18 มิถุนายน 2565
13 K

The Cloud x สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (depa)

ความเป็นติ่งของ เคน-ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ และ รถไฟฟ้า..มาหานะเธอ ทำให้เราต้องดั้นด้นไปตามหาทันทีที่รู้ว่า ‘บ้านของพี่เคน’ (ในภาพยนตร์) ได้กลายเป็นโรงแรมริมน้ำเล็ก ๆ แถวถนนทรงวาดชื่อ ‘ลอยละล่อง

ต่อมา เมื่อได้รู้จักและเลิกกรี๊ดความเป็นบ้านพี่เคนแล้ว เราก็ยังเทียวไปเทียวมาที่นี่อยู่ตลอด ด้วยความรู้สึกผูกพันส่วนตัว และยังพาคนอื่นไปสัมผัสเสน่ห์ที่ไม่เคยล้าสมัย แม้ล่วงเข้าปีที่ 11 แล้ว

สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน (และทำให้อึ้งไปหลายวินาทีเมื่อแรกรู้จัก) คือเรายังต้องเดินผ่านลานจอดรถของวัดปทุมคงคาไปจนสุดทางที่มีกุฏิพระเรียงรายอยู่ ทางเข้าที่เป็นซอกระหว่างกุฏิ ยังเป็นที่จอดมอเตอร์ไซค์และรถเข็นขายของที่มีสารพัดสิ่งวางสุมอยู่ ส่วนมาสคอตของโรงแรมก็ยังเป็นคุณป้าข้างบ้านคนเดิมที่ชอบเปิดประตูนั่งรับลม และคอยต้อนรับแขกผู้มาเยือนด้วยการชี้ทางเข้าให้กับใบหน้างง ๆ ของคนที่เพิ่งมาเยือนสถานที่แห่งนี้เป็นครั้งแรก

นอกจากคุณป้าจะเป็นมาสคอตของที่นี่แล้ว คุณป้ายังเป็นตรายางที่รับรองว่า ลอยละล่องเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนได้อย่างลงตัว และเคารพคนในชุมชนในฐานะผู้มาขออาศัย โดยไม่เขินอายที่จะปกปิด หรือพยายามเปลี่ยนสภาพด้านนอกให้ดูดีขึ้น เมื่อยอมรับความไม่เข้ากันที่เข้ากันได้ ซี-สราวุธ ศาสนนันทน์ และภรรยา จึงตัดสินใจทิ้งงานอันมั่นคงในวงการโฆษณา มาลงมือสร้างโรงแรมเล็ก ๆ ริมน้ำเมื่อ พ.ศ. 2554 ทันที

การเดินทาง 11 ปี ของ ‘ลอยละล่อง’ โรงแรมริมน้ำเจ้าพระยาที่ชาร์จพลังให้นักเดินทางทั่วโลก

“ตอนแรกผมก็คิดว่าการลาออกมันยาก แต่เอาเข้าจริง พอถึงเวลา ใจผมเรียกร้องมาก ไม่ได้คิดหน้าคิดหลัง คิดแต่ว่า ไม่เอาแล้วเว้ย! หลังจากนั้นผมบอกแม่ว่ามีข่าวดี ผมเป็นอิสระแล้ว แม่ด่าเปิงเลย” ซีหัวเราะ

“การลาออกมีเหตุให้ผมกลัวเยอะมาก ไม่มีใครเห็นด้วยเลย พอเจอตัวบ้านและสภาพแวดล้อมของที่นี่ (ที่ตั้งของลอยละล่อง) แฟนถามว่า พี่ไหวเหรอ ผมก็ถามกลับว่า มันมียิ่งกว่านี้อีกนะ อยู่ที่ว่าเราจะทำหรือเปล่า แล้วปัญหาที่มากกว่านั้นก็คือ น้ำ หลังจากนั้น 6 เดือน น้ำท่วมอยู่ 1 เดือน พระเจ้ารับน้องชุดใหญ่มาก แต่ทุกอย่างที่ดูจะเป็นปัญหา กลับไม่ใช่ปัญหาของเรา แต่เป็นปัญหาของคนที่มาพัก ถ้าเขายอมรับบริบทตรงนี้ได้” เขาเล่าติดตลก

เราก็เป็นหนึ่งในคนมาพักที่เห็นว่า การขึ้นลงของน้ำคือประสบการณ์น่าสนุก ตื่นเต้น และท้าทายจริง ๆ แต่ไม่ใช่แขกทุกคนที่จะรับความขลุกขลักแบบนี้ได้ ซีบอกว่าทั้งสองฝ่ายมีสิทธิ์ที่จะเลือก (ทั้งแขกและเจ้าของที่พัก) เพราะเขาเชื่อว่าการไปเที่ยวหรือไปพักที่ไหน ตัวเราต้องอยู่ในที่ที่ชอบก่อน ทริปนั้นถึงจะแฮปปี้ ลอยละล่องเลยไม่มีปัญหา ถ้าแขกจะปฏิเสธการเข้าพัก แต่กลับมีปัญหาในการปฏิเสธแขกมากกว่า เพราะบางทีไม่เข้ากันจริง ๆ ก็จะทำตัวไม่ถูก

การเดินทาง 11 ปี ของ ‘ลอยละล่อง’ ที่พักริมน้ำเจ้าพระยาที่ชาร์จพลังให้นักเดินทางทั่วโลก

“เคยมีฝรั่งชาวเยอรมันคู่หนึ่งมาพักที่นี่ ภรรยาเขาหน้าบึ้งมาก เหมือนกับว่าที่พักเราไม่ใช่แบบที่เขาคิดไว้ ซึ่งเขาจองมา 3 คืน ผมบอก ถ้าอย่างนั้น คืนนี้ยูนอนเลย ถ้าพรุ่งนี้ยูไม่ชอบ ไอคืนเงินให้ทั้งหมด เพราะตอนนั้นค่ำมากแล้ว จะไปหาที่พักใหม่ก็ลำบาก ปรากฏว่าตอนเช้าเขาชอบมาก และขอบคุณที่ให้โอกาสเขา มันกลายเป็นมิตรภาพที่ดีมากครับ แล้วเขาก็กลับมาบ่อย ทุกครั้งที่เขามาก็จะมีของมาฝากผม แล้วเอาของผมกลับไปด้วย เช่น ต้นไม้ ใบหญ้า”

ซีจึงปล่อยการตลาดของลอยละล่องให้เป็นไปตามธรรมชาติ เขาทิ้งตำราโฆษณาที่ตัวเองเชี่ยวชาญ และพบว่าวิธีนี้ดีที่สุด เพราะคนที่ถูกใจก็จะแนะนำคนที่ใกล้เคียงกับเขา และใกล้เคียงกับโรงแรมมาพัก ทำให้แฮปปี้ด้วยกันทั้งสองฝ่าย ประกอบกับโรงแรมมีห้องพักแค่ 6 ห้อง ไม่ต้องการแขกมากมาย การเป็นโรงแรมเล็ก ๆ นี้ เจ้าของคือคาแรกเตอร์ของโรงแรมทั้งหมด ข้อดีคือตั้งราคาได้ ลดราคาได้ถ้าอยากจะลด และเป็นอิสระมากกว่า

การเดินทาง 11 ปี ของ ‘ลอยละล่อง’ ที่พักริมน้ำเจ้าพระยาที่ชาร์จพลังให้นักเดินทางทั่วโลก

การกลับไปเยี่ยมเยียนโรงแรมที่เพิ่งผ่านการรีโนเวตครั้งที่ 3 เมื่อเดือนพฤษภาคม สิ่งที่เห็นได้ชัดคือ ที่นี่ได้เพิ่มลูกเล่นและสีสันให้กับบ้านไม้สีธรรมชาติอันคุ้นตาไปอีกระดับ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้มาจากการตกผลึกทางความคิด และประสบการณ์ที่ลองผิดลองถูกมาตลอดของเจ้าของนั่นเอง

ซีเริ่มทำที่พักแห่งนี้ด้วยความดุ่ย ๆ หลายเรื่องที่ควรจะกลัวก็ไม่กลัว แถมยังขบถเล็ก ๆ ต่อศาสตร์การทำโรงแรมทั่วไป การรีโนเวตในแต่ละรอบ นอกจากเรื่องปรับปรุงความทรุดโทรมแล้ว ก็ถือเป็นการรีเฟรชตัวโรงแรมและตัวของซีด้วย ปีนี้จึงมีการเปลี่ยนรูปลักษณ์มากขึ้น หลังจากเริ่มคิดว่าอะไรเป็น Best Stay และ Luxury สำหรับแขกผู้มาพัก

ในเมื่อตัวอย่างความหรูหราของซี คือการละเลียดกาแฟตอนเช้าสัก 2 ชั่วโมง ในบรรยากาศสงบที่แทบหาไม่ได้ในกรุงเทพฯ ทำให้เขาใส่รายละเอียดในแต่ละห้องมากขึ้น เพิ่มเครื่องทำกาแฟ ต่อเติมระเบียง เสริมด้วยต้นไม้และดอกไม้ที่จะเบ่งบานรับแขกที่ตื่นมาชงกาแฟเอง และตั้งใจให้พวกเขาออกไปนั่งที่ระเบียงในชุดนอน เพื่อดื่มด่ำบรรยากาศแม่น้ำได้นานเท่าที่ต้องการ สิ่งเหล่านี้เป็นความหรูหราในนิยามที่ลอยละล่องอยากมอบให้แขกผู้มาพักทุกคน

แขกต่างชาติส่วนใหญ่ของที่นี่ เป็นคนที่มาเมืองไทยหลายครั้งจนแทบไม่ออกไปไหน แต่เอ็นจอยกับการใช้เวลาอยู่ในที่พักเล็ก ๆ เหมือนโอเอซิส หลังจากผ่านความวุ่นวายของเยาวราชบ้าง โดนแท็กซี่หลอกบ้าง เขาเหล่านี้จึงไม่ได้ต้องการอะไรมากกว่าการเห็นเรือทุกชนิดแล่นผ่านไปมา หรือเห็นขยะทุกประเภทลอยผ่านหน้า แค่นั้นเอง

มิตรภาพและความไว้วางใจที่เกิดขึ้นในบ้านน้อยหลังนี้ มาในคำชมหลายรูปแบบที่ไม่ต้องเอ่ยวาจา เช่น แขกบางคนเดินถอดเสื้อโดยไม่ปิดประตูห้อง บางคนทิ้งกระเป๋าเงินและกล้องไว้ขณะที่ออกไปเที่ยวครึ่งค่อนวัน บางคนเอาของมาทิ้งไว้ให้ บางคนส่งลูกมาพักและให้ช่วยดูแล หรือบางคนฝากของให้เพื่อนที่จะมาพักในอีก 8 เดือน (ข้างหน้า) แบบนี้ก็มี!

การเดินทาง 11 ปี ของ ‘ลอยละล่อง’ ที่พักริมน้ำเจ้าพระยาที่ชาร์จพลังให้นักเดินทางทั่วโลก

ในรอบ 10 ปี เราเยือนลอยละล่องในฐานะแขกประจำ แต่ที่เห็นว่าไม่ประจำคือหน้าของพนักงาน ถือเป็นเรื่องน่าปวดหัวสำหรับเจ้าของกิจการไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ แต่ใน 2 – 3 ปีที่ผ่านมา ที่นี่ได้ทีมสาว ๆ ไฟแรงแสนน่ารักมาช่วยดูแลบ้านน้อยหลังนี้ ตรงตามเจตนารมณ์ของโรงแรมและแขกผู้มาพัก ที่สำคัญ สาว ๆ มีฝีมือในการทำอาหารไม่แพ้เชฟมีชื่อ จึงช่วยประคองตัวผ่านวิกฤตช่วงปิดประเทศไปได้ การเปิดร้านอาหารและบาร์เล็ก ๆ เปลี่ยนโรงแรมเป็นพื้นที่ Work from River เพื่อรองรับแขกคนไทย ทำให้มีคนเข้ามาเยือนตลอดโดยไม่จำเป็นต้องค้าง

การได้ทีมที่เข้มแข็งเป็นความโชคดีในความโชคร้ายระหว่างปิดประเทศอย่างมาก หลัง ๆ โรงแรมได้คอมเมนต์นอกเหนือจากการชื่นชมแม่น้ำตามสูตร เป็นการพูดถึงพนักงาน เรื่องนี้ซีขอขอบคุณคำสอนจากพี่คนหนึ่งที่เป็นเจ้าของที่พักกลางเกาะหลีเป๊ะ เขาต้องไปส่งแขกที่ท่าเรือด้วยตัวเองแทบทุกครั้ง ด้วยความคิดว่า

“เวลาแขกเช็กเอาต์ ก็เหมือนตายจากกัน เขาอาจไม่กลับมาแล้ว ต้องบริการเขาให้ดีที่สุด ต่อให้เขาแย่ที่สุด ก็ต้องจบกันในภพเล็ก ๆ นี้” คำพูดนี้ทำให้ซีตอบตัวเองได้ว่า เขาต้องดูแลแขกแบบไหน และพร่ำสอนพนักงานให้คิดแบบนั้น ซีเชื่อว่า “คนไทยคือ Soft Power ที่ต้องเก็บไว้ เป็นเรื่องดีของคนไทยมาก ๆ ที่เรามีน้ำใจโดยอัตโนมัติ”

เมื่อไทยเริ่มเปิดประเทศรับนักท่องเที่ยว ลอยละล่องจึงยิ่งกว่าพร้อมที่จะต้อนรับแขกจากต่างแดน โดยพกความมั่นใจในมิตรภาพข้ามโลกที่แฝงความโรแมนติกว่า คนที่ไม่ควรจะได้เจอกัน แต่ก็ได้เจอกัน เป็นเพื่อนกัน ทำให้มีโอกาสดูแลกัน และมอบความสุขกลับไป ถือเป็นรางวัลที่มีค่ามากของโรงแรม

การเดินทาง 11 ปี ของ ‘ลอยละล่อง’ ที่พักริมน้ำเจ้าพระยาที่ชาร์จพลังให้นักเดินทางทั่วโลก

ไม่ว่าจะเป็นแขกประจำหรือแขกที่เพิ่งมาครั้งแรก การเดินผ่านประตูไม้ทึบเข้ามาตามทางเดินแคบ ๆ ก่อให้เกิดความรู้สึกตื่นเต้นและคาดหวังทุกครั้ง เราเริ่มรับรู้ถึงความเย็นสงบไปพร้อม ๆ กับได้ยินเสียงคลื่นน้ำเป็นระยะ ๆ เมื่อผ่านครัวเล็ก ๆ ทางซ้ายที่ดูจะวุ่นวายที่สุด เพราะเป็นที่ประจำการของทีมสาว ๆ ก่อนจะเข้าสู่ห้องนั่งเล่นที่ปูลาดด้วยเบาะสีสดใส ข้างหน้าคือวิวพาโนราม่าของเจ้าพระยาที่ดึงดูดให้ถลาไปชื่นชมก่อนแทบทุกคน

นอกจากตั้งชื่อโรงแรมว่า ‘ลอยละล่อง’ จากการสะท้อนโลเคชันตามสูตรแล้ว ชื่อนี้ยังเหมือนกับการประกาศอิสรภาพว่า (ออกจากงาน) ไปแล้วนะ และเมื่อเริ่มเข้าไปทำจริง ๆ ซีพบว่า แต่ละห้องไม่เหมือนกันเลย ความสนุกและความท้าทายจึงเหมือนกับการทำห้อง 6 ห้อง เป็น 6 สถานที่ในแต่ละรายละเอียด การตั้งชื่อห้องเป็นสีก็เพื่อให้สื่อสารง่าย และยังง่ายต่อการตกแต่งจาก Scheme Colour (โทนสี) ด้วย

เราแอบถามซีจนพบว่า บ้านหลังนี้จริง ๆ มีทั้งหมด 7 ห้อง แต่เนื่องจากห้องหนึ่งไม่เอื้อกับคุณภาพในการนอน ที่นี่จึงเปิดห้องพักแค่ 6 ห้อง 6 สี โดยอยู่ข้างล่าง 3 ห้อง ข้างบนอีก 3 ห้อง

ห้องสีฟ้า ซีบอกว่า ทัศนคติของการลาออกจากงานในครั้งนั้น ได้นำไปบรรจุในห้องสีฟ้าหมดแล้ว จึงดูเป็นห้องที่น่าค้นหาความหมายที่สุดและยอดนิยมที่สุด ถึงแม้จะไม่รู้ที่มาที่ไปก็ตาม

การเดินทาง 11 ปี ของ ‘ลอยละล่อง’ ที่พักริมน้ำเจ้าพระยาที่ชาร์จพลังให้นักเดินทางทั่วโลก
ความสุขปริ่มน้ำที่ 'ลอยละล่อง' สิ่งที่นักเดินทางโอบรับและโหยหา หลังโดนซ้อมจนเหนื่อยล้าจากความวุ่นวายในกรุงเทพฯ

ห้องสีเขียว จุดเด่นคือ อ่างอาบน้ำสีทองแดงที่ต้องไปจ้างทำ เนื่องจากสู้ราคาอ่างจริงไม่ได้ ให้อารมณ์เหมือนอาบน้ำริมธาร ล้อไปกับรูปวาดบนผนังสีเขียวแบบในหนัง Great Expectations

ความสุขปริ่มน้ำที่ 'ลอยละล่อง' สิ่งที่นักเดินทางโอบรับและโหยหา หลังโดนซ้อมจนเหนื่อยล้าจากความวุ่นวายในกรุงเทพฯ
ความสุขปริ่มน้ำที่ 'ลอยละล่อง' สิ่งที่นักเดินทางโอบรับและโหยหา หลังโดนซ้อมจนเหนื่อยล้าจากความวุ่นวายในกรุงเทพฯ

ห้องสีดำ ที่เจ้าของชอบที่สุด แต่ถูกคนรอบตัวว่ามากที่สุด เพราะหาว่าเป็นสีอัปมงคล!

สำหรับแขกประจำแบบเรา บอกได้เลยว่าห้องนี้มีการปรับปรุงมากที่สุด ด้วยการเพิ่มขนาดของห้องและเปลี่ยนตำแหน่งของห้องน้ำให้สะดวกมากขึ้น และมีระเบียงให้ออกไปจิบกาแฟยามเช้า

ห้องสีส้ม เป็นห้องขนาดเล็กที่สุดสำหรับ Solo Traveler และถือว่าน่ารักน่านอนด้วยนะ อาจจะเพราะโรงแรมค้นพบว่า คนที่เที่ยวคนเดียวไม่ใช่ผู้ชาย แต่เป็นผู้หญิงนี่เอง

ความสุขปริ่มน้ำที่ 'ลอยละล่อง' สิ่งที่นักเดินทางโอบรับและโหยหา หลังโดนซ้อมจนเหนื่อยล้าจากความวุ่นวายในกรุงเทพฯ

ห้องสีขาว มีทางเข้าได้ทั้งชั้นบนและชั้นล่าง ถือกำเนิดจากการเป็นห้องแบบ Dormitory แต่สุดท้ายก็ทำเป็นห้องสำหรับ Family แทน สำหรับครอบครัวที่มีเด็ก ห้องนี้สนุกที่สุด (มีประตูลับด้วย)

ห้องสีแดง มีกลิ่นอายแบบจีน ๆ และมีส่วนหนึ่งอยู่ใต้หลังคา จึงจัดเป็นที่นอนเสริมสำหรับครอบครัวที่มีลูกเล็ก ๆ นอนรวมกันได้ถึง 3 คน

ความสุขปริ่มน้ำที่ 'ลอยละล่อง' สิ่งที่นักเดินทางโอบรับและโหยหา หลังโดนซ้อมจนเหนื่อยล้าจากความวุ่นวายในกรุงเทพฯ

แต่ละชั้นมีห้องนั่งเล่นตรงกลาง และมีชานสำหรับชมวิวแม่น้ำ โรงแรมให้ความสำคัญกับพื้นที่ส่วนกลางมาก เพราะเป็นส่วนที่สร้างมิตรภาพให้เกิดขึ้น ระหว่างผู้เข้าพักที่มาจากคนละซีกโลก และมิตรภาพระหว่างแขกกับโรงแรม

“ผมทำลอยละล่องมา 10 ปี สมัยก่อนผมอาจจะอยากได้เพื่อน แต่ ณ วันนี้ ผมรู้สึกว่าแขกมาถึงที่พักผมก็ไม่ง่าย ทั้งคนไทยและต่างชาติที่บินมาจากไหนก็ไม่รู้ เขามาให้โอกาสผม ผมเลยอยากดูแลเขาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ นอกจากดูแลกายแล้ว ผมก็ขอดูแลใจเขาด้วย หมายถึง ให้เขามาชาร์จแบตกลับไปจน Full Energy”

นี่เป็นคำพูดที่ยังติดหูเรา เมื่อบอกลาความสงบและกลับสู่ความวุ่นวายของโลกด้านนอกอีกครั้ง

ความสุขปริ่มน้ำที่ 'ลอยละล่อง' สิ่งที่นักเดินทางโอบรับและโหยหา หลังโดนซ้อมจนเหนื่อยล้าจากความวุ่นวายในกรุงเทพฯ

ในขณะที่ซีมีโอกาสดูแลเพื่อนข้ามโลกสารพัดชาติ แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ให้ต้องสูญเสียคนรักที่ร่วมแรงร่วมใจสร้างลอยละล่องมาด้วยกัน เป็นเวลาหลายปีที่ทั้งคู่มีโอกาสเรียนรู้การเผชิญความตายอย่างสงบและมีสติ หรือ Peaceful Death ด้วยกัน จากการดูแลแนะนำสั่งสอนของ พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล ที่ให้ความสำคัญกับ Palliative Care หรือ การดูแลวิญญาณและจิตสุดท้าย รวมถึงดูแลผู้ที่ดูแลคนป่วยด้วย

เมื่อผ่านเรื่องนี้ไปได้แบบเข้มแข็งทุกฝ่ายจนถึงวาระสุดท้าย ซีเลยปวารณาตนไปบวชรับใช้พระอาจารย์ที่วัดป่าบนยอดเขาที่จังหวัดชัยภูมิถึง 2 ครั้ง และยังจัดคอร์สอบรม ‘เผชิญความตายอย่างสงบ’ ที่โรงแรมเกือบทุกปีด้วย เป็นคอร์สที่ส่วนตัวมาก ๆ เพราะรับผู้เข้าร่วมแค่ 15 – 16 คนเท่านั้น ซีเน้นรับเฉพาะคนไทย ถึงแม้ว่าจะมีชาวต่างชาติที่อยู่เมืองไทยอยากเข้าร่วมก็ตาม

1 ทศวรรษของ ‘ลอยละล่อง’ จึงผ่านเรื่องสุข ทุกข์ และความเจ็บปวดมากมาย ในขณะที่ทำให้ ‘ผู้รับ’ ได้สิ่งที่ดีและสุขสบายที่สุด ใครจะรู้ว่าในบางขณะ ‘ผู้ให้’ ต้องมีกำลังใจที่เข้มแข็งและมีทัศนคติที่ดี ที่พร้อมจะมอบให้คนรอบตัวแค่ไหน นั่นเป็นความประทับใจจากการบังเอิญไปรับรู้เรื่องราวที่ส่งพลังบวกให้กับเราอย่างมาก

ถึงจะเหมือนอีกหลายคนที่อยากเก็บที่นี้ไว้เป็นความลับมากเท่าไหร่ แต่ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะอวดสิ่งที่เรารัก และอยากให้คนที่เคมีตรงกันได้ไปสัมผัส ตกหลุมรัก และ Have a Nice Stay เหมือนเรา ที่ลอยละล่องแห่งนี้

การเดินทาง 11 ปี ของ ‘ลอยละล่อง’ โรงแรมริมน้ำเจ้าพระยาที่ชาร์จพลังให้นักเดินทางทั่วโลก

Loy La Long Hotel
ที่อยู่ : 1620/2 ถนนทรงวาด (ในวัดปทุมคงคา) แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร 10100 (แผนที่)

โทรศัพท์ : 0 2639 1390

เว็บไซต์ : loylalong.com

Facebook : Loy La Long Hotel

The Cloud Golden Week คือแคมเปญสนุก ๆ ที่ทีมงานก้อนเมฆขอประกาศลาพักร้อน 1 สัปดาห์ เนื่องในโอกาสฉลอง The Cloud ครบ 5 ปี เราเลยเปิดรับวัยอิสระ อายุ 50 ปีขึ้นไป ทั้งนักเขียน ช่างภาพ และผู้ดำเนินรายการพอดแคสต์ เข้ามาประจำการแทนใน The Cloud Golden Week ขอเรียกว่าเป็นการรวมพลังวัยอิสระมา ‘เล่าเรื่อง’ ในฉบับของตนเองผ่านสื่อดิจิทัลบนก้อนเมฆ เพราะเราเชื่อว่า ‘ประสบการณ์’ ของวัยอิสระคือเรื่องราวอันมีค่า เราเชื่อในศักยภาพของมนุษย์ อายุที่เพิ่มขึ้นเป็นเพียงตัวเลข ไม่ใช่ข้อจำกัดของการเรียนรู้

แคมเปญนี้เราร่วมกับ สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (depa) เพื่อส่งต่อแรงบันดาลใจให้วัยอิสระกล้ากระโจนเข้าหาประสบการณ์ใหม่ ๆ ออกมาพูดคุยกับเพื่อนวัยเดียวกัน พร้อมแบ่งปันเรื่องราวอันเปี่ยมด้วยคุณค่า เพื่อเติมฟืนไฟให้กาย-ใจสดใสร่าเริง

นี่เป็นครั้งแรกที่ทีมงาน The Cloud มีสมาชิกอายุรวมกันมากกว่า 1,300 ปี!

Writer

สุทธิชา จารุรัตน์

คุณแม่ลูกสอง จบอักษรศาสตร์ จุฬาฯ ชื่นชอบการอ่านหนังสือ ดูหนัง ชมละคร Broadway & West End และละครเวทีเล็กของไทย ว่าง ๆ มักจะเดินชมงาน ฟัง Talk เรื่องศิลปะและประวัติศาสตร์ ท่องเที่ยวในและต่างประเทศ และทานอาหารนอกบ้าน

Photographer

สาโรจน์ ปาลกวงศ์ ณ อยุธยา

“หยุดเวลาไว้ในภาพใบนั้น โอบกอดวันวานไว้ในกล้องตัวเก่า โลกสุขสว่างหรือซึมเศร้า งามหรือเหงา ล้วนมีค่าเท่าๆ กัน” เกิดมาเป็นผู้บันทึก มีโอกาสถ่ายทอดเรื่องราวมากมาย ขอบคุณทุกฉากชีวิตที่ผ่านมา แม้เพียงครั้งหนึ่งยังคิดถึงเสมอ

Have a Nice Stay

รวมที่พักแนวคิดดีที่น่าไปนอนทำความรู้จัก

“เหมือนกับเราเดินเข้ามาในภาพวาด เป็นเหมือนมิติที่เซอร์เรียลนิด ๆ รู้สึกไหม”

หยุม-สิริรัตน์ ถวิลเวชกุล เจ้าของบ้านหลังสีขาวแดงกลางซอยสามเสน 4 ย่านเทเวศร์ กึ่งบอกความรู้สึกของตัวเอง กึ่งถามความรู้สึกของคนมา เมื่อเธอกำลังหาคำนิยามสักอย่างให้สถานที่แห่งนี้

ตลอดต้นซอยถึงท้ายซอย ซอยข้าง ๆ และรอบ ๆ อาณาบริเวณย่านสามเสน มีที่พักเกิดขึ้นมากมาย แต่สิ่งที่ทำให้ Yoom Up ไม่เหมือนใคร คือเป็นบ้านที่มองเข้ามาเจอแต่บันได บันได และบันได จากความชอบส่วนตัวของเจ้าของบ้าน แต่เป็นการจัดวางบันไดวกวนที่ไม่ชวนอึดอัดหรืองุนงงเลยแม้แต่นิดเดียว

คำว่า นักท่องเที่ยว คือคำที่แนะนำตัวตนของเจ้าของบ้านได้ดีและชัดเจนมากพอ จนเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอตัดสินใจทำ Airbnb แห่งนี้ขึ้นมา เธอพาตัวเองออกเดินทางมาแล้วหลายประเทศ เที่ยวไปเที่ยวมาจนมาเจอย่านนี้ “พี่ชอบแถวนี้มาก ถึงขนาดตั้งใจเลยว่า วันหนึ่งอยากมีบ้านแถวนี้สักหลัง”

และวันนั้นก็เกิดขึ้นแล้ว เมื่อหยุมบังเอิญเจอตึกห้องนี้ประกาศขายพอดี ที่นี่จึงเหมือนเป็นทั้งภาพวาดอย่างที่หยุมว่า และเป็นภาพฝันในคราวเดียวกัน แต่งแต้มภาพนี้ด้วยความเป็นตัวตนของเจ้าของบ้าน รวมกับความรู้สึกของคนมาพัก ให้แต่ละคนหาคำตอบสุดท้ายเองว่า ‘มาพักที่นี่เหมือนเดินเข้ามาในภาพวาด เป็นเหมือนมิติที่เซอร์เรียลนิด ๆ’ นั้นจริงไหม 

Yoom Up : Airbnb สไตล์บ้านไทยโมเดิร์น ใต้ถุน 3 หลัง ภายใน 1 คูหา ย่านสามเสน-เทเวศร์

ก๊อก ๆๆ เปิดประตู

“หยุมคือชื่อพี่ และพี่ชอบบันได คิดไปคิดมา งั้นก็ Yoom Up แล้วกัน” ก่อนจะแนะนำให้รู้จัก หยุมก็ขอเฉลยชื่อบ้านหลังนี้ก่อน ไม่ต้องคาดเดาไปไกลหรือใหญ่โต เพราะทุกอย่างเป็นความเรียบง่าย สบาย ๆ เหมือนที่มาของชื่อและบรรยากาศของที่นี่

ห้องพักทรงบ้านไทย มีกลิ่นอายความจีนนิด ๆ โมเดิร์นหน่อย ๆ แต่ไม่แปลกแยกออกจากชายคาอื่นในละแวกใกล้เคียง มาจากความชอบที่หยุมส่งโจทย์ให้ ก็อป-ชัยเศรษฐ เศรษฐีสกุลชัย สถาปนิกผู้ออกแบบว่า “อยากให้มีบรรยากาศอบอุ่น มีความเป็นบ้าน ให้คนมาพักแล้วรู้สึกสบาย ๆ แต่ก็แอบดึงความสนใจด้วยสเปซที่เซอร์ไพรส์”

คำว่าเซอไพรส์ใช้ได้อย่างไม่เกินจริง หลังจากเปิดประตูสู่ตัวบ้าน ใครจะคิดว่าภายในตึก 1 คูหาเล็ก ๆ กลางซอยสามเสน 4 จะแบ่งเป็นห้องพร้อมใต้ถุน 3 หลังอยู่ในนั้นได้ ก็คงจะต้องใช้จินตนาการหน่อย ๆ ว่าพื้นที่จะแคบหรือไม่ ห้องจะกว้างได้แค่ไหนกันเชียว

ข้อดีของตึกนี้คือเพดานสูง จึงใช้โครงเดิมของบ้านได้เลย และเหมาะกับแบบบ้านที่ออกแบบไว้ หยุมเล่าว่าตอนแรกสถาปนิกอยากซอยให้ได้ยูนิตเยอะ แต่นั่นจะแลกมากับที่ว่างที่น้อยลง อาจจะเบียดกันและบางห้องจะไม่เจอข้างนอกเลย ไม่ได้เห็นแสงหรือท้องฟ้า เขาเลยลดจำนวนลง เพื่อเปิดพื้นที่โล่งให้แสงให้ธรรมชาติส่องเข้ามา ทำให้บรรยากาศโปร่งโล่ง ไม่อึดอัด

ส่วนสีแดงขาวมาจากสีบ้านเก่าของหยุม และเป็นโทนแม่สีที่หยุมใช่บ่อยในผลงานของเธอ สีแดงจึงปรากฏขึ้นหลังปาดแปรงทาสี กลายเป็นหนึ่งภาพจำที่โดดเด่นของ Yoom Up 

“พี่มองว่าอันนี้คือบ้านพี่ พี่คาดหวังให้แขกมองเห็นสถานที่นี้แล้วชอบ รู้สึกมีสเปซที่น่าสนใจ เลยอยากเช่า อยากมาพัก ให้เขาชอบจากใจ จะได้ดูแลบ้านด้วยกัน”

Yoom Up : Airbnb สไตล์บ้านไทยโมเดิร์น ใต้ถุน 3 หลัง ภายใน 1 คูหา ย่านสามเสน-เทเวศร์
Yoom Up : Airbnb สไตล์บ้านไทยโมเดิร์น ใต้ถุน 3 หลัง ภายใน 1 คูหา ย่านสามเสน-เทเวศร์

เข้าบ้านหยุม

ทำเลของตึกแถวกลางซอยแน่นอนว่าอยู่ติดถนน เสียงและบริบทของความเป็นชุมชนจึงอยู่รอบ ๆ ซึ่งหยุมต้องการรักษามวลนี้เอาไว้ ไม่ให้บ้านของเธอตัดขาดจากบรรยากาศชุมชน จึงตัดสินใจไม่ทำกำแพงทึบ แต่แทนที่ด้วยระแนงไม้ เพื่อเชื่อมภายในกับภายนอกถึงกันโดยไม่มีกำแพง

ชั้นแรกของบ้านแบ่งเป็นใต้ถุนห้องที่ 1 และใต้ถุนห้องที่ 2 (ใต้ถุนห้องที่ 3 อยู่บนชั้นลอยด้านหลัง) และมีโซนส่วนกลางที่มีขนม กล่องพยาบาล ของใช้ต่าง ๆ ไว้สำหรับแขกต้องการหรือขาดเหลืออะไร 

Yoom Up : Airbnb สไตล์บ้านไทยโมเดิร์น ใต้ถุน 3 หลัง ภายใน 1 คูหา ย่านสามเสน-เทเวศร์
Yoom Up : Airbnb สไตล์บ้านไทยโมเดิร์น ใต้ถุน 3 หลัง ภายใน 1 คูหา ย่านสามเสน-เทเวศร์

ต้องบอกก่อนว่าใต้ถุนในแบบ Yoom Up คือใต้ถุนที่ให้บรรยากาศเสมือนจริงอย่างมาก ไม่ใช่เป็นแค่พื้นที่ว่างข้างล่างบ้าน แต่มีบรรยากาศโปร่งโล่ง ลมเย็นจากนอกบ้านพัดผ่านเข้ามาเป็นระยะ เครื่องปรับอากาศจึงไม่จำเป็น 

แสงแดดอุ่น ๆ และเม็ดฝนปรอย ๆ แวะมาทักทายต้นไม้ใหญ่กลางบ้านอยู่เป็นประจำ เสียงรถเสียงคนแว่วเข้ามาบาง ๆ ให้บรรยากาศของชุมชนจริง ๆ (ตั้งแต่เรานั่งอยู่ตรงนั้น ได้ยินทั้งเสียงรถไอศกรีมเอย ตุ๊กตุ๊กเอย บะหมี่ป๊อก ๆ หรือข้าวเหนียวหมูบ้าง) เสียงรถส่วนใหญ่เอนน้ำหนักไปทางของกิน เชื่อว่าถ้ามานั่งตรงนี้นานกว่านี้อีกนิด อาจจะมีหวั่นไหวกับอาหารสักหนึ่งถึงหลายเจ้า

ห้องพักแต่ละห้องมีบันไดส่วนตัวพาขึ้นไปยังห้องนอนขนาดกะทัดรัด ดีไซน์ภายในคงสไตล์บ้านแบบไทย ๆ ผสมผสานกับความสมัยใหม่เอาไว้ โดยเลือกใช้เฟอร์นิเจอร์ที่เน้นฟังก์ชัน และสวยโดยพื้นผิวเดิมแบบไม่ปรับเปลี่ยน เช่น เตียงไม้ โต๊ะหินขัด ห้องนอนมีห้องน้ำในตัว ออกแบบจัดวางมาแล้วว่าไม่รบกวนพื้นที่ ทำให้รู้สึกว่าอยู่ในห้องกว้างแม้มีพื้นที่จำกัด ทุกห้องมีหน้าต่างบานใหญ่ให้แสงสาดความสว่างตกกระทบ

ชวนมาชิลล์เหมือนนอนบ้านเพื่อนกลางย่านเมืองเก่าที่ Yoom Up ที่พักสไตล์แปลกใหม่ในการวางสเปซที่น่าสนใจ
ชวนมาชิลล์เหมือนนอนบ้านเพื่อนกลางย่านเมืองเก่าที่ Yoom Up ที่พักสไตล์แปลกใหม่ในการวางสเปซที่น่าสนใจ

เดินเล่นรอบย่าน

แถวนี้เป็นเหมือนข้าวสารแต่ไม่ตื๊ด’ นี่คือคำที่หยุมนิยามให้ย่านนี้ เข้าใจง่ายในประโยคเดียว

ถ้าจะอธิบายเพิ่มอีกนิด เทเวศร์เป็นหนึ่งในย่านที่รักษาชุมชนเก่า ๆ สถาปัตยกรรม วิถีชีวิตของคนในชุมชนเอาไว้อยู่ เป็นที่ที่ทั้งสงบและไม่เหงาในเวลาเดียวกัน อยู่ไม่ไกลจากความเป็นเมือง แต่ก็ไกลพอให้มีมุมสโลว์ไลฟ์สบาย ๆ ของผู้คน มีบรรยากาศริมแม่น้ำให้รู้สึกปลอดโปร่ง ใกล้ย่านเมืองเก่า ใกล้วัด ใกล้สนามหลวง เป็นพื้นที่ที่เชื่อมไปไหนก็ได้ด้วยการสัญจรหลากหลายวิธี และเป็นย่านที่มีเสน่ห์ในตัวเอง

“มันแปลกดี คือเดินเลี้ยวไปทางไหนก็มีที่เที่ยว หรือเดินไปอีกหน่อยก็ข้ามสะพานพระราม 8 ได้ เดินตรงนี้ไปท่าพระอาทิตย์ได้ ตรงนี้ไปข้าวสารได้ ตรงนี้ไปวัดบวรฯ หรือจะนั่งเรือแม่น้ำเจ้าพระยาก็ใกล้ ๆ เลย” นี่คือเสน่ห์เล็ก ๆ ที่ทำให้หยุมตกหลุมรักที่นี่ จนมีความฝันต้องมีบ้านหลังนี้ให้ได้ เพื่อให้คนที่มาพักได้สัมผัสบรรยากาศในแบบที่เธอเห็น

“ในประเทศไทยนี่นะ กินมั่วก็อร่อยแล้ว” หยุมยกตัวอย่างสิ่งที่เรียกว่ากินมั่วว่า แค่เดินออกไปรอบ ๆ ที่พัก เจออะไรน่ากินก็ซื้อ ร้านท้องถิ่นหรือสตรีทฟู้ดมีอยู่เป็นระยะตามท้องถนน ห่างไกลคำว่าหิวหลายสิบหลายร้อยกิโล

ชวนมาชิลล์เหมือนนอนบ้านเพื่อนกลางย่านเมืองเก่าที่ Yoom Up ที่พักสไตล์แปลกใหม่ในการวางสเปซที่น่าสนใจ

ก่อนกลับบ้าน

ของตกแต่งดินปั้นที่วางบ้างแขวนบ้าง การันตีเลยว่ามีชิ้นเดียวในโลก เพราะปั้นเองจากสองมือของเจ้าของบ้าน รูปวาดตามกำแพงก็เหมือนกัน บางรูปวาดไว้อยู่ก่อนแล้ว หลายรูปวาดขึ้นทีหลังโดยได้แรงบันดาลใจจากบ้านใหม่แห่งนี้

“อย่างรูปนี้วาดทีหลัง ได้แรงบันดาลใจมาจากบ้านหลังนี้แหละ ก็วาดแมวดำเล่น ๆ แล้วแถวนี้ดันมีแมวดำตัวหนึ่ง เป็นแมวใครก็ไม่รู้ มีปลอกคอด้วย เหมือนภาพที่เราวาดเลย แล้วมันชอบเข้ามาในนี้ แต่ว่าตอนหลังไม่ให้เข้า เพราะมันชอบที่นี่มากเกินไปไง มันชอบเข้ามาขูดเบาะ แต่แปลกมากเลย รู้สึกอันนี้เหมือนเป็นเดจาวู” หยุมเล่าเรื่องราวของภาพหนึ่งให้ฟัง เป็นภาพที่บ่งบอกตัวตนของเธอมาก ๆ ภาพนั้นเต็มไปด้วยขั้นบันได มีมิติ ความซับซ้อน และโดดเด่นด้วยแม่สีสด ถ้าใครสนใจผลงานก็ตามไปดูที่อินสตาแกรม yoominsta ได้เลย

ชวนมาชิลล์เหมือนนอนบ้านเพื่อนกลางย่านเมืองเก่าที่ Yoom Up ที่พักสไตล์แปลกใหม่ในการวางสเปซที่น่าสนใจ

นอกจาก Yoom Up จะเป็นที่พักแล้ว ยังเป็นที่แสดงผลงานขนาดย่อมของเจ้าของบ้าน ไม่ใช่แค่ภาพวาดหรืองานแฮนด์เมดที่ทำขึ้น แต่ทุกรายละเอียดที่สร้างที่นี่หลอมรวมให้บ้านหลังนี้เป็นเหมือนแกลเลอรี่ของหยุม

จากระยะเวลาหน่วยเดือนนิด ๆ ที่ Yoom Up เปิดบ้าน ก็มีแขกแวะเวียนมาพักบ้าง พร้อมทิ้งทวนความประทับใจไว้ให้เจ้าของบ้านได้ยิ้มแก้มแทบปริ 

“คนแรกที่มาพักเป็นอินทีเรีย เขาบอกว่าชอบเพราะที่นี่สเปซดี ชอบต้นไม้กลางบ้าน คนที่สองบอกว่าชอบภาพวาด อยากซื้อรูป และคนที่สามมาตอนฝนตก พี่ก็กังวลใจนะว่านักท่องเที่ยวจะรู้สึกแย่หรือเปล่า เพราะว่าบ้านนี้มีฝนตกลงมาปรอย ๆ นิดหน่อยตรงคอร์ตกลางบ้าน แต่เขาบอกว่ามันเป็นความรู้สึกที่ดี เหมือนเชื่อมภายในกับภายนอกถึงกัน ไม่เป็นปัญหาเลย เย็นดี ฉันนอนหลับสบายมาก พี่ก็ดีใจและแอบมีความสุขนะที่เขาชอบ”

คุยกันมาสักพัก ก่อนกลับ เจ้าของบ้านชวนให้กินน้ำกินขนมที่เธอจัดเตรียมไว้สำหรับแขกทุกคน ทุกสิ่งในบ้านเน้นความเรียบง่าย ไม่เยอะ ไม่มากไป ให้ความรู้สึกเหมือนมานอนบ้านเพื่อน แต่เป็นเพื่อนใหม่ที่น่ารู้จัก ทั้งคน บ้าน และย่าน

“เราไม่ได้มีอะไรให้มาก ให้เขาได้ออกไปเดินเล่น ไปค้นหาสิ่งที่สนใจ ไปทำความรู้จักรอบ ๆ ย่านแถวนี้ด้วยตัวเอง”

ชวนมาชิลล์เหมือนนอนบ้านเพื่อนกลางย่านเมืองเก่าที่ Yoom Up ที่พักสไตล์แปลกใหม่ในการวางสเปซที่น่าสนใจ

Yoom Up

ที่ตั้ง : 360/9 ซอยสามเสน 4 แขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (แผนที่)

Facebook : Yoom Up

Instagram : yoom_up

Writer

ปิยฉัตร เมนาคม

หัดเขียนจากบันทึกหน้าที่ 21/365 เพิ่งค้นพบว่า สลัดผักก็อร่อย หลงใหลงานคราฟต์เป็นชีวิต ของมือสองหล่อเลี้ยงจิตใจ ขอจบวันง่าย ๆ แค่ได้มองพระอาทิตย์ตกจนท้องฟ้าเปลี่ยนสี วันนั้นก็คอมพลีทแล้ว

Photographer

เธียรสิน สุวรรณรังสิกุล

ปัจจุบันกำลังหัดนอนก่อนเที่ยงคืน

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load