ในวันที่ทุกอย่างก้าวเข้าสู่ความเป็นดิจิทัล ไม่เว้นแม้กระทั่งงานศิลปะ AI ก็สร้างงานศิลปะได้ ทว่ายังมีอีกที่หนึ่งที่เหมือนเวลาหยุดนิ่ง ที่นั่นคือเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี ที่ซึ่งศิลปินธรรมดายังคงใช้ผืนผ้าใบและปลายพู่กันสร้างสรรค์งานศิลป์ 

ที่นี่คือฟลอเรนซ์ สวรรค์ของคนที่หลงใหลในงานศิลปะยุคเรเนซองส์หรือยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยาการ (Renaissance) ในอีกชื่อที่คนเรียกกันคือกรุงเอเธนส์แห่งยุคกลาง

ฟลอเรนซ์จึงเป็นอีกหนึ่งหมุดหมายในการเดินทางสำหรับคนที่ชอบศิลปะ ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่ยังเป็นบ้านเกิดของศิลปินระดับโลก อย่างเช่น เลโอนาร์โด ดาร์วินชี (Leonardo da Vinci), มีเกลันเจโล หรือ ไมเคิลแองเจโล (Michelangelo) รวมไปถึง ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ผู้ให้กำเนิดมหาวิทยาลัยศิลปากร 

ข้ามมาในแวดวงของนักวิทยาศาสตร์ กาลิเลโอ กาลิเลอี (Galileo Galilei) นักดาราศาสตร์คนสำคัญ ผู้ค้นพบกฎและความมหัศจรรย์ของดวงดาวมากมาย ก็ยังมีความเกี่ยวข้องกับเมืองฟลอเรนซ์ แม้จะไม่ได้เกิดที่นี่ แต่ครอบครัวของเขาย้ายเข้ามาอยู่ที่เมืองนี้ และเขาก็เติบโตที่นี่เช่นเดียวกัน

ศิลปินหลายท่านที่มีความเกี่ยวโยงกับเมืองฟลอเรนซ์ได้รับการบ่มเพาะและรังสรรค์งานศิลป์ในรูปแบบที่ตนเองสนใจ ทั้งงานภาพวาด งานปั้น และงานสถาปัตยกรรม ทุกอย่างในเมืองได้รับการออกแบบจัดวางอย่างมีศิลปะ ราวกับต้องมนต์สะกด นี่คือห้วงเวลาของการหวนคืนสู่อดีตอันงดงามอีกครั้ง

ความมุ่งหมายของเราในการเดินทางมาที่ฟลอเรนซ์คือสัมผัสกลิ่นอายของศิลปะที่มีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม นอกจากผลงานศิลปะของศิลปินระดับโลกที่จัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์แล้ว บริเวณรายล้อมสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของฟลอเรนซ์อย่าง ดูโอโม (Duomo) มหาวิหารแห่งเมืองฟลอเรนซ์ หรือมหาวิหารแห่งซานตามาเรียเดลฟิโอเร (Cathedral di Santa Maria del Fiore) ที่ได้รับการออกแบบโดย ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี (Filippo Brunelleschi) สถาปนิกคนสำคัญที่รู้วิธีการสร้างโดมขนาดใหญ่ที่ทำให้ใครหลายคนตื่นตาในความยิ่งใหญ่ของมหาวิหาร

ภายนอกมหาวิหารยังมีศิลปินธรรมดา ศิลปินข้างถนนที่มาวาดภาพศิลปะให้เราได้รับชม พร้อมกับขายผลงานศิลปะของตนเอง ภาพของดูโอโมหลากหลายรูปแบบ ศิลปินบันทึกเฉดของสีสันอันหลากหลายที่เปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาล โดยมีมหาวิหารเป็นจุดเด่น ฉากหลังคือฤดูกาลที่ผันผ่าน แต่ละฤดูกาลก็มีความงดงามที่เป็นเอกลักษณ์

เป็นเสน่ห์อันเรียบง่ายของศิลปินธรรมดาที่พวกเขาใส่ใจกับทุกลายเส้น สีสัน บรรจงวาดภาพของตนเองอย่างตั้งใจ พวกเขาไม่ได้สนใจว่าโลกจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ภาพวาดขนาดเล็ก ขนาดใหญ่ เรียงรายกันเต็มทุกพื้นที่ ทั้งภาพอาคาร สถาปัตยกรรม ฤดูกาลที่เปลี่ยนไป ภาพใบหน้าของผู้คนที่แสดงอารมณ์ความรู้สึก ทั้งวาดล้อเลียนและวาดเหมือนจริง แต่งแต้มทุกรายละเอียดอย่างใส่ใจ 

ศิลปินมักมีสายตาที่พิเศษกว่าคนทั่วไป พวกเขาสังเกตเห็นความงดงามที่แทรกอยู่ในทุกอณูของพื้นที่และผู้คน ถ่ายทอดออกมาบนผืนผ้าใบด้วยความละเมียดละไม

ผลงานศิลปะของพวกเขาอาจไม่ได้รับการจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์อย่างยิ่งใหญ่ ทว่าภาพวาดจากปลายพู่กันธรรมดากลายเป็นของที่ระลึก บันทึกแห่งความทรงจำที่เรียบง่าย งดงาม พิเศษ และมีเพียงชิ้นเดียวในโลก

Writer & Photographer

ศุภมณฑา สุภานันท์

ศุภมณฑา สุภานันท์

สนใจเรียนรู้เรื่องราวรอบตัว ชีวิต ผู้คน สังคม รักการอ่าน งานศิลปะ ภาพยนตร์ และการเดินทาง ชอบฤดูหนาว หลงใหลการฟังเสียงของธรรมชาติ