เมื่อสงกรานต์ที่ผ่านมา เราเพิ่งบินไปเหยียบประเทศอเมริกาเป็นครั้งแรก ทั้งสิบวันเราสะพายกล้องฟิล์มแล้วก็เดิน เดิน เดิน แล้วก็เดิน เราพบว่าสิ่งที่น่าสนใจของเมืองนี้ไม่ใช่แลนมาร์กหรือตึกใหญ่โตระฟ้าที่เห็นได้ทั่วไป แต่คือความเป็นตัวของตัวเองของผู้คนที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นคนเมือง พนักงานร้านต่างๆ หรือแม้กระทั่งนักท่องเที่ยวที่มาที่นี่ก็ตาม

การสังเกตคนในทริปนี้ ทำให้เราได้เห็นโฉมหน้าที่ (เราคิดว่า) แท้จริงของเมืองนี้ ปฏิกิริยาต่างๆ ของคนในเมืองนี้ ที่เราถือวิสาสะถือกล้องจ่อๆ หน้าพวกเขา แล้วลั่นชัตเตอร์เก็บภาพออกมา

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย (แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ Facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay’

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะมีสมุดน่ารัก จาก The Cloud ส่งไปให้นะ

Writer & Photographer

Avatar

ชานน วุฒิจรรยารักษ์

Consultant ของบริษัทย่านสาทร รักเสียงกีตาร์ การเดินป่าปีนเขา ถ่ายภาพสตรีท และหลงใหลการวิ่งมาราธอนอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ยามบ่ายของวันหนึ่งที่แสงแดดแผดเผา จนคิดในใจว่าฤดูหนาวคงเป็นเพียงชื่อ ณ บริเวณริมฝั่งแม่น้ำโขงตอนบน มีอาคารโบราณทรงโคโลเนียล ลูกผสมระหว่างสถาปัตยกรรมฝรั่งเศสกับสถาปัตยกรรมท้องถิ่นที่ดูโดดเด่นและคลาสสิก สะท้อนถึงอิทธิพลวัฒนธรรมตะวันตกในอดีต

เมื่อแสงแดดตกกระทบกับอาคารเหล่านี้ ยิ่งเห็นรายละเอียดอย่างหน้าต่างทรงโค้ง หรือบัวหัวเสาและผนังที่ทำให้ตัวอาคารดูนุ่มนวลและพิเศษกว่าตึกอื่น ๆ 

หลากหลายอาคารมีความน่าสนใจ อย่างเช่นโรงหนังขนาดมหึมาในถนนเมืองสะหวันนะเขต อย่างลาวจะเริน หรือ พูมสะหวัน ที่ดูโดดเด่นท่ามกลางอาคารโคโลเนียล เพราะเป็นอาคารทรง Art Deco ซึ่งดูดุดัน จริงจัง และทันสมัย แต่กลับดูไร้ชีวิตเพราะทรุดโทรมตามกาลเวลา 

เจ้าของร้านกาแฟผู้เกิดและเติบโตที่นี่เล่าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า แต่เดิมย่านนี้เป็นถนนคนรวยซึ่งเจริญที่สุด แต่หลายสิ่งหลายอย่างล่มสลายลงจากเหตุการณ์การเมืองในอดีต

คริสต์ศาสนา คือปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อสถาปัตยกรรมและการใช้ชีวิตของผู้คน ซึ่งแพร่กระจายไปยังริมฝั่งแม่น้ำโขงตอนบน เช่นเดียวกับชุมชนคาทอลิกในตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนครที่ยังพบเห็นอาคารในลักษณะเดียวกัน 

ผนังก่ออิฐที่มีรอยสีซีดจางหรือรอยกะเทาะของปูนเปลือย คือความงดงามอันเป็นอมตะของสิ่งที่ไม่สมบูรณ์ เป็นสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ทั่วไปในเมืองนี้ และสักวันหนึ่ง หวังว่าอาคารร้างเหล่านี้จะได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาให้มีสีสันและชีวิตอีกครั้ง

Write on The Cloud

Photo Essay

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะส่งสมุดลิมิเต็ดอิดิชัน จาก ZEQUENZ แบรนด์สมุดสัญชาติไทย ทำมือ 100 % เปิดได้ 360 องศา ให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

Avatar

พัสกร ชุมศิลป์ศิริ

นักเรียนสถาปัตย์หน้าพระลาน รักการถ่ายภาพและท่องเที่ยว กำลังค้นหาแรงบันดาลใจ จึงอยากลองทำสิ่งใหม่ ๆ นอกจากการเขียนแบบ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load