ชวน

ชวน มา ดู

ชวน มา ดู ที่ ดูๆ บลาๆ

กล้าและแก้วไม่ได้มารถไฟ แต่เราชวนคุณนั่งรถไฟก็ดี รถยนต์ก็ได้ ขับมาหน่อยไม่ไกลเมืองกรุง เยือนลาดกระบัง แวะพักกายริมคลองประเวศบุรีรมย์ ที่ Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ชื่อน่ารักในตลาดหลวงแพ่ง 108 ปี

เราลัดเลาะจากจุดจอดรถผ่านบ้านไม้หลายสิบหลัง บ้างเป็นร้านของชำ บ้างเป็นร้านก๋วยเตี๋ยว (เจ้าถิ่นกระซิบว่าเด็ดมาก) ปะปนกับร่องรอยความงามและสีสันครั้งอดีตของสถาปัตยกรรมเรือนแถวไม้เลียบคลอง มีเสียงเรือยนต์แล่นชิวท้าทายสายตาคลอเคล้าบรรยากาศอยู่เป็นระยะ แถมผู้คนคราวปู่ย่ายังนั่งส่งยิ้มหวานทักทายตลอดเส้นทาง

Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง
Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง

ชิมรูป-รส ของชุมชมคลองหลวงแพ่งจนเพลิน สองเท้าก็หยุดหน้าคาเฟ่พ่วงที่พักแบบ Eco Stay ที่แต่งองค์ทรงเครื่องมาดโก้ ทว่ากลมกลืนกับเพื่อนบ้านละแวกเดียวกันอย่างไม่เคอะเขิน เรานั่งพักบริเวณชานไม้พอให้ลมเย็นๆ ชะความร้อนจากผิวกาย เพียงครู่เดียว เอก-สุเทพ พาทสุธีสุทธิ พี่ใหญ่ของบ้านก็เดินออกมาต้อนรับอย่างเป็นกันเอง

เขาส่งน้ำอัญชัญแก้วโตให้เราดับกระหาย ก่อนบทสนทนาจะเริ่มต้นขึ้นอย่าง (ไม่) งูๆ ปลาๆ

เยี่ยมๆ มองๆ

เอกแนะนำตัวว่าเป็นนักออกแบบ ภรรยาก็เป็นนักออกแบบ และเขาก็มีบริษัทรับออกแบบ

มา เป็นน้องที่ออฟฟิศ, เธอชอบคุยเกทับเรื่องบ้านริมคลองของคุณยายให้เอกฟังเสมอ ประจวบกับพี่ใหญ่ของบ้านดันหลงใหลคลองมาแต่ไหนแต่ไร ฟังมาก็หลายครา เอกเลยขอลงพื้นที่จริงสำรวจให้เห็นกับตาสักครั้ง

ริมคลองที่สาวเจ้าว่า คือริมคลองประเวศบุรีรมย์ สองฝั่งน้ำขนาบด้วยเรือนแถวไม้เรียงต่อกันยาวเหยียด มีตลาดหลวงแพ่งที่เคยคึกคักซ่อนตัวอยู่ด้านใน คลองเส้นนี้เปรียบเสมือนมอเตอร์เวย์ยุคก่อน เป็นเส้นทางขนส่ง-ค้าขายของพ่อค้าชาวจีน คลองประเวศฯ มีรอยต่อกับคลองหลวงแพ่ง ซึ่งเป็นเขตแดนแบ่งระหว่างกรุงเทพฯ กับฉะเชิงเทรา 

Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง

“พอมาเดินละแวกนี้แล้วรู้สึกดีนะ ไม่ว่าจะนั่งตรงไหน เดินตรงไหน สถานที่ไม่กีดกันเราเลย ไม่มีสายตาจ้องว่าเราทำอะไรกัน ยิ่งเห็นเรือ เรายิ่งประหลาดที่เรารู้สึกตื่นเต้น ทั้งที่มันเป็นเรื่องปกติ” เขาเล่าความประทับใจครั้งแรก

มาเยือนครั้งแรกย่อมมาเยือนครั้งที่ 2 ครั้งที่ 4 และครั้งที่… นับไม่ถ้วน พอดีกันกับเอกเคยทำงานร่วมกับบริษัทอสังหาริมทรัพย์ เขามองเห็นศักยภาพบางอย่างจึงอยากทำความรู้จักผู้นำชุมชน แม่ไฝ-คือคนคนนั้น 

เธอเป็นแม่ค้าขายก๋วยเตี๋ยวเจ้าเด็ดดั้งเดิมและเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของชุมชน หลังจากล้อมวงสนทนากับเจ้าถิ่น เอกได้ความว่า ชุมชนริมน้ำแห่งนี้กลมเกลียวและพยายามเคลื่อนไหวมาโดยตลอด มีตลาดทุกสุดสัปดาห์ มีกิจกรรมชวนเพื่อนบ้านเรือนเคียงมาร้องคาราโอเกะ เพื่อให้ชุมชนยังมีชีวิต มีคนไปมาหาสู่ คนพื้นที่ออกมาทำความรู้จักบ้านและวิถีริมน้ำของบรรพบุรุษ ความน่ารักมาก คือคนในชุมชนรวมเงินกันสร้างสะพานข้ามฟากให้สองฝั่งน้ำเชื่อมถึงกัน

“การเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนคือความจริงใจ” นั่นคือหัวใจสำคัญที่เขาติดตัวมาด้วยทุกครั้ง

“พอเราอยากเป็นส่วนหนึ่งกับที่นี่ เลยเทียวชวนคนมาดูว่าทำอะไรได้บ้าง” เอกเยี่ยมๆ มองๆ อยู่หลายปี ทั้งสังเกตการณ์ นั่งเรือ พูดคุย จนเข้าใจคนในชุมชน และผลลัพธ์ก็เริ่มสัมฤทธิ์ราว 3 ปีก่อน

Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง

จริงๆ จังๆ

“สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า ถ้าพูดให้ตลกมันเกิดจากอารมณ์ชั่ววูบ” เขาพูดพร้อมรอยยิ้มแต้มใบหน้า

เหตุแห่งอารมณ์เกิดจากเอกและน้องๆ ที่ออฟฟิศอยากเป็นส่วนหนึ่งกับชุมชนริมคลองหลวงแพ่งและอยากให้ชุมชนอยู่ได้ด้วยตนเอง บวกกับความหวังก้อนกลมของแม่ไฝที่อยากเห็นชุมชนเกิดการเคลื่อนไหวอีกครั้ง

อารมณ์ชั่ววูบตอนต้น เริ่มจากเอกและภรรยานั่งจิบกาแฟร้านหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ พนักงานร้านเป็นคนหนุ่มสาวอายุ 20 ปลาย นักออกแบบชายไม่สนในสิ่งที่คนเหล่านั้นกำลังทำ แต่สนใจวิธีการทำงานที่เปี่ยมด้วยความใส่ใจ ขนาดมีคนลุกจากโต๊ะ พวกเขาก็ขยับโต๊ะเก้าอี้ให้กลับมาเหมือนเดิม ทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า หมกหมุ่นอยู่กับความตั้งใจ

“ทุกอย่างแวบเข้ามาค่อนข้างเร็ว เราเห็นน้องๆ แล้วอยากมีบรรยากาศแบบนั้นบ้าง เลยโทรหาแม่ไฝ ณ นาทีนั้น ตอนความคิดกำลังพลุ่งพล่าน กลัวว่าถ้าผ่านไปอีกสักนาที สติจะกลับมา เราถามแม่ไฝว่า มีห้องว่างให้เช่ามั้ย”

เอกได้รับคำตอบจากปลายสายเป็นเรือนแถวไม้ขนาด 2 ห้องริมสุดทางเดินที่ด้านหลังทะลุติดถนน

Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง

จากตลาดริมน้ำที่เคยคึกคัก กลับเงียบซา ด้วยการคมนาคมที่สะดวกสบายขึ้น มีถนนตัดผ่าน ผู้คนทำมาค้าขายย้ายออกไปอยู่ตามเส้นสัญจรทางบก เรือนไม้หลังเดิมกลายเป็นบ้านเช่าหลังใหม่ คลองประเวศฯ ถูกลดบทบาทกลายเป็นคลองระบายน้ำ เอกว่าปัญหาของที่นี่คือไม่มีคน หมายความว่า คนอาศัยอยู่น้อย ทำให้สถานที่ไม่ได้รับการดูแล

 พอไม่ได้รับการดูแลก็เปรียบเหมือนสถานที่ร้าง คนเริ่มห่อเหี่ยวและไม่เกิดการปฏิสัมพันธ์กัน

“เราจะทำยังไงให้คนอยู่กับสถานที่นี้ได้นาน ไม่ใช่ทุกคนมาแล้วเขาจะรู้สึกเหมือนเรา วิธีที่จะทำให้เขารู้สึกดี เครื่องมือที่ง่ายที่สุดคือการให้เขาใช้เวลากับธรรมชาติมากขึ้นอีกหน่อย มากจนเขาเห็น มากจนเขาสัมผัสได้

“เป้าหมายของเราแค่ให้คนกับสถานที่ปฏิสัมพันธ์กันจนกระทั่งเกิดวัฒนธรรมชุมชน”

Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง
Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง

ดูๆ บลาๆ

การตัดสินใจด้วยอารมณ์และความรู้สึกแวบแรกในหัวใจ ก่อร่างเป็น Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้สองชั้นที่มีชานบ้านกว้างขว้างไว้นั่งๆ นอนๆ รับลมเย็นจากแอร์ธรรมชาติ ตัวบ้านมีชุดเก้าอี้รับแขกสำหรับจิบกาแฟและทานอาหาร แถมตกแต่งด้วยของกระจุกกระจิกน่ารักเหมือนเยือนบ้านมิตรสหาย อบอุ่นตั้งแต่วินาทีแรกที่เท้าก้าวเข้ามาสัมผัส

“การทำงานของเรา เราต้องเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน เราไม่ต้องการทำให้เราเป็นสัญลักษณ์ของชุมชน ชุมชนต้องอยู่ด้วยชุมชนเอง ส่วนเราลูบหน้าทาปากเยอะกว่าคนอื่นหน่อย และยังต้องใช้นามสกุลคลองหลวงแพ่ง”

Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง
Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง
Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง

สถานที่บรรยากาศดีไม่ไกลเมืองกรุงแห่งนี้ เคยจัดกิจกรรมชวนคนมาเดินตลาดนัดงานคราฟต์ มีเพื่อนพ้องมาเล่นดนตรีสร้างสีสัน  สิ่งที่คนทำและคนมาเยือนได้รับคือความสุขอู้ฟู่ แน่นอนว่า ตลาดคลองหลวงแพ่งกลับมามีชีวิต

ส่วนคนทำงาน เอกไม่ได้จ้างพนักงานใหม่ แต่เป็นทีมที่รักจากออฟฟิศ ผลัดกันมาร่วมแรงร่วมใจช่วยกันดูแลบ้านหลังนี้ และคาเฟ่สุดป๊อปยังมีร้านรวงขนาดจิ๋วเคียงข้าง บรรจุสินค้างานคราฟต์จากคนรู้จัก มีไหมพรมสีสวยที่กลายเป็นกระเป๋าหลากทรง เสื้อผ้าฝ้ายจากธรรมชาติ หมวกทรงเท่ และข้าวของที่เห็นแล้วสีหน้าแสดงออกว่าอยากจับจอง

“ช่วงปีแรกเราชวนเพื่อน ชวนพี่น้อง และครอบครัวเรามา คนแถวนี้เขาก็ชวนคนในพื้นที่มา ซึ่งแขกเกินกว่าครึ่งเป็นลูกหลานที่มาก่อนแล้วกลับไปชวนพ่อแม่ บางคนอยู่ราชบุรีก็มา เหมือนเขาได้กลับมารำลึกวิถีริมน้ำด้วยกัน”

Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง

ระหว่างบทสนทนากำลังลื่นไหนดั่งสายน้ำ มา สาวตาคมยกข้าวไก่ก้อนสูตรพิเศษ ปลาหมึกทอดหนึบหนับ และโรตีชีส มาเป็นของแกล้มบทสนทนา กินไป คุยไป อร่อยเพลินเกิมห้ามใจ แถมบรรยากาศริมน้ำก็รื่มรมย์ มีเสียงคาราโอเกะเพลงลูกกรุงของวัยเก๋าแว่วดังสลับกับเสียงเรือยนต์ ธรรมดาและเรียบง่ายจนเราพลอยอิ่มเอมใจ (อิ่มท้องด้วย)

เอกสะกิดห้วงความคิดที่ลอยในอากาศของเราด้วยการเชิญชวนให้แวะเยือน ไปๆ มาๆ ที่พัก Eco Stay หลังกะทัดรัดขนาด 3 ห้องนอน อยู่ถัดจาก ดูๆ บลาๆ เพียงผนังไม้กั้นกลาง แต่รับรองว่าเป็นส่วนตัวจนฉงน

ก่อนสาวเท้า เราถามเอกว่า ดูๆ บลาๆ ชื่อนี้ได้แต่ใดมา

“มาจากภรรยาเรา เป็นคำแฝงของ งูๆ ปลาๆ” เอกตอบด้วยเสียงหัวเราะ

“เขาสื่อสารไม่เก่ง แต่เขารู้ว่าการลงมือทำได้อะไรกลับมาเสมอ”

ไปๆ มาๆ

ไปๆ มาๆ ที่พักเรือนแถวไม้ริมน้ำเกิดหลังจากคาเฟ่ไม่กี่ขวบปี มีทั้งหมด 3 ห้องนอน แบ่งเป็น ป.1 ป.2 และ ป.3 เหตุผลที่ตั้งชื่อตามลำดับประถม เพราะบานหน้าต่างประตูไม้ที่ติดอยู่หน้าห้องดันคล้ายกับหน้าต่างโรงเรียน ซึ่งโครงสร้างของบ้านพักมีทั้งโครงสร้างเดิมประกอบกับไม้เก่า-ไม้ใหม่ ที่เอกตระเวนหาไม้ที่ถูกตาต้องใจมาผสมให้กลมกลืน

Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง

ด้านในขนาดกำลังดีสำหรับ 2 คน มีเพียงข้าวของจำเป็น ส่วนห้องน้ำไม่มีประตูแต่เป็นผ้าผืนยาวกั้นระหว่างห้องนอน เพื่อประหยัดพื้นที่ให้ได้มากที่สุด แต่ละห้องจะมีชานหน้าบ้านส่วนตัวไว้นั่งรับลมและนอนดูดาว

ความสนุกของการพักท่ามกลางชุมชนริมน้ำคือการล่องเรือ ไปๆ มาๆ มีกิจกรรมนั่งเรือล่องคลอง มีจุดจอดแวะทักทายเพื่อนบ้าน อย่าง บ้านดนตรีเยาวชนคลองหลวงแพ่ง เปิดสอนดนตรีฟรีสำหรับเยาวชน มีร้านขายยาเต็กจือโอสถ สถานตำรับยาโบราณที่อยู่คู่คลองหลวงแพ่งมายาวนาน มีผักสวนครัวหลังบ้านให้เก็บมาปรุงอาหารด้วยนะ

“คนต่างชาติมาพักเยอะ เคยมีคนฮังการีเอาคายัคติดเครื่องมาเล่น บางคนสนใจคอมมูนิตี้ บางคนก็อินมากจินตนาการว่าเป็นบ้านเก่าแก่ร้อยปี เราว่าดีนะ การเหลือพื้นที่ว่างให้คนได้เติมเองจะทำให้เขาเข้าถึงได้ง่าย

Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง
Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง

“ไม่อย่างนั้นเราจะเป็นสถานที่ที่อิ่มเสียจนคนมาแล้วเขารู้สึกไม่มีส่วนร่วม เราว่าการที่คนมาแล้วรู้สึกดีกลับไป ไม่ใช่เพราะเราหรอก เป็นเพราะสภาพธรรมชาติ แม่ ป้า แกเขียนบทมาดี” เขายิ้มก่อนเสริมว่า “คนที่มาหาเรากลายเป็นครอบครัวทั้งที่ไม่เคยรู้จักกัน แต่สิ่งที่เชื่อมโยงเราเข้าหากันคือสถานที่ กลายเป็นว่าคุ้นเคยกันไปโดยปริยาย”

สิ่งที่ชายคนนี้และทีมงานอันเป็นที่รักมองเห็นในอนาคต คือเพื่อนบ้านที่คิดเหมือนกันกับเขา เพียงแรงของพวกเขาตลอดระยะเวลา 3 ปี อาจไม่พอให้ชุมชนคลองหลวงแพ่งกลับมาคึกคักเช่นอดีต เมื่อเทียบกับศักยภาพที่ชุมชนมี

“เราจำเป็นต้องออกแรงเพิ่ม เรากลายเป็นส่วนหนึ่งของท้องถิ่นแล้ว แต่จำนวนคนที่จะช่วยกันผลักดันให้ชุมชนเป็นไปยังไม่พอ เราเอาแรงพวกเรามาใส่ ก็ยังขาด มันยังไม่พอสำหรับอนาคตที่จะทำให้ชุมชนเดินต่อไปได้

“ต้องมีคนแบบเรา คนที่อยากเป็นครอบครัวเดียวกันกับเพื่อนบ้านเหล่านี้ เราหวังว่ามันจะเกิดขึ้น”

เราปล่อยให้สายตาและความรู้สึกของเอกทอดลงกับสายน้ำและธรรมชาติรอบตัว

Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง

“การทำ Dodoblahblah เราต้องการให้คนรับรู้ถึงความอิ่มใจ เป็นเรื่องปรัชญาพุทธหน่อยนะ ความรู้สึกไม่มีทางอยู่กับเราได้ตลอด สุดท้ายเหลือแต่ความทรงจำ เราไม่ได้คาดหวังให้คนมาที่นี่แล้วเขาต้องมาอีกหรือไม่มาอีก 

“ถ้าเราได้เป็นส่วนหนึ่งในการส่งต่อความรู้สึกดีให้เขา แล้วเขาเอาความรู้สึกนั้นไปพัฒนาต่อเป็นอย่างอื่นหรือทำให้วันต่อไปของเขาดีขึ้น นั่นคือเป้าหมาย เพราะมันเป็นสิ่งเดียวกับสิ่งที่เราได้รับจากชุมชนนี้ตั้งแต่วันแรก”

บางครั้งประโยคบอกรัก ก็ไม่จำเป็นต้องมีคำว่ารัก

Dodoblahblah คาเฟ่เรือนแถวไม้ริมน้ำย่านลาดกระบังที่เชื่อมวิถีคนกับวิถีคลอง

Dodoblahblah Cafe

ที่อยู่ 14/3 ซอยแก้วเจริญ ตลาดหลวงแพ่ง 108 ปี  ถนนขุมทอง-ลำต้อยติ่ง แขวงขุมทอง กรุงเทพฯ (แผนที่)

เปิดวันศุกร์ เวลา 9.30 – 19.00 น.

เปิดวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 8.30 – 19.00 น.

เบอร์โทรศัพท์ 09 6946 8609

Facebook : Dodoblahblah cafe

*Dodoblahblah Cafe ปิดทำการถึงวันที่ 31 มกราคม 2564 เนื่องจากสถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัสตัวร้าย เปิดเมื่อไหร่ไปดูๆ กันนะ

Writer

สุทธิดา อุ่นจิต

กรุงเทพฯ - เชียงใหม่ สู่ ลาดพร้าว - สุขุมวิท , พูดภาษาพม่าได้นิดหน่อย เป็นนักสะสมกระเป๋าผ้า ชอบหวานน้อยแต่มักได้หวานมาก

Photographer

The Cloud

นิตยสารออนไลน์ที่เล่า 3 เรื่องหลักอย่าง Local, Creative Culture และ Better Living ส่งเนื้อหารายวัน แต่เสิร์ฟความประณีตแบบนิตยสารรายเดือน

Share Location

รวมสถานที่สวยและดีที่อยากชวนคุณแวะเวียนไปช่วงวันหยุด

ชีวิตที่ดี’ คือคำที่ฉันนึกถึงขณะเดินเนิบช้าอยู่บนผืนหญ้าเขียวของสวนชื่อ Whispering Land

ยามเย็นแบบนี้ ไม่มีผู้คนกรูกันออกจากตึก ไม่มีการจราจรต้องฝ่าฟัน มีแต่ลมเย็น แสงแดดสีทอง หมู่ไม้ บึงน้ำกว้าง และเสียงนกร้อง

นี่คือบรรยากาศแสนรื่นรมย์ในสวนใหม่บนพื้นที่ขนาด 9 ไร่ของร้าน Little Tree จังหวัดนครปฐม

ศิริวิทย์ ศิริลักษณ์ ริ้วบำรุง

ระหว่างค่อยๆ ละเลียดชมสวนด้วยกัน วิทย์-ศิริวิทย์ ริ้วบำรุง นักจัดสวนฝีมือเยี่ยมและผู้ร่วมก่อตั้ง Little Tree เล่าว่า พื้นที่นี้เคยเป็นแปลงปลูกดอกไม้สำหรับจัดแจกันและทำอาหารในร้าน และเป็นสวนที่ปิ๋ม-ศิริลักษณ์ ริ้วบำรุง พี่สาวใช้จัดค่าย ‘จังหวะชีวิต’ ซึ่งชวนเด็กๆ มาเรียนรู้นอกห้องเรียนผ่านกิจกรรมกลางธรรมชาติ จนเมื่อครอบครัวเริ่มซื้อที่ผืนข้างเคียงจนที่ดินใหญ่ขึ้น ปรับระดับดินจนต้นไม้พ้นน้ำท่วม เริ่มผลิดอกออกผล พวกเขาก็เห็นความเป็นไปได้ที่จะเปลี่ยนให้ผืนดินนี้เป็นมากกว่าแค่แปลงดอกไม้

Whispering Land Whispering Land

Whispering Land จึงเกิดขึ้น เป็นสวนที่หลอมรวมความฝันและความรักธรรมชาติของครอบครัว Little Tree เอาไว้ เริ่มจากด้านหน้าสวนที่มีเรือนกระจกสีขาวแสนสวยตั้งอยู่ นี่คืออนุบาลต้นไม้ที่เปิดให้คนซื้อพืชพรรณที่ชอบติดมือกลับบ้านได้ หลังจากที่ผ่านมา มีลูกค้าหลายคนมา Little Tree แล้วอยากซื้อต้นไม้ แต่นึกว่าเหล่าต้นไม้เขียวสวยในร้านมีไว้ตกแต่งสถานที่เท่านั้น

เมื่อเดินลึกเข้าไปในสวน จะพบพื้นที่ปลูกดอกไม้ สมุนไพร และพันธุ์ไม้กินได้อย่างส้มจี๊ดหรือมะปี๊ด แล้วอีกไม่กี่เดือน ก็จะมีการสร้างร้านอาหารเล็กๆ ที่หยิบวัตถุดิบในสวนมาปรุงอาหาร

หากสงสัยว่าร้านใหม่ของ Little Tree ต่างจากส่วนคาเฟ่ในสวนสุดฮอตของพวกเขาอย่างไร ปิ๋มบอกว่า ตั้งใจให้เมนูอาหารของที่นี่เป็นอาหารสุขภาพตามฤดูกาล ขณะที่วิทย์เสริมว่า ภาพที่วาดไว้คือร้านชั้นเดียวหน้าตาเรียบง่าย ใช้วัสดุอบอุ่นอย่างไม้เก่ามาผสมกับสังกะสี และอาจเปิดโล่งไม่มีเครื่องปรับอากาศ เพราะพี่สาวของเขาชอบการอยู่กลางธรรมชาติ

Whispering Land Whispering Land

นอกจากนี้ วิทย์และปิ๋มยังตั้งใจจะเปิดร้านเฉพาะบางวันและเปิดแบบให้จองโต๊ะล่วงหน้า เพราะอยากให้ร้านแห่งใหม่นี้รองรับลูกค้าที่ชอบบรรยากาศนั่งสบาย ไม่คึกคักเท่าส่วนคาเฟ่ รวมถึงหวังให้ร้านเป็นพื้นที่สำหรับครอบครัว ขณะที่พ่อแม่สัมผัสธรรมชาติผ่านอาหารดีแบบ farm to table เด็กๆ ก็วิ่งเล่นกลางหมู่ไม้ หรือไปดูไก่และเป็ดที่เลี้ยงไว้ตรงริมสวนก็ยังได้ และแน่นอน ปิ๋มก็จะยังคงใช้พื้นที่นี้จัดค่ายสำหรับเด็กๆ ต่อไป

ที่จริงแล้ว พื้นที่ขนาด 9 ไร่นี้อาจสร้างสิ่งใหญ่โต หรือขยับขยายทำอะไรได้มากกว่าที่วิทย์เล่าอีกมาก แต่นักจัดสวนแห่ง Little Tree บอกฉันว่า อยากให้ทุกสิ่งเติบโตอย่างค่อยเป็นค่อยไป เหมือนที่ Little Tree ซึ่งร่มรื่นด้วยต้นไม้ ก็เริ่มจากการลงมือปลูกต้นกล้าเล็กจิ๋วทีละต้น ทีละต้นบนผืนดิน

Whispering Land Whispering Land

Whispering Land

“มีคนพูดว่าน้ำขึ้นให้รีบตัก แต่เรามองว่า ตักเยอะก็ล้น คอยเติมอยู่เรื่อยๆ ดีกว่ามั้ย” เขาอธิบายถึงสิ่งที่เชื่อมั่นเสมอ

Whispering Land เคยต้อนรับผู้คนในฐานะสวนเล็กๆ ที่เรียบง่ายแต่รื่นรมย์ โดยเริ่มก้าวแรกด้วยการเป็นที่จัด Little Tree Market หรือตลาดของทำมือในสวนแสนน่ารักที่เริ่มจากการออกร้านของลูกหลานในครอบครัวชาว Little Tree ก่อนขยับมาเป็นตลาดนัดประจำปีอันโด่งดังที่จัดมาถึงปีที่ 10

ปิ๋มบอกว่า ตลาดยังคงวางขายงานฝีมือที่ทำด้วยใจเหมือนเคย แต่ความพิเศษตอนนั้นคือเปิดเช้าขึ้น นอกจากเพราะมีการทำบุญตักบาตร อีกเหตุผลคือวิทย์อยากให้ทุกคนได้ชมความงามของ ‘ดอกหงอนนาค’ ดอกไม้สีม่วงแสนสวยใน Whispering Land ที่จะแย้มกลีบสะพรั่งยามเช้า

Whispering Land Whispering Land

Whispering Land

และนี่คือสวนแห่งใหม่ที่เกิดขึ้นจากครอบครัวคนรักต้นไม้ เป็นพื้นที่ที่กวักมือชวนคุณมามีช่วงเวลาดีๆ มาฟังเสียงกระซิบจากผืนดิน

“เราตั้งชื่อสวนนี้ว่า Whispering Land เพราะชอบคำว่า Whispering รู้สึกว่ามันเข้ากับสิ่งที่กำลังทำ ถ้ามองว่าผืนดินมีชีวิต เราก็จะดูแลเขา และเราคิดว่าผืนดินส่งเสียงกระซิบผ่านดอกไม้ ต้นไม้ ผ่านทุกอย่างในสวนนี้ บอกว่าถ้าเราดูแลเขา เขาก็จะดูแล ให้ดอกไม้สวยกับเรา” ปิ๋มบอกฉันในสวนที่เหล่าต้นไม้กำลังงอกงาม

Whispering Land

Facebook l Little tree

Writer

ธารริน อดุลยานนท์

สาวอักษรฯ ผู้หลงรักการเขียนเสมอมา และฝันอยากสร้างสรรค์สิ่งดีๆ ด้วยสิ่งที่มี ณ จุดที่ยืนอยู่ รวมผลงานการมองโลกผ่านตัวอักษรไว้ที่เพจ RINN

Photographer

มณีนุช บุญเรือง

ช่างภาพสาวประจำ The Cloud เป็นคนเชียงใหม่ ชอบแดดยามเช้า การเดินทาง และอเมริกาโน่ร้อนไม่น้ำตาล

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load