ก่อนมาอิหร่าน เรารู้สึกว่าที่นี่ก็เหมือนประเทศที่ปิดประเทศหนึ่ง เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่นัก หรือที่เคยรู้มาจากวิชาสังคมขั้นพื้นฐาน ที่ได้ยินมาจากสื่อต่างๆ หรือแม้แต่จากความรู้สึกของตำแหน่งที่ตั้งประเทศ ก็ล้วนไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก

แต่พอได้มาเดินเที่ยวอยู่ในหลายเมืองของอิหร่านกว่าสัปดาห์ ได้มีโอกาสค่อยๆ ทำความเข้าใจถึงรากประวัติศาสตร์อันยาวนานของชาวเปอร์เซียและวิถีการใช้ชีวิตของชาวมุสลิมในแบบเฉพาะตัวของอิหร่าน ได้เห็นความสวยงามทางธรรมชาติของที่นี่ และที่สำคัญคือ การได้พบปะผู้คนชาวอิหร่านระหว่างการเดินทาง ที่เป็นมิตร ยิ้มให้ อยากทักทาย อยากถ่ายรูปด้วย และบางครั้งก็ยังแบ่งของกินอร่อยๆ ให้ด้วย ซึ่งสำหรับเราเอง จะบอกว่าคนอิหร่านเป็นชนชาติที่เป็นมิตรที่สุดเท่าที่เคยเดินทางมาก็ไม่ผิดนัก

สิ่งที่เคยรู้เคยคิดก่อนมา จึงเป็นเพียงกำแพงสูงที่ถูกสร้างขึ้น และสิ่งที่ปิด จึงไม่ใช่อิหร่าน

แต่เป็นตัวเราเอง

ใจเราเอง

Writer & Photographer

Avatar

ชิตพล ลี้รัตนพานิชย์

อดีตนักศึกษาปริญญาโทที่เมืองรอตเตอร์ดัม ใช้เวลานอกห้องเรียนส่วนใหญ่ขี่จักรยานไปเมืองต่างๆ ทั่วประเทศเนเธอร์แลนด์ สนใจเรื่องผู้คน วัฒนธรรม สถาปัตยกรรมและการพัฒนาเมืองของชาวดัตช์

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

รูปถ่าย Fuji Everyday ชุดนี้ คงเป็นรูปฟูจิที่ดิบและจริงที่สุดในโลกชุดหนึ่ง เพราะไม่ได้ถูกตกแต่งด้วยแอพพลิเคชันใดๆ ไม่ได้จัดฉาก ไม่ได้ถ่ายด้วยกล้องระดับโปร คุณฟูจิถึงออกมายืนตระหง่านพร้อมหลังคาบ้านกับเสาไฟฟ้า มุมที่ยืนถ่ายก็เป็นจุดตามสะดวกคือ หลังบ้าน เวลาถ่ายก็เป็นฤกษ์สะดวกคือ ตอนตื่นนอน มันคงเป็นความโชคดีในชีวิตที่ซื้อบ้านแล้วเขาแถมวิวภูเขาไฟแห่งชาติมาให้ด้วย ฟูจิซัง ภูเขาไฟที่คนทั่วโลกข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อหวังจะได้พบปะครั้งหนึ่งในชีวิต เมื่อมันเป็นของมีค่าที่มาอยู่ใกล้ตัว ใกล้จนเห็นได้ทุกวันๆ มันก็อาจเป็นการทำให้เรารู้สึกว่า สิ่งมีค่านั้นกลายเป็นของธรรมดาจนมองข้ามคุณค่านั้นไป คงเหมือนเรามองข้ามคุณค่าของคนใกล้ตัว อย่างพ่อแม่ พี่น้อง คนรัก เพียงเพราะมันใกล้จนไม่ได้อยู่ในสายตา ใกล้จนเราละเลย แต่ถ้ามันหายไป มันคงเป็นวันที่เราสำนึกถึงคุณค่า แต่ทว่ามันก็อาจจะสายไปแล้ว ฟูจิซังยังตั้งอยู่ที่เดิม เพิ่มเติมคือหิมะขาวโพลนบนหัวค่อยๆ ละลายหายไปเมื่ออากาศเริ่มร้อน แต่ไม่ว่าจะหัวขาวหรือหัวดำ ไม่ว่าจะเป็นวันที่มีเมฆมาบังจนมองไม่เห็น ยังไงเราก็จะยังคงยิ้มให้กันทุกเช้าเพื่อเริ่มวันใหม่ ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันนะคุณฟูจิ

Writer & Photographer

Avatar

ปองทิพย์ วนิชชากร

แม่บ้านไทย-ญี่ปุ่น-ลาดพร้าว รักจะ slow life เลยชอบ write slow slow

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load