให้ แปลนไฟก็ไม่มี อยากได้ไฟตรงไหนก็วงไว้ เดี๋ยวเขาต่อให้ ทุกอย่างมาจากสิ่งที่เราเป็น เหมือน Tailor Made จากตัวเรา ความต้องการของเรา”

Bright Side of The Moon บ้านกึ่งสตูดิโอของช่างภาพหนุ่มที่มีวิวเป็นภูเขาจันทบุรี

“ช่างโทรไปฟ้องหัวหน้าบ่อยๆ ว่าเราสองคนชอบอะไรแปลกๆ ไม่เหมือนบ้านอื่น ต้องต่อรองกัน อย่างหน้าต่างเราไม่อยากมีกันสาด เขาก็บอกว่าต้องมีไว้กันน้ำฝน เลยจบที่มีคิ้วเหนือหน้าต่าง แต่เส้นเดียวพอนะ” ปริมเล่าเสริม

บ้านสองชั้นนี้ยกพื้นสูง เพราะนิวอยากให้มองออกไปแล้วเห็นวิวภูเขา ชั้นล่างของบ้านโปร่งโล่ง ล้อมด้วยประตูไม้และหน้าต่างกรอบไม้หลายบาน เป็นทั้งสตูดิโอทำงาน และโชว์รูมแสดงสินค้าต่างๆ ทั้งภาพถ่ายหลากหลายขนาด และของตกแต่งบ้านอย่างหมอน กระเป๋า ผ้าพันคอ Mou Brand ที่ลวดลายมาจากภาพถ่ายของศุภชัย

Bright Side of The Moon บ้านกึ่งสตูดิโอของช่างภาพหนุ่มที่มีวิวเป็นภูเขาจันทบุรี

“เราขายของออนไลน์ เลยหาที่สวยๆ ไว้ถ่ายรูปโดยที่เราไม่ต้องไปดิ้นรนหาที่ไหน แล้วเราก็ทำงานขายภาพถ่าย มันอยู่ในอินเทอร์เน็ต อยู่ในไฟล์มันดูยาก เราต้องการพรินต์ออกมา เพื่อที่จะวางบนกำแพงแล้วบอกว่ามันเปลี่ยนบรรยากาศได้ยังไง เพราะถ้าเราขายของแล้วไม่มีของจริงให้ดู ก็ดูเหมือนเราไม่ได้จริงจังอะไร”

ช่างภาพหนุ่มหยิบแฟ้มภาพถ่ายมาให้ดู ตั้งแต่ภาพถ่ายย่านบางรัก บางลำภู ที่ถ่ายมาใช้จัดนิทรรศการเมืองเก่าตั้งแต่กลับจากปารีสใหม่ๆ ภาพถ่ายจังหวัดต่างๆ ที่ได้จากการขับรถถ่ายไปเรื่อยๆ ไปจนถึงภาพถ่ายที่สะสมจากการเดินทางในต่างประเทศ เช่น ตุรกี โรม ปารีส รวมไปถึงภาพถ่ายแบบไซยาโนไทป์ (Cyanotype) 

Bright Side of The Moon บ้านกึ่งสตูดิโอของช่างภาพหนุ่มที่มีวิวเป็นภูเขาจันทบุรี

“เราถ่ายพอร์เทรตพอเบื่อแล้วเราก็ไปทำอย่างอื่น ให้พอร์เทรตมันค่อยๆ โตอยู่ในกลุ่มของคนอ่าน แล้วก็ทำงาน Abstract มาได้สักสองปี แล้วก็เอางานสองปีนี้ไปแสดงงาน ติดต่อคนมาซื้องาน แล้วเราก็มาทำงานเขียน วนไป ตอนนี้งานเขียนอาจจะทำน้อยลง เพราะว่าปีนี้อยากจะทำภาพเคลื่อนไหว เราตั้งใจว่าทุกปีเราต้องมีผลงานออกมาหนึ่งอย่าง สองปีที่แล้วก็มีโฟโต้บุ๊ก ปีที่แล้วก็มีนิทรรศการภาพถ่าย ปีนี้ก็ว่าจะมีนิทรรศการใหญ่ปลายปี เหมือนทำไร่หมุนเวียนไปเรื่อยๆ”

บ้านในฝันของ นิว-ศุภชัย เกศการุณกุล ช่างภาพที่โตแถวบางรัก เรียนที่ปารีส และลงหลักปักฐานที่เมืองจันท์
Bright Side of The Moon บ้านกึ่งสตูดิโอของช่างภาพหนุ่มที่มีวิวเป็นภูเขาจันทบุรี

ศิลปินผู้คลุกคลีอยู่ในวงการสื่อมานานอธิบายแนวคิดการทำงาน ซึ่งส่งผลให้สตูดิโอกลายเป็นห้องทำงานโล่งใหญ่ ที่ตอบรับการทำงานได้หลากหลายรูปแบบ

“ก่อนหน้านี้เราคิดงานในร้านกาแฟ ก็มีสมาธินะ บางคนก็คิดไอเดียออกในโรงหนัง บางคนก็ชอบคิดในห้องสมุด แต่เผอิญเรามีครอบครัวไง เราก็คิดว่าเราไม่ได้แค่ทำงาน มันคือการใช้ชีวิตด้วย ที่นี่ก็เลยจำเป็นสำหรับเรา เราคิดงานที่นี่ ทำงานที่นี่ แล้วก็ผลิต ส่งไปขายที่กรุงเทพฯ ยังมีพื้นที่ให้เราใส่เรื่องข้างนอกเมืองหลวงลงไป มันเป็นการเลือกที่จะยืน”

สตูดิโอใช้ชีวิต

นิวเติมกาแฟลงในแก้วใบสวย เขาชอบดื่มกาแฟ ปริมชอบทำอาหาร มุมครัวในบ้านจึงโปร่งโล่ง จะทำอาหารหรือชงกาแฟก็ได้ 

เฟอร์นิเจอร์ไม้ส่วนใหญ่ในบ้านมาจากร้านขายของเก่า ไม่ว่าจะเป็นประตู หน้าต่าง ตู้โชว์ ยกเว้นเคาน์เตอร์ครัวสำหรับให้ปริมทำอาหารซึ่งติดล้อไว้ จะได้เข็นหลบได้ยามต้องใช้พื้นที่ถ่ายภาพ ด้านหลังบ้านยังมีตู้ซึ่งบรรจุตำราอาหารไว้เต็ม 

บ้านในฝันของ นิว-ศุภชัย เกศการุณกุล ช่างภาพที่โตแถวบางรัก เรียนที่ปารีส และลงหลักปักฐานที่เมืองจันท์

เราเคยเห็นภาพถ่ายปิกัสโซ่ทำงาน และมีลูกเขานั่งเล่นอยู่ในเฟรม เราชอบรูปนั้นมากเลย รู้สึกว่านี่คือการเลี้ยงลูกที่เราอยากให้เป็น ส่วนหนึ่งที่เราสร้างสตูดิโอนี้เพราะว่าบ้านพ่ออยู่มายี่สิบสามสิบปีแล้ว ชีวิตเขาก็อยู่เต็มบ้าน เราพ่อแม่ลูกสี่คนเข้าไปอยู่พื้นที่มันจำกัด เราต้องการพื้นที่ส่วนตัว แล้วเราต้องการให้ลูกเห็นว่าพ่อทำงานอะไร ลูกไม่เคยเห็นเพราะว่าเราทำงานนอกบ้าน ถ่ายรูปข้างนอกตลอด ครูถามว่า พ่อทำงานเป็นช่างภาพเหรอ รับถ่ายอีเวนต์เหรอ ลูกก็บอกว่า ถ่ายรูปที่บ้าน คืออธิบายไม่ได้ว่าพ่อทำงานอะไร แล้วเราก็อยากให้ลูกรู้ว่าเราทำงานอะไร อยากให้เป็นพื้นที่ที่ลูกได้ใช้ชีวิตกับเรา”

Bright Side of The Moon บ้านกึ่งสตูดิโอของช่างภาพหนุ่มที่มีวิวเป็นภูเขาจันทบุรี

“ถ้าลูกชอบก็ดี ถ้าไม่ชอบก็ดี จะได้ไปทำอย่างอื่น แต่อย่างน้อยก็ได้เห็นไง เหมือนกับเราที่เห็นปารีส โอกาสมันมาด้วยการเห็น ตอนนี้คนอาจจะบอกว่าเห็นผ่านอินเทอร์เน็ตก็ได้ แต่คุณจะรู้ว่าไวน์ดีไม่ดีนี่คุณต้องกินนะ คุณจะรู้ว่ากาแฟเปรี้ยว ขม คุณก็ต้องกิน คุณจะไปอ่านแค่คำบรรยายว่า Single Origin มันมาจากที่ไหน มีรสซับซ้อน มีรสผลไม้นิดหนึ่ง มี After Taste มันไม่ได้รู้รสชาติหรอก คอนเซปต์เราคือทำให้ลูกเห็น ที่นี่เป็นสตูดิโอคิดงาน ทำงาน แล้วก็ให้ลูกมาเห็น เลี้ยงลูกมันเป็นอาชีพที่ใช้เวลา”

Bright Side of The Moon บ้านกึ่งสตูดิโอของช่างภาพหนุ่มที่มีวิวเป็นภูเขาจันทบุรี

Bright Side of Chantaburi

“เราคิดว่าชีวิตแบบนี้คือชีวิตที่เราชอบ รู้สึกว่าโชคดีที่เจอสิ่งที่หาในเวลาอันรวดเร็ว ปัญหาของเราคือทำยังไงให้เราใช้ชีวิตอยู่อย่างนี้ได้นานๆ ในเมื่อสิ่งที่เราต้องการครบแล้ว เราเป็นช่างภาพ เป็นสื่อด้วย เป็นพ่อด้วย เป็นสามีด้วย มันแยกไม่ได้หรอกว่าเราเป็นอะไร เดี๋ยวนี้เขาก็ไม่เรียกแล้วว่าเป็น Photo Journalist เขาก็เรียกว่าเป็นมัลติมีเดียใช่ไหม

“มันพัฒนาต่อไปในแนวทางของมัน เหมือนผลไม้ที่มันค่อยๆ สุก จากมะม่วงก็เป็นมะม่วงที่อร่อยขึ้นเรื่อยๆ จากทุเรียนก็เป็นทุเรียนที่พัฒนาพันธุ์ไปเรื่อยๆ เพิ่งคุยกับปริมวันก่อนว่างานเรามันคืองานสเก็ตช์ แล้วก็อิมโพรไวซ์ไป”

บ้านในฝันของ นิว-ศุภชัย เกศการุณกุล ช่างภาพที่โตแถวบางรัก เรียนที่ปารีส และลงหลักปักฐานที่เมืองจันท์

จังหวะการทำงานที่ต่อเนื่องสม่ำเสมอ สอดคล้องกับการใช้ชีวิตในจันทบุรี ด้านบนของบ้านยังเป็นพื้นที่โล่งซึ่งนิวและปริมยังคงใช้เวลาแต่งไปอย่างไม่รีบร้อน อนาคตห้องโล่งที่พื้นไม้เรียบสวยเหล่านั้นจะกลายเป็นห้องทำงานของทั้งคู่ ลูกทั้งสอง และอาจจะมีห้องล้างฟิล์มเล็กๆ ในตัว

“เราทำสตูดิโอนี้เหมือนกับวิธีใช้ชีวิต เราวางโครงไว้คร่าวๆ ว่ามันน่าจะเป็นพื้นที่โล่ง ขยับได้ พอถึงเวลาก็อิมโพรไวซ์ไป แต่ต้องมีพื้นฐานแน่นก่อน เพื่อนๆ ก็แนะนำว่าให้ทำโฮมสเตย์หรือขายกาแฟดีๆ แต่เราก็รอก่อนว่าจะทำยังไงให้มันเหมาะสม ถ้าเปิดไปแล้วก็ต้องมีเวลาที่แน่นอน เช่นศุกร์-อาทิตย์” 

นิวแอบแง้มบอกโครงการในอนาคตของ Bright Side of The Moon ที่นอกจากเป็นสตูดิโอแห่งชีวิตของช่างภาพ ยังเป็นบ้านที่น่าเยี่ยมเยือนแห่งจันทบุรี

บ้านในฝันของ นิว-ศุภชัย เกศการุณกุล ช่างภาพที่โตแถวบางรัก เรียนที่ปารีส และลงหลักปักฐานที่เมืองจันท์

Writer

ภัทรียา พัวพงศกร

ภัทรียา พัวพงศกร

บรรณาธิการ นักเขียน ที่สนใจตึกเก่า เสื้อผ้า งานคราฟต์ กลิ่น และละครเวที พอๆ กับการเดินทาง

Photographer

Avatar

มณีนุช บุญเรือง

ช่างภาพสาวประจำ The Cloud เป็นคนเชียงใหม่ ชอบแดดยามเช้า การเดินทาง และอเมริกาโน่ร้อนไม่น้ำตาล

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load