ด้วยความที่ได้เริ่มออกเดินทางก่อนยุคดิจิทัลจะเกิด ทำให้ยังติดกับการเดินทางท่องเที่ยวที่เช็กอินสถานที่ต่างๆ ด้วยการส่งโปสการ์ดถึงตัวเอง โปสการ์ดส่วนใหญ่ถูกส่งกลับมาพร้อมตราประทับหรือตราประจำวัน (Postmark / Date stamp) และมีสถานที่ที่ถูกส่งออกมาประทับไว้ แต่บางใบก็ถูกส่งกลับมาแบบว่างเปล่า ไม่มีแม้รอยสีดำจางๆ บนแสตมป์ที่ติดไว้ด้านหลังโปสการ์ด และมีโปสการ์ดอีกไม่น้อยที่เดินทางกลับมาไม่ถึง

เพื่อกันความเสียดายโปสการ์ดที่อาจจะตะลอนหายไป เลยเป็นที่มาของชุดภาพ ‘โปสการ์ดกับตู้’ ชุดภาพที่ถ่ายเก็บไว้ดูต่างหน้าว่าอย่างน้อยได้หย่อนโปสการ์ดลงตู้ไปรณีย์ เพื่อเช็กอินสถานที่ท่องเที่ยวแล้ว ถึงแม้จะไม่ได้รับโปสการ์ดใบนั้นกลับมาก็ตาม

Writer & Photographer

พิมลดา ศรีวิภาพัฒนา

จากแอร์โฮสเตสสู่พนักงานออฟฟิสและแม่บ้าน ที่ยังคงรักการเดินทางและค้นหาสิ่งใหม่ๆ เพื่อชม และ ชิม

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

รูปถ่าย Fuji Everyday ชุดนี้ คงเป็นรูปฟูจิที่ดิบและจริงที่สุดในโลกชุดหนึ่ง เพราะไม่ได้ถูกตกแต่งด้วยแอพพลิเคชันใดๆ ไม่ได้จัดฉาก ไม่ได้ถ่ายด้วยกล้องระดับโปร คุณฟูจิถึงออกมายืนตระหง่านพร้อมหลังคาบ้านกับเสาไฟฟ้า มุมที่ยืนถ่ายก็เป็นจุดตามสะดวกคือ หลังบ้าน เวลาถ่ายก็เป็นฤกษ์สะดวกคือ ตอนตื่นนอน มันคงเป็นความโชคดีในชีวิตที่ซื้อบ้านแล้วเขาแถมวิวภูเขาไฟแห่งชาติมาให้ด้วย ฟูจิซัง ภูเขาไฟที่คนทั่วโลกข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อหวังจะได้พบปะครั้งหนึ่งในชีวิต เมื่อมันเป็นของมีค่าที่มาอยู่ใกล้ตัว ใกล้จนเห็นได้ทุกวันๆ มันก็อาจเป็นการทำให้เรารู้สึกว่า สิ่งมีค่านั้นกลายเป็นของธรรมดาจนมองข้ามคุณค่านั้นไป คงเหมือนเรามองข้ามคุณค่าของคนใกล้ตัว อย่างพ่อแม่ พี่น้อง คนรัก เพียงเพราะมันใกล้จนไม่ได้อยู่ในสายตา ใกล้จนเราละเลย แต่ถ้ามันหายไป มันคงเป็นวันที่เราสำนึกถึงคุณค่า แต่ทว่ามันก็อาจจะสายไปแล้ว ฟูจิซังยังตั้งอยู่ที่เดิม เพิ่มเติมคือหิมะขาวโพลนบนหัวค่อยๆ ละลายหายไปเมื่ออากาศเริ่มร้อน แต่ไม่ว่าจะหัวขาวหรือหัวดำ ไม่ว่าจะเป็นวันที่มีเมฆมาบังจนมองไม่เห็น ยังไงเราก็จะยังคงยิ้มให้กันทุกเช้าเพื่อเริ่มวันใหม่ ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันนะคุณฟูจิ

Writer & Photographer

ปองทิพย์ วนิชชากร

แม่บ้านไทย-ญี่ปุ่น-ลาดพร้าว รักจะ slow life เลยชอบ write slow slow

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load