การทำโปรเจกต์นี้ขึ้นฉันวางแผนล่วงหน้าว่าจะต้องไปถ่ายอะไร ถ่ายใคร ถ่ายที่ไหน เหมือนมี storyboard อยู่แล้วในหัว จากนั้นค่อยมาลงรายละเอียดว่าจะใช้อะไรในการปรุงแต่งไอเดีย ให้ภาพในหัวออกมาตามที่ฉันอยากให้เป็น และใกล้เคียงกับภาพที่ฉันนึกมากที่สุด ฉันคิดว่าภาพที่สมบูรณ์คือการเปลี่ยนสิ่งที่ไร้รูปร่างให้กลายเป็น objective ที่มีรูปร่าง

แรงบันดาลใจในการทำภาพถ่ายชุด Yoga Housework เกิดขึ้นมาโดยไม่มีนัย หรือต้องการเล่าเรื่องอะไรมากนัก แต่มันเกิดขึ้นจากการเก็บสะสมสิ่งพบเจอในแต่ละวัน เรื่องราวรอบตัว ที่ค่อยๆ สังเกต สะสม ไว้กับตัว แล้วก็เลือกหยิบจับ หยิบยก เรื่องที่น่าสนใจมาคิด มาทำต่อ

ในระหว่างนั้นฉันเลือกที่จะหยิบยกเอาเรื่องของผู้หญิงกับงานบ้าน เพราะมันเป็นเรื่องในชีวิตประจำวัน เรื่องบ้านๆ ที่ทุกคนต้องเจอ ฉันมองว่าเป็นเรื่องใกล้ตัว เป็นเรื่องที่เรียบง่าย ทุกคนเข้าถึงได้ เพราะต่างต้องพบ ต้องเจอ ในแต่ละวัน เป็นเรื่องที่น่าหยิบมาเล่า

เพื่อจะสร้างมุมมองที่น่าสนใจให้กับงานบ้าน ฉันจึงเลือกที่จะยกเรื่องงานบ้านที่แสนจะธรรมดามาผนวก (combine) กับ โยคะ (Yoga) ซึ่งเป็นเรื่องที่ตัวเองสนใจอยู่ในขณะนั้น ฉันมีโอกาสเรียนและคลุกคลีอยู่กับโยคะจนรู้สึกดีกับมัน และคิดว่าน่าจะเป็นการดีถ้าได้นำสิ่งที่ฉันกำลังสนใจมาใส่ในงาน แชร์ให้คนอื่นได้เห็นได้รับรู้ด้วย  

การจะสร้างเรื่องราวในจินตนาการจากจุดที่ไม่มีอะไรเลย ให้อยู่ในรูปแบบของภาพถ่ายให้คนอื่นได้มอง ได้คิดต่อ และไม่ว่าเขาจะคิดเหมือนหรือต่างกับเรา ฉันถือว่านั่นเป็นสิ่งที่วิเศษ วิเศษที่ฉันได้แชร์ความคิดของตัวเอง จากภาพในหัวที่ฉันเห็นอยู่แค่คนเดียว ก็ได้ออกมาให้คนอื่นดู ได้ร่วมรับรู้ในสิ่งที่ฉันต้องการจะเล่า ออกมาเป็นภาพภาพหนึ่ง มันรู้สึกดีจริงๆ ที่คนอื่นได้มองเห็นความคิดฉัน โดยที่ฉันไม่ต้องเอ่ยปากเล่าเลย การเล่าเรื่องด้วยภาพถ่ายนี่ก็สนุกไปอีกแบบหนึ่ง

Writer & Photographer

ชนิภา เต็มพร้อม

ฝ้ายหรือน้อย จบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สาขาวิชาสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อ ศิลปะการภ่ายภาพ คณะวิจิตรศิลป์ ปัจจุบันเป็น Co-producer ให้กับ Post Production House (Instagram : Chanipaaa)

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ย้อนกลับไปเมื่อ 3 ปีก่อนที่โลกจะรู้จักโควิด ผมมีโอกาสไปสถานที่ห่างไกลแห่งหนึ่งในประเทศพม่า ชื่อว่า ‘เมืองมรัคอู’ ซึ่งเคยเป็นอาณาจักรโบราณแห่งรัฐยะไข่ ในช่วงที่ผมไปนั้น เมืองยังมีเหตุการณ์ไม่สงบ ทหารเดินสะพายปืน เดินลงไปตามท้องนาเพื่อรักษาความปลอดภัย บางครั้งเราจะได้ยินเสียงดังปัง! ซึ่งไกด์บอกว่าคือเสียง Thunder (ฟ้าร้องใส ๆ จะมีเสียงฟ้าร้องได้ยังไงครับไกด์) อย่างไรก็ตาม เราก็ยังคงเที่ยวเดินทางต่อไป 

แม้ว่าจะยังมีเหตุต่อสู้กันอยู่นั้น แต่ตลาดเช้ากลับสัมผัสได้ถึงสีสัน ชีวิตชีวาของผู้คนที่มาจ่ายตลาดในยามเช้า เราเห็นชาวบ้านเคี้ยวหมาก สูบยาเส้น และทูนของบนศีรษะเดินไปมาเป็นปกติ หมู่บ้านหนึ่งซึ่งเป็นที่อยู่ของชาวชีน สตรีสูงอายุมีรอยสักบนใบหน้า ในอดีตชาวชีนสักหน้าของหญิงสาวเพื่อปกปิดความสวยงาม ป้องกันการถูกจับตัวไปเป็นภรรยา กาลเวลาผ่านไปสตรีที่สักหน้าจึงลดลง หลงเหลือเพียงร่องรอยเหตุการณ์ในอดีต

เด็ก ๆ เล่นสนุก มีความสุขได้โดยปราศจากโลกอินเทอร์เน็ต เนื่องจากหลายปัจจัยทำให้เข้าถึงเทคโนโลยีได้ยาก เสน่ห์ของมรัคอูจึงเหมือนการย้อนไปใช้ชีวิตอยู่ในอดีต และทำให้เพลิดเพลินกับการถ่ายภาพจนฟิล์มหมดไปหลายม้วนเลยทีเดียว

Writer & Photographer

พัสกร ชุมศิลป์ศิริ

นักเรียนสถาปัตย์หน้าพระลาน รักการถ่ายภาพและท่องเที่ยว กำลังค้นหาแรงบันดาลใจ จึงอยากลองทำสิ่งใหม่ ๆ นอกจากการเขียนแบบ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load