19 กันยายน 2563
4 PAGES
6 K

ผมชะงักทันทีที่ได้ยินประโยคที่ว่า “เรารู้สึกเสียใจว่าทั้งชาวต่างชาติและคนไทยที่ข้ามมาฝั่งธนฯ ก็เดินสุดอยู่แค่รั้ววัดอรุณฯ”

สาเหตุหนึ่งคงเพราะว่านั่นคือความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้

แต่อีกสาเหตุหนึ่งคือเพราะว่าผมรับรู้ได้ทันทีถึงความตั้งใจอันแน่วแน่ของสองพี่น้องชาวธนบุรี นุ่ม-อมรรัตน์ ชูโต และ หนึม-กันยารัตน์ ชูโต ที่ต้องการสร้างสถานที่ซึ่งรวบรวมความภาคภูมิใจของฝั่งธนฯ เอาไว้ ขณะเดียวกันก็นำบรรยากาศบ้านอันอบอุ่นในวัยเด็กของพวกเขากลับมา

สถานที่นั้นคือ กาศยปี (Kasayapi)

โรงแรมบูทีกริมถนนอิสรภาพ ที่ให้บริการห้องพักแบบรายวัน แต่ให้บริการความอบอุ่นแบบรายเดือน

โรงแรมที่จะประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่าธนบุรีไม่ได้มีดีแค่พระปรางค์วัดอรุณฯ!

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

ชื่อเสียงเรียงนาม

ตรงข้ามกับวัดราชสิทธารามราชวรวิหาร ใกล้กับรถไฟฟ้าใต้ดิน MRT สถานีอิสรภาพ คือที่ตั้งของโรงแรมกาศยปี

เราเดินผ่านประตูไม้กลางเก่ากลางใหม่ที่ควบคุมด้วยระบบไฟฟ้าและแนวทางเดินที่ไม่กว้างนัก ทว่ามีพื้นที่มากพอจะปลูกต้นไม้ขนานไปได้ แม้เร็วกว่าเวลานัดหมายเล็กน้อย แต่ทั้งคู่ก็ต้อนรับขับสู้ด้วยรอยยิ้มอันเป็นมิตรและคำทักทาย 

สองพี่น้องนำเราเดินผ่านบริเวณสวนของโรงแรม หยดน้ำที่ติดค้างอยู่บนใบไม้ในสวนและที่พื้นหญ้าพูดแทนได้ว่านี่คือช่วงเวลาไหนของปี เรานั่งลงบนชุดเก้าอี้ไม้ที่ใต้โถง ซึ่งขนาบด้วยสระว่ายน้ำสีฟ้าใสและสวนสีเขียวชอุ่ม แดดอ่อนๆ และลมเบาๆ ที่พัดมาในยามบ่าย ชวนให้นึกถึงบรรยากาศบ้านสวนที่ต่างจังหวัด

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

หลังจากดื่มน้ำเย็นๆ ที่ทั้งสองพี่น้องนำมาเสิร์ฟเพื่อดับกระหายเสร็จแล้ว ผมก็เริ่มบทสนทนาด้วยคำถามที่พยายามจินตนาการคำตอบมาหลายวัน 

“ชื่อ กาศยปี มาจากไหน”

“ชื่อคุณแม่” นุ่มเฉลยด้วยรอยยิ้มก่อนจะเสริมว่า “เพราะคุณแม่เป็นคนสร้างแรงบันดาลใจ”

นุ่มและหนึมสลับกันเล่าชีวประวัติโดยย่อของแม่ ผู้เป็นแรงบันดาลใจของพวกเขาให้เราฟังอย่างมีความสุข คุณแม่กาศยปีปลูกฝังพื้นฐานหลายๆ อย่างในชีวิตให้แก่พวกเธอ สตรีผู้มีอัธยาศัยดีท่านนี้ทำงานในบริษัทข้ามชาติ เธอมักแสดงความเอื้อเฟื้อด้วยการพาเพื่อนชาวต่างชาติมาทานข้าวและนอนค้างที่บ้านเสมอ ทั้งคู่จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องปฏิสันถารด้วยมิตรจิตมิตรใจในฐานะเจ้าเรือน เป็นต้นว่า หลังมื้ออาหาร สองพี่น้องก็มักรับบทเป็นยุวมัคคุเทศก์ท้องถิ่นมือสมัครเล่น พาเพื่อนแม่ไปเยี่ยมชมสถานที่ต่างๆ ในย่านนั้น 

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

กิจวัตรเช่นนี้ นอกจากจะทำให้สองพี่น้องได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษไปในตัวแล้ว ยังหล่อหลอมให้ทั้งคู่เป็นคนที่มีความมั่นใจ มีใจบริการ และรู้จักธนบุรีซึ่งเป็นบ้านเกิดของพวกเธอเป็นอย่างดี

‘บ้าน’ ของนุ่มและหนึมในวัยเยาว์จึงเป็นสถานที่ที่อบอุ่นไปด้วยมิตรภาพ อบอวลไปด้วยชีวิตชีวาจากบรรดามิตรสหายที่แวะเวียนกันมาอย่างไม่ขาดสาย และอบร่ำไปด้วยความสบายใจที่กระจายตัวอยู่ในทุกๆ มุมของบ้าน

อายุ

แม้บทสนทนาจะดำเนินไปได้ไม่นาน แต่อัธยาศัยที่ดีของทั้งคู่ก็ได้ทำลายกำแพงระหว่างเรา ผมจึงทราบว่าก่อนหน้านี้ ทั้งนุ่มและหนึมเป็นผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานของตนมาก เพราะตำแหน่งสุดท้ายของทั้งคู่ คือผู้บริหารระดับสูงฝ่ายทรัพยากรบุคคล ทั้งที่เส้นทางสายอาชีพดูมั่นคงและไม่มีปัญหา ผมจึงอดสงสัยไม่ได้ว่าสาเหตุอะไรที่ทำให้ทั้งคู่ตัดสินใจเกษียณก่อนวัย แล้วออกมาเปิดโรงแรม

“เราเป็นผู้บริหาร เราเห็นผู้บริหารหลายคนที่เกษียณไปแล้วเคว้ง เห็นวิถีแบบนั้นแล้วไม่อยากเป็น ความฝันที่อยากทำเริ่มมาจากอยากทำอะไรที่ไม่ต้องเป็นมนุษย์เงินเดือนไปจนเกษียณ แล้วคิดว่าสิ่งที่เราชอบและถนัดคือการดูแลคน เพราะเราทั้งคู่ทำงานฝ่ายบุคคลมา เราเข้าใจคน ชอบช่วยแก้ปัญหา แล้วคุณแม่ก็เป็นแรงบันดาลใจด้วยว่า ทั้งที่ทำงานออฟฟิศแท้ๆ นอกเวลายังพาเพื่อนมาบ้าน” นุ่มไขข้อข้องใจของผม

เมื่อโครงการรถไฟฟ้าใต้ดิน MRT ที่วางแผนสร้างส่วนต่อขยายข้ามมายังฝั่งธนบุรีชัดเจนขึ้น นุ่มและหนึมจึงตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะเปลี่ยนบริเวณบ้านซึ่งเป็นที่ดินมรดกเก่าแก่ของตระกูล ที่ที่พวกเธอเกิดและโตมาด้วยความอบอุ่น ให้เป็นโรงแรมบูทีกที่จะนำบรรยากาศครั้งวัยเด็กของพวกเธอกลับมา ขณะเดียวกันก็ต้องการให้ความสะดวกสบายและเป็นกันเองแฝงอยู่ทั่วทุกบริเวณ คล้ายกับมานอนบ้านเพื่อน

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

วรรณะ

เมื่อตัดสินใจแน่วแน่ หนึมจึงลาออกจากงานมาก่อน แล้วใช้ประสบการณ์ที่เคยทำงานมาหลายด้าน โดยเฉพาะด้านการตลาด สำรวจตลาดและความต้องการของลูกค้าอย่างถี่ถ้วน จนระบุกลุ่มลูกค้าของกาศยปีได้อย่างชัดเจน แม้ว่าย่านนี้จะไม่ใช่ย่านท่องเที่ยว และโรงแรมบูทีกก็ดูจะเป็นที่ต้องการน้อยกว่าโฮสเทลมากๆ ก็ตาม

“เราสำรวจมาหมดแล้ว แล้วเห็นว่าแบบนี้ยังไม่มีใครทำ คือเราอยากทำแบบไฮเอนด์แต่ว่าไม่ต้องการห้าดาว เราศึกษาชัดเจนแล้ว เราเข้าใจนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ บางคนเบื่อที่จะอยู่โรงแรมแบบเดิมๆ อยากออกมาหาประสบการณ์จริง สัมผัสวิถีชีวิตที่ไม่ปรุงแต่งของชุมชน แต่ขณะเดียวกันก็ต้องการความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัวด้วย คล้ายโฮมสเตย์ที่เว้นระยะและพื้นที่ให้แก่กันและกันไว้”

นุ่มและหนึมจะอีเมลไปหาลูกค้าเพื่อพูดคุยทำความรู้จักก่อน และสื่อสารให้เข้าใจว่ากาศยปีเป็นโรงแรมแบบไหน ทั้งคู่จะได้ปรับบริการของโรงแรมให้ตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างตรงจุด ว่าที่แขกของกาศยปีจึงต้องจองห้องพักล่วงหน้าเท่านั้น เพราะกาศยปีไม่รับแขกแบบ Walk-in ทำให้ประตูทางเข้าโรงแรมเป็นระบบคีย์การ์ดเพื่อความปลอดภัย ควบคู่ไปกับกล้องวงจรปิดที่มีอยู่ทุกระยะ

ความเป็นนักท่องเที่ยวตัวยงของนุ่มและหนึม ทำให้ทั้งคู่ใส่ความพิถีพิถันและความเข้าอกเข้าใจลงไปในกาศยปีตั้งแต่เริ่มคิดจะทำ

“พี่ทั้งสองคนเดินทางเยอะมาก เห็นอะไรมาหมดแล้ว แล้วที่สำคัญ พี่นุ่มเคยเป็นมัคคุเทศก์มาก่อน เลยเห็นว่าการท่องเที่ยวมันไม่สิ้นสุด เพราะประเทศเรามีเรื่องราวดีๆ เยอะ เพียงแต่ว่าจะจับกลุ่มลูกค้าถูกมั้ย ส่วนหนึ่งที่คิดว่าอยากทำธุรกิจนี้ คือพี่ยังไม่เห็นโอกาสของการท่องเที่ยวในประเทศไทยที่ยั่งยืน”

ทั้งคู่ตั้งใจแน่วแน่แต่แรกว่าจะใช้ชื่อโรงแรมตามชื่อของแม่ผู้เป็นแรงบันดาลใจ

ทั้งคู่ตั้งใจแน่วแน่เช่นกันว่าจะสร้างเพียง 10 ห้องพัก เพราะต้องการสร้างบรรยากาศโรงแรมให้เหมือนกับการนอนบ้านเพื่อน เช่นครั้งที่คุณแม่กาศยปีพาเพื่อนมาบ้าน

และทั้งคู่ก็ตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะกำหนดธีมของห้องพักแต่ละห้อง ให้เป็นตัวแทนของแต่ละสถานที่ที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวธนบุรี

กาศยปีใช้เวลาเดินทางกว่า 3 ปี จากเพียงชื่อบนแผ่นกระดาษ สู่โรงแรมที่รวบรวมเอาความภาคภูมิใจแห่งฝั่งธนฯ เอาไว้

สุขะ

หลังจากเรานั่งคุยกันได้ครู่ใหญ่ เมื่อทั้งคู่อ่านอวัจนภาษาที่แสดงผ่านสีหน้าอันฉงนได้ว่าผมยังจินตนาการห้องพักที่ทั้งคู่พรรณนามาไม่ออก หนึมจึงลุกไปหยิบกุญแจแล้วเดินมาบอกเราว่า “เดี๋ยวพี่พาชมห้อง”

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

โชคดีที่วันนั้นกาศยปีไม่มีแขก เราจึงมีโอกาสสัมผัส 10 แลนด์มาร์กสำคัญของธนบุรีที่นุ่มและหนึมหยิบเอามาสอดแทรกผ่านองค์ประกอบต่างๆ ของห้องพักอย่างประณีต

เริ่มต้นที่ห้องพักริมสวนทั้งสามห้องที่ชั้น 1 ทั้งคู่หยิบลายกระเบื้องประดับพระปรางค์และภาพแถวยักษ์แบกฐานพระปรางค์มาตกแต่งห้องวัดอรุณฯ ใช้โคมไฟรูปหงส์และลายไทยที่ปรากฏบนเพดานพระอุโบสถที่ห้องวัดหงส์ฯ ส่วนห้องพระราชวังเดิม สองพี่น้องตกแต่งด้วยหน้าจั่วที่จำลองมาจากอาคารท้องพระโรง

ก่อนที่ผมจะทันสังเกต นุ่มและหนึมก็รีบอธิบายด้วยความภาคภูมิใจ ว่าตนตั้งใจออกแบบห้องพักชั้นนี้ให้ไม่มีขั้น พื้นเรียบสนิทไปจนถึงห้องน้ำ ซึ่งทำให้กว้าง มีราวจับ และมีอ่างล้างหน้าอยู่ไม่สูง ด้วยเข้าใจข้อกำจัดและความต้องการของแขกผู้สูงอายุหรือผู้ใช้วีลแชร์อย่างดี

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

ที่ปลายทางของโถงบันไดขึ้นชั้น 2 คือภาพเงาสะท้อนของพระปรางค์วัดอรุณฯ ที่ดึงดูดให้เรารีบสาวเท้าก้าวขึ้นบันได แต่เมื่อไปถึงชานพัก ก็พบว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของขบวนเรือพระราชพิธีไปเสียแล้ว เพราะว่าที่ผนังทั้งด้านซ้ายและขวาตกแต่งด้วยกระบวนเรือหลวง ที่ล้วนกำลังบ่ายหน้าหน้าไปสู่พระปรางค์ที่อยู่สุดทางเดิน

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

แม้ว่าห้องพักจะใช้ธีมการตกแต่งเหมือนกัน แต่เราคาดเดาไม่ได้เลยว่าทั้งคู่จะพลิกแพลงให้อยู่ในรูปแบบไหน บางทีก็ใช้โคมไฟอย่างศิลปะในคริสต์ศาสนาที่ห้องโบสถ์ซางตาครู้ส ใช้โคมไฟสีเขียวคล้ายศิลปะในศาสนาอิสลามที่ห้องมัสยิดบางหลวง หรือใช้สีแดงและลวดลายในศิลปะจีนที่ห้องศาลเจ้าเกียนอันเกงหรือศาลเจ้าแม่ทับทิม

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี
กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

นอกจากนี้ ยังมีห้องวัดประยุรวงศาวาสฯ ห้องบ้านบุ ห้องหมู่บ้านศิลปิน และห้องพิพิธภัณฑ์เรือพระราชพิธี ที่มีรายละเอียดและเรื่องราวน่าสนใจไม่แพ้กัน นุ่มและหนึมบอกว่า เป็นความตั้งใจของพวกเขาเองที่อยากให้รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่แทรกอยู่ในทุกๆ ห้องของกาศยปี ช่วยกระตุ้นให้ผู้เข้าพักอยากออกไปเยี่ยมชมสถานที่จริง เพื่อให้โรงแรมเติบโตไปพร้อมกับชุมชนอย่างยั่งยืน

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

เรื่องราวที่สอดแทรกอยู่ในห้องพักทั้งสิบนั้นไม่น้อย แต่การนำชมแต่ละห้องพร้อมแทรกเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยไปด้วย กลับไม่รู้สึกว่าเหมือนทั้งคู่กำลังเลกเชอร์เราอยู่ แต่เป็นการวาดภาพธนบุรีที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน ภาพนั้นทำให้เราเข้าใจในทันทีว่า อีกฟากของพระนครนั้นรุ่มรวยไปด้วยวัฒนธรรมที่หลากหลายมากแค่ไหน รู้ตัวอีกทีก็ตกหลุมรักธนบุรีไปแล้ว

สิ่งหนึ่งที่ทำให้ทั้งแขกไทยแขกเทศประทับใจกาศยปีอย่างมากคืออาหารเช้า นุ่มและหนึมเลือกเสิร์ฟเป็นอาหารไทยที่แขกพิสูจน์ความดั้งเดิมได้ด้วยการออกไปจ่ายตลาดตอนเช้าด้วยกัน

“พี่มีความรู้สึกว่าอาหารเช้าที่พี่หามาเป็นอาหารจากชุมชน อยากให้แขกได้ลิ้มรสอาหารชุมชนแท้ๆ แล้วบอกเขาว่าถ้าอยากตามไปดูว่าอาหารไทยพวกนี้มาจากไหน ก็ตามพี่ออกไปได้ตอนเจ็ดโมงเช้า นั่นคือแหล่งอาหารของเราจริงๆ แขกก็สัมผัสได้ และเราไม่ได้บังคับ ส่วนใหญ่ที่ไปจะชอบมาก ตัวพี่เองเป็นนักท่องเที่ยว เวลาไปเที่ยว ถ้าเจ้าบ้านมีความเชี่ยวชาญและมีข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับสถานที่นั้นๆ พี่ก็จะประทับใจ พี่ว่าตรงนี้เป็นข้อได้เปรียบ” 

พละ

ช่วงต้นปีที่ COVID-19 กำลังเริ่มระบาด ทั้งนุ่มและหนึมตัดสินใจปิดโรงแรมตั้งแต่ต้น และสื่อสารทำความเข้าใจกับแขกอย่างตรงไปตรงมาฉันมิตร เหมือนเพื่อนเตือนเพื่อน

“เราปรับตัวเร็ว ตอนเดือนมีนาคมเราปิดรับแล้ว แต่แขกก็ยังยืนยันจะมา เราเลยเขียนอีเมลตรงถึงแขกเลยว่าสถานการณ์โรคระบาดเป็นยังไง อธิบายเป็นประเด็นๆ จนเขาเข้าใจ และพยายามเตือนให้เขาเห็นถึงอันตรายของโรค สุดท้ายเขาก็ยอมยกเลิกทริป แต่แขกที่ติดค้างอยู่แล้วรอเที่ยวบินกลับ เราก็เต็มใจช่วยเขา และเขาก็ดูแลตัวเองดี ไม่ออกไปไหน เราคิดว่าแม้เราจะเป็นจุดเล็กๆ ของประเทศ ถ้ารับเขาเข้ามาแล้วเกิดติดเชื้อ มันก็ไม่คุ้ม สุดท้ายทุกฝ่ายก็มีความสุข เป็นการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

กาศยปีจึงพยายามหันมานำเสนอคำว่า Staycation ให้แพร่หลายในหมู่คนไทยมากขึ้น ใช่ว่าอยู่ประเทศไหนเมืองไหนแล้วจะเปลี่ยนบรรยากาศออกมาพักโรงแรมใกล้บ้านไม่ได้ ถ้าบ้านอยู่ฝั่งพระนครแล้ว อยากแพ็กกระเป๋านั่งเรือข้ามฟากมานอนฝั่งธนฯ สักคืนสองคืนก็ไม่ใช่เรื่องผิด

นอกจากนี้ กาศยปียังเปลี่ยนห้องพักบางส่วนเป็นแบบรายเดือน ให้เราได้นอนดื่มด่ำสัมผัสวิถีชีวิตของคนฝั่งธนบุรีกันแบบนานๆ ไปเลย

บทสนทนาระหว่างผมกับเจ้าของโรงแรมทั้งสองคนจบลงพร้อมกับหน้าที่ของพระอาทิตย์ในวันนั้น ตลอดช่วงบ่ายของวันช่างอบอุ่นคล้ายกับการไปเที่ยวบ้านเพื่อนจริงๆ แต่เพื่อนผู้นี้เป็นคนที่ภูมิใจในดีเอ็นเอของชาวธนบุรีเป็นพิเศษ และพวกเขาก็ยินดีเหลือเกินที่จะเป็นเจ้าบ้านที่ดี หากใครต้องการจะมาเยี่ยมเยียนพวกเขาและธนบุรีบ้าง

กาศยปี (Kasayapi)

ที่ตั้ง : 102/1 ถนนอิสรภาพ แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพฯ 10600 (แผนที่)

โทร : 0 2891 1191 

Facebook : Kasayapi

Writer

นิรภัฎ ช้างแดง

หนึ่งในสองนิสิตเอกบาลีสันสกฤตของรุ่น แอบรักโบราณคดีและประวัติศาสตร์ศิลปะ เป็นลูกแกะพาร์ตไทม์

Photographers

จิตาภา ทวีหันต์

ตอนนี้เป็นนักฝึกหัดเขียน ตอนหน้ายังสงสัย ชาติก่อน (คาดว่า) เป็นคนเชียงใหม่ แต่ชาตินี้อยากเป็นคนธรรมดาที่มีบ้านเล็กๆ อยู่ต่างจังหวัด

ภูมิ เพชรโสภณสกุล

อดีตนักศึกษาเอกปรัชญา นักหัดถ่าย นักหัดเขียน เป็นทาสแมว ที่ใฝ่ฝันจะเป็นนักดนตรี

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!