26 มิถุนายน 2561
6 K
The Cloud X สารคดีสัญชาติไทย

กองหินกลางทะเลกว้างที่โผล่พ้นน้ำอยู่ข้างหน้านั้นมีขนาดเล็กประมาณห้องนั่งเล่นในบ้านตึกแถว ด้านบนมีประภาคารเก่าไร้คนดูแลยืนผุพังท้าลมทะเลอยู่ ประภาคารนี้ถูกติดตั้งเพื่อให้กองหินได้รับสถานะ ‘เกาะ’ เกาะโลซินทำให้เขตแดนทางทะเลของฝั่งอ่าวไทยได้กินพื้นที่เพิ่มออกไปอีก

เมื่อเข้าหน้าฝนก็ถึงเวลาที่ใกล้จะได้กลับไปเยือนอีกครั้ง

ในอดีตจะมีเรือพานักดำน้ำไปที่นี่เพียงแค่ช่วงเดือนเดียวต่อปี เพราะตำแหน่งที่ตั้งที่ห่างไกล เกาะอื่นที่ใกล้สุดก็ห่างออกไปถึงครึ่งวัน สำหรับบางคนการดำน้ำในพื้นที่เดิมซ้ำกัน 2 – 3 วัน เป็นเรื่องที่น่าเบื่อเกินไป แต่ที่นี่คือจุดที่มีแนวปะการังแข็งที่สมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของไทย และเป็นจุดที่เรารู้ว่าจะมีโอกาสได้เจอหนึ่งในปลาหายากที่สุดได้

การเดินทางฝ่าพายุไปเกาะโลซินเพื่อหา 'โรนัน' ปลาหายากแห่งทะเลไทย

หนึ่งในแนวปะการังแข็งที่กว้างใหญ่และสมบูรณ์ที่สุดของไทย

การเดินทางฝ่าพายุไปเกาะโลซินเพื่อหา 'โรนัน' ปลาหายากแห่งทะเลไทย

ปะการังแข็งเจริญเติบโตซ้อนกันอย่างอัดแน่น

เรือของเราแล่นออกจากท่าตอนกลางดึก การเดินทาง 10 ชั่วโมงในทะเลมืดสู่เกาะใต้สุดของฝั่งอ่าวไทยกำลังจะเริ่มขึ้น ลมยังคงพัดแรงสมกับเป็นหน้ามรสุม ถ้าคืนนี้ลมแรงขึ้นไปอีกกัปตันจะเปลี่ยนแผน เราอาจจะไปไม่ถึงโลซิน ในห้องนอนเล็กๆ ตัวเราไหวกลิ้งไปตามแรงคลื่น อวัยวะภายในช่องท้องขยับตามแรงแกว่งซะจนปั่นป่วน พอเริ่มจะหลับก็ต้องตกใจตื่นเพราะความรู้สึกที่เหมือนตกจากที่สูงเมื่อเรือทิ้งตัวลงจากยอดคลื่น คืนนี้ยังอีกยาวไกลทั้งระยะทางและระยะเวลา การเดินทางสู่โลซิน แทบทุกครั้งไม่เคยมีการเดินทางที่เรียบรื่นไร้คลื่นลม ที่แห่งนี้ทำให้วลี ‘คืบก็ทะเลศอกก็ทะเล’ ผุดขึ้นมาในใจอยู่บ่อยๆ

หลายปีก่อนที่อีกฝากหนึ่งของทะเลไทย เรือของเราจอดอยู่หลังเกาะตาชัย

คืนนั้นพวกเราเข้านอนกันแบบทุลักทุเลเพราะเรือโยกตัวตามคลื่นไม่หยุด เราตกใจตื่นกลางดึกเพราะน้ำที่สาดเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอน เตียงนอนเปียกท่วม ตัวคนสละห้องนอนย้ายไปรวมกันที่ห้องนั่งเล่นกลางด้านบนเพื่อพบว่าทีวีและข้าวของบนตู้ในห้องกลางนั้นก็ตกลงมากระแทกพื้นแตกหมด สภาพเละเทะไม่ต่างกับห้องนอนเราเท่าไหร่นัก

กิจวัตรประจำวันของนักดำน้ำที่มากับเรือนอนแบบนี้มีอยู่แค่ 3 อย่าง กิน ดำน้ำ และนอน สองอย่างแรกนั้นจะวนไป 4 รอบต่อวัน แล้วค่อยเข้ามาถึงกิจกรรมที่ 3 วนอยู่อย่างนี้ไปจนกระทั่งกลับเข้าฝั่ง เมื่อโดนพายุกระหน่ำอยู่อย่างนี้ทุกอย่างก็ต้องเปลี่ยนไป เหลือแค่กินกับนอน อาหารถูกปรับให้เป็นแบบทำแล้วกินง่าย เรือจอดทอดสมอหลบพายุอยู่ด้านหลังเกาะ จุดหลบลมที่ดีที่สุดในละแวกนี้ แต่มันก็ยังดีไม่พอให้เรายืนนิ่งๆ บนเรือได้ เรือโยกเหวี่ยงซะจนเห็นแค่วิวฟ้าสลับกับพื้นน้ำตลอดเวลา ไม่มีจังหวะที่ได้เห็นขอบฟ้านิ่งๆ เลย

การเดินทางฝ่าพายุไปเกาะโลซินเพื่อหา 'โรนัน' ปลาหายากแห่งทะเลไทย

กระเบนนก (Eagle Ray) ร่อนผ่านตัวเราไปอย่างรวดเร็ว

ลมและคลื่นซัดทุกอย่างบนเรือให้แกว่งตลอดเวลา ทุกคนมีสิ่งที่คิดอยู่ในใจแต่ไม่มีใครเอ่ยเป็นคำพูดออกมา สบตากับหลายคนก็รู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องปกติ แต่ไม่มีใครทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ในเมื่อดำน้ำไม่ได้ก็เลยมานั่งรวมตัวกันฟังเรื่องเล่าประวัติชีวิตอันโลดโผนของพี่นักดำน้ำคนหนึ่งในเรือ ซึ่งทั้งตลกและน่าทึ่งจนทุกคนอดขำออกมาพร้อมกันไม่ได้ สภาพจิตใจที่ดีในยามที่สภาพแวดล้อมเลวร้ายคือสิ่งที่ดีที่สุด

พายุร้ายกักตัวเราไว้บนเรืออยู่เต็มวัน เช้าวันต่อมากัปตันตัดสินใจออกเรือสู้คลื่นเพื่อกลับเข้าฝั่ง ยอดคลื่นด้านหน้าเรือปะทะมาอย่างไม่หยุด เรือเร่งกำลังไต่ไล่ไปทีละยอด คลื่นยกสูงทำให้เรือทำความเร็วไม่ได้ เรือประคองตัวไปช้าๆ เหมือนไม่ได้เคลื่อนที่ไปข้างหน้า เป็นการเดินทางที่ยาวนานเหลือเกิน

เสียงกระดิ่งปลุกให้ตื่นขึ้นมาพบกับแสงสว่าง เรือยังโยกเคลงอยู่ แต่ไม่หนักหนาเท่าเมื่อคืนนี้ เมื่อมองออกไปด้านนอกเห็นกองหินเป็นเงาดำอยู่ไม่ไกล ในที่สุดเราก็มาถึงโลซิน รอบข้างเป็นทะเลเวิ้งว้าง มองไม่เห็นแม้แต่ขอบรางๆ ของแผ่นดิน ที่นี่คือจุดที่เลวร้ายที่สุดถ้าลมไม่หยุดหรือเร่งกำลังกลายเป็นพายุ ไม่มีเกาะหรือแผ่นดินให้หลบพัก ทางเลือกที่นี่มีไม่เยอะนัก

การเดินทางฝ่าพายุไปเกาะโลซินเพื่อหา 'โรนัน' ปลาหายากแห่งทะเลไทย

ลักษณะสามเหลี่ยมของบริเวณหัวของโรนันคือหมายให้เรามองหาจากระยะไกล

เรือวนไปส่งเราโดดลงใกล้กับกองหิน น้ำเย็นสีฟ้าของโลซินฉุดให้ความเหนื่อยล้าจากการนอนหลับไม่สนิทกระเจิงหายไปสิ้น โลกใต้น้ำสงบนิ่งต่างกับด้านบน เสียงคลื่นลมขาดหายไปแล้ว แทนที่ด้วยเสียงหายใจของเราเอง ปะการังแข็งที่สวยสมบูรณ์ปรากฏอยู่อย่างอลังการเบื้องหน้า กิ่งก้านเหล่านั้นดูเหมือนอยู่ไม่ไกลเพราะความใสของน้ำ เราเริ่มเตะขาทิ้งห่างจากทุ่งปะการังแข็งออกสู่พื้นทรายลาดน้อยๆ ด้านนอก โดยที่พยายามรักษาระดับความลึกของตัวเราให้คงอยู่เท่าเดิม

แสงสลัวลงตามความลึกที่เพิ่มขึ้น พื้นทรายด้านล่างพร่ามัวเห็นขอบไม่ชัด ที่ใกล้พื้นทรายดูเหมือนจะมีกระแสน้ำเย็นที่ไหลแยกชั้นกับน้ำอุ่นด้านบน น้ำสองอุณหภูมิชนกันทำให้เกิดริ้วพร่าเลือน บดบังการมองเห็นของเราลงไปอีก ยังดีที่ว่าสิ่งที่เราพยายามมองหานั้นมีขนาดค่อนข้างใหญ่

ทันใดนั้นหางตาเหลือบเห็นก้อนสีเทาเคลื่อนตัวเรี่ยพื้นมาจากทางซ้ายมือ เรารีบตีขาไปดักเส้นทางด้วยสัญชาตญาณ พอระยะห่างลดลงถึงเห็นว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เราตามหา กระเบนนก (Eagle Ray) ขนาดประมาณเมตรกว่าๆ ร่อนผ่านเราไปด้วยความรวดเร็ว

การเดินทางฝ่าพายุไปเกาะโลซินเพื่อหา 'โรนัน' ปลาหายากแห่งทะเลไทย

นักดำน้ำพยายามปล่อยฟองอากาศให้เบา เพื่อจะได้เข้าใกล้โรนันได้มากขึ้น 

พอใช้ตาเพ่งไปที่ว่างเปล่าสีเนื้อด้านล่างนานๆ สมองก็เริ่มหลอกให้มองเห็นภาพที่ตามหา ก้อนหินตรงหน้าดูเหมือนจะขยับไหวตัว แต่แค่เพียงอึดใจเดียวมันก็กลับกลายเป็นก้อนหินธรรมดาไปอีกครั้ง เราเหลือบตามองเข็มทิศแล้วเตะขาหันตัวออกห่างจากตัวเกาะไปอีก ยิ่งออกไปไกลขึ้นพื้นทรายด้านล่างก็ยิ่งทอดตัวสู่ความลึกมากขึ้น เราหยุดรักษาระยะที่ยังพอจะมองเห็นพื้นทราย ถ้าออกไปไกลกว่านี้ เราต้องลดระดับสู่ความลึกเพิ่มขึ้นเพื่อให้มองเห็นพื้น แต่ก็จะทำให้เวลาของเราเหลือน้อยลงไปด้วย

ที่ว่างบนพื้นทรายระหว่างตัวเกาะด้านหน้า มีเงารางๆ รูปทรงสามเหลี่ยมปรากฏให้เห็น หัวใจเริ่มเต้นเร็วขึ้นด้วยความตื่นเต้น เมื่อเราลดระดับตัวลงใกล้พื้นมากขึ้นแล้วพบว่ามันไม่ใช่ก้อนหินนิ่งๆ เหมือนอย่างรอบที่แล้ว

โรนันคือปลาที่อยู่ตรงจุดกึ่งกลางของฉลามและกระเบน ปากที่อยู่ด้านล่างของส่วนหัวที่แบนเหมือนกระเบนคอยหาอาหารตามพื้นทรายเหมือนกับพวกกระเบน แต่ครึ่งตัวด้านหลังนั้นมีครีบ หาง และรูปร่างเพรียว ทรงพลังเหมือนพวกฉลาม พวกมันชอบนอนนิ่งๆ หรือว่ายช้าๆ ตามพื้นทรายลึก นักดำน้ำที่ลงเพลิดเพลินกับแนวปะการังสีสันสวยงามมักจะไม่ค่อยได้พบเจอพวกมัน

การเดินทางฝ่าพายุไปเกาะโลซินเพื่อหา 'โรนัน' ปลาหายากแห่งทะเลไทย การเดินทางฝ่าพายุไปเกาะโลซินเพื่อหา 'โรนัน' ปลาหายากแห่งทะเลไทย

ลูกครึ่งฉลามกับปลากระเบน สัตว์น้ำหายากที่ใกล้สูญพันธุ์

เราเปลี่ยนทิศทางเพื่อลดระดับลงสู่พื้นทรายด้านหน้าโรนัน ทิ้งระยะห่างให้พอประมาณ น้ำตรงช่วงใกล้พื้นทรายเย็นกว่าด้านบนอย่างที่คิดไว้ และมันไม่ใสเท่าด้านบนด้วย จากมุมสูงที่ดูเหมือนว่าน้ำจะใส เมื่อลงมาสัมผัสจริงนั้นแตกต่างกันลิบลับ เราหยุดนิ่งอยู่บนพื้นทรายด้านหน้าโรนัน ข่มความตื่นเต้นแล้วพยายามจดจำและสังเกตพฤติกรรมของมันให้มากที่สุด ไม่ใช่แค่พบเจอแล้วจะเพียงพอสำหรับเรา การพบเจอแล้วเข้าใจมันมากขึ้นสักนิดคือเป้าหมายที่เราต้องการ

แรงกระเพื่อมและเสียงจากฟองอากาศที่เราปล่อยออกมาทำให้โรนันเริ่มขยับตัว ถึงแม้เราจะระวังอย่างที่สุดแล้ว แต่สุดท้ายมันก็ยังเคลื่อนตัวออกห่างเราไป เราลอยตัวสูงขึ้นมาทบทวนเหตุการณ์ว่า เราจะทำอะไรที่ต่างไปในครั้งหน้า เพื่อที่จะเข้าใกล้โรนันให้ได้มากขึ้น มีเวลาอยู่กับมันได้นานขึ้นอีกนิด

เมื่อกลับขึ้นมาถึงผิวน้ำพบว่าลมด้านบนค่อยๆ เบาลงแล้ว เราคงจะอยู่ที่นี่กันต่อได้ ถึงแม้ว่ากองหินนี้จะไม่ใหญ่ สามารถว่ายรอบกองได้ทั่วด้วยเวลาไม่นาน แต่เราก็จะอยู่ที่นี่ไปอีก 3 วัน ว่ายวนออกไปตามจุดเดิมๆ เพื่อจะได้มีเวลาไม่กี่นาทีกับหนึ่งในปลาที่หายากชนิดหนึ่งของทะเลไทย

Writer

ชุตินันท์ โมรา

ช่างภาพ/วิดีโอใต้น้ำมือรางวัลระดับเอเชีย ที่เห็นความเปลี่ยนแปลงของโลกใต้น้ำทั้งในและนอกประเทศมากว่า 17 ปี ทำหนังสือดำน้ำระดับนานาชาติหลายเล่ม เป็นทีมวิดีโอใต้น้ำและคนเบื้องหลังสารคดีและโฆษณาหลายตัว นอกจากนี้ยังเป็นแอดมินเพจ digitalay

Life on Earth

เรื่องราวสรรพชีวิตที่อยู่บนโลกใบเดียวกับเรา

ราว ๆ สิบกว่าปีที่แล้ว ไม่นานนักหรอก ผมจำได้ว่าขณะทำงานในป่า เรามีความรู้สึกคล้ายอยู่ ‘หลังเขา’ เหมือนตัดขาดออกจากโลกภายนอก ติดต่อผู้คนได้เพียงจากวิทยุสื่อสาร ซึ่งหลายครั้งเราก็อยู่ในที่อับสัญญาณ ห่างไกลความเจริญ สิ่งที่ทำให้รู้สึกว่าในป่าที่เราอยู่ไม่กันดารนัก คือ มีเครื่องบินผ่าน 

ตอนดึก ๆ ทุกคืน เมื่อต้องใช้เวลาในแคมป์นาน ๆ เพื่อเฝ้ารอสัตว์ป่า หลาย ๆ ครั้งเราไม่รู้หรอกว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน เพราะการทำงานในป่านั้น สัตว์ป่าเป็นผู้กำหนดเวลา ไม่ใช่เรา นอกจากเครื่องมือ เครื่องใช้สำหรับทำงาน เสบียงและอื่น ๆ เพื่อการอยู่ในป่านาน ๆ แล้ว เรามีอุปกรณ์สำคัญซึ่งขาดไม่ได้อีกอย่างหนึ่ง นั่นคือ วิทยุทรานซิสเตอร์ ไม่ใช่วิทยุยี่ห้อใดก็ได้ คนทำงานในป่ารู้ดีว่า ต้องเป็นวิทยุยี่ห้อ ธานินทร์ เพราะยี่ห้อนี้พิสูจน์ให้เห็นว่า รับคลื่นได้ดีกว่า

เดินทางถึงแคมป์ บางคนหาที่ผูกเปล กางเต็นท์ เตรียมที่ประกอบอาหาร ที่วางเสบียง ห่างจากที่นอนอยู่หลายวัน ต้องหลีกเลี่ยงปัจจัยอันทำให้มดมารุม จะมีคนหนึ่งลากสายไฟปีนขึ้นต้นไม้เอาไปเกาะยอดไม้สูง ๆ เพื่อเป็นเสาอากาศวิทยุ อันจะเป็นสิ่งที่ทำให้เราไม่รู้สึกว่าอยู่หลังเขาเท่าใดนัก ไม่ได้ตัดขาดจากโลก

เรารับรู้เรื่องราวจากทั่วโลกด้วยคลื่นที่มาขาด ๆ หาย ๆ

ในตอนนั้น เป็นช่วงเวลาที่คนบนโลกรู้แล้วว่า โลกที่เราอยู่เริ่มเปลี่ยนแปลง มีการศึกษาวิจัยมีข้อมูลมากมาย อันทำให้รู้ว่าสาเหตุภัยพิบัติต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นนั่นเป็นเพราะเราทำลายสภาพแวดล้อม จนกระทั่งวงจรต่าง ๆ ขาดสะบั้น

คนบนโลกจำนวนไม่น้อยพยายามร่วมมือแก้ไข ปกป้อง

ความรู้ต่าง ๆ ไม่ใช่ข้อมูลลับ ไม่ใช่ข้อมูลใหม่ แต่ดูเหมือนคนจำนวนหนึ่งจะไม่ใส่ใจฟัง รวมทั้งเชื่อว่า วิถีการพัฒนาไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเท่านั้นจะทำให้มีชีวิตที่ดี

เป็นความจริงที่เชื่อว่าไกลตัว

แต่เมื่อรับฟังอยู่ในที่ไกล ๆ ในป่า เรารับรู้ได้ดีว่า หลายเรื่องราวไม่ไกลตัวเราเลย

หม่อมเชน-ม.ล.ปริญญากร วรวรรณ เข้าป่ากับวิทยุธานินทร์ และการค้นพบความจริงจากสัตว์
หมูป่า

ถึงวันนี้ ไม่น่าจะมีใครสงสัยอีกแล้วว่า ภาวะโลกร้อนเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นจริง และส่งผลกระทบรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ และผลกระทบนี้ไม่ได้เดือดร้อนแค่คน ชีวิตต่าง ๆ ในป่าก็เลี่ยงไม่พ้น

ในความเป็นจริง คำว่า ‘ภาวะโลกร้อน’ หรือเรื่องของอุณหภูมิที่เพิ่มช้า ๆ ทั่วโลกนั้น เป็นเพียงหนึ่งในหลายสิ่งที่กำลังเปลี่ยนแปลงเท่านั้น รวมทั้งเป็นแค่ดัชนีหลักตัวหนึ่งที่ใช้วัดสถานการณ์ สภาพภูมิอากาศ ซึ่งกำลังเปลี่ยนแปลงไปทั้งระบบ ไม่ว่าจะเป็นกระแสลม กระแสคลื่นในมหาสมุทร การเกิดพายุ การกระจายของโรคระบาด คลื่นความร้อน การก่อตัว การละลายของหิมะบนยอดเขา ไฟป่า อุทกภัย และภัยแล้ง

อุณหภูมิจึงคล้ายเป็นแค่เศษเสี้ยวของปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น

สภาพอากาศหนาวเย็น ฝนตกกลางฤดูแล้ง พืชอาหารออกผลน้อย ไม่มีไฟป่าเผาทุ่ง ไม่มีระบัดหรือหญ้าอ่อน ๆ ที่สัตว์กินพืชรอ

หม่อมเชน-ม.ล.ปริญญากร วรวรรณ เข้าป่ากับวิทยุธานินทร์ และการค้นพบความจริงจากสัตว์
ค่าง กินใบไม้มากกว่าผลไม้ และพวกมันใช้แสงแดดอุ่น ๆ ยามเช้าช่วยให้หายเปียกชื้น
หม่อมเชน-ม.ล.ปริญญากร วรวรรณ เข้าป่ากับวิทยุธานินทร์ และการค้นพบความจริงจากสัตว์
สมเสร็จ พวกมันเดินทางโดยมีแหล่งอาหารเป็นตัวกำหนด

ในป่า ชีวิตต่างต้องปรับตัว นกเงือกตัวเมียจำนวนมากเลือกออกจากโพรงที่ขังตัวเองไว้ ทิ้งไข่ พวกมันรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ปีที่จะเลี้ยงลูกให้มีชีวิตที่ดีได้ หยุด เพื่อรอเวลาเหมาะสม เป็นสิ่งที่พวกมันเลือกทำ

ช่วงเวลาที่ฝนทิ้งช่วง ทั้งที่ควรเป็นเวลาแห่งฝน ช้างนำโขลงโดยตัวเมียอาวุโส พาสมาชิกในครอบครัวหยุดที่แอ่งน้ำเล็ก ๆ ใช้ตีนแข็งแรงขุดดินเป็นหลุมน้ำซึม ให้ดินทรายเป็นเครื่องกรองน้ำ 

สัตว์ป่ารับรู้ ยอมรับการปรับตัวเพื่ออยู่ให้รอด เป็นสิ่งหนึ่งในวิถี

วิทยุทรานซิสเตอร์ของ ม.ล.ปริญญากร วรวรรณ ช่างภาพสัตว์ป่า และพฤติกรรมของสัตว์ที่บอกเราว่า โลกไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
วิทยุทรานซิสเตอร์ของ ม.ล.ปริญญากร วรวรรณ ช่างภาพสัตว์ป่า และพฤติกรรมของสัตว์ที่บอกเราว่า โลกไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
ช้างโขลงที่มีลูกเล็ก ใช้แอ่งน้ำเล็ก ๆ บรรเทาความกระหาย ในวันที่ป่าควรชื้นด้วยสายฝน

การปรับตัวจำเป็น คนทำงานเกี่ยวข้องกับธรรมชาติ หากใครไม่พูดถึงภาวะโลกร้อน คล้ายจะตกขบวนรถ 

แต่งานก็ไม่ได้ง่ายขึ้นสักเท่าไหร่

โลกจะร้อนหรือเย็น มีความจริงอยู่ว่า สัตว์ป่ายังคงถูกล่า

13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ลูกเสือโคร่ง ลูกนกเงือกกรามช้างจำนวนหนึ่ง ถูกพบขณะเตรียมส่งผู้ซื้อ การซื้อขายสัตว์ป่าทั้งเป็นซากและยังมีชีวิตเฟื่องฟู

อวัยวะสัตว์ ตั้งแต่ช้าง เสือโคร่ง ลิ่น เป็นที่ต้องการ สัตว์ที่ถูกพบเดินทางไปไม่ถึงปลายทาง กลายเป็น ‘ของกลาง’ คล้ายจะต้องติดอยู่ในกรงไปตลอดชีวิต

สัตว์ป่าที่ดีคือสัตว์ป่าที่ตายแล้ว ดูเหมือนจะเป็นความเชื่ออันไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ว่าโลกจะเดินไปถึงไหน

ความเชื่อในเรื่องราวสัตว์ป่า ทำให้พวกมันสิ้นอนาคต แต่มีความจริงที่ทำให้พวกมันอยู่รอด 

มีชาวสวนส่วนหนึ่งใช้นกที่หลายคนเชื่อว่า พวกมันเป็นลางร้ายช่วยกำจัดหนูในสวน แมลงอย่างผึ้งนั้น เกษตรกรใช้พวกมันผสมเกสรต้นผลไม้ให้นานแล้ว

ถึงวันนี้ ทำงานในป่า วิทยุทรานซิสเตอร์ไร้ความสำคัญ สัญญาณโทรศัพท์ครอบคลุมไปเกือบทั่วทุกพื้นที่

มีข่าวสาร ข้อมูลมหาศาล ข้อมูลหาได้ง่ายดาย

กระนั้นก็เถอะ บางสิ่งคล้ายจะไม่เปลี่ยนแปลง

แววตาลูกเสือโคร่งที่ตกเป็น ‘ของกลาง’ ทำให้ผมต้องยอมรับว่า ในวันที่ความรู้ข้อมูลหาได้ง่ายเพียงแค่ปลายนิ้ว ยังมีคนจำนวนไม่น้อย ใช้ ‘ความเชื่อ’ ในการดำรงชีวิต

มีโอกาสได้อยู่ใกล้สัตว์ป่า พวกมันนี่แหละ สอนให้ผมรู้ว่า ความจริงบนโลกนี้เป็นอย่างไร

Writer & Photographer

ปริญญากร วรวรรณ

ถ่ายทอดเรื่องราวของสัตว์ป่าและดงลึกทั่วประเทศไทยผ่านเลนส์และปลายปากกามากว่า 30 ปี มล. ปริญญากร ถือเป็นแบบอย่างสำคัญของการใช้ชีวิตอย่างเคารพธรรมชาติให้คนกิจกรรมกลางแจ้งและช่างภาพธรรมชาติรุ่นปัจจุบัน

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load