โรค COVID-19 ทำให้สังคมไทยเกิดกติกาใหม่ๆ ในการอยู่ร่วมกันเพื่อหยุดการระบาดของโรค หนึ่งในนั้นคือระบบการคัดกรองบุคคลก่อนเข้าอาคารด้วยการวัดอุณหภูมิร่างกาย โดยผู้ได้รับอนุญาตเข้าอาคาร ต้องมีอุณหภูมิร่างกายต่ำกว่า 37.5 องศาเซลเซียส และต้องแปะสติกเกอร์กลม-สะท้อนแสง-สีสดใส ลงบนจุดที่สังเกตเห็นได้ง่ายบนร่างกาย โดยมากมักเป็นปกเสื้อ เพื่อแสดงว่าบุคคลนั้นผ่านการคัดกรองแล้วนะ

การวัดอุณหภูมิแล้วแปะสติกเกอร์สีลงบนปกเสื้อนั้นก่อให้เกิดเรื่องกวนใจก็ตรงที่ว่า ไอ้เจ้าสติกเกอร์กลมนั้นมักหล่น ลอย และปลิวไปติดตามที่ต่างๆ ทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ จนเกิดมลภาวะทางสายตาในพื้นที่สาธารณะ หรือบางครั้งถ้าสติกเกอร์นั้นเหนียวพอจะกลับมาถึงบ้าน และเราลืมแกะมันออกจากเสื้อก่อนจะซักผ้าแล้วละก็ เสื้อก็จะมีคราบเหนียวจากซากสติกเกอร์กลมติดแน่น ซักออกยากเลยทีเดียว

ภาพชุดนี้เพียงต้องการบันทึกช่วงเวลาสั้นๆ ที่สติกเกอร์กลมกระจายไปทั่วเมือง และลามไปจนถึงตู้เสื้อผ้าของเรา เพราะเชื่อว่าสุดท้ายแล้วสิ่งเหล่านี้จะอยู่กับเราแค่ชั่วคราว

Writer & Photographer

อัครพงษ์ คัชมาตย์

ชอบวิ่งที่สวนรถไฟ รักการทำผัดกะเพรา เเละถนัดการใช้โทรศัพท์ขนาดหน้าจอ 4 นิ้ว

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ทุกครั้งเวลาได้ออกเดินทางไปในที่ต่าง ๆ ช่วงเวลาที่พระอาทิตย์ตกดินเป็นสิ่งที่น่ารอคอยมากที่สุดสำหรับผม เป็นเวลาที่ได้รู้จักสถานที่แห่งนั้นมากขึ้น ได้เห็นถึงความสวยงามของนาฬิกาโลกตั้งแต่สว่างจนกระทั่งมืดลง

ช่วงแรก ๆ ที่ผมไปซานฟรานซิสโก วิวฝั่ง Golden Gate หมอกลงหนาทุกวัน มองไม่ค่อยเห็นอะไรมากเท่าไหร่ ตอนแรกจะไม่ไปแล้ว เพราะไปก็คงไม่ได้เห็นอะไร แต่สุดท้ายคิดว่าไหนๆ ก็มาแล้ว ลองไปซะหน่อยแล้วกัน จำได้ว่าวันนั้นอากาศเย็นลงและลมก็แรงขึ้นเรื่อยๆ เพื่อนที่ไปด้วยกันเริ่มอยากกลับแล้ว ในใจลึก ๆ หวังว่าอยากดูพระอาทิตย์ตกดินที่นี่เพราะว่าชอบวิวฝั่งนี้มาก พอเดินไปเรื่อย ๆ ฟ้าก็เปิดมากขึ้น เห็นวิวฝั่ง South Bay ทอดยาวตามชายฝั่ง

สิ่งที่ได้ไปเจอมันคุ้มค่ามาก เรียกว่าเป็นพระอาทิตย์ตกดินที่สวยที่สุดในอเมริกาสำหรับผมเลย มองเห็นแสงแดดกระทบกับผืนน้ำและแผ่นหญ้า พร้อมกับนกที่ร้องและบินไปตามทิศทางลม เรือต่าง ๆ แล่นอยู่ในอ่าว รอบข้างมีคนมาวิ่งออกกำลังกายและพาน้องหมามาเดินเล่น อากาศเย็น ๆ แบบนี้ได้ยืนดูพระอาทิตย์ตกดินริมอ่าวมันดีมากจริง ๆ วันนั้นเป็นอีกวันที่มีความสุขมาก ๆ ของผมในอเมริกา

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์เรามีของขวัญส่งให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

ปรีชาชาติ สัตบุศย์

อยากไปดูพระอาทิตย์ตกรอบโลก ชอบออกไปเที่ยวหาแรงบันดาลใจ ออกจากบ้านไปหาอะไรใหม่ ๆ ทำ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load