หลังสถานการณ์โควิดผ่านพ้นไป เราอยากให้ภาคการท่องเที่ยวและเศรษฐกิจชุมชนกลับมาฟื้นอีกครั้ง ซึ่งในจุดประสงค์เดียวกันนี้ มีแคมเปญน่าสนใจอย่าง #RediscoverThailand ที่เกิดจากความร่วมมือกันระหว่าง การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) และ Leica Camera Thailand ชวนให้แชร์ภาพสถานที่ท่องเที่ยวพร้อมติด #RediscoverThailand เพื่อให้เห็นว่ายังมีสถานที่น่าไปเยือนทั้งธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ ที่พัก อาหารการกิน และวิถีชีวิตผู้คนหลากหลายให้สัมผัสประสบการณ์แปลกใหม่ พร้อมกับช่วยฟื้นฟูสถานที่เหล่านั้น

คราวนี้ เราได้เห็น เจี๊ยบ-โสภิตนภา ชุ่มภาณี, แมท-ภีรนีย์ คงไทย, ตูมตาม-ยุทธนา เปื้องกลาง, จูเนียร์-กรวิชญ์ สูงกิจบูลย์, พี-สาริษฐ์ ตรัยเลิศวิเชียร นักแสดงชื่อดัง และ เป็ด-ชญานี ชมแสงจันทร์ หนึ่งในช่างภาพของเมืองไทยไทย ร่วมสนุก ส่งภาพสวย ๆ มาให้ชม พร้อมกับเราเรื่องราวน่าสนของสถานที่เหล่านั้น 

เริ่มต้นด้วย เจี๊ยบ-โสภิตนภา ชุ่มภาณี กับ บ้านรักไทย จังหวัดแม่ฮ่องสอน หมู่บ้านชาวจีนยูนนานหรือจีนฮ่อ อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลถึง 1,776 เมตร รายล้อมด้วยหุบเขาและทะเลสาบ ซึ่งยังคงเอกลักษณ์ความเป็นจีนยูนนานไว้ ทั้งเครื่องแต่งกาย ภาษา สถาปัตยกรรม และอาหารเลิศรส

ส่วน แมท-ภีรนีย์ คงไทย ประทับใจคนในชุมชนและผู้ประกอบการต่างร่วมใจกันช่วยกันอนุรักษ์ธรรมชาติและระบบนิเวศของเกาะกูด จังหวัดตราด ก็เก็บภาพทะเล ป่าไม้ และป่าโกงกางอันอุดมสมบูรณ์มาฝาก ซึ่งนอกจากเป็นแหล่งดำน้ำชมปะการังแล้ว เกาะกูดมีน้ำตกคลองเจ้าที่ไหลผ่านผาหินสูงประมาณ 10 เมตร ลงสู่แอ่งน้ำกว้างใหญ่ให้ลงเล่นได้ด้วย

หนึ่งในสถานที่ที่ ตูมตาม-ยุทธนา เปื้องกลาง ติดใจ คือภาพทะเลสงบยามเช้าของหาดทุ่งวัวแล่น จังหวัดชุมพร ชายหาดน้ำตื้นและทรายสีขาวสะอาด ทอดตัวยาวสุดสายตา 

ที่ท่องเที่ยวสไตล์แอดเวนเจอร์ ของ จูเนียร์-กรวิชญ์ สูงกิจบูลย์ เป็นจุดกางเต็นท์ ณ ไขแสง รีสอร์ท จังหวัดนครนายก ที่พักติดริมลำธาร คลองวังตะไคร้ ซึ่งเขาบอกว่า เป็นที่ที่ไปพบโดยบังเอิญและถูกใจกับบรรยากาศธรรมชาติและดอกไม้หลากสีในวันอากาศเย็น ซึ่งเหมือนได้เที่ยวประเทศญี่ปุ่น

พี-สาริษฐ์ ตรัยเลิศวิเชียร พาเที่ยวเกาะภูเก็ต แม้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดฮิต แต่ก็มีมนต์เสน่ห์ให้กลับไปได้เรื่อย ๆ ทั้งกลับไปเล่นเซิร์ฟหรือดำน้ำ ถ้าใครชอบชมงานสถาปัตยกรรม ก็มีอาคารบ้านเรือนสไตล์ชิโนยูโรเปียนให้เดินชม และต้องไปชมพระอาทิตย์ตกดินที่แหลมพรหมเทพปิดท้ายทริป 

และภาพสุดท้าย พระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ชายหาดจังหวัดกระบี่และหาดกะตะ จังหวัดภูเก็ต โดยเจ้าของอินสตาแกรม @peduckk หรือ เป็ด-ชญานี ชมแสงจันทร์ ผู้ย้ายไปอยู่ภูเก็ตมากว่า 10 ปี สะท้อนความงดงามของท้องทะเลฝั่งอันดามันและเธอตั้งใจใช้ภาพนี้เป็นตัวแทนให้เห็นว่า แม้ได้รับผลกระทบจากโควิด-19 แต่ธรรมชาติก็ได้ฟื้นฟูกลับมาสวยงามได้มากขึ้น

“โลกคือบ้านของเรา ต้องเข้าใจว่าเรามาอยู่ที่นี่ชั่วคราว ไม่ได้มาอยู่ที่นี่เพื่อมาครอบครองเพื่อมาเป็นเจ้าของ เราอยู่เพื่อเรียนรู้และจดจำ เพราะฉะนั้น เราไม่ได้แค่อยู่เพื่อชื่นชมธรรมชาติ แต่เราต้องรักษาและอนุรักษ์ธรรมชาติไว้ด้วย” ช่างภาพไทยว่าไว้

Writer

The Cloud

นิตยสารออนไลน์ที่เล่า 3 เรื่องหลักอย่าง Local, Creative Culture และ Better Living ส่งเนื้อหารายวัน แต่เสิร์ฟความประณีตแบบนิตยสารรายเดือน

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

สถานที่แห่งนี้ล้วนแล้วแต่มีความทรงจำ กาลเวลายังคงเดินต่อไป เมื่อสิ่งใหม่เข้ามาแทนที่ สิ่งเดิมนั้นก็จะต้องหายไป เรื่องราวประวัติศาสตร์ร้อยกว่าปี คุณค่าที่คงเหลือไว้ สิ่งของหรือพื้นที่กว้างขวาง ความรู้สึกหรือความทรงจำ ก่อนจะลาจากกันครั้งนี้ เพียงเสี้ยววินาทีที่ปุ่มชัตเตอร์ถูกกดลงไป ทุกอย่างที่เราจำ สิ่งสิ่งนั้นจะถูกเก็บไว้ในความทรงจำตลอดไป…

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

ย้อนกลับไปเมื่อสมัยตอนมัธยมต้น ผมเป็นคนต่างจังหวัด ความฝันของผมคงจะเป็นการได้ถ่ายภาพที่หัวลำโพงสักครั้งในชีวิต มนต์เสน่ห์ ความงดงาม และเรื่องราวต่าง ๆ ทำให้ผมหลงใหลในสถานที่แห่งนี้ และอยากจะมีภาพหัวลำโพงเป็นของตัวเองบ้าง ความทรงจำถูกเรียบเรียงออกมาเป็นความรู้สึกคิดถึง เพราะอะไร ผมกลับลืมความตื่นเต้นตอนนั้นไปได้ “อยากกลับไปเป็นเด็กคนนั้นจังเลย”

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

นาฬิกาเรือนใหญ่ ที่ติดอยู่ด้านบนกระจกโถงพักคอยผู้โดยสาร ผมอยากจะเก็บช่วงเวลาตรงนี้ไว้ ก่อนที่มันจะต้องหยุดลง

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

พระบรมฉายาลักษณ์ที่ถูกติดตั้งไว้บริเวณทางออกสู่ชานชาลา กำลังเล่าเรื่องราวของการมีอยู่ของสถานที่แห่งนี้ได้เป็นอย่างดี

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

แต่ก่อนผมเป็นเด็กที่ยังไม่กล้าที่จะสบตาผู้คนแปลกหน้านัก การได้แอบมองผู้คนเหล่านี้ผ่านบานกระจกของศูนย์อาหาร คงเป็นความทรงจำที่ผมก็ยังขำตัวเองอยู่เหมือนกัน

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

ครั้งหนึ่งผมเคยนั่งมองโปสเตอร์โฆษณาที่ถูกติดอยู่บริเวณข้างหน้าของศูนย์อาหารและก็เกิดหิวขึ้นมา ผมนั่งนึกถึงคำที่แม่บอกว่า “กรุงเทพฯ แพงนะ” แต่คิดอยู่เพียงไม่นานผมก็ตรงดิ่งเข้าไปยังศูนย์อาหารอย่างหิวโหย อาหารที่นี่อร่อยกว่าที่คิด ราคาถูก แถมสะอาดอีก กะเพราหมูสับถั่วฝักยาวในวันนั้น ผมยังจดจำรสชาติได้เป็นอย่างดี

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

เดินออกมาตรงชานชาลา ก็เจอกับโครงสร้างของตัวอาคารหลังคาโค้งที่เป็นจุดเริ่มต้นของสถานที่แห่งนี้

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

ก่อนรถไฟจะเข้าเทียบชานชาลา ผมถามกับตัวเองว่าภาพที่อยู่ตรงหน้ามันคือความจริงรึเปล่า วันพรุ่งนี้มันจะยังคงเป็นเช่นนี้อยู่อีกไหม คำถามเกิด สลับตัดกับภาพสะท้อนที่อยู่ตรงหน้า ราวกับว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องจริง

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่
ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่
ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่
ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่
ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่
ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

เสน่ห์ของที่นี่สำหรับผมนั้น เป็นการที่เราได้ออกมาพบเจออะไรใหม่ ๆ ผู้คนที่เราไม่คุ้นหน้าคุ้นตา ได้เห็นเรื่องราวต่าง ๆ ที่ถูกสร้างขึ้นผ่านอิริยาบถของตัวบุคคล หากสถานที่ตรงนี้ไม่มีผู้คนเหล่านี้อีกแล้ว คงจะเงียบเหงาอย่างบอกไม่ถูก

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

อีกหนึ่งตัวละครสำคัญของสถานที่แห่งนี้ จะเป็นหัวลำโพงไปไม่ได้เลยถ้าไม่มี ‘คนไร้บ้าน’ ถ้าหากคนไร้บ้านเหล่านี้จะคิดว่านี่คือ ‘บ้าน’ ของเข้าก็คงไม่แปลก ผมเกิดคำถามขึ้นมาในใจ “แล้วพรุ่งนี้เขาจะไปอยู่ไหน แล้วจะมีเงินกินข้าวรึเปล่า” คำถามโลดแล่นอยู่ในหัว เพียงไม่นานนักความเมตตาก็ถูกแทนที่ด้วยความถูกต้อง “ชีวิตคนเรามักจะมีสองด้านเสมอ” ผมได้ให้คำตอบกับตัวเองไปอย่างนั้น

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

​​ก่อนจะจางหายไป ผมอยากที่จะเก็บภาพถ่ายชุดนี้ไว้ เพื่อแสดงให้เห็นว่า เรื่องราวต่าง ๆ นั้นเคยเกิดขึ้นจริง ความตื่นเต้นในครั้งแรกที่ผมได้มาที่นี่ ผมยังคงจดจำมันได้อย่างชัดเจน ความรู้สึกที่เรามีต่อสถานที่แห่งนี้ มันเป็นความทรงจำที่ยากที่จะลบเลือนไปได้ ถึงแม้ว่าทุกอย่างจะต้องเปลี่ยนไปก็ตาม

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่
ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

ผมเปรียบสถานที่ตรงนี้ เป็นสถานที่ของการบอกกล่าวอำลา ก่อนที่เรานั้นจะเริ่มการเดินทางในครั้งนี้

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

หากเป็นการให้สัญญาณก่อนออกตัวนักกีฬากรีฑา ก็คงจะเป็นเสียงลูกกระสุนปืนที่ถูกยิงออกไป แต่หากเป็นรถไฟ ก็คงจะต้องเป็นเสียงของระฆังเท่านั้น เสียงจากชิ้นส่วนทองเหลืองที่กระทบกัน เป็นสัญญาณบอกได้ว่า การเดินทางครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

สิ้นเสียงของระฆัง หวี้ดด เสียงตอบรับจากหัวรถจักรดังขึ้น ธงสีเขียวพัดโบกสะบัดสลับกันตามตำแหน่งแต่ละตู้รถไฟ วินาทีที่ล้อเหล็กค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากราง ระยะห่างที่ถูกทิ้งห่างขึ้นเรื่อย ๆ หากรถไฟขบวนนี้เป็นรถไฟขบวนสุดท้ายที่จะต้องเคลื่อนออกจากสถานที่แห่งนี้ ความรู้สึกกับภาพที่อยู่ตรงหน้า คงยากที่ผมจะอธิบายมันออกมาได้

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

เงาตรงหน้าที่เกิดจากรถไฟ กำลังถูกแทนที่ด้วยแสงสีทองที่ถูกสาดย้อนกลับมายังเส้นทางแห่งฝันครั้งนี้ คงไม่มีช่วงเวลาไหนเหมาะกับการกล่าวอำลาเท่าช่วงเวลานี้อีกแล้ว ผมมักจะพบเรื่องราวใหม่ ๆ เข้ามาทำให้เข้าใจสิ่งต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้นอยู่เสมอกับการเดินทางในแต่ละครั้ง และผมก็เชื่อว่าการเดินทางในครั้งนี้ น่าจะเป็นการเดินทางครั้งใหม่ที่ทุกคนต่างก็เฝ้ารอคอยเรื่องราวที่กำลังจะถูกสร้างขึ้นมาใหม่ ไม่ต่างไปจากตัวผม

ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่
ชุดภาพถ่ายอำลา ‘หัวลำโพง’ เก็บความทรงจำก่อนสถานีรถไฟกรุงเทพจะเปลี่ยนบทบาทใหม่

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผม ขอให้ทุกท่านเดินทางโดยสวัสดิภาพ แล้วเราจะมาพบกันใหม่…

Writer & Photographer

ธีรเมธ เชิดวงศ์ตระกูล

นักศึกษาที่โหยหาจะเข้าป่าอยู่เรื่อย รักธรรมชาติ ชอบผจญภัยและตกปลา

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load