Night Wander เป็นคอลเลกชันภาพถ่ายเชิงศิลปะของ ‘ครอบครัวชานเมือง’ ในสหรัฐฯ และเป็นวิวัฒนาการต่อเนื่องจากคอลเลกชันก่อนหน้านี้ของฉันเมื่อช่วงปีที่ผ่านมา ซึ่งเป็นการถ่ายภาพ ‘บ้านชานเมือง’ บริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก

Night Wander เปรียบเสมือนสื่อกลางให้ฉันได้แสดงความรู้สึกอดกลั้นจากการอยู่ห่างไกลบ้านและครอบครัว ความรู้สึกนี้ได้เกิดขึ้นตั้งแต่ฉันย้ายมาอาศัยอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ในคืนหนึ่งที่ฉันเดินเล่นในพื้นที่ชานเมืองบริเวณใกล้ๆ ที่อาศัยอยู่ ฉันสัมผัสถึงความว่างเปล่าอย่างน่าประหลาด รู้สึกถึงความอ้างว้างเมื่อเดินผ่านบ้านแต่ละหลัง ครอบครัวแต่ละครอบครัว และพบเห็นวัฒนธรรมของชาวอเมริกันผ่านสีสันและรายละเอียดของสภาพแวดล้อมในเวลากลางคืน

ชุดภาพถ่ายนี้จึงเป็นการขยายความคิดและมีเป้าหมายหลัก คือสร้างความรู้สึกปรารถนาและแปลกแยกจากสิ่งที่เผชิญ ภาพถ่ายบุคคลในบ้านชานเมืองของสหรัฐฯ เป็นการเซ็ตถ่ายภาพผ่านหน้าต่างหรือประตูจากภายนอกของบ้าน จับภาพกิจกรรมทั่วไปของมนุษย์ เช่น การดูทีวี อ่านหนังสือ หรือทำงานต่างๆ ความรู้สึกเหล่านี้บรรยายอารมณ์ความแตกต่างและไร้ตัวตนของฉัน รวมถึงการอยู่ห่างไกลจากบุคคลที่รัก และความแตกต่างของสังคมและวัฒนธรรมที่เป็นอยู่

*บุคคลในภาพถ่ายเป็นนายแบบและนางแบบสำหรับงานชุดนี้โดยเฉพาะ*

 

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย (แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ Facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay’

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะมีสมุดน่ารัก จาก The Cloud ส่งไปให้นะ

Writer & Photographer

มินตรา วงศ์บรรใจ

ช่างภาพอิสระ อาศัยอยู่ในจังหวัดลำปางกับพ่อแม่และหมาอีก 2 ตัว ผลงานส่วนใหญ่จะใช้แสงเงากับโทนสีเป็นหลัก ได้รับแรงบันดาลใจและแนวคิดจากสิ่งต่างๆ รอบตัว มีความพยายามอย่างมากในการสื่อสารเรื่องราวและเล่าเรื่องอย่างเงียบๆ ผ่านภาพถ่าย Instagram : mintrawaldo / Website: mintrawongbanchai.com

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

อดีตนักศึกษาล้วนเคยมีช่วงเวลาที่ผ่านไปอย่างยากลำบากที่สุด ทั้งกดดันและยาวนาน แต่เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่เรียกได้ว่า เป็นด่านแรกในการพิสูจน์ตัวเองก่อนจะไปเผชิญชีวิตวัยทำงาน นั่นคือช่วงของการทำโปรเจกต์จบหรือทีสิส ที่หลายคนคงจำเรื่องราวเหล่านี้ได้ไม่ลืม เช่นเดียวกับโปรเจกต์นี้

ชุดภาพถ่ายนี้เป็นผลงานของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์คนหนึ่งที่บังเอิญมีใจให้ศิลปะ เมื่อขึ้นชื่อว่าเป็นคณะวิทยาศาสตร์ แน่นอนว่าจุดประสงค์หลักของการทำโปรเจกต์นี้ไม่ได้เกี่ยวข้องศิลปะเลย แต่ในเมื่อเราไม่สามารถบอกรักวิทยาศาสตร์ได้อย่างหมดหัวใจ เลยได้แอบบอกรักศิลปะ ผ่านสีสันระดับจุลภาคในโปรเจกต์ของภาควิชาวัสดุศาสตร์นี้

โปรเจกต์นี้ได้ศึกษาอิทธิพลของความร้อนต่อโครงสร้างจุลภาคของเหล็กกล้าไร้สนิม หรือสเตนเลสที่เรารู้จักกัน

เมื่อมันได้รับความร้อนมากพอ ฟิล์มใสๆ บนผิวสเตนเลสจะค่อยๆ หนาขึ้นเป็นกลไกตามธรรมชาติ และเมื่อมีแสงมาตกกระทบฟิล์มเหล่านี้ จะเกิดการหักเหให้เห็นเป็นสีต่างๆ ซึ่งเป็นกลไกเดียวกันกับปรากฏการณ์สายรุ้งของละอองน้ำ

ความหนาของฟิล์มที่แตกต่างกันจึงหักเหแสงออกมาได้สีแตกต่างกัน ทำให้ความตื่นเต้นของการทำโปรเจกต์เกิดขึ้นทุกๆ ครั้งที่ได้มองสีสันที่มหัศจรรย์เหล่านี้ผ่านกล้องจุลทรรศน์

Writer & Photographer

พศิกา สรรเสริญ

ศรัทธาในวิทย์ ดำเนินชีวิตด้วยศิลป์ ปัจจุบันเป็นวิศวกรที่เหนื่อยล้าคนหนึ่ง

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load