เรขาคณิตเป็นจุดเริ่มต้นของมิติที่เราสัมผัส มองเห็นได้ด้วยตา โดยเริ่มจากจุด เส้น ระนาบ จนกลายเป็นรูปทรง และเกิดเป็นพื้นที่ว่างหรือ Space ขึ้น ซึ่งในชีวิตประจำวันของทุกคนได้มีโอกาสเข้าไปปฏิสัมพันธ์กับที่ว่างเรขาคณิตเหล่านั้นอย่างคุ้นเคย แต่ด้วยสถานการณ์หรือหน้าที่บางอย่าง รวมถึงเราไม่สามารถมองเห็นตัวเองได้ในขณะที่อยู่ในพื้นที่เหล่านั้น ทำให้อาจมองข้ามความงามในที่ว่าง หรือผู้คนอื่น ๆที่อยู่ในนั้นไป 

ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบสังเกตเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างชีวิตของผู้คนในที่ว่างต่าง ๆ โดยเฉพาะที่ว่างที่มีความเป็นเรขาคณิต เพราะผมจะเห็นความชัดเจนของชีวิตในอารมณ์ต่าง ๆ ถ้าดูแล้วเปรียบเสมือนคลื่นความถี่หลายรูปแบบ มีเร็วบ้าง ช้าบ้าง ซึ่งมีทั้งความแตกต่างตรงข้าม กับที่ว่างเรขาคณิตที่ดูเรียบง่าย หยุดนิ่ง แต่ในบางเวลาคลื่นชีวิตก็สงบนิ่งกลมกลืนกับที่ว่างเหล่านั้น และทุกครั้งที่มีชีวิตเข้าไปในพื้นที่นั้น ทำให้แพตเทิร์นรูปแบบเรขาคณิตดูคล้ายว่ามีจิตวิญญาณ อาจเป็นเพราะได้รับการถ่ายทอดคลื่นความถี่จากชีวิตผู้คนที่เข้าไปใช้งานในพื้นที่ว่างนั่นเอง

ภาพถ่ายชุดนี้จึงได้ถ่ายทอดความงามของห้วงเวลาความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนกับที่ว่างในรูปทรงเรขาคณิต ที่เราอาจมองไม่เห็นหรือหลงลืมไปแล้ว นำกลับมาเล่าเรื่องใหม่ ให้รู้สึกถึงความลึกซึ้งในการเข้าไปใช้พื้นที่ หรือพิจารณาความงดงามช่วงชีวิตต่าง ๆ ที่อยู่ในนั้น เห็นช่วงชีวิตและอารมณ์ของคนชัดเจนมากขึ้น เมื่อมองดูมิติของเรขาคณิตที่สวยงาม

Writer & Photographer

ทีป์ชลิต จุฬารัตน์

สถาปนิกที่มองการถ่ายภาพเป็นงานออกแบบและศิลปะ ชอบญี่ปุ่น มีของเล่น กับแมวชื่อ ‘กามี่’

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ด้วยความที่ประกอบอาชีพเป็นวิศวกรในโครงการก่อสร้าง ทำงานทุกวันจันทร์ถึงเสาร์ ทุกวันต้องเดินตรวจงานเกี่ยวกับการประกอบติดตั้งเครื่องจักรกล และผมก็หลงใหลการถ่ายภาพ จึงมองเห็นมุมมองงดงามในศาสตร์งานวิศวกรรม ศิลปกรรมของจักรกล การก่อสร้าง สีสันของคนงาน และการทำงานร่วมกันเป็นทีม ซึ่งเห็นได้ในไซต์งาน

ผมมักใช้เวลาว่างจากการทำงานไปเก็บภาพที่มองเห็นขณะตรวจงานและนำมาถ่ายทอด โดยไม่ล่วงละเมิดความเป็นส่วนตัว ลิขสิทธิ์ของโครงการและผลิตภัณฑ์ การถ่ายรูปทำให้มองเห็นรายละเอียดสิ่งรอบตัวมากขึ้น ได้พัฒนามุมมอง ค้นหาอะไรใหม่ ๆ ในที่เก่า ๆ จนกลายเป็นคนที่เห็นรายละเอียดต่าง ๆ มากขึ้นกว่าเดิม การถ่ายภาพทำให้ผมมีความสุขที่ได้บอกเล่าสิ่งที่เราชอบ ไม่ว่าจะอยู่ในที่ไหนก็ตาม

 

Writer & Photographer

กิตติพงษ์ นิ่มมณีวรรณ

Engineering is duty, photography is passion.

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load