ความกลัว (Phobia) มีอยู่หลายประเภทด้วยกัน Phasmophobia หรืออาการกลัวผีและสิ่งเหนือธรรมชาติ มีจำนวนผู้หวาดกลัวมากที่สุด อาการกลัวนั้นไม่มีเหตุผล แต่บางครั้งภาพยนตร์หรือรายการโทรทัศน์ก็อาจมีส่วนเกี่ยวข้อง ความกลัวนี้พบได้มากในวัยเด็ก และเริ่มหายไปหากโตขึ้น แต่ยังมีผู้คนไม่น้อยที่ถึงแม้โตขึ้นก็ยังคงมีอาการนี้ และอาจร้ายแรงขึ้นจนมีอาการหลอน เกิดผลกระทบอื่น ๆ ตามมา

ผลงานชิ้นนี้ต้องการนำอาการกลัวผีมาถ่ายทอดออกมาเป็นภาพเชิงบรรยาย ให้เหมือนสถานการณ์ฉากหนึ่งในภาพยนตร์ บอกเล่าชีวิตประจำวันอันแฝงไปด้วยความกลัวที่แตกต่างกันออกไปตามแต่ละสถานที่ โดยไม่ใช้โทนภาพแบบมืดมน แต่เป็นภาพโทนสีละมุน ทิ้งปริศนาความลึกลับไว้ให้ผู้ชมนำไปวิเคราะห์และตีความ ตามประสบการณ์ความกลัวที่เคยพบเจอ เพื่อให้เข้าใจความกลัวและความวิตกในจิตใจที่แตกต่างกันออกไปของแต่ละบุคคล

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์เรามีของขวัญส่งให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

จิรเมธ ผ้าเจริญ

จบการศึกษาจาก Creative Photography ม.เชียงใหม่ ชื่นชอบด้านภาพยนตร์ งานเขียน เเละมีฝันอยากเป็นผู้กำกับภาพยนตร์

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ย้อนกลับไปเมื่อ 3 ปีก่อนที่โลกจะรู้จักโควิด ผมมีโอกาสไปสถานที่ห่างไกลแห่งหนึ่งในประเทศพม่า ชื่อว่า ‘เมืองมรัคอู’ ซึ่งเคยเป็นอาณาจักรโบราณแห่งรัฐยะไข่ ในช่วงที่ผมไปนั้น เมืองยังมีเหตุการณ์ไม่สงบ ทหารเดินสะพายปืน เดินลงไปตามท้องนาเพื่อรักษาความปลอดภัย บางครั้งเราจะได้ยินเสียงดังปัง! ซึ่งไกด์บอกว่าคือเสียง Thunder (ฟ้าร้องใส ๆ จะมีเสียงฟ้าร้องได้ยังไงครับไกด์) อย่างไรก็ตาม เราก็ยังคงเที่ยวเดินทางต่อไป 

แม้ว่าจะยังมีเหตุต่อสู้กันอยู่นั้น แต่ตลาดเช้ากลับสัมผัสได้ถึงสีสัน ชีวิตชีวาของผู้คนที่มาจ่ายตลาดในยามเช้า เราเห็นชาวบ้านเคี้ยวหมาก สูบยาเส้น และทูนของบนศีรษะเดินไปมาเป็นปกติ หมู่บ้านหนึ่งซึ่งเป็นที่อยู่ของชาวชีน สตรีสูงอายุมีรอยสักบนใบหน้า ในอดีตชาวชีนสักหน้าของหญิงสาวเพื่อปกปิดความสวยงาม ป้องกันการถูกจับตัวไปเป็นภรรยา กาลเวลาผ่านไปสตรีที่สักหน้าจึงลดลง หลงเหลือเพียงร่องรอยเหตุการณ์ในอดีต

เด็ก ๆ เล่นสนุก มีความสุขได้โดยปราศจากโลกอินเทอร์เน็ต เนื่องจากหลายปัจจัยทำให้เข้าถึงเทคโนโลยีได้ยาก เสน่ห์ของมรัคอูจึงเหมือนการย้อนไปใช้ชีวิตอยู่ในอดีต และทำให้เพลิดเพลินกับการถ่ายภาพจนฟิล์มหมดไปหลายม้วนเลยทีเดียว

Writer & Photographer

พัสกร ชุมศิลป์ศิริ

นักเรียนสถาปัตย์หน้าพระลาน รักการถ่ายภาพและท่องเที่ยว กำลังค้นหาแรงบันดาลใจ จึงอยากลองทำสิ่งใหม่ ๆ นอกจากการเขียนแบบ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load