ตัวผมนั้นผูกพันกับโรงหนังลิโดมากกว่าทั้งโรงหนังสยามและสกาลา เพราะความเป็นมัลติเพล็กซ์ 3 โรงของที่นี่ ค่าตั๋วที่ราคาย่อมเยาสบายกระเป๋า หนังทางเลือกหลากหลายในวันที่ตัวเลือกด้านภาพยนตร์ยังไม่มากเท่าทุกวันนี้ อีกทั้งการเดินทางที่แสนสะดวก ผสมกับการที่คนดูไม่ได้เยอะและไม่จำเป็นที่จะต้องจองตั๋วก่อนจะไป

ฟังดูแล้วก็ไม่แปลกใจว่าทำไมผมถึงได้แวะหลบเข้าไปดูหนังที่ลิโดอยู่เสมอๆ ตั้งแต่ตอนเด็กเรื่อยมาจนถึงตอนนี้ จนผมรู้สึกเหมือนกับว่าโรงหนังลิโดเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่แม้จะไม่ได้เจอกันบ่อยนัก แต่ทุกทีที่เจอเราก็ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนบทสนทนากันอย่างสนุกทุกครั้งไป

เมื่อได้ยินข่าวว่าเพื่อนเราคนนี้จะเปิดให้บริการเป็นวันสุดท้ายในวันพฤหัสบดีที่ 31 พฤษภาคมนี้ หลังจากอยู่มานานกว่า 50 ปี เพราะรู้สึกใจหายที่เราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว ผมเลยถือโอกาสเก็บภาพเพื่อนคนนี้ไว้ระลึกถึงกันในอนาคตว่าครั้งหนึ่งเราชอบมาดูหนังที่โรงหนังเฉิ่มๆ เชยๆ หลงยุคแห่งนี้นี่เอง

ตัวผมนั้นผูกพันกับโรงหนังลิโดมากกว่าทั้งโรงหนังสยามและสกาลา เพราะความเป็นมัลติเพล็กซ์ 3 โรงของที่นี่ ค่าตั๋วที่ราคาย่อมเยาสบายกระเป๋า หนังทางเลือกหลากหลายในวันที่ตัวเลือกด้านภาพยนตร์ยังไม่มากเท่าทุกวันนี้ อีกทั้งการเดินทางที่แสนสะดวก ผสมกับการที่คนดูไม่ได้เยอะและไม่จำเป็นที่จะต้องจองตั๋วก่อนจะไป

ฟังดูแล้วก็ไม่แปลกใจว่าทำไมผมถึงได้แวะหลบเข้าไปดูหนังที่ลิโดอยู่เสมอๆ ตั้งแต่ตอนเด็กเรื่อยมาจนถึงตอนนี้ จนผมรู้สึกเหมือนกับว่าโรงหนังลิโดเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่แม้จะไม่ได้เจอกันบ่อยนัก แต่ทุกทีที่เจอเราก็ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนบทสนทนากันอย่างสนุกทุกครั้งไป

เมื่อได้ยินข่าวว่าเพื่อนเราคนนี้จะเปิดให้บริการเป็นวันสุดท้ายในวันพฤหัสบดีที่ 31 พฤษภาคมนี้ หลังจากอยู่มานานกว่า 50 ปี เพราะรู้สึกใจหายที่เราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว ผมเลยถือโอกาสเก็บภาพเพื่อนคนนี้ไว้ระลึกถึงกันในอนาคตว่าครั้งหนึ่งเราชอบมาดูหนังที่โรงหนังเฉิ่มๆ เชยๆ หลงยุคแห่งนี้นี่เอง

Writer & Photographer

ธีรพันธ์ ลีลาวรรณสุข

ช่างภาพ นักออกแบบกราฟิก นัก(หัด)เขียน โปรดิวเซอร์และผู้ดำเนินรายการพอดแคสต์ และอื่นๆอีกมากมายแล้วแต่ว่าไปเจออะไรน่าทำ IG : cteerapan

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

อดีตนักศึกษาล้วนเคยมีช่วงเวลาที่ผ่านไปอย่างยากลำบากที่สุด ทั้งกดดันและยาวนาน แต่เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่เรียกได้ว่า เป็นด่านแรกในการพิสูจน์ตัวเองก่อนจะไปเผชิญชีวิตวัยทำงาน นั่นคือช่วงของการทำโปรเจกต์จบหรือทีสิส ที่หลายคนคงจำเรื่องราวเหล่านี้ได้ไม่ลืม เช่นเดียวกับโปรเจกต์นี้

ชุดภาพถ่ายนี้เป็นผลงานของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์คนหนึ่งที่บังเอิญมีใจให้ศิลปะ เมื่อขึ้นชื่อว่าเป็นคณะวิทยาศาสตร์ แน่นอนว่าจุดประสงค์หลักของการทำโปรเจกต์นี้ไม่ได้เกี่ยวข้องศิลปะเลย แต่ในเมื่อเราไม่สามารถบอกรักวิทยาศาสตร์ได้อย่างหมดหัวใจ เลยได้แอบบอกรักศิลปะ ผ่านสีสันระดับจุลภาคในโปรเจกต์ของภาควิชาวัสดุศาสตร์นี้

โปรเจกต์นี้ได้ศึกษาอิทธิพลของความร้อนต่อโครงสร้างจุลภาคของเหล็กกล้าไร้สนิม หรือสเตนเลสที่เรารู้จักกัน

เมื่อมันได้รับความร้อนมากพอ ฟิล์มใสๆ บนผิวสเตนเลสจะค่อยๆ หนาขึ้นเป็นกลไกตามธรรมชาติ และเมื่อมีแสงมาตกกระทบฟิล์มเหล่านี้ จะเกิดการหักเหให้เห็นเป็นสีต่างๆ ซึ่งเป็นกลไกเดียวกันกับปรากฏการณ์สายรุ้งของละอองน้ำ

ความหนาของฟิล์มที่แตกต่างกันจึงหักเหแสงออกมาได้สีแตกต่างกัน ทำให้ความตื่นเต้นของการทำโปรเจกต์เกิดขึ้นทุกๆ ครั้งที่ได้มองสีสันที่มหัศจรรย์เหล่านี้ผ่านกล้องจุลทรรศน์

อดีตนักศึกษาล้วนเคยมีช่วงเวลาที่ผ่านไปอย่างยากลำบากที่สุด ทั้งกดดันและยาวนาน แต่เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่เรียกได้ว่า เป็นด่านแรกในการพิสูจน์ตัวเองก่อนจะไปเผชิญชีวิตวัยทำงาน นั่นคือช่วงของการทำโปรเจกต์จบหรือทีสิส ที่หลายคนคงจำเรื่องราวเหล่านี้ได้ไม่ลืม เช่นเดียวกับโปรเจกต์นี้

ชุดภาพถ่ายนี้เป็นผลงานของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์คนหนึ่งที่บังเอิญมีใจให้ศิลปะ เมื่อขึ้นชื่อว่าเป็นคณะวิทยาศาสตร์ แน่นอนว่าจุดประสงค์หลักของการทำโปรเจกต์นี้ไม่ได้เกี่ยวข้องศิลปะเลย แต่ในเมื่อเราไม่สามารถบอกรักวิทยาศาสตร์ได้อย่างหมดหัวใจ เลยได้แอบบอกรักศิลปะ ผ่านสีสันระดับจุลภาคในโปรเจกต์ของภาควิชาวัสดุศาสตร์นี้

โปรเจกต์นี้ได้ศึกษาอิทธิพลของความร้อนต่อโครงสร้างจุลภาคของเหล็กกล้าไร้สนิม หรือสเตนเลสที่เรารู้จักกัน

เมื่อมันได้รับความร้อนมากพอ ฟิล์มใสๆ บนผิวสเตนเลสจะค่อยๆ หนาขึ้นเป็นกลไกตามธรรมชาติ และเมื่อมีแสงมาตกกระทบฟิล์มเหล่านี้ จะเกิดการหักเหให้เห็นเป็นสีต่างๆ ซึ่งเป็นกลไกเดียวกันกับปรากฏการณ์สายรุ้งของละอองน้ำ

ความหนาของฟิล์มที่แตกต่างกันจึงหักเหแสงออกมาได้สีแตกต่างกัน ทำให้ความตื่นเต้นของการทำโปรเจกต์เกิดขึ้นทุกๆ ครั้งที่ได้มองสีสันที่มหัศจรรย์เหล่านี้ผ่านกล้องจุลทรรศน์

Writer & Photographer

พศิกา สรรเสริญ

ศรัทธาในวิทย์ ดำเนินชีวิตด้วยศิลป์ ปัจจุบันเป็นวิศวกรที่เหนื่อยล้าคนหนึ่ง

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load