ผมเชื่อว่าเรขาคณิตคือจุดเริ่มต้นของมิติต่าง ๆ ทุกคนคงคุ้นเคยกับรูปทรงที่เรียบง่ายในวัยเด็กตั้งแต่เริ่มจำความได้ ภาพแรกที่ตัวผมเองพอนึกขึ้นได้ คือการวาดภาพแบบง่าย ๆ เป็นภาพวิว ประกอบไปด้วยบ้านรูปทรงเรียบง่าย สี่เหลี่ยมคือผนัง สามเหลี่ยมคือหลังคา ภาพพื้นหลังคือภูเขาทรงครึ่งวงกลม และพระอาทิตย์เป็นรูปวงกลม รูปทรงเหล่านี้เป็นภาพที่เราคุ้นเคยกันมาตลอด จนสมองเราเริ่มพัฒนาและเห็นสิ่งต่าง ๆ ในรูปทรงที่แปลกใหม่มากขึ้น แต่อันที่จริงแล้ว รูปทรงที่ซับซ้อนเหล่านั้นมีพื้นฐานจากรูปทรงเรียบง่าย ซึ่งเรขาคณิตขั้นสูง พูดคุยกันไปได้ไกลถึงดวงดาวเลยทีเดียว 

ผมเริ่มเข้าใจเรขาคณิตในมิติที่ลึกซึ้งขึ้นสมัยเรียนด้านสถาปัตยกรรม และหลงใหล Simple Form (รูปทรงพื้นฐาน) ซึ่งเกิดจากรูปทรงเรขาคณิตที่เรียบง่าย จนเริ่มมาถ่ายภาพแบบจริงจังประมาณ 1 ปีกว่า โดยภาพถ่ายส่วนใหญ่เกิดจากการเดินทางระหว่างวัน มองหารูปทรงเรขาคณิตแบบเรียบง่าย (Simple Geometry) แล้วเก็บภาพที่ซ่อนอยู่ตามตำแหน่งต่าง ๆ ที่ได้พบเจอ ซึ่งบางทีเป็นการค้นพบน่าประหลาดใจ และเป็นเสี้ยวนาทีที่เดินทางผ่านเท่านั้น

ภาพที่ออกมามีความหมายซ่อนอยู่ในรูปทรง หลายภาพไม่มีความหมายเป็นนัยสำคัญ เป็นองค์ประกอบที่งดงามบนความเรียบง่าย แต่สุดท้ายก็ให้ความหมายกับชีวิต เมื่อดูแล้วเกิดเป็นสุข ได้ย้อนความนึกคิดในวัยเด็ก ทำให้ยังมีพลังและแรงบันดาลใจ เปรียบการค้นหาเรขาคณิตสำหรับผม คือการค้นพบแนวคิดสร้างสรรค์นั่นเอง

Writer & Photographer

ทีป์ชลิต จุฬารัตน์

สถาปนิกที่มองการถ่ายภาพเป็นงานออกแบบและศิลปะ ชอบญี่ปุ่น มีของเล่น กับแมวชื่อ ‘กามี่’

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

พอเห็นรถบรรทุกสีสันและลวดลายสะดุดตาที่วิ่งไปมาบนถนนในปากีสถานแล้ว นอกจากจะประทับใจจนอดยกกล้องขึ้นมาบันทึกภาพไม่ได้ ในใจก็ยังอยากรู้เรื่องราวของศิลปะแปลกตาเหล่านี้ที่เรียกว่า Truck Art ว่าเป็นมาอย่างไร เพราะนึกเสมอว่า ศิลปวัฒนธรรมคงไม่ได้ตั้งอยู่ลอย ๆ แต่ทุกอย่างมีรากเหง้า มีเรื่องราวบอกเล่าอยู่เสมอ 

การบันทึกภาพครั้งนี้ นำพาผมไปสู่เรื่องราวของคนขับรถชาวปากีสถานที่ร่าเริงและเป็นมิตร เล่าเรื่องของเขาผ่านภาพต่าง ๆ ที่วาดไว้ข้างรถ ตั้งแต่ไอดอลจากวงการบันเทิง ไอดอลทางการเมือง ภาพหมู่บ้านเกิดไว้มองยามเดินทางไกล ภาพคนในครอบครัวที่คอยให้กำลังใจยามเหนื่อยล้า ไปจนถึงชีวิตของศิลปินรุ่นเก๋าที่สร้างสรรค์งานศิลปะหลายสิบปี 

แววตาของเขาเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์และความภาคภูมิใจ นำไปสู่อาหารพื้นเมืองที่มีสีสันรสชาติจัดจ้าน ไม่ต่างไปจากลวดลายสีสันบนรถบรรทุกเหล่านั้น ตลอดจนเห็นความคล้ายคลึงกับสีสันของผู้คนเขากับบ้านเรา เช่น เรือกอและ รถบรรทุกสมัยก่อน หรือฉากลิเกพื้นบ้าน เพลงลูกทุ่งที่จัดจ้านจริงใจเช่นกัน

ด้วยหน้าที่ ผมได้เดินทางไปหลายที่ทั่วโลก พบปะกับผู้คนหลากหลายวัฒนธรรม การทำความรู้จักคนเหล่านั้นล้วนแต่เป็นเรื่องราวที่น่าสนใจ เรื่องราวของผู้คนที่เล่าผ่านคำพูด บทสนทนาในวงอาหารพื้นเมือง สีสันบนเครื่องแต่งกาย เครื่องประดับ เสียงเพลงการเต้นรำ เหล่านี้ทำให้เราเข้าใจเขามากขึ้น เช่นเดียวกับที่เขาก็เข้าใจเรามากขึ้นด้วยเช่นกัน หลายครั้งช่วยลบเลือนอคติในใจ หลายครั้งก็เห็นความเชื่อมโยงของกันและกันบนดินแดนห่างไกล บ่อยครั้งเห็นความเป็นมิตรแม้ไม่เข้าใจภาษาพูด ในที่สุดก็อาจทำให้เราเข้าใจถึงความเป็นมนุษย์ของกันและกันมากขึ้นไม่ว่าจะอยู่แห่งหนไหน

Writer & Photographer

จักรกฤดิ กระจายวงศ์

เป็นนักการทูต ลูกครู (ที่เชื่อว่า) งานการทูตไม่ได้เหมือนในละคร แต่เป็นงานที่ต้องออกไปร่วมทุกสุขกับคน เข้าถึงใจคน จึงจะเข้าใจเขา เข้าใจความต้องการเขา จึงทำงานได้ถูกต้อง ผมชอบการเดินทาง และถ่ายภาพ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load