ผมเชื่อว่าเรขาคณิตคือจุดเริ่มต้นของมิติต่าง ๆ ทุกคนคงคุ้นเคยกับรูปทรงที่เรียบง่ายในวัยเด็กตั้งแต่เริ่มจำความได้ ภาพแรกที่ตัวผมเองพอนึกขึ้นได้ คือการวาดภาพแบบง่าย ๆ เป็นภาพวิว ประกอบไปด้วยบ้านรูปทรงเรียบง่าย สี่เหลี่ยมคือผนัง สามเหลี่ยมคือหลังคา ภาพพื้นหลังคือภูเขาทรงครึ่งวงกลม และพระอาทิตย์เป็นรูปวงกลม รูปทรงเหล่านี้เป็นภาพที่เราคุ้นเคยกันมาตลอด จนสมองเราเริ่มพัฒนาและเห็นสิ่งต่าง ๆ ในรูปทรงที่แปลกใหม่มากขึ้น แต่อันที่จริงแล้ว รูปทรงที่ซับซ้อนเหล่านั้นมีพื้นฐานจากรูปทรงเรียบง่าย ซึ่งเรขาคณิตขั้นสูง พูดคุยกันไปได้ไกลถึงดวงดาวเลยทีเดียว 

ผมเริ่มเข้าใจเรขาคณิตในมิติที่ลึกซึ้งขึ้นสมัยเรียนด้านสถาปัตยกรรม และหลงใหล Simple Form (รูปทรงพื้นฐาน) ซึ่งเกิดจากรูปทรงเรขาคณิตที่เรียบง่าย จนเริ่มมาถ่ายภาพแบบจริงจังประมาณ 1 ปีกว่า โดยภาพถ่ายส่วนใหญ่เกิดจากการเดินทางระหว่างวัน มองหารูปทรงเรขาคณิตแบบเรียบง่าย (Simple Geometry) แล้วเก็บภาพที่ซ่อนอยู่ตามตำแหน่งต่าง ๆ ที่ได้พบเจอ ซึ่งบางทีเป็นการค้นพบน่าประหลาดใจ และเป็นเสี้ยวนาทีที่เดินทางผ่านเท่านั้น

ภาพที่ออกมามีความหมายซ่อนอยู่ในรูปทรง หลายภาพไม่มีความหมายเป็นนัยสำคัญ เป็นองค์ประกอบที่งดงามบนความเรียบง่าย แต่สุดท้ายก็ให้ความหมายกับชีวิต เมื่อดูแล้วเกิดเป็นสุข ได้ย้อนความนึกคิดในวัยเด็ก ทำให้ยังมีพลังและแรงบันดาลใจ เปรียบการค้นหาเรขาคณิตสำหรับผม คือการค้นพบแนวคิดสร้างสรรค์นั่นเอง

Writer & Photographer

ทีป์ชลิต จุฬารัตน์

สถาปนิกที่มองการถ่ายภาพเป็นงานออกแบบและศิลปะ ชอบญี่ปุ่น มีของเล่น กับแมวชื่อ ‘กามี่’

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

17 พฤศจิกายน 2565
631

เราเดินเล่นในตลาดนัดชุมชนอยู่ข้างวัง Deoksugung ในโซล ประเทศเกาหลี อากาศหนาว ลมแรงในบางจังหวะ ใบไม้กำลังเปลี่ยนสี ที่สะดุดตาคือต้นไม้สองข้างทางปักไหมพรม กลายเป็นถนนชวนเดิน มีต้นไม้ใส่เสื้อน่ารักตลอดถนน

ข้อมูลบอกไว้ว่า เป็นกิจกรรมถักไหมพรมให้ต้นไม้ที่เรียกว่า Graffiti Knitting เป็นสีสันช่วงฤดูหนาวที่ให้องค์กรชุมชนหาอาสาสมัครมาช่วยกันถักไหมพรมให้ต้นไม้ อาสาสมัครมายืนถักกับต้นไม้แต่ละต้นกันสด ๆ จากตอนแรกคิดว่าถักกันเรียบร้อยแล้วค่อยเอาใส่ให้ต้นไม้ สร้างสรรค์ลวดลายกันได้เต็มที่ แต่ละต้นที่ถักเสร็จเรียบร้อยจะติดชื่ออาสาสมัครไว้ด้วย ไหมพรมที่ถักจะช่วยป้องกันต้นไม้จากบรรดาแมลงในช่วงหน้าหนาว สังเกตตามขอบ ๆ ไหมพรม ก็จะเห็นแมลงแทรกตัวนอนหาไออุ่น

เป็นสตรีทอาร์ตพาเพลินตั้งแต่ต้นถนนไปจนสุด เราชอบที่เริ่มจากกิจกรรมเล็ก ๆ ชวนคนมาร่วมด้วยช่วยกันทำกิจกรรมในช่วงหน้าหนาว มีเป้าหมายให้ทำสำเร็จด้วยกัน สีสันของใบไม้ ลวดลายของไหมพรม ช่วยทำให้ความรู้สึกของคนไม่อึมครึมไปกับอากาศที่เริ่มเย็นยะเยือกช่วยกันทำให้ต้นไม้น่ารัก แข็งแรง เมืองก็สวยขึ้น ถนนมีชีวิตชีวา หนาวนี้ ‘หัวใจ’ ก็เลยได้อุ่นขึ้นไปด้วยกัน

Writer & Photographer

พรรณราย ทวีโชติกิจเจริญ

สนุกกับงานสื่อสาร สุขกับการเดินลัดเลาะซอกซอย และอยากเป็นคนเล่าเรื่องที่ดี

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load