15 พฤษภาคม 2564
54.87 K

ท่ามกลางที่ราบสูงสลับภูเขา อากาศบริสุทธิ์และเย็นสบาย แถมระดับโอโซนดีติดอันดับโลก

เรากำลังพูดถึงอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ที่หลายคนหลงรัก ใครมาก็ไม่อยากกลับ ด้วยเหตุผลข้างต้นก็ดี ด้วยเหตุผลอื่นก็ดี, ป้าติ๋ม-ธนพร ไฮนซ์ ก็เช่นกัน หญิงเปรี้ยวซ่าวัย 61 จากเมืองกรุงที่ตกหลุมรักอำเภอปากช่องเมื่อ 15 ปีก่อน แวบแรกเธอครองผืนดินเพื่อสร้างบ้านพักตากอากาศ จนท้ายสุดกลายเป็นโฮมสเตย์

ป้าติ๋ม-ธนพร ไฮนซ์

Rosemary House โฮมสเตย์ 5 หลัง รายล้อมด้วยโรสแมรี่หลายสายพันธุ์ มีลาเวนเดอร์ สน ฯลฯ แทรกตัวอยู่ทั่วบริเวณ สารภาพตามตรงว่าเราไม่เคยอยากให้หน้าจอส่งกลิ่นหอมได้เท่านี้มาก่อน ความหอมของเฮิร์บอวลอยู่รอบพื้นที่ สีเขียวฉ่ำตาหลังฝนตกก็ชวนให้หัวใจสดชื่น วันนี้โชคดีเป็นพิเศษ นั่นเป็นความจริงที่อยากหยอกคุณให้อิจฉาเล่น

  ย่างเข้าสู่ปีที่ 3 ที่ป้าติ๋มแบ่งปันความสุขด้วยที่พักแสนอบอุ่น โรสแมรี่ คิทเช่น และ โรสแมรี่ การ์เดน สถานที่หลีกหนีความวุ่นวายเหมือนมาแอบอิงบ้านคอตเทจแถบชนบทต่างประเทศ ที่เจ้าบ้านหน้าตายิ้มแย้ม พูดคุยอย่างเป็นมิตร สวมผ้ากันเปื้อนลูกไม้ หมวกสานสีน้ำตาลอ่อน และรองเท้าบูตทำสวน ไม่ยืนตัดแต่งกิ่งกุหลาบ ก็กำลังชงชาสมุนไพรใส่แก้วสีขาวฉลุลาย ฉากหลังเป็นภาพสวนสีเขียวไกลสุดสายตา แซมดอกไม้สีเหลือง ม่วง ชมพู มีลมเย็นพัดลู่ผิว

แต่ภาพตรงหน้าเกิดขึ้นในเมืองย่าโม ประตูสู่ภาคอีสานของประเทศไทย 

Rosemary House โฮมสเตย์ในสวนของป้าติ๋มวัย 61 ที่ใช้เวลา 8 ปี ปลูกโรสแมรีที่ อ.ปากช่อง

รอช้าอยู่ไย ชวนคุณหอบเสื้อผ้ายัดลงกระเป๋าหวายทรงสี่เหลี่ยม มาทำความรู้จักกับป้าติ๋ม เจ้าของกิจการ แม่ครัว คนสวน และ Rosemary House ที่กลายเป็นบั้นปลายของหญิงผู้มีเสียงหัวเราะในทุกบทสนทนาของชีวิต

จากซิดนีย์มา

ป้าติ๋มเป็นสาวกรุงเทพฯ เคยประกอบอาชีพเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ และใช้ชีวิตฉันท์ครอบครัวกับชายผู้ครองหัวใจอยู่ที่เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย เป็นเวลากว่า 10 ปี ก่อนจะย้ายกลับดินแดนเกิด ‘ประเทศไทย’

“ป้ามาเที่ยวปากช่องครั้งแรกที่ภูพิมาน อากาศดีมาก” เสียงลากยาวของเจ้าตัวยืนยันความจริง

“จากนั้นป้าก็วิ่งหาซื้อที่ แต่พอดีช่วงนั้นต้องไปเที่ยวมิวนิก แล้วพี่สาวที่มาส่งเราที่สนามบินจะมาปากช่อง พอป้าลงเครื่องที่นู่นไม่ถึงห้าวัน พี่สาวก็โทรมา ‘ฉันเจอที่ สวยมากเลย เอามั้ย’ ป้าซื้อกลางอากาศเลย ไม่เห็นที่ด้วย 

“พอกลับมาดูก็เป็นที่เปล่าๆ ข้างหนึ่งสูง ข้างหนึ่งต่ำ เพราะสมัยก่อนเจ้าของที่เขาขุดดินขาย ด้วยความที่ป้ารักษาธรรมชาติเลยไม่ถม กลับมาไม่นานก็สร้างบ้านเลย อยู่สักพักมันก็เพิ่มหลายหลัง ป้าก็ให้เพื่อนฝูงมาพัก จนกระทั่งมีคนบอกให้ทำเป็นเรื่องเป็นราว ก็เลยกลายเป็นเรื่องเลย ทำเป็นเรื่องเป็นราวย่างเข้าปีที่สามแล้วค่ะ” ป้าติ๋มยิ้มหวาน

Rosemary House โฮมสเตย์ในสวนของป้าติ๋มวัย 61 ที่ใช้เวลา 8 ปี ปลูกโรสแมรีที่ อ.ปากช่อง

3 ปีเป็นเวลาที่เปลี่ยนบ้านเป็นโฮมสเตย์ และ 15 ปีเป็นเวลานานพอที่จะเปลี่ยนปากช่องเป็น ‘บ้าน’

“ตอนแรกป้านึกว่าอยู่ไม่กี่ปี ไปรู้จากหมาข้างบ้าน เขาเพิ่งตาย เราถามเจ้าของว่า หมาเธออายุเท่าไหร่ เขาบอกว่าอายุสิบสาม ตายละ ฉันอยู่นี่มาสิบห้าปีแล้วหรอ (หัวเราะ) ยังเข้าใจว่าเพิ่งมาอยู่แค่เจ็ดแปดปีเอง”

บนพื้นที่หนึ่งไร่ มีบ้าน 5 หลัง แรกเริ่มเดิมทีป้าติ๋มปลูกดอกกุหลาบบริเวณลานหญ้าหน้าบ้าน จนกระทั่งเพื่อนบ้านมาจากออสเตรเลียปลูกโรสแมรี่อยู่ก่อน ประจวบกับคนสวนแบ่งขายให้ป้าติ๋มราคามิตร เธอเหมาหมด!

“ป้าเหมามาปลูก เริ่มตัดชำ ทำมาเรื่อยๆ จนมันเยอะขนาดนี้ ก็ยังงงชีวิตอยู่เลย เมื่อก่อนเที่ยวอย่างเดียว พอได้ปลูกโรสแมรี่ก็เลยชอบปลูกต้นไม้ไปในตัว ตอนนี้เป็นเรื่องเป็นราวเพราะเรารักเขาแล้ว มันน่ารักจะตาย”

และ 8 ปีเป็นเวลาที่ป้าติ๋มค่อยๆ ปลูกและฟูมฟักเจ้าโรสแมรี่แสนรัก ให้หอมอวลทั่วเมืองปากช่อง

โรสแมรีที่รัก

Rosemary House โฮมสเตย์ในสวนของป้าติ๋มวัย 61 ที่ใช้เวลา 8 ปี ปลูกโรสแมรีที่ อ.ปากช่อง

“สมัยป้าเริ่มปลูกมีพันธุ์ออสเตรเลียอย่างเดียว ตอนนี้เขาเล่นสายพันธุ์กัน มีพันธุ์ทัสแคนบลู พันธุ์บาร์บีคิว แล้วก็มีออสเตรเลีย จริงๆ โรสแมรี่มีหลายสายพันธุ์นะ กลิ่นต่างกันนิดหน่อย แต่ที่เห็นโดดเด่นคือทรงพุ่มกับทรงเลื้อย

“เมื่อสองวันก่อนฝนตก ป้าเปิดประตูออกมากลิ่นมันอวล มันสารพัดหอมเลย โรสแมรี่ ลาเวนเดอร์ รัสเซียนเสจ เป็นสมุนไพรหมดเลย กลิ่นมันมิกซ์กันเหมือนอโรม่า อย่างต้นสนไซเปรสข้างหน้าก็หอมนะ” ป้าติ๋มอธิบาย

ป้าติ๋มพยายามสร้างวาไรตี้ให้กับสวน คัดสรรพันธุ์ใหม่และสนุกกับการลงมืออยู่เสมอ แถมมีลาเวนเดอร์ช่วยเติมสีให้สวน นักปลูกใจเย็นกระซิบว่า รัสเซียนเสจ ไม้ทรงพุ่มดอกจิ๋วสีม่วงแกมน้ำเงิน เป็นไม้ประดับที่กำลังมา

Rosemary House โฮมสเตย์ในสวนของป้าติ๋มวัย 61 ที่ใช้เวลา 8 ปี ปลูกโรสแมรีที่ อ.ปากช่อง

หลังจากนี้เอาใจคนรักโรสแมรี่ เตรียมจดเคล็ดลับการปลูกที่ป้าติ๋มบอกว่า ‘รู้ใจ’ เท่านั้นถึงจะรอด

 “การปลูกต้นไม้ต้องสังเกต ใช้ทฤษฎีอย่างเดียวไม่ได้ อย่างโรสแมรี่ คนบอกว่าเขาไม่ชอบน้ำ มันก็ได้นะ ถ้าภูมิอากาศแบบฝรั่งเศส แต่ที่เห็นว่าตาย ก็เพราะวัสดุปลูกบ้านเราส่วนใหญ่ใช้มะพร้าวสับ ใช้ทราย หรืออะไรก็แล้วแต่ที่โปร่งที่สุด พอโปร่งก็เป็นปัญหา เพราะน้ำในกระถางจะแห้งเร็วมาก รดน้ำไม่กี่ชั่วโมงก็แห้งแล้ว แห้งปั๊บเชื้อราก็เข้า เป็นโรคโคนเน่า เราต้องอัดน้ำให้ฉ่ำเลย ให้เขากินให้อิ่ม ป้าอยู่กับเขามาเจ็ดแปดปี อดนอนยังไงก็ต้องตื่นหกโมงมารดน้ำ

“เช้ามาป้ารดฉ่ำเลย รดนานๆ ซ้ำไปซ้ำมา ให้น้ำมันถึง แล้วก็ฉีดสเปรย์แรงๆ ที่ยอด มันก็ไม่ค่อยมีโรค แมลงก็หาย อีกอย่างเวลาฝนตก คนจะเข้าใจว่าไม่ต้องรดน้ำ ยิ่งไม้กระถางต้องยิ่งดูอย่างดีเลย เพราะบ้านเราตกตอนเช้า ตอนบ่ายแดดเปรี้ยง พวกสมุนไพรจะอันตรายมาก มันจะมีเชื้อโรคชนิดหนึ่งเกิดระหว่างที่อุณหภูมิไม่เสถียร ขนาดอากาศหนาวบ้าง ร้อนบ้าง เรายังเป็นหวัด ต้นไม้ก็เหมือนกัน พอซัมเมอร์เดือนเมษาฯ ช่วงสามสี่โมงป้าจะพรมน้ำให้เขาอีก”

ป้าติ๋มบอกว่าฝนตกหนักมากก็ต้องระวังรา ปีก่อนปากช่องฝนตกทุก 3 ชั่วโมงตลอดหนึ่งเดือน ปราศจากแดด มองเห็นแต่หมอก ชวนให้คนปลูกเกาหัวแกรกด้วยความเครียด ใบที่ร่วงหล่นจะพาต้นกลับมารอดหรือเปล่า

“ปีที่แล้วจะเป็นลม ตกแบบไม่เห็นอะไรเลยหนึ่งเดือนเต็ม ใบร่วงหมดเลย ป้าก็ดึงทิ้ง แต่จริงๆ ผิดนะ ไม่ต้องดึง เดี๋ยวเขาก็ฟูกลับมาเหมือนเดิม เราดันใจร้อนกว่าเขา แต่อย่างว่า ธรรมชาติควบคุมไม่ได้ ป้าก็ต้องคอยดู อยู่กันจนรู้ใจ ป้ารักเขานะ เพราะเห็นการเจริญเติบโตเขา ป้าถึงรู้ว่าเขาเริ่มผิดปกติ ทั้งหมดป้าศึกษาเขาด้วยประสบการณ์

“อย่างฝนตกแบบวันนี้นางจะชอบ ยอดนางจะสะดิ้งเลยแหละ” ป้าติ๋มพูดถึงสาวๆ ด้วยน้ำเสียงสดใส

Rosemary House โฮมสเตย์ในสวนของป้าติ๋มวัย 61 ที่ใช้เวลา 8 ปี ปลูกโรสแมรีที่ อ.ปากช่อง

ฝนตั้งเค้าดำมืดตั้งแต่ออกเดินทาง เริ่มโปรยปรายระหว่างบทสนทนา และหยุดชะงักราวบ่ายแก่ๆ ป้าติ๋มกวาดสายตาดูบรรดาโรสแมรี่สีเขียวชุ่มฉ่ำ ภาพตรงหน้าสวยสะดุด ไม่ว่าใครบอกก็เชื่อแล้วว่าฟ้าหลังฝนสวยงามเสมอ

บอกแล้ว วันนี้โชคดีเป็นพิเศษ

โฮมสเตย์ โฮมมี่ โฮมเมด

เราพักครึ่งด้วยการซดน้ำกุหลาบมอญสกัดฝีมือป้าติ๋ม น้ำในแก้วใสกิ๊ง ทว่าส่งกลิ่นหอมตราตรึง, หลังดื่มเข้าไปอึกใหญ่  สีหน้าก็แช่มชื่น เจ้าบ้านยิ้มพิมพ์ใจและชวนคุยถึงบ้านพักที่บรรยากาศคล้ายชนบทต่างประเทศ

“เคยมีเพื่อนบ้านมานั่งดื่มไวน์ เขาบอกว่าเหมือนโพรวองซ์เลย” ป้าติ๋มหัวเราะร่วน

Rosemary House โฮมสเตย์ในสวนของป้าติ๋มวัย 61 ที่ใช้เวลา 8 ปี ปลูกโรสแมรีที่ อ.ปากช่อง

“มันเล็กแค่นี้เนาะ ป้าเลยใช้คำว่าโฮมสเตย์ มันดู Cozy ดูอบอุ่น มีความเป็นกันเอง ตอนโควิดคนหลบมาพักเยอะเลย ป้าอยากให้คนที่มาพักเขาได้ชาร์จแบตเตอรี่ร่างกาย อาหารป้าก็มีเสิร์ฟ ป้าเคยทำสเต็กปลาแซลมอนให้ฝรั่งที่มาพักนางชม แล้วก็บอกว่า ‘ฉันเหมือนมาหาแกรนด์มัม ตื่นมาเหมือนฉันอยู่ในสกอตแลนด์’ เขาบอกป้าว่า ‘ติ๋ม ฉันทำเบคอนเก่งมากนะ’ ป้าเลยบอกให้เขาสอนหน่อยสิ นางก็บอกว่า ‘ฉันมาฮอลิเดย์’ รุ่งขึ้นนางก็ขับรถไปเที่ยว ตกเย็นหอบเบคอน หอบเครื่องมาหมดเลย นางบอกว่า ‘พรุ่งนี้เช้าฉันจะสอนเธอนะ’ มันน่ารักมากเลย” เจ้าบ้านเล่าความประทับใจ

แขกที่เคาะประตูเยือน Rosemary House มีหลายกลุ่ม มีทั้งมาคนเดียว มาเป็นคู่ มากับเพื่อน มากับครอบครัวและยกทั้งออฟฟิศมาจัดกิจกรรมสร้างไมตรีต่อกัน เพราะบ้านพัก 5 หลัง รองรับได้มากถึง 20 – 27 คน แล้วที่น่าสนุกคือ มีกลุ่มคนหัวใจออร์แกนิกและรักธรรมชาติรวมกันมาแบ่งปันประสบการณ์กับป้าติ๋ม เวิร์กช็อปบ้าง ทำอาหารบ้าง

“ดิฉันเป็นเจ้าแม่โปรเจกต์ สารพัดทำเลย แยมกลีบกุหลาบดิฉันก็ทำอร่อยมาก แล้วกวนแยมต้องกวนหน้าหนาวด้วยนะ อารมณ์มันมา ส่วนหน้าร้อนป้าก็มีเล่ห์เหลี่ยมของป้า ป้าทำแอบเปิ้ลครัมเบิ้ลกินกับไอศกรีม วันนี้ป้ามีพาสต้าบีทรูทกับพอร์กริบ เมื่อคืนทำครัมเบิ้ลแต่ไม่มีไอศกรีม กินมั้ยๆ” ป้าติ๋มชวนด้วยแววตาใสวิ๊งเป็นประกาย

มีหรือจะปฏิเสธ เพียงครู่ก็มีแอปเปิ้ลครัมเบิ้ลอยู่ตรงหน้า แม้จะผ่านวันคืนแต่รสยังเลิศ

“ทำสนุกๆ ค่ะ” เธอยิ้ม “พาสต้าป้าก็อร่อยนะ ป้าได้บีทรูทจากแถวนี้มาทำ ทุกอย่างที่ครีเอตต้องมีโรสแมรี่ของป้าด้วย ตอนนี้ถึงจุดอิ่มตัวในการปลูกแล้ว ป้าไปอีกสเต็ปหนึ่งคือคิดต่อยอด ตอนนี้ทำเครื่องสำอางจากโรสแมรี่แล้วด้วย เมื่อก่อนก็ใช้โรสแมรี่ทำชา ทำไซรัป ป้ามีเคล็ดลับของป้านะ” หลังพูดจบ ป้าติ๋มชวนเข้าครัวขนาดจิ๋ว

Rosemary House โฮมสเตย์ในสวนของป้าติ๋มวัย 61 ที่ใช้เวลา 8 ปี ปลูกโรสแมรีที่ อ.ปากช่อง
Rosemary House โฮมสเตย์ในสวนของป้าติ๋มวัย 61 ที่ใช้เวลา 8 ปี ปลูกโรสแมรีที่ อ.ปากช่อง

เธอเตรียมวัตถุดิบสำหรับปรุงพาสต้าบีทรูท แม่ครัวว่าเคล็ดลับคือเตรียมทุกอย่างให้พร้อม พอกระทะร้อนก็ใส่ทุกอย่างตามลำดับ ป้าติ๋มเริ่มจากผัดกุ้งและหอยแมลงภู่นิวซีแลนด์ตัวเบิ้มให้สุก ใส่เส้นพาสต้า ปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทยเติมบีทรูทพูเร (ป้าติ๋มทำเอง) คลุกเคล้าให้เข้ากันจนบีทรูทสีแดงเคลือบเส้นสีเหลืองนวลจนหมด พร้อมเสิร์ฟ!

ก่อนจานถึงโต๊ะ ป้าติ๋มฉีดสเปรย์โรสแมรี่สกัดลงในจานเพิ่มกลิ่นหอมทวีคูณ กระซิบเสียงดังเลยว่ารสมือของเธอไม่ธรรมดา ส่วนพอร์กริบที่ทานคู่กันก็ละลายในปาก ยิ่งตัดรสกับบีทรูทดองโฮมเมดเนื้อกรุบกรอบ ขอยกนิ้วเยี่ยม

ถ้าอยากลิ้มเมนูโฮมเมด ป้าติ๋มเปิดให้จองล่วงหน้า คุณจะประทับใจจนต้องขออีก (หลาย) จาน

นอนโฮมสเตย์กลางสวนโรสแมรี่ กินอาหารโฮมเมด ในบรรยากาศโฮมมี่แบบชนบทนอกเมืองโคราช

61 ยังแจ๋ว

“ตอนนี้หกสิบเอ็ดแล้วค่ะ แต่พออายุมากขึ้นมันก็จะมีโมเมนต์กังวลนะ สามสิบยังชิลล์อยู่ พอห้าสิบเริ่มละ หกสิบป้าก็คงตายแล้ว ป้าไม่ได้กลัวนะ แต่มันเหลือเวลาน้อยมาก ในชีวิตนี้สนใจอยู่สองอย่าง กินกับต้นไม้ เรื่องต้นไม้ป้าสู้ตาย มีครั้งหนึ่งจะซื้อไม้ที่มันออกลูก คนขายบอกสามปีออกลูก ป้าเดินหนีเลย จะอยู่ถึงมั้ยเนี่ย แต่พอเราได้เจอคนเยอะขึ้น คนนี้อายุเจ็ดสิบ คนนี้อายุแปดสิบ เฮ้ย เขาก็ยังอยู่กันได้ หลังจากนั้นป้าซื้อแหลกเลยค่ะ จะออกลูกอีกสามปีป้าก็ซื้อ

“มีหนหนึ่งคนมาเที่ยวบ้านเรา อายุเจ็ดสิบสอง เดินปร๋อเลย นี่คือกำลังใหญ่หลวงของป้าเลย”

นอนโฮมสเตย์กลางสวนโรสแมรี่ กินอาหารโฮมเมด ในบรรยากาศโฮมมี่แบบชนบทนอกเมืองโคราช

ทุกบทสนทนาล้วนมีแต่เสียงหัวเราะและพลังบวกที่ป้าติ๋มปันมาให้เรา และหวังว่าจะปันถึงผู้อ่านด้วยเช่นกัน เพราะความเริงร่าท้าเลข 6 เราชวนเธอเล่าถึงเคล็ดลับเกษียณยังไงให้สดใส แถมกระปรี้กระเปร่าเกินวัย (มาก)

“ป้ามีโฮมสเตย์ มีโรสแมรี่ คิทเช่น มีโรสแมรี่ การ์เด้น สามอย่างนี้มันก็เหนื่อยสำหรับผู้หญิงวัยหกสิบนะ แต่พอมีคนมาหาเราเรื่อยๆ วัยเกษียณก็สนุกขึ้น ซึ่งคนอายุหกสิบบางคนต้องนั่งเลี้ยงลูก เลี้ยงหลาน มันสร้างความกดดันให้คนวัยนี้ แทนที่เขาจะได้เห็นสีเขียว ได้ปลูกต้นไม้ ก็ต้องมานั่งเครียดกับครอบครัว ซึ่งป้าก็เข้าใจนะ

“แต่สิ่งที่ป้าพูดเสมอคือคุณต้องทำ ลูกต้องไม่ห้าม แม่อย่า แม่อย่า เขาอยากทำอะไรก็ให้เขาทำ ให้เขามีกิจกรรม ถ้าเหนื่อยเขาก็นอนเอง เพราะเขาจะรู้กำลังของเขา คนวัยหกสิบ อย่าคิดผูกพันมาก อยู่กับธรรมชาติให้ได้มากที่สุด หากิจกรรมทำให้มากที่สุด เพื่อ Killing the Time คำนี้ไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ก็แล้วแต่ มีความหมายมากที่สุด

“แล้วก็ Think Positive ป้าไม่คิดลบนะ คิดทำนู่นทำนี่ไปเรื่อยๆ จะเจ๊งหรือจะอะไร ทำไปก่อน ต้องลุย ถ้าป้าอายุขนาดนี้ ป้าลุยแหลกเลย (ชี้มาทางเรา) ที่พูดมาเนี่ยมันคือประสบการณ์ชีวิตที่หาด้วยตัวเองง่ายกว่าในหนังสือ”

แล้วตอนอยู่ซิดนีย์ป้าติ๋มมีวิถีแบบนี้มั้ยคะ ทำสวน ปลูกผัก เข้าครัวทำอาหาร-เราถาม

“ไม่ ไม่” เธอตอบเสียงสูง “คนละเรื่องเลย ไม่มีการปลูกผัก ปลูกหญ้า เพิ่งมาชอบตอนอยู่ที่นี่ (แล้วกลิ่นอายแบบนี้มาจากไหน) อ๋อ เที่ยวเก่ง เป็นคนชอบเที่ยว ตั้งแต่มีบ้านหลังนี้ไม่ไปไหนเลย ไลฟ์สไตล์เปลี่ยนไป ป้ารักตรงนี้ รักอากาศรักโรสแมรี่ แค่ออกไปปากซอยก็คิดถึงบ้านแล้ว แทนที่ป้าจะเสียตังค์ไปต่างประเทศ ป้าเสียตังค์มาปลูกต้นไม้ดีกว่า

“ป้าติดนิสัยฝรั่งอยู่อย่าง ช่วงซัมเมอร์เขาจะออกมาทำบ้านให้สวย ทำสวนให้สวย แต่ประเทศเราทำได้ทั้งปีไม่ต้องรอซัมเมอร์ ความสุขของป้าคือทำสวนให้สวย ทำบ้านให้สวย ทำอาหารอร่อยให้ลูกค้ากิน ป้าเสพความสุขจากตรงนั้น และป้าเชื่อว่าคนที่รักโรสแมรี่ รักสมุนไพร ทุกคนน่ารักหมดเลย เท่าที่ป้าเห็นจากการปลูกโรสแมรี่มาแปดปีนะ 

“คงเป็นเพราะเสน่ห์ของโรสแมรี่ Bring the People ที่ดีมาให้ป้า เรื่องจริงนะ ป้าเลยรักใหญ่เลย” 

เราเชื่อว่าบรรดาโรสแมรี่คงรับรู้ถึงความรักที่ป้าติ๋มมอบให้ ไม่เช่นนั้นคงไม่สะดิ้งสู้ฝนขนาดนี้

นอนโฮมสเตย์กลางสวนโรสแมรี่ กินอาหารโฮมเมด ในบรรยากาศโฮมมี่แบบชนบทนอกเมืองโคราช

Rosemary House

ที่ตั้ง : 888/10 หมู่ 5 บ้านหนองมะค่า ตำบลปากช่อง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา (แผนที่)

Facebook : Rosemary HOUSE โฮมสเตย์

โทรศัพท์ : 08 2164 2859

Writer

สุทธิดา อุ่นจิต

กรุงเทพฯ - เชียงใหม่ สู่ ลาดพร้าว - สุขุมวิท , พูดภาษาพม่าได้นิดหน่อย เป็นนักสะสมกระเป๋าผ้า ชอบหวานน้อยแต่มักได้หวานมาก

Photographer

เธียรสิน สุวรรณรังสิกุล

ปัจจุบันกำลังหัดนอนก่อนเที่ยงคืน

Have a Nice Stay

รวมที่พักแนวคิดดีที่น่าไปนอนทำความรู้จัก

อาคารโบราณขนาด 3 คูหาสีขาวติดป้าย ‘โรงแรมออน ออน’ ดูโดดเด่นสะดุดตากลางถนนพังงา เมื่อก้าวผ่านประตูทางเข้าและโคมแดงสดหลายสิบลูกที่ห้อยอยู่เหนือศีรษะ ฉันหลุดเข้าไปในโลกอดีตงดงาม

โรงแรมออน ออนโรงแรมออน ออน

โรงแรมออน ออน

The Memory at On On Hotel เหมือนกล่องเก็บความทรงจำที่พาเราย้อนเวลากลับไปสู่ยุคบาบ๋าย่าหยา ทางเดินหน้าประตูใหญ่ทอดยาวไปสู่ล็อบบี้ที่ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สีเข้มและของตกแต่งแบบเพอรานากัน โครงสร้างอาคารสไตล์ชิโน-โปรตุกีส กระเบื้องพิมพ์ลายใต้ฝ่าเท้าและภาพขาวดำบนผนังริมบันได บรรจุร่องรอยของโรงแรมแห่งแรกของภูเก็ตไว้เต็มเปี่ยม

ในยุคที่การทำเหมืองรุ่งเรืองในไข่มุกอันดามัน ที่ตรงนี้เป็นตรอกใกล้ท่าเรือและมีห้างดังชื่อบั่นจินไถ่ เมื่อคนเข้ามาทำงานและค้าขายผ่านมาช้อปปิ้งจะต้องกลับไปนอนในเรือ เจ้าของห้างชื่ออาก๋งแปะเลี้ยวเปี่ยว จึงตั้งโรงแรมอัน อัน เป็นภาษาจีนแปลว่า ‘ความสุขสำหรับผู้มาเยือน’ ให้คนพักด้วยราคาประมาณ 80 สตางค์ แต่การเรียกชื่อเพี้ยนไปตามการสะกดภาษาอังกฤษ จึงได้ชื่อใหม่ว่า ออน ออน

โรงแรมออน ออนโรงแรมออน ออน

โรงแรมออน ออน

เมื่อภูเก็ตกลายเป็นเมืองท่องเที่ยว โรงแรมใหม่ๆ เกิดขึ้นมากมาย โรงแรมออน ออน กลายเป็นที่พักเก่าราคาย่อมเยาที่ทรุดโทรมไปตามกาลเวลา ต่อมา The Treasury Village Groupe เข้ามารับช่วงต่อและรีโนเวตโรงแรมแห่งนี้ตั้งแต่ปี 2012 โดยปรับปรุงโครงสร้างเดิมที่เป็นไม้เก่าให้แข็งแรงขึ้น แต่ยังคงจุดเด่นอย่างการคงพื้นที่เปิดโล่งกลางลานบ้านและ ‘ฉิ่มแจ้’ หรือบ่อน้ำบาดาลรองรับน้ำฝน ทำให้พื้นที่ในตึกสว่างและอากาศถ่ายเทเย็นสบาย ระเบียงรอบๆ ชั้นสองยังเจาะเป็นช่องซุ้มโค้งเชื่อมกันไปตลอดเหมือนโบสถ์โปรตุเกส ขนาบด้วยเสาแบบกรีกโรมันตกแต่งด้วยปูนปั้นแบบจีนและฝรั่ง หลังคากระเบื้องว่าวแบบโบราณได้รับการซ่อมแซมให้อยู่ในสภาพใกล้เคียงวันเวลาที่มันเคยสมบูรณ์

โรงแรมออน ออน

โรงแรมออน ออน

โรงแรมออน ออน

โรงแรมออน ออน

ความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดคือการกั้นห้องพักใหม่ตามธีมและสีแสนสนุก โรงแรมออน ออน รูปโฉมใหม่แต่งชั้นล่างเป็นห้องพักสีแดงธีมดอกโบตั๋นหรือ Red Peony

เมื่อขึ้นบันไดไม้ไปชั้นสองจะพบห้องพักคอนเซปต์วิถีชีวิตคนภูเก็ตยุคโบราณ แบ่งเป็นโซนสีน้ำเงินหรือโซนคหบดีที่หรูหรากว้างขวาง และโซนสีเขียวหรือโซน craftman บอกเล่าเรื่องราวของช่างฝีมือแบบต่างๆ เช่น ช่างตัดเย็บ ช่างไม้ จิตรกร ช่างถ่ายภาพ ไปจนถึงนักเดินเรือ ห้องเหล่านี้จึงหน้าตาไม่เหมือนกันสักห้องเดียว โดยตกแต่งด้วยอุปกรณ์ประกอบอาชีพแบบวินเทจ เช่น จักรเย็บผ้า เครื่องประดับ รองเท้าเจ้าสาวปักขนาดจำลอง กล้องโบราณ และแผนที่โลกยุคเก่า

ส่วนห้อง Memory Suite หรือห้องที่หรูหราใหญ่โตที่สุดคือห้องพ่อค้าวาณิช ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากอาก๋งแปะเลี้ยวเปี่ยว เจ้าของห้างบั่นจินไถ่และอดีตเจ้าของโรงแรมนี้นั่นเอง

โรงแรมออน ออน

โรงแรมออน ออน

ห้องพิเศษที่มีสีขาวห้องเดียวที่นี่คือห้อง The Beach ที่ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ เคยมาถ่ายทำฉากห้องพักในหนังเรื่อง The Beach ในปี 2000 เป็นห้องที่ได้รับความนิยมเสมอ (ได้นอนในห้องนอนเดียวกับดาราหนุ่ม โก้เก๋น้อยอยู่ซะเมื่อไหร่) นอกจากนี้ยังมีห้องพักรวมแบบขายเป็นเตียง และมีพื้นที่ห้องกินข้าวและนั่งเล่นรวมกว้างขวางน่าสบายให้ใช้บริการหลายจุด

โรงแรมออน ออน

โรงแรมออน ออน

“คุณณัศรา ไตรสุวรรณ (เจ้าของ) ท่านชอบโรงแรมออน ออน มาก ชอบจนอยากทำให้แขกได้จดจำและกลับมาที่นี่อีกครั้ง เพื่อระลึกถึงภูเก็ตในสมัยก่อน และคิดถึงความสุขเมื่อเคยอยู่ที่นี่”

ดา-ปิยะนุช แวนรูช ผู้ช่วยผู้จัดการโรงแรม อธิบายความตั้งใจของการทำที่พักวินเทจระดับตำนาน แม้ฉันไม่เคยสัมผัสภูเก็ตในยุคเหมือง แต่ The Memory at On On Hotel ก็มอบความทรงจำสวยงามและความสุขสำหรับผู้มาเยือนสมชื่อจริงๆ

โรงแรมออน ออน

The Memory at On On Hotel

19 ถนนพังงา ตำบลตลาดใหญ่ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต

http://thememoryhotel.com
FB: Memory at On On Hotel
เบอร์ติดต่อ 076-363-700 

Writer

ภัทรียา พัวพงศกร

บรรณาธิการและนักจัดทริปแห่ง The Cloud ที่สนใจตึกเก่า งานคราฟต์ กลิ่น และละครเวทีพอๆ กับการเดินทาง

Photographer

มณีนุช บุญเรือง

ช่างภาพสาวประจำ The Cloud เป็นคนเชียงใหม่ ชอบแดดยามเช้า การเดินทาง และอเมริกาโน่ร้อนไม่น้ำตาล

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load