อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย สัญลักษณ์เพื่อระลึกถึงการเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองในประเทศไทยจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นระบอบประชาธิปไตย สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2482 จนถึงตอนนี้ก็นับเป็น 81 ปี แล้วประเทศไทยก็มีรัฐประหารไปแล้ว 13 ครั้ง

ในอดีต อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยยังถูกใช้เป็นสถานที่ชุมชุนมทางการเมืองหลากหลายครั้ง ตั้งแต่เหตุการณ์ 14 ตุลาคม พฤษภาทมิฬ และอื่นๆ อีกมากมาย 

พ.ศ. 2563 อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ถูกนำเสนอในหลากหลายบทบาท ตั้งแต่การถูกล้อมรั้ว ตกแต่งด้วยกระถางดอกไม้โดยรัฐ สถานที่วิ่งของเหล่าแฮมเตอร์ผู้รักประชาธิปไตย พ่อมด-แม่มด รวมตัวกันเสกคาถาผู้พิทักษ์ต่อบทภาพยนตร์ หอแต๋วแตก นัดกินส้มโอ และเฟสติวัลศิลปะและดนตรี 

จวบจนถึงการรื้อถอนกระถางดอกไม้ภายใน และคลุมผ้าขาวอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย เป็นผ้าที่ประชาชนหลายคนสามารถร่วมกันเขียนได้

การเรียกร้องเพื่อระบอบประชาธิปไตยที่แท้จริงในประเทศนี้กินระยะเวลานานเหลือเกิน แต่อย่างน้อยใน พ.ศ. 2563 อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยก็เป็นพื้นที่ในการแสดงออกถึงความหลากหลายอย่างแท้จริง

Write on The Cloud

Photo Essay

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะส่งสมุดลิมิเต็ดอิดิชัน จาก ZEQUENZ แบรนด์สมุดสัญชาติไทย ทำมือ 100 % เปิดได้ 360 องศา ให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

Avatar

จิรัฏฐ์ วรรัตนวงศ์

นักศึกษาสาขาวิชาศิลปะภาพถ่าย มหาวิทยาลัยรังสิต ชั้นปีที่ 1 มีความสนใจในด้านการเล่าเรื่อง ทั้งภาพถ่ายและการเขียน เชื่อว่าทุกคนมีสิทธิ์ฝันและมีชีวิตที่ดีกว่านี้ได้

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ยามบ่ายของวันหนึ่งที่แสงแดดแผดเผา จนคิดในใจว่าฤดูหนาวคงเป็นเพียงชื่อ ณ บริเวณริมฝั่งแม่น้ำโขงตอนบน มีอาคารโบราณทรงโคโลเนียล ลูกผสมระหว่างสถาปัตยกรรมฝรั่งเศสกับสถาปัตยกรรมท้องถิ่นที่ดูโดดเด่นและคลาสสิก สะท้อนถึงอิทธิพลวัฒนธรรมตะวันตกในอดีต

เมื่อแสงแดดตกกระทบกับอาคารเหล่านี้ ยิ่งเห็นรายละเอียดอย่างหน้าต่างทรงโค้ง หรือบัวหัวเสาและผนังที่ทำให้ตัวอาคารดูนุ่มนวลและพิเศษกว่าตึกอื่น ๆ 

หลากหลายอาคารมีความน่าสนใจ อย่างเช่นโรงหนังขนาดมหึมาในถนนเมืองสะหวันนะเขต อย่างลาวจะเริน หรือ พูมสะหวัน ที่ดูโดดเด่นท่ามกลางอาคารโคโลเนียล เพราะเป็นอาคารทรง Art Deco ซึ่งดูดุดัน จริงจัง และทันสมัย แต่กลับดูไร้ชีวิตเพราะทรุดโทรมตามกาลเวลา 

เจ้าของร้านกาแฟผู้เกิดและเติบโตที่นี่เล่าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า แต่เดิมย่านนี้เป็นถนนคนรวยซึ่งเจริญที่สุด แต่หลายสิ่งหลายอย่างล่มสลายลงจากเหตุการณ์การเมืองในอดีต

คริสต์ศาสนา คือปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อสถาปัตยกรรมและการใช้ชีวิตของผู้คน ซึ่งแพร่กระจายไปยังริมฝั่งแม่น้ำโขงตอนบน เช่นเดียวกับชุมชนคาทอลิกในตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนครที่ยังพบเห็นอาคารในลักษณะเดียวกัน 

ผนังก่ออิฐที่มีรอยสีซีดจางหรือรอยกะเทาะของปูนเปลือย คือความงดงามอันเป็นอมตะของสิ่งที่ไม่สมบูรณ์ เป็นสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ทั่วไปในเมืองนี้ และสักวันหนึ่ง หวังว่าอาคารร้างเหล่านี้จะได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาให้มีสีสันและชีวิตอีกครั้ง

Write on The Cloud

Photo Essay

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะส่งสมุดลิมิเต็ดอิดิชัน จาก ZEQUENZ แบรนด์สมุดสัญชาติไทย ทำมือ 100 % เปิดได้ 360 องศา ให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

Avatar

พัสกร ชุมศิลป์ศิริ

นักเรียนสถาปัตย์หน้าพระลาน รักการถ่ายภาพและท่องเที่ยว กำลังค้นหาแรงบันดาลใจ จึงอยากลองทำสิ่งใหม่ ๆ นอกจากการเขียนแบบ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load