ไม่ใช่แค่เฉพาะคนเท่านั้นที่แต่งตัวจัดเต็มในนิวยอร์ก สุนัขก็เช่นกัน ทุกๆ ปี นิวยอร์กจะจัดกิจกรรม Halloween Dog Parade ที่จะนำน้องหมามาแต่งตัวแปลกๆ น่ารักๆ มาอวดกัน

Halloween Dog Parade ไม่ได้หมายความว่าจะให้น้องหมาแต่งตัวเป็นผี แต่เป็นการจับน้องหมาทั้งหลายมาแต่งชุดแฟนซี เราได้เห็นหมาใส่ชุดกล้วย ชุดจระเข้ ชุดกะลาสี หรือชุดต่างๆ อีกมากมายเท่าที่เจ้าของจะสรรค์สร้างขึ้นมาไหว

กิจกรรมนี้จัดขึ้นที่ Tompkins Square Park และ Luna Park ใจกลางมหานครนิวยอร์ก ในเดือนตุลาคม ซึ่งเป็นเดือนแห่ง Halloween ของที่นี่ เสมือนเป็น Pre-Halloween ก่อนที่คนจะแต่งเต็มกันในวัน Halloween ที่จะถึงในสิ้นเดือน

ทันทีที่น้องหมาจระเข้เดินดุ๊กดิ๊กเข้ามาในงาน ผู้คนก็แห่กันเข้าไปถ่ายรูปทันที เช่นเดียวกันกับน้องหมาโจ๊กเกอร์บนสเก็ตบอร์ด หมาตัวนี้เป็นหมาดาวเด่นประจำนิวยอร์ก เพราะเจ้าของหมาตัวนี้จับมันเล่นสเก็ตบอร์ดวิ่งทั่วกรุงอยู่บ่อยๆ งานนี้เรามีน้องหมาเป็นพระเอก / นางเอก แต่เจ้าของคนไหนที่อยากเด่นด้วยก็ไม่ว่ากัน อย่างน้องปิกาจูและหมาโปเกม่อน ก็สร้างรอยยิ้มให้คนได้ทั้งงาน

Halloween Dog Parade จัดขึ้นเป็นปีที่ 27 แล้ว และมีแนวโน้มว่างานจะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จากกระแสความนิยมที่เพิ่มขึ้นทุกปี งานนี้ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย มีเพียงกล่องบริจาคสำหรับคนใจดี ซึ่งรายได้ทั้งหมดจะถูกนำไปบริจาคให้กับมูลนิธิสัตว์ไร้บ้าน เรียกว่าเป็นงานที่เต็มอิ่มทั้งคนและสัตว์เลยทีเดียว วันนี้เป็นวันที่รวมตัวคนรักหมาล้วนๆ และก็เป็นการรวมตัวของน้องหมาจากทั่วเมือง

นอกจากคนจะ Say hi! กันแล้ว น้องหมาก็ Say โฮ่ง! ด้วยเช่นกัน

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย (แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ Facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay’

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะมีสมุดน่ารัก จาก The Cloud ส่งไปให้นะ

Writer & Photographer

Avatar

จุฑารัตน์ ภิญโญดุลยเจต

ปูเป้มีความสนใจด้านศิลปะการถ่ายภาพ และด้วยความสนใจนั้น จึงลาออกจากงานประจำไปเรียนต่อที่ International Center of Photography ที่นิวยอร์ก ปัจจุบันปูเป้ยังคงอาศัยอยู่ที่นิวยอร์ก โดยประกอบอาชีพเป็นช่างภาพอิสระ(เพื่อหาเงิน) ทำ personal project ในเวลาว่าง(ซึ่งจริงๆ เป็นงานหลัก) และขยายขอบเขตความสนใจเผื่อแผ่ไปถึงงานศิลปะแขนงอื่นๆ ด้วย

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

หลังรถไฟสายเหนือแล่นผ่านอุโมงค์รถไฟที่ยาวที่สุดในประเทศ นั่นหมายความว่าเราจะพบกับสถานีขุนตาน ซึ่งจุดหมายของการเดินทางในนี้ ผมเลือกที่นี่เป็นที่แรกของการเดินป่าในครั้งแรกของผม เนื่องจากการเดินทางที่สะดวกและเส้นทางไม่ได้ยากมากนัก ผมจึงคิดว่าที่นี่แหละ คงเหมาะกับนักเดินป่ามือสมัครเล่นอย่างผม

เช้าวันใหม่ ผมกับเพื่อนเริ่มออกเดินกันตั้งแต่ตี 4 ในเช้ามืดวันที่สองเพื่อที่จะรีบเดินไปให้ทันพระอาทิตย์ สองข้างทางมืดสนิท มีแค่แสงจากไฟฉายที่คาดบนหัว มองอะไรไม่เห็นนอกจากทางเดินเลียบหน้าผาขนาดเล็ก ตอนนั้นรู้สึกง่วงและกลัวปนกันไปหมด แต่เพราะมีจุดหมายคือยอดดอยยังไงก็ต้องเดินให้ถึง ทุก ๆ ครั้งที่เห็นไฟของนักท่องเที่ยวกลุ่มอื่นเดินตามมา มันอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะอย่างน้อยท่ามกลางความมืดนั้นก็ไม่ได้มีแค่เราแล้วล่ะ 

หลังจากฝืนเดินท่ามกลางอากาศ 10 กว่าองศาเซลเซียสจนถึงยอดดอย เป็นเวลาที่พระอาทิตย์จะโผล่มาให้ชม แต่วันนี้ม่านหมอกปกคลุมดอยทั้งผืน ความหวังที่จะเห็นพระอาทิตย์ก็ลดลงไป แต่เมื่อผ่านไปสักพัก ขณะทั้งสนทนากับกลุ่มเพื่อน แสงแดดที่ค่อยผ่านหมอกค่อยโผล่ขึ้นจากขอบฟ้า จนทั้งผืนดอยกลายเป็นสีทอง อบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก 

เราเดินขึ้นมาจากสถานีจนถึง ย.4 รวมแล้วเกือบ 10 กิโลเมตร ความเหนื่อยหายปลิดทิ้งเมื่อได้เห็นพระอาทิตย์โผล่พ้นม่านหมอกขึ้นมา และแล้วเป้าหมายที่ตั้งไว้ของนักเดินป่ามือสมัครเล่นคนนี้ก็สำเร็จได้ บางครั้งเรื่องเล็ก ๆ หากเราลองทำด้วยตัวเอง จะกลายเป็นเรื่องราวที่โคตรพิเศษและยิ่งใหญ่ในใจเราเลยแหละ

อยากบอกผู้อ่านที่ได้อ่านมาถึงตรงนี้ว่า “บางเรื่องที่คนอื่นอาจมองว่าไร้ประโยชน์ อาจเพียงเพราะเขาไม่ให้ค่ากับมันก็แค่นั้นเอง สิ่งสำคัญคือเราให้ค่ากับสิ่งที่เราทำมากแค่ไหน จงภูมิใจกับในสิ่งที่เราทำก็เพียงพอ”

Write on The Cloud

Photo Essay

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะส่งสมุดลิมิเต็ดอิดิชัน จาก ZEQUENZ แบรนด์สมุดสัญชาติไทย ทำมือ 100 % เปิดได้ 360 องศา ให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

Avatar

อดิศักดิ์ วัฒนะจำนงค์

นักศึกษา Interior Design ที่สนใจเรื่องราวนอกห้อง ออกเดินทางตามหาตัวตนและแรงบันดาลใจในการทำงาน และยังคงหวังให้การเดินทางนำพาให้ค้นพบตัวเอง

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load