หนึ่งในความต้องการพื้นฐานของมนุษย์คือ การครอบครองพื้นที่ปลอดภัยของตัวเอง แต่เราต่างก็รู้ว่าเราไม่อาจอยู่ในพื้นที่นั้นได้ตลอดเวลา วิธีการที่พอจะทำได้ก็คือ ขยายพื้นที่ปลอดภัยของเราให้กว้างขึ้น หรือสร้างพื้นที่ปลอดภัยร่วมกับคนอื่นในสังคม

ที่น่าสนใจคือ เราพบว่าเมื่อใดก็ตามที่พูดถึงการทำเพื่อสังคม สิ่งที่เกิดขึ้นมักจะเป็นโปรเจกต์ขนาดใหญ่ ในพื้นที่ขนาดใหญ่ และการใช้ทรัพยากรใหญ่ๆ อีกจำนวนมาก น้อยคนนักที่จะคิดถึงการร่วมมือเล็กๆ ในพื้นที่เล็กๆ

และในมุมเล็กๆ มุมหนึ่งในพื้นที่นั้น มีคนกลุ่มหนึ่งตระหนักความสำคัญของชีวิตจากภาวะโรคที่คร่าชีวิตคนไทยเป็นอันดับ 3 รองจากมะเร็งและอุบัติเหตุ คิดเป็น 54,000 คนต่อปี เฉลี่ยชั่วโมงละ 6 คน

ภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลันเป็นภาวะที่หัวใจไม่สามารถส่งเลือดไปเลี้ยงอวัยวะส่วนต่างๆ ของร่างกายอย่างทันที ซึ่งเกิดได้กับทุกคนโดยไม่จำเป็นต้องเป็นโรคหัวใจหรือมีโรคประจำตัวอื่นๆ และไม่มีอาการเตือนล่วงหน้า โดยเฉพาะช่วงนี้ที่คนหันมาใส่ใจดูแลสุขภาพกันมากขึ้นซึ่งสวนทางกับตัวเลขทางสถิติ

โปรเจกต์ The Smallest Space to Save Lives #ขอพื้นที่เล็กๆให้หัวใจได้เต้นต่อ เป็นโปรเจกต์ของบริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) ที่สร้างการตระหนักให้กับสังคมว่าพื้นที่ที่สำคัญต่อชีวิต อาจมีขนาดเพียง 0.1 ตร.ม.

แม้เล็กเกินกว่าจะก่อร่างสร้างสิ่งใดๆ แต่ใหญ่พอที่จะบรรจุอุปกรณ์สำคัญที่ช่วยรักษาชีวิต

เรานัดคุยกับทีมงานผู้อยู่เบื้องหลังโปรเจกต์นี้ ในพื้นที่ที่ใหญ่กว่า ‘0.1 ตร.ม.’ ตามคอนเซปต์อยู่หลายสิบเท่า

และนี่คือเบื้องหลังความคิดของโปรเจกต์ที่เรายกให้เป็นโปรเจกต์ CSR ในอุดมคติ

AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต,

AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต, AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต,

1 เริ่มต้นอย่างเฉียบพลัน

เริ่มต้นจากเอพี ต้องการต่อยอดความชำนาญในการเป็นผู้เชี่ยวชาญในการพัฒนาสเปซที่ให้ความสำคัญไปมากกว่าการสร้าง สเปซเพื่ออยู่อาศัย แต่คือการสร้างพื้นที่ชีวิตที่พร้อมดูแลและสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีให้เกิดขึ้นในสังคมเอพี ประกอบกระแสการเสียชีวิต ที่เกิดจากความไม่รู้ในขั้นตอนการกู้ชีพผู้ที่ประสบกับภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน ตลอดจนอุปกรณ์ในการกู้ชีพที่หลายหน่วยงาน ก็ยังไม่ตื่นตัว ด้วยเหตุนี้จะกระตุ้นให้เอพีสนใจที่จะลงทุนติดตั้งเครื่องช็อกไฟฟ้าหัวใจอัตโนมัติ (AED) เพื่อดูแลคุณภาพชีวิตของลูกบ้าน ในคอนโดเอพี

2   สร้างความรู้สึกร่วมกันว่าเรื่องพื้นฐานต้องอยู่ในทุกพื้นที่

เมื่อรวมกับข้อมูลจาก มิตซูบิชิ เอสเตท กรุ๊ป พันธมิตรทางธุรกิจของเอพี พบว่าในประเทศญี่ปุ่นเครื่อง AED ถือเป็นอุปกรณ์ช่วยชีวิตพื้นฐานที่ติดตั้งในพื้นที่ที่มีคนหนาแน่น ทั้งพื้นที่สาธารณะและพื้นที่อยู่อาศัย ซึ่งญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มีเครื่อง AED ติดตั้งมากที่สุดในโลก นั่นคือประมาณ 6 แสนกว่าเครื่อง ในขณะที่ประเทศไทยคนส่วนใหญ่ไม่ค่อยให้ความสำคัญ บางคนไม่รู้จักด้วยซ้ำ

ดังนั้น วิธีลดอัตราการเสียชีวิตจากภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลันที่สำคัญ คือส่งต่อความรู้ให้คนทั่วไปสามารถทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้นได้เมื่อเกิดเหตุ และควรมีอุปกรณ์เครื่องช็อกไฟฟ้าหัวใจอัตโนมัติ AED ติดตั้งอยู่ในจุดที่คนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้ทันที

AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต,AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต,

3   มองหาสิ่งที่ทำได้

จากโจทย์ที่คิดถึงความปลอดภัยของลูกบ้าน AP จึงเริ่มจากติดตั้งเครื่อง AED ในทุกพื้นที่เปิดของคอนโดจำนวน 40 โครงการ พร้อมสอนวิธีการช่วยชีวิตให้กับบุคลากร โดยทำงานร่วมกับคณะกรรมการช่วยชีวิต สมาคมแพทย์โรคหัวใจแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ และบริษัท รักษาความปลอดภัยไทยซีคอม จำกัด  เกิดเป็นโปรเจกต์ The Smallest Space to Save Lives #ขอพื้นที่เล็กๆให้หัวใจได้เต้นต่อ

AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต, AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต,

4 พานักสร้างบ้านไปไกลถึงเรื่องการรักษาชีวิต

จากข้อมูลของแพทย์ในสมาคมแพทย์โรคหัวใจฯ พบว่า ในประเทศไทยนอกจากท่าอากาศยานแล้ว สถานที่สำคัญใหญ่ๆ ที่ติดตั้งเครื่อง AED มีอยู่จำนวนไม่เกินนิ้วนับ ซึ่งไม่เพียงพอต่อความต้องการของคน แทนที่จะทำการสื่อสารส่งข่าวประชาสัมพันธ์ในวิธีการปกติ ทีมงานเปลี่ยนให้สิ่งนี้มีพลังมากขึ้น พาแบรนด์ที่มีบทบาทเป็นผู้สร้างบ้านไปไกลกว่าการสร้างคอนโดขาย ด้วยการพูดเรื่องการรักษาชีวิต ใช้ความคิดสร้างสรรค์ส่งต่อแรงบันดาลใจ ทำให้มีเครื่อง AED ติดตั้งในหลายๆ พื้นที่ทั้งสาธารณะและไม่สาธารณะ

5 สร้างกระแส vs สร้างผลกระทบ

ก่อนจะเป็นโปรเจกต์ The Smallest Space to Save Lives #ขอพื้นที่เล็กๆให้หัวใจได้เต้นต่อ

หลังจากได้รับโจทย์และข้อมูลจากคุณหมอ ทีมงานในส่วนความคิดสร้างสรรค์กลับมาพร้อมวิธีการนำเสนอใน 2 แนวทาง แนวทางแรกสื่อสารว่า ‘เรื่องนี้เกิดขึ้นกับใครก็ได้ ที่ไหนก็ได้ ในเวลาที่คุณไม่ทันตั้งตัว’ ด้วยการทำ LIVE TVC จำลองเหตุการณ์ภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลันให้เกิดขึ้นในรายการสดที่มียอดผู้ชมสูงๆ โดยซื้อช่วงเวลาต่อจากการออกอากาศปกติ เป็น fear approach ให้เห็นความสำคัญของความรวดเร็วในการช่วยชีวิตคน ฟังแล้วเป็นแนวทางที่ได้ผลดีในเชิงสร้างการรับรู้และการพูดถึงในสังคมวงกว้าง แต่ไอเดียนี้กลับต้องพ่ายให้กับแนวทางที่สอง ‘โปรเจกต์พื้นที่เล็กๆ ที่ช่วยชีวิตได้มากกว่า’ อย่างเป็นเอกฉันท์ เพราะไม่เพียงสร้างผลกระทบที่ยั่งยืนกว่า โปรเจกต์พื้นที่ 0.1 ตร.ม. ยังพากลับมาหาแบรนด์ที่พูดเรื่องการเป็นผู้เชี่ยวชาญในการออกแบบพื้นที่

6 ไกลแค่ไหนคือใกล้

การนำเสนอเรื่องความสำคัญของการติดตั้งเครื่อง AED เพียงอย่างเดียว อาจจะทำให้คนจะรู้สึกว่านี่ไม่ใช่เรื่องของฉัน ฝั่งครีเอทีฟจึงคิดถึงการสื่อสารเรื่อง CPR ไปพร้อมกัน ดังนั้นนอกจากวิดีโอโปรโมต The Smallest Space to Save Lives ที่พูดถึงพื้นที่ 0.1 ตร.ม. โปรเจกต์นี้ยังประกอบด้วยคลิปสั้นสอนวิธีการทำ CPR ที่เข้าใจง่ายผ่านโซเชียลมีเดียของแฟนเพจต่างๆ ในสไตล์ตัวเอง และโครงการรณรงค์ใน change.org เรื่องการบรรจุชั่วโมงเรียนวิธีปั๊มหัวใจช่วยปฐมพยาบาลเบื้องต้นหรือ CPR ในหลักสูตรการเรียนการสอน (ร่วมลงชื่อสนับสนุนได้ที่นี่)

7 จริงจังแค่ไหน แค่ไหนเรียกจริงจัง

จากภาพรวมอันแสนจริงจังของโปรเจกต์ The Smallest Space to Save Lives ทีมครีเอทีฟเล่าให้ฟังว่า เหตุผลที่ไม่ทำให้ mood & tone ออกมาสนุกสนานอย่างโปรเจกต์เกี่ยวกับการช่วยชีวิตขององค์กรในต่างประเทศ เป็นเพราะเรื่องการช่วยชีวิตเป็นเรื่องใหม่ในสังคม จึงเลือกสื่อสารในแนวทาง emotional ก่อน และหากในอนาคตที่สังคมมองว่าเรื่อง CPR นี้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เราก็อาจจะเห็นอะไรสนุกๆ อย่างที่ทีมครีเอทีฟคิดไว้ เช่น สร้างการจดจำจังหวะหรือ beat ของการปั้มหัวใจเพื่อช่วยชีวิตอย่างถูกต้องผ่านเพลง ทำเว็บไซต์ให้คนใส่เพลงอะไรก็ได้ลงไปแล้วโปรแกรมจะ render ออกมาเป็นมิวสิกวิดีโอสอนทำ CPR ในจังหวะที่ถูกต้อง

AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต, AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต, AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต,

8 0.1 ตร.ม. เป็นอะไรได้บ้าง

ไอเดียแรกๆ ครีเอทีฟตีความพื้นที่ 0.1 ตร.ม. ไว้หลายแนวทาง ทั้งทำ media ทุกชิ้นในขนาด 0.1 ตร.ม. ไม่ว่าจะเป็นบิลบอร์ดใหญ่ๆ หรือหน้าโฆษณาในหนังสือพิมพ์ ทุกอย่างจะมีขนาด 0.1 ตร.ม. เพื่อให้คนรู้ว่าขนาดแค่นี้ช่วยชีวิตคนได้ แต่สุดท้ายทีมงานเลือกที่จะกลับมาโฟกัสที่ของและขนาดจริงๆ ของพื้นที่ ซึ่งได้แก่ พื้นที่กรอบฐานตัวเครื่อง AED ในขนาด 0.1 ตร.ม.

9 ติดตั้งตามตอนต่อไป

ขั้นตอนต่อมา คือการนำเครื่องไปติดตั้งในพื้นที่จริง โดยเลือกจากจำนวนคนที่ใช้พื้นที่นั้นและความต้องการใช้งาน จึงลงตัวใน 3 พื้นที่ ได้แก่ ท่าเรือสาทร ศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุบ้านบางแค และศูนย์ประสานงานอาสาสมัครป้องกันภัยฝ่ายพลเรือน (อปพร.) เขตธนบุรี ซึ่งในวันรุ่งขึ้นก็มีเหตุการณ์ให้ใช้เครื่อง AED นี้จริงที่ อปพร.

ทีมงานเล่าความยากของการติดตั้งในพื้นที่จริงให้ฟังว่า นอกจากกระบวนการขออนุญาตติดตั้ง และสอนวิธีใช้อุปกรณ์ให้ปฏิบัติตามขั้นตอนตามที่เสียงบรรยายของเครื่อง AED ยังมีเรื่องความกังวลของคนในพื้นที่ว่าใครจะดูแลเครื่องนี้ และความเข้าใจด้วยกลัวว่าเด็กจะเล่นซนจนเกิดอันตราย ซึ่งหลักการทำงานของเครื่อง AED นี้ จะวินิจฉัยและรักษาด้วยการปล่อยกระแสไฟกระตุ้นให้หัวใจกลับมาเต้นปกติอีกครั้ง ในภาวะที่หัวใจของผู้ป่วยเต้นอ่อนแรงเท่านั้นเท่านั้น ดังนั้นถ้าร่างกายเป็นปกติเครื่องจะไม่ทำงานปล่อยกระแสไฟฟ้าจนเกิดอันตราย

AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต, AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต, AED, หัวใจ, ช่วยชีวิต,

10 #ขอพื้นที่เล็กๆให้หัวใจได้เต้นต่อ

อ่านมาถึงตรงนี้ เราเชื่อว่าใครหลายคนคงกำลังเอาใจช่วยให้เกิดการติดตั้งเครื่อง AED นี้ในที่ต่างๆ มากขึ้น

สำหรับใครที่สนใจร่วมรณรงค์เรื่องการบรรจุชั่วโมงเรียนวิธีปั๊มหัวใจช่วยปฐมพยาบาลเบื้องต้นหรือ CPR ในหลักสูตรการเรียนการสอน สามารถร่วมลงชื่อได้ที่นี่ และสำหรับหน่วยงานทั่วไปและพื้นที่สาธารณะที่สนใจติดตั้งเครื่อง AED สามารถสอบถามรายละเอียดได้ที่ www.SmallestSpaceToSaveLives.com

ทีมงาน

Client : บริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน)

Agency : บริษัท ซีเจ เวิร์ค จำกัด

Writer

นภษร ศรีวิลาศ

อดีตนักเรียนเศรษฐศาสตร์ผู้วิ่งเล่นในแวดวงตลาดทุน หน่วยงานสนับสนุนกิจการเพื่อสังคม และงานสายแบรนดิ้งเพื่อความยั่งยืน หลงรักการลองเสื้อคอลเลกชันใหม่ของ COS MUJI Marimekko BEAMS และมีเพจชื่อ น้องนอนในห้องลองเสื้อ

Creative Campaign

เรื่องราวเบื้องหลังโฆษณา

นี่คือปีที่ 138 นับตั้งแต่ไปรษณีย์ไทยเริ่มให้บริการครั้งแรก

และนี่ก็เป็นครั้งแรกเช่นกันที่บริษัทยักษ์ใหญ่อายุร้อยกว่าปีแห่งนี้ จะขอยื่นสมัครงานใหม่ โดยมีคุณทุกคนเป็นผู้ตัดสิน

ไปรษณีย์ไทยไม่ได้มาพร้อมพอร์ตโฟลิโอเล่มหนาและเรซูเม่ยาวเหยียดตามอายุงาน แต่เขาได้สกัดสิ่งเหล่านี้ออกมาเป็นคลิปวิดีโอสั้น ๆ ในชื่อ ‘The Resume จากใจไปรษณีย์ไทย’ ซึ่งเป็นแคมเปญล่าสุดที่ไปรษณีย์ไทยจับมือกับบริษัทชูใจ กะ กัลยาณมิตร เล่าเรื่องราวของบริษัทโลจิสติกส์ประจำประเทศที่ใครหลายคนอาจยังไม่เคยรู้มาก่อน

“เรื่องราวทั้งหมดในภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้ น่าจะมีแต่ไปรษณีย์ไทยเท่านั้นที่พูดได้” ดร.ดนันท์ สุภัทรพันธุ์ กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด ยืนยันอย่างหนักแน่น

แต่แน่นอน ในวันที่ธุรกิจขนส่งแทบจะกลายเป็น Red Ocean ที่เปอร์เซ็นต์การแข่งขันสูงลิ่ว ผู้ใช้บริการอย่างเราเองก็มีตัวเลือกหลากลาย คงไม่ใช่เรื่องแปลกนักหากเราอาจหลงลืมความแตกต่างของเพื่อนใกล้ตัวที่อยู่ด้วยกันมาตลอดไปบ้าง นี่เองคือโจทย์ใหญ่ที่ กิ๊บ-คมสัน วัฒนวาณิชกร ครีเอทีฟประจำแคมเปญจากชูใจ กะ กัลยาณมิตร ต้องรับหน้าที่สานต่อ เพื่อสร้างภาพยนตร์สั้นที่จะดึงความเป็นไปรษณีย์ไทยออกมาให้ได้ในแบบที่ครบถ้วน สดใหม่ แต่ก็ยังคงเอกลักษณ์ของไปรษณีย์ไทยเอาไว้เหมือนเคย

คมสันบอกเราพร้อมเสียงหัวเราะว่ากดดันพอควร ในเมื่อผู้ตัดสินไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคนไทยทุกคน

ไปรษณีย์ไทยพร้อมสำหรับการให้สัมภาษณ์แล้ว

เรซูเม่ของเขาก็พร้อมแล้ว

ลองเริ่มต้นการสัมภาษณ์กันได้เลย

รู้จักผู้สมัครงาน

อย่างที่เราพอรู้ ไปรษณีย์ไทยคือรัฐวิสาหกิจที่มีหน้าที่ดำเนินการด้านการขนส่งและสื่อสาร ทั้งจัดส่งไปรษณีย์ พัสดุภัณฑ์ และปัจุบันยังรวมไปถึงการให้บริการด้านโลจิสติกส์ อีกหนึ่งธุรกิจที่เติบโตคู่มากับการขยายตัวของวงการ e-Commerce

“ในช่วงที่ผ่านมาการแข่งขันในธุรกิจโลจิสติกส์สูงขึ้นมาก เพราะว่ามีผู้ให้บริการเข้ามาเพิ่มหลายราย ทั้งบริษัทไทยและต่างประเทศ บริษัท e-Commerce ใหญ่ ๆ ก็เริ่มเข้ามาลงทุนเอง มันเป็นความท้าทายของเราเหมือนกัน แต่ด้วยความที่เราอยู่กับคนไทยมานานที่สุด ผมคิดว่าเราค่อนข้างสนิทกับคนไทยนะ เรารู้ความต้องการของผู้ใช้บริการเป็นอย่างดี และสามารถนำสิ่งเหล่านั้นมาเป็นแนวทางในการให้บริการของเราได้” ดร.ดนันท์ อธิบายถึงจุดแข็งอย่างหนึ่งของไปรษณีย์ไทย

ด้วยความที่ไปรษณีย์ไทยมีพนักงานทั่วประเทศมากถึง 40,000 กว่าชีวิต ทั้งยังให้บริการในชุมชนต่าง ๆ มานานหลายปี จึงไม่แปลกนักที่พวกเขาจะเป็นเหมือนเพื่อนในชุมชน ซึ่งรู้จักลักษณะนิสัยและความต้องการของเพื่อนบ้านแต่ละหลังเข้าขั้นดีเยี่ยม

เมื่อรู้มากก็ต่อยอดธุรกิจได้มากกว่า ในปัจจุบันไปรษณีย์ไทยจึงไม่ได้มีแค่บริการส่งไปรษณีย์และพัสดุภัณฑ์อย่างที่เราคุ้นเคยกันเท่านั้น เพราะพวกเขาให้บริการในแบบ Parcel Centric Logistic ดูแลสินค้าแต่ละชนิดแตกต่างกันไปตามความยากง่ายในการขนส่ง ทั้งยังมีบริการด้านการเงินผ่านที่ทำการไปรษณีย์และบุรุษไปรษณีย์ บริการ Fulfillment เพื่อช่วยพ่อค้าแม่ค้าออนไลน์จัดเก็บ แพ็ก และส่งสินค้า มี Thailandpostmart ช่วยนำสินค้าของดีในแต่ละชุมชนไปวางขาย มีโครงการไปรษณีย์เพิ่มสุขที่เข้าไปช่วยพัฒนาสินค้า OTOP พื้นบ้านของแต่ละชุมชน เริ่มตั้งแต่การพัฒนาแพ็กเกจ ไปจนถึงขั้นตอนการขายออนไลน์ แถมล่าสุดไปรษณีย์ไทยยังมีการทดลองใช้โดรนเพื่อขนส่งยาด้วย

“ในอนาคตจะมีเยอะกว่านี้อีก” ดร.ดนันท์ กล่าว

“เรากำลังพยายามพัฒนาในแง่อิเล็กทรอนิกส์อีกหลายอย่าง เพราะเมื่อมีการแข่งขันสูง การเปลี่ยนแปลงก็มีเยอะอย่างที่เห็น การปรับตัวจึงสำคัญมาก เราเลยหันมาให้ความสำคัญกับการบริการทั้งด้าน Physical และ Digital มากขึ้น เป้าหมายของเราจึงเป็นการทำยังไงก็ได้ ให้โลกจริงกับโลกดิจิทัลเชื่อมกันอย่างลงตัวไร้รอยต่อ เพื่อให้ผู้ใช้บริการเกิดประสบการณ์ที่ดีที่สุด”

แสดงว่าไปรษณีย์ไทยเข้าใจลูกค้ามากกว่าบริษัทโลจิสติกส์อื่น ๆ ไหม – เราสงสัย

“เรียกว่าให้ความสำคัญมากกว่าดีกว่า เราให้ความสำคัญกับผู้บริโภคมากที่สุด อย่างแม่ค้าออนไลน์ วัตถุประสงค์หลักของเราคืออยากให้พวกเขาประสบความสำเร็จกับการขายของมากที่สุด ดังนั้นถ้าเราช่วยอะไรได้เราก็อยากช่วย ให้ช่วยพัฒนาสินค้า ช่วยจัดของ หรือช่วยขนส่ง เราก็ทำแทนได้ หรือในอนาคต สมมติคนทั่วไปที่บ้านมีเด็กเล็ก อยากได้ผ้าอ้อม เราก็อยากเป็นคนช่วยไปซื้อมาให้ คุณอยู่บ้านสบาย ๆ ไปได้เลย

“ผมมองว่าไปรษณีย์ไทยเป็นเหมือนผู้ใหญ่ใจดี แต่ความเป็นผู้ใหญ่บางทีก็ไม่ได้สอดคล้องกับความเป็นคนทันสมัย ดังนั้น เราต้องพยายามปรับตรงนี้ และพยายามสื่อสารออกไปในภาพยนตร์สั้นของเราว่า แม้จะเป็นองค์กรที่นานมากแล้ว แต่เราไม่แก่ เราตามเทคโนโลยีและพัฒนาตัวเองตลอดเวลา”

เริ่มเขียนเรซูเม่

ผู้ใหญ่ใจดีที่เก่าแต่ทันสมัย เป็นมิตร และทำอะไรได้หลายอย่าง เป็นโจทย์ที่ไปรษณีย์ไทยส่งต่อให้ทีมชูใจ กะ กัลยาณมิตร นำไปต่อยอดเพื่อทำภาพยนตร์สั้นในแบบของตัวเอง

“คนอาจจะติดว่าชื่อของเราคือไปรษณีย์ไทย ก็ต้องส่งแต่ไปรษณีย์ใช่ไหม ซึ่งความจริงสิ่งที่เราทำมันมากกว่านั้นเยอะ ผมอยากให้คนเห็นว่าจริง ๆ แล้วเราเป็นยังไง และเมื่อเห็นแล้วก็ไม่อยากให้เขาลืม” ดร.ดนันท์ สรุปคร่าว ๆ ให้ฟังอีกครั้ง ก่อนที่คมสันจะเสริมต่อ

“ความยากก็คือ พอบอกว่าเป็นรัฐวิสาหกิจก็จะมีความ Traditional นิด ๆ ใช่ไหม ซึ่งเราจะเปลี่ยนมันยังไงให้ใหม่ในแบบที่ยังเป็นไปรษณีย์ไทยอยู่ เพราะถ้าพูดถึงไปรษณีย์ไทย สิ่งที่เรานึกออกแรก ๆ เลยก็คือภาพของคนขี่มอเตอร์ไซค์ ถือกระเป๋ามากดกริ่งหน้าบ้านอะไรแบบนั้น 

“เราอยากให้คนเห็นไปรษณีย์ไทยในมุมใหม่กว่านี้ พร้อมกับสิ่งที่ลูกค้ายึดมาด้วยว่า ต้องมีความเป็นเพื่อนกับคนไทยด้วย เลยต้องคงไว้ทั้งความทันสมัยและความเป็นมิตร แล้วความทันสมัยจะให้มาใหม่แบบใช้แสงสาด ตัดภาพวี้บว้าบ ล้ำ ๆ ไปเลยก็ไม่ได้ ความเป็นมิตร จะให้ใจดี นุ่มนวลไปเลยก็ไม่ดีอีก เหมือนจะทำให้ใหม่ก็กลัวเสียเก่า จะทำให้เก่าก็กลัวเสียใหม่”

แค่นั้นยังไม่พอ อีกหนึ่งความท้าทายที่ทีมงานต้องเจอ ก็คือการออกแบบเนื้อหาในภาพยนตร์ให้โดนใจกลุ่มคนหลากหลายไปพร้อมกัน ทั้งพ่อค้าแม่ค้าออนไลน์ ผู้ใช้บริการทั่วไป คนรุ่นใหม่ หรือแม้แต่เจ้าของธุรกิจขนาดใหญ่ ซึ่งล้วนเป็นกลุ่มลูกค้าหลักของบริการโลจิสติกส์ด้วยกันทั้งสิ้น

“เราอยากให้คนดูเห็นแล้วรู้เลยว่า อ๋อ ไปรษณีย์ไทยเป็นแบบนี้นะ และ อ๋อ ตอนนี้ไปรษณีย์ไทยทำได้ขนาดนี้แล้วหรอ” คมสันสรุป 

จากจุดนั้น คมสันและทีมงานจึงค่อย ๆ มองหาวิธีเล่าเรื่องที่จะเก็บเนื้อหาสำคัญทุกอย่างไว้ได้ครบถ้วนที่สุด จนมาลงเอยที่รูปแบบของการขอสมัครงานอย่างที่ทุกคนได้เห็น

“ที่มันมาถึงไอเดียนี้ได้ เพราะเราพยายามมองหาวิธีเล่าอะไรบางอย่างแบบค่อนข้างถ่อมตนที่สุด เพราะถ้ามองจริง ๆ ไปรษณีย์ไทยคือตัวแทนประเทศเลยนะ องค์กรเขาใหญ่มาก แต่พอเขามาพูดด้วยวิธีการน่ารัก ๆ แบบนี้ เราคิดว่ามันน่าจะได้รับความเอ็นดูจากคนไทยมากกว่า 

“ถ้าพูดกันตรง ๆ เราก็มาขายของนั่นแหละว่าไปรษณีย์ไทยมีบริการอะไรบ้าง ไปใช้บริการได้นะ แต่พอมีเรื่องเรซูเม่เข้ามาด้วย มันก็เล่าได้หมดเลย ทั้งความเป็นไปรษณีย์ไทย ความเปลี่ยนแปลงของเขา การลบภาพจำเดิม ๆ ที่คนมี รวมไปถึงบริการที่เขามีด้วย” และนี่เองคือจุดเริ่มต้นของแคมเปญ ‘The Resume จากใจไปรษณีย์ไทย’ ภาพยนตร์สั้นที่เล่าเรื่องไปรษณีย์ไทยอย่างเรียบง่าย ผ่านปากคำของพี่น้องไปรษณีย์ไทยจริง ๆ

มืออาชีพตัวจริง

“นักแสดงที่เป็นพนักงานไปรษณีย์ในเรื่องนี้ เราไปสัมภาษณ์มาจากทั่วประเทศเลย” คมสันเฉลย หลังจากเราลองถามถึงพี่พนักงานไปรษณีย์ในชุดซานต้า ซึ่งดูเหมือนจะเป็นพนักงานส่งจดหมายจริง ๆ

ไม่ใช่แค่พี่หัวมัน-พนักงานในชุดซานต้าผู้โด่งดังในโลก TikTok เท่านั้น แต่พี่น้องพนักงานไปรษณีย์ไทยทุกคนที่ร่วมแสดงในภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้ ล้วนเป็นพนักงานไปรษณีย์ไทยจริง ๆ ที่ทีมงานไปแคสต์มาจากไปรษณีย์ไทยในหลายจังหวัด

“เราให้ทางไปรษณีย์ไทยเป็นคนคัดเลือกพนักงานมาให้เราจากทั่วประเทศ แล้วก็มาสัมภาษณ์ทาง Zoom กับทางโทรศัพท์ต่อ คัดจากคนเป็นร้อย ๆ เลย เพราะเราอยากให้ทุกคนได้มีส่วนรวมในงานชิ้นนี้จริง ๆ

“โจทย์ของเราคือ อยากได้กลุ่มคนที่มีอายุหลากหลายหน่อย จะได้ตอบโจทย์เรื่องความเก่าแก่ของไปรษณีย์ไทย แล้วก็ขอคนที่อินกับองค์กรด้วย เขาจะได้มีสตอรี่ที่มาแชร์กับเราได้ อันนี้สำคัญมาก”

เพราะเมื่อพูดถึงตัวแทนองค์กร ภาพแรกของใครหลายคนอาจเป็นพนักงานบริษัทที่ดูเด็กและหน้าตาดี เหมือนภาพถ่ายโฆษณาที่เราเจอได้ตามบิลบอร์ด แต่ภาพตัวแทนองค์กรที่ทีมงานอยากสื่อสารจากภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้ คือกลุ่มคนทำงานจริง ที่รักในงานของพวกเขาจริง ๆ ไม่มีการปรุงแต่ง

และเราว่าพวกเขาทำสำเร็จ เพราะอย่างน้อยคุณก็น่าจะแอบอมยิ้ม ยามได้เห็นพี่น้องไปรษณีย์ไทยกำลังตอบคำถามอย่างจริงใจในการสัมภาษณ์ครั้งนี้

จากใจพนักงานไปรษณีย์

ความเป็นมนุษย์คือสิ่งที่คมสันอยากใส่ลงไปในงานครั้งนี้มากที่สุด เขาจึงสรุปออกมาง่าย ๆ ว่าจะเรียกภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้ว่าเป็นกึ่งสารคดีก็คงไม่ผิดนัก

“เรามองว่าไปรษณีย์ไทยเป็นองค์กรที่มีความเป็นมนุษย์สูงมาก มีความเป็นกันเอง เรียบง่าย แล้วก็มีความชาวบ้านนิด ๆ ซึ่งพนักงานทุกคนสะท้อนความเป็นไปรษณีย์ไทยตรงนี้ออกมาได้ดีอยู่แล้ว ยิ่งคนที่เราเลือกมาอินกับองค์กรด้วย สิ่งที่เขาตอบมาจึงไม่ได้เป็นสคริปต์เลย” 

คมสันขยายความเพิ่มว่าการถ่ายทำยังเป็นไปแบบง่าย ๆ ผู้กำกับเป็นคนคิดคำถามเพื่อโยนให้เหล่าพนักงานเป็นคนตอบ และเมื่อมองเป็นการสัมภาษณ์งานจริง พวกเขาเลยผุดคำถามอื่น ๆ นอกเหนือจากในสคริปต์ มาช่วยให้บทสัมภาษณ์ดูเป็นธรรมชาติมากขึ้นด้วย หลังจากนั้นคำถามทั้งหมดจะถูกนำไปดัดแปลงเพื่อใช้กับตัวละครผู้ให้สัมภาษณ์ หรือตัวแทนผู้ใช้บริการไปรษณีย์ไทย ไม่ว่าจะเป็นเด็ก แม่ค้าออนไลน์ ผู้สูงวัย เกษตรกร และนักธุรกิจอีกที

ซึ่งหลายคำตอบจากชาวไปรษณีย์ไทยที่สดแบบไร้บท ก็ทำเอาคมสันอึ้งไปเลยเหมือนกัน

“อย่างตอนที่เขาบอกว่านานแต่ไม่แก่ อันนี้เซอร์ไพรส์มาก เพราะเขาตอบเองจริง ๆ แบบไม่มีสคริปต์เลย คือความนานหมายถึงเชิงประสบการณ์ และแก่ของเขาก็ไม่ได้มองในเชิงลบ แต่เป็นเชิงความเก๋า มันเป็นความรู้สึกของเขาจริง ๆ ซึ่งจริงใจมาก

“อีกคนที่เป็นหัวใจสำคัญเลยคือน้องอาร์ม ที่สัมภาษณ์คนสุดท้าย ตรงนั้นเราก็ส่งสคริปต์ให้เขาคร่าว ๆ แค่ว่าอยากให้มันแลนดิ้งแบบนี้นะ เพราะนี่จะเป็นตัวปิดแล้ว แต่เราก็ไม่รู้หรอกว่าเขาจะพูดออกมาแบบไหน ตอนนั้นเลยเตรียมแผนสำรองไว้แล้วล่ะ ว่าถ้าน้องเขาพูดออกมาแล้วไม่อิน เดี๋ยวเราจะหาโฆษกมาพูดปิดท้ายแทน

“ปรากฏว่าตอนที่เขาพูดออกมามันดีมาก พูดเสร็จน้ำตาคลอเลย ลูกค้าที่อยู่หน้าจอยังน้ำตาไหล แล้วน้องเขาเล่นแค่สองเทค เราก็ใช้เทคแรกเลย คือสดมาก สคริปต์ไม่ต้องมี ผมเรียกเขาว่าช้างเผือกเลยแล้วกัน ถ้าช็อตนั้นไม่ได้แบบนี้ หนังเรื่องนี้คงเบาลงมากเลย”

ฝากรับไว้พิจารณา

“เราชื่นชมทีมมากเลยนะที่สื่อสารเรื่องนี้ออกมาในแบบที่เป็นไปรษณีย์ไทยจริง ๆ ภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้เน้นย้ำจุดแข็งของเราได้ดีเลย” ดร.ดนันท์ ยิ้ม ในขณะที่คมสันเองก็มองว่าผลลัพธ์ในครั้งนี้ออกมาดีอย่างที่ทีมงานทุกคนตั้งใจ หายเหนื่อยกันไปเยอะ

“ส่วนตัวเราเลย งานครั้งนี้มันมีความฟินเหมือนกัน เหมือนเราเห็นองค์กรนี้มาตั้งแต่เด็ก แล้ววันหนึ่งได้มาทำงานให้เขา ผลที่ออกมามันก็ดีแบบที่เราตั้งใจไว้ พอมาดูอีกทีเราว่าส่วนผสมในงานครั้งนี้กำลังดีเลย ถ้าทำให้เชยหรือน่ารักกว่านี้ก็ไม่ดี หรือจะทำให้ทันสมัยหลุดไปกว่านี้ก็ไม่น่าเวิร์กเหมือนกัน”

การสัมภาษณ์งานครั้งนี้ใกล้จะจบลงแล้ว คุณคิดว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบไหน – เราถาม

“อย่างน้อยให้เขาได้รู้ว่าไปรษณีย์ไทยทำอะไรได้มากกว่าที่ทุกคนคิดเยอะแยะ และสามารถเปลี่ยนภาพจำของคนจากแค่การส่งจดหมาย ส่งพัสดุได้แค่นี้ก็พอแล้ว อีกอย่างที่สำคัญคือ เราอยากให้ทุกคนได้เห็นมูฟเมนต์ของไปรษณีย์ไทยว่า เขายังมีชีวิตอยู่นะ ยังเอาอยู่ว่ะ แล้วก็ยังพัฒนาตัวเองไปตลอดด้วย” คมสันสรุปในฐานะคนทำงาน ก่อน ดร.ดนันท์ จะปิดท้ายแบบสั้น ๆ ง่าย ๆ ได้ใจความ 

“สุดท้ายนี้ให้ไปรษณีย์ไทยช่วยคุณนะครับ”

เอาล่ะ การสัมภาษณ์งานในครั้งนี้จบลงแล้ว 

ส่วนการเข้าทำงาน คงต้องให้ชาวไทยรับไว้พิจารณา ผ่านคลิปวิดีโอ The Resume “จากใจ ไปรษณีย์ไทย” ชิ้นนี้

Writer

เอม มฤคทัต

นิสิตคณะนิเทศศาสตร์ที่อยากจะลองทำงานเขียน หลงรักทุกอย่างที่เป็นสีพีชและภาพยนตร์จิบลิ มีความสามารถพิเศษในการกินข้าววันละ 5 มื้อ

Photographer

เธียรสิน สุวรรณรังสิกุล

ปัจจุบันกำลังหัดนอนก่อนเที่ยงคืน

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load