ผมเป็นคนชอบหาประสบการณ์ให้ชีวิต เคยออกไปไกลมาก ๆ เพื่อหาประสบการณ์ต่าง ๆ แต่กลับลืมไปว่าที่บ้านของผมเองนี่แหละ มีประสบการณ์ที่ใครที่ไหนก็หาไม่ได้นอกจากผม ผมเลยกลับมายังจุดเริ่มต้นของผม

บ้านของผมอยู่ที่เมืองทอง เมืองทองเป็นเมืองที่มีประชากรแออัดมาก ด้วยความที่ค่าเช่าถูก จึงมีคนอาศัยอยู่จำนวนมาก ผมเกิดและโตที่นี่ ได้เห็นผู้คนมากมายหมุนเวียนเข้าออกเป็นประจำ มีทั้งเข้ามาพักเป็นรายวัน รายเดือน หรือลงหลักปักฐานอยู่ยาวแบบผม 

ผมเลยถ่ายทอดความเป็นเมืองทองที่ใครไม่เคยเห็น จากสถานที่ที่ผมคุ้นเคย และคนแปลกหน้าที่ผมเห็นเขามาตั้งแต่เด็ก รวมถึงคนที่เพิ่งเข้ามาอาศัย ผมเข้าไปทำความรู้จักพวกเขาเพื่อหาประสบการณ์ให้ชีวิตเพิ่ม แล้วถ่ายทอดออกมาเป็น Photobook ชุดนี้

Writer & Photographer

ผลาณุสนธิ์ ผดุงทศ

ช่างภาพที่โตมาจากเมืองทอง รักแมว ชอบฤดูฝน และฝันอยากไปดูบอลที่แมนเชสเตอร์

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ย้อนกลับไปเมื่อ 3 ปีก่อนที่โลกจะรู้จักโควิด ผมมีโอกาสไปสถานที่ห่างไกลแห่งหนึ่งในประเทศพม่า ชื่อว่า ‘เมืองมรัคอู’ ซึ่งเคยเป็นอาณาจักรโบราณแห่งรัฐยะไข่ ในช่วงที่ผมไปนั้น เมืองยังมีเหตุการณ์ไม่สงบ ทหารเดินสะพายปืน เดินลงไปตามท้องนาเพื่อรักษาความปลอดภัย บางครั้งเราจะได้ยินเสียงดังปัง! ซึ่งไกด์บอกว่าคือเสียง Thunder (ฟ้าร้องใส ๆ จะมีเสียงฟ้าร้องได้ยังไงครับไกด์) อย่างไรก็ตาม เราก็ยังคงเที่ยวเดินทางต่อไป 

แม้ว่าจะยังมีเหตุต่อสู้กันอยู่นั้น แต่ตลาดเช้ากลับสัมผัสได้ถึงสีสัน ชีวิตชีวาของผู้คนที่มาจ่ายตลาดในยามเช้า เราเห็นชาวบ้านเคี้ยวหมาก สูบยาเส้น และทูนของบนศีรษะเดินไปมาเป็นปกติ หมู่บ้านหนึ่งซึ่งเป็นที่อยู่ของชาวชีน สตรีสูงอายุมีรอยสักบนใบหน้า ในอดีตชาวชีนสักหน้าของหญิงสาวเพื่อปกปิดความสวยงาม ป้องกันการถูกจับตัวไปเป็นภรรยา กาลเวลาผ่านไปสตรีที่สักหน้าจึงลดลง หลงเหลือเพียงร่องรอยเหตุการณ์ในอดีต

เด็ก ๆ เล่นสนุก มีความสุขได้โดยปราศจากโลกอินเทอร์เน็ต เนื่องจากหลายปัจจัยทำให้เข้าถึงเทคโนโลยีได้ยาก เสน่ห์ของมรัคอูจึงเหมือนการย้อนไปใช้ชีวิตอยู่ในอดีต และทำให้เพลิดเพลินกับการถ่ายภาพจนฟิล์มหมดไปหลายม้วนเลยทีเดียว

Writer & Photographer

พัสกร ชุมศิลป์ศิริ

นักเรียนสถาปัตย์หน้าพระลาน รักการถ่ายภาพและท่องเที่ยว กำลังค้นหาแรงบันดาลใจ จึงอยากลองทำสิ่งใหม่ ๆ นอกจากการเขียนแบบ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load