การเดินทางของคนเราก็คล้ายกับการออกวิ่ง ส่วนมากนักวิ่งแทบไม่ได้ใส่ใจด้วยซ้ำว่าระยะทางที่วิ่งมานั้นไกลเท่าไหร่แล้ว แต่รู้ว่าทุกๆ ก้าวที่ได้วิ่งล้วนมีความหมายกับตัวเองทั้งนั้น ผลงาน Mileage ชิ้นนี้เป็นเหมือนการออกวิ่งของศิลปินผู้สะสมระยะทาง มุมมองในภาพถ่ายเป็นไมล์สะสมความทรงจำ ความประทับใจ มิตรภาพ ความเศร้า ความกลัว ความเหงา และความคิดถึง ตามแต่ละช่วงระยะเวลา สถานที่ และอารมณ์ที่แตกต่างกันออกไป ณ ขณะนั้น

ผลงานนี้ใช้เวลาเดินทางเพื่อสร้างสรรค์ 3 ปี โดยใช้ฟิล์มขาวดำ 1 ม้วนบันทึกภาพ เมื่อครบทุกรูปจะนำกลับมากรอใช้ใหม่ซ้ำไปซ้ำมา เพื่อสร้างภาพทับซ้อนที่คาดเดาไม่ได้ ภาพและความทรงจำที่จัดเก็บในพื้นที่เดียวกันคล้ายกับการทำงานของสมองมนุษย์ที่จดจำทุกอย่างแบบทับซ้อนไปมา แต่เมื่อนึกถึงก็แยกแยะความทรงจำนั้นออกมาได้ บางครั้งอาจไม่ชัดเจนเพราะกาลเวลาที่ผ่านไป แต่สิ่งหนึ่งที่เรารู้สึกได้คือสิ่งเหล่านั้นเคยมีอยู่จริง

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย (แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ Facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay’

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะมีสมุดน่ารัก จาก The Cloud ส่งไปให้นะ

Writer & Photographer

จิราภรณ์ ล้อมหามงคล

ช่างภาพฟรีแลนซ์ตัวไม่เล็กจากแดนอีสาน ผู้ชื่นชอบในประวัติศาสตร์

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

เราเดินเล่นในตลาดนัดชุมชนอยู่ข้างวัง Deoksugung ในโซล ประเทศเกาหลี อากาศหนาว ลมแรงในบางจังหวะ ใบไม้กำลังเปลี่ยนสี ที่สะดุดตาคือต้นไม้สองข้างทางปักไหมพรม กลายเป็นถนนชวนเดิน มีต้นไม้ใส่เสื้อน่ารักตลอดถนน

ข้อมูลบอกไว้ว่า เป็นกิจกรรมถักไหมพรมให้ต้นไม้ที่เรียกว่า Graffiti Knitting เป็นสีสันช่วงฤดูหนาวที่ให้องค์กรชุมชนหาอาสาสมัครมาช่วยกันถักไหมพรมให้ต้นไม้ อาสาสมัครมายืนถักกับต้นไม้แต่ละต้นกันสด ๆ จากตอนแรกคิดว่าถักกันเรียบร้อยแล้วค่อยเอาใส่ให้ต้นไม้ สร้างสรรค์ลวดลายกันได้เต็มที่ แต่ละต้นที่ถักเสร็จเรียบร้อยจะติดชื่ออาสาสมัครไว้ด้วย ไหมพรมที่ถักจะช่วยป้องกันต้นไม้จากบรรดาแมลงในช่วงหน้าหนาว สังเกตตามขอบ ๆ ไหมพรม ก็จะเห็นแมลงแทรกตัวนอนหาไออุ่น

เป็นสตรีทอาร์ตพาเพลินตั้งแต่ต้นถนนไปจนสุด เราชอบที่เริ่มจากกิจกรรมเล็ก ๆ ชวนคนมาร่วมด้วยช่วยกันทำกิจกรรมในช่วงหน้าหนาว มีเป้าหมายให้ทำสำเร็จด้วยกัน สีสันของใบไม้ ลวดลายของไหมพรม ช่วยทำให้ความรู้สึกของคนไม่อึมครึมไปกับอากาศที่เริ่มเย็นยะเยือกช่วยกันทำให้ต้นไม้น่ารัก แข็งแรง เมืองก็สวยขึ้น ถนนมีชีวิตชีวา หนาวนี้ ‘หัวใจ’ ก็เลยได้อุ่นขึ้นไปด้วยกัน

Writer & Photographer

พรรณราย ทวีโชติกิจเจริญ

สนุกกับงานสื่อสาร สุขกับการเดินลัดเลาะซอกซอย และอยากเป็นคนเล่าเรื่องที่ดี

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load