ผมชะงักทันทีที่ได้ยินประโยคที่ว่า “เรารู้สึกเสียใจว่าทั้งชาวต่างชาติและคนไทยที่ข้ามมาฝั่งธนฯ ก็เดินสุดอยู่แค่รั้ววัดอรุณฯ”

สาเหตุหนึ่งคงเพราะว่านั่นคือความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้

แต่อีกสาเหตุหนึ่งคือเพราะว่าผมรับรู้ได้ทันทีถึงความตั้งใจอันแน่วแน่ของสองพี่น้องชาวธนบุรี นุ่ม-อมรรัตน์ ชูโต และ หนึม-กันยารัตน์ ชูโต ที่ต้องการสร้างสถานที่ซึ่งรวบรวมความภาคภูมิใจของฝั่งธนฯ เอาไว้ ขณะเดียวกันก็นำบรรยากาศบ้านอันอบอุ่นในวัยเด็กของพวกเขากลับมา

สถานที่นั้นคือ กาศยปี (Kasayapi)

โรงแรมบูทีกริมถนนอิสรภาพ ที่ให้บริการห้องพักแบบรายวัน แต่ให้บริการความอบอุ่นแบบรายเดือน

โรงแรมที่จะประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่าธนบุรีไม่ได้มีดีแค่พระปรางค์วัดอรุณฯ!

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

ชื่อเสียงเรียงนาม

ตรงข้ามกับวัดราชสิทธารามราชวรวิหาร ใกล้กับรถไฟฟ้าใต้ดิน MRT สถานีอิสรภาพ คือที่ตั้งของโรงแรมกาศยปี

เราเดินผ่านประตูไม้กลางเก่ากลางใหม่ที่ควบคุมด้วยระบบไฟฟ้าและแนวทางเดินที่ไม่กว้างนัก ทว่ามีพื้นที่มากพอจะปลูกต้นไม้ขนานไปได้ แม้เร็วกว่าเวลานัดหมายเล็กน้อย แต่ทั้งคู่ก็ต้อนรับขับสู้ด้วยรอยยิ้มอันเป็นมิตรและคำทักทาย 

สองพี่น้องนำเราเดินผ่านบริเวณสวนของโรงแรม หยดน้ำที่ติดค้างอยู่บนใบไม้ในสวนและที่พื้นหญ้าพูดแทนได้ว่านี่คือช่วงเวลาไหนของปี เรานั่งลงบนชุดเก้าอี้ไม้ที่ใต้โถง ซึ่งขนาบด้วยสระว่ายน้ำสีฟ้าใสและสวนสีเขียวชอุ่ม แดดอ่อนๆ และลมเบาๆ ที่พัดมาในยามบ่าย ชวนให้นึกถึงบรรยากาศบ้านสวนที่ต่างจังหวัด

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

หลังจากดื่มน้ำเย็นๆ ที่ทั้งสองพี่น้องนำมาเสิร์ฟเพื่อดับกระหายเสร็จแล้ว ผมก็เริ่มบทสนทนาด้วยคำถามที่พยายามจินตนาการคำตอบมาหลายวัน 

“ชื่อ กาศยปี มาจากไหน”

“ชื่อคุณแม่” นุ่มเฉลยด้วยรอยยิ้มก่อนจะเสริมว่า “เพราะคุณแม่เป็นคนสร้างแรงบันดาลใจ”

นุ่มและหนึมสลับกันเล่าชีวประวัติโดยย่อของแม่ ผู้เป็นแรงบันดาลใจของพวกเขาให้เราฟังอย่างมีความสุข คุณแม่กาศยปีปลูกฝังพื้นฐานหลายๆ อย่างในชีวิตให้แก่พวกเธอ สตรีผู้มีอัธยาศัยดีท่านนี้ทำงานในบริษัทข้ามชาติ เธอมักแสดงความเอื้อเฟื้อด้วยการพาเพื่อนชาวต่างชาติมาทานข้าวและนอนค้างที่บ้านเสมอ ทั้งคู่จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องปฏิสันถารด้วยมิตรจิตมิตรใจในฐานะเจ้าเรือน เป็นต้นว่า หลังมื้ออาหาร สองพี่น้องก็มักรับบทเป็นยุวมัคคุเทศก์ท้องถิ่นมือสมัครเล่น พาเพื่อนแม่ไปเยี่ยมชมสถานที่ต่างๆ ในย่านนั้น 

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

กิจวัตรเช่นนี้ นอกจากจะทำให้สองพี่น้องได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษไปในตัวแล้ว ยังหล่อหลอมให้ทั้งคู่เป็นคนที่มีความมั่นใจ มีใจบริการ และรู้จักธนบุรีซึ่งเป็นบ้านเกิดของพวกเธอเป็นอย่างดี

‘บ้าน’ ของนุ่มและหนึมในวัยเยาว์จึงเป็นสถานที่ที่อบอุ่นไปด้วยมิตรภาพ อบอวลไปด้วยชีวิตชีวาจากบรรดามิตรสหายที่แวะเวียนกันมาอย่างไม่ขาดสาย และอบร่ำไปด้วยความสบายใจที่กระจายตัวอยู่ในทุกๆ มุมของบ้าน

อายุ

แม้บทสนทนาจะดำเนินไปได้ไม่นาน แต่อัธยาศัยที่ดีของทั้งคู่ก็ได้ทำลายกำแพงระหว่างเรา ผมจึงทราบว่าก่อนหน้านี้ ทั้งนุ่มและหนึมเป็นผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานของตนมาก เพราะตำแหน่งสุดท้ายของทั้งคู่ คือผู้บริหารระดับสูงฝ่ายทรัพยากรบุคคล ทั้งที่เส้นทางสายอาชีพดูมั่นคงและไม่มีปัญหา ผมจึงอดสงสัยไม่ได้ว่าสาเหตุอะไรที่ทำให้ทั้งคู่ตัดสินใจเกษียณก่อนวัย แล้วออกมาเปิดโรงแรม

“เราเป็นผู้บริหาร เราเห็นผู้บริหารหลายคนที่เกษียณไปแล้วเคว้ง เห็นวิถีแบบนั้นแล้วไม่อยากเป็น ความฝันที่อยากทำเริ่มมาจากอยากทำอะไรที่ไม่ต้องเป็นมนุษย์เงินเดือนไปจนเกษียณ แล้วคิดว่าสิ่งที่เราชอบและถนัดคือการดูแลคน เพราะเราทั้งคู่ทำงานฝ่ายบุคคลมา เราเข้าใจคน ชอบช่วยแก้ปัญหา แล้วคุณแม่ก็เป็นแรงบันดาลใจด้วยว่า ทั้งที่ทำงานออฟฟิศแท้ๆ นอกเวลายังพาเพื่อนมาบ้าน” นุ่มไขข้อข้องใจของผม

เมื่อโครงการรถไฟฟ้าใต้ดิน MRT ที่วางแผนสร้างส่วนต่อขยายข้ามมายังฝั่งธนบุรีชัดเจนขึ้น นุ่มและหนึมจึงตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะเปลี่ยนบริเวณบ้านซึ่งเป็นที่ดินมรดกเก่าแก่ของตระกูล ที่ที่พวกเธอเกิดและโตมาด้วยความอบอุ่น ให้เป็นโรงแรมบูทีกที่จะนำบรรยากาศครั้งวัยเด็กของพวกเธอกลับมา ขณะเดียวกันก็ต้องการให้ความสะดวกสบายและเป็นกันเองแฝงอยู่ทั่วทุกบริเวณ คล้ายกับมานอนบ้านเพื่อน

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

วรรณะ

เมื่อตัดสินใจแน่วแน่ หนึมจึงลาออกจากงานมาก่อน แล้วใช้ประสบการณ์ที่เคยทำงานมาหลายด้าน โดยเฉพาะด้านการตลาด สำรวจตลาดและความต้องการของลูกค้าอย่างถี่ถ้วน จนระบุกลุ่มลูกค้าของกาศยปีได้อย่างชัดเจน แม้ว่าย่านนี้จะไม่ใช่ย่านท่องเที่ยว และโรงแรมบูทีกก็ดูจะเป็นที่ต้องการน้อยกว่าโฮสเทลมากๆ ก็ตาม

“เราสำรวจมาหมดแล้ว แล้วเห็นว่าแบบนี้ยังไม่มีใครทำ คือเราอยากทำแบบไฮเอนด์แต่ว่าไม่ต้องการห้าดาว เราศึกษาชัดเจนแล้ว เราเข้าใจนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ บางคนเบื่อที่จะอยู่โรงแรมแบบเดิมๆ อยากออกมาหาประสบการณ์จริง สัมผัสวิถีชีวิตที่ไม่ปรุงแต่งของชุมชน แต่ขณะเดียวกันก็ต้องการความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัวด้วย คล้ายโฮมสเตย์ที่เว้นระยะและพื้นที่ให้แก่กันและกันไว้”

นุ่มและหนึมจะอีเมลไปหาลูกค้าเพื่อพูดคุยทำความรู้จักก่อน และสื่อสารให้เข้าใจว่ากาศยปีเป็นโรงแรมแบบไหน ทั้งคู่จะได้ปรับบริการของโรงแรมให้ตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างตรงจุด ว่าที่แขกของกาศยปีจึงต้องจองห้องพักล่วงหน้าเท่านั้น เพราะกาศยปีไม่รับแขกแบบ Walk-in ทำให้ประตูทางเข้าโรงแรมเป็นระบบคีย์การ์ดเพื่อความปลอดภัย ควบคู่ไปกับกล้องวงจรปิดที่มีอยู่ทุกระยะ

ความเป็นนักท่องเที่ยวตัวยงของนุ่มและหนึม ทำให้ทั้งคู่ใส่ความพิถีพิถันและความเข้าอกเข้าใจลงไปในกาศยปีตั้งแต่เริ่มคิดจะทำ

“พี่ทั้งสองคนเดินทางเยอะมาก เห็นอะไรมาหมดแล้ว แล้วที่สำคัญ พี่นุ่มเคยเป็นมัคคุเทศก์มาก่อน เลยเห็นว่าการท่องเที่ยวมันไม่สิ้นสุด เพราะประเทศเรามีเรื่องราวดีๆ เยอะ เพียงแต่ว่าจะจับกลุ่มลูกค้าถูกมั้ย ส่วนหนึ่งที่คิดว่าอยากทำธุรกิจนี้ คือพี่ยังไม่เห็นโอกาสของการท่องเที่ยวในประเทศไทยที่ยั่งยืน”

ทั้งคู่ตั้งใจแน่วแน่แต่แรกว่าจะใช้ชื่อโรงแรมตามชื่อของแม่ผู้เป็นแรงบันดาลใจ

ทั้งคู่ตั้งใจแน่วแน่เช่นกันว่าจะสร้างเพียง 10 ห้องพัก เพราะต้องการสร้างบรรยากาศโรงแรมให้เหมือนกับการนอนบ้านเพื่อน เช่นครั้งที่คุณแม่กาศยปีพาเพื่อนมาบ้าน

และทั้งคู่ก็ตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะกำหนดธีมของห้องพักแต่ละห้อง ให้เป็นตัวแทนของแต่ละสถานที่ที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวธนบุรี

กาศยปีใช้เวลาเดินทางกว่า 3 ปี จากเพียงชื่อบนแผ่นกระดาษ สู่โรงแรมที่รวบรวมเอาความภาคภูมิใจแห่งฝั่งธนฯ เอาไว้

สุขะ

หลังจากเรานั่งคุยกันได้ครู่ใหญ่ เมื่อทั้งคู่อ่านอวัจนภาษาที่แสดงผ่านสีหน้าอันฉงนได้ว่าผมยังจินตนาการห้องพักที่ทั้งคู่พรรณนามาไม่ออก หนึมจึงลุกไปหยิบกุญแจแล้วเดินมาบอกเราว่า “เดี๋ยวพี่พาชมห้อง”

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

โชคดีที่วันนั้นกาศยปีไม่มีแขก เราจึงมีโอกาสสัมผัส 10 แลนด์มาร์กสำคัญของธนบุรีที่นุ่มและหนึมหยิบเอามาสอดแทรกผ่านองค์ประกอบต่างๆ ของห้องพักอย่างประณีต

เริ่มต้นที่ห้องพักริมสวนทั้งสามห้องที่ชั้น 1 ทั้งคู่หยิบลายกระเบื้องประดับพระปรางค์และภาพแถวยักษ์แบกฐานพระปรางค์มาตกแต่งห้องวัดอรุณฯ ใช้โคมไฟรูปหงส์และลายไทยที่ปรากฏบนเพดานพระอุโบสถที่ห้องวัดหงส์ฯ ส่วนห้องพระราชวังเดิม สองพี่น้องตกแต่งด้วยหน้าจั่วที่จำลองมาจากอาคารท้องพระโรง

ก่อนที่ผมจะทันสังเกต นุ่มและหนึมก็รีบอธิบายด้วยความภาคภูมิใจ ว่าตนตั้งใจออกแบบห้องพักชั้นนี้ให้ไม่มีขั้น พื้นเรียบสนิทไปจนถึงห้องน้ำ ซึ่งทำให้กว้าง มีราวจับ และมีอ่างล้างหน้าอยู่ไม่สูง ด้วยเข้าใจข้อกำจัดและความต้องการของแขกผู้สูงอายุหรือผู้ใช้วีลแชร์อย่างดี

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

ที่ปลายทางของโถงบันไดขึ้นชั้น 2 คือภาพเงาสะท้อนของพระปรางค์วัดอรุณฯ ที่ดึงดูดให้เรารีบสาวเท้าก้าวขึ้นบันได แต่เมื่อไปถึงชานพัก ก็พบว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของขบวนเรือพระราชพิธีไปเสียแล้ว เพราะว่าที่ผนังทั้งด้านซ้ายและขวาตกแต่งด้วยกระบวนเรือหลวง ที่ล้วนกำลังบ่ายหน้าหน้าไปสู่พระปรางค์ที่อยู่สุดทางเดิน

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

แม้ว่าห้องพักจะใช้ธีมการตกแต่งเหมือนกัน แต่เราคาดเดาไม่ได้เลยว่าทั้งคู่จะพลิกแพลงให้อยู่ในรูปแบบไหน บางทีก็ใช้โคมไฟอย่างศิลปะในคริสต์ศาสนาที่ห้องโบสถ์ซางตาครู้ส ใช้โคมไฟสีเขียวคล้ายศิลปะในศาสนาอิสลามที่ห้องมัสยิดบางหลวง หรือใช้สีแดงและลวดลายในศิลปะจีนที่ห้องศาลเจ้าเกียนอันเกงหรือศาลเจ้าแม่ทับทิม

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี
กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

นอกจากนี้ ยังมีห้องวัดประยุรวงศาวาสฯ ห้องบ้านบุ ห้องหมู่บ้านศิลปิน และห้องพิพิธภัณฑ์เรือพระราชพิธี ที่มีรายละเอียดและเรื่องราวน่าสนใจไม่แพ้กัน นุ่มและหนึมบอกว่า เป็นความตั้งใจของพวกเขาเองที่อยากให้รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่แทรกอยู่ในทุกๆ ห้องของกาศยปี ช่วยกระตุ้นให้ผู้เข้าพักอยากออกไปเยี่ยมชมสถานที่จริง เพื่อให้โรงแรมเติบโตไปพร้อมกับชุมชนอย่างยั่งยืน

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

เรื่องราวที่สอดแทรกอยู่ในห้องพักทั้งสิบนั้นไม่น้อย แต่การนำชมแต่ละห้องพร้อมแทรกเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยไปด้วย กลับไม่รู้สึกว่าเหมือนทั้งคู่กำลังเลกเชอร์เราอยู่ แต่เป็นการวาดภาพธนบุรีที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน ภาพนั้นทำให้เราเข้าใจในทันทีว่า อีกฟากของพระนครนั้นรุ่มรวยไปด้วยวัฒนธรรมที่หลากหลายมากแค่ไหน รู้ตัวอีกทีก็ตกหลุมรักธนบุรีไปแล้ว

สิ่งหนึ่งที่ทำให้ทั้งแขกไทยแขกเทศประทับใจกาศยปีอย่างมากคืออาหารเช้า นุ่มและหนึมเลือกเสิร์ฟเป็นอาหารไทยที่แขกพิสูจน์ความดั้งเดิมได้ด้วยการออกไปจ่ายตลาดตอนเช้าด้วยกัน

“พี่มีความรู้สึกว่าอาหารเช้าที่พี่หามาเป็นอาหารจากชุมชน อยากให้แขกได้ลิ้มรสอาหารชุมชนแท้ๆ แล้วบอกเขาว่าถ้าอยากตามไปดูว่าอาหารไทยพวกนี้มาจากไหน ก็ตามพี่ออกไปได้ตอนเจ็ดโมงเช้า นั่นคือแหล่งอาหารของเราจริงๆ แขกก็สัมผัสได้ และเราไม่ได้บังคับ ส่วนใหญ่ที่ไปจะชอบมาก ตัวพี่เองเป็นนักท่องเที่ยว เวลาไปเที่ยว ถ้าเจ้าบ้านมีความเชี่ยวชาญและมีข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับสถานที่นั้นๆ พี่ก็จะประทับใจ พี่ว่าตรงนี้เป็นข้อได้เปรียบ” 

พละ

ช่วงต้นปีที่ COVID-19 กำลังเริ่มระบาด ทั้งนุ่มและหนึมตัดสินใจปิดโรงแรมตั้งแต่ต้น และสื่อสารทำความเข้าใจกับแขกอย่างตรงไปตรงมาฉันมิตร เหมือนเพื่อนเตือนเพื่อน

“เราปรับตัวเร็ว ตอนเดือนมีนาคมเราปิดรับแล้ว แต่แขกก็ยังยืนยันจะมา เราเลยเขียนอีเมลตรงถึงแขกเลยว่าสถานการณ์โรคระบาดเป็นยังไง อธิบายเป็นประเด็นๆ จนเขาเข้าใจ และพยายามเตือนให้เขาเห็นถึงอันตรายของโรค สุดท้ายเขาก็ยอมยกเลิกทริป แต่แขกที่ติดค้างอยู่แล้วรอเที่ยวบินกลับ เราก็เต็มใจช่วยเขา และเขาก็ดูแลตัวเองดี ไม่ออกไปไหน เราคิดว่าแม้เราจะเป็นจุดเล็กๆ ของประเทศ ถ้ารับเขาเข้ามาแล้วเกิดติดเชื้อ มันก็ไม่คุ้ม สุดท้ายทุกฝ่ายก็มีความสุข เป็นการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”

กาศยปี รร.ที่ได้แรงบันดาลใจจากแม่ ใช้ชื่อแม่ และจุบรรยากาศวัยเด็กของสองพี่น้องชาวธนบุรี

กาศยปีจึงพยายามหันมานำเสนอคำว่า Staycation ให้แพร่หลายในหมู่คนไทยมากขึ้น ใช่ว่าอยู่ประเทศไหนเมืองไหนแล้วจะเปลี่ยนบรรยากาศออกมาพักโรงแรมใกล้บ้านไม่ได้ ถ้าบ้านอยู่ฝั่งพระนครแล้ว อยากแพ็กกระเป๋านั่งเรือข้ามฟากมานอนฝั่งธนฯ สักคืนสองคืนก็ไม่ใช่เรื่องผิด

นอกจากนี้ กาศยปียังเปลี่ยนห้องพักบางส่วนเป็นแบบรายเดือน ให้เราได้นอนดื่มด่ำสัมผัสวิถีชีวิตของคนฝั่งธนบุรีกันแบบนานๆ ไปเลย

บทสนทนาระหว่างผมกับเจ้าของโรงแรมทั้งสองคนจบลงพร้อมกับหน้าที่ของพระอาทิตย์ในวันนั้น ตลอดช่วงบ่ายของวันช่างอบอุ่นคล้ายกับการไปเที่ยวบ้านเพื่อนจริงๆ แต่เพื่อนผู้นี้เป็นคนที่ภูมิใจในดีเอ็นเอของชาวธนบุรีเป็นพิเศษ และพวกเขาก็ยินดีเหลือเกินที่จะเป็นเจ้าบ้านที่ดี หากใครต้องการจะมาเยี่ยมเยียนพวกเขาและธนบุรีบ้าง

กาศยปี (Kasayapi)

ที่ตั้ง : 102/1 ถนนอิสรภาพ แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพฯ 10600 (แผนที่)

โทร : 0 2891 1191 

Facebook : Kasayapi

Writer

นิรภัฎ ช้างแดง

beautiful and bittersweetly

Photographers

จิตาภา ทวีหันต์

ตอนนี้เป็นนักฝึกหัดเขียน ตอนหน้ายังสงสัย ชาติก่อน (คาดว่า) เป็นคนเชียงใหม่ แต่ชาตินี้อยากเป็นคนธรรมดาที่มีบ้านเล็กๆ อยู่ต่างจังหวัด

ภูมิ เพชรโสภณสกุล

อดีตนักศึกษาเอกปรัชญา นักหัดถ่าย นักหัดเขียน เป็นทาสแมว ที่ใฝ่ฝันจะเป็นนักดนตรี

Have a Nice Stay

รวมที่พักแนวคิดดีที่น่าไปนอนทำความรู้จัก

หลายคนเคยบอกว่าพิษณุโลกเป็นมืองทางผ่าน ขนาด ตาล-พญ.ทวินันท์ ฉิมนาค ลูกหลานคนพิดโลกก็บอกกับเราเช่นนั้น แต่วันนี้ไม่เป็นดังคำบอกเล่า เพราะการเกิดขึ้นของ ‘หุ่น ไร่ กา’ รีสอร์ตและคาเฟ่กลางผืนนาของคุณย่า สร้างปรากฏการณ์ใหม่ กลายเป็นแลนด์มาร์กสร้างชื่อของจังหวัด ดึงดูดผู้คนต่างถิ่นแวะเวียนมาพักไม่ขาดสาย

รีสอร์ตและคาเฟ่กลางทุ่งนาสีเขียวขจีขนาด 13 ไร่ ก่อร่างความคิดจากตาล เธอชักชวนคนในครอบครัวมาร่วมลงแรงกายและแรงใจพัฒนาพื้นที่ โดยมีเป้าหมายคือความยั่งยืนที่มาพร้อมการรักษาสมบัติชิ้นสุดท้ายของคุณย่า

ที่สำคัญ หุ่น ไร่ กา ยังนำความเจริญเข้ามาสู่ชุมชนนอกเมือง และเติบโตไปพร้อมๆ กับเพื่อนบ้าน

เพียงระยะเวลาไม่ถึงขวบปี ที่พักพ่วงคาเฟ่แห่งนี้เคยมีนักท่องเที่ยวมาเยือนมากถึง 1,000 คน ต่อวัน แม้สถานการณ์วิกฤตโรคระบาด หุ่น ไร่ กา ก็ยังคงยืนอยู่ได้อย่างมั่นคง และคิดสร้างสรรค์สิ่งใหม่อยู่เสมอ

อะไรเป็นเหตุผลให้หลานสาวของคุณย่าทุ่มเทพลังใจได้มากมายขนาดนี้ นี่คือคำตอบ

หุ่น ไร่ กา รีสอร์ตกลางทุ่งนาที่ทำให้ชุมชนกลับมาคึกคักจนเป็นแลนด์มาร์กของพิษณุโลก

จากหุ่นไล่กา สู่ หุ่น ไร่ กา

ก่อนจะกลายมาเป็นเจ้าของกิจการที่พัก หมอตาลเปิดคลินิกความงามอยู่ในตัวเมืองพิษณุโลกนานกว่าสิบปี จนมีความคิดอยากทำโปรเจกต์ที่ครอบครัวได้อยู่กันพร้อมหน้า โดยเธอมีที่ดินหนึ่งผืนที่คุณพ่อมอบให้เป็นมรดก

“ความตั้งใจจริงๆ เราไม่อยากให้ที่ดินผืนนี้หายไป เพราะมันเป็นผืนสุดท้ายของย่าที่เก็บไว้ให้ลูกๆ เมื่อก่อนย่ามีที่ดินเยอะกว่านี้ แต่ต้องขายเพื่อเลี้ยงลูกทั้งหมดเก้าคน ที่ดินผืนนี้เลยมีคุณค่าที่ควรจะรักษาไว้” หลานย่าเล่า

หุ่น ไร่ กา รีสอร์ตกลางทุ่งนาที่ทำให้ชุมชนกลับมาคึกคักจนเป็นแลนด์มาร์กของพิษณุโลก

เดิมทีผืนนานี้ถูกปล่อยเช่าให้คนในชุมชนมาทำนา ตาลมองว่าถ้ายังทำแบบเดิม ก็ไม่เกิดการพัฒนาของชุมชนและพื้นที่ เธอปิ๊งความคิดทำเป็นคาเฟ่บนท้องนาของคุณย่า และรีสอร์ตขนาด 4 ห้องพักบนท้องนาของคุณป้า 

ความคิดในหัวถูกแปลงออกมาเป็นจริงด้วยการร่วมมือกันกับ ภูริทัต ชลประทิน จาก ธรรมดา อาร์คิเทค ตาลให้โจทย์สถาปนิกไปว่า ‘เรียบง่าย ไม่ธรรมดา มีลูกเล่น’ โดยบริบทเกิดขึ้นกลางทุ่งนา ภูริทัตก็ตีความหมายออกมาเป็นคอนเซ็ปต์ไม่ธรรมดา จนกลายมาเป็น หุ่น ไร่ กา ที่เกิดจากการเริ่มต้นมองหาบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในท้องนาสีขจี

“หุ่นไล่กา คือสัญลักษณ์อย่างหนึ่งในทุ่งนา เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อช่วยแก้ปัญหา จนเราเข้าใจว่าหุ่นไล่กาเป็นหนึ่งเดียวกับทุ่งนาไปแล้ว เราเลือกแทนการคงอยู่ของหุ่นไล่กาเป็นคอนเซ็ปต์ในการออกแบบครั้งนี้

“เราแทนค่าเพลนของอาคารเป็นหุ่นไล่กา ที่วางตัวอยู่ในทุ่งนาอย่างเรียบง่ายและตรงไปตรงมา ภาพรวมของรีสอร์ตจะเห็นเพลนอยู่แปดเพลน เรียงตัวในมุมที่ต่างกัน เกิดที่ว่างระหว่างแต่ละเพลน ที่ว่างส่วนหนึ่งก่อตัวเป็นที่พัก และอีกส่วนหนึ่งปล่อยให้ทุ่งนาไหลเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของอาคาร ที่เหลือคือหน้าที่ของแสง ทำให้เห็นมุมมองที่ต่างไปในแต่ละช่วงเวลา ฉะนั้น หุ่นไร่กาจึงเป็นการเปรียบเปรยสิ่งที่มีอยู่แล้วในทุ่งนา เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น และพยายามให้ตัวเองดูกลมกลืนกับความเรียบง่ายที่สุดของบริบทรอบข้าง แต่ก็ยังมีความต่างในตัวเอง” สถาปนิกอธิบายความคิด

หุ่น ไร่ กา รีสอร์ตกลางทุ่งนาที่ทำให้ชุมชนกลับมาคึกคักจนเป็นแลนด์มาร์กของพิษณุโลก

วัสดุที่ใช้ก่อร่างเป็นกำแพงสูง มาจากอิฐบล็อกฉาบพร้อมสีฝุ่นสีส้ม ได้แรงบันดาลใจจากดิน ซึ่งเด่นชัดตัดกับสีเขียวจากธรรมชาติ แถมมีเท็กซ์เจอร์เป็นเส้นตรงบ้างไม่ตรงบ้าง ลากยาวจากบนสุดถึงล่างสุด ตาลกระซิบว่ามีไอเดียน่ารักมาจากรอยไถคราด หรือกระบวนการเตรียมดินก่อนปักดำ ทั้งหมดเป็นฝีมือของช่างก่อสร้างในจังหวัดพิษณุโลก

ส่วนคาเฟ่ก็งดงามไม่น้อยหน้า ใช้อิฐบล็อกและบล็อกช่องลมหลายรูปแบบมาก่อจนเป็นผนังสูง 

หุ่น ไร่ กา รีสอร์ตกลางทุ่งนาที่ทำให้ชุมชนกลับมาคึกคักจนเป็นแลนด์มาร์กของพิษณุโลก
หุ่น ไร่ กา รีสอร์ตกลางทุ่งนาที่ทำให้ชุมชนกลับมาคึกคักจนเป็นแลนด์มาร์กของพิษณุโลก

“กำแพงช่องลมตรงหน้าของโครงการ เราเปรียบเป็นกริดของทุ่งนาที่เราจับมันตั้งขึ้นมาอีกที แล้วมันก็คล้ายลายผ้าขาวม้าที่ชาวบ้านเขาใช้กัน” ภูริทัตเล่า ก่อนตาลจะเสริมต่อ “เราใช้กระจกมาใส่บริเวณทุ่งนาด้วย เพื่อให้กระจกสะท้อนภาพวิวรอบข้างทั้งหมด คนที่ไปอยู่ตรงนั้นจริงๆ จะรู้สึกเหมือนอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่ไกลสุดลูกหูลูกตา”

หัวใจสำคัญที่ภูริทัตและตาล หนุ่ม-สาวพิษณุโลกเห็นพ้องต้องกัน และอยากสื่อสารกับผู้มาเยือนก็คือ

“เราอยากให้คนรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติในทุ่งนาแต่ละฤดูกาล บางช่วงทุ่งนาเป็นสีเขียว บางช่วงทุ่งนาเป็นสีทอง เราไม่อยากให้คนยึดติดว่าทุ่งนาต้องเขียวเสมอ แต่เรามองว่าทุ่งนาก็มีความน่าสนใจต่างกันในแต่ละฤดู และสถาปัตยกรรมจะคงอยู่ เพื่อรอให้ธรรมชาติมาทำหน้าที่แต่งแต้มให้มันมีชีวิตที่ต่างกันไป” ภูริทัตขยายความ

เพราะทุกความเปลี่ยนแปลงงดงามเสมอ ธรรมชาติก็เช่นกัน

หุ่น ไร่ กา รีสอร์ตกลางทุ่งนาที่ทำให้ชุมชนกลับมาคึกคักจนเป็นแลนด์มาร์กของพิษณุโลก

จากทางผ่าน สู่แลนด์มาร์ก

“ตอนเช้าคุณจะถูกปลุกด้วยฝูงนกกลุ่มใหญ่ที่ลงมากินน้ำค้างยอดข้าว จนคุณต้องตื่นมาดู ส่วนตอนกลางวัน สายลมเอื่อยๆ ชวนให้คุณเอนตัวลงตามร่มเงา และตอนค่ำ คุณจะถูกขับกล่อมด้วยเสียงกบ เสียงเขียด” 

คำบรรยายบรรยากาศของสถาปนิกจาก ธรรมดา อาร์คิเทค ทำเอาเราอยากจะพุ่งตัวไปยืนหน้ารีสอร์ตแห่งนี้เสียจริงๆ ขอพิสูจน์ว่ากลิ่นดิน กลิ่นโคลน สายลม แสงแดด และทุ่งนาเขียวขจี จะเพลินตา เพลินใจ ขนาดไหน 

ที่พัก 4 ห้องกลางท้องนา ถูกออกแบบให้ทันสมัยและสะดวกสบาย ต่างกันตรงวิวธรรมชาติ แต่ละห้องจะไม่เหมือนกัน ตามแต่องศาที่ถูกบิดไปบิดมา เพื่อให้เกิดความเป็นส่วนตัว ที่เก๋ไก๋ใกล้ชิดท้องทุ่งคือ หุ่น ไร่ กา จะมีแปลงนาอยู่หน้าห้องพัก ให้คุณสัมผัสกลิ่นต้นข้าวอ่อนๆ ตั้งแต่หน้าประตู ซึ่งนาข้าวทั้งหมดก็ทำจริง ขายจริงด้วยนะ

รีสอร์ตและคาเฟ่กลางทุ่งนาพิษณุโลก ที่ตั้งใจรักษาที่ดินผืนสุดท้ายของคุณย่าไปพร้อมๆ กับพัฒนาพื้นที่และนำความเจริญเข้ามาสู่ชุมชน
รีสอร์ตและคาเฟ่กลางทุ่งนาพิษณุโลก ที่ตั้งใจรักษาที่ดินผืนสุดท้ายของคุณย่าไปพร้อมๆ กับพัฒนาพื้นที่และนำความเจริญเข้ามาสู่ชุมชน

ส่วนอาหารการกินไม่ต้องห่วง อิ่มท้อง นอนอุ่น! เพราะอาหารเช้าทางที่พักจัดเตรียมให้ ถ้าอยากได้อาหารท้องถิ่น ปาท่องโก๋ ก็กระซิบบอกพี่ๆ พนักงานได้เลย พร้อมจับจ่ายจากตลาดถึงหน้าห้อง อ้อ อาหารไทยของที่นี่ก็ได้รับความนิยมจนต้องยกนิ้ว คุณพ่อของตาลจ่ายตลาดและเข้าครัวต้ม ผัด แกง ทอด ร่วมกับป้าๆ น้าๆ เองด้วย แต่ละเมนูชื่อน่าลิ้ม อย่างยำหัวปลีทอด สำรับคุณปู่ สำรับคุณย่า รวมของโปรดคุณปู่ คุณย่า ไว้ในสำรับ หรือ ไข่พะโล้โบราณ มีที่มาจากสูตรของคุณป้าที่เคยทำขายอยู่ในกรุงเทพฯ กว่า 50 ปี ซึ่งเมนูส่วนใหญ่คิดขึ้นจากวัตถุดิบที่มีในท้องถิ่นเป็นหลัก

รีสอร์ตและคาเฟ่กลางทุ่งนาพิษณุโลก ที่ตั้งใจรักษาที่ดินผืนสุดท้ายของคุณย่าไปพร้อมๆ กับพัฒนาพื้นที่และนำความเจริญเข้ามาสู่ชุมชน
รีสอร์ตและคาเฟ่กลางทุ่งนาพิษณุโลก ที่ตั้งใจรักษาที่ดินผืนสุดท้ายของคุณย่าไปพร้อมๆ กับพัฒนาพื้นที่และนำความเจริญเข้ามาสู่ชุมชน

เมื่อพักผ่อนเต็มตื่น ถึงเวลาท่องเที่ยว ตาลแนะนำว่า ตื่นเช้าๆ มาใส่บาตร ทำบุญ แล้วไปไหว้พระพุทธชินราช วัดใหญ่ เที่ยวในเมืองจนหนำใจแล้วมุ่งหน้าสู่แหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ อย่างเนินมะปราง อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง ภูหินร่องกล้า ฯลฯ หรือจะเดินทางไปจังหวัดใกล้เคียงอย่างสุโขทัย ขับสบายๆ 50 กิโลเมตรก็ถึงปลายทาง

“ปกติพิษณุโลกเป็นเมืองผ่าน เขาจะไม่แวะนอนกันเลย กลายเป็นว่าเขาเลือกแวะนอนที่นี่สักคืนแล้วค่อยเดินทางต่อ บางคนมาจากเชียงรายจะเข้ากรุงเทพฯ ก็แวะพิษณุโลกก่อน หรือมาจากกรุงเทพฯ ก็แวะพักที่เราก่อนแล้วค่อยเข้าเชียงใหม่ ลูกค้ารู้สึกว่า หุ่น ไร่ กา เป็นส่วนตัว มาพักที่นี่แล้วปลอดภัย มันเป็นการมาพักผ่อนจริงๆ

“ตอนนี้กลายเป็นแลนด์มาร์กของพิษณุโลกไปแล้ว” เจ้าบ้านเล่ายิ้มๆ 

การเกิดขึ้นของ หุ่น ไร่ กา พาผู้คนจากทั่วสารทิศมาหยุดที่ (อดีต) เมืองทางผ่าน แวะชมธรรมชาติ สนุกกับวิถีท้องถิ่น อุดหนุนกิจการเล็กๆ ในจังหวัด กำไรที่ได้คือเมืองพิษณุโลกเป็นที่รู้จักและกระตุ้นเศรษฐกิจในจังหวัด

รีสอร์ตและคาเฟ่กลางทุ่งนาพิษณุโลก ที่ตั้งใจรักษาที่ดินผืนสุดท้ายของคุณย่าไปพร้อมๆ กับพัฒนาพื้นที่และนำความเจริญเข้ามาสู่ชุมชน

จากท้องนา สู่ความเจริญ 

เราชวนตาลย้อนวัยเด็กถึงพื้นที่ก่อนจะมาเป็น หุ่น ไร่ กา, สมัยนู้น ณ ตำบลมะขามสูง พื้นที่ของ หุ่น ไร่ กา เป็นท้องนา ไม่มีแม้กระทั่งบ้านเรือน ส่วนฝั่งตรงข้ามติดกับแม่น้ำน่าน มีคนอาศัยและบ้านหลายหลังคาเรือน หากพูดกันตามตรง ก็ยังไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงของพื้นที่มากนัก และชุมชนละแวกนั้นยังไม่มีใครกล้าสร้างกิจการใดๆ ขึ้นมา

จนวันที่ หุ่น ไร่ กา เริ่มก่อร่างจากศูนย์ถึงร้อย ชาวบ้านรู้สึกถึงสิ่งใหม่ที่จะเกิดขึ้น ทุกคนลุ้นและรอคอย

“มันเป็นปรากฏการณ์จริงๆ นะ” ตาลพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “ช่วงแรกที่เปิด รถจอดจนล้น คนแถวนั้นตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา คนมาเป็นพันต่อวัน ผลที่ตามมาทำให้คนแถวนั้นรู้สึกว่าชุมชนของเขาเจริญขึ้น มีการพัฒนา และแถวร้านเราก็มีตลาดนัดเกิดขึ้น ลูกค้าบางคนแวะมากินกาแฟที่ร้าน แล้วไปทานข้าวในร้านอาหารละแวกนั้นต่อ ซึ่งปกติมันไม่เคยเกิดการกระจายรายได้ขนาดนี้มาก่อน” ความตั้งใจของเธอทำให้ชุมชนกลับมาคึกคัก

ไม่เพียงนำสิ่งสวยงามมาสู่ท้องถิ่น แต่ หุ่น ไร่ กา กลายเป็นมาตรฐานใหม่ให้คนพิษณุโลก

ตาลเล่าด้วยความดีใจ (มาก) ว่า มีสถาปนิกท่านหนึ่งบอกว่าคาเฟ่ของ หุ่น ไร่ กา เป็นมาตรฐานให้คาเฟ่น้องใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในพิดโลก ถ้าจะทำ ต้องทำให้ดีและมีเรื่องราว นอกจากคาเฟ่แล้ว สถานที่กลางทุ่งนาแห่งนี้ยังเป็นไอเดียตั้งต้นให้คนพิดโลกหยิบที่ดินมรดกของครอบครัว มาแปรเปลี่ยนเป็นกิจการเล็กๆ ในท้องถิ่นของตัวเองด้วย 

รีสอร์ตและคาเฟ่กลางทุ่งนาพิษณุโลก ที่ตั้งใจรักษาที่ดินผืนสุดท้ายของคุณย่าไปพร้อมๆ กับพัฒนาพื้นที่และนำความเจริญเข้ามาสู่ชุมชน

“เราภูมิใจนะที่ได้ยินแบบนั้น เพราะเราพยายามสู้ พยายามสร้าง จนมันเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกคนในบ้านภูมิใจ อีกอย่าง การสร้างคาเฟ่เราว่าไม่ยากหรอก ใครมีเงินก็สร้างได้ แต่ตอนดำเนินการต่างหากที่ยาก มันต้องใช้ใจ”

ความแน่วแน่ที่จะพัฒนาพื้นที่ก็ยังเป็นพลังคอยผลักดันเธออยู่เสมอ ตอนนี้เธอและภูริทัตกำลังคิดโปรเจกต์ใหม่ สร้างอาคารขนาดย่อมใน หุ่น ไร่ กา เพื่อแบ่งปันความรู้ในการออกแบบร้านกาแฟในสถานการณ์โควิด-19

“เราพยายามแชร์กับสถาปนิกเพื่อสร้างอะไรใหม่ๆ กัน แล้วก็อยากดึงธรรมชาติเข้ามาด้วย” 

ทำไมต้องคิดสร้างสิ่งใหม่ในพื้นที่อยู่ตลอด-เราถามทันที 

รีสอร์ตและคาเฟ่กลางทุ่งนาพิษณุโลก ที่ตั้งใจรักษาที่ดินผืนสุดท้ายของคุณย่าไปพร้อมๆ กับพัฒนาพื้นที่และนำความเจริญเข้ามาสู่ชุมชน

“เพราะเราไม่อยากให้มันตายไปหรือเป็นแค่กระแส ถ้าไม่เกิดการพัฒนา ร้านจะอยู่ได้แค่เดือนแรก เลยต้องพัฒนาเรื่อยๆ ให้เข้ากับยุคสมัย เมื่อเลือกจะทำแบบนี้แล้วก็ไม่ควรหยุดนิ่ง ควรจะเป็นธุรกิจที่ส่งต่อให้คนอื่นได้”

การมีหัวใจที่คิดจะส่งต่อ เป็นหนทางหนึ่งที่จะพาท้องนาบ้านย่าสู่ความยั่งยืนในอนาคต

จากการรักษา สู่การแบ่งปัน

เป็นอันรู้กันว่าสถานการณ์ปัจจุบันส่งผลต่อกิจการที่พัก ร้านอาหาร และสารพัดธุรกิจ

“ตอนตั้งโจทย์ เราขายคนต่างจังหวัดที่มาท่องเที่ยว คิดว่าจะขายยากเหมือนกัน เพราะเราไม่ได้อยู่ในสถานที่ท่องเที่ยว เราอยู่ในอำเภอเมือง มีบริบททุ่งนาเป็นจุดขาย เพราะพิษณุโลกก็ยังไม่มีที่พักกลางทุ่งนาที่ชัดเจนแบบนี้ 

“แต่สุดท้ายกลายเป็นว่าคนมาพักจากจังหวัดพิษณุโลกเยอะเหมือนกัน บางคนก็มาพักซ้ำ ในช่วงโควิดแบบนี้ เขาบอกว่ามันเครียด อยากพักผ่อน ขอแค่ออกมาเปลี่ยนที่นอน ได้มองดูธรรมชาติ แค่นี้เขาก็สบายใจแล้ว”

แม้คลื่นระลอกสามจะพัดพารายได้และลูกค้าลดลง แต่เธอยังรักษาพนักงานไว้ครบ กิจการอยู่ได้อย่างมั่นคง ส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนของคนในพิษณุโลก ที่แวะเวียนมาเปลี่ยนบรรยากาศและสูดอากาศบริสุทธิ์

รีสอร์ตและคาเฟ่กลางทุ่งนาพิษณุโลก ที่ตั้งใจรักษาที่ดินผืนสุดท้ายของคุณย่าไปพร้อมๆ กับพัฒนาพื้นที่และนำความเจริญเข้ามาสู่ชุมชน

“แล้วก็ความจริงใจ” ตาลเผยเคล็ดลับที่ทำให้ หุ่น ไร่ กา เป็นรีสอร์ตและคาเฟ่ที่เหนือความคาดหมาย

“เคยมีคนถามเราถึงแผนธุรกิจว่าคืนทุนหรือยัง เราบอกว่าเราไม่ได้คิด คิดแต่จะทำเพิ่มมากกว่า แล้วก็คิดว่าจะทำยังไงให้ธุรกิจยั่งยืนต่อไปเรื่อยๆ ซึ่งเรามองว่าการพัฒนาจะพาเราไปถึงจุดนั้นได้ และเราก็ไม่ได้โตแค่คนเดียว 

“เราโตไปพร้อมๆ กับชุมชนรอบข้าง สิ่งที่เราทำเป็นการดึงความเจริญเข้ามาสู่นอกเมือง พอมีคนรู้จักหรือพูดถึง หุ่น ไร่ กา นั่นแสดงถึงการมีตัวตนของ หุ่น ไร่ กาด้วย ความภูมิใจของเราคือการให้ ให้คนในชุมชนมีอาชีพ”

การทำธุรกิจด้วยใจที่แบ่งปันและเดินหน้าพร้อมกันกับกิจการเพื่อนบ้าน แม้ช้า แต่ชัวร์

“ส่วนความสุขของเราคือการรักษา เติบโต และพัฒนาที่ดินของคุณย่า” หลานย่าเล่าหัวใจสำคัญ

หุ่น ไร่ กา ไม่ได้มีตัวตนแค่ในประโยคที่คนพูดถึง ตาลและท้องนาบ้านคุณย่าพิสูจน์แล้วว่า สถานที่แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ ผู้คน ชุมชน และจังหวัดพิษณุโลก สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ถึงขวบปีนี่ ‘เป็นปรากฏการณ์จริงๆ’

รีสอร์ตและคาเฟ่กลางทุ่งนาพิษณุโลก ที่ตั้งใจรักษาที่ดินผืนสุดท้ายของคุณย่าไปพร้อมๆ กับพัฒนาพื้นที่และนำความเจริญเข้ามาสู่ชุมชน

หุ่น ไร่ กา 

ที่ตั้ง : 99 ตำบลมะขามสูง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 65000

คาเฟ่และร้านอาหารเปิดบริการทุกวัน เวลา 09.30 – 18.30 น. วันเสาร์-อาทิตย์ เปิดเวลา 09.00 – 19.00 น.

โทรศัพท์ : 06 2927 5155

Facebook : หุ่น l ไร่ l กา

ภาพ : หุ่น ไร่ กา

Writer

สุทธิดา อุ่นจิต

กรุงเทพฯ - เชียงใหม่ สู่ ลาดพร้าว - สุขุมวิท , พูดภาษาพม่าได้นิดหน่อย เป็นนักสะสมกระเป๋าผ้า ชอบหวานน้อยแต่มักได้หวานมาก

Photographer

สโรชา อินอิ่ม

Freelance photographer ชอบความอิสระ ชอบเดินทางท่องเที่ยว บันทึกความทรงจำผ่านภาพถ่าย

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load