สิ่งที่มองเห็น เสียงที่ได้ยิน สัมผัสของการแกะกล่อง ประสบการณ์เหล่านี้ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของบรรจุภัณฑ์สินค้าที่พบอยู่ตลอดเวลาไปห้างร้านต่าง ๆ

ถ้าหากผลิตภัณฑ์ที่ห่อหุ้มข้างในเป็นสิ่งที่สำคัญแต่พูดอะไรไม่ได้ เปลือกนอกของผลิตภัณฑ์นั่นแหละที่จะพูดแทน

ทุกวันนี้ การออกแบบบรรจุภัณฑ์กลายเป็นส่วนสำคัญในการทำการตลาดอย่างไม่ต้องสงสัย และเป็นสื่อเพียงไม่กี่ชนิดที่จะได้มีปฏิสัมพันธ์กับลูกค้า ในยามที่ลูกค้าลองเปิด ลองดม ลองใช้ ลองกิน บรรจุภัณฑ์จึงไม่ได้ทำหน้าที่เพียงสื่อสารกับลูกค้าอย่างเดียว แต่ยังมอบประสบการณ์ที่ดีให้กับลูกค้า และมีผลต่อยอดขายที่เพิ่มขึ้นอีกด้วย

หากเราย้อนกลับไปเมื่อ 16 ปีที่แล้ว วงการออกแบบบรรจุภัณฑ์ไทยไม่ได้เป็นเช่นวันนี้ ในยุคนั้นการออกแบบบรรจุภัณฑ์เป็นเรื่องใหม่ และเป็นขั้นตอนที่ไม่ได้รับความสำคัญมากนัก

จากส่วนประกอบที่คนไม่ให้ความสำคัญ สิ่งที่พาวงการออกแบบบรรจุภัณฑ์ไทยมาถึงจุดนี้ได้ ไม่ใช่เพียงการรอเวลาให้โลกพัฒนาขึ้นเท่านั้น แต่ยังมีเบื้องหลังของผู้คนที่ตั้งใจปลุกปั้นสร้างวงการนี้ขึ้นมาด้วยอุดมการณ์อันแน่วแน่

Prompt Design บริษัทออกแบบมือรางวัลที่ใช้เวลา 16 ปี ทำให้คนเห็นความสำคัญของแพ็กเกจจิ้ง

คอลัมน์ The Entrepreneur คราวนี้ เรามีนัดหมายพิเศษกับ แชมป์-สมชนะ กังวารจิตต์ ผู้ก่อตั้งและ Executive Creative Director ของ Prompt Design ผู้บุกเบิกวงการออกแบบบรรจุภัณฑ์ไทยอย่างจริงจังรายแรก และทำให้บรรจุภัณฑ์เป็นมากกว่าหีบห่อสินค้า

ณ วันนี้ Prompt Design คือผู้อยู่เบื้องหลังการออกแบบบรรจุภัณฑ์ของแบรนด์ในท้องตลาดมากมายกว่า 15,000 ชิ้น มีทั้งผลงานการออกแบบใหม่ตั้งแต่ต้น ไปจนถึงการปรับภาพลักษณ์แบรนด์ให้ทันสมัยมากยิ่งขึ้น เพื่อแก้ปมปัญหาบางประการด้วยการออกแบบบรรจุภัณฑ์ อย่างบรรจุภัณฑ์กาแฟดอยช้างที่กวาดไปได้ถึง 6 รางวัล น้ำตาลมิตรผล มีทซีโร่ น้ำอ้อยไร่ไม่จน ซอสพริกศรีราชาพานิช ยาธาตุน้ำขาวตรากระต่ายบิน และอีกมากมาย

ออกสตาร์ท

จุดเริ่มต้นจริง ๆ ของ Prompt Design ต้องย้อนกลับไปตอนที่แชมป์เรียนทางด้านการออกแบบ จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง จากการสังเกตตัวเอง วิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์นั้นเป็นสิ่งที่เขาทำได้ดีมาโดยตลอด จนกวาดรางวัลในตอนเรียนไปถึง 15 รางวัล

หลังเรียนจบ เขาตัดสินใจเข้าทำงานที่บริษัทออกแบบแห่งหนึ่งของอาจารย์

เมื่อยังค้นหาที่ทางของตัวเองไม่เจอ เขาจึงเริ่มต้นจากการช่วยที่บ้านทำกิจการอู่รถยนต์ 

Prompt Design บริษัทออกแบบมือรางวัลที่ใช้เวลา 16 ปี ทำให้คนเห็นความสำคัญของแพ็กเกจจิ้ง

“แต่เรารู้สึกเคว้งคว้าง ระหว่างนั้นรับทำฟรีแลนซ์อยู่บ้าง ถ้าอย่างนั้นก็เปิดบริษัทแล้วกัน ก็เลยขึ้นไปชั้นสอง เคาะห้องพี่สาวบอกว่าจะเปิดบริษัท ทำอย่างไรดี พี่สาวเปิดประตูมาบอกว่า เปิดบริษัทใหม่ทำไม ใช้บริษัทพี่สิ เราเลยคิดชื่อ Prompt Design พร้อมดีไซน์มาจากพร้อมที่แปลว่า ทันที แล้วก็เป็นเป็นเสียงเดียวกันกับ Prompt ของฝรั่ง ซึ่งก็แปลว่า ทันที เหมือนกัน”

แม้ว่างานเล็ก ๆ น้อย ๆ จะพอช่วยให้แชมป์ซึ่งเป็นพนักงานเพียงคนเดียวของบริษัทเลี้ยงดูตัวเองได้ แต่เขามองว่านี่ไม่ใช่ความมั่นคงในระยะยาว 

“เราจำเป็นต้องออกไปหางาน ในเวลานั้น การออกแบบบรรจุภัณฑ์เป็นสิ่งที่ใหม่มาก ๆ คนมักจะถามว่าต้องออกแบบด้วยเหรอ โรงพิมพ์ก็พอออกแบบได้นี่ ฟรีด้วย เราเลยไม่ได้งาน หรือถ้าทำ ส่วนใหญ่เขาจะจ้างผ่านเอเจนซี่โฆษณาซึ่งทำหมดทุกอย่าง เราก็ไม่มีงานเพราะว่าเขามีเอเจนซี่โฆษณาอยู่แล้ว บริษัทเฉพาะทางนี้เลยลำบากมากในการเริ่มต้น ไม่มีงานอยู่พักหนึ่งเลย ทำตัวเองปวดเศียรเวียนเกล้าไปหมด”

ทางออกที่แชมป์เลือก ณ เวลานั้น คือการวางรากฐานโดยสร้างคอนเนกชันระยะยาวให้แก่บริษัทเพื่อสร้างความมั่นคง โดยอาศัยเครือข่ายจากพี่สาวที่ทำงานอยู่ในบริษัทข้ามชาติ ซึ่งพอจะเป็นรายได้หลักเลี้ยงบริษัทเล็ก ๆ ไปได้

แต่ความตั้งใจของแชมป์ไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น

Prompt Design บริษัทออกแบบมือรางวัลที่ใช้เวลา 16 ปี ทำให้คนเห็นความสำคัญของแพ็กเกจจิ้ง

เชื่อมั่น

เมื่อตลาดยังไม่มีความต้องการ ถ้ายังอยากเติบโต สิ่งที่ต้องทำคือการเปลี่ยนวิธีคิดของผู้บริโภคและเจ้าของแบรนด์ในภาพกว้างระดับประเทศ ซึ่งมองเผิน ๆ อาจจะเกินกำลังของคนคนเดียว

“ผมเป็นสายงานประกวดในสมัยเรียนอยู่แล้วเป็นทุนเดิม ผมเลยอยากทำงานประกวดขึ้นมา โดยคิดกับทางน้อง ๆ นักออกแบบในทีม ใช้ศาสตร์ที่เรียนมาทางด้านการออกแบบบรรจุภัณฑ์เสื้อยืด ทั้งที่จริง ๆ แล้วเสื้อยืดไม่ต้องมีบรรจุภัณฑ์ก็ได้ ปรากฏว่าพอส่งไปประกวดแล้วได้รางวัล เป็นรางวัลแรกของประเทศไทย เราก็บินไปรับรางวัลที่ต่างประเทศ คราวนี้ก็เริ่มมีสื่อสนใจแล้วเผยแพร่เรื่องของเรา” 

นอกจากนี้ ในปีเดียวกัน แชมป์ยังได้ทำงานให้กับลูกค้ารายหนึ่งของไทย ซึ่งผลงานนั้นก็ได้รับรางวัลที่ 1 อีกเช่นกัน

“ถ้าเปรียบเทียบก็เหมือนมิสยูนิเวิร์สกับมิสแกรนด์ แต่เราได้ทั้งสองงาน เหมือนเราเป็นนางงามสองที่ มันเลยทำให้คนค่อย ๆ เห็นความสำคัญ เริ่มมีงานบรรยายอย่างต่อเนื่อง จนคนเริ่มรู้จักแล้ว” 

และเขาก็ยังทำได้ดีอย่างต่อเนื่อง จนได้รางวัลถึง 3 ปีซ้อน ในช่วงปี 2010 – 2012

Prompt Design บริษัทออกแบบมือรางวัลที่ใช้เวลา 16 ปี ทำให้คนเห็นความสำคัญของแพ็กเกจจิ้ง

ในปี 2013 เป็นช่วงเวลาที่พีกที่สุด แชมป์ได้รับเชิญไปเป็นกรรมการตัดสินการแข่งขันงานออกแบบในระดับโลก ภาระที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความกดดันที่หนักหน่วงเสมอ เขาใช้เวลาถึง 1 ปีในการทำการบ้านและหาความรู้ จนก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของวงการออกแบบบรรจุภัณฑ์ได้ในที่สุด

เป็นระยะเวลา 16 ปีที่แชมป์เดินหน้าทำงานประกวดอย่างต่อเนื่อง จน ณ ตอนนี้ได้รับรางวัลไปกว่า 139 รางวัล และในจำนวนนั้น ยังได้รางวัล Best of the Best ไปถึง 12 ครั้ง ทั้งยังได้รับการจัดอันดับให้บริษัท Promt Design อยู่ในอันดับที่ 15 ของโลก จากกว่า 1,000 บริษัททั่วโลกในด้านการออกแบบบรรจุภัณฑ์

“หลายคนถามว่าทำไปทำไม หนึ่ง เมื่อก่อนเราทำเพื่อสื่อให้รู้ว่าบรรจุภัณฑ์เป็นเรื่องสำคัญ วันนี้เป็นยุคที่คนให้ความสำคัญแล้ว ถามว่าหยุดทำได้ไหม หยุดทำไม่ได้ครับ เป้าหมายของผมคือการทำให้ชาวต่างชาติเห็นว่าดีไซน์บรรจุภัณฑ์ของไทยดี เหมือนกับที่คนไทยชอบพูดกันว่าญี่ปุ่นทำแพ็กเกจจิ้งได้ดี 

“เราอยากจะเปลี่ยนวิธีคิดแบบนั้น ยากไหม น่าจะใช้ทั้งชีวิตในการทำ เราพยายามทำให้คำว่าไทยแลนด์ไปอยู่ระดับโลกในทุก ๆ ปี และให้ทุก ๆ เวทีมีคำนี้ มีแค่ครั้งเดียวจะไปเปลี่ยนวิธีคิดได้ยังไง มันก็ต้องมีอย่างต่อเนื่อง นี่คืออุดมการณ์”

Prompt Design บริษัทออกแบบมือรางวัลที่ใช้เวลา 16 ปี ทำให้คนเห็นความสำคัญของแพ็กเกจจิ้ง
Prompt Design บริษัทออกแบบมือรางวัลที่ใช้เวลา 16 ปี ทำให้คนเห็นความสำคัญของแพ็กเกจจิ้ง

ผู้นำที่แตกต่าง

เคล็ดลับที่ทำให้แชมป์สร้างสรรค์ผลงานที่โดดเด่นออกมาได้อย่างต่อเนื่อง คือการพัฒนาอย่างสม่ำเสมอ 

ย้อนกลับไปในสมัยเรียน มีครั้งหนึ่งที่เขาได้รับรางวัลชนะเลิศระดับเอเชียมา ในขณะที่ทุกคนชื่นชมเขา คุณพ่อของแชมป์กลับบอกว่า 

“ก็เท่านั้นแหละ คุณชนะปีนี้ คุณอาจจะได้รางวัลที่หนึ่งก็จริง แต่ปีหน้าจะบอกว่าคุณคือของจริงหรือเปล่า ถ้าคุณได้อีกปีหนึ่ง แสดงว่าคุณคือโคตรของจริง ถ้าคุณได้ติดต่อกันต่อเนื่อง แสดงว่าคุณเก่งสุดในอุตสาหกรรมนี้แล้ว

“นี่คือสิ่งที่คุณพ่อสอนในห้วงเวลาที่ผมดีใจที่สุด มันเลยฝังหัว เอาไม่ออก เพราะฉะนั้น ทุกครั้งที่พ่ายแพ้ จะได้ยินเสียงคุณพ่อในหัว มันทำให้เราพยายามมากขึ้นอีก ผิดหวังอีกก็ต้องทำมากขึ้นอีก ทำให้เราสู้ไปเรื่อย ๆ”

การเป็นน้ำที่ไม่เคยเต็มแก้ว หรือแก้วน้ำของแชมป์นั้นขยายใหญ่ได้แบบไม่มีวันสิ้นสุดนั้น ไม่ได้แค่ทำให้เขาเอาชนะการประกวดต่าง ๆ ได้เท่านั้น แต่ยังทำให้ Prompt Design กลายเป็นเสมือนผู้นำทางความคิดของวงการอีกด้วย

หลายคนคงเคยได้ยินเครื่องมือทางความคิดอย่าง Business Model Canvas ซึ่งเป็น Framework ที่เอาไว้ใช้สร้างโมเดลธุรกิจ ส่วนแชมป์สร้างแนวคิด Differentiation Checklist™ ของตนเองมาใช้

Differentiation Checklist™ คือการนำสินค้าของตัวเองมาเปรียบเทียบกับแบรนด์คู่แข่งใน 8 ด้าน ได้แก่ สี กราฟิก สารที่ต้องการสื่อไปยังผู้บริโภค ประโยชน์ใช้สอย รูปร่าง วัตถุดิบ ความ Interactive และการผลิต เพื่อวิเคราะห์และสร้างจุดเด่นที่เหนือชั้นยิ่งกว่า ในขณะเดียวกันก็แบ่งปันวิธีคิดให้องค์กรอื่น ๆ

ไม่กลัวว่าคนอื่นจะเอาอาวุธของเราไปใช้แล้วกลับมาชนะเราเหรอ – เราถาม

“ไม่กลัวครับ เพราะเราก็คิด Know-how อื่น ๆ ด้วย ต้องจำไว้ โทรศัพท์มือถือที่ออกมาก็ไม่ดีเสมอถูกไหม มันจะมีเวอร์ชันใหม่ ๆ ก็เหมือนกัน เราเอาเครื่องมือหรือดาบไปให้เขาใช้ เราก็สร้างดาบพิเศษของเรา ถ้าวันหนึ่งเราสร้างดาบพิเศษขึ้นมาได้ ก็เอาดาบพิเศษไปให้เขา แล้วเราก็สร้างดาบพิเศษขึ้นมาใหม่อีก” แชมป์ตอบ

การเป็นทั้งผู้นำทางความคิดและผู้นำด้านประสบการณ์ ทำให้แชมป์พา Prompt Design ขึ้นมาอยู่ในจุดที่ถือว่า เป็นบริษัทชั้นนำด้านการออกแบบบรรจุภัณฑ์อย่างเต็มตัว

เบื้องหลัง Prompt Design ผู้บุกเบิกวงการออกแบบบรรจุภัณฑ์ไทยรายแรก ที่มีเป้าหมายให้คนเห็นความสำคัญของแพ็กเกจจิ้ง

ลงรายละเอียด

“Core Value เรื่องที่หนึ่งคือ เราได้รับการยอมรับจากองค์กรเกือบทุกองค์กรในโลก ว่าเรามีความสามารถ มีความคิดสร้างสรรค์ มีรางวัลมากมาย 

“สองคือ เราบริการลูกค้าได้ดี เพราะลูกค้าให้เกียรติเรา ไว้วางใจเราในการทำงานสนุก ๆ อีกทั้งลูกค้าก็เป็นเสมือนครูคนหนึ่งของเรา

“สาม ผมว่าราคาเราไม่ได้โหดเหี้ยมจนเกินไป แพงไหม แพง แต่คิดว่าเมื่อเปรียบเทียบกับผลงานแล้วเกินคุ้มค่า”

ในการออกแบบบรรจุภัณฑ์ครั้งหนึ่ง แชมป์จะถามลูกค้าอย่างละเอียดเสมอ เพื่อสร้างสรรค์บรรจุภัณฑ์ที่เหนือชั้นตามโจทย์ของลูกค้า ไม่ว่าจะเป็นพื้นเพของลูกค้าว่าเคยทำอาชีพอะไรมาก่อน ไปจนถึงคำถามเกี่ยวกับเครื่องจักรต่าง ๆ ภายในโรงงาน ในขณะที่ยังคงยึดผู้บริโภคเป็นศูนย์กลาง

“ผมจะถามหลายอย่างเรื่อง หนึ่ง คือเรื่องของตัวลูกค้าเอง สอง เรื่องตัวผลิตภัณฑ์และสิ่งแวดล้อมผลิตภัณฑ์ของเขา สาม ผมจะถามเรื่องคู่แข่ง เพราะเขาไม่ได้ทำขายคนเดียว สี่ เป็นเรื่องกลุ่มเป้าหมายของเขา และห้า ราคาของเขาที่ตั้งอยู่มันสมเหตุสมผลแล้วหรือไม่”

ในการออกแบบ แชมป์จะคำนึงถึงทั้งเรื่องจุดเด่นของผลิตภัณฑ์และสิ่งที่ผู้บริโภคต้องการ เช่น บรรจุภัณฑ์กาแฟดอยช้างที่นอกจากปรับโลโก้ให้ทันสมัยยิ่งขึ้นตามหลักการ เขายังเล็งเห็นว่าการนำรูปเกษตรกรมาใส่ในฉลากนั้น นอกจากช่วยเพิ่มยอดขาย เล่าเรื่องราว และเสริมภาพจำที่ดีแล้ว ยังสามารถช่วยทำให้เกษตรกรมีความเป็นปึกแผ่น กลมเกลียวมากขึ้นอีกด้วย ตรงนี้เองบรรจุภัณฑ์กาแฟดอยช้างจึงได้รับรางวัลจาก 6 สถาบันทั่วโลก ซึ่งกรรมการระดับโลกชมว่า “คุณสามารถนำแนวคิด Unity ที่ไม่ใช่หน้าที่หลักของบรรจุภัณฑ์มาใช้งานได้อย่างเข้าใจภาพรวมของธุรกิจเกษตรได้อย่างยอดเยี่ยม”

อีกตัวอย่างก็คือบรรจุภัณฑ์ข้าวศรีแสงดาว ข้าวพรีเมี่ยม ณ ทุ่งกุลาร้องไห้ ที่ได้รับการรับรองจากสถาบัน Geographical Indication (GI) ของยุโรป “ตัวนี้เรียกว่าเป็นหนึ่งในผลิตภัณฑ์ที่ภาคภูมิใจของวงการข้าวไทยเลยก็ว่าได้ ที่ทำให้ข้าวสารหนึ่งกิโลกรัม สามารถขายส่งออกได้ถึงถุงละสองร้อยบาท การเลือกสร้างบรรจุภัณฑ์โดยใช้วัสดุแกลบเหลือใช้ในอุตสาหกรรม เป็นแนวทางที่่ต่างชาติชื่นชอบมาก ๆ อีกทั้งถ้าใช้เสร็จแล้ว ยังนำมาดัดแปลงทำเป็นกล่องใส่ทิชชูได้ด้วย เป็นการสร้างชีวิตใหม่ให้กับเศษวัสดุเหลือทิ้งได้ถึงสามครั้งด้วยกัน ทำให้สร้างประวัติศาสตร์คว้ารางวัลการออกแบบบรรจุภัณฑ์โลกไปมากถึงสิบหกรางวัลเลยทีเดียว”

ถึงแม้ว่า Prompt Design จะเป็นบริษัทออกแบบบรรจุภัณฑ์หรือสิ่งที่มาห่อหุ้มสินค้า แต่สำหรับบริษัทเอง การไม่มีกรอบหรือสไตล์ที่ชัดเจนกลับเป็นสิ่งที่ดีที่สุด เพราะ Prompt Design ต้องพร้อมที่จะดีไซน์ทุกอย่าง

“การที่เราไม่ได้มีสไตล์บางอย่าง ไม่ได้มีบุคลิกบางอย่าง คือสิ่งที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเรา ถ้าเรามีสไตล์ว่าชอบทำงานหวาน ๆ ถ้ามีลูกค้าเป็นเครื่องดื่มชูกำลังมาก็ทำไม่ได้แน่ เพราะฉะนั้น เราต้องทำทุกสไตล์เป็น เราต้องทำทุกอย่างที่เป็นการตอบโจทย์ ผมว่านี่คือสิ่งที่เราเป็น”

ไปให้ถึงฝัน

เมื่อพูดถึงอนาคต นักธุรกิจอาจจะนึกถึงตัวเลข รายได้ หรือขนาดของบริษัทเป็นอย่างแรก ๆ แต่ที่ Prompt Design วิสัยทัศน์ของแชมป์ไม่ใช่แบบนั้น

“อะไรที่ผมสามารถสร้างชื่อเสียงให้ประเทศในด้านนี้ได้ ผมจะทำ” เป็นคำพูดสั้น ๆ แต่ฟังแล้วเรารู้สึกถึงความหนักแน่นในทันที

เบื้องหลัง Prompt Design ผู้บุกเบิกวงการออกแบบบรรจุภัณฑ์ไทยรายแรก ที่มีเป้าหมายให้คนเห็นความสำคัญของแพ็กเกจจิ้ง

นี่คือเบื้องหลังที่ทำให้แชมป์สร้างสรรค์ผลงานที่เหนือชั้นอย่างสม่ำเสมอ จนบุกเบิกและสร้างความสำคัญในสายตาผู้คนให้แก่วงการออกแบบบรรจุภัณฑ์ไทยจากเกือบศูนย์เมื่อ 16 ปีที่แล้ว สู่ Prompt Design ที่กลายมาเป็นผู้นำทั้งความคิดและบริษัทออกแบบบรรจุภัณฑ์ระดับแนวหน้าของโลกได้ในวันนี้

Lessons Learned

  • ความเก่งสร้างได้ แต่ต้องขยันที่จะทุ่มเทและไม่ยอมแพ้ 
  • ยอมรับว่าตัวเองยังไม่เก่ง หมั่นพัฒนา หาความรู้ใหม่ ๆ ต้องเป็นน้ำที่ไม่เต็มแก้ว และเป็นแก้วที่ขยายขนาดได้อยู่เสมอ
  • ทุ่มเทกับสิ่งที่เชื่อมั่นให้เต็มที่ ทำให้ดีที่สุดเพื่อให้คนเห็นคุณค่าของมัน

Writer

Avatar

วุฒิเมศร์ ฉัตรอิสราวิชญ์

นักเรียนรู้ผู้ชื่นชอบการได้สนทนากับผู้คนและพบเจอสิ่งใหม่ๆ หลงใหลในการจิบชา และเชื่อว่าทุกสิ่งล้วนมีเรื่องราวให้ค้นหา

Photographer

Avatar

ปฏิพล รัชตอาภา

ช่างภาพอิสระที่สนใจอาหาร วัฒนธรรมและศิลปะร่วมสมัย มีความฝันว่าอยากทำงานศิลปะเล็กๆ ไปเรื่อยๆ

The Entrepreneur

แรงบันดาลใจจากแผนธุรกิจสร้างสรรค์ไม่จำกัดวงการของผู้ประกอบการผู้ตั้งใจ

2 กุมภาพันธ์ 2566
508

การประกาศยุติบทบาทการเป็นบริษัทพัฒนาและดูแลศิลปินของ บริษัท นาดาว บางกอก จำกัด เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2565 หลังจากดำเนินธุรกิจอย่างโดดเด่น สร้างผลงานและศิลปินผู้เป็นที่รักมาประดับวงการบันเทิงไทยมากมายตลอด 12 ปี ทิ้งคำถามให้หลายคนสงสัยว่า ทีมงานนาดาวบางกอกจะไปทำอะไรกันต่อ

วันนี้ ย้ง-ทรงยศ สุขมากอนันต์ ในบทบาท Chief Executive Officer จับมือกับผู้บริหารอีก 3 คน ทั้ง แท๊ด-รดีนภิส โกสิยะจินดา Chief Commercial Officer, ปรุง-ทัชระ ล่องประเสริฐ Artist Strategy Director (SONRAY MUSIC Co., Ltd.) และ ปิง-เกรียงไกร วชิรธรรมพร Managing Director (5×6 House Co., Ltd.) มาแถลงข่าวเปิดตัวบริษัทใหม่ ซึ่งประกอบไปด้วย 3 บริษัทย่อย ภายใต้บริษัทแม่ที่ชื่อว่า ‘TADA Entertainment (ทาดา เอ็นเทอร์เทนเมนท์)

TADA Entertainment บริษัทบันเทิงไทยที่ตั้งใจสร้างศิลปินไอดอลให้เป็นความสุข-แรงบันดาลใจของทุกคน

ชื่อ ‘ทาดา’ พ้องเสียงกับ ‘ธาดา’ ที่แปลว่าผู้สร้าง 

และเป็นเสียงประกอบเวลาที่ใครมีอะไรภูมิใจนำเสนอ

เราเคยคุยกับย้งเมื่อครั้งยังเป็นนาดาวบางกอก แล้วประทับใจกับความเป็นบริษัทที่พัฒนาศิลปินให้เป็น ‘คนมีคุณภาพ’ แบบที่คิดว่าให้วันหนึ่งศิลปินอยู่ได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องมีนาดาวบางกอก และวันนั้นเขาก็ตั้งใจอยากหาคนมารับช่วงต่อในการบริหาร แต่ติดว่าต้องหาคนที่เชื่อและคิดเหมือนกัน เพื่อที่จะได้มั่นใจว่าผู้บริหารคนใหม่จะดูแลศิลปินเหล่านี้ได้อย่างที่เขาตั้งใจ

ในบทบาทการเป็นผู้บริหารสูงสุดขององค์กรรอบที่ 2 ของย้ง เขาจึงอยากสร้างทั้งผู้บริหารธุรกิจบันเทิงรุ่นใหม่และศิลปินไอดอลคุณภาพสูง มาประดับวงการบันเทิงไทยแบบที่เขาภูมิใจนำเสนอ

แต่ก่อนจะคุยเรื่องการเปิดประตูบานนี้ เราเชื่อว่าทุกคนคงอยากรู้สาเหตุที่แท้จริงของการปิดประตูบ้านนาดาวบางกอกจากปากของย้ง ซึ่งเขายังไม่เคยพูดเรื่องนี้กับสื่อไหน เขายินดีจะพูดวันนี้ เพราะเขาบอกว่าฝุ่นหายตลบและทุกอย่างตกตะกอนแล้ว จึงมั่นใจว่าจะตอบคำถามนี้ได้ตรงกับใจจริง ๆ

เขาเล่าว่าก่อนยุติบทบาทของนาดาวบางกอก ทีมผู้บริหารใช้เวลาพิจารณา วางแผน และเตรียมตัวมาร่วม 3 ปี และยืนยันว่าไม่ได้มีใครในบริษัทหมดแพสชัน

“การปิดนาดาวฯ คือการไปต่อ ไม่ใช่การสิ้นสุด เพราะนาดาวฯ คือหมู่มวลคนซึ่งรักจะทำสิ่งที่สนใจเหมือนกันในช่วงเวลาที่ผ่านมา แต่พอถึงเวลาที่ต่างคนต่างมีเป้าหมายใหม่ น้อง ๆ นักแสดงเติบโตในวงการบันเทิงได้ดี หลายคนเรียนจบแล้ว บางคนก็แข็งแรงจนเปิดบริษัทเองได้ บางคนมีแนวคิดในการบริหารศิลปินหรือนักแสดงในแบบของตัวเอง เราก็คิดว่าไม่จำเป็นต้องยึดติดกับการเป็นนาดาวบางกอกต่อไป เราแยกกันไปสนุกกับทางที่ตัวเองสนใจดีกว่า ซึ่งก็หมายถึงการต้องยุติธุรกิจเดิม เพื่อเริ่มต้นธุรกิจใหม่”

การเลือกปิดประตูบานเก่าอันโด่งดังและมั่นคงเพื่อเปิดประตูบานใหม่นี้ ย้งบอกว่าไม่มีอะไรที่เขาเสียดายเลย 

“มีแต่กลัวจะเสียดายเวลาและโอกาสของทุกคน ถ้าเราไม่ได้ให้อิสระพวกเขาไปเติบโตงอกงามในผืนดินของตัวเอง” ย้งบอก

สำหรับย้งและพนักงานบางส่วน เป้าหมายใหม่ของพวกเขาคือการสร้างศิลปินไอดอลชาวไทยประดับวงการบันเทิงไทยที่พวกเขารัก เพื่อเป็นความสุขและแรงบันดาลใจให้กับผู้คน 

“มันน่าสนุกดี” ย้งบอกเหตุผลที่คิดจะทำงานนี้

“ตอนเปิดออดิชัน เราได้เจอน้อง ๆ หลายคนที่มีความฝันอยากเป็นศิลปิน แต่เขาไม่ใช่คนที่มีพรสวรรค์หรือเก่งมาแล้ว พวกเขาเป็นเด็กที่ยังอยู่ในจุดเริ่มต้น มีความฝันและมีความพยายาม ผมว่ามันน่าสนุกที่เราจะได้เริ่มต้นกับคนที่มีความฝัน แล้วเราก็ฝึกหัดไปด้วยกัน เพื่อไปสู่ปลายทางซึ่งเขาเป็นศิลปินที่มีมาตรฐานที่ดีได้”

TADA Entertainment บริษัทบันเทิงไทยที่ตั้งใจสร้างศิลปินไอดอลให้เป็นความสุข-แรงบันดาลใจของทุกคน

ยุคนี้เป็นยุคของคนที่พยายามและตั้งใจ

SONRAY MUSIC (ซันเรย์ มิวสิค) ลูกชายที่สดใสเหมือนแสงแดด และ ILY LAB (ไอลี่ แล็บ) กลุ่มเด็กสาวที่เรียบง่ายและงดงาม เป็นบริษัทลูกของ TADA Entertainment สำหรับสร้างและพัฒนากลุ่มศิลปินไอดอล 

SONRAY MUSIC ผลิตศิลปินไอดอลชาย และ ILY LAB ผลิตศิลปินไอดอลหญิง ย้งเล่าว่าจากประสบการณ์ การดูแลศิลปินชายและหญิงมีรายละเอียดแตกต่างกัน จึงอยากแยกการบริหารออกเป็น 2 บริษัท แต่ศิลปินจาก 2 ค่ายก็จะได้ทำงานร่วมกันในบางโอกาส

สำหรับใครที่ไม่ใช่แฟนไอดอล เราขอชวนมาแวะฟังนิยามคำว่าศิลปินไอดอลจากย้งกันสักนิด

“ศิลปินไอดอลเป็นศิลปินที่มีการฝึกหัดและพัฒนาให้มาเป็นศิลปิน บอยแบนด์หรือเกิร์ลกรุ๊ปสมัยก่อนอาจอาศัยหน้าตาดี ความสามารถกลาง ๆ ได้ แต่ยุคนี้ผู้บริโภคต้องการศิลปินที่นอกจากภาพลักษณ์และบุคลิกดีแล้ว เขายังต้องมีความสามารถสูง ทั้งด้านการร้องเพลง การแสดง และการเต้นด้วย”

ในฐานะคนไทยคนหนึ่ง ย้งผู้ติดตามและชื่นชอบศิลปินไอดอลต่างชาติ มองไอดอลเหล่านั้นด้วยสายตานักปั้นดาวแล้วฟันธงว่า มีเด็กไทยจำนวนไม่น้อยที่มีเสน่ห์ความเป็นไอดอลอยู่ในตัว 

“วัยรุ่นไทยมีจุดเด่นอย่างความสนุกสดใส ไม่ซีเรียสกับชีวิตมากเกินไป แต่ถ้าเขาจะเอาจริงกับอะไร เขาก็ตั้งใจและจริงจังกับมันได้ ความทะเล้น ความกวนที่มากับความมุ่งมั่นนี่แหละเป็นบุคลิกที่ผมอยากทำงานด้วย อยากเห็นพวกเขาค่อย ๆ เก่ง ค่อย ๆ เติบโต จนเป็นศิลปินที่ชนะใจแฟนเพลงหรือคนดูได้” 

TADA Entertainment บริษัทบันเทิงไทยที่ตั้งใจสร้างศิลปินไอดอลให้เป็นความสุข-แรงบันดาลใจของทุกคน
TADA Entertainment บริษัทบันเทิงไทยที่ตั้งใจสร้างศิลปินไอดอลให้เป็นความสุข-แรงบันดาลใจของทุกคน

ความฝันของหนุ่มสาวกับหน้าที่การสร้างความสุขและแรงบันดาลใจ

ศิลปินไอดอลกลุ่มแรกที่ TADA Entertainment จะเปิดตัว เป็นกลุ่มศิลปินหญิงนามว่า ‘MXFRUIT (มิกซ์ฟรุต)’ ภายใต้สังกัด ILY LAB (ซึ่งย่อมาจาก I Love You)

ย้งไม่คิดแบบ Fail Fast, Fail Cheap และเราก็เห็นด้วยว่า ความฝันของเด็กสาวไม่ควรถูกเอามาใช้เป็นการทดลองทางธุรกิจ ศิลปินไอดอลหญิงกลุ่มนี้จึงเป็นเด็กที่เทรนมาแล้วเกือบ 2 ปี และพวกเธอกำลังจะได้เดบิวต์ในเดือนมีนาคมนี้

ย้งเล่าว่าเขาชวนสมาชิกทั้ง 5 ที่ตอนแรกต่างคนต่างมามารวมเป็น Girl Group และทำวงด้วยกัน เพื่อใช้พื้นที่นี้ค้นหาแนวทางของตัวเองในวัยที่เพิ่งเริ่มต้น และผนึกกันเป็นทีมที่แข็งแรงมากพอจะพากันไปสู่ความสำเร็จ 

“จริง ๆ ทุกคนมีความเป็นตัวของตัวเองและมีความสามารถในการเป็นศิลปินเดี่ยว แต่โชคดีที่เด็ก 5 คนนี้มีความแตกต่างที่อยู่ด้วยกันแล้วลงตัว และยอมที่จะเปิดตัวร่วมกัน วันหนึ่งถ้าพวกเขามีประสบการณ์และความสามารถมากพอ มีอะไรที่อยากเล่าจากตัวเอง หรือมีแนวทางของตัวเองแล้ว อาจจะได้ทำเพลงแบบโซโล่ก็ได้” ย้งวางแผนแบบเล่นเกมยาวเอาไว้

ศิลปินไอดอลอีกกลุ่มที่พวกเขาปลุกปั้นอยู่เป็นกลุ่มศิลปินไอดอลชาย ชื่อ 789 TRAINEE ภายใต้สังกัด SONRAY MUSIC

ด้วยจุดแข็งการเป็นคนทำคอนเทนต์ของย้ง และประสบการณ์ในบริษัท SM Entertainment ของปรุง กลุ่มศิลปินฝึกหัดชายที่ปิดตัวบนโลกออนไลน์มาตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2564 จึงเป็นสีสันใหม่ในวงการที่น่าจับตามอง ศิลปินหนุ่มฝึกหัด 24 คนกำลังจะมีโปรเจกต์รายการ 789 SURVIVAL เป็นเรียลิตี้โชว์ ออกอากาศทางช่อง ONE31 พวกเขาจะได้ทำบททดสอบต่าง ๆ เพื่อแสดงความมุ่งมั่น ความตั้งใจพัฒนาตัวเองและทีม เพื่อเดบิวต์เป็นวงบอยกรุ๊ปวงต่อไป ซึ่งจำนวนคนในวงนั้นยังไม่แน่นอน อาจจะเป็น 7 8 หรือ 9 คนก็ได้ ย้งบอกไว้อย่างนั้น

สิ่งที่ย้งหมายมั่นปั้นมือในตัวศิลปินไอดอลก็คือ อยากให้พวกเขาสร้างความสุขให้แฟน ๆ และอยากให้เก่งพอที่จะเป็นแรงบันดาลใจให้แฟน ๆ ได้

“ผมหมายมั่นปั้นมือที่ 2 อย่างนี้ เพราะเชื่อว่ายุคนี้มีคนไม่น้อยที่มีศิลปินเป็นกำลังและแรงบันดาลใจ ไม่รู้จะเรียกว่ายกระดับวงการบันเทิงไทยไหม แต่น่าจะทำให้คนไทยมีความสุข และในมุมคนทำงาน ผมคิดว่าผลลัพธ์จากความพยายามที่สังคมจะได้เห็น อาจไปสร้างแรงบันดาลใจให้คนรุ่นใหม่ให้ทำงานดี ๆ เหมือนที่เราเคยได้แรงบันดาลใจจากคนรุ่นพี่ที่ทำงานดี ๆ ออกมาก่อนหน้านี้ก็ได้ ผมอยากทำศิลปินให้วงการบันเทิงไทย ให้คนไทยดู แล้วถ้าวันหนึ่งจะไประดับสากล เราก็จะไปแบบเป็นศิลปิน T-POP ของไทย”

TADA Entertainment บริษัทบันเทิงไทยที่ตั้งใจสร้างศิลปินไอดอลให้เป็นความสุข-แรงบันดาลใจของทุกคน
จับเข่าคุยแนวคิดของ TADA Entertainment บริษัทที่อยากสร้างทั้งศิลปินไอดอลคุณภาพและผู้บริหารธุรกิจบันเทิงรุ่นใหม่

โครงสร้างบริษัทย่อยที่เป็นอิสระ และมีบริษัทแม่ดูแลแบบไม่กำกับ

นอกจาก SONRAY MUSIC และ ILY LAB ซึ่งเป็นธุรกิจที่ย้งโฟกัสอยู่แล้ว TADA Entertainment ยังมีบริษัทโปรดักชันชื่อ 5×6 House ทำงานด้านคอนเทนต์อย่างที่พวกเขาถนัด ดูแลโดย ปิง เกรียงไกร 

3 บริษัทย่อยนี้บริหารในแบบของตัวเอง โดยมีบริษัทแม่เป็นหน่วยกลางดูแลเรื่องส่วนรวมต่าง ๆ เช่น การตลาด กฎหมาย บัญชี เป็นต้น 

ย้งบอกว่า “นี่อาจจะเป็นช่วงท้าย ๆ ในชีวิตการทำงานของผมแล้ว การมีบริษัทยิบย่อยคือการให้คนอื่นได้ขึ้นมาลองบริหารบริษัทนั้นในมุมมองของเขาเอง เขากำหนดทิศทางที่อยากเป็นได้เอง นี่ก็เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่เรามีอิสระมากขึ้นหลังจากมาเปิดบริษัทใหม่”

5×6 House เป็นบริษัทโปรดักชันเฮาส์ที่ย้งบอกว่าให้อิสระปิงออกแบบได้เต็มที่ ไม่มีข้อจำกัดว่าต้องเป็นงานที่เข้ากับศิลปินไอดอล หรือเป็นงานที่เน้นสร้างนักแสดงจากศิลปินในค่าย ซึ่งทำให้ปิงสร้างสรรค์และบริหารบริษัทของตัวเองได้เต็มที่ยิ่งขึ้น

ย้งบอกอีกว่าในอนาคตเราอาจได้เห็นบริษัทภายใต้ TADA Entertainment เพิ่มขึ้นได้อีกด้วย หากมีคนสนใจอยากมาร่วมทำอะไรสนุก ๆ ด้วยกัน “ถ้าใครทำดี ความสำเร็จก็จะเป็นของเขา โดยมีพวกผมเป็นเบื้องหลัง ซัพพอร์ตและให้ความช่วยเหลือ แนะนำในพาร์ตหลังบ้าน” 

จับเข่าคุยแนวคิดของ TADA Entertainment บริษัทที่อยากสร้างทั้งศิลปินไอดอลคุณภาพและผู้บริหารธุรกิจบันเทิงรุ่นใหม่
จับเข่าคุยแนวคิดของ TADA Entertainment บริษัทที่อยากสร้างทั้งศิลปินไอดอลคุณภาพและผู้บริหารธุรกิจบันเทิงรุ่นใหม่

สุดท้าย ผู้บริหารที่โดดเด่นคนหนึ่งในยุคสมัยของเรายังยืนยันว่า เขาอยากเป็นคนทำงานมากกว่าเป็นผู้บริหารมืออาชีพ เขายังรอวันที่จะได้สร้างศิลปินไอดอลและผู้บริหารรุ่นใหม่ให้แข็งแรงพอที่เขาจะปล่อยมือจากงานบริหารและหันไปจับกล้อง จับงานกำกับที่รักได้อีกครั้ง

“ผมโชคดีที่ได้ใช้ชีวิตในงานที่ผมรัก สิ่งที่ได้เรียนรู้จากประสบการณ์ที่ผ่านมาคือ การให้อิสระกับทุกคนในการบริหารงานและชีวิตของตัวเอง

“การปิดนาดาวบางกอกทำให้เรียนรู้ว่า อย่าไปยึดติดกับทั้งความทุกข์และความสุข เพราะในช่วง 2 – 3 ปีที่ต้องตัดสินใจและเตรียมการปิดนาดาวฯ เป็นช่วงเวลาที่กังวลมาก เป็นห่วงอะไรเต็มไปหมด แต่พอตัดสินใจได้แล้ว ใกล้เวลาที่จะปิดแล้วจริง ๆ กลับรู้สึกว่ามันไม่ได้ยากขนาดนั้น การไม่มีนาดาวฯ ไม่ได้ทำโลกแตกสลาย ไม่ได้จะทำให้เด็กนักแสดงไปต่อไม่ได้ หรือแม้กระทั่งน้อง ๆ พนักงานเขาก็จะเดินต่อไปได้ด้วยตัวเองกันทั้งนั้น”

จับเข่าคุยแนวคิดของ TADA Entertainment บริษัทที่อยากสร้างทั้งศิลปินไอดอลคุณภาพและผู้บริหารธุรกิจบันเทิงรุ่นใหม่

เขาเล่าด้วยว่าแม้แต่งานฉลองเพื่อร่ำลาอย่างการไป Outing นาดาวฯ ที่ย้งต้องพลาดเพราะติดโควิด สุดท้ายก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าฟูมฟายอย่างที่เขารู้สึกในตอนแรก เพราะมิตรภาพที่ชาวนาดาวฯ ยังมีให้กันและกันก็เห็นได้ชัดว่ามันยังอยู่ 

“เท่านั้นก็พอแล้วมั้ง” ย้งกล่าวปิดท้ายก่อนขอพุ่งตัวไปดูน้องซ้อมและมีประชุมต่อ

Lessons Learned

  • อย่ายึดติดกับความสำเร็จหรือไม่สำเร็จที่เคยเป็นมาก่อน เมื่อถึงคราวต้องเปลี่ยนแปลงก็เปลี่ยน ยิ่งถ้าเราเคยล้มมาก่อนแล้วลุกขึ้นมาได้ ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว
  • สร้างงานแล้ว อย่าลืมสร้างคนทำงานด้วย เพราะการจะทำให้ธุรกิจที่เราฝันอยู่เป็นไปได้อย่างยั่งยืน วันหนึ่งจำเป็นต้องมีคนรับช่วงต่อ
  • เลือกทำสิ่งที่อยากทำให้ดีจนกลายเป็นธุรกิจได้ เป็นหนทางแห่งความสุขที่จะได้ใช้ชีวิตร่วมไปกับงาน

Writer

Avatar

พิชญา อุทัยเจริญพงษ์

อดีตนักโฆษณาที่เปลี่ยนอาชีพมาเป็นนักเล่าเรื่องบนก้อนเมฆ เป็นนักดองหนังสือ ชอบดื่มกาแฟ และตั้งใจใช้ชีวิตวัยผู้ใหญ่ไปกับการสร้างสังคมที่ดีขึ้น

Photographer

Avatar

มณีนุช บุญเรือง

ช่างภาพสาวประจำ The Cloud เป็นคนเชียงใหม่ ชอบแดดยามเช้า การเดินทาง และอเมริกาโน่ร้อนไม่น้ำตาล

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load