19 May 2018
PAGE
1 K

ตัวผมนั้นผูกพันกับโรงหนังลิโดมากกว่าทั้งโรงหนังสยามและสกาลา เพราะความเป็นมัลติเพล็กซ์ 3 โรงของที่นี่ ค่าตั๋วที่ราคาย่อมเยาสบายกระเป๋า หนังทางเลือกหลากหลายในวันที่ตัวเลือกด้านภาพยนตร์ยังไม่มากเท่าทุกวันนี้ อีกทั้งการเดินทางที่แสนสะดวก ผสมกับการที่คนดูไม่ได้เยอะและไม่จำเป็นที่จะต้องจองตั๋วก่อนจะไป

ฟังดูแล้วก็ไม่แปลกใจว่าทำไมผมถึงได้แวะหลบเข้าไปดูหนังที่ลิโดอยู่เสมอๆ ตั้งแต่ตอนเด็กเรื่อยมาจนถึงตอนนี้ จนผมรู้สึกเหมือนกับว่าโรงหนังลิโดเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่แม้จะไม่ได้เจอกันบ่อยนัก แต่ทุกทีที่เจอเราก็ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนบทสนทนากันอย่างสนุกทุกครั้งไป

เมื่อได้ยินข่าวว่าเพื่อนเราคนนี้จะเปิดให้บริการเป็นวันสุดท้ายในวันพฤหัสบดีที่ 31 พฤษภาคมนี้ หลังจากอยู่มานานกว่า 50 ปี เพราะรู้สึกใจหายที่เราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว ผมเลยถือโอกาสเก็บภาพเพื่อนคนนี้ไว้ระลึกถึงกันในอนาคตว่าครั้งหนึ่งเราชอบมาดูหนังที่โรงหนังเฉิ่มๆ เชยๆ หลงยุคแห่งนี้นี่เอง

CONTRIBUTOR

ธีรพันธ์ ลีลาวรรณสุข

อดีตนักศึกษาสถาปัตย์ที่หันเหเปลี่ยนอาชีพมาเป็นช่างภาพ นักออกแบบกราฟิก และนักหัดเขียน โดยพึ่งมีหนังสือของตัวเองเล่มแรกชื่อ 'ราชาสถาน นิทานตื่นนอน'