ยอมรับว่าก่อนหน้านี้ผมลืมสังเกตไปว่าในชื่อเพจ Sundae Kids มีตัวอักษร ‘s’ ต่อท้าย ซ้ำร้ายยังลืมสังเกตว่าในโลโก้แสนน่ารัก มีเด็กหญิงและเด็กชายอยู่ในนั้น

Sundae Kids

ผมจึงแปลกใจไม่น้อยที่เมื่อนัดพบเจอกันแล้วเจอหนึ่งหนุ่มและหนึ่งสาว ด้วยไม่เคยรู้มาก่อนว่าเพจที่ปัจจุบันมียอดคนไลก์กว่า 7 แสนนั้นสร้างโดยคนสองคน

โป๊ยเซียน-ปราชญา มหาเปารยะ และ กวิน เทียนวุฒิชัย คือคนทั้งสองที่ว่า

หากเรามองว่างานที่ออกสู่สายตาสาธารณะสะท้อนตัวตนคนทำคนวาด เท่าที่ติดตามเพจคอมิกไม่กี่ช่องจบทำให้ผมเดาล่วงหน้าว่าผู้ที่เป็นเจ้าของ Sundae Kids น่าจะเป็นคนขี้เล่นและมีอารมณ์ขันแบบเด็กๆ ทั้งยังเป็นคนสนใจและใส่ใจเรื่องความสัมพันธ์

ช่่วงหนึ่งของการพูดคุยโป๊ยเซียนบอกว่า เธอเป็นคนจำอะไรด้วยภาพ ผมจึงอยากลองวาดภาพชีวิตเธอด้วยตัวอักษรบ้าง  และหวังว่าคนอ่านคงเพลิดเพลินกับความ kid ของเขาและเธอ

Sundae Kids

ช่องที่ 1

“เราเป็นคนจำอะไรด้วยภาพ”

หากมองชีวิตของโป๊ยเซียนเป็นคอมิก ช่องแรกๆ ที่บอกเล่าชีวิตที่ผ่านมาน่าจะเป็นรูปเธอกำลังนอนอ่านการ์ตูนอยู่ในพื้นที่ส่วนตัว และไม่ว่าเธอจะรู้ตัวหรือไม่ เราย่อมเห็นตรงกันว่าสิ่งที่เธออ่านที่ผ่านมามีส่วนหล่อหลอมเธอไม่น้อย

“สำหรับเราการ์ตูนไม่ได้ไร้สาระนะ” เธอเล่าเมื่อชวนเธอย้อนมองสื่อที่เรียกว่าการ์ตูน “จริงๆ เราเป็นคนอย่างนี้ตั้งแต่เด็ก ต่อให้อ่านหนังสือสอบหรืออะไรก็ตาม เราเป็นคนจำอะไรด้วยภาพ เราจะชอบดูภาพมากกว่าอ่านตัวหนังสือ การ์ตูนเราอ่านมาหมดเลยนะ ตั้งแต่การ์ตูนตาหวาน Slam Dunk ก็อ่าน หรือหลายๆ เรื่องของ ไอ ยาซาว่า หนึ่งในนักเขียนการ์ตูนที่เราชอบ เพราะว่ามันไม่ได้หวานใส เขาจะมีความดาร์ค มันทำให้เราเข้าใจชีวิตมากขึ้น รู้สึกว่าชีวิตมันไม่ได้สวยหรูนี่หว่าผ่านการ์ตูน

“เราชอบคิดว่าเขาทำได้ยังไงที่ให้มันสามารถเล่าอารมณ์ได้เยอะมากทั้งที่มันเป็นแค่ภาพ ทุกคนสามารถรับรู้ได้ แล้วอีกอย่างคือ มันได้ความรู้สึก ได้อารมณ์ ได้เห็นบรรยากาศ คือการ์ตูนมันไม่ใช่สำหรับเด็กอย่างเดียว ผู้ใหญ่ก็อ่านได้ เราเชื่อว่าอย่างนั้น” หญิงสาวย้ำหนักแน่นถึงการ์ตูนบนโลก ซึ่งไม่ได้เฉพาะเจาะจงไปเพียงคอนเทนต์ในเพจของเธอ

ตอนนั้นมีความฝันอยากเป็นนักวาดเลยไหม” ผมสงสัย

“เรายังไม่ได้มีความฝันจะเป็นคนวาดการ์ตูน แค่ชอบอ่าน ชอบวาดรูป แต่ไม่ได้คิดถึงขนาดว่าวันหนึ่งฉันจะเป็นนักเขียนการ์ตูน เราแค่ชอบวาดรูป รูปไหนสวยก็ลองวาดตาม เราแค่รู้สึกสนุก”

‘แค่รู้สึกสนุก’ ผมได้ยินคำนี้มาบ่อยครั้ง และพบว่ามันคือสิ่งสำคัญของการเริ่มต้นบางอย่าง

เมื่อชีวิตเคลื่อนมาถึงทางแยกหลังเรียนจบมหาวิทยาลัย เชื้อความชอบการ์ตูนและทักษะในการวาดภาพประกอบในคอมพิวเตอร์ของเธอก็ได้ใช้งาน โดยกวินเป็นผู้เห็นว่าสิ่งที่อยู่ในตัวเธอนั้นน่าสร้างบางสิ่งบางอย่างที่หล่อเลี้ยงชีวิตได้โดยไม่ต้องพาตัวเองเข้าสู่ระบบงานประจำ จึงแนะนำว่าให้สร้างเพจ โดยชายหนุ่มจะทำหน้าที่คล้ายบรรณาธิการ คอยช่วยคิดเนื้อหาและแนะนำเรื่องลายเส้น ส่วนหญิงสาว นอกจากคิดแล้วเธอยังเป็นคนวาดภาพทุกภาพที่เราเห็น

และนั่นคือที่มาของเพจที่ใครหลายคนกดไลก์อยู่แล้ว-บางคนอาจกด See First ด้วยซ้ำ

เพจนั้นชื่อ Sundae Kids

Sundae Kids Sundae Kids

ช่องที่ 2

“มันเกี่ยวกับความรัก”

นับตั้งแต่วันแรกที่มีคนตามหลักหน่วยจนถึงวันนี้ที่มีคนตามหลักแสน เนื้อหาในเพจของเธอเล่าหลายๆ เรื่อง แต่เรื่องที่ผ่านตาผมบ่อย ผ่านเพื่อนๆ สาวๆ ที่แชร์มาในไทม์ไลน์มักเป็นเรื่องความสัมพันธ์

เธอและเขาสนใจอะไรในสิ่งนั้น ผมก็สงสัย

“ตอนแรกไม่ได้สนใจเป็นพิเศษ” กวินออกตัวก่อนที่โป๊ยเซียนจะเสริม “ไม่หรอก เหมือนเราอยู่กับเรื่องความสัมพันธ์ เราเจอทุกวัน ไม่ว่าจะกับตัวเองหรือกับคนรอบข้าง แม้เราไม่ได้ตั้งใจหรือวางไว้ว่าเราจะเน้นเล่าแต่เรื่องนี้ก็ตาม เราแค่คิดว่าเจอเรื่องราวที่เราชอบเราก็จะเขียน แต่พอวาดออกมามันดันเป็นความสัมพันธ์เยอะ ความจริงก็คิดนะว่าอยากเขียนเรื่องอื่นบ้าง ซึ่งถ้าวันหนึ่งเราเจอเรื่องถูกใจอื่นๆ เราก็อาจจะเขียนแหละ”

Sundae Kids Sundae Kids

เขาและเธอบอกว่าถ้าให้ย้อนวิเคราะห์ อีกสาเหตุหนึ่งที่เรื่องความสัมพันธ์กินพื้นที่ในไทม์ไลน์มากกว่าเรื่องอื่นเป็นเพราะสิ่งที่ทั้งสองเสพ ไม่ว่าจะเป็นหนังที่ดู เพลงที่ฟัง หรือหนังสือที่อ่าน

“ส่วนใหญ่ทั้งหนัง เพลง หนังสือ หลายๆ อย่างที่เราเสพมันพูดถึงความรัก เราคงเสพอะไรแบบนี้เยอะในชีวิตประจำวัน มันเลยมีส่วน เพราะมันมีอัตราส่วนเยอะกว่าในชีวิต”

หากเจาะลึกลงไปในคอนเทนต์ที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์เราจะพบว่ามันถูกแบ่งเป็นความสัมพันธ์ที่สมหวังและผิดหวัง ซึ่งหากเราเชื่อว่าตัวเลขบ่งบอกความจริงบางอย่างได้ เราจะพบว่ายุคสมัยนี้เป็นยุคที่คนจำนวนไม่น้อยชื่นชอบความเจ็บปวด เสียใจ ผิดหวัง เมื่อยอดไลก์ของคอนเทนต์เหล่านั้นมันมักพุ่งทะยานอย่างมีนัยสำคัญ

Sundae Kids Sundae Kids

“จริงๆ เราไม่ใช่คนฟูมฟาย ไม่ใช่คนตั้งสเตตัสเวลาผิดหวังอะไรเลย แต่เราก็คิดว่าการที่โพสต์ซึ่งเกี่ยวกับความเศร้ามีคนชอบ อาจจะเป็นเพราะว่าเขาก็เป็นคนแบบเรา เขาอาจจะไม่ฟูมฟายในเฟซบุ๊กของตัวเอง แต่พอเขาเห็นเมสเสจที่เขาชอบ เขาก็เลยไลก์และแชร์โดยที่เขาไม่ต้องพูดด้วยตัวเอง

“อาจจะเป็นแบบนั้น เพราะเราก็เป็นแบบนั้นโป๊ยเซียนลองวิเคระห์

“แล้วต้องคำนึงถึงความจริงไหมในโลกของการ์ตูน” ผมสงสัย เพราะบางเหตุการณ์ในคอมิกของเธอก็ทำเอาคนสงสัยว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงหรือ

“ไม่ เราไม่ได้คาดหวังให้คนอ่านเชื่อ เราอยากให้คนอ่านรู้สึกมากกว่า สำหรับคนที่รู้สึกนะ อย่างตอนที่วิ่งสะดุดหินล้ม ถ้าคนที่ไม่อินเขาก็จะรู้สึกว่า อะไรเนี่ย คนเขาทำอย่างนี้กันด้วยเหรอ ซึ่งเราก็ไม่ได้คาดหวังว่าคนที่เขาไม่เข้าใจเขาจะต้องมาเชื่อว่ามันมีอย่างนี้จริงๆ แต่เราชอบที่จะให้คนรู้สึกไปด้วย คนที่อินเขาก็จะคิดว่ามีโมเมนต์แบบนี้ด้วย

Sundae Kids

“บางคนก็อินบ็อกซ์มาบอกว่ามันตรงกับชีวิตเขามากเลยก็มี เราก็รู้สึกว่า จริงๆ แล้วเรื่องที่เราคิดว่ามันไม่มีจริงๆ คนก็เจอกันเยอะเหมือนกัน การที่คนมาไลก์เพจเราอาจจะเป็นเพราะว่าเขาก็เจอเรื่องราวคล้ายๆ กับเรามาเยอะเหมือนกัน”

ช่องที่ 3

“โรแมนติกยุคใหม่”

แม้ด้วยสถานะเขาและเธอจะเป็นคนไทย แต่สิ่งที่เธอทำไม่ได้ตั้งใจจะทำให้แค่คนไทยอ่าน

ทั้งสองบอกว่าเพจ Sundae Kids ทำเพื่อนำเสนอสู่สายตาคนอีกโลก ซึ่งโลกนั้นในความหมายของเขาและเธอคือโลกออนไลน์ ซึ่งไร้เส้นแบ่งทางภูมิศาสตร์ นักอ่านในต่างประเทศอาจจะเห็นคอมิกของเธอพร้อมๆ (หรือก่อน) เพื่อนเธอที่นั่งอยู่ข้างๆ กันด้วยซ้ำ

Sundae Kids

“เราคิดว่ามันเป็นเครื่องมือที่มีพลังเยอะมากในปัจจุบัน อย่างเราเขียนการ์ตูนเราก็ไม่ได้เขียนให้เฉพาะคนไทยอ่าน” กวินตอบเมื่อผมชวนคุยถึงเครื่องมือในโลกออนไลน์ “เราว่าโลกเดี๋ยวนี้มันไมได้แบ่งว่าคนไหนอยู่ประเทศไหนแล้ว มันกลายเป็นแค่โลกในอินเทอร์เน็ตกับโลกนอกอินเทอร์เน็ตเท่านั้นแหละ ซึ่งเราทำให้คนในโลกอินเทอร์เน็ตอ่าน โดยไม่จำกัดว่าเขาจะเป็นใครมาจากไหน”

“ทั้งในโลกจริงและในคอมิกของคุณก็มีการสื่อสารกันผ่านโลกออนไลน์ คุณมองการสื่อสารแบบนี้ยังไง คิดว่ามันฉาบฉวยไหม” ผมชวนเขาคิด

“เรามองว่าจริงๆ มันก็โรแมนติก” กวินตอบหลังจากนิ่งคิดไม่นาน “การที่เราคุย Skype กันมันก็เป็นโรแมนติกยุคใหม่ คือเราไม่ได้มองว่าการเขียนจดหมายจะโรแมนติกกว่าการคุยสไกป์ แค่มันคนละยุคกัน ถ้าต่อไปมีเครื่องมือสื่อสารที่ดีกว่านี้ คนรุ่นหน้าก็อาจจะมองว่าการคุยสไกป์โรแมนติกจังเลยก็ได้ เหมือนที่เรามองว่าจดหมายโรแมนติก หรือการที่เรากลับไปนึกถึงเวลาที่เราแชท MSN แล้วบอกว่าเราอยากมีเวลาโมเมนต์นั้นจังเลย ที่การรอคนออนไลน์เราก็คิดว่ามันก็โรแมนติก

“คือสุดท้ายมันก็แค่คนยุคต่างกันไม่เข้าใจกันแหละ คนที่เป็นพ่อแม่เราเขาไม่เคยเล่น MSN ไง ก็เลยบอกว่ามันไม่โรแมนติกเหมือนจดหมายหรอก แต่เราถือว่าทุกอย่างมันก็มีเสน่ห์ในยุคของมัน”

ช่องที่ 4

“มันเป็นเหมือนสถานที่ที่เราเติบโต”

ล่าสุด-หลังจากวาดคอมิกไม่กี่ช่องจบลงเพจมา 3 ปี เต็ม-เขาและเธอก็ลุกขึ้นมาเปิดเว็บไซต์ readsundaekids.com เพื่อวาดเรื่องยาวลงในนั้น

Graphic Novel เรื่องแรกที่ออกสู่สายตาแฟนๆ ในโลกออนไลน์ชื่อว่า CLOSE TO YOU

CLOSE TO YOU

“อย่าง CLOSE TO YOU ตอนแรกเราแค่เล่าเรื่องถึงโมเมนต์นั้นของชีวิต มันเป็นจุดต่ำสุดในชีวิตของคนนั้น ตัวละครเอกมันผิดหวัง ซึ่งเราคิดว่าทุกคนมันเคยผิดหวัง ทุกคนก็น่าจะเคยมีจุดต่ำสุดของชีวิตแน่นอน ไม่ว่าเรื่องการงาน ความรัก หรืออะไร มันต้องเคยผ่าน ณ โมเมนต์นั้น

“เราเชื่อว่าคนเขาน่าจะเข้าใจตัวละคร ที่บอกว่าความสุขอาจจะขายไม่ดีเท่าความเจ็บปวด เราว่าบางทีคนเราตีความคำว่าความสุขไม่เหมือนกัน การที่พูดเรื่องความสุขออกมา บางคนอาจจะไม่ได้คิดว่านี่คือความสุขก็ได้ สมมติคนเขียนเรื่องความสุขมาอย่างหนึ่ง เราอ่านเราอาจจะคิดว่ามันไม่ใช่นี่นา แต่เรื่องความผิดหวังเราว่าทุกคนคล้ายๆ กัน เป็นอะไรที่ใกล้เคียงกัน เรารู้สึกเข้าใจกัน จะอกหักหรือตกงาน มันคือความผิดหวัง” เขาและเธอช่วยกันเล่า

หากนับจากวันแรกจนถึงวันนี้ คงไม่เกินเลยไปถ้าจะบอกว่าพวกเขาและเธอมาไกลกว่าที่คิด จากที่อาศัยแรงเพื่อนๆ ช่วยแชร์กัน ปัจจุบัน แต่ละภาพของพวกเขามีคนเต็มใจแชร์และเชียร์ให้เขาทำต่อไปวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งนั่นคือสิ่งสำคัญที่ช่วยยืนยันว่าสามารถเลี้ยงปากท้องด้วยอาชีพนี้ได้แล้ว

“ต้องบอกว่าอาชีพวาดภาพประกอบมันแทบจะไม่มีอยู่จริงในไทย เพราะถ้าไปถามนักวาดภาพประกอบส่วนใหญ่เขาต้องมีอาชีพอื่น แล้วเขาจะได้รายได้หลักจากอาชีพนั้น เพราะฉะนั้น อาชีพนักวาดภาพประกอบก็จะเหมือนเป็นอาชีพเสริม เพราะว่าเมืองไทยยังไม่ค่อยเห็นค่าสิ่งนี้เท่าไหร่ แต่พอเราทำเพจแล้วมีการติดต่องานเข้ามา อาจจะไม่ได้เงินเยอะอะไรนะ แต่มันทำให้เราอยู่ได้ และเป็นอาชีพหลัก ซึ่งเท่านี้เราก็แฮปปี้แล้ว คือเราสามารถเรียกได้เต็มปากว่าเราเป็นนักวาดภาพประกอบ” กวินพูดด้วยรอยยิ้ม

CLOSE TO YOU

“จริงๆ เพจมันเป็นเหมือนสถานที่ที่เราเติบโต เป็นที่ทำงานแรกของเรา” โป๊ยเซียนเปรียบเปรย “ถ้าย้อนไปดูตั้งแต่เด็กๆ จะเห็นว่าเราพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ พอมาดู CLOSE TO YOU ก็อีกลายเส้นหนึ่งแล้ว อีกอย่างมันก็คือความภูมิใจ ตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดหรอกนะว่ามันจะมาถึงตรงนี้ได้ เราไม่เคยคิดเลยนะว่าทำสิ่งนี้แล้วคนจะมาชื่นชม จะได้เงิน คิดแค่ว่าอยากทำมั้ย อยากทำก็ทำ คือทำ CLOSE TO YOU มันไม่ได้อะไรเลยนะ ไม่ได้เงิน แต่ถามว่าทำทำไม คือคุณค่าของเพจเราก็คือมันเติมเต็มฝัน เติมเต็มความต้องการของเรา แล้วได้ทำทุกอย่างที่เราอยากทำในนามปากกา Sundae Kids เราไม่ได้อยากจำกัดตัวเองด้วยว่ามันจะกลายเป็นอะไรแล้วมันจะสิ้นสุดที่ไหนในวันข้างหน้า”

“แต่ถึงยังไงโตไปก็ยังเป็น kid อยู่” ผมแซวเขาและเธอ

“ใช่ ยังเป็นเด็กอยู่ในร่างผู้หญิงแก่ๆ” ว่าถึงตรงนี้ หญิงสาววัยขึ้นต้นด้วยเลข 2 ตรงหน้าก็หัวเราะแบบเด็กๆ

ภาพ : Sundae Kids

Writer

Avatar

จิรเดช โอภาสพันธ์วงศ์

อดีตบรรณาธิการบทสัมภาษณ์ The Cloud และเจ้าของนามปากกา jirabell เขียนหนังสือมาแล้ว 5 เล่มชื่อ เราไม่ได้อยู่คนเดียวอยู่คนเดียว, ความทรงจำอยู่ที่ไหน ความคิดถึงอยู่ที่นั่น, Lonely Land ดินแดนเดียวดาย, The Fairy Tale of Underfox และ รักเขาเท่าทะเล

Page Maker

คุยกับเหล่านักทำเพจน่าสนใจในโลกออนไลน์

ชอบตลกอยู่เรื่อย คือเพจที่เรากดไลก์ทันทีตั้งแต่เห็นโพสต์แรกบนหน้าฟีด 

แม้ไม่รู้ว่าคอนเทนต์ต่อไปจะมาไม้ไหน แต่การรวม Multiverse ของ แจ๊ส ชวนชื่น ได้มาเป็นตับใหญ่ต้องไม่ใช่คนชอบตลกธรรมดาแน่ – ใจคิดว่าอย่างนั้น

กระทั่งเห็นชื่อเพจนี้โผล่ขึ้นในฟีดอีกหลายต่อหลายครั้ง พ่วงมาด้วยยอดแชร์หลักร้อยไปถึงพันที่ถือว่าเยอะพอดูสำหรับเพจที่เพิ่งเคลื่อนไหวได้ไม่นาน – ความเนิร์ดคือหัวใจหลักไม่ผิดแน่

ไม่กี่เดือนต่อมา เราสืบเสาะจากเพื่อนใกล้ตัวว่าแอดมินเพจเป็นหนึ่งในทีมงานตลกชื่อดังรึเปล่า เพราะอยากรู้เหลือเกินว่าคนที่รวบรวมอินไซด์ตลกไทยราวกับตำรานั้นเป็นใคร 

จนมีโอกาสได้ต่อสายตรงถึงเขาในที่สุด

คุณทำงานอยู่ที่ Joker Family ใช่ไหม – เรายิงคำถามแรกทันที

“แค่เป็นคนดูเฉย ๆ ครับ” แอดมินตอบกลับอย่างสัตย์ซื่อ 

เบาะแสที่เราได้ จึงเป็นเรื่องราวการทำเพจของ ลัก ชายหนุ่มอายุ 23 ปีที่มีชีวิตอย่างทุกวันนี้ได้เพราะการดูตลกไปเรื่อย

ป.ล. ขอออกตัวว่าบทสนทนานี้เกิดขึ้นเมื่อปลายปีก่อน ในตอนที่ลักยังทำได้แค่หวังว่าจะมีตลกสักคนผ่านมาเห็นเพจของเขา ปัจจุบัน ชอบตลกอยู่เรื่อย ถูกพูดถึงในรายการ ก็มาดิคร้าบ เรียบร้อย แถมกลายเป็นอีกชนวนเหตุสำคัญที่ทำให้ แจ๊ส ชวนชื่น ไม่ได้กลับไปเป็นตัวเองอีกเลย ฮา…

เป็นทุกอย่าง(ยกเว้นเป็นตัวเอง) – Room69 [Official MV]

Posted by ชอบตลกอยู่เรื่อย on Sunday, 27 November 2022

กราบสวัสดี เขียดผู้มีแกก เฮ้ย!

เราเริ่มต้นด้วยการขอให้เขาแนะนำเพจแบบง่าย ๆ 

ลักบอกว่า เขาไม่ได้ตั้งใจจะเป็นเพจ แต่อยากเป็นคอมมูนิตี้ของคนรักตลกไทย

“เราอยากให้คนที่ชื่นชอบตลก ตลกคาเฟ่ หนังตลก อะไรต่าง ๆ ที่เป็นวัฒนธรรมเกี่ยวกับตลก มารวมตัวกัน พูดคุยกัน แลกเปลี่ยนความรู้ มุก หรือมุมมองต่าง ๆ ด้วยกัน เพราะมองไปในเพจที่มีอยู่ มันก็มีเพจที่พูดคุยเรื่องหนัง เพลง ซีรีส์ กีฬา แต่เพจตลกแบบที่เราชอบยังไม่มี” 

ซึ่งความจริงเพจของเขาเกิดขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2564 เพียงแต่ลักยอมรับว่าตอนนั้นเขายังจับจุดไม่ค่อยได้ เพราะก็เป็นเรื่องตลกทั่ว ๆ ไป ไม่ได้มีอะไรใหม่ ลงไปเพียงไม่กี่คอนเทนต์ก็ห่างหายไปทำอย่างอื่น จนค้นพบว่าสิ่งที่เขาต้องการ แท้จริงแล้วอยู่ภายใต้ความเนิร์ดของตัวเอง

“มันไม่ได้มีอินไซด์ของตลกจริงๆ เรากลับมานั่งคิด Base on ตัวเราเลยว่า สมมติมีเพจตลกเพจหนึ่งขึ้นมา แล้วเราอยากจะเห็นอะไรในเพจนั้น”

ลักกลับมาลบโพสต์เก่า ๆ จนหมดสิ้น และเริ่มใหม่ด้วยการฝันอยากทำตำราตลกไทย “จะทำเหมือนศาสตร์ตลกเลย คนที่มาดูเพจเราต้องได้วิชากลับไปด้วย” เขาเล่าต่ออย่างเมามัน

“เราตั้งต้นจากตรงนี้ จะรวมมุกตลกหรือตับอะไรต่าง ๆ ที่เราเคยเห็น เรียงลำดับให้เข้าใจง่าย แล้วก็ให้คนได้มาอ่าน ได้ยิ้ม หัวเราะ”

Multiverse คนดัง by แจ๊ส ชวนชื่น คือคอนเทนต์แรกที่ทำให้เราได้รู้จักกับชอบตลกอยู่เรื่อยเวอร์ชันใหม่ 

แน่นๆจุกๆ…ละเหมือนทุกคนด้วยนะ

Posted by ชอบตลกอยู่เรื่อย on Thursday, 8 September 2022

แต่แน่นอน เพจโนเนมที่ยอดติดตามเพียง 50 คนจะมีใครสนใจ 

เคล็ดลับของลักคือการแชร์เข้ากลุ่มต่าง ๆ กว่า 20 กลุ่มที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหานั้น ๆ อ่านถึงตรงนี้ก็อย่าเพิ่งแวะเล่นมุกแชร์เข้ากลุ่มงูสิงในใจก็แล้วกัน

“พอวันต่อมายอดมันก็กระโดดขึ้นมาประมาณ 40 – 50 แชร์ อีกวันต่อมามันก็กระโดดมาเป็น 800 แชร์เลย วันนั้นทั้งวันมันก็พุ่งขึ้น ๆ เป็นหมื่นแชร์ ผมก็ เฮ้ย อิทธิพลของแจ๊ส ชวนชื่นนี่มันขนาดนี้เลยหรอ กระแสตอบรับดีมากเลย เพราะคนรู้สึกแบบนี้จริง ๆ นะว่า พี่แจ๊ส เป็นได้ทุกคนยกเว้นตัวเอง งั้นเราน่าจะมาถูกทางแล้ว มีกำลังใจทำต่อ”

ถัดมา เขาก็ลองทำ Multiverse ของตลกคนอื่น ๆ ด้วย ทั้งยัด ชัยโสโร, นุ้ย เชิญยิ้ม, ป๋อมแป๋ม เป็นต้น สลับกับความตั้งใจจะเป็นศาสตร์แห่งตลก ด้วยการรวบรวมตับมุกตลกยาว ๆ ที่ทุกคนต้องเคยผ่านหูผ่านตามาบ้าง ให้คนเอาไปท่องจำกัน ซึ่งก็ได้รับกระแสตอบรับอย่างล้นหลาม ตอกย้ำว่าคอมมูนิตี้ตลกไทยที่เปิดพื้นที่ให้คนพันธุ์เดียวกันมาหัวเราะร่วมกันนั้นขาดแคลนขนาดไหน 

คนอื่นท่องศัพท์ แต่ผมท่องตับค้าบบบ

Posted by ชอบตลกอยู่เรื่อย on Friday, 10 June 2022

“คอนเทนต์ที่ทำทั้งหมด พื้นฐานต้องมาจากตัวเราด้วย ถ้าไม่ได้ดูพี่แจ๊สมาก่อน มันก็จะเหนื่อยมากในการไล่ดู หลังจากที่เราลงไปแล้ว ลูกเพจก็จะมาโพสต์รูปว่ามีคนนี้อีก มีคนนั้นอีก เยอะแยะเต็มไปหมด ซึ่งจริง ๆ แล้วเราไม่สามารถเก็บหมดทุกรายละเอียดหรอก แต่เราเป็นพื้นที่ที่ให้คนมาแชร์ว่าเขาเห็นใครอีก เขาดูใครมา 

“ในเพจนี้ถ้ามีลักอยู่คนเดียวมันก็จะไม่สมบูรณ์ ต้องมีคนแบบเรามาแชร์ด้วยกันถึงจะสนุก” แอดมินว่า

ฮาศาสตร์

เราถามเขาอย่างคาดหวังในคำตอบว่ากว่าจะคลอดออกมาเป็นคอนเทนต์ที่ดูเนิร์ดมาก ๆ เขาต้องทำอะไรบ้าง

สำหรับคนที่ดูตลกเป็นชีวิตจิตใจอย่างลัก ปัญหาไม่ใช่การนั่งนึกหรือไล่ดูมุกตลก แต่เป็นการรวบรวมต่างหาก 

“เราใช้เวลาไม่ถึง 2 ชั่วโมงในการไล่เก็บฟุตเทจ Multiverse แต่กว่าเราจะหาองศาที่หน้ามันเป๊ะได้นี่ยากมาก พวกคอนเทนต์ท่องมุกยาว ๆ ตับยาว ๆ ก็เหนื่อยตรงเราไม่สามารถหาแหล่งที่มีอย่างนี้ได้หมด ต้องไปไล่เสิร์ช แล้วมันมีเวอร์ชันเต็มที่บางทีตลกเขาเล่นครึ่งเดียวหรือว่าไม่ครบ ผลสุดท้ายแล้วเราก็ไม่ได้มั่นใจนะว่ามันจะถูกต้อง 100 เปอร์เซ็นต์”

แต่นั่นก็ยังไม่ใช่ชิ้นที่ทำยากที่สุด

55 เรื่อง หนังตลกไทย ที่ไม่ควรพลาด

Posted by ชอบตลกอยู่เรื่อย on Saturday, 24 September 2022

คอนเทนต์แนะนำหนังตลกไทยคือชิ้นนั้น อาจเป็นเพราะเขาดันไปเชื่อมั่นว่าเพจตลก ก็ต้องมีทั้งหมด 55 เรื่อง

“เราใช้เวลาหานาน คัดนาน ว่าหนังตลกไทยมีเรื่องอะไรบ้าง ถ้าเป็นหนังแอคชั่นที่มันตลกเราก็ไม่เอามา อยากได้ที่เขาตั้งมาว่าเป็นหนังตลกจริง ๆ แล้วต้องมาไล่ดูทีละเรื่องว่าเราจะให้คะแนนเท่าไหร่ ดูว่าคนส่วนมากพอใจกับหนังเรื่องนี้แค่ไหน แล้วก็ให้คะแนนตามฟีดแบ็กคนดูด้วย”

ซึ่งกระบวนการทั้งหมดนี้คุณทำทุกอย่างคนเดียวเหรอ – เราถาม

“คนเดียวครับ”

ตัดต่อรูป ทำกราฟิกก็ด้วยเหรอ

“ใช่ สังเกตว่าแรก ๆ เราทำง่ายเลย ฟอนต์ตัวหนังสือ แบกกราวนด์สีธรรมดา เราเน้นเนื้อหาข้างในมากกว่า ส่วนกราฟิกก็เอาให้ดูง่าย ดูออก เน้นฟังก์ชัน ไม่ใช่ความสวยงาม” 

คำถามต่อมาที่ไม่ถามไม่ได้ คือเขารู้สึกกดดันบ้างไหม หากคนจะคาดหวังให้เขาทำคอนเทนต์สไตล์เด็กเนิร์ดไปตลอด 

“ไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องทำคอนเทนต์ลึก ๆ ไปตลอด บางทีลึกเกินไป คนก็ไม่ได้มีส่วนร่วมด้วยซ้ำ อย่างตับ ท ทหาร ก ไก่ ตอนที่เราดูเราชอบ แต่พอทำจริง ๆ มันไม่ได้เอาไปใช้ง่ายขนาดนั้น ไม่ได้เหมือนกับสีเหลือง Yellow มะม่วง Mango ก็เลยต้องบาลานซ์ระหว่างความลึกกับความใกล้ตัวของคน

“เราไม่รู้ว่าลูกเพจมองยังไงนะ เขาอาจจะคิดว่าเราต้อง Expert มาก ๆ แน่เลย แต่เรารู้ตัวเองว่าเราไม่ได้เชี่ยวชาญขนาดเป๊ะทุกศาสตร์ ทุกมุก ช่ำชอง เราเป็นแค่คนหนึ่งที่ชอบดูตลก เป็นแค่คนอายุ 23 มีช่วงที่เราไม่ทันไปตั้งเยอะ เช่น ช่วงตลกคาเฟ่ เพราะฉะนั้น เพจของเราเหมือนแค่จั่วหัวมาดีกว่า ใครที่มีความรู้เยอะก็มาอธิบายมาใส่ในคอมเมนต์เราได้เลยครับ”

ต้นฉบับร้องไง จำไม่ได้ละนะ

Posted by ชอบตลกอยู่เรื่อย on Saturday, 13 August 2022

หัวหมอสุด ๆ

ตลอดการพูดคุย รองจากคำว่าตลกที่ได้ยินบ่อยก็คงเป็นคำว่า คอมมูนิตี้ เราถือโอกาสนี้ให้เขาได้พูดถึงชุมชนเล็ก ๆ ที่กำลังขยับขยายใหญ่ของเขาเสียหน่อย

“พวกเขาก็เป็นคนเหมือนผมนี่แหละ อยากคุยเรื่องตลก อยากแชร์เรื่องตลก อยากเห็นคอนเทนต์ตลก แต่ละคนจะมีประสบการณ์ในการดูตลกมาต่างกัน บางรายการบางคนดู แต่ผมไม่ได้ดู ในเนื้อหาที่เราขาด เขาก็จะเป็นคนเติมเต็มให้ มันจะได้หลากหลายมุมมอง แล้วจะกลายเป็นอะไรที่ครบขึ้น 

“ตอนนี้แค่เริ่มต้น ยังไม่ได้กว้างครอบคลุมนะ เราว่าในแวดวงตลกมีอะไรหลายอย่างที่ไปได้มากกว่านี้”

แต่เราไม่ค่อยเห็นคุณทำคอนเทนต์เกี่ยวกับยุคคาเฟ่เลยนะ – เราลองเสนอในฐานะลูกเพจอีกคน

“หนึ่ง มันไม่ใช่ตัวเราด้วย สอง เราคิดว่าไม่น่าจะใช่ของคนอื่นด้วยเช่นกัน” เขาแสดงความเห็น

“มันเลยช่วงเวลานั้นมาแล้ว เราโตมากับ ชิงร้อยชิงล้าน ตอนนี้ก็เป็น ฮาไม่จำกัดทั่วไทย ก็มาดิคร้าบ มันคือการเอาคาเฟ่มาปรับให้ทันสมัยขึ้น 

“นิยามจริง ๆ ของชอบตลกอยู่เรื่อยไม่ได้หยุดแค่นั้น ตลกไม่ได้มีเฉพาะในคาเฟ่อย่างเดียว สมัยนี้คำว่าตลกหลากหลายมากเลย หนังตลก รายการตลก ยูทูบเบอร์หลาย ๆ คนก็มีความตลกธรรมชาติของเขา เนื้อหาของเพจเราไม่ได้กำหนดว่าต้องเป็นไทป์คาเฟ่เท่านั้น เราไม่ได้ทำเนื้อหาที่ตลก แต่เราทำเนื้อหาที่คนชอบดูตลกเขาชอบ” ลักสรุปใจความให้เสร็จสรรพ พร้อมยกตัวอย่างคอนเทนต์ตารางซิตคอมในวันหยุดให้เห็นภาพ

วันหยุดนั่งดูทีวีมันทั้งวันอ่ะ โครตมีความสุข55555

Posted by ชอบตลกอยู่เรื่อย on Sunday, 18 September 2022

น่าสนใจว่าคนที่เคยดูตลกเพื่อความผ่อนคลาย ฆ่าเวลา หรืออาจเป็นเพื่อนกินข้าว ทุกวันนี้เขาดูไปคิดถึงเพจไปด้วยรึเปล่า

“เราดูปกติเลย แค่เปลี่ยนมุมมองนิดหน่อย พอดูไปฉากนี้เราชอบ พีกมาก เราก็จะคิดว่าคนอื่นจะชอบไหม มันน่าจะเอามาทำอะไรได้บ้าง อย่างตอนเห็นฉากที่แจ๊สแต่งตัวเป็นนักกล้ามออกมา เราก็ โห คนน่าจะคิดเหมือนเราว่ามันคืออกอูฐฟิตเนสดี ๆ นี่เอง แล้วก็ทำ”

ส่วนใครที่ยังคิดว่าลักต้องเป็น Expert ด้านตลก เขาขอแก้ต่างและย้ำอีกครั้งว่า ลักก็เป็นแค่คนอายุ 23 ที่ดู บริษัทฮาไม่จำกัด และ ก็มาดิคร้าบ ครบทุกตอนเท่านั้น

“เราไม่ได้ทุ่มเวลาทั้งวันเพื่อดูตลกอย่างเดียว คอนเทนต์เราก็เลยวนอยู่กับ Joker Family จนคนคิดว่าเป็นทีมงาน” เขาหัวเราะ เพราะเราเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่เชื่ออย่างจริงจังเสียด้วย

ทอปฟอร์มทุกปี บอกเลย5555

Posted by ชอบตลกอยู่เรื่อย on Monday, 5 September 2022

ชอบตลกอยู่เรื่อย 

“อะไรที่ดูแล้วตลก ได้เสียงหัวเราะ ทุกคนก็ชอบหมดแหละ แต่เราหันมาสนใจสิ่งที่เรียกว่าตับตลก มุกตลก คิดว่าน่าจะ ม.3 – 4” 

ถ้านึกไม่ออกว่าเป็นยุคไหน ก็เป็นสมัย วันก่อนครับ… ไปเจอหมูมาล้มเลยครับ อะไรอะ หมูสไลด์ ผ่าม!

ประมาณนั้นแหละ

เด็กที่เติบโตมาในวัยใกล้เคียงกัน คงมีวันธรรมดาที่มีความสุขสุด ๆ เพราะรู้ว่าจะมีซิตคอมและรายการตลกให้ดูทุกวันไม่ซ้ำเรื่องเหมือนเป็นกิจวัตร ตื่นเช้า 6 โมงดูการ์ตูน 10 โมง เปลี่ยนช่องมาดู เฮงเฮงเฮง บ้าง ผู้กองเจ้าเสน่ห์ บ้าง ตอนเย็นก็กลับมาดูซิตคอมเรื่องอื่น ลักจึงกลายเป็นเด็กมัธยมที่คอยสร้างเสียงหัวเราะในหมู่เพื่อน แบบที่เขาชอบพูดกันว่า ดูแล้วจำ จำแล้วนำไปใช้

ส่วนตลกในดวงใจ ใคร ๆ ก็คงรู้ เพราะในเพจแทบจะมีแต่หน้าของผู้ชายคนนี้ – แจ๊ส ชวนชื่น

“เขาเดาไม่ออกอะ” นี่คือเหตุผลแรกที่ลักมอบให้

“เราไม่รู้เขาจะเล่นอะไร เขาไม่ได้เป็นตัวที่เห็นชัดเลยว่าเป็นตลกตัวปู ตัวชง เรามองพี่แจ๊สแล้วรู้สึกว่า ทุกอย่างในศาสตร์ตลกมีอยู่ในตัวเขาหมดเลย ดูพี่แจ๊สก็เหมือนได้ดูอะไรหลาย ๆ อย่าง คาแรกเตอร์เขาจะโดดเด่นเป็นพิเศษ ทุกคนชงให้เขาได้ฉายแสง เราก็เลยได้เห็นความตลกของเขาเต็มที่

“ช่วงแรก ๆ อาจจะยากหน่อยที่จะมองว่าใครตลก แต่ถ้าเกิดมองว่าเขาตลกแล้วนะ โห หลังจากนั้นเล่นอะไรก็ตลก ยิ้มก็ตลก ยืนเฉย ๆ หน้านิ่ง ๆ ก็ตลก มันจะโดนเส้นเรามากขึ้น”

ฉากในความทรงจำ ดูกี่รอบก็ฮา . ใครมีฉากไหนที่ชอบ มาแชร์กันได้นะ

Posted by ชอบตลกอยู่เรื่อย on Friday, 17 June 2022

เราแลกเปลี่ยนกลับไปว่าคนนั้นของเราคือ หม่ำ จ๊กมก

“น้าหม่ำสำหรับเรา นอกจากเขาจะตลกแล้ว หัวเขายังโคตรไวอีกต่างหาก เหมือนเขาไม่มีโมเมนต์ตันเลย ถึงจะมีตันนะ แต่เราก็ไม่รู้ เพราะด้วยความสามารถเขา เป็นคนที่ไหวพริบดี ต่อได้หมดเลย แล้วก็ไม่มีใครเลียนแบบได้ด้วย เพราะมันไม่ใช่ศาสตร์ที่เรียนรู้กัน มันคือเขา คือธรรมชาติของเขา”

งั้นถ้าชอบตลกขนาดนี้ คุณเคยฝันอยากเป็นตลกบ้างรึเปล่า

“เคยคิด อยากเอาความตลกของตัวเองให้คนอื่นได้หัวเราะ หรือไม่ก็สักครั้งหนึ่งได้เล่นตลกกับพี่ ๆ หรือว่าได้ยืนดูก็ได้ ยืนดูเงียบ ๆ ในฉาก เป็นทีมงานก็ได้ เป็นความใฝ่ฝันที่เราจะได้สัมผัสพวกเขาตัวเป็น ๆ น่าจะเป็นความรู้สึกที่ดีมากเลย

“ถ้าเขารู้จักเราก็จะยินดีมาก แต่ถ้าไม่รู้จักก็ไม่เป็นไร แค่ในอนาคตก็มีคิด ๆ ว่าถ้ามันโตถึงขนาดหนึ่ง เราก็อยากติดต่อพี่ ๆ ให้เนื้อหาเราสมบูรณ์ขึ้น ถูกต้องมากขึ้น ลึกมากขึ้น ไม่ได้ไปดูไปจำเอาเอง”

แม้เด็กคนนั้นจะไม่ได้โตมาเป็นตลก แต่เขาก็ได้สร้างคอมมูนิตี้ที่รวบรวมคนรักตลกไว้มากถึง 80,000 คน 

“เราดีใจมากที่ทำให้คนได้ดูตลกมากขึ้น ถ้าพื้นที่ตรงนี้เป็นศาสตร์วิชาที่คนได้เอาไปใช้จริง ๆ คนอื่น ๆ ที่ไม่ได้ดูตลก เขาอยากเอามุกไปเล่นให้มันเกิดมวลความสนุกในชีวิต อย่างคอนเทนต์รวมตอนสนุก ๆ ของบริษัทฮาไม่จำกัด คนก็มาคอมเมนต์ว่าขอบคุณเยอะมากเลย”

คัดมาด้วยความชอบส่วนตัวล้วนๆ (ไม่ถูกใจขออภัย) . จริงๆมีตอนที่ฮาอีกเยอะ แต่เอาไป 20 ตอนก่อน เดี๋ยวกรามค้างกันพอดี

Posted by ชอบตลกอยู่เรื่อย on Friday, 3 June 2022

ช่วงเวลานั้นที่เราคุยกัน เพจของเขากำลังไต่ระดับขึ้นมาเรื่อย ๆ แต่นั่นก็ยังไม่ไกลพอที่คนในแวดวงตลกจะมองเห็นเขา 

ไม่รู้หรอกว่าลักในตอนนี้จะรู้สึกเช่นไรที่ชอบตลกอยู่เรื่อยได้ปรากฏอยู่ในรายการที่เขาชื่นชอบ และอาจอยู่ในวงสนทนาของคนที่เขารักในเวลาไม่กี่เดือน 

แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนรับรู้ และพี่ ๆ ตลกเองก็คงรู้ คือเด็กคนนี้คงชอบดูตลกมากจริง ๆ 

หากบทความนี้ส่งลักไปได้ไกลขึ้นอีกสักหน่อย นี่เป็นจดหมายรักถึงตลกไทยทุกคน จากคนที่ไม่ได้แค่ชอบตลกไปเรื่อย

“พูดได้คำเดียวว่า ขอบคุณ เรารู้สึกว่า อาชีพตลกต้องได้บุญเยอะแน่เลย ที่เขาทำให้เรามีความสุข ตลกได้ แม้เพียงชั่วคราวนะ บางคนอาจจะสุขจากการดูหนังสนุก รู้สึกดี แต่การหัวเราะออกมามันชัดเจนเป็นรูปธรรม เรามีความสุขมาก ก็อยากขอบคุณจริง ๆ 

“ที่เราเป็นได้อย่างทุกวันนี้ มันก็เป็นสิ่งที่เราถูกหล่อหลอมมาตั้งแต่เด็ก ๆ ตอนนั้นเราดูอะไรมา เราก็เป็นคนตลก อารมณ์ดี ถ้าเกิดเราไม่มีพวกเขา ไม่รู้เราจะเป็นยังไง แต่ไม่ใช่ตัวเราในวันนี้แน่นอน” ลักปิดท้าย

Facebook : ชอบตลกอยู่เรื่อย

Writer

ชลลดา โภคะอุดมทรัพย์

ชลลดา โภคะอุดมทรัพย์

นักอยากเขียน บ้านอยู่ชานเมือง ไม่ชอบชื่อเล่นที่แม่ตั้งให้ มีคติประจำใจว่าอย่าเชื่ออะไรจนกว่าหมอบีจะทัก รักการดูหนังและเล่นกับแมว

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load