แพท-รัณนภันต์ ยั่งยืนพูนชัย หรือ แพท วง Klear คือนักร้องหญิงคนเดียวในวงร็อกชายล้วน เจ้าของเพลงอกหักรักพังที่เกิดจากปลายปากกา และกลั่นออกมาจากประสบการณ์ชีวิตของเธอ

แพทบอกว่าเธอเหมือนเห็นตัวเองทุกครั้ง เมื่อมองลงมาจากเวทีแล้วเจอคนร้องไห้ เธอไม่เคยเดินลงมาหาเพื่อบอกให้ทุกคนหยุดเสียใจ แต่เธอลงมาเพื่อโอบกอด ร้องเพลงให้ฟัง คอยอยู่ข้าง ๆ จนกว่าจะหาย เพราะเข้าใจดีว่า ความรู้สึกผิดหวังราวกับโลกถล่มลงมามันเป็นอย่างไร

แม้จะฟังดูเกินจริง เราที่อายุน้อยกว่าแพทหลายปี ก็เหมือนมองเห็นเงาของตัวเองในตัวแพทด้วยเช่นกัน ไม่ใช่แพทในวันนี้ที่แข็งแกร่งมากพอจะจ้องตากับความกลัว หรือเปิดเผยมุมอ่อนแอให้ใครเห็นได้สบาย แต่เป็นแพทในวัยที่เจ็บปวด โกรธโลก และยังคงกล่าวโทษความโชคร้ายอยู่เสมอ 

ถึงจะต้องพังกันไปข้าง ผ่านการร้องไห้ฟูมฟายโดยมีบทเพลงของเธอเป็นเพื่อน เปราะบางอยู่ภายในมากขนาดไหน แพทก็ยังทำให้เราอยากเป็นได้อย่างเธอสักวัน

หวังว่าผู้อ่านจะรู้สึกไม่ต่างกันนี้

สนทนาเคลียร์หัวใจกับ ‘แพท รัณนภันต์’ ในวันที่ความอ่อนแอไม่ใช่เรื่องน่าอาย และเริ่มทลายกรอบของชีวิตด้วยการเป็นตัวเอง

ให้ความลับมันตายไปกับตัวฉัน

ย้อนกลับไปตั้งแต่แรก อะไรทำให้เด็กหญิงแพทเลือกเรียนคณะสถาปัตย์

พ่อเราเป็นสถาปนิก ส่วนแม่จบอักษร 

กล่องระบายสีหรือการวาดรูปมันเป็นของที่เขามีให้เราอยู่ทุกที่ เราเห็นเขาทำงาน ชีวิตนี้เราก็ทำอยู่ 2 อย่างตอนเด็ก ๆ คือ วาดรูปเล่นกับอ่านหนังสือ เราชอบเขียนบทกลอน จะเป็นคนที่มีสมุดบันทึกที่วาดเอง ตีเส้นตารางเอง

ด้วยความที่ชอบอ่านหนังสือมาก ตอนเลือกสายการเรียน ม.ปลาย ก็อยากจะไปสายศิลป์เลย ส่วนคุณพ่อคุณแม่เขาเห็นว่าเราเรียนดี เลยบอกว่าเรียนวิทย์ไปก่อน เพราะคุณแม่บอกว่าการอ่านหนังสือหรือภาษาเป็นไลฟ์สไตล์ เป็นงานอดิเรกก็ได้ ไม่ต้องเป็นวิชาที่เราเรียน พอต้องเลือกมหาวิทยาลัย ก็ตัดสินใจว่าจะเรียนสถาปัตย์ รู้สึกว่าเป็นจุดที่ลงตัวระหว่างวิทย์กับศิลป์ 

แต่ยังไม่มีคำว่าร้องเพลงเลยนะ คุณเริ่มชอบการร้องเพลงตอนไหน

ตั้งแต่เด็กเหมือนกัน มารู้ตัวอีกทีก็ เออ ฉันเป็นคนที่แหกปากตลอดเวลา เป็นคนพูดมาก ชอบร้องให้ทุกคนฟัง ร้องไปเรื่อย ไม่ได้เรียนร้องเพลงนะ แต่ว่าประกวดร้องเพลง เพื่อนก็จะงง ๆ ที่เราประกวดชนะแล้วได้ร้องหน้าเวที 

เราทำกิจกรรมเยอะมาก นอกจากเรียนคือทำทุกอย่างเลย ร้องเพลง เต้นบัลเลต์ เต้นแจ๊ส เต้นแท็ป เทควันโด รำไทย แล้วก็เป็นนักกีฬาโรงเรียน วิ่ง กระโดดไกล กระโดดสูง เป็นเชียร์ลีดเดอร์ ร้องเพลงเหมือนเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่เราชอบ แล้วก็ทำมาเรื่อย ๆ จนกระทั่ง ม.ปลาย เราก็จะไปร้องเพลงอยู่กับเพื่อนในห้องดนตรี โดยไม่ได้คิดว่ามันจะเป็นอาชีพ 

เอาจริง ๆ ไม่ได้หวัง ไม่ได้คาดฝัน แค่รู้สึกว่า สนุกดี มีความสุข เข้ามหาวิทยาลัยก็เดินตามสิ่งที่ตั้งใจ แต่จุฬาเขามีกิจกรรมละครสถาปัตย์ เราก็เข้าไปเป็นทีมเต้นคณะ แล้วเขาก็รู้ว่าแพทร้องเพลงได้ ให้ไปเทสต์เสียงทิ้งไว้ ปรากฏว่า ณัฐ มือกีตาร์วง Klear ก็เป็นหนึ่งในทีมทำเพลงละครสถาปัตย์ เขาก็เห็นว่าน้องคนนี้ร้องเพลงได้ อยากตั้งวงไปประกวดเลยลองชวนเรา เเล้วมันก็ทำมาเรื่อย ๆ

ซึ่งวง Klear เป็นวงชายล้วนมาตั้งแต่ตอนนั้นเลยไหม 

จริง ๆ ตอนแรกมือเปียโนเป็นผู้หญิงชื่อแพร เรียนนิเทศ มีเรา แพร พี่นัฐ พี่ณัฐ แล้วก็มีคีย์ มือเบสอีกคนเป็นผู้ชาย เพิ่งมาเปลี่ยนสมาชิกตอนเซ็นสัญญาว่าเหลือเป็น 4 คนนี้ 

ยากง่ายยังไงกับการที่เป็นผู้หญิงคนเดียวในวงร็อก 

มันผ่านจุดที่ยากมาแล้ว (หัวเราะ)

นั่นคือ 

ด้วยความที่เราอยู่ด้วยกันมานานมาก ช่วงแรก ๆ ก็แน่นอนแหละ ต่อให้เราเป็นผู้หญิงห้าวยังไง บางทีผู้ชายอยู่ด้วยกันแล้วเขาชอบลืมว่าเราเป็นผู้หญิง แล้วจะคุยกันในเรื่องที่ฉันไม่ควรได้ยินเรื่องนี้รึเปล่า พูดแซวผู้หญิงคนอื่น ด้วยความที่เขารู้สึกว่าก็สนิทกันแล้ว จนกระทั่งช่วงหนึ่งที่เรากำลังเดือดเลือดร้อนเพราะวัยรุ่นมาก เราส่งอีเมลไปหาทุกคน เป็นบทความเรื่องสิทธิสตรี (หัวเราะ)

ทุกคนช็อกไปเลย ตาเป็นจุด Scroll Down ลงมาคือเขียนยาวมาก เขาเลยค่อย ๆ คุยกัน มุมหนึ่งเราก็โชคดีนะได้เห็นว่าผู้ชายเขาอยู่ด้วยกันแบบนี้ คือจริง ๆ ไม่ต้องเปลี่ยนเขาก็ได้ เราแค่ต้องเข้าใจ 

แล้วก็จะมีเรื่องความไม่ละเอียดอ่อนของผู้ชาย แต่พออยู่ ๆ ไปเราก็กลายผู้หญิงที่ไม่คิดเยอะ มีอะไรก็บอกทันที ไม่ปล่อยให้คิดเอาเอง งอน เก็บ แล้วก็คิดว่าผู้ชายต้องอ่านใจเราได้ ซึ่งผู้ชายอ่านไม่ได้หรอก ไม่เคยได้เลย 

ถ้าไม่พอใจก็ต้องพูด ไม่ชอบตรงนี้ก็ต้องพูด น้อยใจอะไรก็ต้องพูด 

แสดงว่าก่อนหน้านี้คุณเป็นผู้หญิงที่ยากและซับซ้อนมาก่อน 

ก็ปกติไหม งี่เง่าแล้วก็ดราม่า ดราม่าแล้วก็คิดเอง คิดเองแล้วก็น้อยใจ เราร้องไห้ตลอด 

เคลียร์หัวใจ แพท รัณนภันต์ ผู้หญิงที่กล้าเผชิญน้ำตา ความผิดหวัง และขีดจำกัดในชีวิต
เคลียร์หัวใจ แพท รัณนภันต์ ผู้หญิงที่กล้าเผชิญน้ำตา ความผิดหวัง และขีดจำกัดในชีวิต

ภาพลักษณ์ผู้หญิงคนเดียวในวงร็อกดูแข็งแกร่งมากนะ จริง ๆ แล้วตัวตนของคุณแข็งแกร่งอย่างนั้นไหม 

ไม่ (เสียงหนักแน่น)

ถ้าวงมาด้วยตอนนี้ วงจะส่ายหน้าเลย (หัวเราะ) จริง ๆ เราเปราะบางทางอารมณ์มากนะ 

ตอนนี้เราก็โตแล้วเป็นผู้ใหญ่แล้ว อารมณ์ค่อนข้างมั่นคง แต่ว่าถ้าย้อนกลับไปเมื่อก่อน คือแตะนิดแตะหน่อย ร้องไห้นะ ไม่ได้เป็นคนเข้มแข็งอย่างที่ใครเห็นเลย เราร้องไห้เก่งมาก แล้วก็ค่อนข้างดาร์ก คิดมาก คิดเยอะ 

แล้วเราก็รู้สึกว่า แม่งไม่เห็นมีความสุขเลย คนรอบตัวเขาก็ดูไม่มีความสุข แค่นั้นเลย แค่รู้สึกว่าอยากมีความสุขแล้ว ค่อย ๆ เปลี่ยนไป กลายเป็นไปโฟกัสว่าอะไรที่ทำให้เรามีความสุข สิ่งไหนที่ให้พลังงานไม่ดี คนไหนคุยด้วยแล้วรู้สึกแย่ เราก็จะถอยออกมา คือมักจะเลือกไปทำอะไรที่ทำให้เราอารมณ์ดีขึ้น กลายเป็นว่าโลกค่อย ๆ สว่างขึ้นมาเอง เพราะว่าเราเหนื่อยแล้วกับการเป็นคนดาร์ก 

เราว่าความเข้มแข็งถูกประทับตราว่าเป็นสิ่งดีงาม แล้วความอ่อนแอถูกประทับตราว่าเป็นสิ่งไม่ดี แต่เรามองว่ามันดีทั้งคู่แล้วมันต้องจับมือกันไป แพทยังเป็นคนร้องไห้ง่าย เพราะรู้สึกว่าน้ำตามันช่วยล้างจริง ๆ 

การร้องไห้คืออะไรสำหรับคุณ

แพทเป็นคนอ่านหนังสือเยอะ ศึกษาเรื่องจิตวิทยาเยอะ ทำให้รู้ว่าน้ำตาเป็นกลไกของธรรมชาติ เป็นสัญญาณที่บอกเราบางอย่าง สมมติว่าร้องไห้กับเรื่องนี้ แปลว่าเรื่องนี้มันมีความหมายกับเราเว้ย ร้องไห้ให้กับใคร มันแปลว่าคนนั้นสำคัญกับเรา หรือโกรธเรื่องไหน แปลว่าเรื่องนั้นกำลังสะท้อนอะไรกับใจเรา 

เพราะฉะนั้น เราจะบอกน้อง ๆ แฟน ๆ ที่มาดูเราแล้วร้องไห้ ว่าเราไม่เชื่อสิ่งที่สังคมชอบบอกว่า อย่าร้องไห้ให้ใครเห็น อย่าอ่อนแอให้ใครเห็น เราไม่เชื่อ เพราะว่ายิ่งคุณเก็บมันมากเท่าไหร่ มันจะไประเบิดทางอื่น แล้วมันไม่เคยดีเลย เราเชื่อว่าเมื่อน้ำตามา ปล่อยให้ไหล ยิ่งปล่อยให้ไหลเร็ว ยิ่งจบเร็ว แล้วคุณจะเข้มแข็งเร็วกว่าคนที่ไม่ยอมร้องไห้ เพราะว่าเราไม่กลั้น เพราะว่าเราหันไปเผชิญหน้ากับความรู้สึกตัวเอง 

เวลากลัว เราจะไม่ฝืนทำเป็นเก่งแล้วเดินไป กลัวก็คือกลัว แล้วคุยกับตัวเองก่อน กอดตัวเองก่อน จับมือตัวเองก่อน เรากลัวว่ะ ใช่ เรากลัว พอเรายอมรับตรงนี้ มันก็จะไปข้างหน้าได้ง่ายขึ้น 

ถ้าน้ำตาจะไหล ๆ แล้วเราบอกว่า ต้องไม่ร้องไห้ กลายเป็นว่าใจมันสั่นกว่าเดิม ไม่ไหวก็คือไม่ไหว ร้องก็คือร้อง เหมือนวันก่อนที่เราขึ้นเวทีนั่นแหละ (หนึ่งวันก่อนขึ้นคอนเสิร์ต Marathon Concert Fest 2022 แพทเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลด้วยอาการลำไส้อักเสบ) เราก็ยอมรับกับตัวเองว่าเรากลัว เพราะไม่รู้ว่าเราจะรอดไหม จะขึ้นเวทีได้รึเปล่า แล้วพอเห็นคนดูน้ำตาก็ไหลพรวดออกมาเลย แล้วก็ไม่คิดจะกลั้นด้วย เพราะรู้สึกว่า นี่คือความจริงใจจากเรา คุณค่ามันอยู่ที่เรา Show Up ในวันนี้ 

ถ้าเทียบว่าเราไม่ไหวแล้วเราไม่มา เรามาแล้วร้องไห้ต่อหน้าคนดูจนร้องเพลงไม่ได้ยังจะดีซะกว่า 

แต่กว่าจะมองได้แบบนี้ ขั้นตอนที่คุณต้องยอมรับว่าฉันเป็นคนอ่อนแอ ฉันเป็นผู้หญิงดราม่า มันยากไหม 

ยาก ยากมาก สุดท้ายมันกลับมาเป็นเพราะว่าเราไม่อยากให้ใครเห็นว่าเราอ่อนแอ ซึ่งก็ไม่รู้ว่ากลัวอะไรกัน ถ้าเขาเห็นว่าเราอ่อนแอแล้วจะเป็นไรไป มันแค่ต้องก้าวข้ามไอ้จุดนั้น สุดท้ายเราจะค่อย ๆ กล้าที่จะรู้สึกว่าต่อให้เขาเห็น ชีวิตเราก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปหรอก

เห็นด้วย 

ตรงนั้นแหละ ที่มันค่อย ๆ กะเทาะ ๆ ใจเรา ซึ่งมันไม่เคยเกิดขึ้นแบบ (ดีดนิ้ว) 

แต่ละครั้งที่เหตุการณ์มันเกิด เราต้องดูแลใจเราก่อน ครั้งที่ 2 ครั้งที่ 3 ครั้งที่ 4 เราก็จะค่อย ๆ โอเคขึ้นที่จะเปิดเผยความรู้สึกของตัวเอง 

เคลียร์หัวใจ แพท รัณนภันต์ ผู้หญิงที่กล้าเผชิญน้ำตา ความผิดหวัง และขีดจำกัดในชีวิต

คุณดูเป็นคนที่คุยกับตัวเองเยอะมาก ความอ่อนแอ ความเป็นผู้หญิงดาร์ก ๆ ความเป็นผู้หญิงดราม่า มันมีที่มาที่ไปยังไง 

เรียกว่าเป็นที่มา แต่เราว่าไม่ใช่ต้นเหตุ 

ที่มาก็คือเรื่องของคุณพ่อ คุณพ่อเสียตอนที่เราอยู่มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นช่วงที่เรายังยืนไม่ได้ด้วยตัวเอง วงดนตรีก็เพิ่งตั้ง ใช้ชีวิตอย่างลั้ลลามาตลอดเพราะว่าเป็นลูกคนเดียว ไม่เคยต้องห่วงอะไรในชีวิตเลยทั้งสิ้น 

พอคุณพ่อเสียกะทันหัน กลายเป็นโลกทั้งใบมันถล่มลงมา สิ่งที่เราเคยตัว สิ่งที่เราเคยคิดว่าฉันจะไม่เป็นไร ไม่มีใครทำอะไรฉันได้ เหมือนมันสั่นคลอน เหมือนถูกตัดฐานรากทั้งหมด แล้วตึกก็โครมลงมาหมดเลย 

ด้วยความที่เราคิดซับซ้อนไม่ได้อย่างวันนี้ แค่รู้สึกว่าทำไมฉันต้องเจอแบบนี้ ชีวิตทำร้ายฉันทำไม โลกทำร้ายฉันทำไม แล้วตอนนั้นเรื่องแฟนก็ไม่ดีอีก เราไปคบคนที่มีแฟนแล้วโดยไม่รู้ตัว มีการขอแต่งงานกันแล้วเรียบร้อย คือเราคว้าสิ่งใดก็ตามที่เข้ามาหา เพราะเราต้องการผู้ชายสักคนหนึ่งที่พึ่งพิงได้จากเรื่องพ่อ กับคุณแม่ช่วงนั้นก็ห่างกัน เพราะแพทกับแม่ดีลเรื่องคุณพ่อเสียกะทันหันไม่ได้ทั้งคู่ กลายเป็นเราไม่มีคนคุยด้วย 

คราวนี้มันเหมือนมืดทุกทางที่เราหันไป แต่โชคยังดีที่มีวง Klear เพราะมันเป็นที่ระบายอารมณ์ของเรา คิดว่าถ้าไม่มีวง Klear คงจะไปไหนแล้วไม่รู้ ซึ่งถ้าเกิดย้อนกลับไปฟังอัลบั้มแรก เพลงวง Klear จะดาร์กมาก มันคือโลกของเราในตอนนั้นเลย 

หลังจากนั้น เพลงของคุณก็ยังเศร้ามากอยู่ดีนะ 

มันยังเศร้าอยู่ แต่เป็นความเศร้าในลักษณะที่เราเข้าใจแล้วไงว่าความเศร้าเป็นยังไง วันนี้กลายเป็นเรารู้สึกว่า ฉันจะต้องเจอเรื่องเหล่านั้นทั้งหมด เพราะว่าฉันจะต้องเข้าใจมันก่อน ฉันถึงจะเล่าเรื่องนี้หรือสื่อสารเรื่องนี้ให้กับคนอื่น แล้วมองหน้าเขาตรง ๆ ได้ว่า เออ ฉันเจอมาแล้ว ฉันเข้าใจว่ามันแย่ขนาดไหน 

เฮ้ย แต่มันไม่หนักไปสำหรับตัวคุณเหรอ 

หนักมาก เราก็พัง 

เหมือนต้องแบกรับทุกความเจ็บปวดก่อน เพื่อที่จะถ่ายทอดออกมา 

ตอนนั้นก็ไม่รู้นะว่าเราจะรับเพื่ออะไร แค่รู้สึกว่าชีวิตแม่งไม่แฟร์กับเราเลย ทำไมถึงต้องเจอเรื่องต่อ ๆ กันมา สิ่งเดียวที่เข้าใจคือ อารมณ์มนุษย์มันลงไปสุดได้แค่ไหน เราปล่อยตัวเองให้ดิ่งได้แค่ไหน มันทำให้เราได้อยู่ตรงนั้น

แล้วหลังจากเผชิญความเศร้ามาจนเข้าใจหมดแล้ว เพลงของวง Klear ต้องการสื่อสารอะไรกับคนฟังกันแน่

ตอนที่แต่งออกมาก็ต้องการสื่อสารโมเมนต์ของความเศร้าตรงจุดนั้นแหละ แต่พอเวลาผ่านมา วันนี้เราใช้มันอีกแบบหนึ่ง เราใช้มันในการดึงเขาขึ้นมาจากจุดนั้น 

เวลาย้อนกลับไปฟังเพลงเก่า ๆ แล้วเหมือนได้ย้อนกลับไปมองตัวเองในวันที่เคยพังมาก ๆ ไหม 

ใช่ เราเห็นตัวเองเลย กลายเป็นว่าเราเห็นตัวเองทุกครั้งที่เราเห็นเพื่อนหรือน้องร้องไห้ ฉันรู้เลยว่ารู้สึกยังไง 

ถ้าอย่างงั้นพูดได้ไหมว่าทุกเพลงของวง Klear มาจากประสบการณ์ตรงของคุณทั้งนั้น 

ไม่ได้ บางเพลงมาจากประสบการณ์ตรง บางเพลงมาจากเรื่องของคนอื่น แต่แพทเอาความรู้สึกเศษเสี้ยวประสบการณ์ของตัวเองไปรวมกับเรื่องของเขา 

อย่างเช่น คำยินดี ก็มาจากเพื่อนคนหนึ่ง เจ้าของเรื่องเป็นผู้ชายนะ แล้วด้วยความที่เราก็เคยพังเรื่องความรัก ทำให้นึกออกว่า เวลาที่เราเห็นคนรักเก่ามีคนใหม่มันรู้สึกยังไง แล้วเราก็เขียนเพลงนี้ 

หรือ พันหมื่นเหตุผล เราไม่ได้เจอกับตัวแต่อยู่ในเหตุการณ์ของคนสองคนที่กำลังจะเลิกกัน แล้วก็ถ่ายทอดออกมาเพราะเราเข้าใจความรู้สึกของเพื่อนเรา 

สนทนาเคลียร์หัวใจกับ ‘แพท รัณนภันต์’ ในวันที่ความอ่อนแอไม่ใช่เรื่องน่าอาย และเริ่มทลายกรอบของชีวิตด้วยการเป็นตัวเอง
เคลียร์หัวใจ แพท รัณนภันต์ ผู้หญิงที่กล้าเผชิญน้ำตา ความผิดหวัง และขีดจำกัดในชีวิต

เธอไหวค่อยไป

จำได้ไหม เพลงไหนที่เสียน้ำตาระหว่างแต่งเยอะที่สุด

แด่เธอที่รัก เป็นเพลงที่เปลี่ยนเนื้อเยอะมาก คือ เมโลดี้มีมานานแล้ว แต่เนื้อนี่ถูกเปลี่ยนมา 20 รอบ ไม่ได้สักที

ตอนแรกธีมของเพลงนี้คือความคิดถึง แต่เราใส่เนื้อเท่าไหร่ก็ไม่ผ่าน ไม่โดน ไม่ได้ จนสุดท้ายคืนวันนั้นมานั่งนึกถึงเพลงนี้ที่แจ๊สผับ ในร้านก็เสียงดังโช้งเช้งเลย ในหัวนึกว่าเราคิดถึงใครที่สุดในชีวิต แล้วเราคิดถึงคุณพ่อ เพราะเป็นคนที่คิดถึงแต่ไปหาไม่ได้ 

จำได้ว่าขอปากกาน้องเด็กเสิร์ฟมาเขียนเนื้อเพลงนี้บนกระดาษรองแก้ว พลิกด้านหลังแล้วก็เขียน กลับมาที่ห้องตัวเองก็เขียนต่อ ร้องไห้ไป สะอื้นไป เขียนไป จนฟ้าสว่าง น่าจะ 6 โมงเช้าถึงเขียนเสร็จ

ใคร หรือ อะไร ที่เป็นตัวบอกคุณว่า เพลงนี้ได้แล้ว เนื้อท่อนนี้ใช้ได้แล้ว

เนี่ย เป็นเรื่องที่ถ้าเล่าเดี๋ยวคนจะหาว่าเหนือธรรมชาติ (หัวเราะ)

มันอยากรู้ตรงเหนือธรรมชาตินี่แหละ

อยากจะบอกว่า เรารู้สึกว่าทุกเพลงที่เราเขียนไม่ใช่ของเราเลย มันไม่ใช่เนื้อของเรา มันมาจากอากาศ คือลอยมา คำมันมาจากไหนไม่รู้ แล้วก็เขียนจด เขียนจด เขียนจด บางทีมาตอนง่วงนอนจะหลับ มาเป็นท่อนเลย คือต้องตื่นขึ้นมาแล้วจด มี 3 เหตุการณ์ที่รู้ว่าจะมา

หนึ่ง คือเวลาที่จะหลับ 

สอง คือเวลาขับรถ ซึ่งเคยขับรถจะไปสตูดิโอ เราดันนึกเนื้อออก ก็ขับเลยไปจนถึงรังสิต จอดข้างทางแล้วก็เขียน เสร็จแล้วก็ขับต่อ เพราะเนื้อมันมาแล้วนึกออกไหม (หัวเราะ) 

สาม คือเวลาอาบน้ำ เราเป็นคนอาบน้ำนานมาก บางทีมีมาทั้งเพลงเลยนะ คือเพลง รูปวาดบนภาพถ่าย มาแบบเนื้อเมโลดี้เลย ไม่ได้มาแบบนิด ๆ หน่อย ๆ ในมือของฉันมีรูปถ่าย… (แพทร้องเพลง) แบบ ฮะ มาจากไหน

เหมือนกับเราทำสมาธิโดยไม่รู้ตัว เวลาเราเคลิ้ม ๆ กึ่งมีสติกึ่งไม่มี แล้วเวลาขับรถ แพทเป็นคนขับรถไม่เปิดเพลง ไม่รู้ทำไม หรือมันเป็นจุดที่สมาธิเกิด ถ้าใครเคยดูแอนิเมชันเรื่อง Soul มันจะมีจุดที่นักดนตรีด่ำดิ่งไป เป็นพื้นที่ปลอดภัย แล้วมันก็พาเราไปอีกเลเยอร์หนึ่ง 

เพลงไหนที่คุณใช้เวลาแต่งเร็วที่สุด 

เร็วที่สุดคือเพลง หาย เพลงแรก อัลบั้มแรก แล้วตอนนั้นก็ยังไม่ได้แต่งเพลงเก่ง จำได้ว่าแต่งที่ใต้ต้นจามจุรี นั่งเล่นกีตาร์ มีเรา ณัฐ กับเพื่อนอีกคนหนึ่ง เล่นกันอยู่แค่ 2 คอร์ด G กับ C แล้วมันก็มา (ร้องทำนองดนตรี) 

แล้วณัฐก็บอก งั้นร้องว่า หาย ละกัน เราก็หายอะไรวะ (หัวเราะ) แล้วก็นั่งเขียนกันตรงนั้นว่าอะไรหาย น่าจะเป็นใจนะที่หาย เพื่อนก็มีเรื่องเล่าให้ฟังพอดีว่า คนนี้ ๆ เขาจะเดินทางไปต่างประเทศ พอกลับมาที่ห้องของแฟนแล้วมันรู้สึกใจหาย แค่นั้น ประมาณ 2 ชั่วโมงเราแต่งเสร็จเลย

เคลียร์หัวใจ แพท รัณนภันต์ ผู้หญิงที่กล้าเผชิญน้ำตา ความผิดหวัง และขีดจำกัดในชีวิต
สนทนากับ ‘แพท รัณนภันต์’ ในวันที่ความอ่อนแอไม่ใช่เรื่องน่าอาย และเริ่มทลายกรอบของชีวิตด้วยการเป็นตัวเอง

พูดถึง คำยินดี เพลงที่จะต้องมีคนยื่นโทรศัพท์มาให้โทรหาแฟนเก่าเวลาไปเล่นคอนเสิร์ต 

ไม่โทรแล้วนะ ฉันไม่โทรแล้ว ฉันเลิกโทร 

ได้ข่าวมาว่า คุณเคยโดนให้โทรหาแฟนเก่ามากกว่า 30 เครื่องพร้อมกันบนเวที

มีทีมงาน Stage ช่วยถือด้วย เรานึกว่างานแถลงข่าว คือทุกคนยื่นโทรศัพท์มาให้ถือ แล้วเราก็ยืนไม่ได้เพราะว่าเสียวตก ดิฉันต้องนั่งขัดสมาธิบนเวทีแล้วก็ร้องเข้าไป

แต่ว่าจุดเริ่มต้นมันง่ายมาก เราไปดูคอนเสิร์ต The Script ที่มาเมืองไทยแล้วเขาโทรหาใครก็ไม่รู้กลางเวทีเลย เราก็มาเล่าให้ที่วงฟัง ถามว่าเล่นกันไหม โทรหาแฟนเก่าปะ คุยกันเล่น ๆ เพราะไม่คิดว่าจะมีคนกล้าทำจริง ทีแรกก็ลองร้านเล็ก ๆ ก่อน เฮ้ย มีคนอยากดูว่ะ ครั้งต่อมาไปเล่นที่ ม.รังสิต แต่ว่าเป็นงานใหญ่มาก ปรากฏว่ามีน้องผู้หญิงคนหนึ่งเดินขึ้นเวทีมา แล้วก็โทรจริง ๆ จนคลิปนั้นมันเป็นคลิปไวรัล 

หลังจากนั้นทุกงานที่ไปก็จะต้องมีโทรหาแฟนเก่า แล้วก็จะมีร้านที่มาจ้างเพื่อให้โทรหาแฟนเก่า (หัวเราะ) มีน้อง ๆ ตามมาหลังเวที มาลานจอดรถ เวลาไปเล่นที่โรงเรียนก็จะแย่งกันปีนขึ้นมายืนเรียงแถวบนเวที แล้วทุกคนก็คือถือมือถือไว้ หรือบางทีก็มีผู้ชายที่ดูเป็นผู้ชายมาก ๆ แต่เขาขึ้นมายืนร้องไห้บนเวทีต่อหน้าทุกคน

ตอนโทรไปคุณคุยอะไรกับปลายสาย หรือร้องเพลงอย่างเดียว

ก็โทรเลย สมมติว่าชื่อ A กับ B ก็ฮัลโหล A เหรอ B บอกว่าอยากให้เราโทรมาร้องเพลงให้ฟัง

เขาอึ้งไหม หรือว่า 

มีทุกแบบ มีตั้งแต่พอได้ยินว่าจะร้องก็ตัดสาย หรือบางคนก็เงียบ แปลว่าฟังอยู่

เหมือนคุณกลายเป็นที่ปรึกษาด้านความรักของแฟนคลับหรือของคนทั่วไปไปแล้วนะ

ก็น่าจะมาจากช่วง คำยินดี นี่แหละ 

กลายเป็นโมเมนต์ที่ทุกคนรู้สึกว่า เขาสัมผัสกับเราได้ ไม่ใช่แค่เป็นศิลปินที่อยู่บนเวทีแล้วเขาไม่รู้จัก พอเราโทรหาแฟนเก่าเขาได้ก็คงรู้สึกเหมือนเราเป็นญาติ เป็นเพื่อน เป็นพี่ ใครสักคน ที่ผ่านมา เราไม่ค่อยรู้สึกอยู่แล้วว่าเราเป็นดารา ศิลปิน เราจะรู้สึกตลอดว่าเราเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง แล้วเราก็อยากให้ทุกคนเห็นสิ่งนั้น ว่าเราเป็นห่วงเขา As a Human to Another Human 

คลิปต่อมาที่เป็นไวรัลใกล้ ๆ กันคือ เพลง พันหมื่นเหตุผล 

น้องผู้หญิงคนหนึ่งร้องไห้ในร้าน เราเห็นก็ทนไม่ได้ เลยลงไปหา ไปกอด ไปร้องเพลงกับเขา แล้วก็บอกเขาในสิ่งที่เราอยากจะบอกกับตัวเองในอดีต ว่า คนที่ไม่ใช่ ทิ้งไปก็ดีแล้ว ร้องไห้ไปเถอะ เดี๋ยววันหนึ่งจะรู้เองว่า ขอบคุณนะที่เลิกกัน

บางคนส่งข้อความเข้ามาเล่าในเรื่องที่ไม่เล่าให้ใครฟังในโลกนี้ มีคนที่มาหาเราก่อนเราขึ้นเวทีแล้วบอกว่า พี่ หนูเกือบฆ่าตัวตาย แต่หนูไม่ทำ เพราะหนูอยากเจอพี่ เราเล่นคอนเสิร์ตเสร็จก็รีบลงมาอยู่กับเขาจนเขาโอเค เพื่อนในวงก็ Follow Up น้อง คุยกันตลอด 

ช่วงที่ทำเพลง รักให้ตาย เราทำแคมเปญเรื่องความรุนแรงในครอบครัว มีคนใช้เฟซบุ๊กปลอมส่งข้อความมาหาเรา แอบส่งมาคุย เพื่อหาวิธีที่จะออกมาจากชีวิตคนคนนี้ เหมือนว่าเราได้ไปเป็นหูให้กับคนที่เขาไม่รู้ว่าจะพูดเรื่องนี้ให้ใครฟัง เพราะเราห่างไกลจากเขามากพอที่จะไม่ไปรู้เรื่องราวในชีวิตเขา แต่เราใกล้ใจเขามากพอที่เขาจะเล่าให้ฟัง

สิ่งเหล่านี้มันสะท้อนกลับมาให้เราเห็นคุณค่าของงานที่เราทำ คุณค่าของการเป็นศิลปินไม่ได้อยู่ที่ชื่อเสียง เงินทอง หรือแสงไฟ 

คุณค่าที่ทำให้เราตัดสินใจว่าจะทำอาชีพนี้ ไปจนกว่าจะไม่ไหว มันคือเรื่องพวกนี้ที่ทำให้เรารู้สึกว่า ถ้าคุณมีโอกาส จงจุดไฟเล็ก ๆ ให้กับใครสักคนในวันแย่ ๆ ของเขา ชื่อเสียงของเรามันคือกระบอกเสียง คือโอกาสที่ทำให้เราดูแลใจคนได้มากขึ้น

เห็นคุณให้คำปรึกษาทางโซเชียลมีเดียของตัวเอง เป็นดีเจ แล้วก็ทำยูทูบด้วย ปัญหาอะไรที่เจอเยอะสุด

ปัญหาที่เขาอยากจะแก้ที่สุดคือเรื่องของการมูฟออน การติดอยู่กับเรื่องอะไรสักอย่างแล้วไปต่อไม่ได้ ติดอยู่กับสิ่งที่ไม่ดีแล้วออกไม่ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่เรารู้เลย คือทุกคนที่ติดต่อเข้ามาเขารอดแล้ว

เพราะว่า

เขาเอื้อมมือหาความช่วยเหลือแล้วไง เขาถามหา How แล้วนะ ถ้าคนที่ยังวนอยู่ก็คงจะไม่ถามหาความช่วยเหลือ คงจะไม่ถามว่าทำยังไง 

แล้วสำหรับคนที่ยังไม่เริ่ม คุณอยากบอกอะไรกับเขา

เราได้มาจาก ดร.แพม-ปรมา มุทิตาภรณ์ ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยา บอกว่า ถ้าสมมติเรามีเพื่อนที่มันวนอยู่อย่างนั้น ดื้อ พูดเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง ให้เปลี่ยนคำถาม 

เวลาที่เขามาบ่น มาร้องไห้ แทนที่จะบอกว่า ออกมาจากคนนี้ได้แล้ว หรือเลิกกับมันสักทีเถอะ ให้เปลี่ยนเป็นถามว่า จะทนจนถึงเมื่อไหร่ เหตุการณ์ไหนที่จะทำให้รู้สึกว่าทนไม่ไหว แล้วเขาจะเริ่มคิด

อีกอย่างคือให้บอกเขาว่า ยังมีฉันนะ ให้เขารู้ว่าถ้าออกมาแล้วเขาจะไม่เคว้งคว้างจนไม่กล้าออกมา ยังไงเขาก็จะเจอเรา

ในฐานะที่ปรึกษาที่ให้กำลังใจคนอื่นมากมาย อยากรู้ว่าเวลาตัวคุณเองมีปัญหา คุณปรึกษาใคร

แฟนกับแม่ แล้วก็เพื่อนสนิท ถ้าไม่ใช่ 3 คนนี้จะไปปรึกษาคนที่เขาทำสิ่งนั้น ๆ สำเร็จแล้ว 

เราระวังมากเลยกับการไปหาที่ปรึกษา จะไม่ปรึกษาคนที่ไม่เคยทำสิ่งนั้น จะไม่ปรึกษาคนที่ไม่เคยผ่านเรื่องนี้ ถ้าเราอยากลาออกจากงานประจำ ไปทำธุรกิจตัวเองเล็ก ๆ แต่เราไปถามคนที่ทำงานที่เดียวกับเรา ที่เขาเองก็ไม่กล้าลาออกเหมือนกัน คำตอบที่เขาให้เราไม่มีทางทำให้เราลาออกได้เลย เราควรไปถามคนที่ลาออกแล้ว ทำร้านแล้ว ต่อให้ไม่รู้จักกันก็ต้องไปถาม 

ทุกวันนี้แพทก็จะเป็นแบบนั้น ค่อนข้างหน้าด้านหาที่ปรึกษา ผู้ใหญ่ที่อาจจะไม่ได้รู้จักกันขนาดนั้น แล้วโดยส่วนมาก ทุกคนยินดีมากที่จะแชร์ประสบการณ์ที่เขาเคยผ่านมา เหมือนเขาอยากบอกจะตาย แต่ไม่รู้จะบอกใคร รอคอยที่จะเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังมานาน 

เพื่อนรักไม่ได้แปลว่าจะให้คำตอบได้ทุกเรื่อง เขาเป็นที่พิงทางใจของเรา เป็นอ้อมกอดให้เราได้ ไปร้องไห้ใส่มันได้ แต่อาจจะฟังคำแนะนำที่เขาไม่เคยผ่านไม่ได้ ถ้าจะหาหนทาง หาคำตอบ หรือจะแก้ปัญหา อยากให้ไปหาคนที่เขาเก่งกว่าเราในเรื่องนั้น ๆ

แล้วปัญหาอะไรที่คุณมักจะปรึกษาคนอื่น แก้ไขเองไม่ได้

เรื่องงานใหม่ ๆ ที่เราไม่เคยทำ แม้แต่หลัง ๆ นี้จะทำเพลงใหม่ก็ไม่ถามคนเดิม ๆ เรากลับไปถามแฟนเพลง เพราะเขารู้ดีกว่าเราว่าเขาอยากฟังอะไร 

สนทนากับ ‘แพท รัณนภันต์’ ในวันที่ความอ่อนแอไม่ใช่เรื่องน่าอาย และเริ่มทลายกรอบของชีวิตด้วยการเป็นตัวเอง
สนทนากับ ‘แพท รัณนภันต์’ ในวันที่ความอ่อนแอไม่ใช่เรื่องน่าอาย และเริ่มทลายกรอบของชีวิตด้วยการเป็นตัวเอง

กระโดดกอด

ช่วงหลังคุณลุกขึ้นมาทำอะไรใหม่ ๆ เยอะ ทั้งถ่ายแบบ แต่งตัวเซ็กซี่ ตีขัน ฯลฯ คุณเคยบอกว่าสิ่งเหล่านั้นคือการก้าวผ่านขีดจำกัดต่าง ๆ ของตัวเอง อยากรู้ว่าอะไรคือขีดจำกัดนั้น

ขีดจำกัดของพวกเราทั้งหลาย คือตัวตนทั้งนั้นเลย สิ่งที่ทำไปอันนั้นไม่ใช่ฉัน อันนี้ไม่ใช่ฉัน เป็นตัวตนที่เราขีดไว้แล้ว ฉันเป็น Rock Star ใส่สีดำ ทำตัวแมน ๆ หน่อยแล้วสบายใจ อยู่ท่ามกลางผู้ชายแต่งตัวเป็นผู้หญิงมากแล้วจะเขิน

สิ่งใหม่ ๆ ที่เราไม่เคยทำก็เพราะกลัวทำแล้วแป้ก กลัวทำแล้วออกมาไม่ดี ถ่ายแบบเราก็ไม่เคยทำ ไม่กล้า คล้าย ๆ ว่ามันเป็นเกราะที่เราสร้างขึ้นมาเอง คิดว่าตรงนี้เราปลอดภัย อย่าก้าวออกไปเลย 

การก้าวออกมาครั้งนี้เกิดจากการที่เราอยากไปไกลกว่านี้ คิดกับตัวเองมาตลอดว่า ทำยังไงให้วง Klear ไปได้ไกลกว่าที่เป็นมา ทำยังไงให้มันดูแลใจคนได้มากกว่านี้ แต่มันก็ต้องดังกว่านี้ใช่รึเปล่า แล้วเราติดอะไรอยู่ อ๋อ ก็ติดไอ้สิ่งที่เราคิดว่าจะไม่ทำ สิ่งที่เราบอกว่า นั่นไม่ใช่ฉัน 

พออยู่ในวงการดนตรีที่เป็นแบนด์ของประเทศไทย มันไม่มีผู้หญิงเลยแม้แต่คนเดียว เหลือฉันหนึ่งคน เวลาที่เราอยู่ในค่าย Genie Record มองไปมีแต่ผู้ชาย เสื้อดำ กางเกงยีน หน้าเข้ม รองเท้าบูต เราก็ซึมซับมาสิบกว่าปีจริง ๆ นะ เหมือนอยู่สบายในแบบนั้นแหละ แล้วเราก็รอดมาตลอด รอดมาอย่างดี

แต่พอช่วงโควิดที่เราห่างจากทุกคน ห่างจากทุกอย่าง เหมือน Break Through ตัวเอง กลับไปหาว่า เด็กหญิงแพท ก่อนหน้าที่จะเป็นร็อกเกอร์เนี่ย มันเป็นใครวะ อุ๊ยตายแล้ว ตอนเด็ก ๆ ใส่ชุดนางฟ้าออกไปล่ามังกร แล้วก็มีไม้กายสิทธิ์อันหนึ่ง จริง ๆ แล้วเราเป็นเด็กช่างฝัน เราชอบศิลปะ เราชอบการแต่งตัว ชอบผจญภัย ชอบการท่องเที่ยว แล้วเราก็ค่อย ๆ ถามหาคนรอบตัวว่า ใครที่จะพาเราไปทำสิ่งใหม่ ๆ ได้บ้าง เพราะเราอยากกลับมาแต่งตัว 

หรือ Crystal Singing Bowl ก็เป็นเรื่องใหม่ ๆ ที่ไปลองทำ เพราะรู้สึกว่าอยากจะทำอะไรเพราะแค่สนุกแล้ว ทำโดยที่ไม่กลัวว่าจะไปกระทบกับ แพทวง Klear ไหม สุดท้ายมันคือตัวตนที่เราตั้งกรอบขึ้นมาทั้งหมดเลย ทำให้เราไม่ได้ใช้ชีวิตในแบบสนุกเต็มที่อย่างที่เราอยากใช้ 

ส่วนมันจะทำให้ใครต้องปรับตัวบ้าง ส่วนตัวรู้สึกว่าก็ให้เป็นหน้าที่ของเขา (หัวเราะ)

กำลังจะถามเลยว่าปฏิกิริยาคนรอบข้างเป็นยังไง

ไม่รู้ แต่เราคิดว่าไม่เป็นไร เราอยากใช้ชีวิตให้มีความสุข อยากใช้ให้มันเต็มที่ อยากมีแพสชันกับทุกอย่างที่ทำอีกครั้งหนึ่ง เรารู้สึกว่าเรื่องศิลปะ เรื่องการผจญภัยมันหายไปจากเรา เพราะกรอบบางอย่าง

มีขีดจำกัดอะไรอีกที่คุณยังก้าวข้ามไม่พ้น หรือไม่กล้าที่จะก้าวออกไป

(นิ่งคิด) เราไม่เคยคิดเรื่องนี้เลย เพราะว่าตอนนี้กำลังไล่ทำอยู่

มีลิสต์

ไม่ถึงกับมีลิสต์ ช่วงนี้คืออยากทำ อยากแต่งตัว อยากให้ทุกคนเห็นความเป็นผู้หญิง 

ถ้าถามว่าอะไรที่อยากทำแล้วยังไม่ได้ทำ ตอนนี้น่าจะไม่มี แต่ว่าขีดจำกัดที่ยังกลัวก็น่าจะเป็นเรื่องอายุ เราก็กำลังเรียนรู้และเล่นสนุกกับแต่ละอายุที่กำลังเดินหน้าไปของเราเหมือนกัน 

เพราะเราเริ่มเดินทางเร็ว ตอนที่เริ่มทำวง เราคิดว่า 30 ก็เลิกทำแล้ว ด้วยความที่วงการบันเทิงสมัยนั้นคนเกิน 30 คือจบ แต่พออยู่มาเรื่อย ๆ เอ๊ะ มันไม่จบ เพลง คำยินดี เพิ่งมาพีกตอนอายุ 29 แล้วจะเอาไงต่อวะ แล้วตอนนี้มันก็ 30 กลาง ๆ แล้วไงต่อวะ แต่เรายังสนุกอยู่เลย 

นี่น่าจะกลายเป็นขีดจำกัดต่อ ๆ ไปที่เราอยากจะสนุกแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ โดยที่มันต้องท้าทายทั้งกรอบของสังคมและที่ตัวเราเองเป็น 

อย่าไปกังวลถึงอนาคตข้างหน้าให้มากนักเลย ถ้าวันนี้ยังสนุก ก็คิดทุกวันเป็นวันนี้ไปเรื่อย ๆ มันก็คงดีไปเรื่อย ๆ เอง ซึ่งอันนี้ก็เป็นเรื่องที่เรากำลังเวิร์กกับตัวเองอยู่

แวะมาพูดถึงโปรเจกต์ บ้านแสงจันท์ ถือเป็นหนึ่งในเรื่องที่อยากทำมานานไหม

เป็นเรื่องที่ 2 เรื่องมาชนกันดีกว่า หนึ่ง คือ เราว่าชื่อเสียงมันควรจะทำประโยชน์ให้กับผู้คนได้เป็นรูปธรรม ซึ่งยังไม่รู้ว่าจะเป็นอะไร ตอนนั้นก็เก็บไว้ในใจ 

ประจวบกับได้ไปรู้จักกับ หมอโน้ต-นพ.ภาสกร วันชัยจิระบุญ ผู้ช่วยผู้อำนวยการศูนย์เชี่ยวชาญระดับสูง สาขามะเร็ง โรงพยาบาลพระปกเกล้า แล้วก็คุณหมอชวนไปช่วยประกาศรับบริจาคสร้างตึกที่จันทบุรี ซึ่งคุณพ่อแพททำงานสุดท้ายที่จันทบุรี แล้วคุณพ่อเป็นโรคมะเร็ง เราก็เลยช่วยเรื่องนี้เต็มที่เลย 

พอสร้างตึกนั้นเสร็จ หมอโน้ตก็มานั่งคุยกับเราหลังเวทีคอนเสิร์ต แล้วถามว่าจำตึกนั้นได้ไหม มันทันสมัยมากเลย ผู้คนเดินทางมาจากทั่วภาคเลย แต่กลายเป็นว่าผู้คนเดินทางมามีเครื่องมือใช้ แต่ไม่มีที่นอน แล้วหมอโน้ตกำลังจะสร้างตึกอาคารที่พักให้คนมาพักฟรี เราก็จบสถาปัตย์ แฟนเราก็มีบริษัทสถาปนิก เลยเอ่ยปากขอลองทำแบบให้ และจะช่วยโปรโมตโปรเจกต์นี้เต็มที่ ช่วยกันหาเงินมาสร้าง 

มันยากไหม การเป็นนักร้องกับสถาปนิกไปพร้อมกัน

ไม่ยาก เพราะว่ามีแฟน (หัวเราะ) เอาตรง ๆ แพทไม่ได้ลงมือทำ โปรเจกต์นี้ต้องขอบคุณสถาปนิก วิศวกร นักออกแบบตกแต่งภายใน จิตอาสา ทั้งหมดคือ 20 คนที่มาทำงานให้โดยไม่คิดเงินเลยสักบาท เราแค่บอกเฉย ๆ ว่ามีโปรเจกต์นี้อยู่ ใครอยากมาร่วมบ้าง 

การที่จะรวบรวมคนมาช่วยกันสร้างอะไรดี ๆ สักอย่างหนึ่งให้สำเร็จ จริง ๆ มันไม่ได้ยากขนาดนั้น ต่อให้เราไม่มีเวลาทำ แต่เรามีเวลาที่จะพูด แล้วก็ประสานงานให้มันเกิด 

เป็นงานที่เติมเต็มชีวิตเรามากว่า ในที่สุดชื่อเสียงที่ได้มามันก็เป็นประโยชน์กับใครแล้ว ปกติผู้ป่วยกับญาติเขาต้องเสียเงินไปนอนโรงแรม หรือบางคนก็ยอมนอนพื้น วันนี้เขามีที่พักแล้ว เราชื่นใจมาก

พูดถึงคอนเสิร์ตใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้น หลังจากที่คุณกลายเป็นคนใหม่ ได้ทำอะไรใหม่ ๆ ที่ไม่เคยทำหลายอย่าง ในคอนเสิร์ตนี้จะมีอะไรใหม่ ๆ เกิดขึ้นบ้าง

ที่แน่ ๆ จะมี Crystal Singing Bowl ที่น่าจะเป็นครั้งแรกในประเทศไทย อีกอย่างคือน่าจะได้เห็นการเรียบเรียงเพลงใหม่ เพลงที่เคยฟังมามันอาจจะดิ่งได้มากกว่านั้นอีก

ยังได้อีกเหรอ

ด้วยความที่มันชื่อ The Klear Sky Concert #จะเป็นทุกท้องฟ้าให้เธอ เรามองว่าท้องฟ้าแต่ละแบบให้ Mood แตกต่างกัน ท้องฟ้ากลางคืนให้ความรู้สึกอย่างไร ลองจินตนาการว่า เราร้องเพลงเวลาไหนจะเศร้าที่สุด ท้องฟ้าตอนเย็น กำลังจะมืดรึเปล่า บรรยากาศตรงนั้นมันจะพาผู้คนให้ไปที่สุดของอารมณ์ได้ 

แล้วสิ่งที่พูดในคอนเสิร์ตจะไม่เหมือนกับงานอื่น ๆ เราตั้งใจว่ามันต้องให้อะไรกับคนที่ไป เหมือนไปชาร์จแบตชีวิตให้เขา เติมพลังให้เขา ให้กลับไปแล้วมีหัวใจที่แข็งแรงขึ้น 

คุณมีส่วนร่วมอะไรบ้างในคอนเสิร์ตนี้

วงทำกันเองทุกอย่างเลย คุยกันว่าอยากได้อะไร ต้องทำอะไรบ้าง หรือภาพฝันที่มีในหัวเราเป็นยังไง แล้วก็มีทีมงานที่ช่วยสานฝันให้มันเป็นจริง จัดวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ที่ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี

คุณใช้ประสบการณ์ตัวเองแต่งเพลงมาพอสมควรนะ ถ้าให้แต่งเพลงเกี่ยวกับชีวิตช่วงนี้ มันจะเป็นเพลงที่เล่าเรื่องอะไร

คงจะพูดว่า ขอบคุณนะที่วันนี้เรายังมีกัน 

ฉันไม่รู้หรอก พรุ่งนี้ฉันจะเสียเธอไปไหม เธอจะเสียฉันไปหรือเปล่า ณ โมเมนต์นี้ ตรงนี้คือเรามีกัน อยากให้รู้ว่าขอบคุณนะ

อยากให้ประเมินตัวเองตอนนี้ ถ้าคะแนนเต็ม 10 คุณให้ตัวเองเท่าไร และต้องหักคะแนนอะไรไปบ้าง

ช่วงนี้เก่ง (หัวเราะ) 

เราไม่เคยให้คะแนนตัวเองสูงเท่านี้มาก่อนเลยในชีวิต ช่วงนี้ให้ 9 เลย หัก 1 คะแนน เพราะเราในเมื่อก่อนกดดันตัวเองเก่งมาก ด่าตัวเองเก่ง ไม่เคยมีอะไรดี ทำอะไรก็ไม่ดีสักอย่าง คนอื่นบอกว่าดีแล้ว เราก็จะบอกว่าดีไม่พอตลอด เป็นนิสัยเก่าที่มันก็ยังไม่หายสักที เวลาที่เรา Down จริง ๆ เหนื่อยจริง ๆ ทั้งร่างกายและจิตใจ นิสัยเก่าก็กลับมาเหมือนกัน เรายังมี Devil ตัวเดิมที่ยังไม่หมดฤทธิ์แล้วจะกลับมาเมื่อเราอ่อนแอ ฉันรู้ว่าแกยังอยู่ ฉันรู้ว่าเรายังมีความดาร์กเดิม ๆ แค่เขาสงบเร็วขึ้น เพราะเราฟังเขามากขึ้น 

นี่คือ 1 แต้มนั้นที่ก็เป็นเรื่องธรรมดา และคิดว่าคงมีต่อไปเรื่อย ๆ

สนทนากับ ‘แพท รัณนภันต์’ ในวันที่ความอ่อนแอไม่ใช่เรื่องน่าอาย และเริ่มทลายกรอบของชีวิตด้วยการเป็นตัวเอง

ขอบคุณสถานที่

โรงแรม Mode Sathorn Hotel Bangkok 

144 ถนนสาทรเหนือ แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร (แผนที่)

Writer

ชลลดา โภคะอุดมทรัพย์

ชลลดา โภคะอุดมทรัพย์

นักอยากเขียน บ้านอยู่ชานเมือง ไม่ชอบชื่อเล่นที่แม่ตั้งให้ มีคติประจำใจว่าอย่าเชื่ออะไรจนกว่าหมอบีจะทัก รักการดูหนังและเล่นกับแมว

Photographer

Avatar

ผลาณุสนธิ์ ผดุงทศ

ช่างภาพที่โตมาจากเมืองทอง รักแมว ชอบฤดูฝน และฝันอยากไปดูบอลที่แมนเชสเตอร์

คนคุย

บทสัมภาษณ์คนคุ้นหน้าในแง่มุมที่อาจไม่คุ้นนัก

2 กุมภาพันธ์ 2566
3 K

สวัสดีเดือนกุมภาพันธ์ 

หากใครกำลังมีความรักที่ผลิบานก็ยินดีด้วย แต่หากใครรักไปแล้วหัวใจต้องแตกทุกครั้งก็ขอชวนมาเข้าแก๊ง 

วันนี้เรานัดกันที่ร้านดังย่านเมืองเอก เพื่อพูดคุยกับ ‘เรนิษรา เจ้าของเพลงฮิตอันดับ 1 Billboard ไทยคนล่าสุด ท่ามกลางตารางทัวร์คอนเสิร์ตที่แน่นยาวไปจนถึงมีนาคม 

ไม่ต้องรอให้สิ้นหน้าหนาว จากคนสองคนที่เชื่อว่าตนถูกเลือกให้ผิดหวัง พวกเขากลับมามีหวังอีกครั้ง เพราะเพลงที่ปล่อยออกมาอย่างไม่ตั้งใจนั้นเปลี่ยนชีวิตทั้งคู่ไปตลอดกาล

เบื้องหลังเสียงร้องชวนฝัน คือ ตั้ม-ชยพล ล้วนเส้ง และ สบาย-เรนิษรา ลี​ประโคน ดูโอ้คู่รักวัย 20 ต้น ๆ ที่จะมาเปิดอกคุยถึงความหลังอันเจ็บช้ำกับ The Cloud เป็นที่แรก ตั้งแต่วันที่เกลียดตัวเองสุดขีด การถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรื่องรักของพวกเขาที่ทำให้วันนี้เป็นมากกว่าฝัน และก้าวใหม่ของเรนิษราในวันที่รับบทเป็นผู้เลือก

บทสนทนาขาดห้วงจากการเดินลัดเลาะไปตามทางเพื่อเก็บภาพ John Lennon กับ Yoko Ono ได้รับรู้อีกนิดหน่อยว่าพวกเขามีครอบครัวมาดูแลข้างเวที แถมยังขับรถตู้คันโตไปส่งเล่นดนตรีไม่ว่าที่ไหน

ตกดึกแล้วอากาศเย็นชะมัด แต่คนตรงหน้าเราทำให้รู้สึกอบอุ่น

ขอให้ทุกคนโชคดีและไม่ผิดหวังอีกเลย

ความรักต่อเสียงเพลง แฟน และ The Beatles ของ ‘เรนิษรา’ ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต
ความรักต่อเสียงเพลง แฟน และ The Beatles ของ ‘เรนิษรา’ ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต

ลุควันนี้แสบสันมาก ได้แรงบันดาลใจมาจากอะไร

ตั้ม : (หัวเราะ)

สบาย : วันนี้ที่ร้านเป็นธีม Y2K จริง ๆ จะใส่เสื้อหนังไบเกอร์ค่ะ แต่ว่าเก็บไว้ก่อนเป็นเซอร์ไพรส์ ส่วนของตั้มเป็นเสื้อทรง 80s แบบดิสโก้ ใส่ออกกำลังกาย ได้ตอนไปเล่นงานที่บุรีรัมย์จากร้านฮิปปี้แนวย้อนยุค

ทั้งคู่เป็นคนชอบแต่งตัวอยู่แล้วไหม

(ตอบพร้อมกันว่าใช่)

ตั้ม : แต่ก็ไม่ได้เป็นแฟชั่นจ๋าขนาดนั้นนะ ผมอยากแต่งแค่ตอนไปเล่นงานครับ ถ้าไม่เล่นงานก็ใส่เสื้อยืด

สบาย : ใส่เสื้อขาด ๆ (หัวเราะ)

แต่ในโซเชียลจะเห็นตั้มแต่งตัว Feminine มากเลย ส่วนสบายก็แต่งตัวสีฉูดฉาด 

ตั้ม : อ๋อ เพราะว่าอยู่ในกล้องด้วย มีใส่ไปเรียนบ้าง แต่น้อยมากครับ เพราะผมมองว่าการแต่งตัวคือการแสดงออก ต้องแคร์คนอื่นอยู่แล้ว 

สบาย : ใช่ ๆ บายเคยอ่านอะไรสักอย่างเกี่ยวกับสัตว์ชนิดหนึ่ง น่าจะเป็นปลา เลือกสวยแค่ตอนจะสืบพันธุ์ ตอนหากินปกติมันก็ทำสีให้จืด ๆ ธรรมดา ถ้าเข้าใจว่าเราเป็นสัตว์เหมือนกันก็เป็นเรื่องปกติ

ตั้ม : บางทีการแต่งตัวออกไปข้างนอกแล้วพยายามใส่อะไรที่แตกต่างมาก ผมว่ามันเหนื่อยตัวเองนะ การแสดงออกต้องได้อะไรกลับมาบ้าง 

ตอนนี้นอกจากทัวร์ร้องเพลงทุกวัน ทำอะไรกันอยู่

ตั้ม : ยังเรียนอยู่ครับ ปี 4 ที่ศิลปากร 

คณะอะไร

ตั้ม : ผมเรียนดุริยางค์ครับ

สบาย : บายเรียนโบราณคดี เอกอังกฤษ ไม่เข้ากันเลย

ความรักต่อเสียงเพลง แฟน และ The Beatles ของ ‘เรนิษรา’ ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต
ความรักต่อเสียงเพลง แฟน และ The Beatles ของ ‘เรนิษรา’ ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต

นั่นสิ ทำไมถึงมาลงเอยกัน

ตั้ม : เรามาเจอกันตอนปี 1 ครับ เป็นวิชาเรียนรวมที่ต้องไปเรียนคณะดุริยางคฯ

สบาย : วิชาศิลปะ วิชาออกแบบ

เล่าได้ไหมว่าเส้นทางรักของพวกคุณเป็นยังไง

สบาย : เราเป็นเพื่อนกันมาก่อนค่ะ เริ่มจากชวนคุย แล้วก็มียืมปากกาวาดรูปเรียนวิชาศิลปะ

ตั้ม : เราชวนกันคุยเรื่องชีวิต เพลง ทัศนคติ ผมดูเหมือนจะพูดเก่งนะ แต่ผมเป็นคนไม่ค่อยคุยกับใครเท่าไหร่

สบาย : เจอกันครั้งแรกคุยกันเรื่องการเมืองแล้วก็ตีกันไปช่วงหนึ่งค่ะ เพราะตั้มเป็นคนชัดเจน บายเป็นคนไม่ค่อยออกความเห็น ตั้มก็จะบังคับให้บายออกความเห็นบ้าง

ตั้ม : แค่อยากรู้เฉย ๆ ว่าคิดยังไง เราจะได้คุยกันและปรับตัวเข้าหากันได้ถูก อาจจะเป็นเรื่องเล็กนะ เรื่องทัศนคติการเมือง แต่อนาคตก็มีผลต่อครอบครัว ต่อลูก 

จุดไหนที่ความสัมพันธ์เริ่มพัฒนา

สบาย : เราก็คุยเล่นกันไป 4 – 5 เดือนค่ะ แล้วก็เจอกันทุกวัน มีเดินไปส่งที่ป้ายรถเมล์บ้าง

ตั้มเป็นคนไปส่ง?

ตั้ม : เขาเดินมาส่งผม ไม่ใช่ครับ! ต่างคนต่างเดินไปส่งกันครับ (หัวเราะ)

ความรักต่อเสียงเพลง แฟน และ The Beatles ของ ‘เรนิษรา’ ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต
ความรักต่อเสียงเพลง แฟน และ The Beatles ของ ‘เรนิษรา’ ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต

สบายชอบอะไรในตัวตั้ม

สบาย : ตอนแรกเข้าไปหาตั้มเพราะเขาดูไม่สนใจคนอื่นค่ะ หนูชอบคนที่อยู่กับตัวเอง เพราะจะทำให้เขาเป็นตัวของตัวเองด้วย ส่วนหนึ่งเพราะหนูไม่ได้เป็นแบบนั้น แล้วมันก็เป็นสิ่งที่หนูอยากเป็น แรก ๆ หนูเอาใจคนอื่นมากเลย พยายามทำให้คนอื่นชอบ แต่งตัวไปเรียนแบบจัดเต็ม อยากเป็นจุดสนใจ 

ตั้ม : เพราะเมื่อก่อนไม่ได้รับไง เป็นปกติของคนแหละ

สบาย : ใช่ เพราะเมื่อก่อนหนูไม่ได้หน้าแบบนี้ หนูโดนบูลลี่เยอะมาก จนบอกแม่ว่า ขึ้นมหาลัยขอทำจมูกได้ไหม พอเราเปลี่ยนไปเยอะก็ปรับตัวรับแสงไม่ทันค่ะ อึดอัดตัวเอง 

คือบางทีไม่อยากใส่สั้น ไม่อยากแต่งอะไร แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่า ถ้าเราแต่งตัวน่าเกลียดคนจะว่าเราไหม เพราะตอนแรกคนชมว่าเราสวย มาหลัง ๆ เราก็คิดว่าคนชมเขาให้อะไรเราบ้าง เราได้แค่คำชม ไปเรียนหนังสือ แล้วก็เดินตากแดดกลับบ้านเหมือนเดิม เลยใส่มอมแมม ๆ ไปเรียนแล้วค่ะ สบายใจมากกว่า ตอนเจอตั้มคือเขาใส่เสื้อขาด ๆ กับกางเกงชาวเล (หัวเราะ)

แล้วตั้มชอบอะไรในตัวสบาย

ตั้ม : สบายเป็นคนเอาใจครับ ด้วยความที่ผมไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าไหร่ ตอนแรกบายก็ไม่ได้เป็นตัวของตัวเองนะ แต่งตัวเวอร์มาก เหมือนใส่ชุดเชียร์ลีดเดอร์ คนละขั้วกันเลย แต่ถึงเราไม่เหมือนกัน เราก็จะไม่บังคับกัน ใครอยากทำอะไรก็ทำ มีความสุขกับตัวเอง 

ผมเคยคบกับแฟนเก่าที่รู้สึกเหมือนถูกบังคับตลอดเลย ไม่ชอบคนไว้ผมยาว ไม่ชอบให้ไว้หนวด เขาเหมือนจะตีกรอบว่า เฮ้ย ผู้ชายที่ไว้ผมยาวสกปรกเลอะ ๆ บางทีก็ดูเป็นเพศที่สาม พอเขาบังคับเรามาก ๆ มันเป็นเหมือนปมที่มีผลกระทบต่อชีวิตผมในเรื่องของตัวตน 

อีกเรื่องคือผมทำเพลงมานานแล้วครับ ผมเคยประกวด Hot Wave ปี 2018 ได้เข้ารอบชิง แต่ด้วยเหตุผลทางธุรกิจหลายอย่าง ทำให้เราไม่ได้เข้าไปทำงานในค่ายต่อ ซึ่งก็เฟลมากครับ แล้วแฟนเก่าผมก็ให้คำแนะนำอะไรแปลก ๆ 

นั่นคือ

ตั้ม : เขาจะออกแนวว่าเรามากกว่าว่า ทำไมทำเพลงอย่างนี้ ผมก็แบบ เชี่ย ก็กูเป็นแบบนี้ ซึ่งผมไม่ได้แคร์นะ การที่เข้ารอบไปแล้วค่ายเขาจะไม่เอาเรา ผมก็ช่างแม่ง จนมาเจอบายก็ได้ทำเพลงด้วยกัน ประเด็นหลักคือบายไม่ได้บังคับอะไรผม มันเลยออกมาเป็นเรนิษราทุกวันนี้ เพราะผมทำเพลงตามใจ ไม่ได้มีกรอบว่าต้องทำอะไร

สบาย : สมัยที่ตั้มทำวงแรกกับเพื่อน เขาเป็นวงร็อกเลยค่ะ หนัก ๆ แต่หนูไม่ได้ว่า เพราะหนูฟังเพลงทุกแนว มันก็เพราะในแบบของมัน 

ความรักต่อเสียงเพลง แฟน และ The Beatles ของ ‘เรนิษรา’ ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต
ความรักต่อเสียงเพลง แฟน และ The Beatles ของ ‘เรนิษรา’ ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต

แล้วพวกคุณมาทำวงเรนิษราร่วมกันได้ยังไง

สบาย : หลังจากนั้นตั้มก็แยกวงมาทำเพลงกับบายแนวดิสโก้หน่อย แล้วก็ไม่ดังค่ะ เราคิดว่าชื่อวงมันไม่มีเอกลักษณ์ ตอนนั้นชื่อ Winterberry หนูเลยคิดจะตั้งใหม่ แล้วช่วงปี 1 หนูเกลียดตัวเองตอนมัธยมมาก เพราะว่าหนูโดนบูลลี่เยอะ ก็เลยเปลี่ยนชื่อเป็นเรนิษรา ดัดแปลงมาจาก เรนิตา เป็นภาษาละติน แปลว่า เกิดใหม่ 

ช่วงนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง

สบาย : เรื่องแรกที่ทำให้หนูติดเรื่องค่านิยมขึ้นมา คือการที่เพื่อนผู้ชายในห้องบอกว่า ทำไมหนูขนขาเยอะจัง (หัวเราะ) 

พอขึ้นมัธยมหนูก็เริ่มมีความรัก เริ่มรู้ว่าในประเทศนี้ใครคือสวย ใครคือไม่สวย พอมองกระจกแล้วเราคือฝั่งที่ไม่สวย เราตรงข้ามหมดเลยทั้งสีผิวทั้งหน้าตา ม.ปลาย น่าจะโดนเยอะสุดว่าหน้าเหมือนกะเทย นักมวย เหมือนไดโนเสาร์ ทุกวันนี้ก็ยังโดนนะคะ เพราะเราเป็นคนแต่งหน้าจัด แล้วผู้หญิงปกติจะแต่งหน้าใส ๆ แต่จริง ๆ เราแค่ชอบยุค 60 ที่เขานิยมแต่งหน้าเหมือนตุ๊กตามากกว่า 

คิดว่าการเปลี่ยนชื่อทำให้ลืมเรื่องเก่า ๆ ได้จริงรึเปล่า

สบาย : ไม่ลืมค่ะ (หัวเราะ) หนูเหมือนหลอกตัวเองว่าหนูลืมได้มากกว่า

ตอนนี้ปัญหาในอดีตยังมารบกวนจิตใจอยู่เหรอ

ตั้ม : ทุกวันนี้ยังมีอยู่เลย

สบาย : ก็มีคนที่โรงเรียนเก่ามาส่องบ้าง แต่หนูก็ไม่ได้สนใจค่ะ เพราะหนูตอนนี้กับตอนนั้นเหมือนคนละคนกันแล้ว คือถ้าไม่มีใครรู้ว่าหนูชื่อบายก็คงจำหนูไม่ได้ (หัวเราะ) หน้าหนูไม่เหมือนเดิม ชื่อไม่เหมือนเดิม เหลือแค่นามสกุลแล้วตอนนี้ที่ยังไม่ได้เปลี่ยน

ตอนที่บายบอกว่าอยากตั้งชื่อวงด้วยชื่อตัวเอง ตั้มโอเคไหม

ตั้ม : โอเคเลยครับ

สบาย : ตอนแรกก็มีคิดเหมือนกันค่ะว่า ตั้มชื่อชยพล หรือจะเปลี่ยนเป็น เชนิษรา แต่ไม่เอาดีกว่า (หัวเราะ) 

พวกคุณเคยมีทัศนคติหลาย ๆ อย่างขัดแย้งกัน ความชอบเรื่องการทำเพลงของคุณสวนทางกันด้วยรึเปล่า 

สบาย : เราชอบเหมือนกันค่ะ

ตั้ม : ผมเป็นคนชอบฟังเพลงเก่าครับ The Beatles เป็นวงดนตรีที่ผมชอบที่สุด ถ้าไม่มี The Beatles ก็คงไม่มีผมในตอนนี้ครับ ผมสักรูป John Lennon ไว้ สักโน้ตเพลง All You Need is Love ไว้ด้วย เป็นขวัญกำลังใจให้ตัวเอง

จากผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต สู่ ‘เรนิษรา’ ดูโอ้คู่รักเจ้าของเพลงฮิตอันดับ 1 Billboard ไทยคนล่าสุด
จากผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต สู่ ‘เรนิษรา’ ดูโอ้คู่รักเจ้าของเพลงฮิตอันดับ 1 Billboard ไทยคนล่าสุด

ทำไมต้องเพลงนี้

ตั้ม : เพราะมันแปลไทยประมาณว่า ไม่มีอะไรที่คุณทำไม่ได้ถ้าคุณอยากทำ ไม่มีภาษาไหนที่คุณจะพูดไม่ได้ถ้าคุณอยากพูด ไม่มีเพลงไหนที่คุณร้องไม่เป็นถ้าคุณอยากร้อง ไม่ว่าทุกสิ่งจะเป็นยังไง จะเศร้าจะเหงา คุณแค่ต้องการความรัก ผมก็มองแค่นั้นแหละ 

ผมมองรอยสักเพื่อเข้าใจตัวเองว่าเราแค่ต้องการความรักนี่หว่า บางทีเราอ่านคอมเมนต์ก็รู้สึกแย่นะ บางคนก็ด่าเละเลย เสียงแบบนี้ใครจะไปร้องตามได้ ดนตรีก็ฟังไม่รู้เรื่อง คือกูไปทำอะไรให้มึง คนไม่แคร์มันก็ต้องมีสักนิดในความรู้สึกที่ยังแคร์คนอื่นอยู่ เราต้องใช้ชีวิตอยู่ในโลก

อะไรทำให้ The Beatles มีอิทธิพลกับคุณ

ตั้ม : ผมเป็นเด็กชุมพรที่ขึ้นมาเรียนกรุงเทพฯ แล้วก็มีอาการ Homesick ไม่ได้กลับบ้าน เหมือนคนอื่นเรียนเสร็จเขามีบ้าน ได้กลับไปนอน ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่มีบ้าน อยู่ชุมพรเรามีมอเตอร์ไซค์ขับรถได้ แต่พอมาอยู่ที่นี่เราไม่มีอะไรเลย เดินอย่างเดียว ครอบครัวผมก็ไม่ได้เรียกว่าอบอุ่น พ่อก็ทำงานหนัก แม่ก็ทำงานหนัก ไม่ค่อยได้เจอกัน พอมาฟัง The Beatles ก็รู้ว่า John Lennon เขาขาดพ่อขาดแม่แต่ก็็ยังทำเพลงได้ ซึ่งผมต่างจากบายที่ชอบเพลงป๊อปทันสมัย

สบาย : ใช่ค่ะ ตั้มก็จะไม่รู้จักเพลงใหม่ บายก็จะไม่รู้จักเพลงเก่า บายฟังพวก Cardi B, Nicki Minaj, Doja Cat แต่ที่เข้ากันได้ เพราะว่าทุกคนที่หนูฟัง เขามีอดีตลากไปถึงสิ่งที่ตั้มฟัง ป๊อป R&B ก็มาจาก Marvin Gaye ค่ะ 

แต่บายเรียนโบราณคดีไม่ใช่เหรอ ความรู้สึกอยากทำเพลง เริ่มขึ้นมาได้ยังไง

สบาย : จริง ๆ อยากร้องเพลงทำเพลงตั้งแต่ช่วง ม.ปลายแล้วค่ะ แต่เรากดความรู้สึกไว้เพราะคิดว่าเป็นไปไม่ได้ หน้าตาเราไม่ดี คงเป็นสินค้าให้คนอื่นขายไม่ได้ คงไม่มีใครซื้อเรา

ตั้ม : วงการนี้ของไทยมันเป็นแบบนั้นจริง ๆ นะ ถ้าหน้าตาแย่แล้วอยากประสบความสำเร็จก็ต้องตลก

นึกถึงเพลงหนึ่งของคุณที่ร้องว่า “ไม่ได้เกิดมาเป็นลูกเศรษฐี” แล้วจริง ๆ คุณเป็นลูกใคร

ตั้ม : (หัวเราะ) เอาแล้วไงทีนี้

ผมไม่ได้เรียกว่าลำบากนะครับ แค่ต้องเล่นดนตรีและเรียนไปด้วย ไม่ค่อยได้กลับบ้าน เพราะจะนอนโรงเรียนมากกว่า ที่บ้านผมถ้าพอมีตังค์ก็จะไม่ค่อยถึงผมเท่าไหร่ ต้องหาใช้เอาเองบ้าง ดิ้นร้นบ้าง เราไม่ได้มีต้นทุนชีวิตอะไร แค่ต้องเชื่อในตัวเอง 

จากผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต สู่ ‘เรนิษรา’ ดูโอ้คู่รักเจ้าของเพลงฮิตอันดับ 1 Billboard ไทยคนล่าสุด

ตัดภาพมาที่ตอนนี้ดังเป็นพลุแตก เป็นยังไงบ้าง

ตั้ม : งงครับ (หัวเราะ) เพราะเพลง ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวัง จริง ๆ ไม่ได้ตั้งใจจะโปรโมตอะไรเลย แค่ลงไปเฉย ๆ ดูจาก MV ก็น่าจะรู้ 

สบาย : จริง ๆ MV ถ่ายเหมือนคนมักง่าย (หัวเราะ)

ตั้ม : ก็เพราะว่าเราไม่มีตังค์จริง ๆ ครับ ไม่มีเงินจริง ๆ ก็เลยได้ MV เป็นฟีลธรรมชาติ 

ช่วยเล่าที่มาที่ไปของเพลงนี้ให้ฟังหน่อย

ตั้ม : จริง ๆ ตอนแรกมันไม่เกี่ยวกับตัวผมและไม่เกี่ยวกับตัวบาย 

คืออย่างนี้ครับ เราเป็นนักแต่งเพลง ผมก็จะดูทวิตเตอร์ดูอะไรไปเรื่อย ๆ ผมไปเจอคำว่า ความผิดหวังมักเลือกฉันเสมอ ผมก็คิดว่า เออ งั้นมีคำว่า ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวัง แล้วกัน ซึ่งไม่รู้มันมาจากไหน มั่วมากเลย แม่บายก็มาบอกมันแปลกดี เพราะปกติคำว่าผู้ถูกเลือกมักจะเป็นแง่บวก 

พอทำไปเรื่อย ๆ ฟังไปเรื่อย ๆ ก็รู้สึกว่าเออจริง ๆ มันเข้ากับเรานี่หว่า เพราะเราเป็นคนทำอะไรไม่เคยสมหวัง ประกวด Hot Wave ได้เข้ารอบชิงมาก็ไม่ได้เซ็นสัญญา แต่เพื่อนที่อยู่รอบข้างเราได้เซ็นสัญญา ได้เห็นเขาออกไปเป็นศิลปินค่ายใหญ่

เคยพยายามหาคำตอบไหมว่าทำไม

ตั้ม : จริง ๆ ผมโทษตัวเองมากกว่าครับ เมื่อก่อนตอนเด็กเราโทษเขา ตอนนี้ผมโทษตัวเองว่ามันเป็นเรื่องของธุรกิจ เราขายไม่ได้ เราไม่พร้อมที่จะปั้นเป็นสินค้า ผมไม่อยากไปว่าใคร ผมแก้ที่ตัวเองก็ได้ เพราะว่าเราแก้ที่เขาไม่ได้ มันก็แค่นั้นเอง

เรื่องนี้เป็นปมในใจตั้มไหม

ตั้ม : เป็นครับ เป็นเลย จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นครับ ทุกวันนี้เลยรู้สึกสะใจนิดหนึ่งที่วงประสบความสำเร็จ เพราะคำว่าผมขายไม่ได้นี่แหละครับ

ผมเคยโดนบอกว่า หน้าแบบผมไม่มีใครเลือกหรอก จะไปอยู่ในค่ายเพลงที่ไหนได้ ไม่มีใครฟัง ไม่มีใครดูหรอก ตอนนั้นเพลง ผู้ถูกเลือกฯ ยังไม่ออก เขาเปิดเพลงเราฟังแล้วก็นั่งชี้เลยว่าไม่แมสหรอก ทำไปก็ไม่มีคนฟัง เขามองว่าวงเราขายไม่ได้ เขาไม่ชอบแนวนี้ เราก็เถียง เพราะเป็นเพลงเรา ผมบอกว่า เห้ย มันเป็นความคิดเห็นของพี่คนเดียวหรือเปล่าที่ไม่แมส เพราะว่าเพลงมันต้องเอาไปเจอคนนะ ซึ่งตอนนั้นเพลงผมก็ไม่แมสจริงแหละครับ ยอดวิวหลักหมื่น 

กลับบ้านมาด้วยความรู้สึกโกรธหรือเสียใจ

ตั้ม : แค้นครับ

จากผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต สู่ ‘เรนิษรา’ ดูโอ้คู่รักเจ้าของเพลงฮิตอันดับ 1 Billboard ไทยคนล่าสุด

มันไม่ได้เสียใจนะครับ เพราะผมไม่ได้ทำอะไรผิด ผมก็ทำเพลงของผม แต่ว่าคุณเรียกเราไปด่าทำไม ไม่มีเหตุผล ผมไม่เคยไปขอเขาอยู่ค่าย ไม่เคยไปขอเขากินข้าว ไม่เคยไปขออะไรสักอย่าง เขาเป็นคนชวนเราไปคุยเรื่องฝึกงาน แต่พอไปนั่งปุ๊บเขาก็เปิดเพลงเลยและก็นั่งวิจารณ์เพลงผม

จากนั้นมาน่าจะไม่ถึงเดือน ผมก็ปล่อยเพลง ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวัง พอเริ่มประสบความสำเร็จก็เลยเหมือนได้ตบหน้า และค่ายเพลงหลาย ๆ ค่าย แม้กระทั่งค่ายที่ปฏิเสธเรา เขาก็ติดต่อมาแสดงความยินดี ผมก็ไม่ค่อยได้ตอบ

สบาย : เขาทักมาจะจ้างงานเรา

ไปรึเปล่า

ตั้ม : ไม่ไปครับ

กระแสตอบรับจากเพลงนี้มากมายท่วมท้นขนาดไหน รับมือไหวไหม

ตั้ม : ช่วงแรกรับมือไม่ไหวครับ โทรศัพท์ผมเมื่อก่อนไม่มีอะไรเลย ใช้เรียน ดูหนัง ทำเพลง ชีวิตมีแค่นั้น ว่าง ๆ โล่ง ๆ ครับ แต่พอลงเพลงไปสัก 1 – 2 อาทิตย์ได้ โทรศัพท์มันเด้ง ๆๆ เปิด TikTok ก็มีเพลงเรา มีคนโทรมาทั้งวัน ถามแบบจะจ้างงาน แล้วก็เพื่อนที่ไม่ได้คุยกันเลยเป็น 10 ปีก็ทักมาคุยด้วย เพิ่งรู้ว่าเราร้องเพลง วุ่นวายไปหมดมีแต่คนเข้ามาหา

สบาย : หนูก็จะล้อ ๆ ตั้ม สวัสดีพี่ชื่อติ๋วน้อง ๆ แม่ต่ายอะไรแบบนี้แบบไปเรื่อยค่ะ (หัวเราะ)

ตั้ม : คือมึงเป็นใครวะ ไม่เคยคุยกันเลย เจอกันแบบในโรงเรียนแค่รอบเดียว (หัวเราะ) ไม่ได้อะไรกับเขาหรอกครับ เราก็ขอบคุณมาก แต่มันแค่แปลกสำหรับเราไง เพราะเมื่อก่อนไม่มีใครสนใจเรา 

เห็นชอบมีคนมาเถียงกันว่าใครเป็นคนร้องเพลงกันแน่

ตั้ม : เราร้องคู่แต่เสียงเราคล้ายกัน ผมเป็นคนเสียงเป็ด ๆ เสียงสูง บายเป็นผู้หญิงเสียงใหญ่ แล้วพอร้องมันก็เลยเข้ากันพอดีจนแยกไม่ออก

จากชื่อเพลง ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวัง แต่หลังเพลงดังกลับกลายเป็นผู้ถูกเลือกให้สมหวัง กลัวไหมถ้าเกิดว่าดังเพลงเดียว 

ตั้ม : ผมไม่คิดว่าจะดังเพลงเดียว มั่นใจ แต่คิดว่าเพลงอื่นไม่น่าจะดังเท่าเพลงนี้แล้วแหละ แค่ประครองให้วงเราอยู่ได้ ซึ่งก็พยายามหาทางอยู่ครับ 

ผมก็มีไปคุยกับค่ายหลาย ๆ ค่าย แต่ก็มานั่งคิดอยู่ว่าเราจะเอายังไงดี เรียกว่าทุกวงก็มีระยะเวลาเป็นของตัวเอง หมายถึง ไม่ใช่ทุกวงที่จะอยู่ไปตลอด ยิ่งพวกวงอินดี้ เดี๋ยวแป๊บ ๆ มันก็เปลี่ยนแล้ว

สบาย : มีหน้าใหม่ขึ้นมาเยอะมาก ใครก็ใช้คำว่าอินดี้ได้

กดดันไหมกับเพลงต่อไป

ตั้ม : ไม่ได้กดดันเลย เรียกว่าไม่ได้สนใจมากกว่าครับ

สบาย : เราฟังแล้วชอบก็โอเคแล้ว

ตั้ม : เอาจริง มันดูแย่นะ ผมแคร์แฟนคลับเหมือนกันแต่ก็เหมือนไม่ได้แคร์เท่าไหร่

หมายความว่า

สบาย : เราว่าแฟนคลับชอบสิ่งที่เราชอบ

ตั้ม : อืม เราไม่ได้แคร์ความคิดเห็นใคร บางทีมีคนมาเมนต์แม้กระทั่งรายละเอียดเบส เบสเบาไป เสียงร้องทำไมสูงจัง ผมแคร์แค่คนที่ชอบ ก็เลยไม่ได้สนใจครับว่ามันจะเป็นยังไง เพราะเมื่อก่อนวิวหลักหมื่นเราก็อยู่ได้ เราก็ยังทำมันต่อ ผมทำวงมาแค่ปีเดียวแต่ว่าปล่อยมา 10 เพลง ซึ่งผมทำคนเดียวหมดเลยเพราะไม่มีตังค์จ้างใคร

จากผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต สู่ ‘เรนิษรา’ ดูโอ้คู่รักเจ้าของเพลงฮิตอันดับ 1 Billboard ไทยคนล่าสุด

ระยะเวลา 1 ปี 10 เพลง กับยอดวิวหลักหมื่น มีท้อบ้างไหม

ตั้ม : มีท้อแค่แวบเดียวก็กลับมา เป็นโชคดีของเราที่ยังเรียนไม่จบ ผมเรียนไปด้วย รับงานนอกไปด้วย รับงานลูกค้า แต่งเพลง ทำเพลงโฆษณา แต่ถ้าเรียนจบคงท้อกว่านี้เพราะต้องไปทำงานประจำ อาจจะหมดเวลา หมดไฟ

แสดงว่า 10 เพลงที่ผ่านมา ทำด้วยแพสชันล้วน ๆ

ตั้ม : ใช่

ถามจริง อยากดังไหม

ตั้ม : ไม่เลยครับ คือวิวน้อยไม่ได้แปลว่าเพลงไม่ดีนะ แต่คนคงไม่เจอแค่นั้นเอง ถ้าเมื่อไหร่คนเจอเดี๋ยวมันก็มาเอง เราก็สู้ทำไปเรื่อย ๆ ผมดูจากศิลปินต่างประเทศ อย่าง Katy Perry ทำเพลง 3 อัลบั้มกว่าจะดัง ซึ่งผมก็คิดว่า ไอ้เชี่ยเราทำแค่ 10 เพลง แค่อัลบั้มเดียวเอง เขายังสู้เลย เราทำเยอะก็มีเพลงเล่นสดเยอะ ผมคิดแค่นั้น มันดันมาดังเพลงที่ 10 แต่ถ้าไม่ดังก็ยังทำต่อครับ

แต่เพลงแรก ๆ อย่าง คุณจะไปแคร์เหี้ยอะไร ดูแตกต่างจาก ผู้ถูกเลือกให้ผิดหวัง มาก 

ตั้ม : ผมไม่ได้มองว่าต้องทำอะไรเหมือนเดิม มนุษย์ทุกคนมีเส้นทางการเดินที่แตกต่างกันจริง ๆ เราแต่งเพลงป๊อปมานานแล้ว แต่ผมแค่อยากเปิดด้วยเพลงที่แสดงความเป็นตัวเองก่อน ซึ่งรู้อยู่แล้วว่ามันไม่มีคนฟัง แต่มันมีความพิเศษ คนจะฟังเยอะฟังน้อยเราไม่ได้สนใจ 

แล้วทั้งสองคนเป็นคนไม่ค่อยแคร์เหี้ยอะไรรึเปล่า

สบาย : เมื่อก่อนหนูยังฝืนที่จะไม่แคร์ค่ะ เพราะว่าหนูอยากดัดนิสัยตัวเอง แต่ตอนนี้คือไม่แคร์จริง ๆ ค่ะ (หัวเราะ) ถ้าแฟนคลับมาเจอเราไปตลาด จะเห็นใส่กางเกงลายสก็อตหรือกางเกงลายชบาออกมาซื้อส้มตำเป็นปกติ 

จากผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต สู่ ‘เรนิษรา’ ดูโอ้คู่รักเจ้าของเพลงฮิตอันดับ 1 Billboard ไทยคนล่าสุด
จากผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต สู่ ‘เรนิษรา’ ดูโอ้คู่รักเจ้าของเพลงฮิตอันดับ 1 Billboard ไทยคนล่าสุด

เป้าหมายยิ่งใหญ่ที่สุดที่เรนิษราจินตนาการไว้คือ

ตั้ม : หาเงินครับ จริง ๆ ด้วยความที่ไม่ค่อยมีเงิน เราก็แค่ทำเพื่อหาเงิน มีหลาย ๆ คนถามว่ามีเฟสติวัลในฝันไหมที่อยากขึ้น ผมตอบว่าไม่มีนะครับ แต่ผมขึ้นได้ทุกเวที ถ้าเขาเชิญไปเล่นเราก็ไปสนุกได้ แต่ผมไม่ได้มีความฝันว่าเราต้องการไปตรงนั้น ผมอาจจะชอบ The Beatles ด้วยแหละ เขาเป็นวงที่ไม่ค่อยได้ทัวร์และเขาปล่อยเพลงถี่มาก 

แต่ถ้าไม่ใช่เรื่องเงิน ก็อาจจะแค่มีเพลงอมตะที่ฟังได้ตลอด อีก 10 ปีก็ยังฟังเพลงนี้อยู่ อยากเป็น Radio Star ไม่ได้อยากเป็น Video Star เหมือนที่ ไมเคิล แจ็คสัน เคยมีดราม่า 

แล้วบายล่ะ 

สบาย : ถ้าเป็นตอน ม.ปลาย จะอยากไปโคเชลล่า แต่บายเป็นเด็กอ้วนด้วยค่ะ (หัวเราะ) พอมาทำเพลงจริง ๆ ก็เลยมีความฝันว่าอยากกินก๋วยเตี๋ยวพิเศษโดยที่ไม่ต้องคิดว่าถ้าเพิ่มเงินมา 5 บาท แล้วจะเสียดายเงิน

ตั้ม : สรุปเราคือพวกงกนั่นเอง

แล้วในมุมของศิลปิน คิดว่าอีก 10 ปีข้างหน้า กลับมาฟังเพลงตัวเองจะรู้สึกยังไง

ตั้ม : ถ้าคิดล่วงหน้าในตอนนี้ ผมก็มองว่าเป็นวัยครับ มันดีที่สุดแล้วในตอนนั้น ผมเป็นคนไม่ค่อยเสียดายกับสิ่งที่ตัวเองทำในอดีตเท่าไหร่ รู้สึกว่าถ้าไม่มีเราในอดีตก็ไม่มีเราในวันนี้ เราแก้มันไม่ได้ 

ฟังเพลงเรนิษราตอนไหนถึงจะเพราะที่สุด

สบาย : ส่วนใหญ่เป็นเพลงเศร้าอะ อาจจะต้องช่วงที่เศร้า ๆ หน่อย

ตั้ม :  ผมมองว่าเป็นเพลงฟังสบาย จังหวะไม่ได้เร็วไม่ได้ช้า ฟังตอนขับรถคงจะเพลิน 

ในฐานะที่พวกคุณคุยกับ The Cloud เป็นที่แรก ขอ 1 เรื่องเข้าใจผิดที่อยากแก้ข่าว

สบาย : แรก ๆ เวลาคนบอกว่าหนูเป็นกะเทย หนูก็หงุดหงิด แต่หลัง ๆ นี้เขามาถามว่าเป็นผู้หญิงหรือกะเทย หนูก็ตอบไปเลยว่าเป็นชายแท้ที่ไว้ผมยาว แล้วก็ชอบแต่งหน้าเหมือนแดร็กควีน หนูรำคาญ (หัวเราะ)

ตั้ม : แต่เป็นกะเทยก็ได้ น่ารักดีนะ

จากผู้ถูกเลือกให้ผิดหวังมาทั้งชีวิต สู่ ‘เรนิษรา’ ดูโอ้คู่รักเจ้าของเพลงฮิตอันดับ 1 Billboard ไทยคนล่าสุด

Writer

ชลลดา โภคะอุดมทรัพย์

ชลลดา โภคะอุดมทรัพย์

นักอยากเขียน บ้านอยู่ชานเมือง ไม่ชอบชื่อเล่นที่แม่ตั้งให้ มีคติประจำใจว่าอย่าเชื่ออะไรจนกว่าหมอบีจะทัก รักการดูหนังและเล่นกับแมว

Photographer

Avatar

ผลาณุสนธิ์ ผดุงทศ

ช่างภาพที่โตมาจากเมืองทอง รักแมว ชอบฤดูฝน และฝันอยากไปดูบอลที่แมนเชสเตอร์

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load