21 มิถุนายน 2565
1.01 K

ความหลากหลายกลายเป็นเรื่องราวที่ผมเก็บใส่หัวทีละนิด และการเจอผู้คนก็เหมือนการอ่านหนังสือหนึ่งเล่ม ไม่ใช่หนังสือธรรมดา แต่เป็น ‘หนังสือชีวิต’ ที่ผมต้องถ่ายทอดผ่านภาพถ่าย

หน้าที่การงานก็ทำให้พานพบความหลากหลาย ทั้งเพศ ผู้คน ชีวิต และเรื่องราว ในเดือนแห่ง Pride Month นี้ ช่างภาพแฟชั่นวัย 39 ผู้รับค่าจ้างและสนุกกับการลั่นชัตเตอร์มาตลอด 17 ปี ตั้งใจถ่ายทอด ‘ความหลากหลาย’ ผ่านนิทรรศการ Natural Beauty ชุดภาพ ‘ความงามในแบบเรา’ เพราะผมเชื่อว่า ความงามในแบบเราเกิดจากความมั่นใจ

เป็นความมั่นใจที่เริ่มต้นจากการเข้าใจตัวเอง ยอมรับตัวเอง และรักตัวเอง 

เมื่อใดก็ตามที่เรามั่นใจ ความงามนั้นจะเฉิดฉายขึ้นมาเองโดยธรรมชาติอย่างเป็นธรรมชาติ

ภาพที่ 1 นายแบบคนนี้เป็นคนอีสาน เป้าหมายของเขาคือฮอลลีวูด เขาบอกผมว่า เมื่อไหร่ก็ตามที่เนื้อตัวเขาต้องแสงแดด มันทำให้เขามีพลัง เหมือนมองเห็นตัวเองชัด ยอมรับ มั่นใจ และภูมิใจในสิ่งที่เป็น

ภาพที่ 2 ทุกคนต้องมีแสงนำทางของตัวเอง ทางมืดแค่ไหนก็ไม่หลง

ภาพที่ 3 เวลาเห็นผู้หญิงสองคนเดินด้วยกัน อยู่ด้วยกันแล้ว ผมรู้สึกถึง ‘ความเป็นตลอดไป’ ได้มากกว่า

ภาพที่ 4 ผมเข้าใจว่า ‘กว่าความงามจะปรากฏผ่านสายตา เพราะเราเข้าใจชีวิตได้มากพอ’ ชีวิตของ ‘ซานิ’ สะท้อนออกมาผ่านดวงตากลมโตสวย

ภาพที่ 5 ระหว่างถ่ายภาพนี้ ผมชวนกาย (เจ้าหน้าที่ฝ่ายสำรองห้องพัก โรงแรมอวานี) คุยถึงมุมมองความรัก กายบอกผมว่า ‘เวลาคบกับใคร จงเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ได้ แต่ขอให้เป็นตัวเองให้มากที่สุด’ และในมุมม่านสีดำ แววตานิ่ง-สงบ มันกำลังเล่าเรื่องราวของเขา ณ โมเมนต์นั้น ภาพใบนี้คือภาพที่ผมรู้สึกว่าเขาเป็นตัวเองที่สุด

ภาพที่ 6 ผมมีโอกาสถ่าย บัวชมพู ฟอร์ด ในบ้านของเขาด้วยแสงธรรมชาติ ไม่ใช่บ้านใครทุกคนจะตั้งฉากใหญ่รับแสงธรรมชาติได้แบบนี้ ผมพลอยได้รับพลังจากพื้นที่ที่ถูกจัดการ-วางแผนให้ชีวิตอยู่ในสเปซที่สวยงาม ผมตั้งใจเก็บโมเมนต์ของเธอผ่านภาพพลิ้วไหวใบนี้

ภาพที่ 7 แสงที่ริมหน้าต่าง เป็นจังหวะเดียวกันกับที่นายแบบมองมา, แสงสีแดงเล็ก ๆ แทนชีวิตกลางคืน ตัดกับท้องฟ้าในวันปกติธรรมดา เป็นจังหวะเดียวกันกับชีวิตของป๊อป ผู้จัดการฝ่ายการประชุมและสัมนา โรงแรมอวานี เขาบอกผมว่า ‘ความสุขเกิดขึ้นได้ หากหาเวลาให้ตัวเองมากพอ’

ภาพที่ 8 ผมหยิบสูทผ้าไทยสีม่วงของแม่มาให้ Hiro Namba นายแบบคนญี่ปุ่นใส่ คนคงนึกไม่ออก ‘ผู้ชายกับชุดแม่’ เข้ากันได้อย่างไร แต่ ‘ความมั่นใจ’ ก็ทำให้ชุดดูกลายเป็นงาน Bespoke แสนพอดีตัว

ภาพที่ 9 คนเรามีความหลากหลายทางร่างกาย เมื่อใดที่เรายอมรับ ‘ร่างกายของเรา’ ได้ ลองเติมความเป็นแฟชั่นลงไป มันจะทำให้เราเจอเส้นทางของตัวเองที่ชัดเจนขึ้น, ภาพนี้เป็นคอลเลกชันหนึ่งในแบรนด์ LaLaLove ของ ลินดา เจริญลาภ

ภาพที่ 10 กางเกงว่ายน้ำลายเสือแทนความจัดจ้าน เหมือนมันเปล่งเสียงตะโกนคำว่า ‘Fearless!’ ราวกับว่ากำลังเปลี่ยนฤดูร้อนให้เป็นกลายเป็นวันที่ไม่ต้องแคร์ใคร พอไม่ต้องแคร์ใคร เราจะเห็นตัวเองชัดเจน

ชมนิทรรศการ Natural Beauty ได้ตั้งแต่วันนี้ ถึง 30 มิถุนายนนี้ ชั้น 11 Avani+ Riverside Bangkok Hotel

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

14 มิถุนายน 2565
2.37 K

The Cloud x สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (depa)

สตรีทฟู้ด คือเอกลักษณ์หนึ่งของกรุงเทพมหานครที่นักท่องเที่ยวชื่นชอบ เช่นเดียวกับคนไทยอย่างผม ซึ่งผมมักเดินไปตามท้องถนน เพื่อลิ้มรสความสุขผ่านอาหารรูปแบบต่าง ๆ

ในวันนี้ ผมขอพาทุกท่านไปชมสตรีทฟู้ดใน กทม. 2 พื้นที่ ได้แก่ ย่านสีลมและสามย่าน สำหรับย่านสีลมในตอนกลางวัน ผมเดินชมถนนคอนแวนต์ในช่วงกลางวันยาวไปจนถึงช่วงกลางคืน ย่านนี้เต็มไปด้วยร้านค้าที่เน้นอาหารการกิน โดยเป็นเขตผ่อนผันที่มีการจัดสรรพื้นที่ไว้อย่างชัดเจน

สำหรับสามย่าน เดิมในช่วงกลางคืนมีร้านขายสตรีทฟู้ดหลายร้าน ที่เปิดต้อนรับบรรดาผู้คนหลังเลิกงาน นิสิตที่เลิกเรียนแล้ว รวมถึงผู้ที่มาทำบุญในวัดหัวลำโพงหรือมูลนิธิร่วมกตัญญูด้วย แต่ปัจจุบันพื้นที่บริเวณนี้ถูกห้ามขายเป็นที่เรียบร้อย หลงเหลือเพียงรถเข็นเล็ก ๆ อยู่บ้าง กับร้านค้าที่หลบเข้าไปขายในซอยข้างวัดหัวลำโพง หรือปากทางเข้าวัด

ซึ่งสตรีทฟู้ดก็ยังมีประเด็นโต้แย้งเรื่องความสะอาด ความเป็นระเบียบเรียบร้อย และความสะดวกในการใช้ทางเดินเท้าของประชาชน โดยที่ผ่านมาทาง กทม. ได้ดำเนินการเรื่องดังกล่าวในหลายพื้นที่ ทั้งเรื่องการจัดระเบียบและการยกเลิกการขาย ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าคิดว่า จุดสมดุลของเรื่องนี้อยู่ที่ใด เราจะยังคงรักษาเอกลักษณ์ของ กทม. ไว้ และสร้างความเป็นระเบียบเรียบร้อยของทางเท้าไปพร้อมกันได้หรือไม่

ขณะนี้ชาวกรุงเทพมหานครได้ผู้ว่าฯ คนใหม่แล้ว ผู้เขียนตั้งตารอชมทิศทางและอนาคตของสตรีทฟู้ดใน กทม. ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางใด จะคงอยู่หรือค่อย ๆ จางหายไป

แต่ที่แน่ ๆ ตอนนี้ผู้เขียนหิวแล้ว ขอไปหาสตรีทฟู้ดอร่อย ๆ สักร้านรองท้องก่อนนะครับ

The Cloud Golden Week คือแคมเปญสนุก ๆ ที่ทีมงานก้อนเมฆขอประกาศลาพักร้อน 1 สัปดาห์ เนื่องในโอกาสฉลอง The Cloud ครบ 5 ปี เราเลยเปิดรับวัยอิสระ อายุ 50 ปีขึ้นไป ทั้งนักเขียน ช่างภาพ และผู้ดำเนินรายการพอดแคสต์ เข้ามาประจำการแทนใน The Cloud Golden Week ขอเรียกว่าเป็นการรวมพลังวัยอิสระมา ‘เล่าเรื่อง’ ในฉบับของตนเองผ่านสื่อดิจิทัลบนก้อนเมฆ เพราะเราเชื่อว่า ‘ประสบการณ์’ ของวัยอิสระคือเรื่องราวอันมีค่า เราเชื่อในศักยภาพของมนุษย์ อายุที่เพิ่มขึ้นเป็นเพียงตัวเลข ไม่ใช่ข้อจำกัดของการเรียนรู้

แคมเปญนี้เราร่วมกับ สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (depa) เพื่อส่งต่อแรงบันดาลใจให้วัยอิสระกล้ากระโจนเข้าหาประสบการณ์ใหม่ ๆ ออกมาพูดคุยกับเพื่อนวัยเดียวกัน พร้อมแบ่งปันเรื่องราวอันเปี่ยมด้วยคุณค่า เพื่อเติมฟืนไฟให้กาย-ใจสดใสร่าเริง

นี่เป็นครั้งแรกที่ทีมงาน The Cloud มีสมาชิกอายุรวมกันมากกว่า 1,300 ปี!

Writer & Photographer

ชาญณรงค์ ธีระโรจนารัตน์

สนใจและเริ่มถ่ายภาพด้วย Canon AE-1 ตอนเรียน ม.4 กลับมาถ่ายรูปจริงจังอีกครั้งปี 2546 ชื่นชอบการถ่ายรูปเล่าเรื่องตอนไปเที่ยว และการถ่ายแนวแคนดิด ปัจจุบันใช้กล้อง Sony A7M3 เพราะกล้องดิจิทัลตัวแรกคือ Minolta Dimage Z1

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load