ภาพชุดที่รวบรวมภาพถ่ายสตรีทของตัวเองจากตอนเที่ยวกับแฟน เดินเล่นกับเพื่อน พักผ่อนกับครอบครัว ไปเอาท์ติ้งกับบริษัท พักกลางวัน รอเครื่องบิน รอรถบัส รอไฟแดง รอทำฟัน รอทำเอกสาร รอรับเสด็จ นั่งเรือข้ามเกาะ เดินข้ามสะพานลอย ไปวิ่งออกกำลังกาย เล่นกับแมว ทำงานนอกสถานที่ หรือแม้แต่ตอนนั่งเล่นที่ระเบียงคอนโด…

เราเชื่อเต็มร้อยว่าภาพถ่ายสตรีทต้องไม่ถูกจำกัดด้วยสถานที่ เวลา หรืออุปกรณ์ ขอแค่มีใจ กับไอเดีย ก็เพียงพอแล้วที่จะใช้เป็นข้ออ้างในการถ่ายสตรีท

Writer & Photographer

ธนสรณ์ เจนการกิจ

ครีเอทีฟโฆษณาที่ชอบถ่ายรูป หนึ่งในสมาชิกของกลุ่มช่างภาพสมัครเล่น Street Nowhere IG:rabthanasorn

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

อดีตนักศึกษาล้วนเคยมีช่วงเวลาที่ผ่านไปอย่างยากลำบากที่สุด ทั้งกดดันและยาวนาน แต่เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่เรียกได้ว่า เป็นด่านแรกในการพิสูจน์ตัวเองก่อนจะไปเผชิญชีวิตวัยทำงาน นั่นคือช่วงของการทำโปรเจกต์จบหรือทีสิส ที่หลายคนคงจำเรื่องราวเหล่านี้ได้ไม่ลืม เช่นเดียวกับโปรเจกต์นี้

ชุดภาพถ่ายนี้เป็นผลงานของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์คนหนึ่งที่บังเอิญมีใจให้ศิลปะ เมื่อขึ้นชื่อว่าเป็นคณะวิทยาศาสตร์ แน่นอนว่าจุดประสงค์หลักของการทำโปรเจกต์นี้ไม่ได้เกี่ยวข้องศิลปะเลย แต่ในเมื่อเราไม่สามารถบอกรักวิทยาศาสตร์ได้อย่างหมดหัวใจ เลยได้แอบบอกรักศิลปะ ผ่านสีสันระดับจุลภาคในโปรเจกต์ของภาควิชาวัสดุศาสตร์นี้

โปรเจกต์นี้ได้ศึกษาอิทธิพลของความร้อนต่อโครงสร้างจุลภาคของเหล็กกล้าไร้สนิม หรือสเตนเลสที่เรารู้จักกัน

เมื่อมันได้รับความร้อนมากพอ ฟิล์มใสๆ บนผิวสเตนเลสจะค่อยๆ หนาขึ้นเป็นกลไกตามธรรมชาติ และเมื่อมีแสงมาตกกระทบฟิล์มเหล่านี้ จะเกิดการหักเหให้เห็นเป็นสีต่างๆ ซึ่งเป็นกลไกเดียวกันกับปรากฏการณ์สายรุ้งของละอองน้ำ

ความหนาของฟิล์มที่แตกต่างกันจึงหักเหแสงออกมาได้สีแตกต่างกัน ทำให้ความตื่นเต้นของการทำโปรเจกต์เกิดขึ้นทุกๆ ครั้งที่ได้มองสีสันที่มหัศจรรย์เหล่านี้ผ่านกล้องจุลทรรศน์

Writer & Photographer

พศิกา สรรเสริญ

ศรัทธาในวิทย์ ดำเนินชีวิตด้วยศิลป์ ปัจจุบันเป็นวิศวกรที่เหนื่อยล้าคนหนึ่ง

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load