23 พฤศจิกายน 2563
25 K

โอ่ โอ ปักษ์ใต้บ้านเรา แม่น้ำ ภูเขา ทะเลกว้างไกล อย่าไปไหน กลับใต้บ้านเรา

หิว (Hungry.hc) แบรนด์อาหารทะเลแปรรูปที่ทำมือทุกขั้นตอนจากจังหวัดชุมพร ถูกปลุกปั้นขึ้นมาด้วยสองพี่น้อง มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์ การกลับบ้านของเธอทั้งสองคนหวนให้เราคิดถึงเนื้อเพลง ปักษ์ใต้บ้านเรา ที่ขับกล่อมโดยแฮมเมอร์ ใช่-พวกเธอกลับไปหาความอุดมสมบูรณ์ของบ้านเกิด

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

ท้องทะเลแดนใต้รุ่มรวยด้วยทรัพย์จากผืนน้ำสีฟ้า ปลาทู เป็นปลาท้องถิ่นที่พวกเธอเห็นมาตั้งแต่เกิด เมนูปลาทูต้มหวาน พวกเธอก็ลิ้มรสฝีมือคุณย่ามาตั้งแต่วัยเยาว์ เรามั่นใจว่ารสชาตินั้นยังคละคลุ้งอยู่ในความทรงจำ

4 ปีก่อนแบรนด์ชวนหิวจะก่อตัว มะเหมี่ยวคว้าประสบการณ์ต่างแดนด้วยปริญญาโทด้านการตลาด ส่วนหมิวจบหมาดจากเมืองกรุงด้วยดีกรีนักออกแบบ สองพี่น้องจับมือชวนกันกลับชุมพรด้วยหวังอยากมีแบรนด์ของตัวเอง

การกลับมาพัฒนาอาหารทะเลบ้านเกิดสนุกจนเราอยากชวนคุณล้อมวงตักข้าวสวยและคลุกปลาทูต้มหวานมาสนทนาด้วยกัน ทั้งการต่อยอดกิจการเดิมที่มีอยู่ด้วยวิชาของคนรุ่นใหม่ การเปลี่ยนมุมมองความคิดที่แค่ปรับก็เปลี่ยนไปเสียทุกอย่าง ซึ่งพวกเธอเริ่มต้นจากการกลับบ้าน กลับมามองสิ่งใกล้ตัวจนเห็นคุณค่าที่ซ่อนอยู่ภายใน

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

ปลาทูต้มหวาน อาหารท้องถิ่นประจำบ้านที่เธอเคยมองผ่านด้วยความเคยชิน ถูกรื้อมาแปลงโฉมด้วยทักษะและความถนัดของสองศรีพี่น้อง โดยมีคุณป้ารับหน้าที่ปรุงรสเองทุกหม้อ จากการครูพักลักจำเสน่ห์ปลายจวักของคุณย่า ถ้าลองนับเล่นดู ก็เป็นผู้หญิง 3 วัยที่ส่งต่อและสืบสอดสูตรเด็ดจากรุ่นย่าถึงรุ่นหลาน ช่างน่ารักเหลือเกิน

หิว ก้าวเดินอย่างช้าทว่ามั่นคง สองพี่น้องลูกทะเลพาอาหารพื้นบ้านไปทำความรู้จักกับคนต่างถิ่นที่ไกลกว่าชุมพรและไกลกว่าประเทศไทย ด้วยการชูวัตถุดิบจากท้องทะเลไทยอย่างภาคภูมิใจ ปลาไทยไม่แพ้ปลาใดในโลก!

หิว

สองพี่น้องที่ทำผลิตภัณฑ์ชวนหิว เติบโตมาท่ามกลางวิถีชีวิตชาวเลและกิจการแพปลาของคุณย่า พวกเธอหยิบปลาทูต้มหวานออกจากปี๊บความทรงจำวัยเยาว์ โดยมีคุณป้าวัย 68 เป็นแม่ครัวใหญ่คอยคุมรสชาติ

“เรากำลังเรียนจบ แต่ไม่อยากทำงานออฟฟิศ ไม่อยากทำงานในกรุงเทพฯ อยากมีแบรนด์เป็นของตัวเอง บวกกับเราสนใจด้านอาหารและอยากชูความเป็นไทย เลยออกแบบ CI ของหิวไว้ก่อน” หมิวตั้ง หิว เป็นแบรนด์และสเก็ตช์ตราสินค้า ก่อนเจ้าตัวจะจับของดีจากทะเลชุมพรและสูตรลับความหรอยของครอบครัวมาสร้างแบรนด์เสียอีก

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

“เราคิดเหมือนกันว่าอยากสร้างแบรนด์ เพราะเรียนมาร์เก็ตติ้งมา ตอนแรกไม่ได้นึกถึงสิ่งที่บ้านเรามีเลย แต่พอกลับมาดูว่าบ้านเรามีอะไรที่ต่อยอดได้โดยไม่ต้องเริ่มจากศูนย์ บ้านเรามีวัตถุดิบนะ ป้าเราทำอาหารแปรรูปนะ 

“แต่ป้าทำขายโดยไม่มีการทำแบรนดิ้ง ไม่มีดีไซน์ อีกอย่างปลาทูต้มหวานเป็นเมนูท้องถิ่นที่คนไม่ให้ความสนใจ จนวันหนึ่งเราเปลี่ยนการรับรู้ เปลี่ยนความคิด จับเขามาทำแบรนดิ้ง มันขายได้” มะเหมี่ยวเสริม

ปลาทูต้มหวาน เป็นของดีประจำตระกูลที่สองสาวมองเห็นและอยากหยิบมาแปลงโฉม

แต่การยกแผนการตลาดไปกางกลางวงสนทนา จับเข่าคุยเรื่องงานดีไซน์กับคนวัยค่อน 70 ไม่ง่าย

“คุณขายไอเดียให้คุณป้าซื้อได้ยังไง” เราสงสัย

“ป้านั่งส่ายหัว บอกว่าแบบนี้ไม่ได้ ไม่เอา” สาวมาร์เก็ตติ้งเกริ่น

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

“เราเข้าใจว่าเป็นแบรนด์ที่ป้าสร้างมา เราทำอะไรไม่ได้ และเราโดนตั้งคำถามบ่อยมาก โห พ่อแม่ส่งไปเรียนเมืองนอกกลับบ้านมาเป็นแม่ค้าขายปลาหรอ แต่เราก็ยังอยากทำแบรนด์ของเรา อยากพิสูจน์ความคิดของเรากับน้องสาวที่คิดมาว่ามันจะเวิร์กมั้ย ตอนหลังเรามานั่งตกผลึกว่า สิ่งที่เราเล่าในหัว เขาไม่ได้เห็นภาพเดียวกับเรา การที่จะให้เขาเห็นแล้วยอมรับ คือเราต้องสื่อออกมาให้เป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น เราขอนะ ขอยกแบรนด์ออกมาทำเอง”

“คุณป้ายอมมั้ย” 

“เขายอม” มะเหมี่ยวไขขอสงสัย

หิว ลงมือทำด้วยพื้นฐานที่ง่ายที่สุด ซึ่งคุณป้ามีสินค้าบรรจุถุงอยู่แล้ว หมิวรับหน้าที่ออกแบบตราสินค้า บรรจุภัณฑ์ ส่วนมะเหมี่ยวรับหน้าที่ดูแลการตลาด ด้วยการขายผ่านช่องทางออนไลน์ ก่อนมุ่งหน้าเข้าสู่ Lemon Farm

ปลาทูต้มหวานในความทรงจำ

เส้นทางของปลาทูต้มหวานจากท้องทะเลชุมพรมีที่มาที่ไปจากคุณย่าของสองคนพี่น้องเมื่อ 50 ปีก่อน 

ครอบครัวของเธอทำกิจการแพปลา ด้วยความอุดมสมบูรณ์ทำให้จับปลาได้เยอะ ขายเท่าไหร่ก็ไม่หมด คนโบราณเลยหยิบมาแปรรูปเป็นเมนูอร่อย หมิวกระซิบว่า สมัยนั้นคุณย่าต้องทำปลาทูต้มหวานใส่ปี๊บไปขายบนรถไฟ

สูตรเด็ดความอร่อยเมื่อครึ่งศตวรรษก่อนมาจากส่วนผสมอย่างง่าย คือ น้ำตาลและน้ำปลา 

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

ปลาทูต้มหวานฉบับหิว ถูกปรับสูตรโดยคุณป้า มีการเติมรสชาติของน้ำตาลมะพร้าว กระเทียม หอมแดง มะขาม น้ำปลา และพริกไทย ซึ่งหัวใจที่ทำให้เมนูปลาทูต้มหวานหรอยเหมือนขึ้นสวรรค์คงหนีไม่พ้นปลาทูสด

กระบวนการทำปลาทูต้มหวานของแม่ครัวใหญ่ครูพักลักจำมาจากความทรงจำวัยเด็ก ตอนที่คุณย่าเคยทำเมนูประจำบ้านให้กิน แตกต่างตรงปลาทูต้มหวานเวอร์ชันอัปเดตใหม่หลังต้มหนังปลาสวย กินได้ทั้งตัว แม้แต่ก้าง!

“ป้าเราเหมือนอาร์ตขึ้นมาอีกระดับ เขาจะใส่ใจ พิถีพิถัน ตอนรุ่นย่าเหมือนทำเพื่ออยู่รอด” น้องสาวเล่า

“อย่างการต้มปลาทูต้มหวาน ต้องใช้เวลาสี่วันในการต้มปลา เคี่ยวปลา จนถึงบรรจุปลา ถ้าสังเกตจะรู้ว่าเราต้มนานขนาดนั้นแต่หนังปลาไม่หลุดเลย ซึ่งต่างจากปลาทั่วไป ถ้าต้มนานเนื้อจะยุ่ย หนังปลาจะหลุดหมด

“ในวันที่คนรอบข้างไม่มีใครสนใจสิ่งนี้ แต่ป้าเราคิดวิธีการของเขาอยู่สามปี มันคือแพสชันหนึ่งของเขา”

“ป้าเขารัก” พี่สาวพูดด้วยนัยตาเปี่ยมความสุข

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์
หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

ภูมิปัญญาอาหารท้องถิ่นส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น จากวิธีการทำที่อาศัยการชั่ง-ตวง-วัด ด้วยการกะจากสายตาและน้ำหนักมือถูกเปลี่ยนเป็นการบันทึกสูตรลับครอบครัวที่มีมาตราวัดถูกต้องตามสัดส่วน จากหาบปี๊บขายและตักขายใส่ถุงแกง ถูกปรับเป็นบรรจุภัณฑ์พกพาสะดวก ปราศจากกลิ่นกวนจมูกและไม่หกเลอะเทอะระหว่างทางหิ้วกลับบ้าน

เป็นเพราะคุณป้าผู้มาก่อนกาลของสองสาวเห็นปัญหาของบรรจุภัณฑ์ อายุการเก็บปลาทูต้มหวาน และพฤติกรรมการบริโภคที่เปลี่ยนไป จึงตั้งคำถามว่า จะทำยังไงให้เมนูอร่อยเก็บได้นานโดยไม่ต้องเข้าตู้เย็น

“คนชอบมีคำถามกับแพ็กเกจจิ้งที่เป็นซองสีใสว่าจะเก็บได้นานจริงหรอ เพราะเขามีภาพจำของปลากระป๋องอยู่ อย่างปลาในปลากระป๋อง เขาไม่ได้ใส่สารกัดบูดนะ แต่ผ่านระบบฆ่าเชื้อ ซึ่งปลาทูต้มหวานของเราก็ผ่านวิธีการเดียวกัน แค่แพ็กเกจจิ้งเป็นอีกแบบหนึ่ง แล้วปลาทูต้มหวานของหิวก็ไม่ต้องเก็บในตู้เย็นด้วยเหมือนกัน”

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

เมื่อ 4 ปีก่อนยังไม่มีอาหารทะเลปรุงสุกพร้อมทานโดยไม่ต้องแช่เย็นวางจำหน่าย บวกกับไอเดียเดิมของคุณป้าที่อยากเก็บความอร่อยไว้ให้ได้นานที่สุดเมื่อสมัยนู้น ทำให้สาวการตลาดมองเห็นลู่ทางที่จะพิชิตใจผู้บริโภค 

ปลาทูต้มหวานผ่านการพาสเจอร์ไรซ์อย่างดี ก่อนบรรจุลงแพ็กเกจจิ้งสีใสที่ทำให้มองเห็นปลาทูตัวโตชวนหิวนอนชุ่มซอสตั้งแต่หน้าซอง แถมสะดวกต่อการกระจายความอร่อยผ่านระบบขนส่งให้ถึงมือผู้รับทั่วประเทศ

ความกลมกล่อมของนักออกแบบกับนักการตลาด

หนึ่งข้อจำกัดของเมนูพื้นบ้านแดนใต้อย่างปลาทูต้มหวาน คือ คนรุ่นใหม่วัยใสไม่รู้จักเมนูนี้ 

“เราเจาะกลุ่มลูกค้าคนรุ่นใหม่ อายุยี่สิบสองถึงสี่สิบห้าปี เรารู้อยู่ก่อนแล้วว่าเขาไม่รู้จักปลาทูต้มหวาน คนที่คุ้นชินจะเป็นคนรุ่นป้าเราที่นิยมกินสิ่งนี้ เราเลยอยากเปลี่ยนกลุ่มลูกค้า เพราะถ้ายังยึดกับกลุ่มตลาดเดิมแล้วไม่เข้าไปเปลี่ยนอะไรเลย เราคิดว่าต่อไปคงไม่มีคนรู้จักเมนูปลาทูต้มหวานแล้วนะ” สาวมาร์เก็ตติ้งเล่าเหตุผลการเลือกกลุ่มลูกค้า

อาหารรุ่นคุณย่าทำความรู้จักกับรุ่นเยาว์ด้วยการเล่าแบรนด์ผ่านงานดีไซน์ทันสมัย สื่อสารผ่านออนไลน์ และอาศัย Storytelling ในการเล่าเรื่องราวของแบรนด์และผลิตภัณฑ์ โมเดิร์นขึ้น ขณะเดียวกันก็ไม่ทิ้งความโลคอล

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

“เราเขียนคอนเทนต์ในสิ่งที่อยากเล่า บางทีเป็นโมเมนต์ที่เราคุยกับน้องสาวแล้วรู้สึกว่ามีคุณค่าจนอยากเล่าให้คนที่ติดตามฟัง” มะเหมี่ยวเล่า ก่อนหมิวจะเสริม “บางทีพี่เขาอยากถ่ายทอดความประทับใจที่บ้าน พระอาทิตย์ที่บ้าน มันคือการ Appreciate ซึ่งเราทั้งคู่รู้สึกชอบที่บ้านมากทั้งที่มันธรรมดา แต่ดันมีคนทั่วไปรู้สึกกับมันด้วย”

เราถามนักการตลาดว่า ทำไมคนถึงเชื่อว่าอาหารพื้นบ้านไทยแท้จะขายได้

“เราว่าอยู่ที่เมสเสจที่ส่ง ภาพที่สื่อให้เห็น บางทีเราเดินตลาดแล้วเห็นปลาทูต้มหวานอยู่ในหม้อ คนขายเขาไม่ได้พยายามส่งเมสเสจอะไรที่มากกว่าปลาในหม้อ แต่ถ้าเราสร้างเมสเสจที่ส่งให้ลูกค้า เช่น นี่ปลาทูต้มหวานของฉันนะ ผ่านกระบวนการนี้ ด้วยวิธีนี้ ดีไซน์แบบนี้ ผ่านการ Storytelling แบบนี้ เราว่าผู้บริโภคเขา Decode ได้”

มีกฎการตลาดที่ควรทำแต่นักการตลาดคนนี้แหกกฎมั้ย

“ตามหลักการตลาด เราต้องรู้ก่อนว่าตลาดชอบแบบไหน แต่พอทำแบรนด์หิว เราต้องตอบตัวเองให้ได้ก่อนว่าเราอยากทำอะไร ถ้าเราทำตามตลาดเยอะ เราจะสูญเสียความเป็นตัวเองและกลายเป็นเหมือนแบรนด์อื่น 

“แต่ถ้าเราเริ่มจากความชอบของเราก่อนโดยไม่แย้งกับตลาดมากนัก เรารู้สึกว่าเนี่ยแหละมันคือการสร้างเอกลักษณ์ของแบรนด์และสร้างจุดต่างให้กับแบรนด์ด้วย” สาวการตลาดเล่าวิธีการออกนอกกรอบ

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

นักออกแบบสาวช่วยแปลงไอเดียจากพี่สาวเป็นสีและลายเส้น ที่เล่าเรื่องวิถีชีวิตชาวเลและคนชุมพรผ่านแพ็กเกจจิ้งแต่ละแบบ ที่เห็นแล้วน่ารักดีคงเป็นภาพวาดสาวนุ้ยที่มีทรวดทรงองค์เอวสวมผ้าถุงลายดอกสีสดใส 

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

ทุกเทศกาลสงกรานต์และวาระขึ้นปีใหม่ งานออกแบบจะหมุนเวียนไม่ซ้ำกันโดยฝีมือของหมิว ซึ่งเธอแย้มวิธีการทำงานว่า ทุกงานดีไซน์จะตั้งจากความชอบก่อนเสมอ เสริมด้วยเรื่องราวท้องถิ่นและภาพวาดจากดินสอ

“เราอาจมองภาพรวมไม่ชัดเท่าพี่ที่มองในมุมมาร์เก็ตติ้ง เราเชื่อว่างานออกแบบช่วยส่งเสริมผลิตภัณฑ์ได้ เราประหลาดใจที่มันถูกยอมรับและคนเลือกซื้อมันเพราะงานดีไซน์” หมิวเล่าพลังของงานออกแบบ

เสริมหมวดแพ็กเกจจิ้งอีกนิด ยามต้องส่งของถึงลูกค้า ภายในกล่องจะอัดแน่นด้วยหนังสือพิมพ์เส้นฝอย บ้างก็บับเบิ้ลใส ฯลฯ ทั้งหมดล้วนช่วยลดแรงกระแทก โดยหิวเลือกใช้ใบจากที่เป็นวัสดุธรรมชาติ ซึ่งมีต้นความคิดจากคุณย่าที่แนะให้สองสาวไปหยิบใบจากที่ถูกลอกก่อนกลายเป็นใบยาสูบมาบรรจุลงกล่อง มะเหมี่ยวบอกว่าลูกค้าชอบมาก! แถมเป็นวัสดุราคาศูนย์บาท เพราะชาวบ้านทิ้งส่วนนั้นอยู่แล้ว แต่เธอฟื้นชีพให้มีประโยชน์อีกคร้ัง

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์
หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

ความถนัดของสองศรีพี่น้องดูเป็นส่วนผสมที่กลมกล่อมเหมือนรสของปลาทะเลเคี่ยวซอสรสดี

“เรากับน้องมีประสบการณ์การทำงานข้างนอกไม่เยอะ” พี่สาวออกตัว

“เราไม่มีเลย” น้องสาวเสริมทัพพร้อมรอยยิ้ม

“เรียนจบก็มาทำตรงนี้เลย แพสชันรุนแรงมาก มันดีอย่าง แต่ก็ขาดอย่าง คือประสบการณ์ในการเรียนรู้จากที่ทำงานอื่น เรามีแค่ทฤษฎี ตอนทำจริงจังต้องปรับหน้างานหมดเลย กลายเป็นว่าทุกวันเราต้องลองผิดลองถูก ซึ่งมีทั้งข้อดีข้อเสียนะ ระหว่างทางเราอาจจะเดินทางช้าหน่อย แต่ก็ดีในแบบของมัน” มะเหมี่ยวเล่าด้วยแววตามุ่งมั่น

อาหารตาม (ใจ) สั่ง

หิวไม่ได้มีเพียงปลาทูต้มหวานที่ชวนเรียกน้ำย่อยในท้องให้ส่งเสียงดังโครกคราก แต่ยังมีอีก 2 เมนูจากทะเลแดนใต้ที่พวกเธอภูมิใจนำเสนอ กระซิบว่าเป็นเมนูที่ปิ๊งไอเดียจากช่วงวิกฤตโรคระบาดสายพันธุ์ใหม่พอดิบพอดี

ท้าดา! ขอเสนอ กุ้งโอคักดองและปลาอินทรีย์ดองสาเกซอสญี่ปุ่น แค่ชื่อก็อยากหม่ำ ณ บัดนาว

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

“บ้านเราชอบทำอาหารอยู่แล้ว โดยเฉพาะพี่ชาย เขาตกปลาเสร็จก็จะเอากลับมาลองทำอาหาร อย่างปลาอินทรีย์ดองสาเก ก็เป็นหนึ่งเมนูที่ทุกคนเห็นว่าอร่อย น่าจะขายได้ แล้วเราชอบที่เป็นปลาท้องถิ่น” หมิวเล่า

“จุดที่น่าสนใจสำหรับเรามันคือปลาอินทรีย์ เป็นปลาท้องถิ่นที่คนยังไม่ได้จับมาทำเมนูพวกนี้ มันเป็นการส่งเมสเสจถึงผู้บริโภคว่า นี่ปลาไทยนะ ไม่ได้ด้อยค่าไปกว่าปลาจากต่างชาติเลยสักนิด” มะเหมี่ยวขยี้ใจความสำคัญ

แม้คาเฟ่ชิกเก๋ในบ้านเกิดจะเสิร์ฟเมนูปลาส้มจากแดนอาทิตย์อุทัย แต่สองสาวยังยืนหยัดชูวัตถุดิบพื้นบ้านจากขุมทรัพย์แห่งท้องทะเลให้นักชิมทั่วประเทศได้ลิ้มคุณค่าที่แท้จริงของวัตถุดิบไทยที่แอบซ่อนผ่านรสชาติ

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์
หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

เราลองชิมไปหลายคำ หรอยจนแสงพุ่งออกปาก เนื้อปลาอินทรีย์แน่นหนึบหนับ หอมกลิ่นสาเก ส่วนกุ้งโอคักตัวเบิ้มกินคู่กับสาหร่ายแผ่นเหยาะน้ำจิ้มซีฟู้ด โอ้ย ใจละลาย! สองสาวว่าทานกับข้าวสวยก็เด็ดไม่แพ้กัน

ความสร้างสรรค์ยังไม่จบ เมื่อเธอและเธอคันไม้คันมืออยากจับทั้งสามเมนูมาแปลงโฉมเป็นอาหารจานเก๋ เพื่อแสดงศักยภาพของอาหารทะเลแปรรูปโฮมเมด และช่วยเปลี่ยนบรรยากาศการกินให้สนุกและเพลินกว่าเดิม

“พอเราขายผ่านออนไลน์ ถ้าขายแค่โปรดักต์อย่างเดียวมันไม่น่าสนใจ เราเลยอยากเปิดมุมมองให้ลูกค้าเห็นว่าปลาทูต้มหวานทำเมนูอะไรได้บ้าง ไม่ใช่ซื้อไปแล้วมันจบแค่ฉีกซองหรือเอาไปกินกับข้าว” มะเหมี่ยวอธิบาย

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

แซนด์วิชปลาทูต้มหวาน สลัดโรลปลาทูต้มหวาน มาม่าเกาหลีซอสเผ็ดท็อปด้วยปลาทูต้มหวานสับ กุ้งโอคักดองห่อสาหร่าย ปลาอินทรีย์ดองสาเกราดน้ำยำวาซาบิ และอีกสารพัดเมนูที่พี่สาวน้องสาวและนักทานจากทางบ้านส่งเข้าประกวด ยิ่งทำให้เราเข้าใจความตั้งใจของหิวที่อยากให้ผู้บริโภคเปิดใจและเปลี่ยนมุมมองที่มีต่ออาหาร

กลับบ้านพาปลาทูต้มหวานโกอินเตอร์

หิว ดำเนินกิจการล่วงเข้าปีที่ 4 เจ้าของแบรนด์ยอมรับว่าหิวเติบโตอย่างค่อยเป็นค่อยไป เพราะทุกย่างก้าวของการเดิน สองคนพี่น้องทำเองทั้งหมด ปัจจุบันมีการแตกไลน์ผลิตภัณฑ์เพิ่มขึ้น ปลาทูต้มหวานถูกจำหน่ายผ่านร้านค้าสุขภาพ แอปพลิเคชันเดลิเวอรี่อาหาร ช่องทางออนไลน์ของแบรนด์ และส่งความอร่อยถึงต่างประเทศ

“อนาคตเราอยากส่งออกให้เยอะ เพราะมันเข้าถึงผู้บริโภคมากที่สุด ที่จริงหิวมีลูกค้ารับไปขายถึงอเมริกา ออสเตรเลียก็มี เรารู้สึกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้เป็นสิ่งที่เราอยากให้เกิดขึ้นตั้งแต่วันแรกที่เริ่มทำแบรนด์ มัน On Track นะ สิ่งที่เราทำมาตลอด และเราก็อยากรักษาความเป็นเราให้มากที่สุดด้วย เพราะเคยมีคนบอกให้เราตามเทรนด์

“เรากลับมาถามตัวเองเหมือนกัน คำตอบมันบอกว่าอย่าพยายามฝืนอะไรที่ตัวเองไม่ถนัด อย่าพยายามเหมือนคนอื่น การที่คนอื่นทำแล้วได้ดีเพราะเขาถนัดแบบนั้น เขาก็เป็นตัวเองอยู่เหมือนกัน ฉะนั้นเราก็จงเป็นเรา”

ในฐานะมะเหมี่ยวและหมิวเป็นคนที่เลือกกลับมาใช้ชีวิตในบ้านเกิด เราเลยชวนพวกเธอคุยอีกหน่อย

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

มีข้อดีของการเป็นคนกลับบ้านมั้ย คนอยากกลับบ้านโยนคำถาม

“เรามีเวลาเยอะขึ้นกับการได้ทดลองทำสิ่งใหม่ ช่วงนี้เรากำลังลองทำขนมปัง” หมิวชิงตอบก่อน

“เมื่อก่อนเราไม่เคยมองว่าบ้านเราสวยเหมือนที่มันเป็น ไม่เคยซาบซึ้งกับการนั่งดูพระอาทิตย์ตกหลังบ้าน เราพยายามดันตัวเองออกไปหาที่ที่ศิวิไลซ์กว่านี้ แต่การกลับบ้านทำให้เรา Appreciate และเห็นคุณค่าของสิ่งใกล้ตัว”

นอกจาก ‘ความอยาก’ สร้างแบรนด์ จุดประสงค์ในใจของการกลับมาเห็นของดีประจำบ้านคืออะไร

“เรามีแค่ปลาทูต้มหวานธรรมดา แต่เราเล่าเรื่องเพื่อยกระดับสิ่งนี้ได้ เล่าเรื่องให้คนรู้สึกภูมิใจกับวัตถุดิบท้องถิ่น แม้กระทั่งการใช้งานดีไซน์มาจับกับความเป็นไทยหรือของพื้นบ้านด้วยก็ตาม” สาวนักออกแบบเล่า

“สิ่งหนึ่งที่เราเห็นตรงกันกับน้องคือ บ้านเราเป็นชนบท และความเป็นชนบทกับเมนูพื้นบ้าน คนไม่ค่อยให้มูลค่า มันน่าสนใจมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ยิ่งเรามาเจอปลาอินทรีย์ดอง มันทำให้เราเห็นตรงนี้ชัดว่าเราอยากพัฒนาสินค้าจากวัตถุดิบท้องถิ่นบ้านเราให้มากขึ้น เพื่อให้คนเห็นคุณค่าและเพิ่มมูลค่าให้กับท้องถิ่น” พี่สาวจบบทสนทนา

หิว Hungry.hc : สองพี่น้องกลับบ้านมาทำแบรนด์ปลาทูต้มหวานจากทะเลชุมพรจนไปไกลถึงอเมริกา, มะเหมี่ยว-นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว-โสมประภา อุสายพันธ์

Lesson Learned

หนึ่ง 

“ทุกคนมีของดีอยู่รอบตัว อยู่ที่ว่าจะมองเห็นมันมั้ย Appreciate กับมันมั้ย การพลิกมุมมองหรือหันกลับมามองสิ่งใกล้ตัวจะทำให้เห็นว่าทุกอย่างไม่ใช่แค่คำว่า ‘แค่’ เหมือนปลาอินทรีย์ ส่วนใหญ่ขายเป็นปลาอินทรีย์แดดเดียว ปลาอินทรีย์หั่นแว่น พอเราเปิดจินตนาการ ปลาอินทรีย์เป็นอย่างอื่นได้อีกเยอะ ฉะนั้นการรับรู้สำคัญมาก”

สอง

“การตลาดบอกว่าเราต้องฟังผู้บริโภคว่าเขาต้องการอะไร เราว่ามันก็ไม่มีถูก ไม่มีผิดหรอก ที่สำคัญเลยเราต้องตอบตัวเองให้ได้ก่อนว่าฉันอยากขายอะไร ถ้าเรามีความรู้สึกนั้น เราจะมีอินเนอร์และมีแรงในการเล่าเรื่อง”

Writer

Avatar

สุทธิดา อุ่นจิต

กรุงเทพฯ - เชียงใหม่ สู่ ลาดพร้าว - สุขุมวิท , พูดภาษาพม่าได้นิดหน่อย เป็นนักสะสมกระเป๋าผ้า ชอบหวานน้อยแต่มักได้หวานมาก

Photographer

Avatar

มณีนุช บุญเรือง

ช่างภาพสาวประจำ The Cloud เป็นคนเชียงใหม่ ชอบแดดยามเช้า การเดินทาง และอเมริกาโน่ร้อนไม่น้ำตาล

The Entrepreneur

แรงบันดาลใจจากแผนธุรกิจสร้างสรรค์ไม่จำกัดวงการของผู้ประกอบการผู้ตั้งใจ

10 วินาทีคือเวลากลั้นหายใจเพื่อดำลงไปในน้ำให้นานที่สุด และนี่คือเรื่องเดียวที่ผู้เขียนมีความทรงจำกับสระว่ายน้ำ จริงๆ จำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำถ้าไม่บังเอิญเจอชุดผ้ายืดชิ้นเล็กสีสวยในร้านค้าแห่งหนึ่ง

นานมาแล้ว เราอยากมีโอกาสคุยกับแบรนด์ Aprilpoolday ถึงความกุ๊กกิ๊กที่แหวกขนบธรรมเนียมแบบทรงชุดว่ายน้ำเดิมๆ เพราะทันทีที่เห็นเราก็บ่นเสียดายกับตัวเองว่า ถ้าเมื่อก่อนสนุกกับการแต่งตัวไปสระว่ายน้ำแบบสมัยนี้ได้ เรากับสระว่ายน้ำคงไม่เลิกราต่อกัน

จนถึงวันนี้ เข้าสู่เดือนเมษายนและหน้าร้อนอย่างเป็นทางการแล้ว เราจึงไม่พูดถึง Aprilpoolday ไม่ได้ 

Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ

ก่อนจะทำคุณผู้อ่านงุนงงราวว่ายวนในสระคำขยายสรรพคุณของผู้เขียนไปมากกว่านี้ เราสารภาพก็ได้ว่าสนใจแนวคิดของการทำแบรนด์ชุดว่ายน้ำแบรนด์นี้แค่ไหน

ภายใต้เส้นทางตามสูตรของการแปลงเปลี่ยนความชอบเป็นตัวเงินผ่านการทำร้านค้าบนโลกออนไลน์ Aprilpoolday ไปไกลกว่านั้น ทุกกระบวนการ ทุกรายละเอียดในงานออกแบบ การทำการตลาดเฉพาะกลุ่มที่น่าสนใจ และการเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส กำลังพา Aprilpoolday ว่ายข้ามจากสระน้ำเล็กๆ หลังบ้านข้ามมหาสมุทรไปไกลกว่านั้น ยิ่งได้ฟังเรื่องราวจาก ‘มิญช์’ – ลีลานันทน์ รณเกียรติ และ ‘อิสซี่’ – พลช ลิลิตธรรม เราก็ยิ่งเอาใจช่วย โดยไม่ลืมที่จะใส่หมวกว่ายน้ำติดดอกไม้สีแดงนั่งเชียร์ผ่านบทสนทนานี้

Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ

Isn’t She Lovely

ผู้หญิงแบบ Aprilpoolday คือผู้หญิงที่สนุกสนาน เรียบร้อยแต่ก็แอบมีจริตจะก้านเล็กๆ” ระหว่างที่มือกำลังประวิงกับบทความนี้ ผู้เขียนก็แอบพยักหน้าตามด้วยเบาๆ ว่า ‘ใช่แล้ว นี่แหละสไตล์ที่ตามหา’

“จะเห็นว่าชุดของ Aprilpoolday เราไม่ได้ปกปิดมิดชิด มันจะมีเลเยอร์นิดนึงว่าเหมือนจะเรียบร้อยแต่ก็ไม่ใช่คนเรียบร้อย แล้วก็เป็นคนชอบท่องเที่ยว ชอบศิลปะ แล้วก็ชอบวัฒนธรรรม เราก็เลยมองว่าชุดว่ายน้ำของเราไม่ใช่แค่ชุดว่ายน้ำที่เราต้องใส่ไปสระว่ายน้ำ แต่ต้องเป็นชุดว่ายน้ำที่เราสามารถเอาไป adapt ใส่ไปไหนก็ได้ ใส่ไปเที่ยวได้ ส่วนใหญ่ลูกค้าที่ซื้อไปก็จะแต่งในสไตล์ที่เป็นแบบของตัวเอง”

Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ
Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ
Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ

และหากคุณเป็นอีกคนที่ชอบเซ็ตภาพถ่ายของ Aprilpoolday ไม่ว่าจะเป็น lookbook หรือภาพใน Instragram แล้วสงสัยเหมือนกันกับเราว่า ไอเดีย คอนเซปต์ และสีสัน ที่ออกมานั้นมีแรงบันดาลใจหรือแนวคิดมาจากไหน เธอก็ตอบกับเราว่า “จริงๆ เริ่มต้นง่ายๆ จากความคิดว่า purpose ของการถ่ายแต่ละครั้งคืออะไร เราอยากพูดอะไร บางทีก็เริ่มต้นจากแรงบันดาลใจรอบตัว อย่างปีที่แล้วไปเที่ยวแอฟริกา ก่อนไปเราศึกษาเรื่องวัฒนธรรมเขาเยอะมากๆ แล้วมันน่าสนใจจริงๆ เราก็เอาเรื่องราวตรงนั้นกลับมาถ่ายทอดเป็นรูปภาพ และล่าสุดเราไปโปรตุเกส ที่นี่สร้างแรงบันดาลใจในการถ่ายรูปของเรามาก ภาพถ่ายที่ออกมาเหมือนภาพวาดโบราณจริงๆ ส่วนที่บอกว่าเริ่มจากอยากพูดเรื่องอะไรนั้น ตัวอย่างเช่น อยากพูดเรื่องความสัมพันธ์กับครอบครัว เราก็คุยไอเดียนี้กับช่างภาพและทำงานร่วมกัน โดยเราทำงาน collaborate กันกับช่างภาพหลายๆ คน และแต่ละคนก็มีสไตล์เป็นของตัวเอง ทุกคนมาพร้อมพลังและไอเดียแล้วมาพบกันตรงกลางระหว่าง Aprilpoolday กับช่างภาพ ซึ่งช่างภาพแต่ละประเทศก็จะมีมุมมอง มีความคิด ไม่เหมือนกัน น่าสนใจมากๆ”

อีกสิ่งที่หนึ่งที่เราชื่นชอบรองจากแบบทรงกุ๊กกิ๊กอันเป็นเอกลักษณ์และแนวคิดการสร้างสรรค์ชุดว่ายน้ำที่มากกว่าชุดใส่ว่ายน้ำ เราชอบสังคมการแบ่งปันสไตล์ที่เกิดขึ้นระหว่างกลุ่มลูกค้าแฟนคลับ Aprilpoolday “เรารู้สึกขอบคุณลูกค้ามากๆ จะเห็นว่ารูปในอินสตาแกรมประมาณ 2,000 เกือบ 3,000 รูปที่แทบไม่เคยซ้ำนั้นมาจากลูกค้าที่ส่งเข้ามา และเขาถ่ายรูปกันสวยมากๆ มีไลฟ์สไตล์ที่ดีมากด้วย ไม่ใช่แค่เฉพาะคนไทยอย่างเดียว ลูกค้าชาวต่างชาติก็มี”

Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ
Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ

Another Day of Sun

ก่อนจะไปถึงเรื่องราวอื่นๆ ของชุดว่ายน้ำแบรนด์ไทยขวัญใจสาวๆ แบรนด์ เราอยากให้คุณได้ฟังแนวคิดและจุดเริ่มต้นที่มีโจทย์อันชัดเจน เพราะมีส่วนสำคัญทำให้ Aprilpoolday เป็นแบรนด์ที่มีสไตล์และทิศทางของการทำธุรกิจน่าจับตา

“ช่วง 4 ปีก่อนเริ่มต้น ตอนนั้นมันไม่ได้มีชุดว่ายน้ำเยอะแยะแบบทุกวันนี้ จะมีแค่ชุดว่ายน้ำแบรนด์ดีๆ ในห้างซึ่งเป็นชุดว่ายน้ำแนวสปอร์ตๆ ใส่ว่ายน้ำจริงจัง ไม่แฟชั่น มีราคาสูง แต่ว่าคุณภาพดีมาก นอกนั้นก็จะเป็นชุดว่ายน้ำเน้นความสวยงามที่ขายในออนไลน์ ซึ่งเหมาะกับการใส่ไปถ่ายรูปสวยๆ เดินเล่นริมชายหาดแต่ว่าไม่ได้เหมาะกับการว่ายน้ำ เราก็รู้สึกว่าช่วงว่างตรงกลางเป็นสิ่งที่น่าสนใจและเราอยากทำ เรากับหุ้นส่วนเก่าก็เลยคิดกันเล่นๆ ว่า ชุดว่ายน้ำที่เราจะทำจะเป็นชุดว่ายน้ำที่ หนึ่งคือ ต้องใส่ว่ายน้ำได้จริง (practical) สองคือ ราคาไม่แพง (affordable) และสามคือ เป็นสไตล์ของเรา (individual)

Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ

“ก่อนหน้านี้เราก็ไม่ได้มีความรู้ขนาดนั้นหรอกว่าชุดว่ายน้ำคืออะไร แต่ว่าเราก็ไปหาข้อมูลแล้วทำชุดว่ายน้ำขึ้นมาเยอะแบบมาก สุดท้ายก็เลือกแบบชุดว่ายน้ำที่เราคิดว่าน่าจะเป็นไปได้มากที่สุดขึ้นมา” มิญช์เล่าที่มาของชุดว่ายน้ำรุ่น Volleyball และ Tennis ยอดฮิตตลอดกาลของแบรนด์

เธอบอกเราอีกว่า คนที่มีสะโพกจะใส่รุ่น Tennis สวย เพราะว่าชุดนั้นจะเป็นผ้าชิ้นเดียว แต่สำหรับคนที่ตัวเล็กๆ เราแนะนำรุ่น Volleyball ดีกว่า เพราะผ้าที่ต่อตรงเอวจะช่วยให้ดูมีเอวและสะโพก เพื่อไม่ให้เสียอรรถรสของบทความ คุณผู้อ่านกรุณาอย่าจินตนาการตามว่าผู้เขียนเหมาะควรที่จะมีชุดว่ายน้ำรุ่นไหน

เช่นเดียวเหมือนกับหลายแบรนด์ที่เริ่มต้นด้วยความรักและความคิดชอบที่จะทำ การเริ่มต้นของ Aprilpoolday มิญช์และเพื่อนไม่ได้คิดว่าจะต้องมีการตั้งกำไรเท่าไหร่ พวกเธอแค่คิดว่ามาลองทำชุดว่ายน้ำกัน แล้วชุดว่ายน้ำแบบไหนที่จะตอบโจทย์

“เรื่องเงินทุนตั้งต้นเราแทบไม่ได้ลงทุนเลยด้วยซ้ำ เราทำเป็นโมเดลธุรกิจอย่างง่าย นั่นคือเราสร้างชุดขึ้นมาแล้วประกาศพรีออร์เดอร์ และใช้เงินพรีออร์เดอร์ในการสั่งทำชุด” คำตอบของมิญช์ทำให้เรานึกถึงการทำ crowdfunding อย่างง่ายและโชคดีเหลือเกินที่ลูกค้าผู้น่ารักเข้าใจและอดทนรอ จนเมื่อผ่านไป 2 ปี กระแสตอบรับที่ดีเกินคาดทำให้ Aprilpoolday ต้องปรับตัวและคิดระบบจัดการสต็อกสินค้าใหม่ ทั้งเรียนรู้จากประสบการณ์ ค้นคว้าเพิ่มเติมจากตำราธุรกิจ ลงมือแก้ไขกับปัญหาจริง และปรึกษามิตรสหายรอบตัวผู้มีประสบการณ์

Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ

Crush on Pool

และเป็นเพราะโลกออนไลน์ทำให้ Aprilpoolday ดังไกลถึงต่างประเทศ ตั้งแต่เน็ตไอดอลของเกาหลีไปจนถึงสาวๆ จากทั้งจีน ไต้ หวัน ฮ่องกง และญี่ปุ่น เมื่อได้ยินแบบนี้เราก็อดสนใจเรื่องสไตลิ่งของหญิงสาวเหล่านี้ไม่ได้ จึงเป็นหน้าที่ของหุ้นส่วนสำคัญของแบรนด์และสไตลิสต์ผู้อยู่เบื้องหลัง Aprilpoolday อย่างอิสซี่ วิเคราะห์ตลาดสไตล์ของสาวๆ แต่ละชาติให้เราฟัง

“ถ้าเป็นเรื่องอัตราความเร็วของการตัดสินใจซื้อ ลูกค้าชาวต่างชาติจะตัดสินใจเร็วกว่าลูกค้าคนไทยมาก จะช้าหน่อยก็ตอนสื่อสารกัน (หัวเราะ) แต่ถ้าเป็นเรื่องคาแรกเตอร์ สาวเกาหลีจะชอบความมุ้งมิ้งๆ ตามเน็ตไอดอล สินค้าจะไม่หลากหลายเท่าไหร่ ถ้าเป็นไต้หวันและฮ่องกงจะชอบอะไรก็ตามที่สีๆ ส่วนลูกค้าคนไทยจะชอบสีที่เซฟๆ อย่างสีดำ”

Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ
Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ

และเป็นธรรมดาของสินค้าที่ได้รับความนิยมที่ย่อมมีสินค้าหน้าตาเสมือนวางจำหน่ายสร้างความสับสน ซึ่งแม้จะฟังดูแล้วไม่ถูกต้องเท่าไหร่ที่สินค้าแบรนด์ดังจากเกาหลีเองก็ผลิตคอลเลกชันชุดว่ายน้ำหน้าตาคล้ายกันออกมา ก่อนจะเกิดกระแสชุดว่ายน้ำสไตล์นี้ในตลาดเกาหลีและจีน แต่ลึกๆ แล้ว แฟนคลับอย่างเราก็แอบดีใจที่วิกฤตนี้เป็นจุดเปลี่ยนเล็กๆ ที่ทำให้ Aprilpoolday มีหน้าร้านให้เราได้ทดลองได้จับของจริงก่อนตัดสินใจ

“ข้อดีของการมีหน้าร้านก็คือลูกค้าจะได้ไปเห็นของจริง เครดิตของแบรนด์ก็ชัดเจนขึ้นว่าเราไม่ใช่ชุดของปลอมนะ แล้วเราก็เลือกเฉพาะร้านที่แข็งแรงมากๆ ทำให้ branding ของเราดีขึ้นด้วย” มิญช์เล่าถึงข้อดีของการเปลี่ยนจากขายออนไลน์เพียงอย่างเดียวมาสู่การวางจำหน่ายที่ Greyhound, Canvas และ The Selected ที่ Siam Center

นอกจากชุดว่ายน้ำแล้ว Aprilpoolday ยังมีกระโปรงที่เป็นสินค้ายอดฮิต และกระเป๋าแบบทรงต่างๆ โดยทุกๆ ผลิตภัณฑ์เกิดจากการคิดค้นและทดลองกว่า 6 – 7 เดือน เพราะเชื่อว่าของทุกอย่างที่ทำออกมาต้องไม่ใช่แค่สินค้าสวยงามแต่ต้องตอบโจทย์การใช้งานจริง “Aprilpoolday อาจจะเป็นที่รู้จักจากชุดว่ายน้ำ แต่เราไม่ได้ตั้งใจว่าเราจะเป็นร้านขายชุดว่ายน้ำ เราแค่เป็นร้านที่คิดว่าเราอยากจะแก้ปัญหาอะไร และสิ่งนั้นตอบโจทย์อะไร อย่างช่วงที่เปิดตัวกระเป๋าใหม่ยอดขายบนออนไลน์ไม่สู้ดีเท่าวางขายที่หน้าร้าน นี่ก็เป็นอีกข้อดีของการมีหน้าร้านให้ลูกค้าได้จับของจริง”

Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ
Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ

เมื่อถามถึงคำแนะนำสำหรับคนที่อยากจะเริ่มธุรกิจด้วยความรักบ้าง มิญช์ตอบโดยทันทีว่า

“ต้องวางแผนให้ดี เคยคิดนะว่าทำไมนักธุรกิจถึงอยู่เหนือดีไซเนอร์ เพราะสินค้าจะขายได้มันต้องเป็นสินค้าที่ดีไม่ใช่เหรอ แต่ความจริงแล้วในวัฏจักรของการทำธุรกิจและการบริหาร มีเรื่องการเงิน การวางแผน ความเสี่ยงการลงทุน พวกนี้มีความสำคัญมากไม่น้อยไปกว่าตัวสินค้าและบริการเอง ฉะนั้น เราต้องพัฒนาทั้งสองทักษะนี้ควบคู่กันไป ถ้าเราทำได้ไม่ดีเราก็ต้องหาคนมาช่วย หรือไม่เราก็ต้องศึกษา ต้องพยายามทำความเข้าใจ

วันแรกที่เราเริ่มต้น เราไม่มีความรู้ด้านนี้เลยทำให้ระบบข้างในมันยุ่งเหยิง แค่สมมติว่าเขาอยากจะสั่งพันชิ้น กำลังผลิตของเราไหวไหม เราจะจัดการระบบอย่างไร จะคุยกับโรงงานอย่างไร มันต้องเป็นหัวอีกฝั่งหนึ่ง นอกจากนี้ ทุกวันนี้ยังต้องรู้เรื่องกฎหมายด้วย (หัวเราะ)”

ก่อนที่คนทั้งคู่จะเล่าบรรยายไปถึงเรื่องกฎหมายลิขสิทธิ์ และเรื่องภาษีต่างๆ เรารีบถามถึงก้าวต่อๆ ไปของ Aprilpoolday “ระหว่างทางเราก็ไปร่วมกับแบรนด์อื่นทำคอลเลกชันใหม่ มันดีตรงที่สิ่งที่เราไม่ถนัดเราไม่ต้องทำเอง ให้คนอื่นทำก็ได้ ช่วยๆ กันทำ ดีกว่าทำเองทุกอย่างนะ”

คุยกันมาถึงตรงนี้ เราก็ได้แต่ลุ้นและส่งกำลังใจให้กับก้าวต่อไปของ Aprilpoolday เพราะคงจะต้องสนุกสนานมากขึ้นแน่นอน และที่ตัดบทจบสั้นๆ นี้ก็ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก สายตาผู้เขียนกำลังจับจ้องหมวกว่ายน้ำที่เข้าชุดกับกางเกงท่อนล่างอยู่พอดี ถ้าคุณผู้อ่านไม่รังเกียจ ผู้เขียนขอตัวลาไปก่อน เพราะยังตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเลือกซื้อสีและรุ่นไหนเป็นของขวัญเปิดคอลัมน์แก่ตัวเองดี

Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ
Aprilpoolday, ชุดว่ายน้ำ
ภาพ: Aprilpoolday

The Rules

  1. มีความรับผิดชอบ “มันมีสิ่งที่ร้ายแรงกว่าการถูกเจ้านายตำหนิไม่รู้กี่สิบร้อยพันเท่าหากเราไม่ใส่ใจทำงานมากพอจนเกิดข้อผิดพลาด”
  2. ต้องเป็นคนละเอียดกับทุกเรื่องและไม่เกี่ยงงาน “ทุกอย่างที่ทำต้องใส่ใจกับมันอย่างละเอียด อย่างหน้าซองใส่ชุดเราก็ใส่ใจกับมันมากนะ สก็อตเทปที่แปะต้องใหญ่แค่ไหน เวลาใส่ชุดลงไปในซองชุดต้องหันออก พอลูกค้าเปิดออกมาจะเห็นชุดทันทีไม่ต้องกลับด้าน”
  3. มีธรรมะเยอะๆ “ในโลกธุรกิจมันโหดร้าย เราต้องทำให้จิตใจเราพร้อมที่จะแบกรับปัญหาได้ ปัญหามันเกิดขึ้นตลอดเวลาในทุกจุด”

 

APRILPOOLDAY

Website: aprilpoolday.com/
Facebook: aprilpoolday
Instagram: aprilpoolday

Writer

Avatar

นภษร ศรีวิลาศ

อดีตนักเรียนเศรษฐศาสตร์ผู้วิ่งเล่นในแวดวงตลาดทุน หน่วยงานสนับสนุนกิจการเพื่อสังคม และงานสายแบรนดิ้งเพื่อความยั่งยืน หลงรักการลองเสื้อคอลเลกชันใหม่ของ COS MUJI Marimekko BEAMS และมีเพจชื่อ น้องนอนในห้องลองเสื้อ

Photographer

Avatar

มณีนุช บุญเรือง

ช่างภาพสาวประจำ The Cloud เป็นคนเชียงใหม่ ชอบแดดยามเช้า การเดินทาง และอเมริกาโน่ร้อนไม่น้ำตาล

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load